Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 12]	εἶδον καὶ πάντες ἐπλήσθησαν τῆς	θέας	καίτοι ἐναφωρισμένου τοῦ θεάματος κειμένου,
[6, 4, 15]	ἑαυτῆς βεβῶσα, τὸ δὲ ὑπ´	ἀσθενείας	τὸ σῶμα θορυβούμενον καὶ ῥέον
[6, 4, 14]	τότε· οἷον εἰ φωνῆς οὔσης	μιᾶς	καὶ λόγου ἑνὸς ἄλλος ἄλλοθεν
[6, 4, 12]	εἰ ἕτερον θείης μεταξὺ τῆς	ἐρημίας,	ἦλθε καὶ πρὸς αὐτὸ ὁ
[6, 4, 16]	τάξιν δὲ εἶναι τῆς τοιαύτης	κοινωνίας	τοῖς τοῦδε τοῦ παντὸς μέρεσι,
[6, 4, 16]	ἀλλ´ ὅστις τρόπος τῆς τοιαύτης	κοινωνίας.	Ὥστε τὸ μὲν κατελθεῖν τὸ
[6, 4, 15]	οὐκ ἐκείνης μέρους, ἀλλ´ οἷον	θερμασίας	τινὸς ἢ ἐλλάμψεως ἐλθούσης, γένεσις
[6, 4, 15]	καὶ τοῦτό ἐστι πόλεως καὶ	ἐκκλησίας	κακία. Τοῦτο δὲ καὶ ἀνθρώπου
[6, 4, 9]	ταύταις, ἵνα μὴ γίνηται ἄνευ	οὐσίας	δύναμις, πρῶτον μὲν καὶ ἐπὶ
[6, 4, 9]	ὑπόστασις καὶ οὐσία ἢ μεῖζον	οὐσίας.	Εἰ δ´ ἕτεραι ὡς ἐλάττους
[6, 4, 9]	ἀλλήλαις, ὥστε καὶ μετὰ τῆς	οὐσίας	ἑκάστης ἡ δύναμις· ἢ μία
[6, 4, 9]	δυνάμεως, οὕτως οὐδὲ δύναμιν ἄνευ	οὐσίας.	Ἡ γὰρ δύναμις ἐκεῖ ὑπόστασις
[6, 4, 10]	Εἶτα καὶ οὐκ ἐκ ῥεούσης	οὐσίας	ῥέοντα τὰ ἐξ αὐτῆς ποιήσουσι.
[6, 4, 9]	δυνάμεων ἀναγκαῖον ὁμοειδῶν πάντως πρὸς	ἀλλήλας	γινομένων ἢ τὴν αὐτὴν πανταχοῦ
[6, 4, 4]	μὲν τοῦ παντός, τὰς δὲ	ἄλλας.	Ταῦτά τε γὰρ ἀντιμαρτυρεῖν δοκεῖ
[6, 4, 4]	οὖν τὸ μίαν εἶναι τὰς	πολλὰς	ἀναιρεῖ, ὥσπερ οὐδὲ τὸ ὂν
[6, 4, 4]	καὶ νοῦς πολλοὺς καὶ ψυχὰς	πολλάς,	εἰ τὸ ὂν πανταχοῦ ἓν
[6, 4, 4]	μία ἡ ὅλη κωλύει τὰς	πολλὰς	ἐν αὐτῇ εἶναι, οὔτε αἱ
[6, 4, 4]	πρὸ τῶν σωμάτων εἶναι καὶ	πολλὰς	καὶ μίαν. Ἐν γὰρ τῷ
[6, 4, 3]	Οὕτω γὰρ τὰς ψυχὰς οἷον	βολὰς	εἶναι λέγουσιν, ὥστε αὐτὸ μὲν
[6, 4, 14]	ἄλλος εἶναι θέλων· καὶ εὑρὼν	ἡμᾶς	ἦμεν γὰρ τοῦ παντὸς οὐκ
[6, 4, 11]	ψυχὴν καὶ νοῦν καὶ πάσας	ἐπιστήμας	μείζους τε καὶ ὑφιεμένας. Ἐπεὶ
[6, 4, 14]	εἰς ἕν, ἀλλ´ ἀφ´ ἑνὸς	ἀρξαμένας	καὶ μενούσας ὅθεν ἤρξαντο, μᾶλλον
[6, 4, 11]	πάσας ἐπιστήμας μείζους τε καὶ	ὑφιεμένας.	Ἐπεὶ καὶ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ
[6, 4, 9]	πῶς ἂν οἷόν τε ἢ	ἀποτετμημένας;	Εἰ δ´ ἐν ἐκείνῳ τέ
[6, 4, 4]	ἑτερότητι, οὐ τόπῳ, ὁμοῦ δὲ	πᾶς.	Ἆρ´ οὖν καὶ ψυχαί; Ἢ
[6, 4, 12]	τῆς ζωῆς ἐφ´ ἑαυτοῦ, καὶ	πᾶς	δὴ ἦν ἐφ´ ἑαυτοῦ οὐ
[6, 4, 13]	Εἰ οὖν ὁ ὄγκος ὁ	πᾶς	ἕξει αὐτὸ ὅλον, ἕξει αὐτὸ
[6, 4, 10]	καὶ αἱ ψυχαὶ καὶ νοῦς	πᾶς,	καὶ ἐν ἄλλοις διὰ πλειόνων
[6, 4, 12]	ἐστιν· οὐ γὰρ ἂν ἤκουσε	πᾶς	τὸ αὐτὸ μὴ ἑκασταχοῦ ὅλου
[6, 4, 2]	τοιοῦτον, τὸν τόπον νοῶν ἢ	πέρας	σώματος τοῦ περιέχοντος καθὸ περιέχει,
[6, 4, 12]	ἅτε καὶ φύσεως ὄντα τῆς	ἑτέρας	δεῖ λαμβάνειν ὡς οὐκ ὄντος
[6, 4, 6]	συναισθάνεται ἡ ἑτέρα τὸ τῆς	ἑτέρας	κρίμα; Ἢ ὅτι κρίσις ἐστίν,
[6, 4, 8]	τῷ δὲ μὴ σώματι, ἀλλ´	ἑτέρας	ὄντι φύσεως, οὐδαμῇ δεῖ προσάπτειν
[6, 4, 10]	δὲ τὸν τρόπον καὶ τὰς	ἀσθενεστέρας	δυνάμεις παρὰ τῶν προτέρων ἀξιώσουσι
[6, 4, 7]	βλέπων, τὸ δὲ αὐτὸ ὅμως	ὁρᾷς	φῶς πανταχοῦ οὐδὲ τοῦτο μεμερισμένον.
[6, 4, 11]	οἷον ψυχὴν καὶ νοῦν καὶ	πάσας	ἐπιστήμας μείζους τε καὶ ὑφιεμένας.
[6, 4, 14]	τὴν μίαν οὕτω μίαν, ὅτι	πάσας	ὁμοῦ οὐ συμφορηθείσας εἰς ἕν,
[6, 4, 4]	τοιαύτη, ὥστε ἔχειν ἐν ἑαυτῇ	πάσας.	Οὕτως ἐστὶν ἄπειρος ἡ τοιαύτη
[6, 4, 14]	Ἢ ἐξαρκεῖ καὶ ἑκάστῳ καὶ	πάσας	ψυχὰς ἔχει καὶ πάντας νοῦς.
[6, 4, 14]	μίαν, ὅτι πάσας ὁμοῦ οὐ	συμφορηθείσας	εἰς ἕν, ἀλλ´ ἀφ´ ἑνὸς
[6, 4, 3]	ἱδρῦσθαι ἐν αὑτῷ, τὰς δ´	ἐκπεμφθείσας	κατ´ ἄλλο καὶ κατ´ ἄλλο
[6, 4, 7]	δὲ ὡδὶ τοῦ σφαιρικοῦ σώματος	ἀτενίσας	εἴσῃ τὸ φῶς καὶ ὡδὶ
[6, 4, 14]	ἀλλ´ ἀφ´ ἑνὸς ἀρξαμένας καὶ	μενούσας	ὅθεν ἤρξαντο, μᾶλλον δὲ οὐδὲ
[6, 4, 10]	Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον καὶ	τὰς	ἀσθενεστέρας δυνάμεις παρὰ τῶν προτέρων
[6, 4, 3]	αὐτὸ μὲν ἱδρῦσθαι ἐν αὑτῷ,	τὰς	δ´ ἐκπεμφθείσας κατ´ ἄλλο καὶ
[6, 4, 4]	Καίτοι ἄλλην μὲν τοῦ παντός,	τὰς	δὲ ἄλλας. Ταῦτά τε γὰρ
[6, 4, 10]	μὲν ἓν μόνον ἄφθαρτον φήσουσι,	τὰς	δὲ ψυχὰς καὶ τὸν νοῦν
[6, 4, 9]	πρότερον εἶχε δυνάμεων, χωρίς τε	τὰς	δυνάμεις εἶναι τῶν οὐσιῶν ἑαυτῶν
[6, 4, 10]	Εἰ δὲ καὶ οὗτοι ταύτας	τὰς	δυνάμεις σβεννύοιεν, πρῶτον μὲν ἓν
[6, 4, 4]	Οὔτ´ οὖν τὸ μίαν εἶναι	τὰς	πολλὰς ἀναιρεῖ, ὥσπερ οὐδὲ τὸ
[6, 4, 4]	ἡ μία ἡ ὅλη κωλύει	τὰς	πολλὰς ἐν αὐτῇ εἶναι, οὔτε
[6, 4, 3]	πανταχοῦ λέγεσθαι εἶναι; Οὕτω γὰρ	τὰς	ψυχὰς οἷον βολὰς εἶναι λέγουσιν,
[6, 4, 14]	καὶ πάσας ψυχὰς ἔχει καὶ	πάντας	νοῦς. Καὶ γὰρ ἕν ἐστι
[6, 4, 10]	πυρός. Εἰ δὲ καὶ οὗτοι	ταύτας	τὰς δυνάμεις σβεννύοιεν, πρῶτον μὲν
[6, 4, 14]	ἐξαρκεῖ καὶ ἑκάστῳ καὶ πάσας	ψυχὰς	ἔχει καὶ πάντας νοῦς. Καὶ
[6, 4, 10]	μόνον ἄφθαρτον φήσουσι, τὰς δὲ	ψυχὰς	καὶ τὸν νοῦν φθαρτὰ ποιήσουσιν.
[6, 4, 3]	λέγεσθαι εἶναι; Οὕτω γὰρ τὰς	ψυχὰς	οἷον βολὰς εἶναι λέγουσιν, ὥστε
[6, 4, 4]	ὄντα καὶ νοῦς πολλοὺς καὶ	ψυχὰς	πολλάς, εἰ τὸ ὂν πανταχοῦ
[6, 4, 4]	τὰ δ´ οἷον μέρη γενόμενα,	ψυχάς,	συμπληροῦν ἤδη τὰ πάντα. Ἀλλ´
[6, 4, 4]	πανταχοῦ ἓν καὶ μὴ ὡς	ὁμοειδές,	καὶ νοῦς εἷς καὶ ψυχὴ
[6, 4, 11]	χρῶμα, ἡ δὲ ὄσφρησις τὸ	εὐῶδες,	ἄλλη δὲ αἴσθησις ἄλλο, ὁμοῦ
[6, 4, 1]	τε ἄλλου μέρους λευκὸν οὐχ	ὁμοπαθὲς	τῷ ἄλλου. Καὶ ἐπὶ τοῦ
[6, 4, 11]	παρεῖναι, οἷον τῷ φωτὶ τὸ	διαφανές,	τῷ δὲ τεθολωμένῳ ἡ μετάληψις
[6, 4, 7]	μεῖζόν τι περιθείης σφαιρικὸν σῶμα	διαφανές,	ὥστε τὸ φῶς τοῦ ἔνδον
[6, 4, 14]	καὶ ἐξήρτηται ἐκείνου. Ἡμεῖς δέ	τίνες	δὲ ἡμεῖς; Ἆρα ἐκεῖνο ἢ
[6, 4, 14]	ἐκεῖ ἄνθρωποι ἄλλοι ὄντες καί	τινες	καὶ θεοί, ψυχαὶ καθαραὶ καὶ
[6, 4, 7]	ἂν ἐντεῦθεν ἤρξατο οὐδ´ ἂν	εἶπες	ὅθεν, ἀλλ´ ἦν ἂν τὸ
[6, 4, 4]	περὶ τὰ σώματα μεριστὸν λέγεται	ἀμερὲς	εἶναι τὴν φύσιν, τὰ δὲ
[6, 4, 13]	δεῖ τὸ παρεσόμενον αὐτῷ πανταχοῦ	ἀμερὲς	ὂν παρεῖναι, οὐχ οὕτω δὲ
[6, 4, 13]	ὂν παρεῖναι, οὐχ οὕτω δὲ	ἀμερές,	ὡς μικρόν· οὕτω γὰρ οὐδὲν
[6, 4, 12]	πρὸς τὸ αὐτὸ εἶδον καὶ	πάντες	ἐπλήσθησαν τῆς θέας καίτοι ἐναφωρισμένου
[6, 4, 14]	γενέσθαι ἦμεν ἐκεῖ ἄνθρωποι ἄλλοι	ὄντες	καί τινες καὶ θεοί, ψυχαὶ
[6, 4, 14]	συνημμένος τῇ ἁπάσῃ οὐσίᾳ, μέρη	ὄντες	τοῦ νοητοῦ οὐκ ἀφωρισμένα οὐδ´
[6, 4, 14]	οὐκ ἀφωρισμένα οὐδ´ ἀποτετμημένα, ἀλλ´	ὄντες	τοῦ ὅλου· οὐδὲ γὰρ οὐδὲ
[6, 4, 16]	μὲν τούτων ταῦτα· πάλιν δὲ	ἀναλαβόντες	τὸν ἐξ ἀρχῆς λόγον λέγωμεν.
