Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 6]	τῇ ἐν τῷδε; Εἰ δὲ	αἱ	αἰσθήσεις διάφοροι, καὶ τὰ πάθη
[6, 4, 1]	τῇ χειρὶ ὑπάρχει, ὡς δηλοῦσιν	αἱ	ἀντιλήψεις. Καὶ ὅλως ἐν μὲν
[6, 4, 9]	οὐδ´ ἂν αἱ δυνάμεις αὗται	αἱ	ἀπ´ ἐκείνου ἐλθοῦσαι ἀποτετμημέναι ἂν
[6, 4, 7]	οὐδὲ τοῦτο μεμερισμένον. Δηλοῦσι δὲ	αἱ	ἀποτομαὶ ἐπὶ θάτερα ἢ ὅθεν
[6, 4, 9]	ἔσται ἡ συνοῦσα τῇ οὐσίᾳ,	αἱ	δ´ ἄλλαι δυνάμεις μόνον· καίτοι
[6, 4, 16]	περιόδοις καὶ ἄνοδος αὖ καὶ	αἱ	δίκαι καὶ αἱ εἰς ἄλλων
[6, 4, 9]	πότερα ἔτι εἰσὶν ἐν αὐτῷ	αἱ	δυνάμεις αἱ ἐνταῦθα ἐν τῷ
[6, 4, 9]	ὑποστάσει ποιεῖν εἶναι, οὐδ´ ἂν	αἱ	δυνάμεις αὗται αἱ ἀπ´ ἐκείνου
[6, 4, 3]	παντὸς παρόντος. Οὗ δὲ πᾶσαι	αἱ	δυνάμεις, αὐτὸ σαφῶς πάρεστι χωριστὸν
[6, 4, 9]	ἢ πολλὰ γενόμενον ὅλον ἕκαστον	αἱ	δυνάμεις καὶ ὅμοιαι ἀλλήλαις, ὥστε
[6, 4, 16]	αὖ καὶ αἱ δίκαι καὶ	αἱ	εἰς ἄλλων ζῴων σώματα εἰσκρίσεις;
[6, 4, 9]	εἰσὶν ἐν αὐτῷ αἱ δυνάμεις	αἱ	ἐνταῦθα ἐν τῷ αἰσθητῷ γεγενημέναι
[6, 4, 9]	ὡς ἐλάττους καὶ ἀμυδραὶ δυνάμεις	αἱ	ἐξ ἐκείνου, οἱονεὶ φῶς ἐκ
[6, 4, 4]	εἰσι διωρισμέναι, ὥσπερ οὐδὲ ἐπιστῆμαι	αἱ	πολλαὶ ἐν ψυχῇ μιᾷ, καὶ
[6, 4, 4]	μίαν. Ἐν γὰρ τῷ ὅλῳ	αἱ	πολλαὶ ἤδη οὐ δυνάμει, ἀλλ´
[6, 4, 4]	πολλὰς ἐν αὐτῇ εἶναι, οὔτε	αἱ	πολλαὶ τὴν μίαν. Διέστησαν γὰρ
[6, 4, 10]	παρ´ ἐκείνου, ἀθάνατοι δὲ καὶ	αἱ	ψυχαὶ καὶ νοῦς πᾶς, καὶ
[6, 4, 1]	καὶ πρὸ τῶν σωμάτων τοῦτο	δύνασθαι,	ῥᾴδιον ἂν καὶ ἐπὶ τῶν
[6, 4, 2]	ἐστι μήτε ἐγγύθεν, δυνατοῖς δὲ	δέξασθαί	ἐστιν. ~Ἆρ´ οὖν αὐτὸ φήσομεν
[6, 4, 15]	Τὸ δὲ γίνεται ὡς μὴ	δέξασθαι	πᾶσαν καίτοι παροῦσαν πᾶσαν, ἀλλ´
[6, 4, 15]	ὅτι μὴ ἠδυνήθη τὸ θορυβοῦν	δέξασθαι	τὸν ἄνωθεν λόγον, καὶ τοῦτό
[6, 4, 15]	ἦν δὲ γενόμενον οὕτως, ὡς	δέξασθαι	ψυχήν. Τὸ δὲ γίνεται ὡς
[6, 4, 1]	ἂν καὶ ἐπὶ τῶν σωμάτων	παραδέξασθαι	τὸ τοιοῦτο γένοιτο. ~Ἔστι δὴ
[6, 4, 2]	τῷ ὄντι· οὐ γὰρ ἦν	ἀποσπᾶσθαι	αὐτὸ ἀφ´ ἑαυτοῦ, καὶ τὸ
[6, 4, 16]	ψυχῆς ἄριστα πεφιλοσοφηκότων παρειλήφαμεν, οἷς	πειρᾶσθαι	προσήκει σύμφωνον ἢ μὴ διάφωνόν
[6, 4, 2]	ἑαυτοῦ, καὶ τὸ πανταχοῦ δὲ	λέγεσθαι	εἶναι αὐτὸ δῆλον, ὅτι ἐν
[6, 4, 3]	πάντα, καὶ οὕτως αὐτὸ πανταχοῦ	λέγεσθαι	εἶναι; Οὕτω γὰρ τὰς ψυχὰς
[6, 4, 2]	ἐστίν, ἀλλὰ τῷ γε οἷον	ἐρείδεσθαι	ἐπ´ αὐτοῦ καὶ ἀναπαύεσθαι πανταχοῦ
[6, 4, 8]	μὴ ὑπάρχει, πῶς ἂν τὸ	μερίζεσθαι	ἔχοι; Ἀμέριστον ἄρα δεῖ αὐτὸ
[6, 4, 1]	περὶ τὰ σώματα φύσιν ἔχουσα	μερίζεσθαι;	Ἢ καὶ παρ´ αὐτῆς πανταχοῦ
[6, 4, 8]	τοῦ σώματος μηδαμῶς αὐτὸ πάσχειν	μερίζεσθαί	τε οὐχ οἷόν τε· σώματος
[6, 4, 14]	οὐδὲ μεριζόμενον τοίνυν, ἀλλὰ δοκεῖ	μερίζεσθαι	τῷ λαβόντι. Τὸ δὲ ἐκεῖ
[6, 4, 3]	ἄλλο καὶ κατ´ ἄλλο ζῷον	γίγνεσθαι.	Ἢ ἐφ´ ὧν μὲν τὸ
[6, 4, 2]	περιλαβεῖν δεδυνημένον οὐδ´ αὖ ἐντὸς	γενέσθαι	ἠγάπησε τόπον ἔχειν καὶ τάξιν
[6, 4, 14]	πρὸ τοῦ ταύτην τὴν γένεσιν	γενέσθαι	ἦμεν ἐκεῖ ἄνθρωποι ἄλλοι ὄντες
[6, 4, 16]	εἶναι τὴν σώματος φύσιν ἐκεῖ	γενέσθαι	καὶ μεταλαβεῖν ζωῆς καὶ ψυχῆς,
[6, 4, 16]	τι παρ´ αὐτῆς, οὐκ ἐκείνου	γενέσθαι,	τὸ δ´ ἀπελθεῖν τὸ μηδαμῇ
[6, 4, 16]	ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν σώματι	γενέσθαι,	τὸ τούτῳ δοῦναί τι παρ´
[6, 4, 1]	τῷ παντὶ πρὶν τὸ πᾶν	γενέσθαι	τοῦ παντὸς οὐκ ὄντος; Τό
[6, 4, 16]	μὲν κατελθεῖν τὸ ἐν σώματι	γενέσθαι,	ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν σώματι
[6, 4, 4]	νομίζειν τὸ πλῆθος τῶν ψυχῶν	γίνεσθαι,	ἀλλὰ πρὸ τῶν σωμάτων εἶναι
[6, 4, 16]	οὖσα. Τὸ δὲ εἰς Ἅιδου	γίνεσθαι,	εἰ μὲν ἐν τῷ ἀιδεῖ,
[6, 4, 16]	ἀλλὰ τὸ τήνδε ἐν ἐκείνῃ	γίνεσθαι	καὶ μεταλαβεῖν, δῆλον ὅτι ὃ
[6, 4, 10]	δυνάμεις παρὰ τῶν προτέρων ἀξιώσουσι	γίνεσθαι.	Τὸ δ´ ἐπὶ τοῦ πυρὸς
[6, 4, 1]	Καὶ εἰ τῷ σώματι λέγοιτο	συνεκτείνεσθαι	μὴ σῶμα οὖσα, οὐδ´ ὧς
[6, 4, 8]	εἶναι, αὐτὸ δὲ ὂν οὐκ	ἀπολείπεσθαι	ἑαυτοῦ. Οὐδ´ αὖ τοσοῦτον, ὅσον
[6, 4, 14]	τὸ δὲ γινόμενον πελάζει καὶ	συνάπτεσθαι	δοκεῖ καὶ ἐξήρτηται ἐκείνου. Ἡμεῖς
[6, 4, 2]	ἄλλῳ μέρει αὐτοῦ ἄλλῳ μέρει	ἐφάπτεσθαι	ἐκείνου καὶ εἶναι τὸ πόρρω
[6, 4, 2]	οἷον ἐρείδεσθαι ἐπ´ αὐτοῦ καὶ	ἀναπαύεσθαι	πανταχοῦ ὄντος ἐκείνου καὶ συνέχοντος,
[6, 4, 2]	ἔτι δεῖσθαι τοῦ πόρρω, ἀλλὰ	στρέφεσθαι	ἐν τῷ αὐτῷ, ὡς παντὸς
[6, 4, 7]	τὸν σωματικὸν τῆς χειρὸς ὑποθεῖτο	ἀφῃρῆσθαι,	καταλείποι δὲ τὴν δύναμιν τὴν
[6, 4, 10]	οὐκ ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν του	συνηρτῆσθαι	τῷ ἀρχετύπῳ ἔστι γὰρ καὶ
[6, 4, 2]	τὸ πᾶν, ὥστε μηδὲν ἔτι	δεῖσθαι	τοῦ πόρρω, ἀλλὰ στρέφεσθαι ἐν
[6, 4, 2]	ἄνευ ἐκείνου οὔτε μένειν οὔτε	κινεῖσθαι.	Καὶ γὰρ εἰ μὴ ὡς
[6, 4, 9]	παντὶ τῷ ὅλῳ; Εἰ δὲ	μεμερίσθαι	ἑκάστην εἰς ἄπειρον, καὶ οὐκέτι
[6, 4, 1]	αὐτὸ οὐ μεμερισμένον, οὕτω δὲ	μεμερίσθαι	λεγόμενον, ὅτι πανταχοῦ. Λέγωμεν οὖν
[6, 4, 12]	μέρει συνεζεῦχθαι, τόδε δὲ τῷδε	συμμεμερίσθαι,	τί δεῖ ἀπιστεῖν, εἰ ψυχὴ
[6, 4, 4]	μερίσαντα τὸ ὅλον ὡς μηδὲν	ἐλαττοῦσθαι	ἀφ´ οὗ ὁ μερισμὸς γεγένηται,
[6, 4, 3]	εἶναι λέγουσιν, ὥστε αὐτὸ μὲν	ἱδρῦσθαι	ἐν αὑτῷ, τὰς δ´ ἐκπεμφθείσας
[6, 4, 7]	δόξαν ἡμῖν κατὰ ταῦτα κἀκεῖνο	διειλῆφθαι,	οἷον εἴ τις τὸ κρατοῦν
[6, 4, 12]	μέρος αὐτῆς τῷδε τῷ μέρει	συνεζεῦχθαι,	τόδε δὲ τῷδε συμμεμερίσθαι, τί
[6, 4, 9]	ὅλον ἕκαστον αἱ δυνάμεις καὶ	ὅμοιαι	ἀλλήλαις, ὥστε καὶ μετὰ τῆς
[6, 4, 9]	ἐκ φανοτέρου, καὶ δὴ καὶ	οὐσίαι	συνοῦσαι ταῖς δυνάμεσι ταύταις, ἵνα
[6, 4, 16]	δὲ εἶναι τὴν τοιαύτην κοινωνίαν	καὶ	ἀγαθὸν τὴν ἀπαλλαγήν. Διὰ τί;
[6, 4, 9]	μή εἰσιν, ἄτοπον ἐλαττωθῆναι ἐκεῖνο	καὶ	ἀδύναμον γεγονέναι ἐστερημένον ὧν πρότερον
[6, 4, 3]	ἦν γὰρ ἂν τοὐναντίον θαυμαστὸν	καὶ	ἀδύνατον πρὸς τῷ θαυμαστῷ, εἰ
[6, 4, 16]	ἐν περιόδοις καὶ ἄνοδος αὖ	καὶ	αἱ δίκαι καὶ αἱ εἰς
[6, 4, 16]	ἄνοδος αὖ καὶ αἱ δίκαι	καὶ	αἱ εἰς ἄλλων ζῴων σώματα
[6, 4, 10]	τὰ παρ´ ἐκείνου, ἀθάνατοι δὲ	καὶ	αἱ ψυχαὶ καὶ νοῦς πᾶς,
[6, 4, 6]	κρίνει τὴν περὶ τὸν δάκτυλον	καὶ	ἀλγηδόνα τὴν περὶ τὴν κεφαλήν.
