Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 8]	οὕτως ἔχειν αὐτοῦ, ὡς οὐ	μετέλαβε,	μὴ ἰδίου αὐτῶν ὄντος· οὕτως
[6, 4, 13]	ἔχον ἄλλο ἔσχεν· ἐπεὶ οὕτω	γε	αὐτὰ τὰ δύο τρία ἔσται.
[6, 4, 16]	προσήκει σύμφωνον ἢ μὴ διάφωνόν	γε	ἐπιδεῖξαι τὸν νῦν προκείμενον λόγον.
[6, 4, 4]	τινα ἀνάγκην, ἀλλ´ οὐ πειθώ	γε	ἔχει ἀπίθανον νομιζούσης τῆς ψυχῆς
[6, 4, 1]	~Ἆρά	γε	ἡ ψυχὴ πανταχοῦ τῷ παντὶ
[6, 4, 2]	καὶ ἔτι ἐστίν, ἀλλὰ τῷ	γε	οἷον ἐρείδεσθαι ἐπ´ αὐτοῦ καὶ
[6, 4, 2]	νομίζεται μικρόν, ἐκεῖνο μέγα, εἴ	γε	ὅλον ἐπὶ πᾶν τούτου μέρος
[6, 4, 3]	γὰρ δὴ καὶ μεριεῖς; Ἆρά	γε	τὴν ζωὴν μεριεῖς; Ἀλλ´ εἰ
[6, 4, 6]	αὐτὴν τῇ ἐν τῷδε; Εἰ	δὲ	αἱ αἰσθήσεις διάφοροι, καὶ τὰ
[6, 4, 7]	πανταχοῦ οὐδὲ τοῦτο μεμερισμένον. Δηλοῦσι	δὲ	αἱ ἀποτομαὶ ἐπὶ θάτερα ἢ
[6, 4, 11]	δὲ ὄσφρησις τὸ εὐῶδες, ἄλλη	δὲ	αἴσθησις ἄλλο, ὁμοῦ πάντων, ἀλλ´
[6, 4, 4]	ἄλλην μὲν τοῦ παντός, τὰς	δὲ	ἄλλας. Ταῦτά τε γὰρ ἀντιμαρτυρεῖν
[6, 4, 3]	αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδί, τὸ	δὲ	ἄλλοθι· ὥστε μεριστὸν ἔσται καὶ
[6, 4, 2]	διανοίᾳ τὸ λεγόμενον λαμβανέτω. Τοῦτο	δὲ	ἄλλου χάριν εἴρηται, ὅτι τὸ
[6, 4, 15]	τις ὁτὲ μὲν οὕτως, ὁτὲ	δὲ	ἄλλως ζῇ, μικτός τις ἐξ
[6, 4, 13]	ἀμερὲς ὂν παρεῖναι, οὐχ οὕτω	δὲ	ἀμερές, ὡς μικρόν· οὕτω γὰρ
[6, 4, 16]	περὶ μὲν τούτων ταῦτα· πάλιν	δὲ	ἀναλαβόντες τὸν ἐξ ἀρχῆς λόγον
[6, 4, 3]	μὲν ἐφ´ ἑαυτοῦ εἶναι, δυνάμεις	δὲ	ἀπ´ αὐτοῦ ἰέναι ἐπὶ πάντα,
[6, 4, 5]	τὸ γὰρ πᾶν κατείληφε, μᾶλλον	δὲ	αὕτη ἐστὶ τὸ πᾶν. Καὶ
[6, 4, 7]	σῶμα τοῦ ἡλίου βλέπων, τὸ	δὲ	αὐτὸ ὅμως ὁρᾷς φῶς πανταχοῦ
[6, 4, 11]	ὂν οὐκ ἀπολειπόμενον ἑαυτοῦ, παρεῖναι	δὲ	αὐτῷ τὸ δυνάμενον παρεῖναι, καὶ
[6, 4, 14]	ψυχὴν καὶ νοῦν ἅπαντα; Ἕκαστον	δὲ	αὐτῶν οὐ πέρασιν ἀφώρισται· διὰ
[6, 4, 15]	πρὸς ὃ ἦν ἐπιτήδειον· ἦν	δὲ	γενόμενον οὕτως, ὡς δέξασθαι ψυχήν.
[6, 4, 15]	οὕτως, ὡς δέξασθαι ψυχήν. Τὸ	δὲ	γίνεται ὡς μὴ δέξασθαι πᾶσαν
[6, 4, 14]	ἔκπαλαι καὶ ἐξ ἀρχῆς· τὸ	δὲ	γινόμενον πελάζει καὶ συνάπτεσθαι δοκεῖ
[6, 4, 2]	πόρρωθέν ἐστι μήτε ἐγγύθεν, δυνατοῖς	δὲ	δέξασθαί ἐστιν. ~Ἆρ´ οὖν αὐτὸ
[6, 4, 7]	κατὰ πᾶν μέρος εἴη; Εἰ	δὲ	δὴ φωτεινὸν μικρὸν ὄγκον οἷον
[6, 4, 16]	οὖσα ἑκάστη οὐχ ἑκάστη, ὅταν	δὲ	διακριθῇ οὐ τόπῳ, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ
[6, 4, 9]	τῷ πρώτῳ ἀφ´ οὗ. Εἰ	δὲ	δυνάμεις αὐτοῦ τὰ λεγόμενα μέρη
[6, 4, 4]	ψυχὴν ἕξει τοῦ σώματος, τὸ	δὲ	δύναμιν μόνον. Ἀλλὰ πῶς ψυχαὶ
[6, 4, 9]	οὖσα οὐ καταλείψει συναίσθησιν. Ἔπειτα	δέ,	{εἰ} καθάπερ τὸ ἴνδαλμά τινος,
[6, 4, 12]	ὅλη· καὶ τὸ τῆς ὄψεως	δέ,	εἰ παθὼν ὁ ἀὴρ τὴν
[6, 4, 1]	εἴτ´ ἐν τοῖς σώμασι. Τάχα	δέ,	εἰ φανείη καὶ πρὸ τῶν
[6, 4, 8]	τὸ σῶμα ὅπου ἐστίν, ἄυλον	δὲ	εἴ τί ἐστι καὶ δεῖται
[6, 4, 16]	φύσεως τῆς τοιαύτης νόμῳ· κακὸν	δὲ	εἶναι τὴν τοιαύτην κοινωνίαν καὶ
