Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 3]	αὐτῷ ἐκείνῳ, ἐνταῦθα δύναμιν αὐτοῦ	ᾧ	πάρεστι παρεῖναι· οὐ μὴν οὐδ´
[6, 4, 3]	ἀνάγκη αὐτῷ τόπον οὐκ εἰληχότι	ᾧ	πάρεστι τούτῳ ὅλον παρεῖναι, παντὶ
[6, 4, 16]	τὸ σῶμα ἡμῶν καὶ ἐν	ᾧ	τόπῳ, κἀκείνη λέγεται ἐκεῖ. Ἀλλ´
[6, 4, 4]	εἴ τινα ἀνάγκην, ἀλλ´ οὐ	πειθώ	γε ἔχει ἀπίθανον νομιζούσης τῆς
[6, 4, 12]	μὲν οὐ πᾶσα δόξα συγχωρεῖ,	εἰρήσθω	δ´ οὖν δι´ ἐκεῖνο, ὅτι
[6, 4, 5]	λέγειν, μηδὲ τιθέμενον ἔλαττον τῷ	ὄγκῳ	ἀπιστεῖν ἤδη, ὡς οὐ δυνατὸν
[6, 4, 7]	οὔσης ἄλλοθεν αὐγῆς τῷ ἔξωθεν	ὄγκῳ,	ἆρ´ οὐκ ἐκεῖνο τὸ ἔνδον
[6, 4, 5]	αὐτῆς οὕτω ληπτέον, οὐκ ἐν	ὄγκῳ·	τοῦτο γὰρ μικρόν ἐστιν εἰς
[6, 4, 7]	ἐκεῖ ἐνορώμενον ἐν τῷ μικρῷ	ὄγκῳ	φῶς κατειληφέναι τὸ ἔξω; Ἐπειδὴ
[6, 4, 2]	τὸ αἰσθητὸν ἀποροῦμεν, πῶς ἐν	μεγάλῳ	καὶ τοσούτῳ ἐκείνη ἡ φύσις
[6, 4, 5]	τοῦ σώματος. Μαρτυρεῖ δὲ τῷ	μεγάλῳ	τῆς ψυχῆς καὶ τὸ μείζονος
[6, 4, 3]	ἐν ἄλλῳ, ὁ δὲ ἐν	ἄλλῳ;	Ἀλλ´ οὐδέτερος αὐτῶν νοῦς ἔσται.
[6, 4, 2]	ἐκεῖ καὶ εὐθυπορεῖν καὶ ἐν	ἄλλῳ	μέρει αὐτοῦ ἄλλῳ μέρει ἐφάπτεσθαι
[6, 4, 2]	καὶ ἐν ἄλλῳ μέρει αὐτοῦ	ἄλλῳ	μέρει ἐφάπτεσθαι ἐκείνου καὶ εἶναι
[6, 4, 3]	ἵν´ ὁ μὲν ᾖ ἐν	ἄλλῳ,	ὁ δὲ ἐν ἄλλῳ; Ἀλλ´
[6, 4, 3]	καὶ αὐτὸ ἔχον οἰκεῖον παρῆν	ἄλλῳ	τῷ ἐν τόπῳ, ἢ ὅλως
[6, 4, 4]	καὶ μίαν. Ἐν γὰρ τῷ	ὅλῳ	αἱ πολλαὶ ἤδη οὐ δυνάμει,
[6, 4, 9]	τί οὐκ ἐν παντὶ τῷ	ὅλῳ;	Εἰ δὲ μεμερίσθαι ἑκάστην εἰς
[6, 4, 15]	τὴν αὐτοῦ ταραχὴν ἐδίδου τῷ	ὅλῳ.	Οἷον ἐκκλησίᾳ δημογερόντων καθημένων ἐφ´
[6, 4, 2]	μὴ ὂν ἐν τῷ ὄντι.	Ὅλῳ	οὖν ἐντυγχάνει τῷ ὄντι· οὐ
[6, 4, 16]	κόσμου νοητοῦ καὶ ἐν τῷ	ὅλῳ	τὸ μέρος ἀποκρύπτουσα οἷον ἐξέθορεν
[6, 4, 15]	συνδόντος ἑαυτὸν τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου	δήμῳ	τῷ τοιούτῳ· ὃς δ´ ἂν
[6, 4, 1]	ἄλλου μέρους, οὐ μὴν ταὐτὸν	ἀριθμῷ,	ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς τὸ
[6, 4, 12]	πανταχοῦ ἄρα ὁ αὐτὸς εἷς	ἀριθμῷ	οὐ μεμερισμένος, ἀλλ´ ὅλος ἔσται.
