Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 7]	πᾶν μέρος εἴη; Εἰ δὲ	δὴ	φωτεινὸν μικρὸν ὄγκον οἷον κέντρον
[6, 4, 9]	ἑαυτῶν πῶς ἂν οἷόν τε	ἢ	ἀποτετμημένας; Εἰ δ´ ἐν ἐκείνῳ
[6, 4, 3]	~Ἆρ´ οὖν αὐτὸ φήσομεν παρεῖναι,	ἢ	αὐτὸ μὲν ἐφ´ ἑαυτοῦ εἶναι,
[6, 4, 2]	σώματος τοῦ περιέχοντος καθὸ περιέχει,	ἢ	διάστημά τι ὃ πρότερον ἦν
[6, 4, 8]	σώματός ἐστί τι οἷον πάθος	ἢ	εἶδος· ὃ δέ ἐστι μηδενὸς
[6, 4, 15]	μέρους, ἀλλ´ οἷον θερμασίας τινὸς	ἢ	ἐλλάμψεως ἐλθούσης, γένεσις ἐπιθυμιῶν καὶ
[6, 4, 10]	οἷον ἐν ὕδασι καὶ κατόπτροις	ἢ	ἐν σκιαῖς ἐνταῦθα ὑφίσταταί τε
[6, 4, 14]	μὲν ἀγαθή, ἡ δὲ κακή;	Ἢ	ἐξαρκεῖ καὶ ἑκάστῳ καὶ πάσας
[6, 4, 15]	~Ἀλλὰ πῶς προσελήλυθε τὸ προσεληλυθός;	ἢ	ἐπειδὴ ἐπιτηδειότης αὐτῷ παρῆν, ἔσχε
[6, 4, 7]	εἴποις που εἶναι τὸ φῶς,	ἢ	ἐπίσης ἂν εἴη καθ´ ὅλην
[6, 4, 3]	ὡς καὶ ἑκάστῳ ὅλον παρεῖναι.	Ἢ	ἔσται αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδί,
[6, 4, 3]	καὶ κατ´ ἄλλο ζῷον γίγνεσθαι.	Ἢ	ἐφ´ ὧν μὲν τὸ ἕν,
[6, 4, 4]	ἀφ´ οὗ ὁ μερισμὸς γεγένηται,	ἢ	καὶ γεννήσαντα ἀπ´ αὐτοῦ, ἵνα
[6, 4, 9]	τὴν αὐτὴν πανταχοῦ συγχωρεῖν εἶναι,	ἢ	καί, εἰ μὴ πανταχοῦ, ἀλλ´
[6, 4, 1]	τὰ σώματα φύσιν ἔχουσα μερίζεσθαι;	Ἢ	καὶ παρ´ αὐτῆς πανταχοῦ ἐστιν,
[6, 4, 14]	καὶ τὸ γινόμενον ἐν χρόνῳ;	Ἢ	καὶ πρὸ τοῦ ταύτην τὴν
[6, 4, 6]	ἔχει ψυχήν; Τί γὰρ διαφέρει;	Ἢ	καὶ ταῖς προσθήκαις. Εἶτα πῶς
[6, 4, 4]	πᾶς. Ἆρ´ οὖν καὶ ψυχαί;	Ἢ	καὶ ψυχαί· ἐπεὶ καὶ τὸ
[6, 4, 5]	πᾶν. Καὶ μεῖζόν τι οὖσα	ἢ	κατὰ σώματος φύσιν ὀλίγον γ´
[6, 4, 8]	οὐ μεριζομένου αὐτοῦ ἂν μεταλαμβάνοι·	ἢ	μέγεθος αὖ ἔξει πάλιν. Ὅταν
[6, 4, 9]	δύναμις ἐκεῖ ὑπόστασις καὶ οὐσία	ἢ	μεῖζον οὐσίας. Εἰ δ´ ἕτεραι
[6, 4, 4]	οὐκ ἔσονται, ἀλλ´ ἢ μερισθήσονται	ἢ	μένουσαι ὅλαι που τοῦ σώματος
[6, 4, 9]	εἰσι καὶ ἄλλοθι, ἢ ὅλαι	ἢ	μέρη αὐτῶν ἐνταῦθα ἔσονται. Ἀλλ´
[6, 4, 4]	ὅλοις εἶναι, οὐκ ἔσονται, ἀλλ´	ἢ	μερισθήσονται ἢ μένουσαι ὅλαι που
[6, 4, 16]	παρειλήφαμεν, οἷς πειρᾶσθαι προσήκει σύμφωνον	ἢ	μὴ διάφωνόν γε ἐπιδεῖξαι τὸν
[6, 4, 9]	τῆς οὐσίας ἑκάστης ἡ δύναμις·	ἢ	μία μόνον ἔσται ἡ συνοῦσα
[6, 4, 3]	τὰ μέρη ἔχειν σώματα ὄντα;	Ἢ	ὁ μερισμὸς ἦν οὐ σώματος,
[6, 4, 7]	δὲ αἱ ἀποτομαὶ ἐπὶ θάτερα	ἢ	ὅθεν ἐλήλυθεν οὐ διδοῦσαι εἶναι
[6, 4, 9]	ἐκείνῳ τέ εἰσι καὶ ἄλλοθι,	ἢ	ὅλαι ἢ μέρη αὐτῶν ἐνταῦθα
[6, 4, 13]	εἰς τόσον ἄλλου γένους μεταλήψεται	ἢ	ὅλως ἄλλου, δεῖ τὸ οὗ
[6, 4, 3]	παρῆν ἄλλῳ τῷ ἐν τόπῳ,	ἢ	ὅλως παρῆν, καὶ παρῆν οὕτως,
[6, 4, 6]	καὶ ἐπ´ ἄλλο σῶμα ἔρχεται;	Ἢ	ὅτι ἐκεῖνο δεῖ, εἰ δύναται,
[6, 4, 6]	ἑτέρα τὸ τῆς ἑτέρας κρίμα;	Ἢ	ὅτι κρίσις ἐστίν, ἀλλ´ οὐ
[6, 4, 13]	δῆλον ὅτι οὐχ αὑτοῦ μεταλήψεται·	ἢ	οὐ μετειληφὸς ἔσται, ἀλλ´ αὐτὸ
[6, 4, 9]	ἐνταῦθα ἐν τῷ αἰσθητῷ γεγενημέναι	ἢ	οὔ; Εἰ μὲν γὰρ μή
[6, 4, 13]	τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ζῷα;	Ἢ	οὐκ ἐξετάθη. Ἡ μὲν γὰρ
[6, 4, 14]	Πῶς γὰρ ἂν καὶ ἄπειρον	ἢ	οὕτω λέγοιτο, ὅτι ὁμοῦ πάντα
[6, 4, 2]	τὸ τοιοῦτον, τὸν τόπον νοῶν	ἢ	πέρας σώματος τοῦ περιέχοντος καθὸ
[6, 4, 9]	τὸ αὐτὸ πανταχοῦ οὐ μεμερισμένον·	ἢ	πολλὰ γενόμενον ὅλον ἕκαστον αἱ
[6, 4, 9]	ὁμοειδῶν πάντως πρὸς ἀλλήλας γινομένων	ἢ	τὴν αὐτὴν πανταχοῦ συγχωρεῖν εἶναι,
[6, 4, 1]	πᾶν, πῶς οὐ μέγεθος ἕξει;	Ἢ	τίς τρόπος ἂν εἴη τοῦ