[6, 4, 16]	τὸ σῶμα ἐπικοινωνεῖν αὐτῆς· τάξιν	δὲ	εἶναι τῆς τοιαύτης κοινωνίας τοῖς
[6, 4, 16]	τότε τὸ μέρος οὖσα. Τὸ	δὲ	εἰς Ἅιδου γίνεσθαι, εἰ μὲν
[6, 4, 14]	δοκεῖ μερίζεσθαι τῷ λαβόντι. Τὸ	δὲ	ἐκεῖ τὸ ἔκπαλαι καὶ ἐξ
[6, 4, 5]	δύναται τοῦτο αὐτοῦ φέρειν. Δεῖ	δὲ	ἐκεῖνο μήτε ἔλαττον λέγειν, μηδὲ
[6, 4, 3]	μὲν ᾖ ἐν ἄλλῳ, ὁ	δὲ	ἐν ἄλλῳ; Ἀλλ´ οὐδέτερος αὐτῶν
[6, 4, 8]	πολλοῖς αὐτὸ ἅμα ὁρῶν. Τὸ	δὲ	ἐν αὐτοῖς» οὕτω ληπτέον ὡς
[6, 4, 6]	καὶ χειρὶ τὴν αὐτήν, τὴν	δὲ	ἐν τῷδε τῷ μέρει τοῦ
[6, 4, 12]	αὐτοῦ ἑνὸς ἡ μετάληψις. Τὸ	δὲ	ἐπὶ τῆς φωνῆς ἐναργέστερον, ὡς
[6, 4, 16]	ὧς πᾶσα τρόπον ἄλλον· οὐδενὶ	δὲ	ἐπιστατοῦσα πάντη πᾶσα, οἷον δυνάμει
[6, 4, 8]	οἷον πάθος ἢ εἶδος· ὃ	δέ	ἐστι μηδενὸς σώματος, ἀλλὰ τὸ
[6, 4, 2]	ἐκείνη ἡ φύσις ἐκτείνεται. Τὸ	δέ	ἐστι· τοῦτο τὸ λεγόμενον μέγα
[6, 4, 6]	ὁ λογισμὸς ἐπ´ ἀμφοῖν· τοῦτο	δὲ	ἕτερον ἀμφοῖν. Πολλαχῇ δὲ καὶ
[6, 4, 11]	τὸ μὲν πρῶτον ἐκεῖ, τὸ	δὲ	ἔτι δεύτερον καὶ μετ´ ἐκεῖνο
[6, 4, 12]	τοῦ μὲν ἐν σώμασι, τοῦ	δὲ	ἐφ´ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ ὅλου ἐν
[6, 4, 12]	ἕτερον ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ. Ἦν	δὲ	ἡ φωνὴ πανταχοῦ τοῦ ἀέρος
[6, 4, 14]	ἐξήρτηται ἐκείνου. Ἡμεῖς δέ τίνες	δὲ	ἡμεῖς; Ἆρα ἐκεῖνο ἢ τὸ
[6, 4, 16]	τὸν χείρω τόπον μόνον, αὐτὴ	δὲ	καθαρῶς ἐν τῷ νοητῷ οὐδενὸς
[6, 4, 10]	φθαρτὰ τὰ παρ´ ἐκείνου, ἀθάνατοι	δὲ	καὶ αἱ ψυχαὶ καὶ νοῦς
[6, 4, 3]	ἐν αὐτῷ πανταχοῦ, κατὰ συμβεβηκὸς	δὲ	καὶ ἄλλου. Μηδενὸς δὲ ὂν
[6, 4, 15]	πόλεως καὶ ἐκκλησίας κακία. Τοῦτο	δὲ	καὶ ἀνθρώπου κακία αὖ ἔχοντος
[6, 4, 6]	τοῦτο δὲ ἕτερον ἀμφοῖν. Πολλαχῇ	δὲ	καὶ ὁ λογισμὸς εἶδε τὸ
[6, 4, 10]	θερμανθὲν ἀποστάντος τοῦ πυρός. Εἰ	δὲ	καὶ οὗτοι ταύτας τὰς δυνάμεις
[6, 4, 15]	εἰς πᾶν τὸ ὄν, παρόντος	δὲ	καὶ σώματος οὐ κενοῦ οὐδὲ
[6, 4, 14]	πῶς ἡ μὲν ἀγαθή, ἡ	δὲ	κακή; Ἢ ἐξαρκεῖ καὶ ἑκάστῳ
[6, 4, 6]	κρινόμενα, οὐ τὸ κρῖνον· ὁ	δὲ	κρίνων ὁ αὐτὸς δικαστὴς ἐν
[6, 4, 2]	ἀφ´ ἑαυτοῦ, καὶ τὸ πανταχοῦ	δὲ	λέγεσθαι εἶναι αὐτὸ δῆλον, ὅτι
[6, 4, 10]	παρέχοι τοῖς αὐτοῖς τόποις· εἰ	δὲ	λέγοι τις μὴ τὸ αὐτό,
[6, 4, 13]	ὅτι ὧδε καὶ ὧδε, ὁ	δὲ	λόγος τὸ ὧδε καὶ ὧδέ
[6, 4, 15]	πρότερον ἐν τῷ ἀψύχῳ, ἔτι	δὲ	μᾶλλον οἷον ἐγγὺς γενόμενον τῇ
[6, 4, 9]	ἐν παντὶ τῷ ὅλῳ; Εἰ	δὲ	μεμερίσθαι ἑκάστην εἰς ἄπειρον, καὶ
[6, 4, 1]	τὸ αὐτὸ οὐ μεμερισμένον, οὕτω	δὲ	μεμερίσθαι λεγόμενον, ὅτι πανταχοῦ. Λέγωμεν
[6, 4, 15]	οὐ κεκράτηκε τὸ χεῖρον· εἰ	δὲ	μή, κρατεῖ τὸ χεῖρον ἡσυχίαν
[6, 4, 8]	Σώματι μὲν γὰρ τοσοῦτον» τῷ	δὲ	μὴ σώματι, ἀλλ´ ἑτέρας ὄντι
[6, 4, 12]	τὸ πᾶν ὁμοίως δεδεγμένης. Εἰ	δὲ	μηδ´ ἐνταῦθα ἡ ὅλη φωνὴ
[6, 4, 2]	τὸ πόρρω καὶ ἐγγύθεν· εἰ	δὲ	μήτε τὸ πόρρω μήτε τὸ
[6, 4, 2]	τὸ λεγόμενον μέγα μικρόν· ὃ	δὲ	νομίζεται μικρόν, ἐκεῖνο μέγα, εἴ
[6, 4, 12]	Εἰ οὖν μὴ ἦλθεν, ὤφθη	δὲ	νῦν παροῦσα καὶ παροῦσα οὐ