[6, 4, 1]	δὲ τῆς ψυχῆς τὸ αὐτὸ	ἀριθμῷ	τὸ ἐν τῷ ποδὶ καὶ
[6, 4, 16]	βραχυτέροις διαστήμασι φύσεως τῆς τοιαύτης	νόμῳ·	κακὸν δὲ εἶναι τὴν τοιαύτην
[6, 4, 9]	οὐδ´ αὐτῇ ὅλη, ἀλλὰ τῷ	μερισμῷ	ἔσται ἀδυναμία. Ἔπειτα ἄλλη κατ´
[6, 4, 12]	ἐγένετο ἐν τῷ τῆς ζωῆς	κόσμῳ,	ἦν δὲ ὁ κόσμος ὁ
[6, 4, 13]	παντὶ αὐτῷ ἐφαρμόσει οὐδ´ αὖ	αὐξομένῳ	τὸ αὐτὸ συνέσται. Ἀλλ´ οὐδ´
[6, 4, 7]	καὶ συνέχον εἰς ἴσα τῷ	κρατουμένῳ	διαιροῖ. Καίτοι κρατοῖ ἂν καὶ
[6, 4, 7]	δὲ ὅμως εἰς ἴσα τῷ	κρατουμένῳ	ἐν τῇ χειρί, καθόσον ἐφάπτεται
[6, 4, 7]	Καὶ εἰ προσθείης δὲ τῷ	κρατουμένῳ	σώματι μῆκος ἄλλο καὶ δύναιτο
[6, 4, 11]	φωτὶ τὸ διαφανές, τῷ δὲ	τεθολωμένῳ	ἡ μετάληψις ἄλλως. Καὶ δὴ
[6, 4, 3]	τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ἣν ἔδωκεν	ἐκείνῳ·	ἀλλ´ ὁ λαβὼν τοσοῦτον ἐδυνήθη
[6, 4, 2]	αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ αὐτὸ προσελθὸν	ἐκείνῳ	ἐκείνου οὐκ ἔξω ἑαυτοῦ γενομένου·
[6, 4, 8]	τὸ πάθος περιάπτεις τῷ ἑνὶ	ἐκείνῳ	ἐν πολλοῖς αὐτὸ ἅμα ὁρῶν.
[6, 4, 3]	ἀποσῴζειν τὴν οὖσαν ἐν αὐτῷ	ἐκείνῳ,	ἐνταῦθα δύναμιν αὐτοῦ ᾧ πάρεστι
[6, 4, 9]	ἢ ἀποτετμημένας; Εἰ δ´ ἐν	ἐκείνῳ	τέ εἰσι καὶ ἄλλοθι, ἢ
[6, 4, 14]	νῦν ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ γὰρ νῦν	ἐκείνῳ	τῷ ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν ἄνθρωπος ἄλλος
[6, 4, 14]	ἑαυτὸν ἡμῖν καὶ προσέθηκεν ἑαυτὸν	ἐκείνῳ	τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ὃς ἦν
[6, 4, 9]	εἶναι, εἴπερ ὅμοια καὶ ταῦτα	ἐκείνῳ	τῷ πρώτῳ ἀφ´ οὗ. Εἰ
[6, 4, 14]	πελάζον καὶ τὸ γινόμενον ἐν	χρόνῳ;	Ἢ καὶ πρὸ τοῦ ταύτην
[6, 4, 2]	τῇ ἐκτάσει πλέον τι ληψόμενον—	ἔξω	γὰρ ἂν καὶ τοῦ παντὸς
[6, 4, 2]	αὐτὸ προσελθὸν ἐκείνῳ ἐκείνου οὐκ	ἔξω	ἑαυτοῦ γενομένου· οὐ γὰρ οἷόν
[6, 4, 7]	μικρῷ ὄγκῳ φῶς κατειληφέναι τὸ	ἔξω;	Ἐπειδὴ τοίνυν οὐ παρὰ τοῦ
[6, 4, 12]	πρὸς αὐτήν. Εἰ δὲ τοῦτο	ἔξω	ὂν τοῦ οὕτως ὄντος ἦλθε
[6, 4, 14]	ἦμεν γὰρ τοῦ παντὸς οὐκ	ἔξω	περιέθηκεν ἑαυτὸν ἡμῖν καὶ προσέθηκεν
[6, 4, 15]	αὐτὸ καὶ πληγαῖς κρουόμενον ταῖς	ἔξω,	πρῶτον αὐτὸ εἰς τὸ κοινὸν
[6, 4, 7]	εἴη καθ´ ὅλην τε τὴν	ἔξω	σφαῖραν; Οὐκέτι δὲ οὐδ´ ἀπερείσῃ
[6, 4, 16]	ἑκάστη, ὅταν δὲ διακριθῇ οὐ	τόπῳ,	ἀλλ´ ἐνεργείᾳ γένηται τὸ καθέκαστον,
[6, 4, 3]	οἰκεῖον παρῆν ἄλλῳ τῷ ἐν	τόπῳ,	ἢ ὅλως παρῆν, καὶ παρῆν
[6, 4, 2]	ἐκείνου. Εἰ μὲν γὰρ ἐν	τόπῳ	ἦν ἐκεῖνο αὐτό, προσχωρεῖν τε
[6, 4, 16]	σῶμα ἡμῶν καὶ ἐν ᾧ	τόπῳ,	κἀκείνη λέγεται ἐκεῖ. Ἀλλ´ οὐκ
[6, 4, 4]	πολλὰ συγχωροῦμεν εἶναι ἑτερότητι, οὐ	τόπῳ.	Ὁμοῦ γὰρ πᾶν τὸ ὄν,
[6, 4, 4]	καὶ νοῦς πολὺς ἑτερότητι, οὐ	τόπῳ,	ὁμοῦ δὲ πᾶς. Ἆρ´ οὖν
[6, 4, 3]	ἐν τόπῳ παντὶ τῷ ἐν	τόπῳ	ὄντι πάρεστιν· ἦν γὰρ ἂν