[6, 4, 15]	ἐλθούσης, γένεσις ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν	καὶ	ἀλγηδόνων ἐν αὐτῷ ἐξέφυ· ἦν
[6, 4, 15]	συννοίᾳ δῆμος ἄτακτος, τροφῆς δεόμενος	καὶ	ἄλλα ἃ δὴ πάσχει αἰτιώμενος,
[6, 4, 12]	τὸ δυνάμενον ψυχὴν ἔχειν ἕξει	καὶ	ἄλλο αὖ καὶ ἕτερον ἀπὸ
[6, 4, 7]	σῶμα ὅλον καὶ ξύλον πολύπηχυ	καὶ	ἄλλο τι, καὶ ἐπὶ πᾶν
[6, 4, 9]	δ´ ἐν ἐκείνῳ τέ εἰσι	καὶ	ἄλλοθι, ἢ ὅλαι ἢ μέρη
[6, 4, 6]	ὁ αὐτὸς δικαστὴς ἐν ἄλλοις	καὶ	ἄλλοις πάθεσι γινόμενος· καίτοι οὐχ
[6, 4, 14]	προσεθέμεθα ἀργήσαντος τοῦ προτέρου ἐκείνου	καὶ	ἄλλον τρόπον οὐ παρόντος. ~Ἀλλὰ
[6, 4, 3]	αὐτῷ πανταχοῦ, κατὰ συμβεβηκὸς δὲ	καὶ	ἄλλου. Μηδενὸς δὲ ὂν τοῦ
[6, 4, 11]	ἄλλως τὰ νοητὰ αὐτοῖς· ἐπεὶ	καὶ	ἄλλως ψυχῇ σῶμα, ἄλλως ἐπιστήμη
[6, 4, 1]	ὄντος; Τό τε ἀμερῆ λεγομένην	καὶ	ἀμεγέθη εἶναι πανταχοῦ εἶναι μέγεθος
[6, 4, 1]	καὶ εὐπαράδεκτον γένοιτο, πῶς ἀσώματος	καὶ	ἀμεγέθης οὖσα δύναται εἰς πλεῖστον
[6, 4, 9]	Εἰ δ´ ἕτεραι ὡς ἐλάττους	καὶ	ἀμυδραὶ δυνάμεις αἱ ἐξ ἐκείνου,
[6, 4, 15]	ἂν τοῦτον τὸν ὄχλον δουλώσηται	καὶ	ἀναδράμῃ εἰς ἐκεῖνον, ὅς ποτε
[6, 4, 2]	γε οἷον ἐρείδεσθαι ἐπ´ αὐτοῦ	καὶ	ἀναπαύεσθαι πανταχοῦ ὄντος ἐκείνου καὶ
[6, 4, 15]	καὶ ἐκκλησίας κακία. Τοῦτο δὲ	καὶ	ἀνθρώπου κακία αὖ ἔχοντος δῆμον
[6, 4, 16]	ἡ κάθοδος ἡ ἐν περιόδοις	καὶ	ἄνοδος αὖ καὶ αἱ δίκαι
[6, 4, 14]	νοῦς. Καὶ γὰρ ἕν ἐστι	καὶ	ἄπειρον αὖ καὶ πάντα ὁμοῦ
[6, 4, 14]	διακριθὲν χωρίς. Πῶς γὰρ ἂν	καὶ	ἄπειρον ἢ οὕτω λέγοιτο, ὅτι
[6, 4, 16]	Εἰ δὲ παντελῶς λύσειε φιλοσοφία,	καὶ	ἀπέλθοι τὸ εἴδωλον εἰς τὸν
[6, 4, 11]	μείζους τε καὶ ὑφιεμένας. Ἐπεὶ	καὶ	ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὁ μὲν
[6, 4, 12]	καὶ ἐν πολλοῖς αὖ φανταζομένου.	Καὶ	αὖ ἦλθεν ἄλλο εἰς τὸ
[6, 4, 14]	ἔδει αὐτὸ ἔχειν, ἀλλ´ ἄπειρον,	καὶ	αὖ μίαν καὶ τὴν μίαν
[6, 4, 14]	ὁμοῦ καὶ ἕκαστον ἔχει διακεκριμένον	καὶ	αὖ οὐ διακριθὲν χωρίς. Πῶς
[6, 4, 8]	ἀλλ´ ἐκεῖνο μὲν αὐτοῦ εἶναι	καὶ	αὐτὸ εἶναι, αὐτὸ δὲ ὂν
[6, 4, 9]	γενόμενον ἐν ἑκάστῳ ὅλον ἦν	καὶ	αὐτὸ ἕκαστον οἷον τὸ πρῶτον—
[6, 4, 3]	πρὸς τῷ θαυμαστῷ, εἰ τόπον	καὶ	αὐτὸ ἔχον οἰκεῖον παρῆν ἄλλῳ
[6, 4, 6]	τὴν αὐτὴν ψυχὴν ἔχει ἔχον	καὶ	αὐτὸ ἣν ἔχει ψυχήν; Τί
[6, 4, 2]	ἐκείνου οὔτε μένειν οὔτε κινεῖσθαι.	Καὶ	γὰρ εἰ μὴ ὡς ἐν
[6, 4, 9]	οὗ ἡ ἔφεσις οὐκ ἦν.	~Καὶ	γὰρ εἰ τὸ μέρος τὸ
[6, 4, 14]	ψυχὰς ἔχει καὶ πάντας νοῦς.	Καὶ	γὰρ ἕν ἐστι καὶ ἄπειρον
[6, 4, 11]	καὶ πᾶν τὸ ὂν ἕν.	Καὶ	γὰρ τὸ ἕτερον ἑαυτῷ καὶ
[6, 4, 14]	τὸ ἐνεργοῦν εἰς αὐτὴν παρόν·	καὶ	γεγενήμεθα τὸ συνάμφω καὶ οὐ
[6, 4, 4]	οὗ ὁ μερισμὸς γεγένηται, ἢ	καὶ	γεννήσαντα ἀπ´ αὐτοῦ, ἵνα δὴ
[6, 4, 14]	τὸ οὖς ἀκούσειε καὶ δέξαιτο,	καὶ	γένοιτο κατ´ ἐνέργειαν ἀκοή τις
[6, 4, 12]	τῷ φωνοῦντι καὶ φωνήσοντι· καίτοι	καὶ	γενομένη ἐν σώματι οὐδ´ ὧς
[6, 4, 12]	πανταχοῦ τοῦ παντὸς οὐ μεμερισμένη;	Καὶ	γενομένη μὲν ἐν σώμασιν, ὡς
[6, 4, 15]	οἷον ἐγγὺς γενόμενον τῇ ἐπιτηδειότητι,	καὶ	γενομένου οὐκέτι σώματος μόνου, ἀλλὰ
[6, 4, 10]	τε παρὰ τοῦ προτέρου κυρίως	καὶ	γίνεται ἀπ´ αὐτοῦ καὶ οὐκ
[6, 4, 1]	ἐφ´ ἑαυτοῦ σώματος ὄν τι	καὶ	γινωσκόμενον τότε· διὸ καὶ ἐξ
[6, 4, 8]	ἄυλον δὲ εἴ τί ἐστι	καὶ	δεῖται οὐδὲν σώματος πρότερον ὂν
[6, 4, 14]	ἄλλοθεν παραθεὶς τὸ οὖς ἀκούσειε	καὶ	δέξαιτο, καὶ γένοιτο κατ´ ἐνέργειαν
[6, 4, 6]	δύναται, προσελθεῖν, τὸ δὲ προσεληλυθὸς	καὶ	δεξάμενον ἔχει. Τί οὖν; Τὸ
[6, 4, 11]	ἄλλως. Καὶ δὴ τὰ πρῶτα	καὶ	δεύτερα καὶ τρίτα τάξει καὶ
[6, 4, 9]	ἐκ φωτὸς ἀμυδρὸν ἐκ φανοτέρου,	καὶ	δὴ καὶ οὐσίαι συνοῦσαι ταῖς
[6, 4, 4]	τὸ ὂν καὶ τὰ ὄντα;	Καὶ	δὴ καὶ προιόντα ἐκ τῶν
[6, 4, 11]	δὲ τεθολωμένῳ ἡ μετάληψις ἄλλως.	Καὶ	δὴ τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα
[6, 4, 7]	οὐ διδοῦσαι εἶναι οὐδὲ μερίζουσαι.	Καὶ	δὴ τοίνυν εἰ δύναμις μόνον
[6, 4, 11]	καὶ τρίτα τάξει καὶ δυνάμει	καὶ	διαφοραῖς, οὐ τόποις. Οὐδὲν γὰρ
[6, 4, 12]	φωνῶν καὶ ἔχει τὴν φωνὴν	καὶ	δίδωσι. Τὰ μὲν οὖν τῆς
[6, 4, 7]	τῷ κρατουμένῳ σώματι μῆκος ἄλλο	καὶ	δύναιτο ἡ χεὶρ φέρειν, ἡ
[6, 4, 11]	καὶ δεύτερα καὶ τρίτα τάξει	καὶ	δυνάμει καὶ διαφοραῖς, οὐ τόποις.
