Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 13]	Ἢ οὐκ ἐξετάθη. Ἡ μὲν	γὰρ	αἴσθησις, ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς
[6, 4, 5]	δύναται, μὴ ῥέουσα δέ— οὐδὲ	γὰρ	ἄν, οὐδ´ ὅπου ῥεύσειεν ἔχει·
[6, 4, 1]	τὸ μέγεθος αὐτῇ διδόναι. Ὁμοίως	γὰρ	ἄν τις καὶ ἐνταῦθα ζητήσειεν
[6, 4, 12]	ὅλον τὸ εἶδός ἐστιν· οὐ	γὰρ	ἂν ἤκουσε πᾶς τὸ αὐτὸ
[6, 4, 14]	αὖ οὐ διακριθὲν χωρίς. Πῶς	γὰρ	ἂν καὶ ἄπειρον ἢ οὕτω
[6, 4, 8]	φήσεις, τὸ δὲ ὡδί; Ἤδη	γὰρ	ἂν καὶ τὸ ὅθεν ὡρμήθη
[6, 4, 2]	ἐκτάσει πλέον τι ληψόμενον— ἔξω	γὰρ	ἂν καὶ τοῦ παντὸς ἐγίνετο—
[6, 4, 8]	μὴ ἰδίου αὐτῶν ὄντος· οὕτως	γὰρ	ἂν μένοι αὐτὸ ἐφ´ ἑαυτοῦ
[6, 4, 12]	ἔχει, ἔχει οὐ μεμερισμένην· οὗ	γὰρ	ἂν ὄψις τεθῇ, ἔχει ἐκεῖ
[6, 4, 8]	τὸ ἐνταῦθα καὶ ἐνταῦθα· ἤδη	γὰρ	ἂν πολλάκις ποῦ» εἴη. Εἰ
[6, 4, 3]	ἐν τόπῳ ὄντι πάρεστιν· ἦν	γὰρ	ἂν τοὐναντίον θαυμαστὸν καὶ ἀδύνατον
[6, 4, 4]	τὰς δὲ ἄλλας. Ταῦτά τε	γὰρ	ἀντιμαρτυρεῖν δοκεῖ καὶ τὰ εἰρημένα,
[6, 4, 5]	δεδιέναι, μή τινος ἀποστατῇ; Πῶς	γὰρ	ἀποστατεῖ οὐκ ἐπιλείπουσα, ἀλλ´ ἀένναος
[6, 4, 2]	ὄντι καὶ ἐν ἑαυτῷ· ἤδη	γὰρ	γίνεται τὸ πανταχοῦ ἐν ἑνί.
[6, 4, 14]	ἀλλ´ οὕτως εἶχεν ἀεί· οὐδὲν	γὰρ	γινόμενον ἐκεῖ· οὐδὲ μεριζόμενον τοίνυν,
[6, 4, 10]	εἰ αὐτόν τις γράφει· τὸ	γὰρ	γράφον ἦν οὐ τὸ σῶμα
[6, 4, 9]	ἦλθον ἀποτμηθεῖσαι καὶ καταλείπουσαι; Εἰ	γὰρ	δὴ καὶ κατέλιπον, δηλονότι κατέλιπόν
[6, 4, 3]	ἔσται καὶ σῶμα ἔσται. Πῶς	γὰρ	δὴ καὶ μεριεῖς; Ἆρά γε
[6, 4, 14]	τοῦτο αὖ καὶ ἕν. Οὐ	γὰρ	δὴ μίαν ζωὴν ἔδει αὐτὸ
[6, 4, 9]	ἓν ὁμοῦ πάντα εἶναι; Οὐ	γὰρ	δὴ τὰ σώματα αὐτῶν· οὐ
[6, 4, 11]	καὶ ἡ ἑτερότης αὐτοῦ. οὐ	γὰρ	δὴ τοῦ μὴ ὄντος. Καὶ
[6, 4, 1]	ὅπως κατὰ συμβεβηκὸς μεγεθύνεται. Οὐ	γὰρ	δή, ὥσπερ ἡ ποιότης, οἷον
[6, 4, 6]	αὐτὸ ἣν ἔχει ψυχήν; Τί	γὰρ	διαφέρει; Ἢ καὶ ταῖς προσθήκαις.