[6, 4, 2]	πανταχοῦ ἐκεῖ τιθέμεθα, καὶ μέγα	νομίζοντες	τὸ αἰσθητὸν ἀποροῦμεν, πῶς ἐν
[6, 4, 13]	Ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις, ᾗ	προσέχοντες	ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις, λέγει ὅτι
[6, 4, 1]	περὶ τούτων, εἴ τι ἡμῖν	σαφὲς	καὶ εὐπαράδεκτον γένοιτο, πῶς ἀσώματος
[6, 4, 13]	ἔσται, εἴπερ ἔσται, καὶ οὐ	συνεχές·	ὥστε οὐδ´ ὧς ἐφαρμόσει. Εἰ
[6, 4, 8]	πάλιν. Ὅταν οὖν ἐν πολλοῖς	λέγῃς,	οὐκ αὐτὸ πολλὰ γενόμενον λέγεις,
[6, 4, 15]	δὲ τῆς φωνῆς καὶ τῆς	πληγῆς	μόνον. Γενομένου δὴ ζῴου, ὃ
[6, 4, 7]	περιέχοντι φαίνειν, οὐκ οὔσης ἄλλοθεν	αὐγῆς	τῷ ἔξωθεν ὄγκῳ, ἆρ´ οὐκ
[6, 4, 1]	εὐπαράδεκτον γένοιτο, πῶς ἀσώματος καὶ	ἀμεγέθης	οὖσα δύναται εἰς πλεῖστον ἰέναι
[6, 4, 12]	καὶ ᾔσθετο, καὶ εἰ ἕτερον	θείης	μεταξὺ τῆς ἐρημίας, ἦλθε καὶ
[6, 4, 7]	οἷον κέντρον ποιησάμενος μεῖζόν τι	περιθείης	σφαιρικὸν σῶμα διαφανές, ὥστε τὸ
[6, 4, 7]	καὶ κρατουμένου σώματος. Καὶ εἰ	προσθείης	δὲ τῷ κρατουμένῳ σώματι μῆκος
[6, 4, 1]	γινωσκόμενον τότε· διὸ καὶ ἐξ	ἀνάγκης	τοσοῦτον, τό τε ἄλλου μέρους
[6, 4, 16]	οὔσης, ὥσπερ ἂν εἰ ἐπιστήμης	ὅλης	οὔσης κατά τι θεώρημα ὁ
[6, 4, 3]	ἐφ´ ἑαυτῆς λέγοιτο εἶναι οὐχ	ὕλης	γενομένη οὐδὲ σώματος, τὸ δὲ
[6, 4, 16]	ἐπιστήμονι οὐ κατά τι τῆς	ἐπιστήμης,	ἀλλὰ κατὰ τὴν πᾶσαν ἣν
[6, 4, 16]	ὅλου οὔσης, ὥσπερ ἂν εἰ	ἐπιστήμης	ὅλης οὔσης κατά τι θεώρημα
[6, 4, 12]	ἑκάστης ἀκοῆς τὸ πᾶν ὁμοίως	δεδεγμένης.	Εἰ δὲ μηδ´ ἐνταῦθα ἡ
[6, 4, 4]	μεμερισμένα, κατὰ πᾶν μέρος ἐκείνης	ἐμφανταζομένης	τῆς φύσεως, περὶ τὰ σώματα
[6, 4, 7]	δυνάμεως, ἀλλ´ ὅμως τῆς χειρὸς	ὁριζομένης	τῷ αὐτῆς ποσῷ, οὐ τῷ
[6, 4, 7]	χειρί, καθόσον ἐφάπτεται εἰς τοσοῦτον	περιγραφομένης,	ὡς δοκεῖ, τῆς δυνάμεως, ἀλλ´
[6, 4, 4]	ἐστὶ μεμερισμένα, κατὰ πᾶν μέρος	ἐκείνης	ἐμφανταζομένης τῆς φύσεως, περὶ τὰ
[6, 4, 15]	καρπωσαμένου τι ἴχνος ψυχῆς, οὐκ	ἐκείνης	μέρους, ἀλλ´ οἷον θερμασίας τινὸς
[6, 4, 16]	λόγον. Ἐπειδὴ τοίνυν τὸ μεταλαμβάνειν	ἐκείνης	τῆς φύσεως ἦν οὐ τὸ
[6, 4, 12]	μετάληψις. Τὸ δὲ ἐπὶ τῆς	φωνῆς	ἐναργέστερον, ὡς ἐν παντὶ τῷ
[6, 4, 15]	φωνὴν ἠχῆς, τὰ δὲ τῆς	φωνῆς	καὶ τῆς πληγῆς μόνον. Γενομένου
[6, 4, 15]	ἔχει, ὅσον δύναται λαβεῖν· οἷον	φωνῆς	λόγον σημαινούσης τὰ μὲν καὶ
[6, 4, 12]	παρὰ ταῦτα ἑτέρως. ~Ὥσπερ δὲ	φωνῆς	οὔσης κατὰ τὸν ἀέρα πολλάκις
[6, 4, 14]	ἕκαστος ἡμῶν τότε· οἷον εἰ	φωνῆς	οὔσης μιᾶς καὶ λόγου ἑνὸς
[6, 4, 12]	δίδωσι. Τὰ μὲν οὖν τῆς	φωνῆς	ταὐτότητα μὲν οὐκ ἔχει τοῖς
[6, 4, 12]	τοῦ φωνηθέντος λόγου καὶ ἑκάστης	ἀκοῆς	τὸ πᾶν ὁμοίως δεδεγμένης. Εἰ
[6, 4, 7]	που εἶναι τὸ φῶς, ἢ	ἐπίσης	ἂν εἴη καθ´ ὅλην τε
[6, 4, 7]	παντὶ τῷ περιέχοντι φαίνειν, οὐκ	οὔσης	ἄλλοθεν αὐγῆς τῷ ἔξωθεν ὄγκῳ,
[6, 4, 16]	ὥσπερ ἂν εἰ ἐπιστήμης ὅλης	οὔσης	κατά τι θεώρημα ὁ ἐπιστήμων
[6, 4, 12]	ταῦτα ἑτέρως. ~Ὥσπερ δὲ φωνῆς	οὔσης	κατὰ τὸν ἀέρα πολλάκις καὶ
[6, 4, 14]	ἡμῶν τότε· οἷον εἰ φωνῆς	οὔσης	μιᾶς καὶ λόγου ἑνὸς ἄλλος
[6, 4, 16]	τὸ ὅλον καίπερ τοῦ ὅλου	οὔσης,	ὥσπερ ἂν εἰ ἐπιστήμης ὅλης
[6, 4, 10]	ποιήσουσιν. Εἶτα καὶ οὐκ ἐκ	ῥεούσης	οὐσίας ῥέοντα τὰ ἐξ αὐτῆς
[6, 4, 4]	οὐ πειθώ γε ἔχει ἀπίθανον	νομιζούσης	τῆς ψυχῆς τὸ ἓν οὕτω
[6, 4, 15]	οἷον θερμασίας τινὸς ἢ ἐλλάμψεως	ἐλθούσης,	γένεσις ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ
[6, 4, 16]	οὗτος τρόπος ψυχῆς εἰς σῶμα	ἰούσης	καὶ παρούσης, τίς ἡ κάθοδος
[6, 4, 15]	δύναται λαβεῖν· οἷον φωνῆς λόγον	σημαινούσης	τὰ μὲν καὶ τοῦ λόγου
[6, 4, 4]	ταύτης τῆς ψυχῆς φύσεως αὐτοῖς	παρούσης,	μᾶλλον δὲ τῶν σωμάτων ἐκεῖ
[6, 4, 16]	ψυχῆς εἰς σῶμα ἰούσης καὶ	παρούσης,	τίς ἡ κάθοδος ἡ ἐν
[6, 4, 7]	εἰς τοσοῦτον περιγραφομένης, ὡς δοκεῖ,	τῆς	δυνάμεως, ἀλλ´ ὅμως τῆς χειρὸς
[6, 4, 3]	καὶ τότε οὐκ ἀποτέτμηται ἐκεῖνο	τῆς	δυνάμεως αὐτοῦ, ἣν ἔδωκεν ἐκείνῳ·
[6, 4, 10]	μὲν ἐπὶ τοῦ ἀρχετύπου καὶ	τῆς	εἰκόνος, εἰ τὴν παρὰ τοῦ
[6, 4, 10]	τοιαύτην εἰκόνα. Οὐδὲ κυρίως ἡ	τῆς	εἰκόνος καὶ τοῦ ἰνδάλματος ποίησις
[6, 4, 16]	τῷ ἐπιστήμονι οὐ κατά τι	τῆς	ἐπιστήμης, ἀλλὰ κατὰ τὴν πᾶσαν
[6, 4, 12]	καὶ εἰ ἕτερον θείης μεταξὺ	τῆς	ἐρημίας, ἦλθε καὶ πρὸς αὐτὸ
[6, 4, 12]	ψυχῆς ἅτε καὶ φύσεως ὄντα	τῆς	ἑτέρας δεῖ λαμβάνειν ὡς οὐκ
[6, 4, 6]	οὐ συναισθάνεται ἡ ἑτέρα τὸ	τῆς	ἑτέρας κρίμα; Ἢ ὅτι κρίσις
[6, 4, 12]	ἦν δὲ ὁ κόσμος ὁ	τῆς	ζωῆς ἐφ´ ἑαυτοῦ, καὶ πᾶς
[6, 4, 12]	ὂν καὶ ἐγένετο ἐν τῷ	τῆς	ζωῆς κόσμῳ, ἦν δὲ ὁ
[6, 4, 12]	αὐτὸ εἶδον καὶ πάντες ἐπλήσθησαν	τῆς	θέας καίτοι ἐναφωρισμένου τοῦ θεάματος
[6, 4, 15]	καὶ τοῦ λόγου μετέσχε μετὰ	τῆς	κατὰ φωνὴν ἠχῆς, τὰ δὲ
[6, 4, 9]	ὅμοιαι ἀλλήλαις, ὥστε καὶ μετὰ	τῆς	οὐσίας ἑκάστης ἡ δύναμις· ἢ
[6, 4, 12]	μία πανταχοῦ ὅλη· καὶ τὸ	τῆς	ὄψεως δέ, εἰ παθὼν ὁ
[6, 4, 15]	τὰ δὲ τῆς φωνῆς καὶ	τῆς	πληγῆς μόνον. Γενομένου δὴ ζῴου,
[6, 4, 16]	ἐπικοινωνεῖν αὐτῆς· τάξιν δὲ εἶναι	τῆς	τοιαύτης κοινωνίας τοῖς τοῦδε τοῦ
[6, 4, 16]	τὸ ἥκειν, ἀλλ´ ὅστις τρόπος	τῆς	τοιαύτης κοινωνίας. Ὥστε τὸ μὲν
[6, 4, 16]	καὶ ἐν βραχυτέροις διαστήμασι φύσεως	τῆς	τοιαύτης νόμῳ· κακὸν δὲ εἶναι
[6, 4, 8]	δὲ οὐδὲ ἱδρύσεως δεόμενον οὐδὲν	τῆς	τοιαύτης, τοῦτο δὴ τὸ τοιαύτην
[6, 4, 16]	Ἐπειδὴ τοίνυν τὸ μεταλαμβάνειν ἐκείνης	τῆς	φύσεως ἦν οὐ τὸ ἐλθεῖν
[6, 4, 4]	ἓν καὶ τὸ ἀμέριστον ὄντως	τῆς	φύσεως. Οὔτ´ οὖν τὸ μίαν
[6, 4, 4]	κατὰ πᾶν μέρος ἐκείνης ἐμφανταζομένης	τῆς	φύσεως, περὶ τὰ σώματα οὕτως
[6, 4, 2]	διάστημά τι ὃ πρότερον ἦν	τῆς	φύσεως τοῦ κενοῦ καὶ ἔτι
[6, 4, 12]	ἡ μετάληψις. Τὸ δὲ ἐπὶ	τῆς	φωνῆς ἐναργέστερον, ὡς ἐν παντὶ
[6, 4, 15]	κατὰ φωνὴν ἠχῆς, τὰ δὲ	τῆς	φωνῆς καὶ τῆς πληγῆς μόνον.
[6, 4, 12]	καὶ δίδωσι. Τὰ μὲν οὖν	τῆς	φωνῆς ταὐτότητα μὲν οὐκ ἔχει
[6, 4, 7]	δοκεῖ, τῆς δυνάμεως, ἀλλ´ ὅμως	τῆς	χειρὸς ὁριζομένης τῷ αὐτῆς ποσῷ,
[6, 4, 7]	τις τὸν ὄγκον τὸν σωματικὸν	τῆς	χειρὸς ὑποθεῖτο ἀφῃρῆσθαι, καταλείποι δὲ
[6, 4, 12]	ὁμοιότητα κατά τι· τὰ δὲ	τῆς	ψυχῆς ἅτε καὶ φύσεως ὄντα
[6, 4, 5]	σώματος. Μαρτυρεῖ δὲ τῷ μεγάλῳ	τῆς	ψυχῆς καὶ τὸ μείζονος τοῦ
[6, 4, 5]	ποσοῦ μετρήσει, ἐπεὶ οὐδ´ ἐπὶ	τῆς	ψυχῆς· οὕτω τὸ μέγα καὶ
[6, 4, 1]	μὴν ταὐτὸν ἀριθμῷ, ἐπὶ δὲ	τῆς	ψυχῆς τὸ αὐτὸ ἀριθμῷ τὸ
[6, 4, 1]	αὐτὸ μεμερισμένον θεωρεῖται, ἐπὶ δὲ	τῆς	ψυχῆς τὸ αὐτὸ οὐ μεμερισμένον,
[6, 4, 4]	πειθώ γε ἔχει ἀπίθανον νομιζούσης	τῆς	ψυχῆς τὸ ἓν οὕτω πανταχοῦ
[6, 4, 4]	δὲ σώματα μέγεθος ἔχοντα ταύτης	τῆς	ψυχῆς φύσεως αὐτοῖς παρούσης, μᾶλλον
[6, 4, 15]	προσελήλυθε τὸ προσεληλυθός; ἢ ἐπειδὴ	ἐπιτηδειότης	αὐτῷ παρῆν, ἔσχε πρὸς ὃ
[6, 4, 1]	Οὐ γὰρ δή, ὥσπερ ἡ	ποιότης,	οἷον γλυκύτης ἢ χρόα, κατὰ
[6, 4, 11]	τὸ ἕτερον ἑαυτῷ καὶ ἡ	ἑτερότης	αὐτοῦ. οὐ γὰρ δὴ τοῦ
[6, 4, 12]	ὄντος τοῦ φωνηθέντος λόγου καὶ	ἑκάστης	ἀκοῆς τὸ πᾶν ὁμοίως δεδεγμένης.
[6, 4, 9]	ὥστε καὶ μετὰ τῆς οὐσίας	ἑκάστης	ἡ δύναμις· ἢ μία μόνον
[6, 4, 6]	ὁ δὲ κρίνων ὁ αὐτὸς	δικαστὴς	ἐν ἄλλοις καὶ ἄλλοις πάθεσι
[6, 4, 16]	τὸ τούτῳ δοῦναί τι παρ´	αὐτῆς,	οὐκ ἐκείνου γενέσθαι, τὸ δ´
[6, 4, 16]	παντὸς γίνεται· ἡ γὰρ ἐνέργεια	αὐτῆς	οὐκέτι πρὸς τὸ ὅλον καίπερ
[6, 4, 5]	τοιαύτη φύσις. ~Καὶ τὸ μέγα	αὐτῆς	οὕτω ληπτέον, οὐκ ἐν ὄγκῳ·
[6, 4, 1]	ἔχουσα μερίζεσθαι; Ἢ καὶ παρ´	αὐτῆς	πανταχοῦ ἐστιν, οὐχ οὗπερ ἂν
[6, 4, 10]	ῥεούσης οὐσίας ῥέοντα τὰ ἐξ	αὐτῆς	ποιήσουσι. Καίτοι, εἰ μένοι ἱδρυθεὶς
[6, 4, 7]	ὅμως τῆς χειρὸς ὁριζομένης τῷ	αὐτῆς	ποσῷ, οὐ τῷ τοῦ αἰωρουμένου
[6, 4, 16]	τὸ μηδαμῇ τὸ σῶμα ἐπικοινωνεῖν	αὐτῆς·	τάξιν δὲ εἶναι τῆς τοιαύτης
[6, 4, 16]	ἐν τῷ νοητῷ οὐδενὸς ἐξῃρημένου	αὐτῆς.	Τὸ μὲν οὖν ἐκ τοῦ
[6, 4, 12]	δεῖ λαμβάνειν ὡς οὐκ ὄντος	αὐτῆς	τοῦ μὲν ἐν σώμασι, τοῦ
[6, 4, 12]	ὡς τόδε μὲν τὸ μέρος	αὐτῆς	τῷδε τῷ μέρει συνεζεῦχθαι, τόδε
[6, 4, 12]	γὰρ οὕτω προητοίμαστο, ὥστε μέρος	αὐτῆς	ὡδὶ κείμενον εἰς τοῦτο ἐλθεῖν,
[6, 4, 16]	ἐκείνην εἰς τὰ τῇδε ἀποστᾶσαν	ἑαυτῆς,	ἀλλὰ τὸ τήνδε ἐν ἐκείνῃ
[6, 4, 16]	τῷ νοητῷ τόπῳ πλεονάκις διδόναι	ἑαυτῆς	ἅτε πλησίον τῇ δυνάμει οὖσαν
[6, 4, 15]	τὸ ἦθος τὸ ἑαυτῆς ἐφ´	ἑαυτῆς	βεβῶσα, τὸ δὲ ὑπ´ ἀσθενείας
[6, 4, 15]	ἦν κατὰ τὸ ἦθος τὸ	ἑαυτῆς	ἐφ´ ἑαυτῆς βεβῶσα, τὸ δὲ
[6, 4, 3]	ἴσως, εἰ αὐτὴ μὲν ἐφ´	ἑαυτῆς	λέγοιτο εἶναι οὐχ ὕλης γενομένη
[6, 4, 12]	τὸ μεταληψόμενον, δηλονότι οὖσα ἐφ´	ἑαυτῆς	πάρεστι καὶ τούτῳ. Εἰ δ´
[6, 4, 12]	τούτῳ. Εἰ δ´ οὖσα ἐφ´	ἑαυτῆς	τούτῳ πάρεστι, τοῦτο ἦλθε πρὸς
[6, 4, 16]	αὐτῆς· τάξιν δὲ εἶναι τῆς	τοιαύτης	κοινωνίας τοῖς τοῦδε τοῦ παντὸς
[6, 4, 16]	ἥκειν, ἀλλ´ ὅστις τρόπος τῆς	τοιαύτης	κοινωνίας. Ὥστε τὸ μὲν κατελθεῖν
[6, 4, 16]	ἐν βραχυτέροις διαστήμασι φύσεως τῆς	τοιαύτης	νόμῳ· κακὸν δὲ εἶναι τὴν
[6, 4, 8]	οὐδὲ ἱδρύσεως δεόμενον οὐδὲν τῆς	τοιαύτης,	τοῦτο δὴ τὸ τοιαύτην ἔχον
[6, 4, 4]	τὰ δὲ σώματα μέγεθος ἔχοντα	ταύτης	τῆς ψυχῆς φύσεως αὐτοῖς παρούσης,
[6, 4, 1]	δή, ὥσπερ ἡ ποιότης, οἷον	γλυκύτης	ἢ χρόα, κατὰ πᾶν τὸ
[6, 4, 15]	ἐφ´ ἡσύχῳ συννοίᾳ δῆμος ἄτακτος,	τροφῆς	δεόμενος καὶ ἄλλα ἃ δὴ
[6, 4, 15]	μετέσχε μετὰ τῆς κατὰ φωνὴν	ἠχῆς,	τὰ δὲ τῆς φωνῆς καὶ
[6, 4, 16]	πάλιν δὲ ἀναλαβόντες τὸν ἐξ	ἀρχῆς	λόγον λέγωμεν.