[6, 4, 8]	ὅλου ἐφίεται αὐτοῦ· ὥστε εἰ	καὶ	δύναται μεταλαβεῖν, ὅλου ἂν αὐτοῦ
[6, 4, 2]	ἐκείνου καὶ εἶναι τὸ πόρρω	καὶ	ἐγγύθεν· εἰ δὲ μήτε τὸ
[6, 4, 12]	ἦλθε πρὸς τὸ οὕτως ὂν	καὶ	ἐγένετο ἐν τῷ τῆς ζωῆς
[6, 4, 12]	μὲν παρὸν ἐδέξατο καὶ ᾔσθετο,	καὶ	εἰ ἕτερον θείης μεταξὺ τῆς
[6, 4, 9]	αὐτὴν πανταχοῦ συγχωρεῖν εἶναι, ἢ	καί,	εἰ μὴ πανταχοῦ, ἀλλ´ οὖν
[6, 4, 7]	τοῦ αἰωρουμένου καὶ κρατουμένου σώματος.	Καὶ	εἰ προσθείης δὲ τῷ κρατουμένῳ
[6, 4, 1]	ἔχουσαν πῶς ἄν τις παραδέξαιτο;	Καὶ	εἰ τῷ σώματι λέγοιτο συνεκτείνεσθαι
[6, 4, 10]	συνηρτῆσθαι τῷ ἀρχετύπῳ ἔστι γὰρ	καὶ	εἰκόνα εἶναι ἀπόντος τοῦ ἀρχετύπου,
[6, 4, 11]	ἐπιτηδειότητι τοῦ δεξομένου παρεῖναι νομιστέον,	καὶ	εἶναι μὲν πανταχοῦ τοῦ ὄντος
[6, 4, 2]	αὐτοῦ ἄλλῳ μέρει ἐφάπτεσθαι ἐκείνου	καὶ	εἶναι τὸ πόρρω καὶ ἐγγύθεν·
[6, 4, 12]	ὅλου ὄντος τοῦ φωνηθέντος λόγου	καὶ	ἑκάστης ἀκοῆς τὸ πᾶν ὁμοίως
[6, 4, 14]	ἄπειρον αὖ καὶ πάντα ὁμοῦ	καὶ	ἕκαστον ἔχει διακεκριμένον καὶ αὖ
[6, 4, 9]	ἀεὶ ἕκαστον— πολλὰ τὰ πρῶτα	καὶ	ἕκαστον πρῶτον. Εἶτα ταῦτα τὰ
[6, 4, 14]	ἡ δὲ κακή; Ἢ ἐξαρκεῖ	καὶ	ἑκάστῳ καὶ πάσας ψυχὰς ἔχει
[6, 4, 3]	παρεῖναι, παντὶ δὲ παρὸν ὡς	καὶ	ἑκάστῳ ὅλον παρεῖναι. Ἢ ἔσται
[6, 4, 15]	λόγον, καὶ τοῦτό ἐστι πόλεως	καὶ	ἐκκλησίας κακία. Τοῦτο δὲ καὶ
[6, 4, 6]	πάθους. Εἴρηται δὲ περὶ τούτου	καὶ	ἐν ἄλλοις. ~Ἀλλὰ πάλιν λέγωμεν
[6, 4, 10]	αἱ ψυχαὶ καὶ νοῦς πᾶς,	καὶ	ἐν ἄλλοις διὰ πλειόνων εἴρηται.
[6, 4, 2]	τε ἔδει ἐκεῖ καὶ εὐθυπορεῖν	καὶ	ἐν ἄλλῳ μέρει αὐτοῦ ἄλλῳ
[6, 4, 16]	ἅτε πλησίον τῇ δυνάμει οὖσαν	καὶ	ἐν βραχυτέροις διαστήμασι φύσεως τῆς
[6, 4, 2]	τὸ πανταχοῦ ἐν τῷ ὄντι	καὶ	ἐν ἑαυτῷ· ἤδη γὰρ γίνεται
[6, 4, 8]	μένοι αὐτὸ ἐφ´ ἑαυτοῦ ὅλον	καὶ	ἐν οἷς ὁρᾶται ὅλον. Εἰ
[6, 4, 12]	ἑαυτοῦ, ἀλλὰ ὅλου ἐν αὐτῷ	καὶ	ἐν πολλοῖς αὖ φανταζομένου. Καὶ
[6, 4, 12]	καὶ τοῦτο ἔχει, ὅπερ ἦν	καὶ	ἐν τοῖς ἄλλοις. Οὐδὲ γὰρ
[6, 4, 16]	τοῦ παντὸς οὖσα κόσμου νοητοῦ	καὶ	ἐν τῷ ὅλῳ τὸ μέρος
[6, 4, 16]	νῦν, οὗ τὸ σῶμα ἡμῶν	καὶ	ἐν ᾧ τόπῳ, κἀκείνη λέγεται
[6, 4, 14]	πέρασιν ἀφώρισται· διὰ τοῦτο αὖ	καὶ	ἕν. Οὐ γὰρ δὴ μίαν
[6, 4, 1]	διδόναι. Ὁμοίως γὰρ ἄν τις	καὶ	ἐνταῦθα ζητήσειεν εὐλόγως, ὅπως κατὰ
[6, 4, 8]	οὐ τοίνυν οὐδὲ τὸ ἐνταῦθα	καὶ	ἐνταῦθα· ἤδη γὰρ ἂν πολλάκις
[6, 4, 9]	δὲ ὅλαι, ἤτοι αἵπερ ἐκεῖ	καὶ	ἐνταῦθα οὐ μεμερισμέναι, καὶ πάλιν
[6, 4, 1]	τι καὶ γινωσκόμενον τότε· διὸ	καὶ	ἐξ ἀνάγκης τοσοῦτον, τό τε
[6, 4, 14]	Τὸ δὲ ἐκεῖ τὸ ἔκπαλαι	καὶ	ἐξ ἀρχῆς· τὸ δὲ γινόμενον
[6, 4, 12]	ἄλλο εἰς τὸ λαβεῖν ψυχὴν	καὶ	ἐξ ἀφανοῦς αὖ καὶ τοῦτο
[6, 4, 14]	γινόμενον πελάζει καὶ συνάπτεσθαι δοκεῖ	καὶ	ἐξήρτηται ἐκείνου. Ἡμεῖς δέ τίνες
[6, 4, 6]	ψυχῇ ὄγκον. ~Τί οὖν οὐ	καὶ	ἐπ´ ἄλλο σῶμα ἔρχεται; Ἢ
[6, 4, 7]	ξύλον πολύπηχυ καὶ ἄλλο τι,	καὶ	ἐπὶ πᾶν μὲν τὸ κρατοῦν,
[6, 4, 7]	φῶς καὶ ὡδὶ αὐτός. Ἐπεὶ	καὶ	ἐπὶ τοῦ ἡλίου ἔχεις μὲν
[6, 4, 1]	λευκὸν οὐχ ὁμοπαθὲς τῷ ἄλλου.	Καὶ	ἐπὶ τοῦ λευκοῦ τὸ αὐτὸ
[6, 4, 1]	σωμάτων τοῦτο δύνασθαι, ῥᾴδιον ἂν	καὶ	ἐπὶ τῶν σωμάτων παραδέξασθαι τὸ
[6, 4, 9]	ἄνευ οὐσίας δύναμις, πρῶτον μὲν	καὶ	ἐπὶ τῶν τοιούτων δυνάμεων ἀναγκαῖον
[6, 4, 4]	πανταχοῦ παρεῖναι, ὁ αὐτὸς λόγος	καὶ	ἐπὶ τῶν ψυχῶν ἔσται. Ἐν
[6, 4, 15]	ἔχοντος δῆμον ἐν αὑτῷ ἡδονῶν	καὶ	ἐπιθυμιῶν καὶ φόβων κρατησάντων συνδόντος
[6, 4, 11]	ψυχῇ σῶμα, ἄλλως ἐπιστήμη ψυχῇ	καὶ	ἐπιστήμη ἐπιστήμῃ ἐν τῷ αὐτῷ
[6, 4, 12]	πανταχοῦ οὗ ἂν παρῇ πάρεστι	καὶ	ἔστι πανταχοῦ τοῦ παντὸς οὐ
[6, 4, 15]	ἦν, κατ´ ἐκεῖνόν τε ζῇ	καὶ	ἔστιν ἐκεῖνος διδοὺς τῷ σώματι,
[6, 4, 12]	ἦν ἐν παντὶ ἐν ἑαυτῷ	καὶ	ἔστιν ἐν ἑαυτῷ, καίτοι δοκοῦν
[6, 4, 4]	αἱ πολλαὶ ἐν ψυχῇ μιᾷ,	καὶ	ἔστιν ἡ μία τοιαύτη, ὥστε
[6, 4, 6]	ἀλλ´ ἡ σώματος τοιοῦδε φύσις·	καὶ	ἔστιν οἷον εἰ αὐτὸς ἡμῶν
[6, 4, 12]	ἔχειν ἕξει καὶ ἄλλο αὖ	καὶ	ἕτερον ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ. Ἦν
[6, 4, 2]	ἦν τῆς φύσεως τοῦ κενοῦ	καὶ	ἔτι ἐστίν, ἀλλὰ τῷ γε
[6, 4, 4]	ἀπορία ἔσται ἡ ὅλου πανταχοῦ.	Καὶ	ἔτι τὸ μέν τι ψυχὴν
[6, 4, 2]	αὐτό, προσχωρεῖν τε ἔδει ἐκεῖ	καὶ	εὐθυπορεῖν καὶ ἐν ἄλλῳ μέρει
[6, 4, 1]	τούτων, εἴ τι ἡμῖν σαφὲς	καὶ	εὐπαράδεκτον γένοιτο, πῶς ἀσώματος καὶ
[6, 4, 14]	προσελήλυθεν ἄνθρωπος ἄλλος εἶναι θέλων·	καὶ	εὑρὼν ἡμᾶς ἦμεν γὰρ τοῦ
[6, 4, 12]	τὸν φωνοῦντα εἶναι, ὅστις φωνῶν	καὶ	ἔχει τὴν φωνὴν καὶ δίδωσι.