[6, 4, 3]	εἰ αὐτὸ μὴ ὂν ἐν	τόπῳ	παντὶ τῷ ἐν τόπῳ ὄντι
[6, 4, 11]	δύναται κατὰ τοσοῦτον αὐτῷ οὐ	τόπῳ	παρεῖναι, οἷον τῷ φωτὶ τὸ
[6, 4, 16]	οἷον ἐν ἐσχάτῳ τῷ νοητῷ	τόπῳ	πλεονάκις διδόναι ἑαυτῆς ἅτε πλησίον
[6, 4, 2]	γὰρ εἰ μὴ ὡς ἐν	τόπῳ	τις τιθεῖτο τὸ τοιοῦτον, τὸν
[6, 4, 10]	τὸ εἴδωλόν του συνηρτῆσθαι τῷ	ἀρχετύπῳ	ἔστι γὰρ καὶ εἰκόνα εἶναι
[6, 4, 14]	Ἀλλὰ γὰρ νῦν ἐκείνῳ τῷ	ἀνθρώπῳ	προσελήλυθεν ἄνθρωπος ἄλλος εἶναι θέλων·
[6, 4, 14]	καὶ προσέθηκεν ἑαυτὸν ἐκείνῳ τῷ	ἀνθρώπῳ	τῷ ὃς ἦν ἕκαστος ἡμῶν
[6, 4, 6]	ὁ λογισμὸς εἶδε τὸ ἐν	ἑτέρῳ	κρίμα καὶ σύνεσιν ἔσχεν ἑτέρου
[6, 4, 15]	τῷ σώματι, ὅσα δίδωσιν ὡς	ἑτέρῳ	ὄντι ἑαυτοῦ· ἄλλος δέ τις
[6, 4, 16]	ἀπέλθοι τὸ εἴδωλον εἰς τὸν	χείρω	τόπον μόνον, αὐτὴ δὲ καθαρῶς
[6, 4, 16]	χωρὶς λέγεται· εἰ δέ τινα	χείρω	τόπον, τί θαυμαστόν; Ἐπεὶ καὶ
[6, 4, 7]	τὸ ἐκεῖ ἐνορώμενον ἐν τῷ	μικρῷ	ὄγκῳ φῶς κατειληφέναι τὸ ἔξω;
[6, 4, 2]	ὥστε μηδὲν ἔτι δεῖσθαι τοῦ	πόρρω,	ἀλλὰ στρέφεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ,
[6, 4, 2]	ἐφάπτεσθαι ἐκείνου καὶ εἶναι τὸ	πόρρω	καὶ ἐγγύθεν· εἰ δὲ μήτε
[6, 4, 2]	ἐγγύθεν· εἰ δὲ μήτε τὸ	πόρρω	μήτε τὸ ἐγγύθεν, ἀνάγκη ὅλον
[6, 4, 7]	τῆς χειρὸς ὁριζομένης τῷ αὐτῆς	ποσῷ,	οὐ τῷ τοῦ αἰωρουμένου καὶ
[6, 4, 12]	φωνῆς ἐναργέστερον, ὡς ἐν παντὶ	τῷ	ἀέρι ὅλον τὸ εἶδός ἐστιν·
[6, 4, 12]	ἀνάλογον ἕξει τῇ ἤδη ἐν	τῷ	ἀέρι φωνηθείσῃ φωνῇ, πρὸ δὲ
[6, 4, 16]	Ἅιδου γίνεσθαι, εἰ μὲν ἐν	τῷ	ἀιδεῖ, τὸ χωρὶς λέγεται· εἰ
[6, 4, 9]	αἱ δυνάμεις αἱ ἐνταῦθα ἐν	τῷ	αἰσθητῷ γεγενημέναι ἢ οὔ; Εἰ
[6, 4, 1]	ἄλλου μέρους λευκὸν οὐχ ὁμοπαθὲς	τῷ	ἄλλου. Καὶ ἐπὶ τοῦ λευκοῦ
[6, 4, 12]	νῦν παροῦσα καὶ παροῦσα οὐ	τῷ	ἀναμεῖναι τὸ μεταληψόμενον, δηλονότι οὖσα
[6, 4, 14]	ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ γὰρ νῦν ἐκείνῳ	τῷ	ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν ἄνθρωπος ἄλλος εἶναι
[6, 4, 14]	ἡμῖν καὶ προσέθηκεν ἑαυτὸν ἐκείνῳ	τῷ	ἀνθρώπῳ τῷ ὃς ἦν ἕκαστος
[6, 4, 10]	ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν του συνηρτῆσθαι	τῷ	ἀρχετύπῳ ἔστι γὰρ καὶ εἰκόνα
[6, 4, 7]	ἀλλ´ ὅμως τῆς χειρὸς ὁριζομένης	τῷ	αὐτῆς ποσῷ, οὐ τῷ τοῦ
[6, 4, 11]	ψυχῇ καὶ ἐπιστήμη ἐπιστήμῃ ἐν	τῷ	αὐτῷ ἑκατέρα οὖσα· σῶμα δὲ
[6, 4, 9]	μεμερισμένην, οἷον ἐν ἑνὶ καὶ	τῷ	αὐτῷ σώματι· εἰ δὲ τοῦτο,
[6, 4, 2]	τοῦ πόρρω, ἀλλὰ στρέφεσθαι ἐν	τῷ	αὐτῷ, ὡς παντὸς ὄντος τούτου,
[6, 4, 15]	ἔκειτο μὲν οὐδὲ πρότερον ἐν	τῷ	ἀψύχῳ, ἔτι δὲ μᾶλλον οἷον
[6, 4, 2]	κενοῦ καὶ ἔτι ἐστίν, ἀλλὰ	τῷ	γε οἷον ἐρείδεσθαι ἐπ´ αὐτοῦ
[6, 4, 8]	τοσοῦτον; Σώματι μὲν γὰρ τοσοῦτον»	τῷ	δὲ μὴ σώματι, ἀλλ´ ἑτέρας
[6, 4, 11]	οἷον τῷ φωτὶ τὸ διαφανές,	τῷ	δὲ τεθολωμένῳ ἡ μετάληψις ἄλλως.