[6, 4, 1]	ὅτι πανταχοῦ. Λέγωμεν οὖν ἐξ	ἀρχῆς	περὶ τούτων, εἴ τι ἡμῖν
[6, 4, 14]	ἐκεῖ τὸ ἔκπαλαι καὶ ἐξ	ἀρχῆς·	τὸ δὲ γινόμενον πελάζει καὶ
[6, 4, 15]	καὶ σώματος οὐ κενοῦ οὐδὲ	ψυχῆς	ἀμοίρου, ὃ ἔκειτο μὲν οὐδὲ
[6, 4, 16]	γὰρ παρὰ τῶν πάλαι περὶ	ψυχῆς	ἄριστα πεφιλοσοφηκότων παρειλήφαμεν, οἷς πειρᾶσθαι
[6, 4, 12]	κατά τι· τὰ δὲ τῆς	ψυχῆς	ἅτε καὶ φύσεως ὄντα τῆς
[6, 4, 16]	γένοιτο κακὴ καὶ οὗτος τρόπος	ψυχῆς	εἰς σῶμα ἰούσης καὶ παρούσης,
[6, 4, 16]	γενέσθαι καὶ μεταλαβεῖν ζωῆς καὶ	ψυχῆς,	καὶ ὅλως οὐ τοπικῶς τὸ
[6, 4, 5]	Μαρτυρεῖ δὲ τῷ μεγάλῳ τῆς	ψυχῆς	καὶ τὸ μείζονος τοῦ ὄγκου
[6, 4, 15]	οἷον γειτονείᾳ καρπωσαμένου τι ἴχνος	ψυχῆς,	οὐκ ἐκείνης μέρους, ἀλλ´ οἷον
[6, 4, 5]	μετρήσει, ἐπεὶ οὐδ´ ἐπὶ τῆς	ψυχῆς·	οὕτω τὸ μέγα καὶ τὸ
[6, 4, 1]	ταὐτὸν ἀριθμῷ, ἐπὶ δὲ τῆς	ψυχῆς	τὸ αὐτὸ ἀριθμῷ τὸ ἐν
[6, 4, 1]	μεμερισμένον θεωρεῖται, ἐπὶ δὲ τῆς	ψυχῆς	τὸ αὐτὸ οὐ μεμερισμένον, οὕτω
[6, 4, 4]	γε ἔχει ἀπίθανον νομιζούσης τῆς	ψυχῆς	τὸ ἓν οὕτω πανταχοῦ ταὐτὸν
[6, 4, 4]	σώματα μέγεθος ἔχοντα ταύτης τῆς	ψυχῆς	φύσεως αὐτοῖς παρούσης, μᾶλλον δὲ
[6, 4, 12]	δὲ ὁ κόσμος ὁ τῆς	ζωῆς	ἐφ´ ἑαυτοῦ, καὶ πᾶς δὴ
[6, 4, 16]	φύσιν ἐκεῖ γενέσθαι καὶ μεταλαβεῖν	ζωῆς	καὶ ψυχῆς, καὶ ὅλως οὐ
[6, 4, 12]	καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τῆς	ζωῆς	κόσμῳ, ἦν δὲ ὁ κόσμος
[6, 4, 4]	οὔτε τῷ πλήθει συμπληροῦν δεῖ	ζωῆς	τὰ σώματα, οὔτε διὰ τὸ
[6, 4, 15]	καὶ ῥέον τε αὐτὸ καὶ	πληγαῖς	κρουόμενον ταῖς ἔξω, πρῶτον αὐτὸ
[6, 4, 10]	ὕδασι καὶ κατόπτροις ἢ ἐν	σκιαῖς	ἐνταῦθα ὑφίσταταί τε παρὰ τοῦ
[6, 4, 6]	γὰρ διαφέρει; Ἢ καὶ ταῖς	προσθήκαις.	Εἶτα πῶς ἐν ποδὶ καὶ
[6, 4, 4]	γὰρ οὐ διεστῶσαι καὶ πάρεισιν	ἀλλήλαις	οὐκ ἀλλοτριωθεῖσαι· οὐ γὰρ πέρασίν
[6, 4, 9]	ἕκαστον αἱ δυνάμεις καὶ ὅμοιαι	ἀλλήλαις,	ὥστε καὶ μετὰ τῆς οὐσίας
[6, 4, 11]	τρίτα τάξει καὶ δυνάμει καὶ	διαφοραῖς,	οὐ τόποις. Οὐδὲν γὰρ κωλύει
[6, 4, 9]	καὶ δὴ καὶ οὐσίαι συνοῦσαι	ταῖς	δυνάμεσι ταύταις, ἵνα μὴ γίνηται
[6, 4, 15]	τε αὐτὸ καὶ πληγαῖς κρουόμενον	ταῖς	ἔξω, πρῶτον αὐτὸ εἰς τὸ
[6, 4, 1]	ἀντιλήψεις. Καὶ ὅλως ἐν μὲν	ταῖς	ποιότησι τὸ αὐτὸ μεμερισμένον θεωρεῖται,
[6, 4, 6]	Τί γὰρ διαφέρει; Ἢ καὶ	ταῖς	προσθήκαις. Εἶτα πῶς ἐν ποδὶ
[6, 4, 9]	καὶ οὐσίαι συνοῦσαι ταῖς δυνάμεσι	ταύταις,	ἵνα μὴ γίνηται ἄνευ οὐσίας
[6, 4, 16]	τὸ μέρος οὖσα. Τὸ δὲ	εἰς	Ἅιδου γίνεσθαι, εἰ μὲν ἐν
[6, 4, 16]	καὶ αἱ δίκαι καὶ αἱ	εἰς	ἄλλων ζῴων σώματα εἰσκρίσεις; Ταῦτα
[6, 4, 9]	ὅλῳ; Εἰ δὲ μεμερίσθαι ἑκάστην	εἰς	ἄπειρον, καὶ οὐκέτι οὐδ´ αὐτῇ
[6, 4, 14]	ἀκοή τις ἔχουσα τὸ ἐνεργοῦν	εἰς	αὐτὴν παρόν· καὶ γεγενήμεθα τὸ
[6, 4, 15]	τοιούτων ἀπὸ τοῦ φρονοῦντος ἥκῃ	εἰς	αὐτοὺς λόγος, κατέστη εἰς τάξιν
[6, 4, 15]	τὸν ὄχλον δουλώσηται καὶ ἀναδράμῃ	εἰς	ἐκεῖνον, ὅς ποτε ἦν, κατ´
[6, 4, 14]	ὅτι πάσας ὁμοῦ οὐ συμφορηθείσας	εἰς	ἕν, ἀλλ´ ἀφ´ ἑνὸς ἀρξαμένας
[6, 4, 4]	τοῦ πλήθους οὕτω προϊόντος ἐξεύρηται	εἰς	εὐπορίαν· ἐπεὶ καὶ τὸ ὂν
[6, 4, 15]	πάσχει αἰτιώμενος, τὴν πᾶσαν ἐκκλησίαν	εἰς	θόρυβον ἀσχήμονα ἐμβάλλοι. Ὅταν μὲν
[6, 4, 7]	τις τὸ κρατοῦν καὶ συνέχον	εἰς	ἴσα τῷ κρατουμένῳ διαιροῖ. Καίτοι
[6, 4, 7]	κρατοῦν, οὐ διείληπται δὲ ὅμως	εἰς	ἴσα τῷ κρατουμένῳ ἐν τῇ
[6, 4, 16]	οἷον ἐξέθορεν ἐκ τοῦ παντὸς	εἰς	μέρος, εἰς ὃ ἐνεργεῖ ἑαυτὴν
[6, 4, 16]	ἐκ τοῦ παντὸς εἰς μέρος,	εἰς	ὃ ἐνεργεῖ ἑαυτὴν μέρος ὄν,
[6, 4, 12]	καὶ τὸ ἐληλυθὸς δὲ οὐκ	εἰς	ὄγκον ἦλθε· μετέλαβεν ἄρα αὐτοῦ
[6, 4, 15]	ψυχήν, καθ´ ἣν δὴ ἀνήρτηται	εἰς	πᾶν τὸ ὄν, παρόντος δὲ
[6, 4, 1]	ἀσώματος καὶ ἀμεγέθης οὖσα δύναται	εἰς	πλεῖστον ἰέναι εἴτε πρὸ τῶν
[6, 4, 16]	κακὴ καὶ οὗτος τρόπος ψυχῆς	εἰς	σῶμα ἰούσης καὶ παρούσης, τίς
[6, 4, 7]	ἔχει ἐκ τῶν εἰρημένων μερίζειν	εἰς	τὰ πολλά, ἀλλὰ τὰ πολλὰ
[6, 4, 16]	ἦν οὐ τὸ ἐλθεῖν ἐκείνην	εἰς	τὰ τῇδε ἀποστᾶσαν ἑαυτῆς, ἀλλὰ
[6, 4, 15]	ἥκῃ εἰς αὐτοὺς λόγος, κατέστη	εἰς	τάξιν μετρίαν τὸ πλῆθος, καὶ
[6, 4, 7]	πολλά, ἀλλὰ τὰ πολλὰ μεμερισμένα	εἰς	τὸ ἓν μᾶλλον ἀνάγειν, κἀκεῖνο
[6, 4, 15]	κρουόμενον ταῖς ἔξω, πρῶτον αὐτὸ	εἰς	τὸ κοινὸν τοῦ ζῴου ἐφθέγγετο,
[6, 4, 12]	φανταζομένου. Καὶ αὖ ἦλθεν ἄλλο	εἰς	τὸ λαβεῖν ψυχὴν καὶ ἐξ
[6, 4, 5]	ὄγκῳ· τοῦτο γὰρ μικρόν ἐστιν	εἰς	τὸ μηδὲν ἰόν, εἴ τις
[6, 4, 7]	ἐπιλάμπει κατὰ πάντα τὸν ἀέρα	εἰς	τὸ σῶμα τοῦ ἡλίου βλέπων,
[6, 4, 12]	ἦν ἐφ´ ἑαυτοῦ οὐ διειλημμένος	εἰς	τὸν ἑαυτοῦ ὄγκον οὐδὲ γὰρ
[6, 4, 12]	{ὅλου} ἀλλὰ κἂν ἄλλο ἥκῃ	εἰς	τὸν τοιοῦτον κόσμον, ὅλου αὐτοῦ
[6, 4, 16]	φιλοσοφία, καὶ ἀπέλθοι τὸ εἴδωλον	εἰς	τὸν χείρω τόπον μόνον, αὐτὴ
[6, 4, 7]	δύναμις κἀκεῖνο κρατεῖ οὐ διαληφθεῖσα	εἰς	τοσαῦτα μέρη, ὅσα τὸ σῶμα
[6, 4, 13]	τὸ διειλημμένον καὶ τὸ ἐκτεταμένον	εἰς	τόσον ἄλλου γένους μεταλήψεται ἢ
[6, 4, 7]	ἐν τῇ χειρί, καθόσον ἐφάπτεται	εἰς	τοσοῦτον περιγραφομένης, ὡς δοκεῖ, τῆς
[6, 4, 1]	ψυχῇ οὔσῃ; Ἀλλ´ εἰ ἔστιν	εἰς	τοσοῦτον πρὶν τὸ τοσόνδε σῶμα
[6, 4, 12]	ὥστε μέρος αὐτῆς ὡδὶ κείμενον	εἰς	τοῦτο ἐλθεῖν, ἀλλὰ τὸ λεγόμενον
[6, 4, 12]	Καὶ πανταχοῦ ἄρα ὁ αὐτὸς	εἷς	ἀριθμῷ οὐ μεμερισμένος, ἀλλ´ ὅλος
[6, 4, 11]	τὰ πολλὰ ἕν. Λόγος γὰρ	εἷς	καὶ πολύς, καὶ πᾶν τὸ
[6, 4, 4]	μὴ ὡς ὁμοειδές, καὶ νοῦς	εἷς	καὶ ψυχὴ μία; Καίτοι ἄλλην
[6, 4, 8]	λέγῃς, οὐκ αὐτὸ πολλὰ γενόμενον	λέγεις,	ἀλλὰ τῶν πολλῶν τὸ πάθος
[6, 4, 14]	καὶ λόγου ἑνὸς ἄλλος ἄλλοθεν	παραθεὶς	τὸ οὖς ἀκούσειε καὶ δέξαιτο,
[6, 4, 10]	αὐτῆς ποιήσουσι. Καίτοι, εἰ μένοι	ἱδρυθεὶς	ἥλιος ὁπουοῦν, τὸ αὐτὸ φῶς
[6, 4, 3]	μεριεῖς; Ἆρά γε τὴν ζωὴν	μεριεῖς;	Ἀλλ´ εἰ τὸ πᾶν ἦν
[6, 4, 3]	ἔσται. Πῶς γὰρ δὴ καὶ	μεριεῖς;	Ἆρά γε τὴν ζωὴν μεριεῖς;
[6, 4, 9]	ἔτι εἰσὶν ἐν αὐτῷ αἱ	δυνάμεις	αἱ ἐνταῦθα ἐν τῷ αἰσθητῷ
[6, 4, 9]	ἕτεραι ὡς ἐλάττους καὶ ἀμυδραὶ	δυνάμεις	αἱ ἐξ ἐκείνου, οἱονεὶ φῶς
[6, 4, 9]	ποιεῖν εἶναι, οὐδ´ ἂν αἱ	δυνάμεις	αὗται αἱ ἀπ´ ἐκείνου ἐλθοῦσαι
[6, 4, 3]	παρόντος. Οὗ δὲ πᾶσαι αἱ	δυνάμεις,	αὐτὸ σαφῶς πάρεστι χωριστὸν ὅμως
[6, 4, 9]	πρώτῳ ἀφ´ οὗ. Εἰ δὲ	δυνάμεις	αὐτοῦ τὰ λεγόμενα μέρη τὰ
[6, 4, 3]	αὐτὸ μὲν ἐφ´ ἑαυτοῦ εἶναι,	δυνάμεις	δὲ ἀπ´ αὐτοῦ ἰέναι ἐπὶ
[6, 4, 9]	εἶχε δυνάμεων, χωρίς τε τὰς	δυνάμεις	εἶναι τῶν οὐσιῶν ἑαυτῶν πῶς
[6, 4, 9]	πολλὰ γενόμενον ὅλον ἕκαστον αἱ	δυνάμεις	καὶ ὅμοιαι ἀλλήλαις, ὥστε καὶ
[6, 4, 9]	τῇ οὐσίᾳ, αἱ δ´ ἄλλαι	δυνάμεις	μόνον· καίτοι οὐχ οἷόν τε,
[6, 4, 10]	τὸν τρόπον καὶ τὰς ἀσθενεστέρας	δυνάμεις	παρὰ τῶν προτέρων ἀξιώσουσι γίνεσθαι.
[6, 4, 10]	δὲ καὶ οὗτοι ταύτας τὰς	δυνάμεις	σβεννύοιεν, πρῶτον μὲν ἓν μόνον
[6, 4, 14]	ἐκείνου. Ἡμεῖς δέ τίνες δὲ	ἡμεῖς;	Ἆρα ἐκεῖνο ἢ τὸ πελάζον
[6, 4, 14]	συνάπτεσθαι δοκεῖ καὶ ἐξήρτηται ἐκείνου.	Ἡμεῖς	δέ τίνες δὲ ἡμεῖς; Ἆρα
[6, 4, 2]	γίνεται τὸ πανταχοῦ ἐν ἑνί.	Ἡμεῖς	δὲ τὸ ὂν ἐν αἰσθητῷ
[6, 4, 3]	καὶ παρῆν οὕτως, ὥς τοι	ἡμεῖς	φαμεν. Νῦν δέ φησιν ὁ
[6, 4, 7]	ἦν κείμενον, καὶ οὔτε ἔτι	ἐρεῖς	ὅθεν οὔτε ὅπῃ, ἀλλὰ περὶ
[6, 4, 5]	οὐδὲ ἀφελεῖν ἔστιν, οὐδ´ εἰ	ἀφαιρεῖς	ἐπιλείψει. Εἰ δὴ οὐκ ἐπιλείψει,
[6, 4, 6]	ἐν τῷδε; Εἰ δὲ αἱ	αἰσθήσεις	διάφοροι, καὶ τὰ πάθη τὰ
[6, 4, 8]	πῶς αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδὶ	φήσεις,	τὸ δὲ ὡδί; Ἤδη γὰρ
[6, 4, 8]	τὸ ἀμέριστον. Πῶς γὰρ καὶ	μερίσεις	οὐκ ἔχον μέγεθος; Εἰ οὖν
[6, 4, 16]	αἱ εἰς ἄλλων ζῴων σώματα	εἰσκρίσεις;	Ταῦτα γὰρ παρὰ τῶν πάλαι
[6, 4, 8]	ἀλλὰ τῶν πολλῶν τὸ πάθος	περιάπτεις	τῷ ἑνὶ ἐκείνῳ ἐν πολλοῖς
[6, 4, 2]	καὶ συνέχοντος, τὴν τοῦ ὀνόματος	ἀφεὶς	κατηγορίαν τῇ διανοίᾳ τὸ λεγόμενον
[6, 4, 8]	σώματός ἐστιν, ὅθεν ἐλήλυθεν εἰπεῖν	ἔχεις	ἔχων εἰπεῖν τὸ σῶμα ὅπου
[6, 4, 7]	Ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τοῦ ἡλίου	ἔχεις	μὲν εἰπεῖν ὅθεν τὸ φῶς
[6, 4, 1]	χειρὶ ὑπάρχει, ὡς δηλοῦσιν αἱ	ἀντιλήψεις.	Καὶ ὅλως ἐν μὲν ταῖς
[6, 4, 12]	φωνῆς οὔσης κατὰ τὸν ἀέρα	πολλάκις	καὶ λόγου ἐν τῇ φωνῇ
[6, 4, 8]	καὶ ἐνταῦθα· ἤδη γὰρ ἂν	πολλάκις	ποῦ» εἴη. Εἰ τοίνυν ὁ
[6, 4, 16]	ἐν ἐσχάτῳ τῷ νοητῷ τόπῳ	πλεονάκις	διδόναι ἑαυτῆς ἅτε πλησίον τῇ
[6, 4, 9]	δύναμιν ἄνευ οὐσίας. Ἡ γὰρ	δύναμις	ἐκεῖ ὑπόστασις καὶ οὐσία ἢ
[6, 4, 9]	μετὰ τῆς οὐσίας ἑκάστης ἡ	δύναμις·	ἢ μία μόνον ἔσται ἡ
[6, 4, 7]	δύναιτο ἡ χεὶρ φέρειν, ἡ	δύναμις	κἀκεῖνο κρατεῖ οὐ διαληφθεῖσα εἰς
[6, 4, 7]	μερίζουσαι. Καὶ δὴ τοίνυν εἰ	δύναμις	μόνον ὁ ἥλιος ἦν σώματος
[6, 4, 9]	ἵνα μὴ γίνηται ἄνευ οὐσίας	δύναμις,	πρῶτον μὲν καὶ ἐπὶ τῶν
[6, 4, 4]	ἐπὶ τῶν ψυχῶν ἔσται. Ἐν	οἷς	γὰρ λέγονται σώμασιν ὅλαι ἐν
[6, 4, 2]	Καὶ ὅλως ἐστὶν ἐκείνων ἑκάστῳ,	οἷς	μήτε πόρρωθέν ἐστι μήτε ἐγγύθεν,
[6, 4, 8]	ἐφ´ ἑαυτοῦ ὅλον καὶ ἐν	οἷς	ὁρᾶται ὅλον. Εἰ γὰρ μὴ
[6, 4, 11]	πάρεστιν, ὅσα πάρεστιν αὐτῶν καὶ	οἷς	πάρεισιν, ἄλλως τὰ νοητὰ αὐτοῖς·
[6, 4, 16]	περὶ ψυχῆς ἄριστα πεφιλοσοφηκότων παρειλήφαμεν,	οἷς	πειρᾶσθαι προσήκει σύμφωνον ἢ μὴ
[6, 4, 16]	τίς ἡ κάθοδος ἡ ἐν	περιόδοις	καὶ ἄνοδος αὖ καὶ αἱ
[6, 4, 6]	δὲ περὶ τούτου καὶ ἐν	ἄλλοις.	~Ἀλλὰ πάλιν λέγωμεν πῶς ἐπὶ
[6, 4, 10]	καὶ νοῦς πᾶς, καὶ ἐν	ἄλλοις	διὰ πλειόνων εἴρηται. ~Ἀλλὰ διὰ
[6, 4, 6]	κρίνων ὁ αὐτὸς δικαστὴς ἐν	ἄλλοις	καὶ ἄλλοις πάθεσι γινόμενος· καίτοι
[6, 4, 12]	ὅπερ ἦν καὶ ἐν τοῖς	ἄλλοις.	Οὐδὲ γὰρ οὕτω προητοίμαστο, ὥστε
[6, 4, 6]	αὐτὸς δικαστὴς ἐν ἄλλοις καὶ	ἄλλοις	πάθεσι γινόμενος· καίτοι οὐχ ὁ
[6, 4, 12]	ὅλου ἐν αὐτῷ καὶ ἐν	πολλοῖς	αὖ φανταζομένου. Καὶ αὖ ἦλθεν
[6, 4, 8]	περιάπτεις τῷ ἑνὶ ἐκείνῳ ἐν	πολλοῖς	αὐτὸ ἅμα ὁρῶν. Τὸ δὲ
[6, 4, 8]	ἔξει πάλιν. Ὅταν οὖν ἐν	πολλοῖς	λέγῃς, οὐκ αὐτὸ πολλὰ γενόμενον
[6, 4, 9]	λεγόμενα μέρη τὰ ἐν τοῖς	πολλοῖς,	πρῶτον μὲν οὐκέτι ὅλον ἕκαστον·
[6, 4, 4]	γὰρ λέγονται σώμασιν ὅλαι ἐν	ὅλοις	εἶναι, οὐκ ἔσονται, ἀλλ´ ἢ
[6, 4, 13]	αἴσθησις, ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς	λεγομένοις,	λέγει ὅτι ὧδε καὶ ὧδε,
[6, 4, 7]	φωτὸς δύναμιν, ἆρ´ ἂν ἔτι	εἴποις	που εἶναι τὸ φῶς, ἢ
[6, 4, 10]	φῶς ἂν παρέχοι τοῖς αὐτοῖς	τόποις·	εἰ δὲ λέγοι τις μὴ
[6, 4, 8]	Εἰ τοίνυν ὁ μερισμὸς τοῖς	τόποις,	ὅταν τὸ μέν τι αὐτοῦ
[6, 4, 11]	καὶ δυνάμει καὶ διαφοραῖς, οὐ	τόποις.	Οὐδὲν γὰρ κωλύει ὁμοῦ εἶναι
[6, 4, 16]	τῇ δυνάμει οὖσαν καὶ ἐν	βραχυτέροις	διαστήμασι φύσεως τῆς τοιαύτης νόμῳ·
[6, 4, 10]	ποίησις οἷον ἐν ὕδασι καὶ	κατόπτροις	ἢ ἐν σκιαῖς ἐνταῦθα ὑφίσταταί
[6, 4, 12]	ἔχει, ὅπερ ἦν καὶ ἐν	τοῖς	ἄλλοις. Οὐδὲ γὰρ οὕτω προητοίμαστο,
[6, 4, 10]	τὸ αὐτὸ φῶς ἂν παρέχοι	τοῖς	αὐτοῖς τόποις· εἰ δὲ λέγοι
[6, 4, 2]	φθάνει, μᾶλλον δὲ τοῦτο πανταχόθεν	τοῖς	αὐτοῦ μέρεσιν ἐπ´ ἐκεῖνο ἰὸν
[6, 4, 13]	γὰρ αἴσθησις, ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν	τοῖς	λεγομένοις, λέγει ὅτι ὧδε καὶ
[6, 4, 4]	μεριστή. Ἐπεί, ὅτι οὐ συνδιείληπται	τοῖς	μέρεσιν, ἀλλ´ ὅλη πανταχοῦ, φανερὸν
[6, 4, 11]	ὄν. Ἄλλως δὲ τὰ αἰσθητὰ	τοῖς	νοητοῖς πάρεστιν, ὅσα πάρεστιν αὐτῶν
[6, 4, 9]	τὰ λεγόμενα μέρη τὰ ἐν	τοῖς	πολλοῖς, πρῶτον μὲν οὐκέτι ὅλον
[6, 4, 12]	φωνῆς ταὐτότητα μὲν οὐκ ἔχει	τοῖς	πρὸς ἃ εἴληπται, ἔχει δ´
[6, 4, 1]	πρὸ τῶν σωμάτων εἴτ´ ἐν	τοῖς	σώμασι. Τάχα δέ, εἰ φανείη
[6, 4, 8]	εἴη. Εἰ τοίνυν ὁ μερισμὸς	τοῖς	τόποις, ὅταν τὸ μέν τι
[6, 4, 16]	δὲ εἶναι τῆς τοιαύτης κοινωνίας	τοῖς	τοῦδε τοῦ παντὸς μέρεσι, τὴν
[6, 4, 2]	μήτε πόρρωθέν ἐστι μήτε ἐγγύθεν,	δυνατοῖς	δὲ δέξασθαί ἐστιν. ~Ἆρ´ οὖν
[6, 4, 11]	Ἄλλως δὲ τὰ αἰσθητὰ τοῖς	νοητοῖς	πάρεστιν, ὅσα πάρεστιν αὐτῶν καὶ
[6, 4, 11]	οἷς πάρεισιν, ἄλλως τὰ νοητὰ	αὐτοῖς·	ἐπεὶ καὶ ἄλλως ψυχῇ σῶμα,
[6, 4, 8]	ἅμα ὁρῶν. Τὸ δὲ ἐν	αὐτοῖς»	οὕτω ληπτέον ὡς οὐκ αὐτῶν
[6, 4, 4]	ἔχοντα ταύτης τῆς ψυχῆς φύσεως	αὐτοῖς	παρούσης, μᾶλλον δὲ τῶν σωμάτων
[6, 4, 10]	αὐτὸ φῶς ἂν παρέχοι τοῖς	αὐτοῖς	τόποις· εἰ δὲ λέγοι τις
[6, 4, 12]	ἄρα, εἰ λέγοιτο ἐκεῖνος ἐν	τούτοις	ὅλος, ἐν παντὶ ἑκάστῳ ἔσται.