[6, 4, 15]	πᾶσαν, ἀλλ´ οὐχ αὑτῷ, οἷον	καὶ	ζῷα τὰ ἄλλα καὶ τὰ
[6, 4, 15]	γενομένου οὐκέτι σώματος μόνου, ἀλλὰ	καὶ	ζῶντος σώματος, καὶ τῇ οἷον
[6, 4, 11]	Καὶ γὰρ τὸ ἕτερον ἑαυτῷ	καὶ	ἡ ἑτερότης αὐτοῦ. οὐ γὰρ
[6, 4, 12]	καὶ πρὸς αὐτὸ ὁ λόγος	καὶ	ἡ φωνή, μᾶλλον δὲ τὸ
[6, 4, 1]	κατὰ πᾶν τὸ σῶμα, οὕτω	καὶ	ἡ ψυχή. Τὰ μὲν γὰρ
[6, 4, 8]	καὶ τοῦτο καὶ πρώτως πάθος	καὶ	ᾗ σῶμα. Εἰ δὴ ᾗ
[6, 4, 6]	ἔστιν οἷον εἰ αὐτὸς ἡμῶν	καὶ	ἡδονὴν κρίνει τὴν περὶ τὸν
[6, 4, 15]	ἢ ἐλλάμψεως ἐλθούσης, γένεσις ἐπιθυμιῶν	καὶ	ἡδονῶν καὶ ἀλγηδόνων ἐν αὐτῷ
[6, 4, 12]	δοκοῦν ἐνταῦθα ἐλθεῖν. Πῶς γὰρ	καὶ	ἦλθεν; Εἰ οὖν μὴ ἦλθεν,
[6, 4, 12]	φωνῇ οὖς μὲν παρὸν ἐδέξατο	καὶ	ᾔσθετο, καὶ εἰ ἕτερον θείης
[6, 4, 14]	οὐ θάτερον, ὃ πρότερον ἦμεν,	καὶ	θάτερόν ποτε, ὃ ὕστερον προσεθέμεθα
[6, 4, 14]	ἄνθρωποι ἄλλοι ὄντες καί τινες	καὶ	θεοί, ψυχαὶ καθαραὶ καὶ νοῦς
[6, 4, 2]	μεταλαμβάνει αὐτοῦ καὶ συντυγχάνει αὐτῷ	καὶ	ἰσχύει παρ´ αὐτοῦ οὐ μερίζον
[6, 4, 11]	δὲ αὐτῷ τὸ δυνάμενον παρεῖναι,	καὶ	καθόσον δύναται κατὰ τοσοῦτον αὐτῷ
[6, 4, 15]	μικτός τις ἐξ ἀγαθοῦ ἑαυτοῦ	καὶ	κακοῦ ἑτέρου γεγενημένος. ~Ἀλλ´ εἰ
[6, 4, 3]	τὰς δ´ ἐκπεμφθείσας κατ´ ἄλλο	καὶ	κατ´ ἄλλο ζῷον γίγνεσθαι. Ἢ
[6, 4, 9]	ἕκαστον· ἔπειτα πῶς ἦλθον ἀποτμηθεῖσαι	καὶ	καταλείπουσαι; Εἰ γὰρ δὴ καὶ
[6, 4, 9]	καὶ καταλείπουσαι; Εἰ γὰρ δὴ	καὶ	κατέλιπον, δηλονότι κατέλιπόν που ἰοῦσαι.
[6, 4, 10]	ἰνδάλματος ποίησις οἷον ἐν ὕδασι	καὶ	κατόπτροις ἢ ἐν σκιαῖς ἐνταῦθα
[6, 4, 7]	ποσῷ, οὐ τῷ τοῦ αἰωρουμένου	καὶ	κρατουμένου σώματος. Καὶ εἰ προσθείης
[6, 4, 12]	οὔσης κατὰ τὸν ἀέρα πολλάκις	καὶ	λόγου ἐν τῇ φωνῇ οὖς
[6, 4, 14]	οἷον εἰ φωνῆς οὔσης μιᾶς	καὶ	λόγου ἑνὸς ἄλλος ἄλλοθεν παραθεὶς
[6, 4, 2]	τῷ παντὶ εἶναι, εἴπερ ἔσται,	καὶ	μάλιστα ἐξ ἐκείνου ἠρτημένον καὶ
[6, 4, 2]	καὶ τὸ πανταχοῦ ἐκεῖ τιθέμεθα,	καὶ	μέγα νομίζοντες τὸ αἰσθητὸν ἀποροῦμεν,
[6, 4, 2]	ἰὸν εὑρίσκει αὐτὸ πανταχοῦ πᾶν	καὶ	μεῖζον ἑαυτοῦ. Ὅθεν ὡς οὐκ
[6, 4, 5]	δὲ αὕτη ἐστὶ τὸ πᾶν.	Καὶ	μεῖζόν τι οὖσα ἢ κατὰ
[6, 4, 14]	ἕν, ἀλλ´ ἀφ´ ἑνὸς ἀρξαμένας	καὶ	μενούσας ὅθεν ἤρξαντο, μᾶλλον δὲ
[6, 4, 3]	σῶμα ἔσται. Πῶς γὰρ δὴ	καὶ	μεριεῖς; Ἆρά γε τὴν ζωὴν
[6, 4, 8]	σῶμα τὸ ἀμέριστον. Πῶς γὰρ	καὶ	μερίσεις οὐκ ἔχον μέγεθος; Εἰ
[6, 4, 8]	καὶ ταύτῃ παθητὸν ἂν λέγοιτο	καὶ	μεριστόν, ἐπειδὴ σώματός ἐστί τι
[6, 4, 13]	μικρόν· οὕτω γὰρ οὐδὲν ἧττον	καὶ	μεριστὸν ἔσται καὶ οὐ παντὶ
[6, 4, 11]	ἐκεῖ, τὸ δὲ ἔτι δεύτερον	καὶ	μετ´ ἐκεῖνο ἄλλα; Ἢ τὸ
[6, 4, 9]	δυνάμεις καὶ ὅμοιαι ἀλλήλαις, ὥστε	καὶ	μετὰ τῆς οὐσίας ἑκάστης ἡ
[6, 4, 16]	τὸ τήνδε ἐν ἐκείνῃ γίνεσθαι	καὶ	μεταλαβεῖν, δῆλον ὅτι ὃ λέγουσιν
[6, 4, 16]	τὴν σώματος φύσιν ἐκεῖ γενέσθαι	καὶ	μεταλαβεῖν ζωῆς καὶ ψυχῆς, καὶ
[6, 4, 4]	εἰ τὸ ὂν πανταχοῦ ἓν	καὶ	μὴ ὡς ὁμοειδές, καὶ νοῦς
[6, 4, 1]	τὸ πεπονθὸς ἔχειν τὸ πάθος,	καὶ	μηδὲν εἶναι ἐφ´ ἑαυτοῦ σώματος
[6, 4, 4]	τῶν σωμάτων εἶναι καὶ πολλὰς	καὶ	μίαν. Ἐν γὰρ τῷ ὅλῳ
[6, 4, 4]	μόνον. Ἀλλὰ πῶς ψυχαὶ πολλαὶ	καὶ	νοῖ πολλοὶ καὶ τὸ ὂν
[6, 4, 14]	πᾶσαν ζωὴν καὶ πᾶσαν ψυχὴν	καὶ	νοῦν ἅπαντα; Ἕκαστον δὲ αὐτῶν
[6, 4, 11]	εἶναι τὰ διάφορα, οἷον ψυχὴν	καὶ	νοῦν καὶ πάσας ἐπιστήμας μείζους
[6, 4, 4]	ἓν καὶ μὴ ὡς ὁμοειδές,	καὶ	νοῦς εἷς καὶ ψυχὴ μία;
[6, 4, 10]	ἀθάνατοι δὲ καὶ αἱ ψυχαὶ	καὶ	νοῦς πᾶς, καὶ ἐν ἄλλοις
[6, 4, 4]	τὸ ὂν καὶ τὰ ὄντα	καὶ	νοῦς πολλοὺς καὶ ψυχὰς πολλάς,
[6, 4, 4]	ἐόντι πελάζει, καὶ πᾶν ὁμοῦ,	καὶ	νοῦς πολὺς ἑτερότητι, οὐ τόπῳ,
[6, 4, 14]	τινες καὶ θεοί, ψυχαὶ καθαραὶ	καὶ	νοῦς συνημμένος τῇ ἁπάσῃ οὐσίᾳ,
[6, 4, 16]	χείρω τόπον, τί θαυμαστόν; Ἐπεὶ	καὶ	νῦν, οὗ τὸ σῶμα ἡμῶν
[6, 4, 7]	ἂν καὶ χεὶρ σῶμα ὅλον	καὶ	ξύλον πολύπηχυ καὶ ἄλλο τι,
[6, 4, 6]	δὲ ἕτερον ἀμφοῖν. Πολλαχῇ δὲ	καὶ	ὁ λογισμὸς εἶδε τὸ ἐν
[6, 4, 11]	νοητοῖς πάρεστιν, ὅσα πάρεστιν αὐτῶν	καὶ	οἷς πάρεισιν, ἄλλως τὰ νοητὰ
[6, 4, 1]	ὑπάρχει, ὡς δηλοῦσιν αἱ ἀντιλήψεις.	Καὶ	ὅλως ἐν μὲν ταῖς ποιότησι
[6, 4, 2]	ἀνάγκη ὅλον παρεῖναι, εἴπερ πάρεστι.	Καὶ	ὅλως ἐστὶν ἐκείνων ἑκάστῳ, οἷς
[6, 4, 16]	καὶ μεταλαβεῖν ζωῆς καὶ ψυχῆς,	καὶ	ὅλως οὐ τοπικῶς τὸ ἥκειν,
[6, 4, 9]	οὗ ἐστιν οὐκέτ´ ἂν εἴη,	καὶ	ὅλως πᾶν τὸ παρ´ ἄλλου
[6, 4, 9]	γενόμενον ὅλον ἕκαστον αἱ δυνάμεις	καὶ	ὅμοιαι ἀλλήλαις, ὥστε καὶ μετὰ
[6, 4, 2]	ἀλλ´ ἔστι τε πεπληρωκὸς ἑαυτὸ	καὶ	ὂν ἴσον ἑαυτῷ· καὶ οὗ
[6, 4, 2]	τὸ πᾶν ἐκεῖνο καὶ πρῶτον	καὶ	ὂν οὐ ζητεῖ τόπον, οὐδ´
[6, 4, 11]	δὲ τοῦ ἑνὸς οὐ κεχωρισμένου,	καὶ	ὅπου ἂν ᾖ τὸ ὄν,
[6, 4, 2]	καὶ μάλιστα ἐξ ἐκείνου ἠρτημένον	καὶ	οὐ δυνάμενον ἄνευ ἐκείνου οὔτε
[6, 4, 14]	παρόν· καὶ γεγενήμεθα τὸ συνάμφω	καὶ	οὐ θάτερον, ὃ πρότερον ἦμεν,