[6, 4, 3]	σώματος, καὶ σῶμα ἕκαστον ἐλέγετο	τῷ	εἴδει καθὸ σῶμα· τοῦτο δὲ
[6, 4, 3]	αὐτὸ ἔχον οἰκεῖον παρῆν ἄλλῳ	τῷ	ἐν τόπῳ, ἢ ὅλως παρῆν,
[6, 4, 3]	μὴ ὂν ἐν τόπῳ παντὶ	τῷ	ἐν τόπῳ ὄντι πάρεστιν· ἦν
[6, 4, 8]	τῶν πολλῶν τὸ πάθος περιάπτεις	τῷ	ἑνὶ ἐκείνῳ ἐν πολλοῖς αὐτὸ
[6, 4, 4]	οὔτε μάχεται τὸ πλῆθος ἐκεῖ	τῷ	ἑνί, οὔτε τῷ πλήθει συμπληροῦν
[6, 4, 7]	φαίνειν, οὐκ οὔσης ἄλλοθεν αὐγῆς	τῷ	ἔξωθεν ὄγκῳ, ἆρ´ οὐκ ἐκεῖνο
[6, 4, 16]	τὸ δ´ ἀγαθὸν αὐτῷ ἦν	τῷ	ἐπιστήμονι οὐ κατά τι τῆς
[6, 4, 3]	τοὐναντίον θαυμαστὸν καὶ ἀδύνατον πρὸς	τῷ	θαυμαστῷ, εἰ τόπον καὶ αὐτὸ
[6, 4, 10]	ἀπελθόντος τὴν θερμότητα εἶναι ἐν	τῷ	θερμανθέντι πρῶτον μὲν ἐπὶ τοῦ
[6, 4, 1]	ὧς ἐκφεύγειν ποιεῖ τὴν ἀπορίαν	τῷ	κατὰ συμβεβηκὸς τὸ μέγεθος αὐτῇ
[6, 4, 7]	κρατοῦν καὶ συνέχον εἰς ἴσα	τῷ	κρατουμένῳ διαιροῖ. Καίτοι κρατοῖ ἂν
[6, 4, 7]	διείληπται δὲ ὅμως εἰς ἴσα	τῷ	κρατουμένῳ ἐν τῇ χειρί, καθόσον
[6, 4, 7]	σώματος. Καὶ εἰ προσθείης δὲ	τῷ	κρατουμένῳ σώματι μῆκος ἄλλο καὶ
[6, 4, 14]	μεριζόμενον τοίνυν, ἀλλὰ δοκεῖ μερίζεσθαι	τῷ	λαβόντι. Τὸ δὲ ἐκεῖ τὸ
[6, 4, 5]	μεῖζον τοῦ σώματος. Μαρτυρεῖ δὲ	τῷ	μεγάλῳ τῆς ψυχῆς καὶ τὸ
[6, 4, 8]	οὖν ἄλλο τι μήτε μεμερισμένου.	Τῷ	μὲν γὰρ σῶμα ἔχοντι τὸ
[6, 4, 12]	μὲν τὸ μέρος αὐτῆς τῷδε	τῷ	μέρει συνεζεῦχθαι, τόδε δὲ τῷδε
[6, 4, 6]	αὐτήν, τὴν δὲ ἐν τῷδε	τῷ	μέρει τοῦ παντὸς οὐ τὴν
[6, 4, 9]	οὐκέτι οὐδ´ αὐτῇ ὅλη, ἀλλὰ	τῷ	μερισμῷ ἔσται ἀδυναμία. Ἔπειτα ἄλλη
[6, 4, 2]	οὐ γὰρ οἷόν τε ἐν	τῷ	μὴ ὄντι τὸ ὂν εἶναι,
[6, 4, 3]	ἐφ´ ὧν μὲν τὸ ἕν,	τῷ	μὴ πᾶσαν τὴν φύσιν ἀποσῴζειν
[6, 4, 7]	καὶ τὸ ἐκεῖ ἐνορώμενον ἐν	τῷ	μικρῷ ὄγκῳ φῶς κατειληφέναι τὸ
[6, 4, 16]	μόνον, αὐτὴ δὲ καθαρῶς ἐν	τῷ	νοητῷ οὐδενὸς ἐξῃρημένου αὐτῆς. Τὸ
[6, 4, 16]	τὴν δὲ οἷον ἐν ἐσχάτῳ	τῷ	νοητῷ τόπῳ πλεονάκις διδόναι ἑαυτῆς
[6, 4, 5]	ἔλαττον λέγειν, μηδὲ τιθέμενον ἔλαττον	τῷ	ὄγκῳ ἀπιστεῖν ἤδη, ὡς οὐ