[6, 4, 9]	οὐδὲ δύναμιν ἄνευ οὐσίας. Ἡ	γὰρ	δύναμις ἐκεῖ ὑπόστασις καὶ οὐσία
[6, 4, 2]	οὔτε μένειν οὔτε κινεῖσθαι. Καὶ	γὰρ	εἰ μὴ ὡς ἐν τόπῳ
[6, 4, 13]	μεταλήψεται· ἔχει γὰρ ἤδη. Οὐδὲ	γὰρ	εἰ προσθήκην λάβοι, τὸ μέγεθος
[6, 4, 9]	ἡ ἔφεσις οὐκ ἦν. ~Καὶ	γὰρ	εἰ τὸ μέρος τὸ γενόμενον
[6, 4, 11]	καὶ τὰ πολλὰ ἕν. Λόγος	γὰρ	εἷς καὶ πολύς, καὶ πᾶν
[6, 4, 7]	τοῦ αὐτοῦ πολλαχῇ κείμενον. Οὐ	γὰρ	ἐκεῖνο ὀρθῶς ἔχει ἐκ τῶν
[6, 4, 2]	ἀπολαύει ὅλου ἐκείνου. Εἰ μὲν	γὰρ	ἐν τόπῳ ἦν ἐκεῖνο αὐτό,
[6, 4, 14]	ἔχει καὶ πάντας νοῦς. Καὶ	γὰρ	ἕν ἐστι καὶ ἄπειρον αὖ
[6, 4, 13]	οὐδ´ οὕτως, ὡς σημεῖον· οὐ	γὰρ	ἓν σημεῖον ὁ ὄγκος, ἀλλ´
[6, 4, 16]	ἐκ τοῦ παντὸς γίνεται· ἡ	γὰρ	ἐνέργεια αὐτῆς οὐκέτι πρὸς τὸ
[6, 4, 4]	κἂν πολὺ οὕτως ᾖ· ἐὸν	γὰρ	ἐόντι πελάζει, καὶ πᾶν ὁμοῦ,
[6, 4, 5]	φύσις οὐ ῥέουσα; Ῥέουσα μὲν	γὰρ	ἐπὶ τοσοῦτον ἔρχεται, ἐφ´ ὅσον
[6, 4, 2]	πᾶν ἐν οὐδενί ἐστιν· οὐδὲν	γάρ	ἐστι πρὸ αὐτοῦ. Ὃ δ´
[6, 4, 2]	καὶ οὐ παρόντι αὖ· ἔστι	γὰρ	ἐφ´ ἑαυτοῦ ἐκεῖνο, κἄν τι
[6, 4, 4]	δυνάμει, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ ἑκάστη· οὔτε	γὰρ	ἡ μία ἡ ὅλη κωλύει
[6, 4, 16]	πᾶσαν ἔχον τὴν δύναμιν. Ἔστι	γὰρ	ἡ ψυχὴ χωρὶς πάντη οὖσα
[6, 4, 7]	ἐκείνου ἦν τὸ φῶς οὐ	γὰρ	ᾗ σῶμα ἦν εἶχε τὸ
[6, 4, 13]	μέγεθος τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται· ἔχει	γὰρ	ἤδη. Οὐδὲ γὰρ εἰ προσθήκην
[6, 4, 13]	τινὸς οὐ σώματος μεταλαμβάνειν· ἔχει	γὰρ	ἤδη. Σῶμα δὴ οὐ σώματος
[6, 4, 2]	οὖν ἐντυγχάνει τῷ ὄντι· οὐ	γὰρ	ἦν ἀποσπᾶσθαι αὐτὸ ἀφ´ ἑαυτοῦ,
[6, 4, 4]	οὕτω πανταχοῦ ταὐτὸν εἶναι. Βέλτιον	γὰρ	ἴσως μερίσαντα τὸ ὅλον ὡς
[6, 4, 10]	του συνηρτῆσθαι τῷ ἀρχετύπῳ ἔστι	γὰρ	καὶ εἰκόνα εἶναι ἀπόντος τοῦ
[6, 4, 12]	καίτοι δοκοῦν ἐνταῦθα ἐλθεῖν. Πῶς	γὰρ	καὶ ἦλθεν; Εἰ οὖν μὴ
[6, 4, 8]	μὴ σῶμα τὸ ἀμέριστον. Πῶς	γὰρ	καὶ μερίσεις οὐκ ἔχον μέγεθος;
[6, 4, 11]	ὂν αὖ ἐφ´ ἑαυτοῦ. Ἔστι	γὰρ	καὶ παρεῖναι χωρὶς ὄν. Ἄλλως
[6, 4, 8]	τε οὐχ οἷόν τε· σώματος	γὰρ	καὶ τοῦτο καὶ πρώτως πάθος
[6, 4, 11]	καὶ διαφοραῖς, οὐ τόποις. Οὐδὲν	γὰρ	κωλύει ὁμοῦ εἶναι τὰ διάφορα,