[6, 4, 16]	μὲν ἐν τῷ ἀιδεῖ, τὸ	χωρὶς	λέγεται· εἰ δέ τινα χείρω
[6, 4, 11]	ἑαυτοῦ. Ἔστι γὰρ καὶ παρεῖναι	χωρὶς	ὄν. Ἄλλως δὲ τὰ αἰσθητὰ
[6, 4, 11]	ἄλλο, ὁμοῦ πάντων, ἀλλ´ οὐ	χωρὶς	ὄντων. Οὐκοῦν ἐκεῖνο ποικίλον καὶ
[6, 4, 7]	μόνον ὁ ἥλιος ἦν σώματος	χωρὶς	οὖσα καὶ φῶς παρεῖχεν, οὐκ
[6, 4, 16]	δύναμιν. Ἔστι γὰρ ἡ ψυχὴ	χωρὶς	πάντη οὖσα ἑκάστη οὐχ ἑκάστη,
[6, 4, 10]	θερμότητι εἶναι· εἰ γὰρ τοῦτο,	χωρὶς	πυρὸς ποιήσει τὴν θερμότητα. Εἶτα
[6, 4, 14]	διακεκριμένον καὶ αὖ οὐ διακριθὲν	χωρίς.	Πῶς γὰρ ἂν καὶ ἄπειρον
[6, 4, 9]	ἐστερημένον ὧν πρότερον εἶχε δυνάμεων,	χωρίς	τε τὰς δυνάμεις εἶναι τῶν
[6, 4, 13]	ὅλος ἔσται. ~Πόθεν οὖν ἡ	ἔκτασις	ἡ ἐπὶ πάντα τὸν οὐρανὸν
[6, 4, 9]	οὐσίας. Ἡ γὰρ δύναμις ἐκεῖ	ὑπόστασις	καὶ οὐσία ἢ μεῖζον οὐσίας.
[6, 4, 15]	θερμασίας τινὸς ἢ ἐλλάμψεως ἐλθούσης,	γένεσις	ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ ἀλγηδόνων
[6, 4, 8]	ἔσται, ἀλλὰ ἄλλου, οὗ ἡ	ἔφεσις	οὐκ ἦν. ~Καὶ γὰρ εἰ
[6, 4, 11]	ὄσφρησις τὸ εὐῶδες, ἄλλη δὲ	αἴσθησις	ἄλλο, ὁμοῦ πάντων, ἀλλ´ οὐ
[6, 4, 13]	οὐκ ἐξετάθη. Ἡ μὲν γὰρ	αἴσθησις,	ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις,
[6, 4, 10]	τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ ἰνδάλματος	ποίησις	οἷον ἐν ὕδασι καὶ κατόπτροις
[6, 4, 11]	εἶδε τὸ χρῶμα, ἡ δὲ	ὄσφρησις	τὸ εὐῶδες, ἄλλη δὲ αἴσθησις
[6, 4, 6]	τῆς ἑτέρας κρίμα; Ἢ ὅτι	κρίσις	ἐστίν, ἀλλ´ οὐ πάθος. Εἶτα
[6, 4, 2]	μεγάλῳ καὶ τοσούτῳ ἐκείνη ἡ	φύσις	ἐκτείνεται. Τὸ δέ ἐστι· τοῦτο
[6, 4, 6]	αὐτός, ἀλλ´ ἡ σώματος τοιοῦδε	φύσις·	καὶ ἔστιν οἷον εἰ αὐτὸς
[6, 4, 4]	Οὕτως ἐστὶν ἄπειρος ἡ τοιαύτη	φύσις.	~Καὶ τὸ μέγα αὐτῆς οὕτω
[6, 4, 5]	οὐκ ἐπιλείπουσα, ἀλλ´ ἀένναος οὖσα	φύσις	οὐ ῥέουσα; Ῥέουσα μὲν γὰρ
[6, 4, 16]	γεγενημένος. ~Ἀλλ´ εἰ ἐκείνη ἡ	φύσις	οὐκ ἂν γένοιτο κακὴ καὶ
[6, 4, 2]	μίμημα, ἡ τοῦδε τοῦ ὁρατοῦ	φύσις.	Τὸ μὲν οὖν ὄντως πᾶν
[6, 4, 5]	εἰς τὸ μηδὲν ἰόν, εἴ	τις	ἀφαιροῖ. Ἐκεῖ δὲ οὐδὲ ἀφελεῖν
[6, 4, 10]	αὐτοῦ εἰκόνα οὐδ´ εἰ αὐτόν	τις	γράφει· τὸ γὰρ γράφον ἦν
[6, 4, 15]	ὁτὲ δὲ ἄλλως ζῇ, μικτός	τις	ἐξ ἀγαθοῦ ἑαυτοῦ καὶ κακοῦ
[6, 4, 16]	ἐνεργείᾳ γένηται τὸ καθέκαστον, μοῖρά	τίς	ἐστιν, οὐ πᾶσα, καίτοι καὶ
[6, 4, 14]	καὶ γένοιτο κατ´ ἐνέργειαν ἀκοή	τις	ἔχουσα τὸ ἐνεργοῦν εἰς αὐτὴν
[6, 4, 16]	εἰς σῶμα ἰούσης καὶ παρούσης,	τίς	ἡ κάθοδος ἡ ἐν περιόδοις
[6, 4, 5]	μετρήσει— ὅμοιον γὰρ ὡς εἴ	τις	ἰατρικὴν λέγοι ἐλάττω εἶναι τοῦ
[6, 4, 1]	αὐτῇ διδόναι. Ὁμοίως γὰρ ἄν	τις	καὶ ἐνταῦθα ζητήσειεν εὐλόγως, ὅπως
[6, 4, 10]	πυρὸς λεκτέον εἶναι, εἰ μή	τις	λέγοι καὶ πῦρ ἐν τῇ
[6, 4, 3]	ὂν ὑπῆρχε. Τί οὖν, εἴ	τις	λέγοι καὶ τὸ σῶμα μεριζόμενον
[6, 4, 10]	μεμερισμένον ὅλον ἔσται. ~Εἰ δέ	τις	λέγοι, ὡς οὐκ ἀνάγκη τὸ
[6, 4, 10]	αὐτοῖς τόποις· εἰ δὲ λέγοι	τις	μὴ τὸ αὐτό, τούτῳ ἂν
[6, 4, 15]	ἑτέρῳ ὄντι ἑαυτοῦ· ἄλλος δέ	τις	ὁτὲ μὲν οὕτως, ὁτὲ δὲ
[6, 4, 10]	παρὰ τοῦ ζωγράφου εἰκόνα λέγοι	τις,	οὐ τὸ ἀρχέτυπον φήσομεν τὴν
[6, 4, 1]	μέγεθος οὐκ ἔχουσαν πῶς ἄν	τις	παραδέξαιτο; Καὶ εἰ τῷ σώματι
[6, 4, 5]	ἦν. Γελοῖον γὰρ πολλαχῇ, εἴ	τις	προσθείη καὶ τῇ ψυχῇ ὄγκον.
[6, 4, 2]	εἰ μὴ ὡς ἐν τόπῳ	τις	τιθεῖτο τὸ τοιοῦτον, τὸν τόπον
[6, 4, 7]	ταῦτα κἀκεῖνο διειλῆφθαι, οἷον εἴ	τις	τὸ κρατοῦν καὶ συνέχον εἰς
[6, 4, 7]	σῶμα ἔχει. Τί οὖν, εἴ	τις	τὸν ὄγκον τὸν σωματικὸν τῆς
[6, 4, 7]	οὐ σωματικῇ οὔσῃ— φέρε, εἴ	τις	τὸν ὄγκον τοῦ σώματος ὑφέλοι,
[6, 4, 1]	πῶς οὐ μέγεθος ἕξει; Ἢ	τίς	τρόπος ἂν εἴη τοῦ εἶναι
[6, 4, 16]	οὐ τοπικῶς τὸ ἥκειν, ἀλλ´	ὅστις	τρόπος τῆς τοιαύτης κοινωνίας. Ὥστε
[6, 4, 12]	τοῦ κατὰ τὸν φωνοῦντα εἶναι,	ὅστις	φωνῶν καὶ ἔχει τὴν φωνὴν
[6, 4, 11]	διαφανές, τῷ δὲ τεθολωμένῳ ἡ	μετάληψις	ἄλλως. Καὶ δὴ τὰ πρῶτα
[6, 4, 8]	οὐδ´ αὖ οὗ ἐφίενται ἡ	μετάληψις	ἔσται, ἀλλὰ ἄλλου, οὗ ἡ
[6, 4, 12]	ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἑνὸς ἡ	μετάληψις.	Τὸ δὲ ἐπὶ τῆς φωνῆς
[6, 4, 12]	οὐ μεμερισμένην· οὗ γὰρ ἂν	ὄψις	τεθῇ, ἔχει ἐκεῖ τὴν μορφήν.
[6, 4, 6]	ἐπεὶ οὐδὲ παρ´ ἡμῖν ἡ	ὄψις	τῇ ἀκοῇ λέγει, καίτοι ἔκριναν
[6, 4, 15]	δουλώσηται καὶ ἀναδράμῃ εἰς ἐκεῖνον,	ὅς	ποτε ἦν, κατ´ ἐκεῖνόν τε
[6, 4, 15]	τοιούτου ἀνθρώπου δήμῳ τῷ τοιούτῳ·	ὃς	δ´ ἂν τοῦτον τὸν ὄχλον
[6, 4, 14]	ἑαυτὸν ἐκείνῳ τῷ ἀνθρώπῳ τῷ	ὃς	ἦν ἕκαστος ἡμῶν τότε· οἷον
[6, 4, 5]	γὰρ ἀποστατεῖ οὐκ ἐπιλείπουσα, ἀλλ´	ἀένναος	οὖσα φύσις οὐ ῥέουσα; Ῥέουσα
[6, 4, 11]	αὖ, καὶ τὰ πολλὰ ἕν.	Λόγος	γὰρ εἷς καὶ πολύς, καὶ
[6, 4, 4]	τι πανταχοῦ παρεῖναι, ὁ αὐτὸς	λόγος	καὶ ἐπὶ τῶν ψυχῶν ἔσται.
