Pages
[213]	τε καὶ ἀρχόμενον. καὶ οὔτε	θάλαττα	διείργει τὸ μὴ εἶναι πολίτην
[202]	ἦν ἁπλῶς τότε τῷ βασιλεῖ	θάλαττα·	ἐνταῦθα ὡρίζετο αὐτῷ ἡ ἀρχὴ,
[205]	ἄρα ἀχρηστίαν κατέγνωτε. ἐρυθρά τε	θάλαττα	καὶ Νείλου καταρράκται καὶ λίμνη
[214]	ἁπάσης γῆς, ὥσπερ τοὺς ποταμοὺς	θάλαττα.	κοινὸν δ´ αὐτῇ καὶ τοῦτο
[210]	ὑπὸ Κορινθίων, ἐπίμπλατο δὲ ἡ	θάλαττα	τῶν ἁρμοστῶν ἐκπιπτόντων, ἅτε ἀναρμόστων
[200]	δεῖ κρατεῖν, ἀλλ´ ἡ μὲν	θάλαττα	ὥσπερ ζώνη τις ἐν μέσῳ
[216]	κακοδαιμονίᾳ τῶν περὶ τὴν ἐρυθρὰν	θάλατταν,	ἀγαθοῖς παροῦσι χρήσασθαι μὴ δυναμένων,
[202]	ἀλλ´ ἄχρι Λυδῶν, οὐχ ὁρῶν	θάλατταν	ἐκ τῶν πρὸς ἑσπέραν Κυανέων,
[214]	αὐτῇ καὶ τοῦτο πρὸς τὴν	θάλαττάν	ἐστιν· οὔτε γὰρ ἐκείνη μείζων
[223]	τοσαῦται κατ´ ἤπειρον καὶ κατὰ	θάλατταν,	ἢ πότε οὕτω διὰ πάντων
[209]	αὐτῶν ἡ δύναμις πλεῖν τὴν	θάλατταν	καὶ τῶν Κυκλάδων ἄρχειν καὶ
[209]	ἐξεκαρπώσαντο καὶ κατετρίφθησαν περὶ τὴν	θάλατταν,	ὀνειροπολήσαντες ἡγεμονίαν μᾶλλον ἢ κτήσασθαι
[200]	οὐδ´ ἵππου δρόμος ἡμερήσιος ἐπὶ	θάλατταν,	οὐδ´ ἐπὶ τακτοῖς ὅροις βασιλεύετε,
[209]	ἐπιθυμήσαντες νησίδια καὶ ἄκρας ἐπὶ	θαλάττῃ	καὶ λιμένας καὶ τοιαῦτα ἐξεκαρπώσαντο
[202]	οἰκουμένης, καὶ πρὸς αὐτῇ τῇ	θαλάττῃ.	οὐ τοίνυν οὐδὲ μέχρι τούτων
[202]	δὲ οὐκέτι Ἰώνων, οὐδὲ ἕως	θαλάττης,	ἀλλ´ ἄχρι Λυδῶν, οὐχ ὁρῶν
[225]	ἐκριπίσαντος, φροῦδοι γῆς ἐπέκεινα καὶ	θαλάττης·	ἀντεισῆκται δὲ θέας πᾶσα χάρις
[227]	δὲ ναυμαχιῶν μὲν καθαρευούσης τῆς	θαλάττης	αὐτῷ, τὰς δ´ ὁλκάδας ἀντὶ
[202]	ἕως Ἰώνων καὶ Αἰολέων καὶ	θαλάττης	βασιλεὺς, πάλιν δὲ οὐκέτι Ἰώνων,
[200]	δὲ ἐκ πάσης γῆς καὶ	θαλάττης	ὅσα ὧραι φύουσι καὶ χῶραι
[201]	λιμένος, ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς	θαλάττης,	ὅτι περ ἐξαρκεῖ ὁλκάσιν. ἀτεχνῶς
[199]	γῆν, καταβαίνει δὲ καὶ μέχρι	θαλάττης,	οὗ τὸ κοινὸν ἀνθρώπων ἐμπόριον