[6, 4, 12]	τῷ τῆς ζωῆς κόσμῳ, ἦν	δὲ	ὁ κόσμος ὁ τῆς ζωῆς
[6, 4, 16]	τοῦδε τοῦ παντὸς μέρεσι, τὴν	δὲ	οἷον ἐν ἐσχάτῳ τῷ νοητῷ
[6, 4, 9]	κἀκεῖ τὰ λοιπὰ μέρη. Εἰ	δὲ	ὅλαι, ἤτοι αἵπερ ἐκεῖ καὶ
[6, 4, 7]	μὲν τὸ κρατοῦν, οὐ διείληπται	δὲ	ὅμως εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ
[6, 4, 8]	εἶναι καὶ αὐτὸ εἶναι, αὐτὸ	δὲ	ὂν οὐκ ἀπολείπεσθαι ἑαυτοῦ. Οὐδ´
[6, 4, 3]	συμβεβηκὸς δὲ καὶ ἄλλου. Μηδενὸς	δὲ	ὂν τοῦ θέλοντος αὐτοῦ εἶναι,
[6, 4, 11]	ὀφθαλμὸς εἶδε τὸ χρῶμα, ἡ	δὲ	ὄσφρησις τὸ εὐῶδες, ἄλλη δὲ
[6, 4, 3]	πᾶν ἑαυτοῦ οἱονεὶ ἐλλάμποιτο. Θαυμάζειν	δὲ	οὐ δεῖ, εἰ αὐτὸ μὴ
[6, 4, 7]	τε τὴν ἔξω σφαῖραν; Οὐκέτι	δὲ	οὐδ´ ἀπερείσῃ τῇ διανοίᾳ ὅπου
[6, 4, 5]	ἰόν, εἴ τις ἀφαιροῖ. Ἐκεῖ	δὲ	οὐδὲ ἀφελεῖν ἔστιν, οὐδ´ εἰ
[6, 4, 5]	ὅσον ῥεῖν δύναται, μὴ ῥέουσα	δέ—	οὐδὲ γὰρ ἄν, οὐδ´ ὅπου
[6, 4, 14]	καὶ μενούσας ὅθεν ἤρξαντο, μᾶλλον	δὲ	οὐδὲ ἤρξαντο, ἀλλ´ οὕτως εἶχεν
[6, 4, 8]	ἱδρυμένον αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ, μᾶλλον	δὲ	οὐδὲ ἱδρύσεως δεόμενον οὐδὲν τῆς
[6, 4, 15]	ἀλγηδόνων ἐν αὐτῷ ἐξέφυ· ἦν	δὲ	οὐκ ἀλλότριον τὸ σῶμα τοῦ
[6, 4, 12]	ὄγκος ἦν καὶ τὸ ἐληλυθὸς	δὲ	οὐκ εἰς ὄγκον ἦλθε· μετέλαβεν
[6, 4, 3]	τῷ εἴδει καθὸ σῶμα· τοῦτο	δὲ	οὐκ εἶχε τὸ τοσόνδε τι,
[6, 4, 12]	ὅτι ὁ μὲν ὀφθαλμός, ὁ	δὲ	οὖς ἦν, οὕτω τοι καὶ
[6, 4, 16]	ἐκεῖ, οὗ τὸ εἴδωλον; Εἰ	δὲ	παντελῶς λύσειε φιλοσοφία, καὶ ἀπέλθοι
[6, 4, 3]	πάρεστι τούτῳ ὅλον παρεῖναι, παντὶ	δὲ	παρὸν ὡς καὶ ἑκάστῳ ὅλον
[6, 4, 4]	πολὺς ἑτερότητι, οὐ τόπῳ, ὁμοῦ	δὲ	πᾶς. Ἆρ´ οὖν καὶ ψυχαί;
[6, 4, 3]	ἐδυνήθη λαβεῖν παντὸς παρόντος. Οὗ	δὲ	πᾶσαι αἱ δυνάμεις, αὐτὸ σαφῶς
[6, 4, 6]	σύνεσιν ἔσχεν ἑτέρου πάθους. Εἴρηται	δὲ	περὶ τούτου καὶ ἐν ἄλλοις.
[6, 4, 2]	ἐγίνετο— περιθεῖν αὐτῷ ἐβουλήθη, οὔτε	δὲ	περιλαβεῖν δεδυνημένον οὐδ´ αὖ ἐντὸς
[6, 4, 6]	δεῖ, εἰ δύναται, προσελθεῖν, τὸ	δὲ	προσεληλυθὸς καὶ δεξάμενον ἔχει. Τί
[6, 4, 3]	ὕλης γενομένη οὐδὲ σώματος, τὸ	δὲ	σῶμα πᾶν κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ
[6, 4, 4]	ἀμερὲς εἶναι τὴν φύσιν, τὰ	δὲ	σώματα μέγεθος ἔχοντα ταύτης τῆς
[6, 4, 11]	τῷ αὐτῷ ἑκατέρα οὖσα· σῶμα	δὲ	σώματι παρὰ ταῦτα ἑτέρως. ~Ὥσπερ
[6, 4, 11]	καὶ παρεῖναι χωρὶς ὄν. Ἄλλως	δὲ	τὰ αἰσθητὰ τοῖς νοητοῖς πάρεστιν,
[6, 4, 7]	πάντα ἐστὶ τὸ αὐτό· τοῦτο	δὲ	ταὐτόν ἐστι πῶς ἕκαστον τῶν
[6, 4, 11]	τῷ φωτὶ τὸ διαφανές, τῷ	δὲ	τεθολωμένῳ ἡ μετάληψις ἄλλως. Καὶ
[6, 4, 7]	τῆς χειρὸς ὑποθεῖτο ἀφῃρῆσθαι, καταλείποι	δὲ	τὴν δύναμιν τὴν αὐτὴν τὴν
[6, 4, 7]	ὄγκον τοῦ σώματος ὑφέλοι, τηροῖ	δὲ	τὴν τοῦ φωτὸς δύναμιν, ἆρ´
[6, 4, 15]	τῆς κατὰ φωνὴν ἠχῆς, τὰ	δὲ	τῆς φωνῆς καὶ τῆς πληγῆς
[6, 4, 12]	οὖν ὁμοιότητα κατά τι· τὰ	δὲ	τῆς ψυχῆς ἅτε καὶ φύσεως
[6, 4, 1]	οὐ μὴν ταὐτὸν ἀριθμῷ, ἐπὶ	δὲ	τῆς ψυχῆς τὸ αὐτὸ ἀριθμῷ