[6, 4, 16]	οὐκ ὄντος ἔτι τοῦ σώματος;	Ἢ	τὸ εἴδωλον εἰ μὴ ἀποσπασθείη,
[6, 4, 11]	δεύτερον καὶ μετ´ ἐκεῖνο ἄλλα;	Ἢ	τὸ παρὸν ἐπιτηδειότητι τοῦ δεξομένου
[6, 4, 14]	τίνες δὲ ἡμεῖς; Ἆρα ἐκεῖνο	ἢ	τὸ πελάζον καὶ τὸ γινόμενον
[6, 4, 11]	Οὐκοῦν ἐκεῖνο ποικίλον καὶ πολύ;	Ἢ	τὸ ποικίλον ἁπλοῦν αὖ, καὶ
[6, 4, 1]	ὥσπερ ἡ ποιότης, οἷον γλυκύτης	ἢ	χρόα, κατὰ πᾶν τὸ σῶμα,
[6, 4, 16]	τί; Ὅτι, κἂν μὴ τοῦδε	ᾖ,	ἀλλ´ οὖν ψυχὴ τοῦδε λεγομένη
[6, 4, 3]	τὸν νοῦν, ἵν´ ὁ μὲν	ᾖ	ἐν ἄλλῳ, ὁ δὲ ἐν
[6, 4, 4]	τὸ ὄν, κἂν πολὺ οὕτως	ᾖ·	ἐὸν γὰρ ἐόντι πελάζει, καὶ
[6, 4, 11]	οὐ κεχωρισμένου, καὶ ὅπου ἂν	ᾖ	τὸ ὄν, πάρεστιν αὐτῷ καὶ
[6, 4, 2]	Ὃ δ´ ἂν μετὰ τοῦτο	ᾖ,	τοῦτο ἤδη ἀνάγκη ἐν τῷ
[6, 4, 7]	χειρὶ οὖσαν; Ἆρ´ οὐκ ἂν	ἡ	αὐτὴ ἀμέριστος οὖσα ἐν παντὶ
[6, 4, 4]	Ἐφ´ ὧν καὶ τῶν δυνάμεων	ἡ	αὐτὴ ἀπορία ἔσται ἡ ὅλου
[6, 4, 14]	κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ. ~Ἀλλ´ εἰ	ἡ	αὐτὴ ἑκασταχοῦ ψυχή, πῶς ἰδία
[6, 4, 9]	οὕτως οὐδὲ δύναμιν ἄνευ οὐσίας.	Ἡ	γὰρ δύναμις ἐκεῖ ὑπόστασις καὶ
[6, 4, 16]	πως ἐκ τοῦ παντὸς γίνεται·	ἡ	γὰρ ἐνέργεια αὐτῆς οὐκέτι πρὸς
[6, 4, 14]	Καὶ πῶς ἡ μὲν ἀγαθή,	ἡ	δὲ κακή; Ἢ ἐξαρκεῖ καὶ
[6, 4, 11]	μὲν ὀφθαλμὸς εἶδε τὸ χρῶμα,	ἡ	δὲ ὄσφρησις τὸ εὐῶδες, ἄλλη
[6, 4, 9]	καὶ μετὰ τῆς οὐσίας ἑκάστης	ἡ	δύναμις· ἢ μία μόνον ἔσται
[6, 4, 7]	καὶ δύναιτο ἡ χεὶρ φέρειν,	ἡ	δύναμις κἀκεῖνο κρατεῖ οὐ διαληφθεῖσα
[6, 4, 10]	ἀπόντος τοῦ ἀρχετύπου, ἀφ´ οὗ	ἡ	εἰκών, καὶ τοῦ πυρὸς ἀπελθόντος
[6, 4, 13]	ἀλλ´ ὅλος ἔσται. ~Πόθεν οὖν	ἡ	ἔκτασις ἡ ἐπὶ πάντα τὸν
[6, 4, 16]	καὶ παρούσης, τίς ἡ κάθοδος	ἡ	ἐν περιόδοις καὶ ἄνοδος αὖ
[6, 4, 13]	ἔσται. ~Πόθεν οὖν ἡ ἔκτασις	ἡ	ἐπὶ πάντα τὸν οὐρανὸν καὶ
[6, 4, 6]	Διὰ τί οὖν οὐ συναισθάνεται	ἡ	ἑτέρα τὸ τῆς ἑτέρας κρίμα;
[6, 4, 11]	γὰρ τὸ ἕτερον ἑαυτῷ καὶ	ἡ	ἑτερότης αὐτοῦ. οὐ γὰρ δὴ
[6, 4, 8]	μετάληψις ἔσται, ἀλλὰ ἄλλου, οὗ	ἡ	ἔφεσις οὐκ ἦν. ~Καὶ γὰρ
[6, 4, 16]	σῶμα ἰούσης καὶ παρούσης, τίς	ἡ	κάθοδος ἡ ἐν περιόδοις καὶ
[6, 4, 6]	οὐ πάθος. Εἶτα οὐδ´ αὐτὴ	ἡ	κρίνασα κέκρικα» λέγει, ἀλλ´ ἔκρινε
[6, 4, 14]	πῶς ἰδία ἑκάστου; Καὶ πῶς	ἡ	μὲν ἀγαθή, ἡ δὲ κακή;
[6, 4, 13]	τὰ ζῷα; Ἢ οὐκ ἐξετάθη.	Ἡ	μὲν γὰρ αἴσθησις, ᾗ προσέχοντες
[6, 4, 15]	σῶμα τοῦ ζῴου τοῦ γεγενημένου.	Ἡ	μὲν δὴ ἐκ τοῦ θείου
[6, 4, 11]	τὸ διαφανές, τῷ δὲ τεθολωμένῳ	ἡ	μετάληψις ἄλλως. Καὶ δὴ τὰ
[6, 4, 8]	αὐτό, οὐδ´ αὖ οὗ ἐφίενται	ἡ	μετάληψις ἔσται, ἀλλὰ ἄλλου, οὗ
[6, 4, 12]	ὅτι ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἑνὸς	ἡ	μετάληψις. Τὸ δὲ ἐπὶ τῆς
[6, 4, 4]	ἀλλ´ ἐνεργείᾳ ἑκάστη· οὔτε γὰρ	ἡ	μία ἡ ὅλη κωλύει τὰς
[6, 4, 4]	ἐν ψυχῇ μιᾷ, καὶ ἔστιν	ἡ	μία τοιαύτη, ὥστε ἔχειν ἐν
[6, 4, 4]	ἑκάστη· οὔτε γὰρ ἡ μία	ἡ	ὅλη κωλύει τὰς πολλὰς ἐν
[6, 4, 12]	δεδεγμένης. Εἰ δὲ μηδ´ ἐνταῦθα	ἡ	ὅλη φωνὴ καθ´ ὅλον τὸν
[6, 4, 4]	δυνάμεων ἡ αὐτὴ ἀπορία ἔσται	ἡ	ὅλου πανταχοῦ. Καὶ ἔτι τὸ
[6, 4, 6]	μόνον· ἐπεὶ οὐδὲ παρ´ ἡμῖν	ἡ	ὄψις τῇ ἀκοῇ λέγει, καίτοι
[6, 4, 1]	μεγεθύνεται. Οὐ γὰρ δή, ὥσπερ	ἡ	ποιότης, οἷον γλυκύτης ἢ χρόα,
[6, 4, 9]	δύναμις· ἢ μία μόνον ἔσται	ἡ	συνοῦσα τῇ οὐσίᾳ, αἱ δ´
[6, 4, 6]	οὐχ ὁ πάσχων αὐτός, ἀλλ´	ἡ	σώματος τοιοῦδε φύσις· καὶ ἔστιν
[6, 4, 10]	τὴν τοιαύτην εἰκόνα. Οὐδὲ κυρίως	ἡ	τῆς εἰκόνος καὶ τοῦ ἰνδάλματος