[228]	πρὶν ἂν μύδροι τε ὑπὲρ	θαλάττης	πέσοιεν καὶ δένδρα ἦρι θάλλοντα
[200]	ὑμετέρας πορεύεσθαι. οὐ γὰρ σκόπελοι	θαλάττιοι,	οὐδὲ Χελιδονέαι καὶ Κυανέαι τὴν
[228]	ἀρχὴν τήνδε καὶ πόλιν τήνδε	θάλλειν	δι´ αἰῶνος καὶ μὴ παύσασθαι
[228]	θαλάττης πέσοιεν καὶ δένδρα ἦρι	θάλλοντα	παύσηται· ἄρχοντά τε τὸν μέγαν
[198]	τοῦ παντὸς λέγων ἐν οἷς	θαυμάζει.	Ἡ γὰρ δὴ πρώτη λόγου
[216]	ἴσασιν οὐδὲν πλὴν τὰ παρόντα	θαυμάζειν,	ἀλλὰ πεπόνθασιν οἷον οἱ ἀφυπνισθέντες
[200]	τῆς πόλεως ὅρους ἰδόντα μηκέτι	θαυμάζειν,	εἰ ὑπὸ τοσαύτης ἄρχεται πᾶσα
[208]	καὶ γελοῖον τοῦτο μὲν αὐτὸ	θαυμάζειν	καὶ δεικνύειν ὅτι οὐκ ἔστιν
[207]	πάντων ἄξιον ἄγασθαί τε καὶ	θαυμάζειν	καὶ χάριν ἐκτίνειν καὶ λόγῳ
[200]	ἀρχὴν βλέψαντα μηκέτι τὴν πόλιν	θαυμάζειν,	πολλοστὸν μέρος τῆς ἁπάσης ἄρχειν
[198]	γὰρ οὐ δεικνύουσιν ἀκριβῶς ὃ	θαυμάζουσιν,	ἀλλ´ ὥσπερ ἂν εἴ τις
[198]	τῆς Ξέρξου, καὶ πάνυ δὴ	θαυμάζων,	εἶτα λέγοι μυρίους ἢ δισμυρίους
[201]	ἀπόπλοι οὔποτε λείπουσιν. ὥστε εἶναι	θαυμάσαι	μὴ ὅτι περὶ τοῦ λιμένος,
[213]	μάλιστα πάντων ἄξιον ἰδεῖν καὶ	θαυμάσαι,	τὴν περὶ τὴν πόλιν αἰτίαν
[208]	γε δεῖν, ὅτι γε οὐδὲ	θαυμαστὰ	ὁμοίως ἂν ἦν, εἴ τινα
[217]	καὶ ἥντινα τάξιν αὐτῷ ἀπέδοτε.	θαυμαστὴ	ἄρ´ ἦν καὶ ἡ περὶ
[214]	πόλιν, καὶ οὐκ ἀποσεμνυνάμενοι τούτῳ	θαυμαστὴν	ἐποιήσατε, τῷ μηδενὶ τῶν ἄλλων
[213]	εὑρεῖν τε καὶ τελεώσασθαι· καὶ	θαυμαστὸν	οὐδέν. ὥσπερ γὰρ τῶν ἄλλων
[211]	τῶν Ἑλλήνων συνεσκευασάμην, ὥσπερ ὁ	θαυμαστὸς	ἐκεῖνος ὁ τὸν Τρικάρανον ποιήσας,
[198]	οἱ λόγοι τὰ πολλὰ τῶν	θαυμάτων	καὶ ποιεῖν δοκοῦσί μοι παραπλήσιον
[225]	ἐπέκεινα καὶ θαλάττης· ἀντεισῆκται δὲ	θέας	πᾶσα χάρις καὶ ἀγώνων ἄπειρος
[200]	πᾶσαν ἐπελθόντα τὴν οἰκουμένην οὕτω	θεάσασθαι,	ἢ ἐν τῇδε τῇ πόλει
[227]	διαλείπει τοὺς ὑπηρέτας ἐν τοῖς	θεάτροις	καθορῶν· Ἑρμῆς δὲ ἀγώνων οὐκ
[199]	μετεώρους πόλεις ἐπὶ γῆς ἐρείσας	θεῖναι	ἄλλην παρ´ ἄλλην, ὅσον νῦν