[6, 4, 12]	ἦλθε καὶ πρὸς αὐτὸ ὁ	λόγος	καὶ ἡ φωνή, μᾶλλον δὲ
[6, 4, 15]	τοῦ φρονοῦντος ἥκῃ εἰς αὐτοὺς	λόγος,	κατέστη εἰς τάξιν μετρίαν τὸ
[6, 4, 13]	ὧδε καὶ ὧδε, ὁ δὲ	λόγος	τὸ ὧδε καὶ ὧδέ φησιν
[6, 4, 3]	φαμεν. Νῦν δέ φησιν ὁ	λόγος,	ὡς ἀνάγκη αὐτῷ τόπον οὐκ
[6, 4, 3]	ὄν· γενόμενον μὲν γὰρ τοῦδε	εἶδος	ἀπέστη ἂν τοῦ τε πᾶν
[6, 4, 12]	παντὶ τῷ ἀέρι ὅλον τὸ	εἶδός	ἐστιν· οὐ γὰρ ἂν ἤκουσε
[6, 4, 8]	ἐστί τι οἷον πάθος ἢ	εἶδος·	ὃ δέ ἐστι μηδενὸς σώματος,
[6, 4, 10]	σῶμα τοῦ ζωγράφου οὐδὲ τὸ	εἶδος	τὸ μεμιμημένον· καὶ οὐ τὸν
[6, 4, 16]	ἰούσης καὶ παρούσης, τίς ἡ	κάθοδος	ἡ ἐν περιόδοις καὶ ἄνοδος
[6, 4, 16]	κάθοδος ἡ ἐν περιόδοις καὶ	ἄνοδος	αὖ καὶ αἱ δίκαι καὶ
[6, 4, 6]	ὅτι κρίσις ἐστίν, ἀλλ´ οὐ	πάθος.	Εἶτα οὐδ´ αὐτὴ ἡ κρίνασα
[6, 4, 8]	ἐπειδὴ σώματός ἐστί τι οἷον	πάθος	ἢ εἶδος· ὃ δέ ἐστι
[6, 4, 8]	γὰρ καὶ τοῦτο καὶ πρώτως	πάθος	καὶ ᾗ σῶμα. Εἰ δὴ
[6, 4, 1]	πᾶν τὸ πεπονθὸς ἔχειν τὸ	πάθος,	καὶ μηδὲν εἶναι ἐφ´ ἑαυτοῦ
[6, 4, 8]	λέγεις, ἀλλὰ τῶν πολλῶν τὸ	πάθος	περιάπτεις τῷ ἑνὶ ἐκείνῳ ἐν
[6, 4, 8]	ἔχοντος μέγεθος τὸ ἔχον τὸ	μέγεθος	ἀμῃγέπῃ μεταλαμβάνει, οὐ μεριζομένου αὐτοῦ
[6, 4, 8]	μεριζομένου αὐτοῦ ἂν μεταλαμβάνοι· ἢ	μέγεθος	αὖ ἔξει πάλιν. Ὅταν οὖν
[6, 4, 1]	ἀπορίαν τῷ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ	μέγεθος	αὐτῇ διδόναι. Ὁμοίως γὰρ ἄν
[6, 4, 8]	γὰρ καὶ μερίσεις οὐκ ἔχον	μέγεθος;	Εἰ οὖν οὐκ ἔχοντος μέγεθος
[6, 4, 13]	γὰρ εἰ προσθήκην λάβοι, τὸ	μέγεθος	ἐκεῖνο, ὃ πρότερον ἦν, μεγέθους
[6, 4, 1]	τὸ διάστημα πᾶν, πῶς οὐ	μέγεθος	ἕξει; Ἢ τίς τρόπος ἂν
[6, 4, 4]	τὴν φύσιν, τὰ δὲ σώματα	μέγεθος	ἔχοντα ταύτης τῆς ψυχῆς φύσεως
[6, 4, 1]	καὶ ἀμεγέθη εἶναι πανταχοῦ εἶναι	μέγεθος	οὐκ ἔχουσαν πῶς ἄν τις
[6, 4, 8]	μέγεθος; Εἰ οὖν οὐκ ἔχοντος	μέγεθος	τὸ ἔχον τὸ μέγεθος ἀμῃγέπῃ
[6, 4, 13]	δὴ οὐ σώματος μεταλήψεται. Οὐδὲ	μέγεθος	τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται· ἔχει γὰρ
[6, 4, 4]	τὰ σώματα, οὔτε διὰ τὸ	μέγεθος	τοῦ σώματος δεῖ νομίζειν τὸ
[6, 4, 15]	ψυχὴ ἥσυχος ἦν κατὰ τὸ	ἦθος	τὸ ἑαυτῆς ἐφ´ ἑαυτῆς βεβῶσα,
[6, 4, 4]	τὰ ὄντα, οὔτε μάχεται τὸ	πλῆθος	ἐκεῖ τῷ ἑνί, οὔτε τῷ
[6, 4, 15]	κατέστη εἰς τάξιν μετρίαν τὸ	πλῆθος,	καὶ οὐ κεκράτηκε τὸ χεῖρον·
[6, 4, 4]	τοῦ σώματος δεῖ νομίζειν τὸ	πλῆθος	τῶν ψυχῶν γίνεσθαι, ἀλλὰ πρὸ
[6, 4, 1]	τῶν σωμάτων, ὥστε πᾶν τὸ	πεπονθὸς	ἔχειν τὸ πάθος, καὶ μηδὲν
[6, 4, 12]	γὰρ ὄγκος ἦν καὶ τὸ	ἐληλυθὸς	δὲ οὐκ εἰς ὄγκον ἦλθε·
[6, 4, 15]	παρόντος. ~Ἀλλὰ πῶς προσελήλυθε τὸ	προσεληλυθός;	ἢ ἐπειδὴ ἐπιτηδειότης αὐτῷ παρῆν,
[6, 4, 6]	εἰ δύναται, προσελθεῖν, τὸ δὲ	προσεληλυθὸς	καὶ δεξάμενον ἔχει. Τί οὖν;
[6, 4, 7]	τοίνυν εἰ δύναμις μόνον ὁ	ἥλιος	ἦν σώματος χωρὶς οὖσα καὶ
[6, 4, 10]	ποιήσουσι. Καίτοι, εἰ μένοι ἱδρυθεὶς	ἥλιος	ὁπουοῦν, τὸ αὐτὸ φῶς ἂν
[6, 4, 13]	οὐ γὰρ ἓν σημεῖον ὁ	ὄγκος,	ἀλλ´ ἄπειρα ἐν αὐτῷ· ὥστε
[6, 4, 12]	τὸν ἑαυτοῦ ὄγκον οὐδὲ γὰρ	ὄγκος	ἦν καὶ τὸ ἐληλυθὸς δὲ
[6, 4, 13]	ὧς ἐφαρμόσει. Εἰ οὖν ὁ	ὄγκος	ὁ πᾶς ἕξει αὐτὸ ὅλον,
[6, 4, 8]	ἔχοντι τὸ πάσχειν κἂν κατὰ	συμβεβηκὸς	ἂν γένοιτο, καὶ ταύτῃ παθητὸν
[6, 4, 3]	εἶναι ἐν αὐτῷ πανταχοῦ, κατὰ	συμβεβηκὸς	δὲ καὶ ἄλλου. Μηδενὸς δὲ
[6, 4, 1]	ἐνταῦθα ζητήσειεν εὐλόγως, ὅπως κατὰ	συμβεβηκὸς	μεγεθύνεται. Οὐ γὰρ δή, ὥσπερ
[6, 4, 3]	εἶναι. Διὸ καὶ τὸ κατὰ	συμβεβηκὸς	οὕτω λέγειν συμπαραθεῖν τῷ σώματι
[6, 4, 1]	ποιεῖ τὴν ἀπορίαν τῷ κατὰ	συμβεβηκὸς	τὸ μέγεθος αὐτῇ διδόναι. Ὁμοίως
[6, 4, 7]	προσθείης δὲ τῷ κρατουμένῳ σώματι	μῆκος	ἄλλο καὶ δύναιτο ἡ χεὶρ
[6, 4, 2]	ἀπολείπεται ἑαυτοῦ, ἀλλ´ ἔστι τε	πεπληρωκὸς	ἑαυτὸ καὶ ὂν ἴσον ἑαυτῷ·
[6, 4, 14]	οὔσης μιᾶς καὶ λόγου ἑνὸς	ἄλλος	ἄλλοθεν παραθεὶς τὸ οὖς ἀκούσειε
[6, 4, 15]	δίδωσιν ὡς ἑτέρῳ ὄντι ἑαυτοῦ·	ἄλλος	δέ τις ὁτὲ μὲν οὕτως,
[6, 4, 14]	ἐκείνῳ τῷ ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν ἄνθρωπος	ἄλλος	εἶναι θέλων· καὶ εὑρὼν ἡμᾶς
[6, 4, 12]	εἰ λέγοιτο ἐκεῖνος ἐν τούτοις	ὅλος,	ἐν παντὶ ἑκάστῳ ἔσται. Καὶ
[6, 4, 12]	εἷς ἀριθμῷ οὐ μεμερισμένος, ἀλλ´	ὅλος	ἔσται. ~Πόθεν οὖν ἡ ἔκτασις
[6, 4, 15]	δημογερόντων καθημένων ἐφ´ ἡσύχῳ συννοίᾳ	δῆμος	ἄτακτος, τροφῆς δεόμενος καὶ ἄλλα
[6, 4, 11]	ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὁ μὲν	ὀφθαλμὸς	εἶδε τὸ χρῶμα, ἡ δὲ
[6, 4, 12]	θεάματος κειμένου, ὅτι ὁ μὲν	ὀφθαλμός,	ὁ δὲ οὖς ἦν, οὕτω
[6, 4, 6]	ἀμφοῖν. Πολλαχῇ δὲ καὶ ὁ	λογισμὸς	εἶδε τὸ ἐν ἑτέρῳ κρίμα
[6, 4, 6]	καίτοι ἔκριναν ἄμφω, ἀλλὰ ὁ	λογισμὸς	ἐπ´ ἀμφοῖν· τοῦτο δὲ ἕτερον
[6, 4, 4]	μηδὲν ἐλαττοῦσθαι ἀφ´ οὗ ὁ	μερισμὸς	γεγένηται, ἢ καὶ γεννήσαντα ἀπ´
[6, 4, 3]	ἔχειν σώματα ὄντα; Ἢ ὁ	μερισμὸς	ἦν οὐ σώματος, ἀλλὰ τοσοῦδε
[6, 4, 8]	ποῦ» εἴη. Εἰ τοίνυν ὁ	μερισμὸς	τοῖς τόποις, ὅταν τὸ μέν
[6, 4, 12]	ζωῆς κόσμῳ, ἦν δὲ ὁ	κόσμος	ὁ τῆς ζωῆς ἐφ´ ἑαυτοῦ,
[6, 4, 14]	φωνῆς οὔσης μιᾶς καὶ λόγου	ἑνὸς	ἄλλος ἄλλοθεν παραθεὶς τὸ οὖς
[6, 4, 14]	συμφορηθείσας εἰς ἕν, ἀλλ´ ἀφ´	ἑνὸς	ἀρξαμένας καὶ μενούσας ὅθεν ἤρξαντο,
[6, 4, 12]	ἐκεῖνο, ὅτι ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ	ἑνὸς	ἡ μετάληψις. Τὸ δὲ ἐπὶ
[6, 4, 11]	Καὶ τὸ ὂν δὲ τοῦ	ἑνὸς	οὐ κεχωρισμένου, καὶ ὅπου ἂν
[6, 4, 3]	κατὰ συμβεβηκὸς δὲ καὶ ἄλλου.	Μηδενὸς	δὲ ὂν τοῦ θέλοντος αὐτοῦ
[6, 4, 8]	ἢ εἶδος· ὃ δέ ἐστι	μηδενὸς	σώματος, ἀλλὰ τὸ σῶμα ἐθέλει
[6, 4, 16]	δὲ καθαρῶς ἐν τῷ νοητῷ	οὐδενὸς	ἐξῃρημένου αὐτῆς. Τὸ μὲν οὖν
[6, 4, 7]	φωτεινὸν μικρὸν ὄγκον οἷον κέντρον	ποιησάμενος	μεῖζόν τι περιθείης σφαιρικὸν σῶμα
[6, 4, 15]	ἀγαθοῦ ἑαυτοῦ καὶ κακοῦ ἑτέρου	γεγενημένος.	~Ἀλλ´ εἰ ἐκείνη ἡ φύσις
[6, 4, 12]	δὴ ἦν ἐφ´ ἑαυτοῦ οὐ	διειλημμένος	εἰς τὸν ἑαυτοῦ ὄγκον οὐδὲ
[6, 4, 14]	θεοί, ψυχαὶ καθαραὶ καὶ νοῦς	συνημμένος	τῇ ἁπάσῃ οὐσίᾳ, μέρη ὄντες
[6, 4, 15]	ἡσύχῳ συννοίᾳ δῆμος ἄτακτος, τροφῆς	δεόμενος	καὶ ἄλλα ἃ δὴ πάσχει
[6, 4, 6]	ἐν ἄλλοις καὶ ἄλλοις πάθεσι	γινόμενος·	καίτοι οὐχ ὁ πάσχων αὐτός,
[6, 4, 12]	ὁ αὐτὸς εἷς ἀριθμῷ οὐ	μεμερισμένος,	ἀλλ´ ὅλος ἔσται. ~Πόθεν οὖν
[6, 4, 7]	τούτου ἄπορος ἔσῃ ἐν θαύματι	ποιούμενος,	ἅμα δὲ ὡδὶ τοῦ σφαιρικοῦ
[6, 4, 15]	καὶ ἄλλα ἃ δὴ πάσχει	αἰτιώμενος,	τὴν πᾶσαν ἐκκλησίαν εἰς θόρυβον
[6, 4, 15]	ἐκεῖνόν τε ζῇ καὶ ἔστιν	ἐκεῖνος	διδοὺς τῷ σώματι, ὅσα δίδωσιν
[6, 4, 12]	μεταλήψεται. Ὁμοίως ἄρα, εἰ λέγοιτο	ἐκεῖνος	ἐν τούτοις ὅλος, ἐν παντὶ
[6, 4, 5]	ἐπιλείψει, τί δεῖ δεδιέναι, μή	τινος	ἀποστατῇ; Πῶς γὰρ ἀποστατεῖ οὐκ
[6, 4, 13]	αὐτοῦ. Εἰ οὖν τι μεταλήψεταί	τινος,	δῆλον ὅτι οὐχ αὑτοῦ μεταλήψεται·
[6, 4, 8]	ὅθεν ὡρμήθη ἔχοι καὶ τό	τινος	εἶναι. Λείπεται τοίνυν εἰπεῖν ὡς,
[6, 4, 15]	ἐκείνης μέρους, ἀλλ´ οἷον θερμασίας	τινὸς	ἢ ἐλλάμψεως ἐλθούσης, γένεσις ἐπιθυμιῶν
[6, 4, 9]	δέ, {εἰ} καθάπερ τὸ ἴνδαλμά	τινος,	οἷον καὶ τὸ ἀσθενέστερον φῶς,
[6, 4, 8]	οὔτε ἔκ τινος τόπου οὔτε	τινὸς	ὂν σώματος, πῶς αὐτοῦ τὸ
[6, 4, 13]	ἔσται. Δεῖ οὖν σῶμα μεταλαμβάνον	τινὸς	οὐ σώματος μεταλαμβάνειν· ἔχει γὰρ
[6, 4, 8]	ἀρχὴν ὅθεν ὁρμηθείη οὔτε ἔκ	τινος	τόπου οὔτε τινὸς ὂν σώματος,
[6, 4, 5]	μεγάλῳ τῆς ψυχῆς καὶ τὸ	μείζονος	τοῦ ὄγκου γινομένου φθάνειν ἐπὶ
[6, 4, 15]	τὸ χεῖρον ἡσυχίαν ἄγοντος τοῦ	βελτίονος,	ὅτι μὴ ἠδυνήθη τὸ θορυβοῦν
[6, 4, 10]	ἐπὶ τοῦ ἀρχετύπου καὶ τῆς	εἰκόνος,	εἰ τὴν παρὰ τοῦ ζωγράφου
[6, 4, 10]	εἰκόνα. Οὐδὲ κυρίως ἡ τῆς	εἰκόνος	καὶ τοῦ ἰνδάλματος ποίησις οἷον
[6, 4, 5]	τὴν αὐτὴν ψυχήν, ἣ ἐπ´	ἐλάττονος	ὄγκου ἦν. Γελοῖον γὰρ πολλαχῇ,
[6, 4, 15]	τῇ οἷον γειτονείᾳ καρπωσαμένου τι	ἴχνος	ψυχῆς, οὐκ ἐκείνης μέρους, ἀλλ´
[6, 4, 1]	οὐ μέγεθος ἕξει; Ἢ τίς	τρόπος	ἂν εἴη τοῦ εἶναι ἐν
[6, 4, 16]	τοπικῶς τὸ ἥκειν, ἀλλ´ ὅστις	τρόπος	τῆς τοιαύτης κοινωνίας. Ὥστε τὸ
[6, 4, 16]	ἂν γένοιτο κακὴ καὶ οὗτος	τρόπος	ψυχῆς εἰς σῶμα ἰούσης καὶ
[6, 4, 14]	νῦν ἐκείνῳ τῷ ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν	ἄνθρωπος	ἄλλος εἶναι θέλων· καὶ εὑρὼν
[6, 4, 12]	δὲ ἡ φωνὴ πανταχοῦ τοῦ	ἀέρος	οὐ μία μεμερισμένη, ἀλλὰ μία
[6, 4, 16]	καὶ ἐν τῷ ὅλῳ τὸ	μέρος	ἀποκρύπτουσα οἷον ἐξέθορεν ἐκ τοῦ
[6, 4, 12]	παρατέταται, ὡς τόδε μὲν τὸ	μέρος	αὐτῆς τῷδε τῷ μέρει συνεζεῦχθαι,
[6, 4, 12]	Οὐδὲ γὰρ οὕτω προητοίμαστο, ὥστε	μέρος	αὐτῆς ὡδὶ κείμενον εἰς τοῦτο
[6, 4, 2]	ὄντος τούτου, οὗ κατὰ πᾶν	μέρος	αὐτοῦ ἀπολαύει ὅλου ἐκείνου. Εἰ
[6, 4, 7]	ἐν παντὶ ὡσαύτως κατὰ πᾶν	μέρος	εἴη; Εἰ δὲ δὴ φωτεινὸν
[6, 4, 16]	ἐξέθορεν ἐκ τοῦ παντὸς εἰς	μέρος,	εἰς ὃ ἐνεργεῖ ἑαυτὴν μέρος
[6, 4, 4]	ὅσον ἐστὶ μεμερισμένα, κατὰ πᾶν	μέρος	ἐκείνης ἐμφανταζομένης τῆς φύσεως, περὶ
[6, 4, 3]	τὸ πᾶν ἦν ζωή, τὸ	μέρος	ζωὴ οὐκ ἔσται. Ἀλλὰ τὸν
[6, 4, 16]	μέρος, εἰς ὃ ἐνεργεῖ ἑαυτὴν	μέρος	ὄν, οἷον εἰ πῦρ πᾶν
[6, 4, 3]	τὸ ὂν αὐτοῦ; Ἀλλὰ τὸ	μέρος	οὐκ ὂν ἔσται, εἰ τὸ
[6, 4, 16]	πᾶσα, οἷον δυνάμει τότε τὸ	μέρος	οὖσα. Τὸ δὲ εἰς Ἅιδου
[6, 4, 9]	ἦν. ~Καὶ γὰρ εἰ τὸ	μέρος	τὸ γενόμενον ἐν ἑκάστῳ ὅλον
[6, 4, 8]	πᾶν αἰσθητόν, οὐδ´ εἴ τι	μέρος	τοῦ παντός· ὅλως γὰρ οὐδὲ
[6, 4, 2]	γε ὅλον ἐπὶ πᾶν τούτου	μέρος	φθάνει, μᾶλλον δὲ τοῦτο πανταχόθεν
[6, 4, 3]	ὁ δὲ ἐν ἄλλῳ; Ἀλλ´	οὐδέτερος	αὐτῶν νοῦς ἔσται. Ἀλλὰ τὸ
[6, 4, 4]	ἐν ἑαυτῇ πάσας. Οὕτως ἐστὶν	ἄπειρος	ἡ τοιαύτη φύσις. ~Καὶ τὸ
[6, 4, 7]	τῆς δυνάμεως, ἀλλ´ ὅμως τῆς	χειρὸς	ὁριζομένης τῷ αὐτῆς ποσῷ, οὐ
[6, 4, 7]	τὸν ὄγκον τὸν σωματικὸν τῆς	χειρὸς	ὑποθεῖτο ἀφῃρῆσθαι, καταλείποι δὲ τὴν
[6, 4, 7]	ὅπῃ, ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου	ἄπορος	ἔσῃ ἐν θαύματι ποιούμενος, ἅμα
[6, 4, 12]	ταὐτότητα μὲν οὐκ ἔχει τοῖς	πρὸς	ἃ εἴληπται, ἔχει δ´ οὖν
[6, 4, 9]	τοιούτων δυνάμεων ἀναγκαῖον ὁμοειδῶν πάντως	πρὸς	ἀλλήλας γινομένων ἢ τὴν αὐτὴν
[6, 4, 5]	ἔλαττον κατηγορητέον, οὐδὲ παραθετέον ὄγκον	πρὸς	ἄογκον ἐν μετρήσει— ὅμοιον γὰρ
[6, 4, 12]	ἑαυτῆς τούτῳ πάρεστι, τοῦτο ἦλθε	πρὸς	αὐτήν. Εἰ δὲ τοῦτο ἔξω
[6, 4, 16]	ὅταν δ´ αὐτὴ οἷον ἐλλάμψῃ	πρὸς	αὐτήν, τῇ νεύσει τῇ ἐπὶ
[6, 4, 12]	μεταξὺ τῆς ἐρημίας, ἦλθε καὶ	πρὸς	αὐτὸ ὁ λόγος καὶ ἡ