[6, 4, 1]	τὸ αὐτὸ μεμερισμένον θεωρεῖται, ἐπὶ	δὲ	τῆς ψυχῆς τὸ αὐτὸ οὐ
[6, 4, 16]	ἀιδεῖ, τὸ χωρὶς λέγεται· εἰ	δέ	τινα χείρω τόπον, τί θαυμαστόν;
[6, 4, 14]	δοκεῖ καὶ ἐξήρτηται ἐκείνου. Ἡμεῖς	δέ	τίνες δὲ ἡμεῖς; Ἆρα ἐκεῖνο
[6, 4, 10]	οὐ μεμερισμένον ὅλον ἔσται. ~Εἰ	δέ	τις λέγοι, ὡς οὐκ ἀνάγκη
[6, 4, 15]	ὡς ἑτέρῳ ὄντι ἑαυτοῦ· ἄλλος	δέ	τις ὁτὲ μὲν οὕτως, ὁτὲ
[6, 4, 11]	πάντα μεταλαμβάνει τοῦ νοητοῦ; Πῶς	δὲ	τὸ μὲν πρῶτον ἐκεῖ, τὸ
[6, 4, 2]	τὸ πανταχοῦ ἐν ἑνί. Ἡμεῖς	δὲ	τὸ ὂν ἐν αἰσθητῷ θέμενοι
[6, 4, 12]	λόγος καὶ ἡ φωνή, μᾶλλον	δὲ	τὸ οὖς ἦλθε πρὸς τὸν
[6, 4, 10]	ἀποτετμημένα τὰ γενόμενα εἶναι. Τοῦτον	δὲ	τὸν τρόπον καὶ τὰς ἀσθενεστέρας
[6, 4, 11]	μὴ ὄντος. Καὶ τὸ ὂν	δὲ	τοῦ ἑνὸς οὐ κεχωρισμένου, καὶ
[6, 4, 2]	τὸ μὲν ἀληθινὸν πᾶν, τὸ	δὲ	τοῦ παντὸς μίμημα, ἡ τοῦδε
[6, 4, 9]	καὶ τῷ αὐτῷ σώματι· εἰ	δὲ	τοῦτο, διὰ τί οὐκ ἐν
[6, 4, 12]	τοῦτο ἦλθε πρὸς αὐτήν. Εἰ	δὲ	τοῦτο ἔξω ὂν τοῦ οὕτως
[6, 4, 9]	ἀποτετμημέναι ἂν ἐκείνου εἶεν. Εἰ	δὲ	τοῦτο, οὗ εἰσιν αὗται, κἀκεῖνο
[6, 4, 2]	πᾶν τούτου μέρος φθάνει, μᾶλλον	δὲ	τοῦτο πανταχόθεν τοῖς αὐτοῦ μέρεσιν
[6, 4, 7]	κρατουμένου σώματος. Καὶ εἰ προσθείης	δὲ	τῷ κρατουμένῳ σώματι μῆκος ἄλλο
[6, 4, 5]	τὸ μεῖζον τοῦ σώματος. Μαρτυρεῖ	δὲ	τῷ μεγάλῳ τῆς ψυχῆς καὶ
[6, 4, 12]	τῷδε τῷ μέρει συνεζεῦχθαι, τόδε	δὲ	τῷδε συμμεμερίσθαι, τί δεῖ ἀπιστεῖν,
[6, 4, 4]	ψυχῆς φύσεως αὐτοῖς παρούσης, μᾶλλον	δὲ	τῶν σωμάτων ἐκεῖ γενομένων, ὅσον
[6, 4, 12]	τῷ ἀέρι φωνηθείσῃ φωνῇ, πρὸ	δὲ	τῶν σωμάτων τῷ φωνοῦντι καὶ
[6, 4, 15]	ἑαυτῆς ἐφ´ ἑαυτῆς βεβῶσα, τὸ	δὲ	ὑπ´ ἀσθενείας τὸ σῶμα θορυβούμενον
[6, 4, 3]	ὥς τοι ἡμεῖς φαμεν. Νῦν	δέ	φησιν ὁ λόγος, ὡς ἀνάγκη
[6, 4, 12]	σώματι παρὰ ταῦτα ἑτέρως. ~Ὥσπερ	δὲ	φωνῆς οὔσης κατὰ τὸν ἀέρα
[6, 4, 10]	ἓν μόνον ἄφθαρτον φήσουσι, τὰς	δὲ	ψυχὰς καὶ τὸν νοῦν φθαρτὰ
[6, 4, 8]	τὸ μὲν ὡδὶ φήσεις, τὸ	δὲ	ὡδί; Ἤδη γὰρ ἂν καὶ
[6, 4, 8]	μέν τι αὐτοῦ ὡδί, τὸ	δὲ	ὡδί, ὅτῳ τὸ ὡδὶ μὴ
[6, 4, 7]	ἔσῃ ἐν θαύματι ποιούμενος, ἅμα	δὲ	ὡδὶ τοῦ σφαιρικοῦ σώματος ἀτενίσας
[6, 4, 5]	δὲ ἐκεῖνο μήτε ἔλαττον λέγειν,	μηδὲ	τιθέμενον ἔλαττον τῷ ὄγκῳ ἀπιστεῖν
[6, 4, 8]	οὐδαμῇ δεῖ προσάπτειν τοσοῦτον» ὅπου	μηδὲ	τὸ τοιοῦτον· οὐ τοίνυν οὐδὲ
[6, 4, 16]	τὸ ἐλθεῖν ἐκείνην εἰς τὰ	τῇδε	ἀποστᾶσαν ἑαυτῆς, ἀλλὰ τὸ τήνδε
[6, 4, 6]	Πολλαχῇ δὲ καὶ ὁ λογισμὸς	εἶδε	τὸ ἐν ἑτέρῳ κρίμα καὶ
[6, 4, 11]	τοῦ αὐτοῦ ὁ μὲν ὀφθαλμὸς	εἶδε	τὸ χρῶμα, ἡ δὲ ὄσφρησις
[6, 4, 16]	τῇδε ἀποστᾶσαν ἑαυτῆς, ἀλλὰ τὸ	τήνδε	ἐν ἐκείνῃ γίνεσθαι καὶ μεταλαβεῖν,
[6, 4, 1]	ὅτι σῶμά ἐστι τοῦ παντὸς	τοσόνδε,	περὶ τὰ σώματα φύσιν ἔχουσα
[6, 4, 3]	τοσόνδε τι, ἀλλὰ οὐδ´ ὁπωσοῦν	τοσόνδε.	~Πῶς οὖν τὸ ὂν καὶ
[6, 4, 1]	ἔστιν εἰς τοσοῦτον πρὶν τὸ	τοσόνδε	σῶμα ἐλθεῖν πληροῦσα τὸ διάστημα
[6, 4, 3]	τοῦτο δὲ οὐκ εἶχε τὸ	τοσόνδε	τι, ἀλλὰ οὐδ´ ὁπωσοῦν τοσόνδε.