[206]	τοὔνομα ψυχαγωγίας ἕνεκα εἰς ποίησιν	θεῖναι,	τοῦτον οὕτως καλῶς ἀνεύρετε ὥστε
[226]	παρασχόντες ἐξουσίαν αὐτόπτας πάντων τοὺς	θέλοντας	γίγνεσθαι, νόμους τε κοινοὺς ἅπασι
[227]	εἰληφέναι μοι δοκοῦσι, καὶ οἱ	θεοὶ	καθορῶντες συγκατορθοῦν ὑμῖν εὐμενῶς τὴν
[228]	τὸν λόγον. καὶ δὴ κεκλήσθων	θεοὶ	πάντες καὶ θεῶν παῖδες καὶ
[197]	ἰσομέτρητα ποιοῦσιν αὖ καὶ τοῖς	θεοῖς.	~ἀλλ´, ὦ ἄνδρες, οἱ τῆς
[207]	τὴν μὲν ὑπὲρ αὑτοῦ τοῖς	θεοῖς,	τὴν δὲ αὐτῷ ἐκείνῳ περὶ
[198]	δὲ τοῦ κατέχοντος αὐτὴν πανόπτου	θεοῦ	δεῖ. τίς γὰρ ἂν τοσάσδε
[204]	μετρίως ὕβριζον· καὶ τοὺς μὲν	θεραπεύοντας	ὡς δούλους ὑπερεώρων, τοὺς δὲ
[223]	ἣν οὔπω πρόσθεν οὐδεὶς καὶ	θεσμοὺς	καὶ τάξεις ἀφύκτους ἅπασιν ἐπεστήσατε.
[226]	πολιτείας, νόμοι τε ἐξεφάνησαν καὶ	θεῶν	βωμοὶ πίστιν ἔλαβον. πρότερον γὰρ
[227]	χάριτες καὶ τῶν κατ´ Αἴγυπτον	θεῶν	νῦν πλεῖστον εἰς ἀνθρώπους ἐπιδεδώκασιν.
[226]	τε καὶ τῶν σὺν αὐτῷ	θεῶν,	οὕτως ἄν τις καὶ περὶ
[228]	δὴ κεκλήσθων θεοὶ πάντες καὶ	θεῶν	παῖδες καὶ διδόντων τὴν ἀρχὴν
[222]	παρὰ τοὺς τῶν ἐχόντων τρόπους	θεωρουμένη,	τυραννὶς καὶ ὀλιγαρχία, βασιλεία καὶ
[221]	στὰς ἐπὶ τῶν τειχῶν τῶν	Θηβαϊκῶν	ἀνέτεινε τήν τε βῶλον καὶ
[211]	αὐτοὺς παρὰ τῶν Ἑλλήνων αὐξηθέντες	Θηβαῖοι	ἐκράτησαν αὐτῶν τὴν ἐν Λεύκτροις
[211]	τε Λακεδαιμόνιοι ἐκποδὼν ἦσαν καὶ	Θηβαίους	οὐδεὶς αὖ φέρειν ἠδύνατο μίαν
[210]	ἑνὸς φυγάδος, κατελείποντο δὲ ὑπὸ	Θηβαίων,	ἐμισοῦντο δὲ ὑπὸ Κορινθίων, ἐπίμπλατο
[226]	Διὸς ἀρχῆς ἅπαντα στάσεως καὶ	θορύβου	καὶ ἀταξίας εἶναι μεστὰ, ἐλθόντος
[222]	πολὺ βελτίους, πάντα δ´ ἄνευ	θορύβου	καὶ ταραχῆς σιωπῇ περαίνωσι, φθόνος
[209]	Κυκλάδων ἄρχειν καὶ τὰ ἐπὶ	Θρᾴκης	ἔχειν καὶ Πύλας καὶ Ἑλλήσποντον
[220]	ὁρᾶν πεδίον τότε φήσεις ἀληθῶς.	θώρακες	δὲ οὕτως ἀλλήλων ἔχονται ὥστε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 20/09/2007