[6, 4, 15]	ἐπειδὴ ἐπιτηδειότης αὐτῷ παρῆν, ἔσχε	πρὸς	ὃ ἦν ἐπιτήδειον· ἦν δὲ
[6, 4, 7]	μᾶλλον ἀνάγειν, κἀκεῖνο οὐκ ἐληλυθέναι	πρὸς	ταῦτα, ἀλλὰ ταῦτα ὅτι διέρριπται
[6, 4, 12]	τὸν λόγον, καὶ ὀφθαλμοὶ πολλοὶ	πρὸς	τὸ αὐτὸ εἶδον καὶ πάντες
[6, 4, 1]	μὲν εἴδει τὸ ἐπ´ ἄλλου	πρὸς	τὸ ἐπ´ ἄλλου μέρους, οὐ
[6, 4, 16]	ἡ γὰρ ἐνέργεια αὐτῆς οὐκέτι	πρὸς	τὸ ὅλον καίπερ τοῦ ὅλου
[6, 4, 16]	τῇ νεύσει τῇ ἐπὶ θάτερα	πρὸς	τὸ ὅλον συνέσταλται καὶ οὐκ
[6, 4, 12]	ὂν τοῦ οὕτως ὄντος ἦλθε	πρὸς	τὸ οὕτως ὂν καὶ ἐγένετο
[6, 4, 12]	μᾶλλον δὲ τὸ οὖς ἦλθε	πρὸς	τὸν λόγον, καὶ ὀφθαλμοὶ πολλοὶ
[6, 4, 3]	ἂν τοὐναντίον θαυμαστὸν καὶ ἀδύνατον	πρὸς	τῷ θαυμαστῷ, εἰ τόπον καὶ
[6, 4, 10]	οὗ ἡ εἰκών, καὶ τοῦ	πυρὸς	ἀπελθόντος τὴν θερμότητα εἶναι ἐν
[6, 4, 10]	σῶμα τὸ θερμανθὲν ἀποστάντος τοῦ	πυρός.	Εἰ δὲ καὶ οὗτοι ταύτας
[6, 4, 10]	γίνεσθαι. Τὸ δ´ ἐπὶ τοῦ	πυρὸς	λεγόμενον οὐκ εἰκόνα τὴν θερμότητα
[6, 4, 10]	οὐκ εἰκόνα τὴν θερμότητα τοῦ	πυρὸς	λεκτέον εἶναι, εἰ μή τις
[6, 4, 10]	εἶναι· εἰ γὰρ τοῦτο, χωρὶς	πυρὸς	ποιήσει τὴν θερμότητα. Εἶτα κἂν
[6, 4, 12]	τῆς θέας καίτοι ἐναφωρισμένου τοῦ	θεάματος	κειμένου, ὅτι ὁ μὲν ὀφθαλμός,
[6, 4, 10]	ἡ τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ	ἰνδάλματος	ποίησις οἷον ἐν ὕδασι καὶ
[6, 4, 2]	ἐκείνου καὶ συνέχοντος, τὴν τοῦ	ὀνόματος	ἀφεὶς κατηγορίαν τῇ διανοίᾳ τὸ
[6, 4, 8]	εἶδος· ὃ δέ ἐστι μηδενὸς	σώματος,	ἀλλὰ τὸ σῶμα ἐθέλει αὐτοῦ
[6, 4, 3]	Ἢ ὁ μερισμὸς ἦν οὐ	σώματος,	ἀλλὰ τοσοῦδε σώματος, καὶ σῶμα
[6, 4, 7]	ἅμα δὲ ὡδὶ τοῦ σφαιρικοῦ	σώματος	ἀτενίσας εἴσῃ τὸ φῶς καὶ
[6, 4, 8]	μερίζεσθαί τε οὐχ οἷόν τε·	σώματος	γὰρ καὶ τοῦτο καὶ πρώτως
[6, 4, 4]	οὔτε διὰ τὸ μέγεθος τοῦ	σώματος	δεῖ νομίζειν τὸ πλῆθος τῶν
[6, 4, 4]	ἢ μένουσαι ὅλαι που τοῦ	σώματος	δύναμιν αὐτῶν δώσουσιν. Ἐφ´ ὧν
[6, 4, 8]	ἂν λέγοιτο καὶ μεριστόν, ἐπειδὴ	σώματός	ἐστί τι οἷον πάθος ἢ
[6, 4, 8]	~Τὸ μὲν οὖν φῶς, ἐπειδὴ	σώματός	ἐστιν, ὅθεν ἐλήλυθεν εἰπεῖν ἔχεις
[6, 4, 1]	ἂν ὑπὸ σώματος προαχθῇ, ἀλλὰ	σώματος	εὑρίσκοντος αὐτὴν πρὸ αὐτοῦ πανταχοῦ
[6, 4, 16]	Ἀλλ´ οὐκ ὄντος ἔτι τοῦ	σώματος;	Ἢ τὸ εἴδωλον εἰ μὴ
[6, 4, 8]	πρότερον ὂν τῇ φύσει παντὸς	σώματος,	ἱδρυμένον αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ, μᾶλλον
[6, 4, 7]	τῷ τοῦ αἰωρουμένου καὶ κρατουμένου	σώματος.	Καὶ εἰ προσθείης δὲ τῷ
[6, 4, 3]	ἦν οὐ σώματος, ἀλλὰ τοσοῦδε	σώματος,	καὶ σῶμα ἕκαστον ἐλέγετο τῷ
[6, 4, 15]	σώματος μόνου, ἀλλὰ καὶ ζῶντος	σώματος,	καὶ τῇ οἷον γειτονείᾳ καρπωσαμένου
[6, 4, 5]	μέγα καὶ τὸ μεῖζον τοῦ	σώματος.	Μαρτυρεῖ δὲ τῷ μεγάλῳ τῆς
[6, 4, 13]	οὖν σῶμα μεταλαμβάνον τινὸς οὐ	σώματος	μεταλαμβάνειν· ἔχει γὰρ ἤδη. Σῶμα
[6, 4, 13]	γὰρ ἤδη. Σῶμα δὴ οὐ	σώματος	μεταλήψεται. Οὐδὲ μέγεθος τοίνυν μεγέθους
[6, 4, 8]	τά τε ἄλλα πάθη τοῦ	σώματος	μηδαμῶς αὐτὸ πάσχειν μερίζεσθαί τε
[6, 4, 15]	τῇ ἐπιτηδειότητι, καὶ γενομένου οὐκέτι	σώματος	μόνου, ἀλλὰ καὶ ζῶντος σώματος,
[6, 4, 1]	καὶ μηδὲν εἶναι ἐφ´ ἑαυτοῦ	σώματος	ὄν τι καὶ γινωσκόμενον τότε·
[6, 4, 15]	τὸ ὄν, παρόντος δὲ καὶ	σώματος	οὐ κενοῦ οὐδὲ ψυχῆς ἀμοίρου,
[6, 4, 1]	ἐστιν, οὐχ οὗπερ ἂν ὑπὸ	σώματος	προαχθῇ, ἀλλὰ σώματος εὑρίσκοντος αὐτὴν
[6, 4, 8]	τί ἐστι καὶ δεῖται οὐδὲν	σώματος	πρότερον ὂν τῇ φύσει παντὸς
[6, 4, 8]	τινος τόπου οὔτε τινὸς ὂν	σώματος,	πῶς αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδὶ
[6, 4, 4]	μέν τι ψυχὴν ἕξει τοῦ	σώματος,	τὸ δὲ δύναμιν μόνον. Ἀλλὰ
[6, 4, 3]	εἶναι οὐχ ὕλης γενομένη οὐδὲ	σώματος,	τὸ δὲ σῶμα πᾶν κατὰ
[6, 4, 6]	ὁ πάσχων αὐτός, ἀλλ´ ἡ	σώματος	τοιοῦδε φύσις· καὶ ἔστιν οἷον
[6, 4, 5]	ἰατρικὴν λέγοι ἐλάττω εἶναι τοῦ	σώματος	τοῦ ἰατροῦ— οὐδ´ αὖ οὕτως
[6, 4, 2]	τὸν τόπον νοῶν ἢ πέρας	σώματος	τοῦ περιέχοντος καθὸ περιέχει, ἢ
[6, 4, 7]	εἴ τις τὸν ὄγκον τοῦ	σώματος	ὑφέλοι, τηροῖ δὲ τὴν τοῦ
[6, 4, 16]	ἐκεῖνοι ἥκειν» λεκτέον εἶναι τὴν	σώματος	φύσιν ἐκεῖ γενέσθαι καὶ μεταλαβεῖν
[6, 4, 5]	μεῖζόν τι οὖσα ἢ κατὰ	σώματος	φύσιν ὀλίγον γ´ ἂν εἰκότως
[6, 4, 7]	δύναμις μόνον ὁ ἥλιος ἦν	σώματος	χωρὶς οὖσα καὶ φῶς παρεῖχεν,
[6, 4, 1]	σαφὲς καὶ εὐπαράδεκτον γένοιτο, πῶς	ἀσώματος	καὶ ἀμεγέθης οὖσα δύναται εἰς
[6, 4, 15]	καθημένων ἐφ´ ἡσύχῳ συννοίᾳ δῆμος	ἄτακτος,	τροφῆς δεόμενος καὶ ἄλλα ἃ
[6, 4, 15]	οὕτως, ὁτὲ δὲ ἄλλως ζῇ,	μικτός	τις ἐξ ἀγαθοῦ ἑαυτοῦ καὶ
[6, 4, 8]	γενόμενον ἑκάστου οὐδ´ αὖ τοῦ	παντός,	ἀλλ´ ἐκεῖνο μὲν αὐτοῦ εἶναι
[6, 4, 16]	ὁπωσοῦν μερική πως ἐκ τοῦ	παντὸς	γίνεται· ἡ γὰρ ἐνέργεια αὐτῆς
[6, 4, 2]	ἔξω γὰρ ἂν καὶ τοῦ	παντὸς	ἐγίνετο— περιθεῖν αὐτῷ ἐβουλήθη, οὔτε
[6, 4, 16]	ἀποκρύπτουσα οἷον ἐξέθορεν ἐκ τοῦ	παντὸς	εἰς μέρος, εἰς ὃ ἐνεργεῖ
[6, 4, 2]	δὴ συνιὸν τὸ σῶμα τοῦ	παντὸς	εὑρίσκει τὸ πᾶν, ὥστε μηδὲν
[6, 4, 1]	αὐτὸ τεθῆναι ἐν μέρει τοῦ	παντός,	καὶ τὸ ὅλον τοῦ παντὸς
[6, 4, 16]	τοιαύτης κοινωνίας τοῖς τοῦδε τοῦ	παντὸς	μέρεσι, τὴν δὲ οἷον ἐν
[6, 4, 2]	ἀληθινὸν πᾶν, τὸ δὲ τοῦ	παντὸς	μίμημα, ἡ τοῦδε τοῦ ὁρατοῦ
[6, 4, 8]	οὐδ´ εἴ τι μέρος τοῦ	παντός·	ὅλως γὰρ οὐδὲ ποσόν· πῶς
[6, 4, 2]	στρέφεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ, ὡς	παντὸς	ὄντος τούτου, οὗ κατὰ πᾶν
[6, 4, 12]	πάρεστι καὶ ἔστι πανταχοῦ τοῦ	παντὸς	οὐ μεμερισμένη; Καὶ γενομένη μὲν
[6, 4, 6]	ἐν τῷδε τῷ μέρει τοῦ	παντὸς	οὐ τὴν αὐτὴν τῇ ἐν
[6, 4, 14]	εὑρὼν ἡμᾶς ἦμεν γὰρ τοῦ	παντὸς	οὐκ ἔξω περιέθηκεν ἑαυτὸν ἡμῖν
[6, 4, 1]	πρὶν τὸ πᾶν γενέσθαι τοῦ	παντὸς	οὐκ ὄντος; Τό τε ἀμερῆ
[6, 4, 16]	ἔχει. Καὶ τοίνυν αὕτη τοῦ	παντὸς	οὖσα κόσμου νοητοῦ καὶ ἐν
[6, 4, 3]	ὁ λαβὼν τοσοῦτον ἐδυνήθη λαβεῖν	παντὸς	παρόντος. Οὗ δὲ πᾶσαι αἱ
[6, 4, 1]	παντός, καὶ τὸ ὅλον τοῦ	παντὸς	σῶμα τεθῆναι ἐν ψυχῇ οὔσῃ;
[6, 4, 8]	σώματος πρότερον ὂν τῇ φύσει	παντὸς	σώματος, ἱδρυμένον αὐτὸ ἐν ἑαυτῷ,
[6, 4, 4]	μία; Καίτοι ἄλλην μὲν τοῦ	παντός,	τὰς δὲ ἄλλας. Ταῦτά τε
[6, 4, 1]	πάρεστιν, ὅτι σῶμά ἐστι τοῦ	παντὸς	τοσόνδε, περὶ τὰ σώματα φύσιν
[6, 4, 14]	θάτερόν ποτε, ὃ ὕστερον προσεθέμεθα	ἀργήσαντος	τοῦ προτέρου ἐκείνου καὶ ἄλλον
[6, 4, 10]	ψύχεται τὸ σῶμα τὸ θερμανθὲν	ἀποστάντος	τοῦ πυρός. Εἰ δὲ καὶ
[6, 4, 2]	δὲ περιλαβεῖν δεδυνημένον οὐδ´ αὖ	ἐντὸς	γενέσθαι ἠγάπησε τόπον ἔχειν καὶ
[6, 4, 12]	μὴ ἑκασταχοῦ ὅλου ὄντος τοῦ	φωνηθέντος	λόγου καὶ ἑκάστης ἀκοῆς τὸ
[6, 4, 13]	τὸ ἐκταθὲν πᾶν αὐτοῦ μετειληφέναι	ὄντος	ἀδιαστάτου αὐτοῦ. Εἰ οὖν τι
[6, 4, 12]	ἑτέρας δεῖ λαμβάνειν ὡς οὐκ	ὄντος	αὐτῆς τοῦ μὲν ἐν σώμασι,
[6, 4, 2]	ἐπ´ αὐτοῦ καὶ ἀναπαύεσθαι πανταχοῦ	ὄντος	ἐκείνου καὶ συνέχοντος, τὴν τοῦ
[6, 4, 16]	κἀκείνη λέγεται ἐκεῖ. Ἀλλ´ οὐκ	ὄντος	ἔτι τοῦ σώματος; Ἢ τὸ
[6, 4, 12]	τοῦτο ἔξω ὂν τοῦ οὕτως	ὄντος	ἦλθε πρὸς τὸ οὕτως ὂν
[6, 4, 11]	οὐ γὰρ δὴ τοῦ μὴ	ὄντος.	Καὶ τὸ ὂν δὲ τοῦ
[6, 4, 8]	οὐ μετέλαβε, μὴ ἰδίου αὐτῶν	ὄντος·	οὕτως γὰρ ἂν μένοι αὐτὸ
[6, 4, 11]	καὶ εἶναι μὲν πανταχοῦ τοῦ	ὄντος	τὸ ὂν οὐκ ἀπολειπόμενον ἑαυτοῦ,
[6, 4, 1]	πᾶν γενέσθαι τοῦ παντὸς οὐκ	ὄντος;	Τό τε ἀμερῆ λεγομένην καὶ
[6, 4, 12]	τὸ αὐτὸ μὴ ἑκασταχοῦ ὅλου	ὄντος	τοῦ φωνηθέντος λόγου καὶ ἑκάστης
[6, 4, 2]	ἐν τῷ αὐτῷ, ὡς παντὸς	ὄντος	τούτου, οὗ κατὰ πᾶν μέρος
[6, 4, 15]	μὲν παροῦσαν αὐτῷ ἐκ τοῦ	ὄντος	ψυχήν, καθ´ ἣν δὴ ἀνήρτηται
[6, 4, 15]	μή, κρατεῖ τὸ χεῖρον ἡσυχίαν	ἄγοντος	τοῦ βελτίονος, ὅτι μὴ ἠδυνήθη
[6, 4, 15]	καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων κρατησάντων	συνδόντος	ἑαυτὸν τοῦ τοιούτου ἀνθρώπου δήμῳ
[6, 4, 10]	ἡ εἰκών, καὶ τοῦ πυρὸς	ἀπελθόντος	τὴν θερμότητα εἶναι ἐν τῷ
[6, 4, 4]	ἡμῖν παρὰ τοῦ πλήθους οὕτω	προϊόντος	ἐξεύρηται εἰς εὐπορίαν· ἐπεὶ καὶ
[6, 4, 1]	ὑπὸ σώματος προαχθῇ, ἀλλὰ σώματος	εὑρίσκοντος	αὐτὴν πρὸ αὐτοῦ πανταχοῦ οὖσαν,
[6, 4, 3]	ἄλλου. Μηδενὸς δὲ ὂν τοῦ	θέλοντος	αὐτοῦ εἶναι, ὃ ἂν αὐτῷ
[6, 4, 10]	ἔστι γὰρ καὶ εἰκόνα εἶναι	ἀπόντος	τοῦ ἀρχετύπου, ἀφ´ οὗ ἡ
[6, 4, 14]	ἐκείνου καὶ ἄλλον τρόπον οὐ	παρόντος.	~Ἀλλὰ πῶς προσελήλυθε τὸ προσεληλυθός;
[6, 4, 15]	ἀνήρτηται εἰς πᾶν τὸ ὄν,	παρόντος	δὲ καὶ σώματος οὐ κενοῦ
[6, 4, 3]	λαβὼν τοσοῦτον ἐδυνήθη λαβεῖν παντὸς	παρόντος.	Οὗ δὲ πᾶσαι αἱ δυνάμεις,
[6, 4, 15]	δὲ καὶ ἀνθρώπου κακία αὖ	ἔχοντος	δῆμον ἐν αὑτῷ ἡδονῶν καὶ
[6, 4, 8]	ἔχον μέγεθος; Εἰ οὖν οὐκ	ἔχοντος	μέγεθος τὸ ἔχον τὸ μέγεθος
[6, 4, 2]	νοῶν ἢ πέρας σώματος τοῦ	περιέχοντος	καθὸ περιέχει, ἢ διάστημά τι
[6, 4, 2]	ἀναπαύεσθαι πανταχοῦ ὄντος ἐκείνου καὶ	συνέχοντος,	τὴν τοῦ ὀνόματος ἀφεὶς κατηγορίαν
[6, 4, 8]	τοῦ ὅλου δυνάμει μεταλαμβάνειν αὐτοῦ	πάσχοντος	μηδὲν μήτ´ οὖν ἄλλο τι
[6, 4, 15]	ἀγόντων τῶν τοιούτων ἀπὸ τοῦ	φρονοῦντος	ἥκῃ εἰς αὐτοὺς λόγος, κατέστη
[6, 4, 15]	οὐκέτι σώματος μόνου, ἀλλὰ καὶ	ζῶντος	σώματος, καὶ τῇ οἷον γειτονείᾳ
[6, 4, 14]	τῷ ἀνθρώπῳ τῷ ὃς ἦν	ἕκαστος	ἡμῶν τότε· οἷον εἰ φωνῆς
[6, 4, 7]	Ἆρ´ οὐκ ἂν ἡ αὐτὴ	ἀμέριστος	οὖσα ἐν παντὶ ὡσαύτως κατὰ
[6, 4, 6]	γινόμενος· καίτοι οὐχ ὁ πάσχων	αὐτός,	ἀλλ´ ἡ σώματος τοιοῦδε φύσις·
[6, 4, 6]	κρῖνον· ὁ δὲ κρίνων ὁ	αὐτὸς	δικαστὴς ἐν ἄλλοις καὶ ἄλλοις
[6, 4, 12]	ἔσται. Καὶ πανταχοῦ ἄρα ὁ	αὐτὸς	εἷς ἀριθμῷ οὐ μεμερισμένος, ἀλλ´
[6, 4, 7]	εἴσῃ τὸ φῶς καὶ ὡδὶ	αὐτός.	Ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τοῦ ἡλίου
[6, 4, 6]	φύσις· καὶ ἔστιν οἷον εἰ	αὐτὸς	ἡμῶν καὶ ἡδονὴν κρίνει τὴν
[6, 4, 4]	ὅλον τι πανταχοῦ παρεῖναι, ὁ	αὐτὸς	λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ψυχῶν
[6, 4, 16]	οὐκ ἂν γένοιτο κακὴ καὶ	οὗτος	τρόπος ψυχῆς εἰς σῶμα ἰούσης
[6, 4, 9]	ἐξ ἐκείνου, οἱονεὶ φῶς ἐκ	φωτὸς	ἀμυδρὸν ἐκ φανοτέρου, καὶ δὴ
[6, 4, 7]	ὑφέλοι, τηροῖ δὲ τὴν τοῦ	φωτὸς	δύναμιν, ἆρ´ ἂν ἔτι εἴποις
[6, 4, 13]	οὐχ αὑτοῦ μεταλήψεται· ἢ οὐ	μετειληφὸς	ἔσται, ἀλλ´ αὐτὸ ἔσται. Δεῖ
[6, 4, 15]	δὴ ἐκ τοῦ θείου ψυχὴ	ἥσυχος	ἦν κατὰ τὸ ἦθος τὸ
[6, 4, 15]	ἀψύχῳ, ἔτι δὲ μᾶλλον οἷον	ἐγγὺς	γενόμενον τῇ ἐπιτηδειότητι, καὶ γενομένου
[6, 4, 4]	καὶ πᾶν ὁμοῦ, καὶ νοῦς	πολὺς	ἑτερότητι, οὐ τόπῳ, ὁμοῦ δὲ
[6, 4, 11]	ἕν. Λόγος γὰρ εἷς καὶ	πολύς,	καὶ πᾶν τὸ ὂν ἕν.