[6, 4, 15]	εἰς τάξιν μετρίαν τὸ πλῆθος,	καὶ	οὐ κεκράτηκε τὸ χεῖρον· εἰ
[6, 4, 13]	οὐδὲν ἧττον καὶ μεριστὸν ἔσται	καὶ	οὐ παντὶ αὐτῷ ἐφαρμόσει οὐδ´
[6, 4, 2]	οὗ σῴζοιτο γειτονοῦν αὐτῷ παρόντι	καὶ	οὐ παρόντι αὖ· ἔστι γὰρ
[6, 4, 13]	ἄπειρα σημεῖα ἔσται, εἴπερ ἔσται,	καὶ	οὐ συνεχές· ὥστε οὐδ´ ὧς
[6, 4, 10]	οὐδὲ τὸ εἶδος τὸ μεμιμημένον·	καὶ	οὐ τὸν ζωγράφον, ἀλλὰ τὴν
[6, 4, 2]	ἑαυτὸ καὶ ὂν ἴσον ἑαυτῷ·	καὶ	οὗ τὸ πᾶν, ἐκεῖ αὐτό·
[6, 4, 2]	τῷ ὄντι· ὥστε ἐν ἑαυτῷ.	Καὶ	οὐδὲν θαυμαστόν, εἰ τὸ πανταχοῦ
[6, 4, 10]	τὸν νοῦν φθαρτὰ ποιήσουσιν. Εἶτα	καὶ	οὐκ ἐκ ῥεούσης οὐσίας ῥέοντα
[6, 4, 10]	κυρίως καὶ γίνεται ἀπ´ αὐτοῦ	καὶ	οὐκ ἔστιν ἀφ´ ἑαυτοῦ ἀποτετμημένα
[6, 4, 16]	θάτερα πρὸς τὸ ὅλον συνέσταλται	καὶ	οὐκ ἔστιν ἐνεργείᾳ οὐδ´ αὖ
[6, 4, 9]	δὲ μεμερίσθαι ἑκάστην εἰς ἄπειρον,	καὶ	οὐκέτι οὐδ´ αὐτῇ ὅλη, ἀλλὰ
[6, 4, 9]	Ἡ γὰρ δύναμις ἐκεῖ ὑπόστασις	καὶ	οὐσία ἢ μεῖζον οὐσίας. Εἰ
[6, 4, 9]	ἀμυδρὸν ἐκ φανοτέρου, καὶ δὴ	καὶ	οὐσίαι συνοῦσαι ταῖς δυνάμεσι ταύταις,
[6, 4, 7]	διανοίᾳ ὅπου πρότερον ἦν κείμενον,	καὶ	οὔτε ἔτι ἐρεῖς ὅθεν οὔτε
[6, 4, 10]	ἀποστάντος τοῦ πυρός. Εἰ δὲ	καὶ	οὗτοι ταύτας τὰς δυνάμεις σβεννύοιεν,
[6, 4, 16]	φύσις οὐκ ἂν γένοιτο κακὴ	καὶ	οὗτος τρόπος ψυχῆς εἰς σῶμα
[6, 4, 3]	ἀπ´ αὐτοῦ ἰέναι ἐπὶ πάντα,	καὶ	οὕτως αὐτὸ πανταχοῦ λέγεσθαι εἶναι;
[6, 4, 12]	οὖς ἦλθε πρὸς τὸν λόγον,	καὶ	ὀφθαλμοὶ πολλοὶ πρὸς τὸ αὐτὸ
[6, 4, 9]	ἐκεῖ καὶ ἐνταῦθα οὐ μεμερισμέναι,	καὶ	πάλιν αὖ ἔσται τὸ αὐτὸ
[6, 4, 4]	ᾖ· ἐὸν γὰρ ἐόντι πελάζει,	καὶ	πᾶν ὁμοῦ, καὶ νοῦς πολὺς
[6, 4, 11]	Λόγος γὰρ εἷς καὶ πολύς,	καὶ	πᾶν τὸ ὂν ἕν. Καὶ
[6, 4, 14]	ἕν ἐστι καὶ ἄπειρον αὖ	καὶ	πάντα ὁμοῦ καὶ ἕκαστον ἔχει
[6, 4, 14]	ἑκάστῳ καὶ πάσας ψυχὰς ἔχει	καὶ	πάντας νοῦς. Καὶ γὰρ ἕν
[6, 4, 12]	ὅλος, ἐν παντὶ ἑκάστῳ ἔσται.	Καὶ	πανταχοῦ ἄρα ὁ αὐτὸς εἷς
[6, 4, 12]	πολλοὶ πρὸς τὸ αὐτὸ εἶδον	καὶ	πάντες ἐπλήσθησαν τῆς θέας καίτοι
[6, 4, 1]	σώματα φύσιν ἔχουσα μερίζεσθαι; Ἢ	καὶ	παρ´ αὐτῆς πανταχοῦ ἐστιν, οὐχ
[6, 4, 11]	αὖ ἐφ´ ἑαυτοῦ. Ἔστι γὰρ	καὶ	παρεῖναι χωρὶς ὄν. Ἄλλως δὲ
[6, 4, 4]	μίαν. Διέστησαν γὰρ οὐ διεστῶσαι	καὶ	πάρεισιν ἀλλήλαις οὐκ ἀλλοτριωθεῖσαι· οὐ
[6, 4, 3]	ἐν τόπῳ, ἢ ὅλως παρῆν,	καὶ	παρῆν οὕτως, ὥς τοι ἡμεῖς
[6, 4, 12]	ἦλθεν, ὤφθη δὲ νῦν παροῦσα	καὶ	παροῦσα οὐ τῷ ἀναμεῖναι τὸ
[6, 4, 16]	τρόπος ψυχῆς εἰς σῶμα ἰούσης	καὶ	παρούσης, τίς ἡ κάθοδος ἡ
[6, 4, 12]	ὁ τῆς ζωῆς ἐφ´ ἑαυτοῦ,	καὶ	πᾶς δὴ ἦν ἐφ´ ἑαυτοῦ
[6, 4, 14]	ὁμοῦ πάντα ἔχει, πᾶσαν ζωὴν	καὶ	πᾶσαν ψυχὴν καὶ νοῦν ἅπαντα;
[6, 4, 11]	διάφορα, οἷον ψυχὴν καὶ νοῦν	καὶ	πάσας ἐπιστήμας μείζους τε καὶ
[6, 4, 14]	κακή; Ἢ ἐξαρκεῖ καὶ ἑκάστῳ	καὶ	πάσας ψυχὰς ἔχει καὶ πάντας
[6, 4, 15]	θορυβούμενον καὶ ῥέον τε αὐτὸ	καὶ	πληγαῖς κρουόμενον ταῖς ἔξω, πρῶτον
[6, 4, 4]	ἀλλὰ πρὸ τῶν σωμάτων εἶναι	καὶ	πολλὰς καὶ μίαν. Ἐν γὰρ
[6, 4, 11]	χωρὶς ὄντων. Οὐκοῦν ἐκεῖνο ποικίλον	καὶ	πολύ; Ἢ τὸ ποικίλον ἁπλοῦν
[6, 4, 11]	πολλὰ ἕν. Λόγος γὰρ εἷς	καὶ	πολύς, καὶ πᾶν τὸ ὂν
[6, 4, 14]	τὸ γινόμενον ἐν χρόνῳ; Ἢ	καὶ	πρὸ τοῦ ταύτην τὴν γένεσιν
[6, 4, 1]	σώμασι. Τάχα δέ, εἰ φανείη	καὶ	πρὸ τῶν σωμάτων τοῦτο δύνασθαι,
[6, 4, 4]	καὶ τὰ ὄντα; Καὶ δὴ	καὶ	προιόντα ἐκ τῶν προτέρων ἀριθμοὶ
[6, 4, 12]	θείης μεταξὺ τῆς ἐρημίας, ἦλθε	καὶ	πρὸς αὐτὸ ὁ λόγος καὶ
[6, 4, 14]	οὐκ ἔξω περιέθηκεν ἑαυτὸν ἡμῖν	καὶ	προσέθηκεν ἑαυτὸν ἐκείνῳ τῷ ἀνθρώπῳ
[6, 4, 7]	δύναμιν τὴν αὐτὴν τὴν ἀνέχουσαν	καὶ	πρότερον αὐτό, τὴν πρόσθεν ἐν
[6, 4, 2]	εἴρηται, ὅτι τὸ πᾶν ἐκεῖνο	καὶ	πρῶτον καὶ ὂν οὐ ζητεῖ
[6, 4, 8]	τε· σώματος γὰρ καὶ τοῦτο	καὶ	πρώτως πάθος καὶ ᾗ σῶμα.
[6, 4, 10]	εἶναι, εἰ μή τις λέγοι	καὶ	πῦρ ἐν τῇ θερμότητι εἶναι·
[6, 4, 14]	ἑκασταχοῦ ψυχή, πῶς ἰδία ἑκάστου;	Καὶ	πῶς ἡ μὲν ἀγαθή, ἡ
[6, 4, 15]	ὑπ´ ἀσθενείας τὸ σῶμα θορυβούμενον	καὶ	ῥέον τε αὐτὸ καὶ πληγαῖς
[6, 4, 14]	ἀρχῆς· τὸ δὲ γινόμενον πελάζει	καὶ	συνάπτεσθαι δοκεῖ καὶ ἐξήρτηται ἐκείνου.
[6, 4, 6]	εἶδε τὸ ἐν ἑτέρῳ κρίμα	καὶ	σύνεσιν ἔσχεν ἑτέρου πάθους. Εἴρηται
[6, 4, 7]	οἷον εἴ τις τὸ κρατοῦν	καὶ	συνέχον εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ
[6, 4, 2]	καὶ ἀναπαύεσθαι πανταχοῦ ὄντος ἐκείνου	καὶ	συνέχοντος, τὴν τοῦ ὀνόματος ἀφεὶς
[6, 4, 2]	ὂν παρ´ ἐκεῖνο, μεταλαμβάνει αὐτοῦ	καὶ	συντυγχάνει αὐτῷ καὶ ἰσχύει παρ´
[6, 4, 3]	οὐ σώματος, ἀλλὰ τοσοῦδε σώματος,	καὶ	σῶμα ἕκαστον ἐλέγετο τῷ εἴδει
[6, 4, 3]	δὲ ἄλλοθι· ὥστε μεριστὸν ἔσται	καὶ	σῶμα ἔσται. Πῶς γὰρ δὴ
[6, 4, 15]	πᾶν τὸ ὄν, παρόντος δὲ	καὶ	σώματος οὐ κενοῦ οὐδὲ ψυχῆς
[6, 4, 4]	Ταῦτά τε γὰρ ἀντιμαρτυρεῖν δοκεῖ	καὶ	τὰ εἰρημένα, εἴ τινα ἀνάγκην,
[6, 4, 13]	ἡ ἐπὶ πάντα τὸν οὐρανὸν	καὶ	τὰ ζῷα; Ἢ οὐκ ἐξετάθη.