[6, 4, 4]	τῶν ψυχῶν ἔσται. Ἐν οἷς	γὰρ	λέγονται σώμασιν ὅλαι ἐν ὅλοις
[6, 4, 9]	γεγενημέναι ἢ οὔ; Εἰ μὲν	γὰρ	μή εἰσιν, ἄτοπον ἐλαττωθῆναι ἐκεῖνο
[6, 4, 8]	ἐν οἷς ὁρᾶται ὅλον. Εἰ	γὰρ	μὴ ὅλον, οὐκ αὐτό, οὐδ´
[6, 4, 5]	ληπτέον, οὐκ ἐν ὄγκῳ· τοῦτο	γὰρ	μικρόν ἐστιν εἰς τὸ μηδὲν
[6, 4, 14]	γὰρ οὐδὲ νῦν ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ	γὰρ	νῦν ἐκείνῳ τῷ ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν
[6, 4, 12]	εἰς τὸν ἑαυτοῦ ὄγκον οὐδὲ	γὰρ	ὄγκος ἦν καὶ τὸ ἐληλυθὸς
[6, 4, 2]	οὐκ ἔξω ἑαυτοῦ γενομένου· οὐ	γὰρ	οἷόν τε ἐν τῷ μὴ
[6, 4, 4]	αἱ πολλαὶ τὴν μίαν. Διέστησαν	γὰρ	οὐ διεστῶσαι καὶ πάρεισιν ἀλλήλαις
[6, 4, 14]	ἀλλ´ ὄντες τοῦ ὅλου· οὐδὲ	γὰρ	οὐδὲ νῦν ἀποτετμήμεθα. Ἀλλὰ γὰρ
[6, 4, 8]	τι μέρος τοῦ παντός· ὅλως	γὰρ	οὐδὲ ποσόν· πῶς ἂν οὖν
[6, 4, 13]	δὲ ἀμερές, ὡς μικρόν· οὕτω	γὰρ	οὐδὲν ἧττον καὶ μεριστὸν ἔσται
[6, 4, 12]	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις. Οὐδὲ	γὰρ	οὕτω προητοίμαστο, ὥστε μέρος αὐτῆς
[6, 4, 1]	καὶ ἡ ψυχή. Τὰ μὲν	γὰρ	πάθη τῶν σωμάτων, ὥστε πᾶν
[6, 4, 2]	τὸ πᾶν, ἐκεῖ αὐτό· τὸ	γὰρ	πᾶν αὐτό ἐστιν. Ὅλως τε,
[6, 4, 5]	οὐδ´ ὅπου ῥεύσειεν ἔχει· τὸ	γὰρ	πᾶν κατείληφε, μᾶλλον δὲ αὕτη
[6, 4, 4]	εἶναι ἑτερότητι, οὐ τόπῳ. Ὁμοῦ	γὰρ	πᾶν τὸ ὄν, κἂν πολὺ
[6, 4, 16]	ἄλλων ζῴων σώματα εἰσκρίσεις; Ταῦτα	γὰρ	παρὰ τῶν πάλαι περὶ ψυχῆς
[6, 4, 4]	πάρεισιν ἀλλήλαις οὐκ ἀλλοτριωθεῖσαι· οὐ	γὰρ	πέρασίν εἰσι διωρισμέναι, ὥσπερ οὐδὲ
[6, 4, 5]	ἐπ´ ἐλάττονος ὄγκου ἦν. Γελοῖον	γὰρ	πολλαχῇ, εἴ τις προσθείη καὶ
[6, 4, 8]	τι μήτε μεμερισμένου. Τῷ μὲν	γὰρ	σῶμα ἔχοντι τὸ πάσχειν κἂν
[6, 4, 3]	αὐτὸ πανταχοῦ λέγεσθαι εἶναι; Οὕτω	γὰρ	τὰς ψυχὰς οἷον βολὰς εἶναι
[6, 4, 13]	πρότερον ἦν, μεγέθους μεταλήψεται· οὐ	γὰρ	τὸ δίπηχυ τρίπηχυ γίνεται, ἀλλὰ
[6, 4, 5]	αὐτοῦ ἰέναι τὸ ἔλαττον. Οὔτε	γὰρ	τὸ ἔλαττον κατηγορητέον, οὐδὲ παραθετέον
[6, 4, 11]	πᾶν τὸ ὂν ἕν. Καὶ	γὰρ	τὸ ἕτερον ἑαυτῷ καὶ ἡ
[6, 4, 8]	ἂν οὖν τοσοῦτον; Σώματι μὲν	γὰρ	τοσοῦτον» τῷ δὲ μὴ σώματι,
[6, 4, 14]	θέλων· καὶ εὑρὼν ἡμᾶς ἦμεν	γὰρ	τοῦ παντὸς οὐκ ἔξω περιέθηκεν
[6, 4, 3]	χωριστὸν ὅμως ὄν· γενόμενον μὲν	γὰρ	τοῦδε εἶδος ἀπέστη ἂν τοῦ