[6, 4, 4]	πολλὰς καὶ μίαν. Ἐν γὰρ	τῷ	ὅλῳ αἱ πολλαὶ ἤδη οὐ
[6, 4, 9]	διὰ τί οὐκ ἐν παντὶ	τῷ	ὅλῳ; Εἰ δὲ μεμερίσθαι ἑκάστην
[6, 4, 15]	καὶ τὴν αὐτοῦ ταραχὴν ἐδίδου	τῷ	ὅλῳ. Οἷον ἐκκλησίᾳ δημογερόντων καθημένων
[6, 4, 16]	οὖσα κόσμου νοητοῦ καὶ ἐν	τῷ	ὅλῳ τὸ μέρος ἀποκρύπτουσα οἷον
[6, 4, 2]	θαυμαστόν, εἰ τὸ πανταχοῦ ἐν	τῷ	ὄντι καὶ ἐν ἑαυτῷ· ἤδη
[6, 4, 2]	εἴπερ, τὸ μὴ ὂν ἐν	τῷ	ὄντι. Ὅλῳ οὖν ἐντυγχάνει τῷ
[6, 4, 2]	τῷ ὄντι. Ὅλῳ οὖν ἐντυγχάνει	τῷ	ὄντι· οὐ γὰρ ἦν ἀποσπᾶσθαι
[6, 4, 2]	εἶναι αὐτὸ δῆλον, ὅτι ἐν	τῷ	ὄντι· ὥστε ἐν ἑαυτῷ. Καὶ
[6, 4, 14]	προσέθηκεν ἑαυτὸν ἐκείνῳ τῷ ἀνθρώπῳ	τῷ	ὃς ἦν ἕκαστος ἡμῶν τότε·
[6, 4, 5]	ὀλίγον γ´ ἂν εἰκότως νομίζοιτο	τῷ	παντὶ διδόναι, ὅσον δύναται τοῦτο
[6, 4, 2]	ᾖ, τοῦτο ἤδη ἀνάγκη ἐν	τῷ	παντὶ εἶναι, εἴπερ ἔσται, καὶ
[6, 4, 2]	Ὅλως τε, εἴ τι ἐν	τῷ	παντὶ ἱδρύθη ἄλλο ὂν παρ´
[6, 4, 1]	~Ἆρά γε ἡ ψυχὴ πανταχοῦ	τῷ	παντὶ πάρεστιν, ὅτι σῶμά ἐστι
[6, 4, 1]	ἂν εἴη τοῦ εἶναι ἐν	τῷ	παντὶ πρὶν τὸ πᾶν γενέσθαι
[6, 4, 7]	φῶς τοῦ ἔνδον ἐν παντὶ	τῷ	περιέχοντι φαίνειν, οὐκ οὔσης ἄλλοθεν
[6, 4, 4]	πλῆθος ἐκεῖ τῷ ἑνί, οὔτε	τῷ	πλήθει συμπληροῦν δεῖ ζωῆς τὰ
[6, 4, 1]	τὸ αὐτὸ ἀριθμῷ τὸ ἐν	τῷ	ποδὶ καὶ τῇ χειρὶ ὑπάρχει,
[6, 4, 9]	εἴπερ ὅμοια καὶ ταῦτα ἐκείνῳ	τῷ	πρώτῳ ἀφ´ οὗ. Εἰ δὲ
[6, 4, 3]	κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω λέγειν συμπαραθεῖν	τῷ	σώματι καὶ τὴν ψυχὴν οὐκ
[6, 4, 1]	ἄν τις παραδέξαιτο; Καὶ εἰ	τῷ	σώματι λέγοιτο συνεκτείνεσθαι μὴ σῶμα
[6, 4, 15]	ζῇ καὶ ἔστιν ἐκεῖνος διδοὺς	τῷ	σώματι, ὅσα δίδωσιν ὡς ἑτέρῳ
[6, 4, 12]	οὕτως ὂν καὶ ἐγένετο ἐν	τῷ	τῆς ζωῆς κόσμῳ, ἦν δὲ
[6, 4, 15]	ἑαυτὸν τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου δήμῳ	τῷ	τοιούτῳ· ὃς δ´ ἂν τοῦτον
[6, 4, 7]	ὁριζομένης τῷ αὐτῆς ποσῷ, οὐ	τῷ	τοῦ αἰωρουμένου καὶ κρατουμένου σώματος.