[6, 4, 3]	λέγοι καὶ τὸ σῶμα μεριζόμενον	καὶ	τὰ μέρη ἔχειν σώματα ὄντα;
[6, 4, 4]	νοῖ πολλοὶ καὶ τὸ ὂν	καὶ	τὰ ὄντα; Καὶ δὴ καὶ
[6, 4, 4]	τοσόνδε. ~Πῶς οὖν τὸ ὂν	καὶ	τὰ ὄντα καὶ νοῦς πολλοὺς
[6, 4, 6]	Εἰ δὲ αἱ αἰσθήσεις διάφοροι,	καὶ	τὰ πάθη τὰ συμπίπτοντα διάφορα
[6, 4, 11]	Ἢ τὸ ποικίλον ἁπλοῦν αὖ,	καὶ	τὰ πολλὰ ἕν. Λόγος γὰρ
[6, 4, 15]	οἷον καὶ ζῷα τὰ ἄλλα	καὶ	τὰ φυτὰ τοσοῦτον ἔχει, ὅσον
[6, 4, 6]	ψυχήν; Τί γὰρ διαφέρει; Ἢ	καὶ	ταῖς προσθήκαις. Εἶτα πῶς ἐν
[6, 4, 2]	ἐντὸς γενέσθαι ἠγάπησε τόπον ἔχειν	καὶ	τάξιν οὗ σῴζοιτο γειτονοῦν αὐτῷ
[6, 4, 10]	εἶναι. Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον	καὶ	τὰς ἀσθενεστέρας δυνάμεις παρὰ τῶν
[6, 4, 9]	εἴδη αὐτὰ εἶναι, εἴπερ ὅμοια	καὶ	ταῦτα ἐκείνῳ τῷ πρώτῳ ἀφ´
[6, 4, 8]	κἂν κατὰ συμβεβηκὸς ἂν γένοιτο,	καὶ	ταύτῃ παθητὸν ἂν λέγοιτο καὶ
[6, 4, 7]	ἂν τὸ φῶς πανταχοῦ ἓν	καὶ	ταὐτὸν ὂν οὐκ ἀρξάμενον οὐδ´
[6, 4, 15]	μόνου, ἀλλὰ καὶ ζῶντος σώματος,	καὶ	τῇ οἷον γειτονείᾳ καρπωσαμένου τι
[6, 4, 1]	ἀριθμῷ τὸ ἐν τῷ ποδὶ	καὶ	τῇ χειρὶ ὑπάρχει, ὡς δηλοῦσιν
[6, 4, 5]	γὰρ πολλαχῇ, εἴ τις προσθείη	καὶ	τῇ ψυχῇ ὄγκον. ~Τί οὖν
[6, 4, 15]	τὸ κοινὸν τοῦ ζῴου ἐφθέγγετο,	καὶ	τὴν αὐτοῦ ταραχὴν ἐδίδου τῷ
[6, 4, 14]	ἀλλ´ ἄπειρον, καὶ αὖ μίαν	καὶ	τὴν μίαν οὕτω μίαν, ὅτι
[6, 4, 3]	οὕτω λέγειν συμπαραθεῖν τῷ σώματι	καὶ	τὴν ψυχὴν οὐκ ἄτοπον ἴσως,
[6, 4, 10]	πρῶτον μὲν ἐπὶ τοῦ ἀρχετύπου	καὶ	τῆς εἰκόνος, εἰ τὴν παρὰ
[6, 4, 15]	ἠχῆς, τὰ δὲ τῆς φωνῆς	καὶ	τῆς πληγῆς μόνον. Γενομένου δὴ
[6, 4, 14]	ἦμεν ἐκεῖ ἄνθρωποι ἄλλοι ὄντες	καί	τινες καὶ θεοί, ψυχαὶ καθαραὶ
[6, 4, 4]	πανταχοῦ, φανερὸν ποιεῖ τὸ ἓν	καὶ	τὸ ἀμέριστον ὄντως τῆς φύσεως.
[6, 4, 9]	καθάπερ τὸ ἴνδαλμά τινος, οἷον	καὶ	τὸ ἀσθενέστερον φῶς, ἀποτεμνόμενον τοῦ
[6, 4, 11]	ᾖ τὸ ὄν, πάρεστιν αὐτῷ	καὶ	τὸ αὐτοῦ ἕν, καὶ τὸ
[6, 4, 14]	Ἆρα ἐκεῖνο ἢ τὸ πελάζον	καὶ	τὸ γινόμενον ἐν χρόνῳ; Ἢ
[6, 4, 12]	δὲ οὖς ἦν, οὕτω τοι	καὶ	τὸ δυνάμενον ψυχὴν ἔχειν ἕξει
[6, 4, 7]	πάντα τὸν ἔξωθεν ὄγκον ἐληλυθέναι,	καὶ	τὸ ἐκεῖ ἐνορώμενον ἐν τῷ
[6, 4, 13]	ἔσται. Εἰ οὖν τὸ διειλημμένον	καὶ	τὸ ἐκτεταμένον εἰς τόσον ἄλλου
[6, 4, 12]	ὄγκον οὐδὲ γὰρ ὄγκος ἦν	καὶ	τὸ ἐληλυθὸς δὲ οὐκ εἰς
[6, 4, 11]	αὐτῷ καὶ τὸ αὐτοῦ ἕν,	καὶ	τὸ ἓν ὂν αὖ ἐφ´
[6, 4, 3]	οὕτως ὡς ἐκείνων εἶναι. Διὸ	καὶ	τὸ κατὰ συμβεβηκὸς οὕτω λέγειν
[6, 4, 5]	ἐστὶν ἄπειρος ἡ τοιαύτη φύσις.	~Καὶ	τὸ μέγα αὐτῆς οὕτω ληπτέον,
[6, 4, 5]	τῆς ψυχῆς· οὕτω τὸ μέγα	καὶ	τὸ μεῖζον τοῦ σώματος. Μαρτυρεῖ
[6, 4, 5]	δὲ τῷ μεγάλῳ τῆς ψυχῆς	καὶ	τὸ μείζονος τοῦ ὄγκου γινομένου
[6, 4, 8]	δὲ ὡδί; Ἤδη γὰρ ἂν	καὶ	τὸ ὅθεν ὡρμήθη ἔχοι καὶ
[6, 4, 1]	τεθῆναι ἐν μέρει τοῦ παντός,	καὶ	τὸ ὅλον τοῦ παντὸς σῶμα
[6, 4, 11]	γὰρ δὴ τοῦ μὴ ὄντος.	Καὶ	τὸ ὂν δὲ τοῦ ἑνὸς
[6, 4, 4]	ψυχαὶ πολλαὶ καὶ νοῖ πολλοὶ	καὶ	τὸ ὂν καὶ τὰ ὄντα;
[6, 4, 4]	προϊόντος ἐξεύρηται εἰς εὐπορίαν· ἐπεὶ	καὶ	τὸ ὂν πολλὰ συγχωροῦμεν εἶναι
[6, 4, 2]	ἦν ἀποσπᾶσθαι αὐτὸ ἀφ´ ἑαυτοῦ,	καὶ	τὸ πανταχοῦ δὲ λέγεσθαι εἶναι
[6, 4, 2]	τὸ ὂν ἐν αἰσθητῷ θέμενοι	καὶ	τὸ πανταχοῦ ἐκεῖ τιθέμεθα, καὶ
[6, 4, 4]	ψυχαί; Ἢ καὶ ψυχαί· ἐπεὶ	καὶ	τὸ περὶ τὰ σώματα μεριστὸν
[6, 4, 3]	Τί οὖν, εἴ τις λέγοι	καὶ	τὸ σῶμα μεριζόμενον καὶ τὰ
[6, 4, 12]	μεμερισμένη, ἀλλὰ μία πανταχοῦ ὅλη·	καὶ	τὸ τῆς ὄψεως δέ, εἰ
[6, 4, 8]	καὶ τὸ ὅθεν ὡρμήθη ἔχοι	καὶ	τό τινος εἶναι. Λείπεται τοίνυν
[6, 4, 16]	κατὰ τὴν πᾶσαν ἣν ἔχει.	Καὶ	τοίνυν αὕτη τοῦ παντὸς οὖσα
[6, 4, 10]	ἄφθαρτον φήσουσι, τὰς δὲ ψυχὰς	καὶ	τὸν νοῦν φθαρτὰ ποιήσουσιν. Εἶτα
[6, 4, 2]	αἰσθητὸν ἀποροῦμεν, πῶς ἐν μεγάλῳ	καὶ	τοσούτῳ ἐκείνη ἡ φύσις ἐκτείνεται.