[6, 4, 10]	ἐν τῇ θερμότητι εἶναι· εἰ	γὰρ	τοῦτο, χωρὶς πυρὸς ποιήσει τὴν
[6, 4, 4]	καὶ πολλὰς καὶ μίαν. Ἐν	γὰρ	τῷ ὅλῳ αἱ πολλαὶ ἤδη
[6, 4, 9]	δὴ τὰ σώματα αὐτῶν· οὐ	γὰρ	τῶν σωμάτων οἷόν τε ἦν
[6, 4, 5]	πρὸς ἄογκον ἐν μετρήσει— ὅμοιον	γὰρ	ὡς εἴ τις ἰατρικὴν λέγοι
[6, 4, 9]	καταλείψει συναίσθησιν. Ἔπειτα δέ, {εἰ}	καθάπερ	τὸ ἴνδαλμά τινος, οἷον καὶ
[6, 4, 9]	μέρη. Εἰ δὲ ὅλαι, ἤτοι	αἵπερ	ἐκεῖ καὶ ἐνταῦθα οὐ μεμερισμέναι,
[6, 4, 16]	αὐτῆς οὐκέτι πρὸς τὸ ὅλον	καίπερ	τοῦ ὅλου οὔσης, ὥσπερ ἂν
[6, 4, 2]	ἀνάγκη ἐν τῷ παντὶ εἶναι,	εἴπερ	ἔσται, καὶ μάλιστα ἐξ ἐκείνου
[6, 4, 13]	καὶ τοῦτο ἄπειρα σημεῖα ἔσται,	εἴπερ	ἔσται, καὶ οὐ συνεχές· ὥστε
[6, 4, 11]	πλειόνων εἴρηται. ~Ἀλλὰ διὰ τί,	εἴπερ	ὅλον πανταχοῦ, οὐχ ὅλου πάντα
[6, 4, 9]	τε ἦν εἴδη αὐτὰ εἶναι,	εἴπερ	ὅμοια καὶ ταῦτα ἐκείνῳ τῷ
[6, 4, 2]	τὸ ἐγγύθεν, ἀνάγκη ὅλον παρεῖναι,	εἴπερ	πάρεστι. Καὶ ὅλως ἐστὶν ἐκείνων
[6, 4, 2]	ὄντι τὸ ὂν εἶναι, ἀλλ´	εἴπερ,	τὸ μὴ ὂν ἐν τῷ
[6, 4, 12]	ἀφανοῦς αὖ καὶ τοῦτο ἔχει,	ὅπερ	ἦν καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις.
[6, 4, 16]	ὅλον καίπερ τοῦ ὅλου οὔσης,	ὥσπερ	ἂν εἰ ἐπιστήμης ὅλης οὔσης
[6, 4, 12]	δὲ σώματι παρὰ ταῦτα ἑτέρως.	~Ὥσπερ	δὲ φωνῆς οὔσης κατὰ τὸν
[6, 4, 1]	συμβεβηκὸς μεγεθύνεται. Οὐ γὰρ δή,	ὥσπερ	ἡ ποιότης, οἷον γλυκύτης ἢ
[6, 4, 4]	οὐ γὰρ πέρασίν εἰσι διωρισμέναι,	ὥσπερ	οὐδὲ ἐπιστῆμαι αἱ πολλαὶ ἐν
[6, 4, 4]	μίαν εἶναι τὰς πολλὰς ἀναιρεῖ,	ὥσπερ	οὐδὲ τὸ ὂν τὰ ὄντα,
[6, 4, 9]	μόνον· καίτοι οὐχ οἷόν τε,	ὥσπερ	οὐσίαν ἄνευ δυνάμεως, οὕτως οὐδὲ
[6, 4, 1]	παρ´ αὐτῆς πανταχοῦ ἐστιν, οὐχ	οὗπερ	ἂν ὑπὸ σώματος προαχθῇ, ἀλλὰ
[6, 4, 12]	ὄψεως δέ, εἰ παθὼν ὁ	ἀὴρ	τὴν μορφὴν ἔχει, ἔχει οὐ
[6, 4, 7]	διαιροῖ. Καίτοι κρατοῖ ἂν καὶ	χεὶρ	σῶμα ὅλον καὶ ξύλον πολύπηχυ
[6, 4, 7]	μῆκος ἄλλο καὶ δύναιτο ἡ	χεὶρ	φέρειν, ἡ δύναμις κἀκεῖνο κρατεῖ
[6, 4, 10]	εἰ μή τις λέγοι καὶ	πῦρ	ἐν τῇ θερμότητι εἶναι· εἰ
[6, 4, 16]	ἑαυτὴν μέρος ὄν, οἷον εἰ	πῦρ	πᾶν καίειν δυνάμενον μικρόν τι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010