[6, 4, 14]	ἑνὸς ἄλλος ἄλλοθεν παραθεὶς τὸ	οὖς	ἀκούσειε καὶ δέξαιτο, καὶ γένοιτο
[6, 4, 12]	ἡ φωνή, μᾶλλον δὲ τὸ	οὖς	ἦλθε πρὸς τὸν λόγον, καὶ
[6, 4, 12]	ὁ μὲν ὀφθαλμός, ὁ δὲ	οὖς	ἦν, οὕτω τοι καὶ τὸ
[6, 4, 12]	καὶ λόγου ἐν τῇ φωνῇ	οὖς	μὲν παρὸν ἐδέξατο καὶ ᾔσθετο,
[6, 4, 15]	τε ζῇ καὶ ἔστιν ἐκεῖνος	διδοὺς	τῷ σώματι, ὅσα δίδωσιν ὡς
[6, 4, 11]	καὶ νοῦν καὶ πάσας ἐπιστήμας	μείζους	τε καὶ ὑφιεμένας. Ἐπεὶ καὶ
[6, 4, 6]	κρίμα καὶ σύνεσιν ἔσχεν ἑτέρου	πάθους.	Εἴρηται δὲ περὶ τούτου καὶ
[6, 4, 13]	σώματος μεταλήψεται. Οὐδὲ μέγεθος τοίνυν	μεγέθους	μεταλήψεται· ἔχει γὰρ ἤδη. Οὐδὲ
[6, 4, 13]	μέγεθος ἐκεῖνο, ὃ πρότερον ἦν,	μεγέθους	μεταλήψεται· οὐ γὰρ τὸ δίπηχυ
[6, 4, 4]	Οὐδὲν οὖν ἡμῖν παρὰ τοῦ	πλήθους	οὕτω προϊόντος ἐξεύρηται εἰς εὐπορίαν·
[6, 4, 4]	καὶ τὰ ὄντα καὶ νοῦς	πολλοὺς	καὶ ψυχὰς πολλάς, εἰ τὸ
[6, 4, 4]	καὶ μὴ ὡς ὁμοειδές, καὶ	νοῦς	εἷς καὶ ψυχὴ μία; Καίτοι
[6, 4, 3]	ἐν ἄλλῳ; Ἀλλ´ οὐδέτερος αὐτῶν	νοῦς	ἔσται. Ἀλλὰ τὸ ὂν αὐτοῦ;
[6, 4, 14]	πάσας ψυχὰς ἔχει καὶ πάντας	νοῦς.	Καὶ γὰρ ἕν ἐστι καὶ
[6, 4, 10]	δὲ καὶ αἱ ψυχαὶ καὶ	νοῦς	πᾶς, καὶ ἐν ἄλλοις διὰ
[6, 4, 4]	ὂν καὶ τὰ ὄντα καὶ	νοῦς	πολλοὺς καὶ ψυχὰς πολλάς, εἰ
[6, 4, 4]	πελάζει, καὶ πᾶν ὁμοῦ, καὶ	νοῦς	πολὺς ἑτερότητι, οὐ τόπῳ, ὁμοῦ
[6, 4, 14]	καὶ θεοί, ψυχαὶ καθαραὶ καὶ	νοῦς	συνημμένος τῇ ἁπάσῃ οὐσίᾳ, μέρη
[6, 4, 12]	τὸ λαβεῖν ψυχὴν καὶ ἐξ	ἀφανοῦς	αὖ καὶ τοῦτο ἔχει, ὅπερ
[6, 4, 13]	τὸ ἐκτεταμένον εἰς τόσον ἄλλου	γένους	μεταλήψεται ἢ ὅλως ἄλλου, δεῖ
[6, 4, 15]	τι ἴχνος ψυχῆς, οὐκ ἐκείνης	μέρους,	ἀλλ´ οἷον θερμασίας τινὸς ἢ
[6, 4, 1]	ἀνάγκης τοσοῦτον, τό τε ἄλλου	μέρους	λευκὸν οὐχ ὁμοπαθὲς τῷ ἄλλου.
[6, 4, 12]	ἦλθε· μετέλαβεν ἄρα αὐτοῦ οὐ	μέρους	{ὅλου} ἀλλὰ κἂν ἄλλο ἥκῃ
[6, 4, 1]	ἄλλου πρὸς τὸ ἐπ´ ἄλλου	μέρους,	οὐ μὴν ταὐτὸν ἀριθμῷ, ἐπὶ
[6, 4, 9]	οὐσίας. Εἰ δ´ ἕτεραι ὡς	ἐλάττους	καὶ ἀμυδραὶ δυνάμεις αἱ ἐξ
[6, 4, 15]	ἀπὸ τοῦ φρονοῦντος ἥκῃ εἰς	αὐτοὺς	λόγος, κατέστη εἰς τάξιν μετρίαν
[6, 4, 12]	Καὶ γενομένη μὲν ἐν σώμασιν,	ὡς	ἂν γένοιτο, ἀνάλογον ἕξει τῇ
[6, 4, 3]	Νῦν δέ φησιν ὁ λόγος,	ὡς	ἀνάγκη αὐτῷ τόπον οὐκ εἰληχότι
[6, 4, 15]	ἐπιτήδειον· ἦν δὲ γενόμενον οὕτως,	ὡς	δέξασθαι ψυχήν. Τὸ δὲ γίνεται
[6, 4, 1]	ποδὶ καὶ τῇ χειρὶ ὑπάρχει,	ὡς	δηλοῦσιν αἱ ἀντιλήψεις. Καὶ ὅλως
[6, 4, 7]	καθόσον ἐφάπτεται εἰς τοσοῦτον περιγραφομένης,	ὡς	δοκεῖ, τῆς δυνάμεως, ἀλλ´ ὅμως
[6, 4, 3]	εἶναι, ὃ ἂν αὐτῷ ἐθέλῃ,	ὡς	δύναται πελάζει οὐ γενόμενον ἐκείνου,
[6, 4, 8]	τινος εἶναι. Λείπεται τοίνυν εἰπεῖν	ὡς,	εἴ τι αὐτοῦ μεταλαμβάνει, τῇ
[6, 4, 5]	ἄογκον ἐν μετρήσει— ὅμοιον γὰρ	ὡς	εἴ τις ἰατρικὴν λέγοι ἐλάττω
[6, 4, 3]	ἐν οὐδενί ἐστιν αὐτῶν οὕτως	ὡς	ἐκείνων εἶναι. Διὸ καὶ τὸ
[6, 4, 9]	μεῖζον οὐσίας. Εἰ δ´ ἕτεραι	ὡς	ἐλάττους καὶ ἀμυδραὶ δυνάμεις αἱ
[6, 4, 12]	δὲ ἐπὶ τῆς φωνῆς ἐναργέστερον,	ὡς	ἐν παντὶ τῷ ἀέρι ὅλον
[6, 4, 2]	κινεῖσθαι. Καὶ γὰρ εἰ μὴ	ὡς	ἐν τόπῳ τις τιθεῖτο τὸ
[6, 4, 15]	διδοὺς τῷ σώματι, ὅσα δίδωσιν	ὡς	ἑτέρῳ ὄντι ἑαυτοῦ· ἄλλος δέ
[6, 4, 3]	ὅλον παρεῖναι, παντὶ δὲ παρὸν	ὡς	καὶ ἑκάστῳ ὅλον παρεῖναι. Ἢ
[6, 4, 15]	δέξασθαι ψυχήν. Τὸ δὲ γίνεται	ὡς	μὴ δέξασθαι πᾶσαν καίτοι παροῦσαν
[6, 4, 4]	γὰρ ἴσως μερίσαντα τὸ ὅλον	ὡς	μηδὲν ἐλαττοῦσθαι ἀφ´ οὗ ὁ
[6, 4, 13]	παρεῖναι, οὐχ οὕτω δὲ ἀμερές,	ὡς	μικρόν· οὕτω γὰρ οὐδὲν ἧττον
[6, 4, 4]	ὂν πανταχοῦ ἓν καὶ μὴ	ὡς	ὁμοειδές, καὶ νοῦς εἷς καὶ
[6, 4, 5]	ἔλαττον τῷ ὄγκῳ ἀπιστεῖν ἤδη,	ὡς	οὐ δυνατὸν ἐπὶ τὸ μεῖζον
[6, 4, 8]	μεταλαμβάνοντα αὐτοῦ οὕτως ἔχειν αὐτοῦ,	ὡς	οὐ μετέλαβε, μὴ ἰδίου αὐτῶν
[6, 4, 10]	ἔσται. ~Εἰ δέ τις λέγοι,	ὡς	οὐκ ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν του
[6, 4, 8]	δὲ ἐν αὐτοῖς» οὕτω ληπτέον	ὡς	οὐκ αὐτῶν γενόμενον ἑκάστου οὐδ´
[6, 4, 2]	πᾶν καὶ μεῖζον ἑαυτοῦ. Ὅθεν	ὡς	οὐκ ἐν τῇ ἐκτάσει πλέον
[6, 4, 12]	ὄντα τῆς ἑτέρας δεῖ λαμβάνειν	ὡς	οὐκ ὄντος αὐτῆς τοῦ μὲν
[6, 4, 2]	ἀλλὰ στρέφεσθαι ἐν τῷ αὐτῷ,	ὡς	παντὸς ὄντος τούτου, οὗ κατὰ
[6, 4, 13]	αὐτὸ συνέσται. Ἀλλ´ οὐδ´ οὕτως,	ὡς	σημεῖον· οὐ γὰρ ἓν σημεῖον
[6, 4, 12]	καθ´ ὅλον τὸν ἀέρα παρατέταται,	ὡς	τόδε μὲν τὸ μέρος αὐτῆς
[6, 4, 3]	ὅλως παρῆν, καὶ παρῆν οὕτως,	ὥς	τοι ἡμεῖς φαμεν. Νῦν δέ
[6, 4, 16]	κατελθεῖν τὸ ἐν σώματι γενέσθαι,	ὥς	φαμεν ψυχὴν ἐν σώματι γενέσθαι,
[6, 4, 12]	καὶ γενομένη ἐν σώματι οὐδ´	ὧς	ἀπέστη τοῦ κατὰ τὸν φωνοῦντα
[6, 4, 3]	πάρεστι παρεῖναι· οὐ μὴν οὐδ´	ὧς	ἐκεῖνο μὴ ὅλως παρεῖναι, ἐπεὶ
[6, 4, 1]	συνεκτείνεσθαι μὴ σῶμα οὖσα, οὐδ´	ὧς	ἐκφεύγειν ποιεῖ τὴν ἀπορίαν τῷ
[6, 4, 13]	καὶ οὐ συνεχές· ὥστε οὐδ´	ὧς	ἐφαρμόσει. Εἰ οὖν ὁ ὄγκος
[6, 4, 16]	ἐστιν, οὐ πᾶσα, καίτοι καὶ	ὧς	πᾶσα τρόπον ἄλλον· οὐδενὶ δὲ
[6, 4, 1]	ἄν τις καὶ ἐνταῦθα ζητήσειεν	εὐλόγως,	ὅπως κατὰ συμβεβηκὸς μεγεθύνεται. Οὐ
[6, 4, 15]	ἄνωθεν λόγον, καὶ τοῦτό ἐστι	πόλεως	καὶ ἐκκλησίας κακία. Τοῦτο δὲ
[6, 4, 7]	τοσοῦτον περιγραφομένης, ὡς δοκεῖ, τῆς	δυνάμεως,	ἀλλ´ ὅμως τῆς χειρὸς ὁριζομένης
[6, 4, 3]	τότε οὐκ ἀποτέτμηται ἐκεῖνο τῆς	δυνάμεως	αὐτοῦ, ἣν ἔδωκεν ἐκείνῳ· ἀλλ´
[6, 4, 9]	οἷόν τε, ὥσπερ οὐσίαν ἄνευ	δυνάμεως,	οὕτως οὐδὲ δύναμιν ἄνευ οὐσίας.