[6, 4, 12]	φωνῇ, πρὸ δὲ τῶν σωμάτων	τῷ	φωνοῦντι καὶ φωνήσοντι· καίτοι καὶ
[6, 4, 11]	αὐτῷ οὐ τόπῳ παρεῖναι, οἷον	τῷ	φωτὶ τὸ διαφανές, τῷ δὲ
[6, 4, 16]	μέρεσι, τὴν δὲ οἷον ἐν	ἐσχάτῳ	τῷ νοητῷ τόπῳ πλεονάκις διδόναι
[6, 4, 2]	κατηγορίαν τῇ διανοίᾳ τὸ λεγόμενον	λαμβανέτω.	Τοῦτο δὲ ἄλλου χάριν εἴρηται,
[6, 4, 9]	δυνάμεις αἱ ἐνταῦθα ἐν τῷ	αἰσθητῷ	γεγενημέναι ἢ οὔ; Εἰ μὲν
[6, 4, 2]	Ἡμεῖς δὲ τὸ ὂν ἐν	αἰσθητῷ	θέμενοι καὶ τὸ πανταχοῦ ἐκεῖ
[6, 4, 16]	αὐτὴ δὲ καθαρῶς ἐν τῷ	νοητῷ	οὐδενὸς ἐξῃρημένου αὐτῆς. Τὸ μὲν
[6, 4, 16]	δὲ οἷον ἐν ἐσχάτῳ τῷ	νοητῷ	τόπῳ πλεονάκις διδόναι ἑαυτῆς ἅτε
[6, 4, 8]	αὐτοῦ ὡδί, τὸ δὲ ὡδί,	ὅτῳ	τὸ ὡδὶ μὴ ὑπάρχει, πῶς
[6, 4, 12]	ἐν τούτοις ὅλος, ἐν παντὶ	ἑκάστῳ	ἔσται. Καὶ πανταχοῦ ἄρα ὁ
[6, 4, 14]	δὲ κακή; Ἢ ἐξαρκεῖ καὶ	ἑκάστῳ	καὶ πάσας ψυχὰς ἔχει καὶ
[6, 4, 2]	πάρεστι. Καὶ ὅλως ἐστὶν ἐκείνων	ἑκάστῳ,	οἷς μήτε πόρρωθέν ἐστι μήτε
[6, 4, 9]	τὸ μέρος τὸ γενόμενον ἐν	ἑκάστῳ	ὅλον ἦν καὶ αὐτὸ ἕκαστον
[6, 4, 3]	παντὶ δὲ παρὸν ὡς καὶ	ἑκάστῳ	ὅλον παρεῖναι. Ἢ ἔσται αὐτοῦ
[6, 4, 3]	θαυμαστὸν καὶ ἀδύνατον πρὸς τῷ	θαυμαστῷ,	εἰ τόπον καὶ αὐτὸ ἔχον
[6, 4, 5]	ὡς εἴ τις ἰατρικὴν λέγοι	ἐλάττω	εἶναι τοῦ σώματος τοῦ ἰατροῦ—
[6, 4, 9]	Εἶτα πότερα ἔτι εἰσὶν ἐν	αὐτῷ	αἱ δυνάμεις αἱ ἐνταῦθα ἐν
[6, 4, 2]	καὶ τοῦ παντὸς ἐγίνετο— περιθεῖν	αὐτῷ	ἐβουλήθη, οὔτε δὲ περιλαβεῖν δεδυνημένον
[6, 4, 2]	ἐφ´ ἑαυτοῦ ἐκεῖνο, κἄν τι	αὐτῷ	ἐθέλῃ παρεῖναι. Ὅπου δὴ συνιὸν
[6, 4, 3]	θέλοντος αὐτοῦ εἶναι, ὃ ἂν	αὐτῷ	ἐθέλῃ, ὡς δύναται πελάζει οὐ
[6, 4, 8]	Ἀμέριστον ἄρα δεῖ αὐτὸ σὺν	αὐτῷ	εἶναι, κἂν τὰ πολλὰ αὐτοῦ
[6, 4, 15]	ζῴου, ὃ ἔχει μὲν παροῦσαν	αὐτῷ	ἐκ τοῦ ὄντος ψυχήν, καθ´
[6, 4, 11]	καὶ ἐπιστήμη ἐπιστήμῃ ἐν τῷ	αὐτῷ	ἑκατέρα οὖσα· σῶμα δὲ σώματι
[6, 4, 3]	φύσιν ἀποσῴζειν τὴν οὖσαν ἐν	αὐτῷ	ἐκείνῳ, ἐνταῦθα δύναμιν αὐτοῦ ᾧ
[6, 4, 15]	καὶ ἡδονῶν καὶ ἀλγηδόνων ἐν	αὐτῷ	ἐξέφυ· ἦν δὲ οὐκ ἀλλότριον
[6, 4, 13]	μεριστὸν ἔσται καὶ οὐ παντὶ	αὐτῷ	ἐφαρμόσει οὐδ´ αὖ αὐξομένῳ τὸ
[6, 4, 16]	ἐπιστήμων ἐνεργεῖ· τὸ δ´ ἀγαθὸν	αὐτῷ	ἦν τῷ ἐπιστήμονι οὐ κατά
[6, 4, 12]	ἐφ´ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ ὅλου ἐν	αὐτῷ	καὶ ἐν πολλοῖς αὖ φανταζομένου.