[6, 4, 12]	αὐτῆς τῷδε τῷ μέρει συνεζεῦχθαι,	τόδε	δὲ τῷδε συμμεμερίσθαι, τί δεῖ
[6, 4, 12]	ὅλον τὸν ἀέρα παρατέταται, ὡς	τόδε	μὲν τὸ μέρος αὐτῆς τῷδε
[6, 4, 5]	εἴ τις ἀφαιροῖ. Ἐκεῖ δὲ	οὐδὲ	ἀφελεῖν ἔστιν, οὐδ´ εἰ ἀφαιρεῖς
[6, 4, 5]	ῥεῖν δύναται, μὴ ῥέουσα δέ—	οὐδὲ	γὰρ ἄν, οὐδ´ ὅπου ῥεύσειεν
[6, 4, 13]	μεγέθους μεταλήψεται· ἔχει γὰρ ἤδη.	Οὐδὲ	γὰρ εἰ προσθήκην λάβοι, τὸ
[6, 4, 12]	διειλημμένος εἰς τὸν ἑαυτοῦ ὄγκον	οὐδὲ	γὰρ ὄγκος ἦν καὶ τὸ
[6, 4, 14]	ἀποτετμημένα, ἀλλ´ ὄντες τοῦ ὅλου·	οὐδὲ	γὰρ οὐδὲ νῦν ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ
[6, 4, 12]	ἦν καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις.	Οὐδὲ	γὰρ οὕτω προητοίμαστο, ὥστε μέρος
[6, 4, 9]	ὥσπερ οὐσίαν ἄνευ δυνάμεως, οὕτως	οὐδὲ	δύναμιν ἄνευ οὐσίας. Ἡ γὰρ
[6, 4, 4]	γὰρ πέρασίν εἰσι διωρισμέναι, ὥσπερ	οὐδὲ	ἐπιστῆμαι αἱ πολλαὶ ἐν ψυχῇ
[6, 4, 14]	μενούσας ὅθεν ἤρξαντο, μᾶλλον δὲ	οὐδὲ	ἤρξαντο, ἀλλ´ οὕτως εἶχεν ἀεί·
[6, 4, 8]	αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ, μᾶλλον δὲ	οὐδὲ	ἱδρύσεως δεόμενον οὐδὲν τῆς τοιαύτης,
[6, 4, 10]	λεκτέον ποιεῖν τὴν τοιαύτην εἰκόνα.	Οὐδὲ	κυρίως ἡ τῆς εἰκόνος καὶ
[6, 4, 13]	Σῶμα δὴ οὐ σώματος μεταλήψεται.	Οὐδὲ	μέγεθος τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται· ἔχει
[6, 4, 14]	ἀεί· οὐδὲν γὰρ γινόμενον ἐκεῖ·	οὐδὲ	μεριζόμενον τοίνυν, ἀλλὰ δοκεῖ μερίζεσθαι
[6, 4, 7]	ὅθεν ἐλήλυθεν οὐ διδοῦσαι εἶναι	οὐδὲ	μερίζουσαι. Καὶ δὴ τοίνυν εἰ
[6, 4, 14]	ὄντες τοῦ ὅλου· οὐδὲ γὰρ	οὐδὲ	νῦν ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ γὰρ νῦν
[6, 4, 6]	λέγει, ἀλλ´ ἔκρινε μόνον· ἐπεὶ	οὐδὲ	παρ´ ἡμῖν ἡ ὄψις τῇ
[6, 4, 5]	Οὔτε γὰρ τὸ ἔλαττον κατηγορητέον,	οὐδὲ	παραθετέον ὄγκον πρὸς ἄογκον ἐν
[6, 4, 8]	μέρος τοῦ παντός· ὅλως γὰρ	οὐδὲ	ποσόν· πῶς ἂν οὖν τοσοῦτον;
[6, 4, 15]	ψυχῆς ἀμοίρου, ὃ ἔκειτο μὲν	οὐδὲ	πρότερον ἐν τῷ ἀψύχῳ, ἔτι
[6, 4, 3]	λέγοιτο εἶναι οὐχ ὕλης γενομένη	οὐδὲ	σώματος, τὸ δὲ σῶμα πᾶν
[6, 4, 10]	οὐ τὸ σῶμα τοῦ ζωγράφου	οὐδὲ	τὸ εἶδος τὸ μεμιμημένον· καὶ
[6, 4, 8]	οὐδὲ τὸ ποῦ· οὐ τοίνυν	οὐδὲ	τὸ ἐνταῦθα καὶ ἐνταῦθα· ἤδη
[6, 4, 4]	εἶναι τὰς πολλὰς ἀναιρεῖ, ὥσπερ	οὐδὲ	τὸ ὂν τὰ ὄντα, οὔτε
[6, 4, 8]	μηδὲ τὸ τοιοῦτον· οὐ τοίνυν	οὐδὲ	τὸ ποῦ· οὐ τοίνυν οὐδὲ
[6, 4, 7]	αὐτὸ ὅμως ὁρᾷς φῶς πανταχοῦ	οὐδὲ	τοῦτο μεμερισμένον. Δηλοῦσι δὲ αἱ
[6, 4, 15]	δὲ καὶ σώματος οὐ κενοῦ	οὐδὲ	ψυχῆς ἀμοίρου, ὃ ἔκειτο μὲν
[6, 4, 16]	Τὸ μὲν οὖν ἐκ τοῦ	τοιοῦδε	εἴδωλον γενόμενον οὕτως· ὅταν δ´
[6, 4, 6]	πάσχων αὐτός, ἀλλ´ ἡ σώματος	τοιοῦδε	φύσις· καὶ ἔστιν οἷον εἰ
[6, 4, 3]	μερισμὸς ἦν οὐ σώματος, ἀλλὰ	τοσοῦδε	σώματος, καὶ σῶμα ἕκαστον ἐλέγετο
[6, 4, 3]	ὅμως ὄν· γενόμενον μὲν γὰρ	τοῦδε	εἶδος ἀπέστη ἂν τοῦ τε
[6, 4, 16]	Διὰ τί; Ὅτι, κἂν μὴ	τοῦδε	ᾖ, ἀλλ´ οὖν ψυχὴ τοῦδε
[6, 4, 16]	τοῦδε ᾖ, ἀλλ´ οὖν ψυχὴ	τοῦδε	λεγομένη ὁπωσοῦν μερική πως ἐκ