[6, 4, 4]	ἑαυτῇ πάσας. Οὕτως ἐστὶν ἄπειρος	ἡ	τοιαύτη φύσις. ~Καὶ τὸ μέγα
[6, 4, 2]	τὸ δὲ τοῦ παντὸς μίμημα,	ἡ	τοῦδε τοῦ ὁρατοῦ φύσις. Τὸ
[6, 4, 2]	ἐν μεγάλῳ καὶ τοσούτῳ ἐκείνη	ἡ	φύσις ἐκτείνεται. Τὸ δέ ἐστι·
[6, 4, 16]	ἑτέρου γεγενημένος. ~Ἀλλ´ εἰ ἐκείνη	ἡ	φύσις οὐκ ἂν γένοιτο κακὴ
[6, 4, 12]	πρὸς αὐτὸ ὁ λόγος καὶ	ἡ	φωνή, μᾶλλον δὲ τὸ οὖς
[6, 4, 12]	ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ. Ἦν δὲ	ἡ	φωνὴ πανταχοῦ τοῦ ἀέρος οὐ
[6, 4, 7]	σώματι μῆκος ἄλλο καὶ δύναιτο	ἡ	χεὶρ φέρειν, ἡ δύναμις κἀκεῖνο
[6, 4, 1]	~Ἆρά γε	ἡ	ψυχὴ πανταχοῦ τῷ παντὶ πάρεστιν,
[6, 4, 1]	πᾶν τὸ σῶμα, οὕτω καὶ	ἡ	ψυχή. Τὰ μὲν γὰρ πάθη
[6, 4, 16]	ἔχον τὴν δύναμιν. Ἔστι γὰρ	ἡ	ψυχὴ χωρὶς πάντη οὖσα ἑκάστη
[6, 4, 5]	πᾶν αὐτοῦ τὴν αὐτὴν ψυχήν,	ἣ	ἐπ´ ἐλάττονος ὄγκου ἦν. Γελοῖον
[6, 4, 8]	δὴ ᾗ σῶμα τὸ μεριστόν,	ᾗ	μὴ σῶμα τὸ ἀμέριστον. Πῶς
[6, 4, 13]	ἐξετάθη. Ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις,	ᾗ	προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις, λέγει
[6, 4, 8]	τοῦτο καὶ πρώτως πάθος καὶ	ᾗ	σῶμα. Εἰ δὴ ᾗ σῶμα
[6, 4, 7]	ἦν τὸ φῶς οὐ γὰρ	ᾗ	σῶμα ἦν εἶχε τὸ φῶς,
[6, 4, 8]	καὶ ᾗ σῶμα. Εἰ δὴ	ᾗ	σῶμα τὸ μεριστόν, ᾗ μὴ
[6, 4, 7]	ἦν εἶχε τὸ φῶς, ἀλλ´	ᾗ	φωτεινὸν σῶμα, ἑτέρᾳ δυνάμει, οὐ
[6, 4, 15]	τοῦ ὄντος ψυχήν, καθ´ ἣν	δὴ	ἀνήρτηται εἰς πᾶν τὸ ὄν,
[6, 4, 4]	καὶ γεννήσαντα ἀπ´ αὐτοῦ, ἵνα	δὴ	βελτίοσι χρώμεθα ὀνόμασιν, οὕτω τὸ
[6, 4, 15]	ζῴου τοῦ γεγενημένου. Ἡ μὲν	δὴ	ἐκ τοῦ θείου ψυχὴ ἥσυχος
[6, 4, 15]	καὶ τῆς πληγῆς μόνον. Γενομένου	δὴ	ζῴου, ὃ ἔχει μὲν παροῦσαν
[6, 4, 8]	πάθος καὶ ᾗ σῶμα. Εἰ	δὴ	ᾗ σῶμα τὸ μεριστόν, ᾗ
[6, 4, 12]	ζωῆς ἐφ´ ἑαυτοῦ, καὶ πᾶς	δὴ	ἦν ἐφ´ ἑαυτοῦ οὐ διειλημμένος
[6, 4, 9]	ἀποτμηθεῖσαι καὶ καταλείπουσαι; Εἰ γὰρ	δὴ	καὶ κατέλιπον, δηλονότι κατέλιπόν που
[6, 4, 3]	καὶ σῶμα ἔσται. Πῶς γὰρ	δὴ	καὶ μεριεῖς; Ἆρά γε τὴν
[6, 4, 9]	φωτὸς ἀμυδρὸν ἐκ φανοτέρου, καὶ	δὴ	καὶ οὐσίαι συνοῦσαι ταῖς δυνάμεσι
[6, 4, 4]	ὂν καὶ τὰ ὄντα; Καὶ	δὴ	καὶ προιόντα ἐκ τῶν προτέρων
[6, 4, 14]	αὖ καὶ ἕν. Οὐ γὰρ	δὴ	μίαν ζωὴν ἔδει αὐτὸ ἔχειν,
[6, 4, 13]	μεταλαμβάνειν· ἔχει γὰρ ἤδη. Σῶμα	δὴ	οὐ σώματος μεταλήψεται. Οὐδὲ μέγεθος
[6, 4, 5]	οὐδ´ εἰ ἀφαιρεῖς ἐπιλείψει. Εἰ	δὴ	οὐκ ἐπιλείψει, τί δεῖ δεδιέναι,
[6, 4, 15]	τροφῆς δεόμενος καὶ ἄλλα ἃ	δὴ	πάσχει αἰτιώμενος, τὴν πᾶσαν ἐκκλησίαν
[6, 4, 2]	τι αὐτῷ ἐθέλῃ παρεῖναι. Ὅπου	δὴ	συνιὸν τὸ σῶμα τοῦ παντὸς
[6, 4, 11]	τεθολωμένῳ ἡ μετάληψις ἄλλως. Καὶ	δὴ	τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα καὶ
[6, 4, 9]	ὁμοῦ πάντα εἶναι; Οὐ γὰρ	δὴ	τὰ σώματα αὐτῶν· οὐ γὰρ
[6, 4, 2]	παραδέξασθαι τὸ τοιοῦτο γένοιτο. ~Ἔστι	δὴ	τὸ μὲν ἀληθινὸν πᾶν, τὸ
[6, 4, 2]	οὐδ´ ὅλως ἔν τινι. Πᾶν	δὴ	τὸ πᾶν οὐκ ἔστιν ὅπως
[6, 4, 8]	δεόμενον οὐδὲν τῆς τοιαύτης, τοῦτο	δὴ	τὸ τοιαύτην ἔχον φύσιν οὐκ
[6, 4, 7]	διδοῦσαι εἶναι οὐδὲ μερίζουσαι. Καὶ	δὴ	τοίνυν εἰ δύναμις μόνον ὁ
[6, 4, 11]	ἡ ἑτερότης αὐτοῦ. οὐ γὰρ	δὴ	τοῦ μὴ ὄντος. Καὶ τὸ
[6, 4, 1]	κατὰ συμβεβηκὸς μεγεθύνεται. Οὐ γὰρ	δή,	ὥσπερ ἡ ποιότης, οἷον γλυκύτης
[6, 4, 2]	ἂν μετὰ τοῦτο ᾖ, τοῦτο	ἤδη	ἀνάγκη ἐν τῷ παντὶ εἶναι,
[6, 4, 8]	ὡδὶ φήσεις, τὸ δὲ ὡδί;	Ἤδη	γὰρ ἂν καὶ τὸ ὅθεν
[6, 4, 8]	οὐδὲ τὸ ἐνταῦθα καὶ ἐνταῦθα·	ἤδη	γὰρ ἂν πολλάκις ποῦ» εἴη.