[6, 4, 8]	ἐν ἑαυτῷ, μᾶλλον δὲ οὐδὲ	ἱδρύσεως	δεόμενον οὐδὲν τῆς τοιαύτης, τοῦτο
[6, 4, 4]	μέγεθος ἔχοντα ταύτης τῆς ψυχῆς	φύσεως	αὐτοῖς παρούσης, μᾶλλον δὲ τῶν
[6, 4, 16]	τοίνυν τὸ μεταλαμβάνειν ἐκείνης τῆς	φύσεως	ἦν οὐ τὸ ἐλθεῖν ἐκείνην
[6, 4, 12]	δὲ τῆς ψυχῆς ἅτε καὶ	φύσεως	ὄντα τῆς ἑτέρας δεῖ λαμβάνειν
[6, 4, 8]	μὴ σώματι, ἀλλ´ ἑτέρας ὄντι	φύσεως,	οὐδαμῇ δεῖ προσάπτειν τοσοῦτον» ὅπου
[6, 4, 4]	καὶ τὸ ἀμέριστον ὄντως τῆς	φύσεως.	Οὔτ´ οὖν τὸ μίαν εἶναι
[6, 4, 4]	πᾶν μέρος ἐκείνης ἐμφανταζομένης τῆς	φύσεως,	περὶ τὰ σώματα οὕτως ἐνομίσθη
[6, 4, 16]	οὖσαν καὶ ἐν βραχυτέροις διαστήμασι	φύσεως	τῆς τοιαύτης νόμῳ· κακὸν δὲ
[6, 4, 2]	τι ὃ πρότερον ἦν τῆς	φύσεως	τοῦ κενοῦ καὶ ἔτι ἐστίν,
[6, 4, 15]	ἀλλ´ οἷον θερμασίας τινὸς ἢ	ἐλλάμψεως	ἐλθούσης, γένεσις ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν
[6, 4, 12]	πανταχοῦ ὅλη· καὶ τὸ τῆς	ὄψεως	δέ, εἰ παθὼν ὁ ἀὴρ
[6, 4, 7]	πολλαχῇ κείμενον. Οὐ γὰρ ἐκεῖνο	ὀρθῶς	ἔχει ἐκ τῶν εἰρημένων μερίζειν
[6, 4, 4]	ἀριθμοὶ ὄντα, ἀλλ´ οὐ μεγέθη,	ὁμοίως	ἀπορίαν παρέξουσι πῶς πληροῦσι τὸ
[6, 4, 12]	τοιοῦτον κόσμον, ὅλου αὐτοῦ μεταλήψεται.	Ὁμοίως	ἄρα, εἰ λέγοιτο ἐκεῖνος ἐν
[6, 4, 1]	συμβεβηκὸς τὸ μέγεθος αὐτῇ διδόναι.	Ὁμοίως	γὰρ ἄν τις καὶ ἐνταῦθα
[6, 4, 12]	καὶ ἑκάστης ἀκοῆς τὸ πᾶν	ὁμοίως	δεδεγμένης. Εἰ δὲ μηδ´ ἐνταῦθα
[6, 4, 10]	ποιεῖν τὴν τοιαύτην εἰκόνα. Οὐδὲ	κυρίως	ἡ τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ
[6, 4, 10]	ὑφίσταταί τε παρὰ τοῦ προτέρου	κυρίως	καὶ γίνεται ἀπ´ αὐτοῦ καὶ
[6, 4, 16]	καὶ ψυχῆς, καὶ ὅλως οὐ	τοπικῶς	τὸ ἥκειν, ἀλλ´ ὅστις τρόπος
[6, 4, 16]	οὗ τὸ εἴδωλον; Εἰ δὲ	παντελῶς	λύσειε φιλοσοφία, καὶ ἀπέλθοι τὸ
[6, 4, 11]	γὰρ καὶ παρεῖναι χωρὶς ὄν.	Ἄλλως	δὲ τὰ αἰσθητὰ τοῖς νοητοῖς
[6, 4, 11]	ἐπεὶ καὶ ἄλλως ψυχῇ σῶμα,	ἄλλως	ἐπιστήμη ψυχῇ καὶ ἐπιστήμη ἐπιστήμῃ
[6, 4, 15]	ὁτὲ μὲν οὕτως, ὁτὲ δὲ	ἄλλως	ζῇ, μικτός τις ἐξ ἀγαθοῦ
[6, 4, 11]	τῷ δὲ τεθολωμένῳ ἡ μετάληψις	ἄλλως.	Καὶ δὴ τὰ πρῶτα καὶ
[6, 4, 11]	πάρεστιν αὐτῶν καὶ οἷς πάρεισιν,	ἄλλως	τὰ νοητὰ αὐτοῖς· ἐπεὶ καὶ
[6, 4, 11]	τὰ νοητὰ αὐτοῖς· ἐπεὶ καὶ	ἄλλως	ψυχῇ σῶμα, ἄλλως ἐπιστήμη ψυχῇ
[6, 4, 13]	τόσον ἄλλου γένους μεταλήψεται ἢ	ὅλως	ἄλλου, δεῖ τὸ οὗ μεταλαμβάνει
[6, 4, 8]	εἴ τι μέρος τοῦ παντός·	ὅλως	γὰρ οὐδὲ ποσόν· πῶς ἂν
[6, 4, 1]	ὡς δηλοῦσιν αἱ ἀντιλήψεις. Καὶ	ὅλως	ἐν μὲν ταῖς ποιότησι τὸ
[6, 4, 2]	ὂν οὐ ζητεῖ τόπον, οὐδ´	ὅλως	ἔν τινι. Πᾶν δὴ τὸ
[6, 4, 2]	ὅλον παρεῖναι, εἴπερ πάρεστι. Καὶ	ὅλως	ἐστὶν ἐκείνων ἑκάστῳ, οἷς μήτε
[6, 4, 16]	μεταλαβεῖν ζωῆς καὶ ψυχῆς, καὶ	ὅλως	οὐ τοπικῶς τὸ ἥκειν, ἀλλ´
[6, 4, 9]	ἐστιν οὐκέτ´ ἂν εἴη, καὶ	ὅλως	πᾶν τὸ παρ´ ἄλλου τὴν
[6, 4, 3]	μὴν οὐδ´ ὧς ἐκεῖνο μὴ	ὅλως	παρεῖναι, ἐπεὶ καὶ τότε οὐκ
[6, 4, 3]	ἄλλῳ τῷ ἐν τόπῳ, ἢ	ὅλως	παρῆν, καὶ παρῆν οὕτως, ὥς
[6, 4, 13]	διειλημμένον εἶναι μήτε ἐκτεταμένον μήτε	ὅλως	ποσόν τι εἶναι. Ὅλον ἄρα
[6, 4, 2]	τὸ γὰρ πᾶν αὐτό ἐστιν.	Ὅλως	τε, εἴ τι ἐν τῷ
[6, 4, 8]	τε ἄλλα πάθη τοῦ σώματος	μηδαμῶς	αὐτὸ πάσχειν μερίζεσθαί τε οὐχ
[6, 4, 7]	τὸ κρατοῦν, οὐ διείληπται δὲ	ὅμως	εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ ἐν
[6, 4, 3]	δυνάμεις, αὐτὸ σαφῶς πάρεστι χωριστὸν	ὅμως	ὄν· γενόμενον μὲν γὰρ τοῦδε
[6, 4, 7]	ἡλίου βλέπων, τὸ δὲ αὐτὸ	ὅμως	ὁρᾷς φῶς πανταχοῦ οὐδὲ τοῦτο
[6, 4, 7]	ὡς δοκεῖ, τῆς δυνάμεως, ἀλλ´	ὅμως	τῆς χειρὸς ὁριζομένης τῷ αὐτῆς
[6, 4, 1]	πανταχοῦ εἶναι μέγεθος οὐκ ἔχουσαν	πῶς	ἄν τις παραδέξαιτο; Καὶ εἰ
[6, 4, 9]	δυνάμεις εἶναι τῶν οὐσιῶν ἑαυτῶν	πῶς	ἂν οἷόν τε ἢ ἀποτετμημένας;
[6, 4, 8]	παντός· ὅλως γὰρ οὐδὲ ποσόν·	πῶς	ἂν οὖν τοσοῦτον; Σώματι μὲν
[6, 4, 8]	ὅτῳ τὸ ὡδὶ μὴ ὑπάρχει,	πῶς	ἂν τὸ μερίζεσθαι ἔχοι; Ἀμέριστον
[6, 4, 1]	ἡμῖν σαφὲς καὶ εὐπαράδεκτον γένοιτο,	πῶς	ἀσώματος καὶ ἀμεγέθης οὖσα δύναται
[6, 4, 8]	τόπου οὔτε τινὸς ὂν σώματος,	πῶς	αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδὶ φήσεις,
[6, 4, 14]	καὶ αὖ οὐ διακριθὲν χωρίς.	Πῶς	γὰρ ἂν καὶ ἄπειρον ἢ
[6, 4, 5]	δεῖ δεδιέναι, μή τινος ἀποστατῇ;	Πῶς	γὰρ ἀποστατεῖ οὐκ ἐπιλείπουσα, ἀλλ´
[6, 4, 3]	μεριστὸν ἔσται καὶ σῶμα ἔσται.	Πῶς	γὰρ δὴ καὶ μεριεῖς; Ἆρά
[6, 4, 12]	ἑαυτῷ, καίτοι δοκοῦν ἐνταῦθα ἐλθεῖν.	Πῶς	γὰρ καὶ ἦλθεν; Εἰ οὖν
[6, 4, 8]	ᾗ μὴ σῶμα τὸ ἀμέριστον.	Πῶς	γὰρ καὶ μερίσεις οὐκ ἔχον
[6, 4, 11]	ὅλου πάντα μεταλαμβάνει τοῦ νοητοῦ;	Πῶς	δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐκεῖ,
[6, 4, 16]	ψυχὴ τοῦδε λεγομένη ὁπωσοῦν μερική	πως	ἐκ τοῦ παντὸς γίνεται· ἡ
[6, 4, 7]	αὐτό· τοῦτο δὲ ταὐτόν ἐστι	πῶς	ἕκαστον τῶν πολλῶν τῶν αἰσθητῶν
[6, 4, 2]	μέγα νομίζοντες τὸ αἰσθητὸν ἀποροῦμεν,	πῶς	ἐν μεγάλῳ καὶ τοσούτῳ ἐκείνη
[6, 4, 6]	Ἢ καὶ ταῖς προσθήκαις. Εἶτα	πῶς	ἐν ποδὶ καὶ χειρὶ τὴν
[6, 4, 7]	ἐν ἄλλοις. ~Ἀλλὰ πάλιν λέγωμεν	πῶς	ἐπὶ πάντα ἐστὶ τὸ αὐτό·
[6, 4, 14]	ψυχή, πῶς ἰδία ἑκάστου; Καὶ	πῶς	ἡ μὲν ἀγαθή, ἡ δὲ
[6, 4, 9]	μὲν οὐκέτι ὅλον ἕκαστον· ἔπειτα	πῶς	ἦλθον ἀποτμηθεῖσαι καὶ καταλείπουσαι; Εἰ
[6, 4, 14]	εἰ ἡ αὐτὴ ἑκασταχοῦ ψυχή,	πῶς	ἰδία ἑκάστου; Καὶ πῶς ἡ
[6, 4, 1]	ἐλθεῖν πληροῦσα τὸ διάστημα πᾶν,	πῶς	οὐ μέγεθος ἕξει; Ἢ τίς
[6, 4, 16]	τὸ εἴδωλον εἰ μὴ ἀποσπασθείη,	πῶς	οὐκ ἐκεῖ, οὗ τὸ εἴδωλον;
[6, 4, 4]	τι, ἀλλὰ οὐδ´ ὁπωσοῦν τοσόνδε.	~Πῶς	οὖν τὸ ὂν καὶ τὰ
[6, 4, 4]	οὐ μεγέθη, ὁμοίως ἀπορίαν παρέξουσι	πῶς	πληροῦσι τὸ πᾶν. Οὐδὲν οὖν
[6, 4, 15]	ἄλλον τρόπον οὐ παρόντος. ~Ἀλλὰ	πῶς	προσελήλυθε τὸ προσεληλυθός; ἢ ἐπειδὴ
[6, 4, 4]	τὸ δὲ δύναμιν μόνον. Ἀλλὰ	πῶς	ψυχαὶ πολλαὶ καὶ νοῖ πολλοὶ
[6, 4, 2]	δὴ τὸ πᾶν οὐκ ἔστιν	ὅπως	ἀπολείπεται ἑαυτοῦ, ἀλλ´ ἔστι τε
[6, 4, 1]	τις καὶ ἐνταῦθα ζητήσειεν εὐλόγως,	ὅπως	κατὰ συμβεβηκὸς μεγεθύνεται. Οὐ γὰρ
[6, 4, 16]	χείρω τόπον μόνον, αὐτὴ δὲ	καθαρῶς	ἐν τῷ νοητῷ οὐδενὸς ἐξῃρημένου
[6, 4, 11]	σῶμα δὲ σώματι παρὰ ταῦτα	ἑτέρως.	~Ὥσπερ δὲ φωνῆς οὔσης κατὰ
[6, 4, 3]	καὶ τὴν ψυχὴν οὐκ ἄτοπον	ἴσως,	εἰ αὐτὴ μὲν ἐφ´ ἑαυτῆς
[6, 4, 4]	πανταχοῦ ταὐτὸν εἶναι. Βέλτιον γὰρ	ἴσως	μερίσαντα τὸ ὅλον ὡς μηδὲν
[6, 4, 9]	τῶν τοιούτων δυνάμεων ἀναγκαῖον ὁμοειδῶν	πάντως	πρὸς ἀλλήλας γινομένων ἢ τὴν
[6, 4, 2]	ὁρατοῦ φύσις. Τὸ μὲν οὖν	ὄντως	πᾶν ἐν οὐδενί ἐστιν· οὐδὲν
[6, 4, 4]	τὸ ἓν καὶ τὸ ἀμέριστον	ὄντως	τῆς φύσεως. Οὔτ´ οὖν τὸ
[6, 4, 5]	σώματος φύσιν ὀλίγον γ´ ἂν	εἰκότως	νομίζοιτο τῷ παντὶ διδόναι, ὅσον
[6, 4, 7]	αὐτὴ ἀμέριστος οὖσα ἐν παντὶ	ὡσαύτως	κατὰ πᾶν μέρος εἴη; Εἰ
[6, 4, 3]	αὐτοῦ ἰέναι ἐπὶ πάντα, καὶ	οὕτως	αὐτὸ πανταχοῦ λέγεσθαι εἶναι; Οὕτω
[6, 4, 8]	μετέλαβε, μὴ ἰδίου αὐτῶν ὄντος·	οὕτως	γὰρ ἂν μένοι αὐτὸ ἐφ´
[6, 4, 14]	μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἤρξαντο, ἀλλ´	οὕτως	εἶχεν ἀεί· οὐδὲν γὰρ γινόμενον
[6, 4, 3]	αὖ ἄλλου. Θαυμαστὸν οὖν οὐδὲν	οὕτως	ἐν πᾶσιν εἶναι, ὅτι αὖ
[6, 4, 4]	τῆς φύσεως, περὶ τὰ σώματα	οὕτως	ἐνομίσθη εἶναι μεριστή. Ἐπεί, ὅτι
[6, 4, 4]	ὥστε ἔχειν ἐν ἑαυτῇ πάσας.	Οὕτως	ἐστὶν ἄπειρος ἡ τοιαύτη φύσις.
[6, 4, 8]	Δεῖ οὖν τὰ μεταλαμβάνοντα αὐτοῦ	οὕτως	ἔχειν αὐτοῦ, ὡς οὐ μετέλαβε,
[6, 4, 4]	πᾶν τὸ ὄν, κἂν πολὺ	οὕτως	ᾖ· ἐὸν γὰρ ἐόντι πελάζει,
[6, 4, 5]	σώματος τοῦ ἰατροῦ— οὐδ´ αὖ	οὕτως	μεῖζον νομιστέον τῇ ποσοῦ μετρήσει,
[6, 4, 12]	οὕτως ὄντος ἦλθε πρὸς τὸ	οὕτως	ὂν καὶ ἐγένετο ἐν τῷ
[6, 4, 12]	δὲ τοῦτο ἔξω ὂν τοῦ	οὕτως	ὄντος ἦλθε πρὸς τὸ οὕτως
[6, 4, 16]	ἐκ τοῦ τοιοῦδε εἴδωλον γενόμενον	οὕτως·	ὅταν δ´ αὐτὴ οἷον ἐλλάμψῃ
[6, 4, 15]	ἄλλος δέ τις ὁτὲ μὲν	οὕτως,	ὁτὲ δὲ ἄλλως ζῇ, μικτός
[6, 4, 9]	τε, ὥσπερ οὐσίαν ἄνευ δυνάμεως,	οὕτως	οὐδὲ δύναμιν ἄνευ οὐσίας. Ἡ
[6, 4, 15]	ἦν ἐπιτήδειον· ἦν δὲ γενόμενον	οὕτως,	ὡς δέξασθαι ψυχήν. Τὸ δὲ
[6, 4, 3]	αὖ ἐν οὐδενί ἐστιν αὐτῶν	οὕτως	ὡς ἐκείνων εἶναι. Διὸ καὶ
[6, 4, 13]	τὸ αὐτὸ συνέσται. Ἀλλ´ οὐδ´	οὕτως,	ὡς σημεῖον· οὐ γὰρ ἓν
[6, 4, 3]	ἢ ὅλως παρῆν, καὶ παρῆν	οὕτως,	ὥς τοι ἡμεῖς φαμεν. Νῦν
[6, 4, 8]	σώματος γὰρ καὶ τοῦτο καὶ	πρώτως	πάθος καὶ ᾗ σῶμα. Εἰ
[6, 4, 7]	ᾗ σῶμα ἦν εἶχε τὸ	φῶς,	ἀλλ´ ᾗ φωτεινὸν σῶμα, ἑτέρᾳ
[6, 4, 10]	ἱδρυθεὶς ἥλιος ὁπουοῦν, τὸ αὐτὸ	φῶς	ἂν παρέχοι τοῖς αὐτοῖς τόποις·
[6, 4, 9]	τινος, οἷον καὶ τὸ ἀσθενέστερον	φῶς,	ἀποτεμνόμενον τοῦ παρ´ οὗ ἐστιν
[6, 4, 9]	δυνάμεις αἱ ἐξ ἐκείνου, οἱονεὶ	φῶς	ἐκ φωτὸς ἀμυδρὸν ἐκ φανοτέρου,
[6, 4, 8]	ποθεν ἔχον. ~Τὸ μὲν οὖν	φῶς,	ἐπειδὴ σώματός ἐστιν, ὅθεν ἐλήλυθεν
[6, 4, 7]	ἔχεις μὲν εἰπεῖν ὅθεν τὸ	φῶς	ἐπιλάμπει κατὰ πάντα τὸν ἀέρα
[6, 4, 7]	ἔτι εἴποις που εἶναι τὸ	φῶς,	ἢ ἐπίσης ἂν εἴη καθ´
[6, 4, 7]	σφαιρικοῦ σώματος ἀτενίσας εἴσῃ τὸ	φῶς	καὶ ὡδὶ αὐτός. Ἐπεὶ καὶ
[6, 4, 7]	ἐνορώμενον ἐν τῷ μικρῷ ὄγκῳ	φῶς	κατειληφέναι τὸ ἔξω; Ἐπειδὴ τοίνυν
[6, 4, 7]	τοῦ μικροῦ ἐκείνου ἦν τὸ	φῶς	οὐ γὰρ ᾗ σῶμα ἦν
[6, 4, 7]	ὅθεν, ἀλλ´ ἦν ἂν τὸ	φῶς	πανταχοῦ ἓν καὶ ταὐτὸν ὂν
[6, 4, 7]	τὸ δὲ αὐτὸ ὅμως ὁρᾷς	φῶς	πανταχοῦ οὐδὲ τοῦτο μεμερισμένον. Δηλοῦσι
[6, 4, 7]	ἦν σώματος χωρὶς οὖσα καὶ	φῶς	παρεῖχεν, οὐκ ἂν ἐντεῦθεν ἤρξατο
[6, 4, 7]	σφαιρικὸν σῶμα διαφανές, ὥστε τὸ	φῶς	τοῦ ἔνδον ἐν παντὶ τῷ
[6, 4, 3]	δὲ πᾶσαι αἱ δυνάμεις, αὐτὸ	σαφῶς	πάρεστι χωριστὸν ὅμως ὄν· γενόμενον