[6, 4, 2]	ἐκεῖνο, μεταλαμβάνει αὐτοῦ καὶ συντυγχάνει	αὐτῷ	καὶ ἰσχύει παρ´ αὐτοῦ οὐ
[6, 4, 11]	ἂν ᾖ τὸ ὄν, πάρεστιν	αὐτῷ	καὶ τὸ αὐτοῦ ἕν, καὶ
[6, 4, 11]	καὶ καθόσον δύναται κατὰ τοσοῦτον	αὐτῷ	οὐ τόπῳ παρεῖναι, οἷον τῷ
[6, 4, 13]	Ὅλον ἄρα δεῖ τὸ παρεσόμενον	αὐτῷ	πανταχοῦ ἀμερὲς ὂν παρεῖναι, οὐχ
[6, 4, 3]	εἶναι τοῦ τε εἶναι ἐν	αὐτῷ	πανταχοῦ, κατὰ συμβεβηκὸς δὲ καὶ
[6, 4, 15]	τὸ προσεληλυθός; ἢ ἐπειδὴ ἐπιτηδειότης	αὐτῷ	παρῆν, ἔσχε πρὸς ὃ ἦν
[6, 4, 2]	καὶ τάξιν οὗ σῴζοιτο γειτονοῦν	αὐτῷ	παρόντι καὶ οὐ παρόντι αὖ·
[6, 4, 9]	οἷον ἐν ἑνὶ καὶ τῷ	αὐτῷ	σώματι· εἰ δὲ τοῦτο, διὰ
[6, 4, 11]	οὐκ ἀπολειπόμενον ἑαυτοῦ, παρεῖναι δὲ	αὐτῷ	τὸ δυνάμενον παρεῖναι, καὶ καθόσον
[6, 4, 3]	φησιν ὁ λόγος, ὡς ἀνάγκη	αὐτῷ	τόπον οὐκ εἰληχότι ᾧ πάρεστι
[6, 4, 2]	πόρρω, ἀλλὰ στρέφεσθαι ἐν τῷ	αὐτῷ,	ὡς παντὸς ὄντος τούτου, οὗ
[6, 4, 13]	ὁ ὄγκος, ἀλλ´ ἄπειρα ἐν	αὐτῷ·	ὥστε καὶ τοῦτο ἄπειρα σημεῖα
[6, 4, 15]	κακία αὖ ἔχοντος δῆμον ἐν	αὑτῷ	ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων
[6, 4, 15]	καίτοι παροῦσαν πᾶσαν, ἀλλ´ οὐχ	αὑτῷ,	οἷον καὶ ζῷα τὰ ἄλλα
[6, 4, 3]	ὥστε αὐτὸ μὲν ἱδρῦσθαι ἐν	αὑτῷ,	τὰς δ´ ἐκπεμφθείσας κατ´ ἄλλο
[6, 4, 2]	ἐκεῖνο, ἀλλ´ εὑρίσκον αὐτὸ ἐν	ἑαυτῷ	αὐτὸ προσελθὸν ἐκείνῳ ἐκείνου οὐκ
[6, 4, 2]	ἐν τῷ ὄντι καὶ ἐν	ἑαυτῷ·	ἤδη γὰρ γίνεται τὸ πανταχοῦ
[6, 4, 12]	ἥκειν ἦν ἐν παντὶ ἐν	ἑαυτῷ	καὶ ἔστιν ἐν ἑαυτῷ, καίτοι
[6, 4, 11]	ἕν. Καὶ γὰρ τὸ ἕτερον	ἑαυτῷ	καὶ ἡ ἑτερότης αὐτοῦ. οὐ
[6, 4, 2]	πεπληρωκὸς ἑαυτὸ καὶ ὂν ἴσον	ἑαυτῷ·	καὶ οὗ τὸ πᾶν, ἐκεῖ
[6, 4, 2]	ἐν τῷ ὄντι· ὥστε ἐν	ἑαυτῷ.	Καὶ οὐδὲν θαυμαστόν, εἰ τὸ
[6, 4, 12]	ἐν ἑαυτῷ καὶ ἔστιν ἐν	ἑαυτῷ,	καίτοι δοκοῦν ἐνταῦθα ἐλθεῖν. Πῶς
[6, 4, 8]	παντὸς σώματος, ἱδρυμένον αὐτὸ ἐν	ἑαυτῷ,	μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἱδρύσεως δεόμενον
[6, 4, 13]	οὕτω δὲ ἀμερές, ὡς μικρόν·	οὕτω	γὰρ οὐδὲν ἧττον καὶ μεριστὸν
[6, 4, 3]	οὕτως αὐτὸ πανταχοῦ λέγεσθαι εἶναι;	Οὕτω	γὰρ τὰς ψυχὰς οἷον βολὰς
[6, 4, 13]	ποσὸν ἔχον ἄλλο ἔσχεν· ἐπεὶ	οὕτω	γε αὐτὰ τὰ δύο τρία
[6, 4, 13]	πανταχοῦ ἀμερὲς ὂν παρεῖναι, οὐχ	οὕτω	δὲ ἀμερές, ὡς μικρόν· οὕτω
[6, 4, 1]	ψυχῆς τὸ αὐτὸ οὐ μεμερισμένον,	οὕτω	δὲ μεμερίσθαι λεγόμενον, ὅτι πανταχοῦ.