[6, 4, 2]	δὲ τοῦ παντὸς μίμημα, ἡ	τοῦδε	τοῦ ὁρατοῦ φύσις. Τὸ μὲν
[6, 4, 16]	εἶναι τῆς τοιαύτης κοινωνίας τοῖς	τοῦδε	τοῦ παντὸς μέρεσι, τὴν δὲ
[6, 4, 13]	φησιν οὐκ ἐκταθεῖσαν ὧδε καὶ	ὧδε	γεγονέναι, ἀλλὰ τὸ ἐκταθὲν πᾶν
[6, 4, 13]	καὶ ὧδέ φησιν οὐκ ἐκταθεῖσαν	ὧδε	καὶ ὧδε γεγονέναι, ἀλλὰ τὸ
[6, 4, 13]	ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις, λέγει ὅτι	ὧδε	καὶ ὧδε, ὁ δὲ λόγος
[6, 4, 13]	ὧδε, ὁ δὲ λόγος τὸ	ὧδε	καὶ ὧδέ φησιν οὐκ ἐκταθεῖσαν
[6, 4, 13]	λεγομένοις, λέγει ὅτι ὧδε καὶ	ὧδε,	ὁ δὲ λόγος τὸ ὧδε
[6, 4, 13]	δὲ λόγος τὸ ὧδε καὶ	ὧδέ	φησιν οὐκ ἐκταθεῖσαν ὧδε καὶ
[6, 4, 6]	οὐ τὴν αὐτὴν τῇ ἐν	τῷδε;	Εἰ δὲ αἱ αἰσθήσεις διάφοροι,
[6, 4, 12]	τῷ μέρει συνεζεῦχθαι, τόδε δὲ	τῷδε	συμμεμερίσθαι, τί δεῖ ἀπιστεῖν, εἰ
[6, 4, 12]	τόδε μὲν τὸ μέρος αὐτῆς	τῷδε	τῷ μέρει συνεζεῦχθαι, τόδε δὲ
[6, 4, 6]	τὴν αὐτήν, τὴν δὲ ἐν	τῷδε	τῷ μέρει τοῦ παντὸς οὐ
[6, 4, 12]	ἕτερον θείης μεταξὺ τῆς ἐρημίας,	ἦλθε	καὶ πρὸς αὐτὸ ὁ λόγος
[6, 4, 12]	ἐληλυθὸς δὲ οὐκ εἰς ὄγκον	ἦλθε·	μετέλαβεν ἄρα αὐτοῦ οὐ μέρους
[6, 4, 12]	ἐφ´ ἑαυτῆς τούτῳ πάρεστι, τοῦτο	ἦλθε	πρὸς αὐτήν. Εἰ δὲ τοῦτο
[6, 4, 12]	ἔξω ὂν τοῦ οὕτως ὄντος	ἦλθε	πρὸς τὸ οὕτως ὂν καὶ
[6, 4, 12]	φωνή, μᾶλλον δὲ τὸ οὖς	ἦλθε	πρὸς τὸν λόγον, καὶ ὀφθαλμοὶ
[6, 4, 15]	τρόπον οὐ παρόντος. ~Ἀλλὰ πῶς	προσελήλυθε	τὸ προσεληλυθός; ἢ ἐπειδὴ ἐπιτηδειότης
[6, 4, 16]	τὸ εἴδωλον; Εἰ δὲ παντελῶς	λύσειε	φιλοσοφία, καὶ ἀπέλθοι τὸ εἴδωλον
[6, 4, 14]	ἄλλος ἄλλοθεν παραθεὶς τὸ οὖς	ἀκούσειε	καὶ δέξαιτο, καὶ γένοιτο κατ´
[6, 4, 15]	μετρίαν τὸ πλῆθος, καὶ οὐ	κεκράτηκε	τὸ χεῖρον· εἰ δὲ μή,
[6, 4, 6]	ἡ κρίνασα κέκρικα» λέγει, ἀλλ´	ἔκρινε	μόνον· ἐπεὶ οὐδὲ παρ´ ἡμῖν
[6, 4, 7]	ἑτέρᾳ δυνάμει, οὐ σωματικῇ οὔσῃ—	φέρε,	εἴ τις τὸν ὄγκον τοῦ
[6, 4, 2]	δεδυνημένον οὐδ´ αὖ ἐντὸς γενέσθαι	ἠγάπησε	τόπον ἔχειν καὶ τάξιν οὗ
[6, 4, 12]	εἶδός ἐστιν· οὐ γὰρ ἂν	ἤκουσε	πᾶς τὸ αὐτὸ μὴ ἑκασταχοῦ
[6, 4, 8]	αὐτοῦ εἶναι, ἀνάγκη τοῦτο τά	τε	ἄλλα πάθη τοῦ σώματος μηδαμῶς
[6, 4, 1]	καὶ ἐξ ἀνάγκης τοσοῦτον, τό	τε	ἄλλου μέρους λευκὸν οὐχ ὁμοπαθὲς
[6, 4, 1]	τοῦ παντὸς οὐκ ὄντος; Τό	τε	ἀμερῆ λεγομένην καὶ ἀμεγέθη εἶναι
[6, 4, 9]	ἴνδαλμα ὂν ἐκείνου οὐχ οἷόν	τε	ἀποτέμνοντα ἐν ὑποστάσει ποιεῖν εἶναι,
[6, 4, 15]	τὸ σῶμα θορυβούμενον καὶ ῥέον	τε	αὐτὸ καὶ πληγαῖς κρουόμενον ταῖς
[6, 4, 4]	παντός, τὰς δὲ ἄλλας. Ταῦτά	τε	γὰρ ἀντιμαρτυρεῖν δοκεῖ καὶ τὰ
[6, 4, 2]	τόπῳ ἦν ἐκεῖνο αὐτό, προσχωρεῖν	τε	ἔδει ἐκεῖ καὶ εὐθυπορεῖν καὶ
[6, 4, 2]	γὰρ πᾶν αὐτό ἐστιν. Ὅλως	τε,	εἴ τι ἐν τῷ παντὶ
[6, 4, 3]	τοῦ τε πᾶν εἶναι τοῦ	τε	εἶναι ἐν αὐτῷ πανταχοῦ, κατὰ
[6, 4, 9]	ἀποτετμημένας; Εἰ δ´ ἐν ἐκείνῳ	τέ	εἰσι καὶ ἄλλοθι, ἢ ὅλαι
[6, 4, 2]	ἑαυτοῦ γενομένου· οὐ γὰρ οἷόν	τε	ἐν τῷ μὴ ὄντι τὸ
[6, 4, 15]	ὅς ποτε ἦν, κατ´ ἐκεῖνόν	τε	ζῇ καὶ ἔστιν ἐκεῖνος διδοὺς
[6, 4, 9]	οὐσιῶν ἑαυτῶν πῶς ἂν οἷόν	τε	ἢ ἀποτετμημένας; Εἰ δ´ ἐν