[6, 4, 2]	τῷ ὄντι καὶ ἐν ἑαυτῷ·	ἤδη	γὰρ γίνεται τὸ πανταχοῦ ἐν
[6, 4, 12]	ἂν γένοιτο, ἀνάλογον ἕξει τῇ	ἤδη	ἐν τῷ ἀέρι φωνηθείσῃ φωνῇ,
[6, 4, 4]	γὰρ τῷ ὅλῳ αἱ πολλαὶ	ἤδη	οὐ δυνάμει, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ ἑκάστη·
[6, 4, 13]	τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται· ἔχει γὰρ	ἤδη.	Οὐδὲ γὰρ εἰ προσθήκην λάβοι,
[6, 4, 13]	οὐ σώματος μεταλαμβάνειν· ἔχει γὰρ	ἤδη.	Σῶμα δὴ οὐ σώματος μεταλήψεται.
[6, 4, 4]	οἷον μέρη γενόμενα, ψυχάς, συμπληροῦν	ἤδη	τὰ πάντα. Ἀλλ´ εἰ ἐκεῖνο
[6, 4, 5]	τιθέμενον ἔλαττον τῷ ὄγκῳ ἀπιστεῖν	ἤδη,	ὡς οὐ δυνατὸν ἐπὶ τὸ
[6, 4, 9]	τῶν σωμάτων οἷόν τε ἦν	εἴδη	αὐτὰ εἶναι, εἴπερ ὅμοια καὶ
[6, 4, 15]	πῶς προσελήλυθε τὸ προσεληλυθός; ἢ	ἐπειδὴ	ἐπιτηδειότης αὐτῷ παρῆν, ἔσχε πρὸς
[6, 4, 8]	παθητὸν ἂν λέγοιτο καὶ μεριστόν,	ἐπειδὴ	σώματός ἐστί τι οἷον πάθος
[6, 4, 8]	ἔχον. ~Τὸ μὲν οὖν φῶς,	ἐπειδὴ	σώματός ἐστιν, ὅθεν ἐλήλυθεν εἰπεῖν
[6, 4, 7]	ὄγκῳ φῶς κατειληφέναι τὸ ἔξω;	Ἐπειδὴ	τοίνυν οὐ παρὰ τοῦ ὄγκου
[6, 4, 16]	ἐπιδεῖξαι τὸν νῦν προκείμενον λόγον.	Ἐπειδὴ	τοίνυν τὸ μεταλαμβάνειν ἐκείνης τῆς
[6, 4, 15]	ποτε ἦν, κατ´ ἐκεῖνόν τε	ζῇ	καὶ ἔστιν ἐκεῖνος διδοὺς τῷ
[6, 4, 15]	μὲν οὕτως, ὁτὲ δὲ ἄλλως	ζῇ,	μικτός τις ἐξ ἀγαθοῦ ἑαυτοῦ
[6, 4, 14]	ἑκάστου; Καὶ πῶς ἡ μὲν	ἀγαθή,	ἡ δὲ κακή; Ἢ ἐξαρκεῖ
[6, 4, 6]	αἱ αἰσθήσεις διάφοροι, καὶ τὰ	πάθη	τὰ συμπίπτοντα διάφορα λεκτέον εἶναι.
[6, 4, 8]	ἀνάγκη τοῦτο τά τε ἄλλα	πάθη	τοῦ σώματος μηδαμῶς αὐτὸ πάσχειν
[6, 4, 1]	ἡ ψυχή. Τὰ μὲν γὰρ	πάθη	τῶν σωμάτων, ὥστε πᾶν τὸ
[6, 4, 13]	καὶ τὰ ζῷα; Ἢ οὐκ	ἐξετάθη.	Ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις, ᾗ
[6, 4, 4]	προτέρων ἀριθμοὶ ὄντα, ἀλλ´ οὐ	μεγέθη,	ὁμοίως ἀπορίαν παρέξουσι πῶς πληροῦσι
[6, 4, 1]	Τό τε ἀμερῆ λεγομένην καὶ	ἀμεγέθη	εἶναι πανταχοῦ εἶναι μέγεθος οὐκ
[6, 4, 1]	πανταχοῦ οὖσαν, ὥστε, ὅπου ἂν	τεθῇ,	ἐκεῖ εὑρίσκειν ψυχὴν οὖσαν πρὶν
[6, 4, 12]	μεμερισμένην· οὗ γὰρ ἂν ὄψις	τεθῇ,	ἔχει ἐκεῖ τὴν μορφήν. Ἀλλὰ
[6, 4, 2]	τοῦ παντὸς ἐγίνετο— περιθεῖν αὐτῷ	ἐβουλήθη,	οὔτε δὲ περιλαβεῖν δεδυνημένον οὐδ´
[6, 4, 8]	γὰρ ἂν καὶ τὸ ὅθεν	ὡρμήθη	ἔχοι καὶ τό τινος εἶναι.
[6, 4, 3]	ἐκείνῳ· ἀλλ´ ὁ λαβὼν τοσοῦτον	ἐδυνήθη	λαβεῖν παντὸς παρόντος. Οὗ δὲ
[6, 4, 15]	ἄγοντος τοῦ βελτίονος, ὅτι μὴ	ἠδυνήθη	τὸ θορυβοῦν δέξασθαι τὸν ἄνωθεν
[6, 4, 16]	ἑκάστη οὐχ ἑκάστη, ὅταν δὲ	διακριθῇ	οὐ τόπῳ, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ γένηται
[6, 4, 4]	φύσεως, περὶ τὰ σώματα οὕτως	ἐνομίσθη	εἶναι μεριστή. Ἐπεί, ὅτι οὐ
[6, 4, 2]	εἴ τι ἐν τῷ παντὶ	ἱδρύθη	ἄλλο ὂν παρ´ ἐκεῖνο, μεταλαμβάνει
[6, 4, 12]	ἦλθεν; Εἰ οὖν μὴ ἦλθεν,	ὤφθη	δὲ νῦν παροῦσα καὶ παροῦσα
[6, 4, 1]	οὐχ οὗπερ ἂν ὑπὸ σώματος	προαχθῇ,	ἀλλὰ σώματος εὑρίσκοντος αὐτὴν πρὸ
[6, 4, 7]	παντὶ ὡσαύτως κατὰ πᾶν μέρος	εἴη;	Εἰ δὲ δὴ φωτεινὸν μικρὸν
[6, 4, 8]	ἤδη γὰρ ἂν πολλάκις ποῦ»	εἴη.	Εἰ τοίνυν ὁ μερισμὸς τοῖς
[6, 4, 7]	τὸ φῶς, ἢ ἐπίσης ἂν	εἴη	καθ´ ὅλην τε τὴν ἔξω
[6, 4, 9]	παρ´ οὗ ἐστιν οὐκέτ´ ἂν	εἴη,	καὶ ὅλως πᾶν τὸ παρ´
[6, 4, 9]	τὰ πολλὰ πρῶτα τί ἂν	εἴη	τὸ διεῖργον, ὥστε μὴ ἓν
[6, 4, 1]	ἕξει; Ἢ τίς τρόπος ἂν	εἴη	τοῦ εἶναι ἐν τῷ παντὶ
[6, 4, 8]	φύσιν οὐκ ἔχον ἀρχὴν ὅθεν	ὁρμηθείη	οὔτε ἔκ τινος τόπου οὔτε
[6, 4, 16]	Ἢ τὸ εἴδωλον εἰ μὴ	ἀποσπασθείη,	πῶς οὐκ ἐκεῖ, οὗ τὸ
[6, 4, 5]	Γελοῖον γὰρ πολλαχῇ, εἴ τις	προσθείη	καὶ τῇ ψυχῇ ὄγκον. ~Τί
[6, 4, 1]	τοῖς σώμασι. Τάχα δέ, εἰ	φανείη	καὶ πρὸ τῶν σωμάτων τοῦτο
[6, 4, 14]	ἡ μὲν ἀγαθή, ἡ δὲ	κακή;	Ἢ ἐξαρκεῖ καὶ ἑκάστῳ καὶ