[6, 4, 1]	χρόα, κατὰ πᾶν τὸ σῶμα,	οὕτω	καὶ ἡ ψυχή. Τὰ μὲν
[6, 4, 3]	Διὸ καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς	οὕτω	λέγειν συμπαραθεῖν τῷ σώματι καὶ
[6, 4, 14]	γὰρ ἂν καὶ ἄπειρον ἢ	οὕτω	λέγοιτο, ὅτι ὁμοῦ πάντα ἔχει,
[6, 4, 5]	φύσις. ~Καὶ τὸ μέγα αὐτῆς	οὕτω	ληπτέον, οὐκ ἐν ὄγκῳ· τοῦτο
[6, 4, 8]	ὁρῶν. Τὸ δὲ ἐν αὐτοῖς»	οὕτω	ληπτέον ὡς οὐκ αὐτῶν γενόμενον
[6, 4, 14]	αὖ μίαν καὶ τὴν μίαν	οὕτω	μίαν, ὅτι πάσας ὁμοῦ οὐ
[6, 4, 4]	νομιζούσης τῆς ψυχῆς τὸ ἓν	οὕτω	πανταχοῦ ταὐτὸν εἶναι. Βέλτιον γὰρ
[6, 4, 12]	ἐν τοῖς ἄλλοις. Οὐδὲ γὰρ	οὕτω	προητοίμαστο, ὥστε μέρος αὐτῆς ὡδὶ
[6, 4, 4]	οὖν ἡμῖν παρὰ τοῦ πλήθους	οὕτω	προϊόντος ἐξεύρηται εἰς εὐπορίαν· ἐπεὶ
[6, 4, 5]	ἐπεὶ οὐδ´ ἐπὶ τῆς ψυχῆς·	οὕτω	τὸ μέγα καὶ τὸ μεῖζον
[6, 4, 4]	ἵνα δὴ βελτίοσι χρώμεθα ὀνόμασιν,	οὕτω	τὸ μὲν ἐᾶσαι ἐξ αὐτοῦ
[6, 4, 12]	ὀφθαλμός, ὁ δὲ οὖς ἦν,	οὕτω	τοι καὶ τὸ δυνάμενον ψυχὴν
[6, 4, 15]	τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου δήμῳ τῷ	τοιούτῳ·	ὃς δ´ ἂν τοῦτον τὸν
[6, 4, 2]	ἀποροῦμεν, πῶς ἐν μεγάλῳ καὶ	τοσούτῳ	ἐκείνη ἡ φύσις ἐκτείνεται. Τὸ
[6, 4, 10]	λέγοι τις μὴ τὸ αὐτό,	τούτῳ	ἂν πιστῷτο τὸ τὸ σῶμα
[6, 4, 16]	ψυχὴν ἐν σώματι γενέσθαι, τὸ	τούτῳ	δοῦναί τι παρ´ αὐτῆς, οὐκ
[6, 4, 12]	οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς πάρεστι καὶ	τούτῳ.	Εἰ δ´ οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς
[6, 4, 3]	τόπον οὐκ εἰληχότι ᾧ πάρεστι	τούτῳ	ὅλον παρεῖναι, παντὶ δὲ παρὸν
[6, 4, 12]	Εἰ δ´ οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς	τούτῳ	πάρεστι, τοῦτο ἦλθε πρὸς αὐτήν.
[6, 4, 9]	ὅμοια καὶ ταῦτα ἐκείνῳ τῷ	πρώτῳ	ἀφ´ οὗ. Εἰ δὲ δυνάμεις
[6, 4, 6]	τῇ ἀκοῇ λέγει, καίτοι ἔκριναν	ἄμφω,	ἀλλὰ ὁ λογισμὸς ἐπ´ ἀμφοῖν·
[6, 4, 14]	αὐτὴν παρόν· καὶ γεγενήμεθα τὸ	συνάμφω	καὶ οὐ θάτερον, ὃ πρότερον
[6, 4, 15]	Οἷον ἐκκλησίᾳ δημογερόντων καθημένων ἐφ´	ἡσύχῳ	συννοίᾳ δῆμος ἄτακτος, τροφῆς δεόμενος
[6, 4, 15]	μὲν οὐδὲ πρότερον ἐν τῷ	ἀψύχῳ,	ἔτι δὲ μᾶλλον οἷον ἐγγὺς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010