[6, 4, 9]	οὐ γὰρ τῶν σωμάτων οἷόν	τε	ἦν εἴδη αὐτὰ εἶναι, εἴπερ
[6, 4, 11]	νοῦν καὶ πάσας ἐπιστήμας μείζους	τε	καὶ ὑφιεμένας. Ἐπεὶ καὶ ἀπὸ
[6, 4, 8]	σώματος μηδαμῶς αὐτὸ πάσχειν μερίζεσθαί	τε	οὐχ οἷόν τε· σώματος γὰρ
[6, 4, 3]	τοῦδε εἶδος ἀπέστη ἂν τοῦ	τε	πᾶν εἶναι τοῦ τε εἶναι
[6, 4, 10]	ἢ ἐν σκιαῖς ἐνταῦθα ὑφίσταταί	τε	παρὰ τοῦ προτέρου κυρίως καὶ
[6, 4, 2]	ὅπως ἀπολείπεται ἑαυτοῦ, ἀλλ´ ἔστι	τε	πεπληρωκὸς ἑαυτὸ καὶ ὂν ἴσον
[6, 4, 8]	πάσχειν μερίζεσθαί τε οὐχ οἷόν	τε·	σώματος γὰρ καὶ τοῦτο καὶ
[6, 4, 9]	ὧν πρότερον εἶχε δυνάμεων, χωρίς	τε	τὰς δυνάμεις εἶναι τῶν οὐσιῶν
[6, 4, 7]	ἐπίσης ἂν εἴη καθ´ ὅλην	τε	τὴν ἔξω σφαῖραν; Οὐκέτι δὲ
[6, 4, 9]	δυνάμεις μόνον· καίτοι οὐχ οἷόν	τε,	ὥσπερ οὐσίαν ἄνευ δυνάμεως, οὕτως
[6, 4, 12]	τι· τὰ δὲ τῆς ψυχῆς	ἅτε	καὶ φύσεως ὄντα τῆς ἑτέρας
[6, 4, 16]	νοητῷ τόπῳ πλεονάκις διδόναι ἑαυτῆς	ἅτε	πλησίον τῇ δυνάμει οὖσαν καὶ
[6, 4, 13]	ἄλλου, δεῖ τὸ οὗ μεταλαμβάνει	μήτε	διειλημμένον εἶναι μήτε ἐκτεταμένον μήτε
[6, 4, 2]	ἑκάστῳ, οἷς μήτε πόρρωθέν ἐστι	μήτε	ἐγγύθεν, δυνατοῖς δὲ δέξασθαί ἐστιν.
[6, 4, 13]	οὗ μεταλαμβάνει μήτε διειλημμένον εἶναι	μήτε	ἐκτεταμένον μήτε ὅλως ποσόν τι
[6, 4, 5]	αὐτοῦ φέρειν. Δεῖ δὲ ἐκεῖνο	μήτε	ἔλαττον λέγειν, μηδὲ τιθέμενον ἔλαττον
[6, 4, 8]	μηδὲν μήτ´ οὖν ἄλλο τι	μήτε	μεμερισμένου. Τῷ μὲν γὰρ σῶμα
[6, 4, 13]	μήτε διειλημμένον εἶναι μήτε ἐκτεταμένον	μήτε	ὅλως ποσόν τι εἶναι. Ὅλον
[6, 4, 2]	ὅλως ἐστὶν ἐκείνων ἑκάστῳ, οἷς	μήτε	πόρρωθέν ἐστι μήτε ἐγγύθεν, δυνατοῖς
[6, 4, 2]	εἰ δὲ μήτε τὸ πόρρω	μήτε	τὸ ἐγγύθεν, ἀνάγκη ὅλον παρεῖναι,
[6, 4, 2]	πόρρω καὶ ἐγγύθεν· εἰ δὲ	μήτε	τὸ πόρρω μήτε τὸ ἐγγύθεν,
[6, 4, 1]	οὖσα δύναται εἰς πλεῖστον ἰέναι	εἴτε	πρὸ τῶν σωμάτων εἴτ´ ἐν
[6, 4, 15]	δέ τις ὁτὲ μὲν οὕτως,	ὁτὲ	δὲ ἄλλως ζῇ, μικτός τις
[6, 4, 15]	ὄντι ἑαυτοῦ· ἄλλος δέ τις	ὁτὲ	μὲν οὕτως, ὁτὲ δὲ ἄλλως
[6, 4, 15]	καὶ ἀναδράμῃ εἰς ἐκεῖνον, ὅς	ποτε	ἦν, κατ´ ἐκεῖνόν τε ζῇ
[6, 4, 14]	ὃ πρότερον ἦμεν, καὶ θάτερόν	ποτε,	ὃ ὕστερον προσεθέμεθα ἀργήσαντος τοῦ
[6, 4, 1]	σώματος ὄν τι καὶ γινωσκόμενον	τότε·	διὸ καὶ ἐξ ἀνάγκης τοσοῦτον,
[6, 4, 14]	τῷ ὃς ἦν ἕκαστος ἡμῶν	τότε·	οἷον εἰ φωνῆς οὔσης μιᾶς
[6, 4, 3]	μὴ ὅλως παρεῖναι, ἐπεὶ καὶ	τότε	οὐκ ἀποτέτμηται ἐκεῖνο τῆς δυνάμεως
[6, 4, 16]	ἐπιστατοῦσα πάντη πᾶσα, οἷον δυνάμει	τότε	τὸ μέρος οὖσα. Τὸ δὲ
[6, 4, 3]	ψυχὰς οἷον βολὰς εἶναι λέγουσιν,	ὥστε	αὐτὸ μὲν ἱδρῦσθαι ἐν αὑτῷ,
[6, 4, 8]	δῆλον ὅτι ὅλου ἐφίεται αὐτοῦ·	ὥστε	εἰ καὶ δύναται μεταλαβεῖν, ὅλου
[6, 4, 2]	δῆλον, ὅτι ἐν τῷ ὄντι·	ὥστε	ἐν ἑαυτῷ. Καὶ οὐδὲν θαυμαστόν,
[6, 4, 4]	καὶ ἔστιν ἡ μία τοιαύτη,	ὥστε	ἔχειν ἐν ἑαυτῇ πάσας. Οὕτως
[6, 4, 9]	αἱ δυνάμεις καὶ ὅμοιαι ἀλλήλαις,	ὥστε	καὶ μετὰ τῆς οὐσίας ἑκάστης
[6, 4, 13]	ὄγκος, ἀλλ´ ἄπειρα ἐν αὐτῷ·	ὥστε	καὶ τοῦτο ἄπειρα σημεῖα ἔσται,
[6, 4, 3]	μὲν ὡδί, τὸ δὲ ἄλλοθι·	ὥστε	μεριστὸν ἔσται καὶ σῶμα ἔσται.