[6, 4, 3]	ἐκεῖνο μὴ ὅλως παρεῖναι, ἐπεὶ	καὶ	τότε οὐκ ἀποτέτμηται ἐκεῖνο τῆς
[6, 4, 10]	Οὐδὲ κυρίως ἡ τῆς εἰκόνος	καὶ	τοῦ ἰνδάλματος ποίησις οἷον ἐν
[6, 4, 15]	φωνῆς λόγον σημαινούσης τὰ μὲν	καὶ	τοῦ λόγου μετέσχε μετὰ τῆς
[6, 4, 2]	τι ληψόμενον— ἔξω γὰρ ἂν	καὶ	τοῦ παντὸς ἐγίνετο— περιθεῖν αὐτῷ
[6, 4, 10]	ἀρχετύπου, ἀφ´ οὗ ἡ εἰκών,	καὶ	τοῦ πυρὸς ἀπελθόντος τὴν θερμότητα
[6, 4, 13]	ἀλλ´ ἄπειρα ἐν αὐτῷ· ὥστε	καὶ	τοῦτο ἄπειρα σημεῖα ἔσται, εἴπερ
[6, 4, 15]	θορυβοῦν δέξασθαι τὸν ἄνωθεν λόγον,	καὶ	τοῦτό ἐστι πόλεως καὶ ἐκκλησίας
[6, 4, 12]	ψυχὴν καὶ ἐξ ἀφανοῦς αὖ	καὶ	τοῦτο ἔχει, ὅπερ ἦν καὶ
[6, 4, 8]	οὐχ οἷόν τε· σώματος γὰρ	καὶ	τοῦτο καὶ πρώτως πάθος καὶ
[6, 4, 12]	δηλονότι οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς πάρεστι	καὶ	τούτῳ. Εἰ δ´ οὖσα ἐφ´
[6, 4, 11]	δὴ τὰ πρῶτα καὶ δεύτερα	καὶ	τρίτα τάξει καὶ δυνάμει καὶ
[6, 4, 9]	οὐ μεμερισμένην, οἷον ἐν ἑνὶ	καὶ	τῷ αὐτῷ σώματι· εἰ δὲ
[6, 4, 4]	δύναμιν αὐτῶν δώσουσιν. Ἐφ´ ὧν	καὶ	τῶν δυνάμεων ἡ αὐτὴ ἀπορία
[6, 4, 11]	καὶ πάσας ἐπιστήμας μείζους τε	καὶ	ὑφιεμένας. Ἐπεὶ καὶ ἀπὸ τοῦ
[6, 4, 15]	ἐν αὑτῷ ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν	καὶ	φόβων κρατησάντων συνδόντος ἑαυτὸν τοῦ
[6, 4, 12]	τὰ δὲ τῆς ψυχῆς ἅτε	καὶ	φύσεως ὄντα τῆς ἑτέρας δεῖ
[6, 4, 12]	δὲ τῶν σωμάτων τῷ φωνοῦντι	καὶ	φωνήσοντι· καίτοι καὶ γενομένη ἐν
[6, 4, 7]	ἥλιος ἦν σώματος χωρὶς οὖσα	καὶ	φῶς παρεῖχεν, οὐκ ἂν ἐντεῦθεν
[6, 4, 7]	κρατουμένῳ διαιροῖ. Καίτοι κρατοῖ ἂν	καὶ	χεὶρ σῶμα ὅλον καὶ ξύλον
[6, 4, 6]	προσθήκαις. Εἶτα πῶς ἐν ποδὶ	καὶ	χειρὶ τὴν αὐτήν, τὴν δὲ
[6, 4, 4]	Ἆρ´ οὖν καὶ ψυχαί; Ἢ	καὶ	ψυχαί· ἐπεὶ καὶ τὸ περὶ
[6, 4, 4]	ὁμοῦ δὲ πᾶς. Ἆρ´ οὖν	καὶ	ψυχαί; Ἢ καὶ ψυχαί· ἐπεὶ
[6, 4, 4]	τὰ ὄντα καὶ νοῦς πολλοὺς	καὶ	ψυχὰς πολλάς, εἰ τὸ ὂν
[6, 4, 10]	μὴ αὐτίκα, ἀλλ´ οὖν παύεται	καὶ	ψύχεται τὸ σῶμα τὸ θερμανθὲν
[6, 4, 4]	ὡς ὁμοειδές, καὶ νοῦς εἷς	καὶ	ψυχὴ μία; Καίτοι ἄλλην μὲν
[6, 4, 16]	ἐκεῖ γενέσθαι καὶ μεταλαβεῖν ζωῆς	καὶ	ψυχῆς, καὶ ὅλως οὐ τοπικῶς
[6, 4, 13]	ὧδέ φησιν οὐκ ἐκταθεῖσαν ὧδε	καὶ	ὧδε γεγονέναι, ἀλλὰ τὸ ἐκταθὲν
[6, 4, 13]	τοῖς λεγομένοις, λέγει ὅτι ὧδε	καὶ	ὧδε, ὁ δὲ λόγος τὸ
[6, 4, 13]	ὁ δὲ λόγος τὸ ὧδε	καὶ	ὧδέ φησιν οὐκ ἐκταθεῖσαν ὧδε
[6, 4, 7]	σώματος ἀτενίσας εἴσῃ τὸ φῶς	καὶ	ὡδὶ αὐτός. Ἐπεὶ καὶ ἐπὶ
[6, 4, 16]	τίς ἐστιν, οὐ πᾶσα, καίτοι	καὶ	ὧς πᾶσα τρόπον ἄλλον· οὐδενὶ
[6, 4, 16]	καὶ ἄνοδος αὖ καὶ αἱ	δίκαι	καὶ αἱ εἰς ἄλλων ζῴων
[6, 4, 16]	εἰσκρίσεις; Ταῦτα γὰρ παρὰ τῶν	πάλαι	περὶ ψυχῆς ἄριστα πεφιλοσοφηκότων παρειλήφαμεν,
[6, 4, 14]	λαβόντι. Τὸ δὲ ἐκεῖ τὸ	ἔκπαλαι	καὶ ἐξ ἀρχῆς· τὸ δὲ
[6, 4, 9]	συνοῦσα τῇ οὐσίᾳ, αἱ δ´	ἄλλαι	δυνάμεις μόνον· καίτοι οὐχ οἷόν
[6, 4, 4]	διωρισμέναι, ὥσπερ οὐδὲ ἐπιστῆμαι αἱ	πολλαὶ	ἐν ψυχῇ μιᾷ, καὶ ἔστιν
[6, 4, 4]	Ἐν γὰρ τῷ ὅλῳ αἱ	πολλαὶ	ἤδη οὐ δυνάμει, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ
[6, 4, 4]	δύναμιν μόνον. Ἀλλὰ πῶς ψυχαὶ	πολλαὶ	καὶ νοῖ πολλοὶ καὶ τὸ
[6, 4, 4]	ἐν αὐτῇ εἶναι, οὔτε αἱ	πολλαὶ	τὴν μίαν. Διέστησαν γὰρ οὐ
[6, 4, 4]	Ἐν οἷς γὰρ λέγονται σώμασιν	ὅλαι	ἐν ὅλοις εἶναι, οὐκ ἔσονται,
[6, 4, 9]	τέ εἰσι καὶ ἄλλοθι, ἢ	ὅλαι	ἢ μέρη αὐτῶν ἐνταῦθα ἔσονται.
[6, 4, 9]	τὰ λοιπὰ μέρη. Εἰ δὲ	ὅλαι,	ἤτοι αἵπερ ἐκεῖ καὶ ἐνταῦθα
[6, 4, 4]	ἀλλ´ ἢ μερισθήσονται ἢ μένουσαι	ὅλαι	που τοῦ σώματος δύναμιν αὐτῶν
[6, 4, 4]	πέρασίν εἰσι διωρισμέναι, ὥσπερ οὐδὲ	ἐπιστῆμαι	αἱ πολλαὶ ἐν ψυχῇ μιᾷ,
[6, 4, 7]	τοῦτο μεμερισμένον. Δηλοῦσι δὲ αἱ	ἀποτομαὶ	ἐπὶ θάτερα ἢ ὅθεν ἐλήλυθεν
[6, 4, 7]	ἐπὶ πάντα τὸν ἔξωθεν ὄγκον	ἐληλυθέναι,	καὶ τὸ ἐκεῖ ἐνορώμενον ἐν
[6, 4, 7]	ἓν μᾶλλον ἀνάγειν, κἀκεῖνο οὐκ	ἐληλυθέναι	πρὸς ταῦτα, ἀλλὰ ταῦτα ὅτι
[6, 4, 1]	ἀμεγέθης οὖσα δύναται εἰς πλεῖστον	ἰέναι	εἴτε πρὸ τῶν σωμάτων εἴτ´
[6, 4, 3]	εἶναι, δυνάμεις δὲ ἀπ´ αὐτοῦ	ἰέναι	ἐπὶ πάντα, καὶ οὕτως αὐτὸ
[6, 4, 5]	δυνατὸν ἐπὶ τὸ μεῖζον αὐτοῦ	ἰέναι	τὸ ἔλαττον. Οὔτε γὰρ τὸ
[6, 4, 5]	δὴ οὐκ ἐπιλείψει, τί δεῖ	δεδιέναι,	μή τινος ἀποστατῇ; Πῶς γὰρ
[6, 4, 10]	τὸ ἀρχέτυπον φήσομεν τὴν εἰκόνα	πεποιηκέναι,	ἀλλὰ τὸν ζωγράφον, οὐκ οὖσαν
[6, 4, 7]	ταῦτα, ἀλλὰ ταῦτα ὅτι διέρριπται	παρεσχηκέναι	δόξαν ἡμῖν κατὰ ταῦτα κἀκεῖνο
[6, 4, 9]	αὗται αἱ ἀπ´ ἐκείνου ἐλθοῦσαι	ἀποτετμημέναι	ἂν ἐκείνου εἶεν. Εἰ δὲ
[6, 4, 9]	αἱ ἐνταῦθα ἐν τῷ αἰσθητῷ	γεγενημέναι	ἢ οὔ; Εἰ μὲν γὰρ
[6, 4, 9]	αἵπερ ἐκεῖ καὶ ἐνταῦθα οὐ	μεμερισμέναι,	καὶ πάλιν αὖ ἔσται τὸ
[6, 4, 4]	ἀλλοτριωθεῖσαι· οὐ γὰρ πέρασίν εἰσι	διωρισμέναι,	ὥσπερ οὐδὲ ἐπιστῆμαι αἱ πολλαὶ
[6, 4, 13]	οὐκ ἐκταθεῖσαν ὧδε καὶ ὧδε	γεγονέναι,	ἀλλὰ τὸ ἐκταθὲν πᾶν αὐτοῦ
[6, 4, 9]	ἄτοπον ἐλαττωθῆναι ἐκεῖνο καὶ ἀδύναμον	γεγονέναι	ἐστερημένον ὧν πρότερον εἶχε δυνάμεων,
[6, 4, 7]	ἐν τῷ μικρῷ ὄγκῳ φῶς	κατειληφέναι	τὸ ἔξω; Ἐπειδὴ τοίνυν οὐ
[6, 4, 13]	ἀλλὰ τὸ ἐκταθὲν πᾶν αὐτοῦ	μετειληφέναι	ὄντος ἀδιαστάτου αὐτοῦ. Εἰ οὖν
[6, 4, 1]	εὑρίσκειν ψυχὴν οὖσαν πρὶν αὐτὸ	τεθῆναι	ἐν μέρει τοῦ παντός, καὶ