[6, 4, 16]	ἡ φύσις οὐκ ἂν γένοιτο	κακὴ	καὶ οὗτος τρόπος ψυχῆς εἰς
[6, 4, 3]	δέ φησιν ὁ λόγος, ὡς	ἀνάγκη	αὐτῷ τόπον οὐκ εἰληχότι ᾧ
[6, 4, 2]	μετὰ τοῦτο ᾖ, τοῦτο ἤδη	ἀνάγκη	ἐν τῷ παντὶ εἶναι, εἴπερ
[6, 4, 2]	τὸ πόρρω μήτε τὸ ἐγγύθεν,	ἀνάγκη	ὅλον παρεῖναι, εἴπερ πάρεστι. Καὶ
[6, 4, 10]	δέ τις λέγοι, ὡς οὐκ	ἀνάγκη	τὸ εἴδωλόν του συνηρτῆσθαι τῷ
[6, 4, 8]	τὸ σῶμα ἐθέλει αὐτοῦ εἶναι,	ἀνάγκη	τοῦτο τά τε ἄλλα πάθη
[6, 4, 15]	τῶν τοιούτων ἀπὸ τοῦ φρονοῦντος	ἥκῃ	εἰς αὐτοὺς λόγος, κατέστη εἰς
[6, 4, 12]	μέρους {ὅλου} ἀλλὰ κἂν ἄλλο	ἥκῃ	εἰς τὸν τοιοῦτον κόσμον, ὅλου
[6, 4, 16]	οὖν ψυχὴ τοῦδε λεγομένη ὁπωσοῦν	μερική	πως ἐκ τοῦ παντὸς γίνεται·
[6, 4, 7]	φωτεινὸν σῶμα, ἑτέρᾳ δυνάμει, οὐ	σωματικῇ	οὔσῃ— φέρε, εἴ τις τὸν
[6, 4, 2]	ἑαυτοῦ ἐκεῖνο, κἄν τι αὐτῷ	ἐθέλῃ	παρεῖναι. Ὅπου δὴ συνιὸν τὸ
[6, 4, 3]	αὐτοῦ εἶναι, ὃ ἂν αὐτῷ	ἐθέλῃ,	ὡς δύναται πελάζει οὐ γενόμενον
[6, 4, 11]	ἡ δὲ ὄσφρησις τὸ εὐῶδες,	ἄλλη	δὲ αἴσθησις ἄλλο, ὁμοῦ πάντων,
[6, 4, 9]	τῷ μερισμῷ ἔσται ἀδυναμία. Ἔπειτα	ἄλλη	κατ´ ἄλλο οὖσα οὐ καταλείψει
[6, 4, 9]	ἄπειρον, καὶ οὐκέτι οὐδ´ αὐτῇ	ὅλη,	ἀλλὰ τῷ μερισμῷ ἔσται ἀδυναμία.
[6, 4, 12]	μία μεμερισμένη, ἀλλὰ μία πανταχοῦ	ὅλη·	καὶ τὸ τῆς ὄψεως δέ,
[6, 4, 4]	οὔτε γὰρ ἡ μία ἡ	ὅλη	κωλύει τὰς πολλὰς ἐν αὐτῇ
[6, 4, 4]	οὐ συνδιείληπται τοῖς μέρεσιν, ἀλλ´	ὅλη	πανταχοῦ, φανερὸν ποιεῖ τὸ ἓν
[6, 4, 12]	Εἰ δὲ μηδ´ ἐνταῦθα ἡ	ὅλη	φωνὴ καθ´ ὅλον τὸν ἀέρα
[6, 4, 16]	σώματος; Ἢ τὸ εἴδωλον εἰ	μὴ	ἀποσπασθείη, πῶς οὐκ ἐκεῖ, οὗ
[6, 4, 10]	τὴν θερμότητα. Εἶτα κἂν εἰ	μὴ	αὐτίκα, ἀλλ´ οὖν παύεται καὶ
[6, 4, 9]	συνοῦσαι ταῖς δυνάμεσι ταύταις, ἵνα	μὴ	γίνηται ἄνευ οὐσίας δύναμις, πρῶτον
[6, 4, 15]	ψυχήν. Τὸ δὲ γίνεται ὡς	μὴ	δέξασθαι πᾶσαν καίτοι παροῦσαν πᾶσαν,
[6, 4, 16]	οἷς πειρᾶσθαι προσήκει σύμφωνον ἢ	μὴ	διάφωνόν γε ἐπιδεῖξαι τὸν νῦν
[6, 4, 9]	ἢ οὔ; Εἰ μὲν γὰρ	μή	εἰσιν, ἄτοπον ἐλαττωθῆναι ἐκεῖνο καὶ
[6, 4, 12]	ἂν ἤκουσε πᾶς τὸ αὐτὸ	μὴ	ἑκασταχοῦ ὅλου ὄντος τοῦ φωνηθέντος
[6, 4, 9]	ἂν εἴη τὸ διεῖργον, ὥστε	μὴ	ἓν ὁμοῦ πάντα εἶναι; Οὐ
[6, 4, 15]	ἡσυχίαν ἄγοντος τοῦ βελτίονος, ὅτι	μὴ	ἠδυνήθη τὸ θορυβοῦν δέξασθαι τὸν
[6, 4, 12]	γὰρ καὶ ἦλθεν; Εἰ οὖν	μὴ	ἦλθεν, ὤφθη δὲ νῦν παροῦσα
[6, 4, 8]	ἔχειν αὐτοῦ, ὡς οὐ μετέλαβε,	μὴ	ἰδίου αὐτῶν ὄντος· οὕτως γὰρ
[6, 4, 15]	κεκράτηκε τὸ χεῖρον· εἰ δὲ	μή,	κρατεῖ τὸ χεῖρον ἡσυχίαν ἄγοντος
[6, 4, 12]	τί δεῖ ἀπιστεῖν, εἰ ψυχὴ	μὴ	μία τέταται συμμεριζομένη, ἀλλὰ πανταχοῦ
[6, 4, 8]	οἷς ὁρᾶται ὅλον. Εἰ γὰρ	μὴ	ὅλον, οὐκ αὐτό, οὐδ´ αὖ
[6, 4, 3]	οὐ μὴν οὐδ´ ὧς ἐκεῖνο	μὴ	ὅλως παρεῖναι, ἐπεὶ καὶ τότε
[6, 4, 3]	δὲ οὐ δεῖ, εἰ αὐτὸ	μὴ	ὂν ἐν τόπῳ παντὶ τῷ
[6, 4, 2]	ὂν εἶναι, ἀλλ´ εἴπερ, τὸ	μὴ	ὂν ἐν τῷ ὄντι. Ὅλῳ
[6, 4, 2]	γὰρ οἷόν τε ἐν τῷ	μὴ	ὄντι τὸ ὂν εἶναι, ἀλλ´
[6, 4, 11]	αὐτοῦ. οὐ γὰρ δὴ τοῦ	μὴ	ὄντος. Καὶ τὸ ὂν δὲ
[6, 4, 9]	συγχωρεῖν εἶναι, ἢ καί, εἰ	μὴ	πανταχοῦ, ἀλλ´ οὖν πανταχῇ ἅμα
[6, 4, 3]	ὧν μὲν τὸ ἕν, τῷ	μὴ	πᾶσαν τὴν φύσιν ἀποσῴζειν τὴν
[6, 4, 5]	ἔρχεται, ἐφ´ ὅσον ῥεῖν δύναται,	μὴ	ῥέουσα δέ— οὐδὲ γὰρ ἄν,
[6, 4, 1]	εἰ τῷ σώματι λέγοιτο συνεκτείνεσθαι	μὴ	σῶμα οὖσα, οὐδ´ ὧς ἐκφεύγειν
[6, 4, 8]	ᾗ σῶμα τὸ μεριστόν, ᾗ	μὴ	σῶμα τὸ ἀμέριστον. Πῶς γὰρ
[6, 4, 8]	μὲν γὰρ τοσοῦτον» τῷ δὲ	μὴ	σώματι, ἀλλ´ ἑτέρας ὄντι φύσεως,
[6, 4, 5]	οὐκ ἐπιλείψει, τί δεῖ δεδιέναι,	μή	τινος ἀποστατῇ; Πῶς γὰρ ἀποστατεῖ
[6, 4, 10]	τοῦ πυρὸς λεκτέον εἶναι, εἰ	μή	τις λέγοι καὶ πῦρ ἐν
[6, 4, 10]	τόποις· εἰ δὲ λέγοι τις	μὴ	τὸ αὐτό, τούτῳ ἂν πιστῷτο