[6, 4, 12]	ἄλλοις. Οὐδὲ γὰρ οὕτω προητοίμαστο,	ὥστε	μέρος αὐτῆς ὡδὶ κείμενον εἰς
[6, 4, 9]	τί ἂν εἴη τὸ διεῖργον,	ὥστε	μὴ ἓν ὁμοῦ πάντα εἶναι;
[6, 4, 2]	τοῦ παντὸς εὑρίσκει τὸ πᾶν,	ὥστε	μηδὲν ἔτι δεῖσθαι τοῦ πόρρω,
[6, 4, 1]	αὐτὴν πρὸ αὐτοῦ πανταχοῦ οὖσαν,	ὥστε,	ὅπου ἂν τεθῇ, ἐκεῖ εὑρίσκειν
[6, 4, 13]	εἴπερ ἔσται, καὶ οὐ συνεχές·	ὥστε	οὐδ´ ὧς ἐφαρμόσει. Εἰ οὖν
[6, 4, 1]	μὲν γὰρ πάθη τῶν σωμάτων,	ὥστε	πᾶν τὸ πεπονθὸς ἔχειν τὸ
[6, 4, 9]	οὗ ἐγένοντο ἐκεῖ ἅμα ἔσται,	ὥστε	πανταχοῦ ἅμα πάλιν αὐτὸ οὐ
[6, 4, 16]	ὅστις τρόπος τῆς τοιαύτης κοινωνίας.	Ὥστε	τὸ μὲν κατελθεῖν τὸ ἐν
[6, 4, 7]	τι περιθείης σφαιρικὸν σῶμα διαφανές,	ὥστε	τὸ φῶς τοῦ ἔνδον ἐν
[6, 4, 4]	τὰς πολλὰς ἐν αὐτῇ εἶναι,	οὔτε	αἱ πολλαὶ τὴν μίαν. Διέστησαν
[6, 4, 4]	οὐ δυνάμει, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ ἑκάστη·	οὔτε	γὰρ ἡ μία ἡ ὅλη
[6, 4, 5]	μεῖζον αὐτοῦ ἰέναι τὸ ἔλαττον.	Οὔτε	γὰρ τὸ ἔλαττον κατηγορητέον, οὐδὲ
[6, 4, 2]	παντὸς ἐγίνετο— περιθεῖν αὐτῷ ἐβουλήθη,	οὔτε	δὲ περιλαβεῖν δεδυνημένον οὐδ´ αὖ
[6, 4, 4]	συμπληροῦν δεῖ ζωῆς τὰ σώματα,	οὔτε	διὰ τὸ μέγεθος τοῦ σώματος
[6, 4, 8]	οὐκ ἔχον ἀρχὴν ὅθεν ὁρμηθείη	οὔτε	ἔκ τινος τόπου οὔτε τινὸς
[6, 4, 7]	ὅπου πρότερον ἦν κείμενον, καὶ	οὔτε	ἔτι ἐρεῖς ὅθεν οὔτε ὅπῃ,
[6, 4, 2]	δυνάμενον ἄνευ ἐκείνου οὔτε μένειν	οὔτε	κινεῖσθαι. Καὶ γὰρ εἰ μὴ
[6, 4, 4]	οὐδὲ τὸ ὂν τὰ ὄντα,	οὔτε	μάχεται τὸ πλῆθος ἐκεῖ τῷ
[6, 4, 2]	καὶ οὐ δυνάμενον ἄνευ ἐκείνου	οὔτε	μένειν οὔτε κινεῖσθαι. Καὶ γὰρ
[6, 4, 7]	καὶ οὔτε ἔτι ἐρεῖς ὅθεν	οὔτε	ὅπῃ, ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου
[6, 4, 8]	ὁρμηθείη οὔτε ἔκ τινος τόπου	οὔτε	τινὸς ὂν σώματος, πῶς αὐτοῦ
[6, 4, 4]	τὸ πλῆθος ἐκεῖ τῷ ἑνί,	οὔτε	τῷ πλήθει συμπληροῦν δεῖ ζωῆς
[6, 4, 5]	ῥεύσειεν ἔχει· τὸ γὰρ πᾶν	κατείληφε,	μᾶλλον δὲ αὕτη ἐστὶ τὸ
[6, 4, 9]	ἀδύναμον γεγονέναι ἐστερημένον ὧν πρότερον	εἶχε	δυνάμεων, χωρίς τε τὰς δυνάμεις
[6, 4, 3]	καθὸ σῶμα· τοῦτο δὲ οὐκ	εἶχε	τὸ τοσόνδε τι, ἀλλὰ οὐδ´
[6, 4, 7]	οὐ γὰρ ᾗ σῶμα ἦν	εἶχε	τὸ φῶς, ἀλλ´ ᾗ φωτεινὸν
[6, 4, 3]	εἰ τὸ ὅλον τὸ ὂν	ὑπῆρχε.	Τί οὖν, εἴ τις λέγοι
[6, 4, 15]	ἢ ἐπειδὴ ἐπιτηδειότης αὐτῷ παρῆν,	ἔσχε	πρὸς ὃ ἦν ἐπιτήδειον· ἦν
[6, 4, 15]	τὰ μὲν καὶ τοῦ λόγου	μετέσχε	μετὰ τῆς κατὰ φωνὴν ἠχῆς,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010