[6, 4, 16]	ἀπαλλαγήν. Διὰ τί; Ὅτι, κἂν	μὴ	τοῦδε ᾖ, ἀλλ´ οὖν ψυχὴ
[6, 4, 8]	δὲ ὡδί, ὅτῳ τὸ ὡδὶ	μὴ	ὑπάρχει, πῶς ἂν τὸ μερίζεσθαι
[6, 4, 10]	τοῦ ἡλίου. Ἀλλ´ ὅτι μὲν	μὴ	φθαρτὰ τὰ παρ´ ἐκείνου, ἀθάνατοι
[6, 4, 2]	οὔτε κινεῖσθαι. Καὶ γὰρ εἰ	μὴ	ὡς ἐν τόπῳ τις τιθεῖτο
[6, 4, 4]	τὸ ὂν πανταχοῦ ἓν καὶ	μὴ	ὡς ὁμοειδές, καὶ νοῦς εἷς
[6, 4, 16]	γενέσθαι, τὸ δ´ ἀπελθεῖν τὸ	μηδαμῇ	τὸ σῶμα ἐπικοινωνεῖν αὐτῆς· τάξιν
[6, 4, 8]	σώματι, ἀλλ´ ἑτέρας ὄντι φύσεως,	οὐδαμῇ	δεῖ προσάπτειν τοσοῦτον» ὅπου μηδὲ
[6, 4, 15]	τοῦτον τὸν ὄχλον δουλώσηται καὶ	ἀναδράμῃ	εἰς ἐκεῖνον, ὅς ποτε ἦν,
[6, 4, 11]	ἄλλως ἐπιστήμη ψυχῇ καὶ ἐπιστήμη	ἐπιστήμῃ	ἐν τῷ αὐτῷ ἑκατέρα οὖσα·
[6, 4, 11]	σῶμα, ἄλλως ἐπιστήμη ψυχῇ καὶ	ἐπιστήμη	ἐπιστήμῃ ἐν τῷ αὐτῷ ἑκατέρα
[6, 4, 11]	καὶ ἄλλως ψυχῇ σῶμα, ἄλλως	ἐπιστήμη	ψυχῇ καὶ ἐπιστήμη ἐπιστήμῃ ἐν
[6, 4, 8]	κἂν τὰ πολλὰ αὐτοῦ ἐφιέμενα	τυγχάνῃ.	Εἰ οὖν τὰ πολλὰ ἐφίεται
[6, 4, 16]	ᾖ, ἀλλ´ οὖν ψυχὴ τοῦδε	λεγομένη	ὁπωσοῦν μερική πως ἐκ τοῦ
[6, 4, 12]	εἰ ψυχὴ μὴ μία τέταται	συμμεριζομένη,	ἀλλὰ πανταχοῦ οὗ ἂν παρῇ
[6, 4, 12]	φωνοῦντι καὶ φωνήσοντι· καίτοι καὶ	γενομένη	ἐν σώματι οὐδ´ ὧς ἀπέστη
[6, 4, 12]	τοῦ παντὸς οὐ μεμερισμένη; Καὶ	γενομένη	μὲν ἐν σώμασιν, ὡς ἂν
[6, 4, 3]	ἑαυτῆς λέγοιτο εἶναι οὐχ ὕλης	γενομένη	οὐδὲ σώματος, τὸ δὲ σῶμα
[6, 4, 12]	πανταχοῦ τοῦ ἀέρος οὐ μία	μεμερισμένη,	ἀλλὰ μία πανταχοῦ ὅλη· καὶ
[6, 4, 12]	ἔστι πανταχοῦ τοῦ παντὸς οὐ	μεμερισμένη;	Καὶ γενομένη μὲν ἐν σώμασιν,
[6, 4, 16]	ἡμῶν καὶ ἐν ᾧ τόπῳ,	κἀκείνη	λέγεται ἐκεῖ. Ἀλλ´ οὐκ ὄντος
[6, 4, 16]	ἑαυτῆς, ἀλλὰ τὸ τήνδε ἐν	ἐκείνῃ	γίνεσθαι καὶ μεταλαβεῖν, δῆλον ὅτι
[6, 4, 2]	πῶς ἐν μεγάλῳ καὶ τοσούτῳ	ἐκείνη	ἡ φύσις ἐκτείνεται. Τὸ δέ
[6, 4, 16]	κακοῦ ἑτέρου γεγενημένος. ~Ἀλλ´ εἰ	ἐκείνη	ἡ φύσις οὐκ ἂν γένοιτο
[6, 4, 12]	δὲ μηδ´ ἐνταῦθα ἡ ὅλη	φωνὴ	καθ´ ὅλον τὸν ἀέρα παρατέταται,
[6, 4, 12]	αὐτὸ ὁ λόγος καὶ ἡ	φωνή,	μᾶλλον δὲ τὸ οὖς ἦλθε
[6, 4, 12]	πολλάκις καὶ λόγου ἐν τῇ	φωνῇ	οὖς μὲν παρὸν ἐδέξατο καὶ
[6, 4, 12]	τοῦ αὐτοῦ. Ἦν δὲ ἡ	φωνὴ	πανταχοῦ τοῦ ἀέρος οὐ μία
[6, 4, 12]	ἤδη ἐν τῷ ἀέρι φωνηθείσῃ	φωνῇ,	πρὸ δὲ τῶν σωμάτων τῷ
[6, 4, 6]	παρ´ ἡμῖν ἡ ὄψις τῇ	ἀκοῇ	λέγει, καίτοι ἔκριναν ἄμφω, ἀλλὰ
[6, 4, 14]	δέξαιτο, καὶ γένοιτο κατ´ ἐνέργειαν	ἀκοή	τις ἔχουσα τὸ ἐνεργοῦν εἰς
[6, 4, 8]	μέγεθος τὸ ἔχον τὸ μέγεθος	ἀμῃγέπῃ	μεταλαμβάνει, οὐ μεριζομένου αὐτοῦ ἂν
[6, 4, 7]	οὔτε ἔτι ἐρεῖς ὅθεν οὔτε	ὅπῃ,	ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου ἄπορος
[6, 4, 12]	συμμεριζομένη, ἀλλὰ πανταχοῦ οὗ ἂν	παρῇ	πάρεστι καὶ ἔστι πανταχοῦ τοῦ
[6, 4, 9]	καὶ ἄλλοθι, ἢ ὅλαι ἢ	μέρη	αὐτῶν ἐνταῦθα ἔσονται. Ἀλλ´ εἰ
[6, 4, 4]	αὐτοῦ εἶναι, τὰ δ´ οἷον	μέρη	γενόμενα, ψυχάς, συμπληροῦν ἤδη τὰ
[6, 4, 9]	εἰ μέρη, κἀκεῖ τὰ λοιπὰ	μέρη.	Εἰ δὲ ὅλαι, ἤτοι αἵπερ
[6, 4, 3]	τὸ σῶμα μεριζόμενον καὶ τὰ	μέρη	ἔχειν σώματα ὄντα; Ἢ ὁ
[6, 4, 9]	αὐτῶν ἐνταῦθα ἔσονται. Ἀλλ´ εἰ	μέρη,	κἀκεῖ τὰ λοιπὰ μέρη. Εἰ
[6, 4, 14]	νοῦς συνημμένος τῇ ἁπάσῃ οὐσίᾳ,	μέρη	ὄντες τοῦ νοητοῦ οὐκ ἀφωρισμένα
[6, 4, 7]	κρατεῖ οὐ διαληφθεῖσα εἰς τοσαῦτα	μέρη,	ὅσα τὸ σῶμα ἔχει. Τί
[6, 4, 9]	δὲ δυνάμεις αὐτοῦ τὰ λεγόμενα	μέρη	τὰ ἐν τοῖς πολλοῖς, πρῶτον
[6, 4, 1]	παντὸς οὐκ ὄντος; Τό τε	ἀμερῆ	λεγομένην καὶ ἀμεγέθη εἶναι πανταχοῦ
[6, 4, 14]	καθαραὶ καὶ νοῦς συνημμένος τῇ	ἁπάσῃ	οὐσίᾳ, μέρη ὄντες τοῦ νοητοῦ
[6, 4, 7]	ἀλλὰ περὶ μὲν τούτου ἄπορος	ἔσῃ	ἐν θαύματι ποιούμενος, ἅμα δὲ
[6, 4, 7]	ὡδὶ τοῦ σφαιρικοῦ σώματος ἀτενίσας	εἴσῃ	τὸ φῶς καὶ ὡδὶ αὐτός.
[6, 4, 12]	τῇ ἤδη ἐν τῷ ἀέρι	φωνηθείσῃ	φωνῇ, πρὸ δὲ τῶν σωμάτων
[6, 4, 7]	ἔξω σφαῖραν; Οὐκέτι δὲ οὐδ´	ἀπερείσῃ	τῇ διανοίᾳ ὅπου πρότερον ἦν
[6, 4, 1]	παντὸς σῶμα τεθῆναι ἐν ψυχῇ	οὔσῃ;	Ἀλλ´ εἰ ἔστιν εἰς τοσοῦτον
[6, 4, 7]	σῶμα, ἑτέρᾳ δυνάμει, οὐ σωματικῇ	οὔσῃ—	φέρε, εἴ τις τὸν ὄγκον
[6, 4, 6]	οὐδὲ παρ´ ἡμῖν ἡ ὄψις	τῇ	ἀκοῇ λέγει, καίτοι ἔκριναν ἄμφω,
[6, 4, 14]	ψυχαὶ καθαραὶ καὶ νοῦς συνημμένος	τῇ	ἁπάσῃ οὐσίᾳ, μέρη ὄντες τοῦ
[6, 4, 7]	σφαῖραν; Οὐκέτι δὲ οὐδ´ ἀπερείσῃ	τῇ	διανοίᾳ ὅπου πρότερον ἦν κείμενον,
[6, 4, 2]	τὴν τοῦ ὀνόματος ἀφεὶς κατηγορίαν	τῇ	διανοίᾳ τὸ λεγόμενον λαμβανέτω. Τοῦτο
[6, 4, 16]	πλεονάκις διδόναι ἑαυτῆς ἅτε πλησίον	τῇ	δυνάμει οὖσαν καὶ ἐν βραχυτέροις
[6, 4, 2]	ἑαυτοῦ. Ὅθεν ὡς οὐκ ἐν	τῇ	ἐκτάσει πλέον τι ληψόμενον— ἔξω
[6, 4, 6]	τοῦ παντὸς οὐ τὴν αὐτὴν	τῇ	ἐν τῷδε; Εἰ δὲ αἱ
[6, 4, 16]	ἐλλάμψῃ πρὸς αὐτήν, τῇ νεύσει	τῇ	ἐπὶ θάτερα πρὸς τὸ ὅλον
[6, 4, 15]	δὲ μᾶλλον οἷον ἐγγὺς γενόμενον	τῇ	ἐπιτηδειότητι, καὶ γενομένου οὐκέτι σώματος
[6, 4, 12]	ὡς ἂν γένοιτο, ἀνάλογον ἕξει	τῇ	ἤδη ἐν τῷ ἀέρι φωνηθείσῃ
[6, 4, 10]	τις λέγοι καὶ πῦρ ἐν	τῇ	θερμότητι εἶναι· εἰ γὰρ τοῦτο,
[6, 4, 16]	αὐτὴ οἷον ἐλλάμψῃ πρὸς αὐτήν,	τῇ	νεύσει τῇ ἐπὶ θάτερα πρὸς
[6, 4, 15]	ἀλλὰ καὶ ζῶντος σώματος, καὶ	τῇ	οἷον γειτονείᾳ καρπωσαμένου τι ἴχνος
[6, 4, 9]	μία μόνον ἔσται ἡ συνοῦσα	τῇ	οὐσίᾳ, αἱ δ´ ἄλλαι δυνάμεις
[6, 4, 5]	οὐδ´ αὖ οὕτως μεῖζον νομιστέον	τῇ	ποσοῦ μετρήσει, ἐπεὶ οὐδ´ ἐπὶ
[6, 4, 8]	ὡς, εἴ τι αὐτοῦ μεταλαμβάνει,	τῇ	τοῦ ὅλου δυνάμει μεταλαμβάνειν αὐτοῦ
[6, 4, 8]	δεῖται οὐδὲν σώματος πρότερον ὂν	τῇ	φύσει παντὸς σώματος, ἱδρυμένον αὐτὸ
[6, 4, 12]	ἀέρα πολλάκις καὶ λόγου ἐν	τῇ	φωνῇ οὖς μὲν παρὸν ἐδέξατο
[6, 4, 7]	εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ ἐν	τῇ	χειρί, καθόσον ἐφάπτεται εἰς τοσοῦτον
[6, 4, 7]	πρότερον αὐτό, τὴν πρόσθεν ἐν	τῇ	χειρὶ οὖσαν; Ἆρ´ οὐκ ἂν
[6, 4, 1]	τὸ ἐν τῷ ποδὶ καὶ	τῇ	χειρὶ ὑπάρχει, ὡς δηλοῦσιν αἱ
[6, 4, 5]	πολλαχῇ, εἴ τις προσθείη καὶ	τῇ	ψυχῇ ὄγκον. ~Τί οὖν οὐ
[6, 4, 5]	τί δεῖ δεδιέναι, μή τινος	ἀποστατῇ;	Πῶς γὰρ ἀποστατεῖ οὐκ ἐπιλείπουσα,
[6, 4, 16]	Ἔστι γὰρ ἡ ψυχὴ χωρὶς	πάντη	οὖσα ἑκάστη οὐχ ἑκάστη, ὅταν
[6, 4, 16]	τρόπον ἄλλον· οὐδενὶ δὲ ἐπιστατοῦσα	πάντη	πᾶσα, οἷον δυνάμει τότε τὸ
[6, 4, 16]	χωρὶς πάντη οὖσα ἑκάστη οὐχ	ἑκάστη,	ὅταν δὲ διακριθῇ οὐ τόπῳ,
[6, 4, 4]	ἤδη οὐ δυνάμει, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ	ἑκάστη·	οὔτε γὰρ ἡ μία ἡ
[6, 4, 16]	ἡ ψυχὴ χωρὶς πάντη οὖσα	ἑκάστη	οὐχ ἑκάστη, ὅταν δὲ διακριθῇ
[6, 4, 3]	γενόμενον μὲν γὰρ τοῦδε εἶδος	ἀπέστη	ἂν τοῦ τε πᾶν εἶναι
[6, 4, 12]	γενομένη ἐν σώματι οὐδ´ ὧς	ἀπέστη	τοῦ κατὰ τὸν φωνοῦντα εἶναι,
[6, 4, 15]	φρονοῦντος ἥκῃ εἰς αὐτοὺς λόγος,	κατέστη	εἰς τάξιν μετρίαν τὸ πλῆθος,
[6, 4, 4]	τὰ σώματα οὕτως ἐνομίσθη εἶναι	μεριστή.	Ἐπεί, ὅτι οὐ συνδιείληπται τοῖς
[6, 4, 7]	οὖσαν; Ἆρ´ οὐκ ἂν ἡ	αὐτὴ	ἀμέριστος οὖσα ἐν παντὶ ὡσαύτως
[6, 4, 4]	ὧν καὶ τῶν δυνάμεων ἡ	αὐτὴ	ἀπορία ἔσται ἡ ὅλου πανταχοῦ.
[6, 4, 16]	εἰς τὸν χείρω τόπον μόνον,	αὐτὴ	δὲ καθαρῶς ἐν τῷ νοητῷ
[6, 4, 1]	τῷ κατὰ συμβεβηκὸς τὸ μέγεθος	αὐτῇ	διδόναι. Ὁμοίως γὰρ ἄν τις
[6, 4, 4]	ὅλη κωλύει τὰς πολλὰς ἐν	αὐτῇ	εἶναι, οὔτε αἱ πολλαὶ τὴν
[6, 4, 14]	πᾶν ἑαυτοῦ. ~Ἀλλ´ εἰ ἡ	αὐτὴ	ἑκασταχοῦ ψυχή, πῶς ἰδία ἑκάστου;
[6, 4, 6]	ἀλλ´ οὐ πάθος. Εἶτα οὐδ´	αὐτὴ	ἡ κρίνασα κέκρικα» λέγει, ἀλλ´
[6, 4, 3]	ψυχὴν οὐκ ἄτοπον ἴσως, εἰ	αὐτὴ	μὲν ἐφ´ ἑαυτῆς λέγοιτο εἶναι
[6, 4, 16]	εἴδωλον γενόμενον οὕτως· ὅταν δ´	αὐτὴ	οἷον ἐλλάμψῃ πρὸς αὐτήν, τῇ
[6, 4, 9]	εἰς ἄπειρον, καὶ οὐκέτι οὐδ´	αὐτῇ	ὅλη, ἀλλὰ τῷ μερισμῷ ἔσται
[6, 4, 5]	γὰρ πᾶν κατείληφε, μᾶλλον δὲ	αὕτη	ἐστὶ τὸ πᾶν. Καὶ μεῖζόν
[6, 4, 16]	πᾶσαν ἣν ἔχει. Καὶ τοίνυν	αὕτη	τοῦ παντὸς οὖσα κόσμου νοητοῦ
[6, 4, 4]	μία τοιαύτη, ὥστε ἔχειν ἐν	ἑαυτῇ	πάσας. Οὕτως ἐστὶν ἄπειρος ἡ
[6, 4, 4]	πάσας. Οὕτως ἐστὶν ἄπειρος ἡ	τοιαύτη	φύσις. ~Καὶ τὸ μέγα αὐτῆς
[6, 4, 4]	μιᾷ, καὶ ἔστιν ἡ μία	τοιαύτη,	ὥστε ἔχειν ἐν ἑαυτῇ πάσας.
[6, 4, 8]	κατὰ συμβεβηκὸς ἂν γένοιτο, καὶ	ταύτῃ	παθητὸν ἂν λέγοιτο καὶ μεριστόν,
[6, 4, 6]	ἀμφοῖν· τοῦτο δὲ ἕτερον ἀμφοῖν.	Πολλαχῇ	δὲ καὶ ὁ λογισμὸς εἶδε
[6, 4, 5]	ἐλάττονος ὄγκου ἦν. Γελοῖον γὰρ	πολλαχῇ,	εἴ τις προσθείη καὶ τῇ
[6, 4, 7]	αἰσθητῶν οὐκ ἄμοιρον τοῦ αὐτοῦ	πολλαχῇ	κείμενον. Οὐ γὰρ ἐκεῖνο ὀρθῶς
[6, 4, 9]	εἰ μὴ πανταχοῦ, ἀλλ´ οὖν	πανταχῇ	ἅμα τὴν αὐτὴν ὅλην, οὐ
[6, 4, 15]	μὲν δὴ ἐκ τοῦ θείου	ψυχὴ	ἥσυχος ἦν κατὰ τὸ ἦθος
[6, 4, 11]	ἄλλως ψυχῇ σῶμα, ἄλλως ἐπιστήμη	ψυχῇ	καὶ ἐπιστήμη ἐπιστήμῃ ἐν τῷ
[6, 4, 12]	συμμεμερίσθαι, τί δεῖ ἀπιστεῖν, εἰ	ψυχὴ	μὴ μία τέταται συμμεριζομένη, ἀλλὰ
[6, 4, 4]	οὐδὲ ἐπιστῆμαι αἱ πολλαὶ ἐν	ψυχῇ	μιᾷ, καὶ ἔστιν ἡ μία
[6, 4, 4]	ὁμοειδές, καὶ νοῦς εἷς καὶ	ψυχὴ	μία; Καίτοι ἄλλην μὲν τοῦ
[6, 4, 5]	εἴ τις προσθείη καὶ τῇ	ψυχῇ	ὄγκον. ~Τί οὖν οὐ καὶ
[6, 4, 1]	τοῦ παντὸς σῶμα τεθῆναι ἐν	ψυχῇ	οὔσῃ; Ἀλλ´ εἰ ἔστιν εἰς
[6, 4, 1]	~Ἆρά γε ἡ	ψυχὴ	πανταχοῦ τῷ παντὶ πάρεστιν, ὅτι
[6, 4, 14]	~Ἀλλ´ εἰ ἡ αὐτὴ ἑκασταχοῦ	ψυχή,	πῶς ἰδία ἑκάστου; Καὶ πῶς
[6, 4, 11]	νοητὰ αὐτοῖς· ἐπεὶ καὶ ἄλλως	ψυχῇ	σῶμα, ἄλλως ἐπιστήμη ψυχῇ καὶ
[6, 4, 1]	τὸ σῶμα, οὕτω καὶ ἡ	ψυχή.	Τὰ μὲν γὰρ πάθη τῶν
[6, 4, 16]	μὴ τοῦδε ᾖ, ἀλλ´ οὖν	ψυχὴ	τοῦδε λεγομένη ὁπωσοῦν μερική πως
[6, 4, 16]	τὴν δύναμιν. Ἔστι γὰρ ἡ	ψυχὴ	χωρὶς πάντη οὖσα ἑκάστη οὐχ
[6, 4, 16]	οὕτως· ὅταν δ´ αὐτὴ οἷον	ἐλλάμψῃ	πρὸς αὐτήν, τῇ νεύσει τῇ
[6, 4, 3]	πᾶν ἦν ζωή, τὸ μέρος	ζωὴ	οὐκ ἔσται. Ἀλλὰ τὸν νοῦν,
[6, 4, 3]	Ἀλλ´ εἰ τὸ πᾶν ἦν	ζωή,	τὸ μέρος ζωὴ οὐκ ἔσται.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010