[6, 4, 1]	τὸ ὅλον τοῦ παντὸς σῶμα	τεθῆναι	ἐν ψυχῇ οὔσῃ; Ἀλλ´ εἰ
[6, 4, 9]	μὲν γὰρ μή εἰσιν, ἄτοπον	ἐλαττωθῆναι	ἐκεῖνο καὶ ἀδύναμον γεγονέναι ἐστερημένον
[6, 4, 2]	τῷ μὴ ὄντι τὸ ὂν	εἶναι,	ἀλλ´ εἴπερ, τὸ μὴ ὂν
[6, 4, 6]	πάθη τὰ συμπίπτοντα διάφορα λεκτέον	εἶναι.	Ἄλλα οὖν ἐστι τὰ κρινόμενα,
[6, 4, 8]	ἀλλὰ τὸ σῶμα ἐθέλει αὐτοῦ	εἶναι,	ἀνάγκη τοῦτο τά τε ἄλλα
[6, 4, 10]	ἀρχετύπῳ ἔστι γὰρ καὶ εἰκόνα	εἶναι	ἀπόντος τοῦ ἀρχετύπου, ἀφ´ οὗ
[6, 4, 8]	μὲν αὐτοῦ εἶναι καὶ αὐτὸ	εἶναι,	αὐτὸ δὲ ὂν οὐκ ἀπολείπεσθαι
[6, 4, 2]	καὶ τὸ πανταχοῦ δὲ λέγεσθαι	εἶναι	αὐτὸ δῆλον, ὅτι ἐν τῷ
[6, 4, 4]	τὸ ἓν οὕτω πανταχοῦ ταὐτὸν	εἶναι.	Βέλτιον γὰρ ἴσως μερίσαντα τὸ
[6, 4, 3]	ἐστιν αὐτῶν οὕτως ὡς ἐκείνων	εἶναι.	Διὸ καὶ τὸ κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 4, 4]	ὂν ἐφ´ ἑαυτοῦ, ὅτι παράδοξον	εἶναι	δοκεῖ τὸ ἅμα ὅλον τι
[6, 4, 3]	ἢ αὐτὸ μὲν ἐφ´ ἑαυτοῦ	εἶναι,	δυνάμεις δὲ ἀπ´ αὐτοῦ ἰέναι
[6, 4, 10]	καὶ πῦρ ἐν τῇ θερμότητι	εἶναι·	εἰ γὰρ τοῦτο, χωρὶς πυρὸς
[6, 4, 10]	τὴν θερμότητα τοῦ πυρὸς λεκτέον	εἶναι,	εἰ μή τις λέγοι καὶ
[6, 4, 2]	ἤδη ἀνάγκη ἐν τῷ παντὶ	εἶναι,	εἴπερ ἔσται, καὶ μάλιστα ἐξ
[6, 4, 9]	οἷόν τε ἦν εἴδη αὐτὰ	εἶναι,	εἴπερ ὅμοια καὶ ταῦτα ἐκείνῳ
[6, 4, 3]	τε πᾶν εἶναι τοῦ τε	εἶναι	ἐν αὐτῷ πανταχοῦ, κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 4, 10]	τοῦ πυρὸς ἀπελθόντος τὴν θερμότητα	εἶναι	ἐν τῷ θερμανθέντι πρῶτον μὲν
[6, 4, 1]	τίς τρόπος ἂν εἴη τοῦ	εἶναι	ἐν τῷ παντὶ πρὶν τὸ
[6, 4, 4]	καὶ τὸ ὂν πολλὰ συγχωροῦμεν	εἶναι	ἑτερότητι, οὐ τόπῳ. Ὁμοῦ γὰρ
[6, 4, 1]	ἔχειν τὸ πάθος, καὶ μηδὲν	εἶναι	ἐφ´ ἑαυτοῦ σώματος ὄν τι
[6, 4, 9]	ἢ τὴν αὐτὴν πανταχοῦ συγχωρεῖν	εἶναι,	ἢ καί, εἰ μὴ πανταχοῦ,
[6, 4, 14]	τῷ ἀνθρώπῳ προσελήλυθεν ἄνθρωπος ἄλλος	εἶναι	θέλων· καὶ εὑρὼν ἡμᾶς ἦμεν
[6, 4, 8]	παντός, ἀλλ´ ἐκεῖνο μὲν αὐτοῦ	εἶναι	καὶ αὐτὸ εἶναι, αὐτὸ δὲ
[6, 4, 4]	γίνεσθαι, ἀλλὰ πρὸ τῶν σωμάτων	εἶναι	καὶ πολλὰς καὶ μίαν. Ἐν
[6, 4, 8]	ἄρα δεῖ αὐτὸ σὺν αὐτῷ	εἶναι,	κἂν τὰ πολλὰ αὐτοῦ ἐφιέμενα
[6, 4, 3]	γὰρ τὰς ψυχὰς οἷον βολὰς	εἶναι	λέγουσιν, ὥστε αὐτὸ μὲν ἱδρῦσθαι
[6, 4, 8]	ὡρμήθη ἔχοι καὶ τό τινος	εἶναι.	Λείπεται τοίνυν εἰπεῖν ὡς, εἴ
[6, 4, 1]	λεγομένην καὶ ἀμεγέθη εἶναι πανταχοῦ	εἶναι	μέγεθος οὐκ ἔχουσαν πῶς ἄν
[6, 4, 11]	τοῦ δεξομένου παρεῖναι νομιστέον, καὶ	εἶναι	μὲν πανταχοῦ τοῦ ὄντος τὸ
[6, 4, 4]	περὶ τὰ σώματα οὕτως ἐνομίσθη	εἶναι	μεριστή. Ἐπεί, ὅτι οὐ συνδιείληπται
[6, 4, 13]	τὸ οὗ μεταλαμβάνει μήτε διειλημμένον	εἶναι	μήτε ἐκτεταμένον μήτε ὅλως ποσόν
[6, 4, 3]	δὲ ὂν τοῦ θέλοντος αὐτοῦ	εἶναι,	ὃ ἂν αὐτῷ ἐθέλῃ, ὡς
[6, 4, 13]	ἐκτεταμένον μήτε ὅλως ποσόν τι	εἶναι.	Ὅλον ἄρα δεῖ τὸ παρεσόμενον
[6, 4, 12]	ἀπέστη τοῦ κατὰ τὸν φωνοῦντα	εἶναι,	ὅστις φωνῶν καὶ ἔχει τὴν
[6, 4, 3]	οὖν οὐδὲν οὕτως ἐν πᾶσιν	εἶναι,	ὅτι αὖ ἐν οὐδενί ἐστιν
[6, 4, 9]	ὥστε μὴ ἓν ὁμοῦ πάντα	εἶναι;	Οὐ γὰρ δὴ τὰ σώματα
[6, 4, 9]	τε ἀποτέμνοντα ἐν ὑποστάσει ποιεῖν	εἶναι,	οὐδ´ ἂν αἱ δυνάμεις αὗται
[6, 4, 7]	ἢ ὅθεν ἐλήλυθεν οὐ διδοῦσαι	εἶναι	οὐδὲ μερίζουσαι. Καὶ δὴ τοίνυν
[6, 4, 4]	λέγονται σώμασιν ὅλαι ἐν ὅλοις	εἶναι,	οὐκ ἔσονται, ἀλλ´ ἢ μερισθήσονται
[6, 4, 4]	κωλύει τὰς πολλὰς ἐν αὐτῇ	εἶναι,	οὔτε αἱ πολλαὶ τὴν μίαν.
[6, 4, 3]	καὶ οὕτως αὐτὸ πανταχοῦ λέγεσθαι	εἶναι;	Οὕτω γὰρ τὰς ψυχὰς οἷον
[6, 4, 3]	αὐτὴ μὲν ἐφ´ ἑαυτῆς λέγοιτο	εἶναι	οὐχ ὕλης γενομένη οὐδὲ σώματος,
[6, 4, 1]	τε ἀμερῆ λεγομένην καὶ ἀμεγέθη	εἶναι	πανταχοῦ εἶναι μέγεθος οὐκ ἔχουσαν
[6, 4, 4]	τὸ μὲν ἐᾶσαι ἐξ αὐτοῦ	εἶναι,	τὰ δ´ οἷον μέρη γενόμενα,
[6, 4, 11]	τόποις. Οὐδὲν γὰρ κωλύει ὁμοῦ	εἶναι	τὰ διάφορα, οἷον ψυχὴν καὶ
[6, 4, 4]	φύσεως. Οὔτ´ οὖν τὸ μίαν	εἶναι	τὰς πολλὰς ἀναιρεῖ, ὥσπερ οὐδὲ
[6, 4, 16]	ὃ λέγουσιν ἐκεῖνοι ἥκειν» λεκτέον	εἶναι	τὴν σώματος φύσιν ἐκεῖ γενέσθαι
[6, 4, 16]	τῆς τοιαύτης νόμῳ· κακὸν δὲ	εἶναι	τὴν τοιαύτην κοινωνίαν καὶ ἀγαθὸν
[6, 4, 4]	τὰ σώματα μεριστὸν λέγεται ἀμερὲς	εἶναι	τὴν φύσιν, τὰ δὲ σώματα
[6, 4, 16]	σῶμα ἐπικοινωνεῖν αὐτῆς· τάξιν δὲ	εἶναι	τῆς τοιαύτης κοινωνίας τοῖς τοῦδε
[6, 4, 2]	ἄλλῳ μέρει ἐφάπτεσθαι ἐκείνου καὶ	εἶναι	τὸ πόρρω καὶ ἐγγύθεν· εἰ
[6, 4, 7]	ἆρ´ ἂν ἔτι εἴποις που	εἶναι	τὸ φῶς, ἢ ἐπίσης ἂν
[6, 4, 5]	εἴ τις ἰατρικὴν λέγοι ἐλάττω	εἶναι	τοῦ σώματος τοῦ ἰατροῦ— οὐδ´
[6, 4, 3]	ἀπέστη ἂν τοῦ τε πᾶν	εἶναι	τοῦ τε εἶναι ἐν αὐτῷ
[6, 4, 10]	ἀφ´ ἑαυτοῦ ἀποτετμημένα τὰ γενόμενα	εἶναι.	Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον καὶ
[6, 4, 9]	δυνάμεων, χωρίς τε τὰς δυνάμεις	εἶναι	τῶν οὐσιῶν ἑαυτῶν πῶς ἂν
[6, 4, 12]	παροῦσα καὶ παροῦσα οὐ τῷ	ἀναμεῖναι	τὸ μεταληψόμενον, δηλονότι οὖσα ἐφ´
[6, 4, 11]	τὸ ὂν οὐκ ἀπολειπόμενον ἑαυτοῦ,	παρεῖναι	δὲ αὐτῷ τὸ δυνάμενον παρεῖναι,
[6, 4, 2]	μήτε τὸ ἐγγύθεν, ἀνάγκη ὅλον	παρεῖναι,	εἴπερ πάρεστι. Καὶ ὅλως ἐστὶν
[6, 4, 3]	οὐδ´ ὧς ἐκεῖνο μὴ ὅλως	παρεῖναι,	ἐπεὶ καὶ τότε οὐκ ἀποτέτμηται
[6, 4, 3]	ἐστιν. ~Ἆρ´ οὖν αὐτὸ φήσομεν	παρεῖναι,	ἢ αὐτὸ μὲν ἐφ´ ἑαυτοῦ
[6, 4, 3]	παρὸν ὡς καὶ ἑκάστῳ ὅλον	παρεῖναι.	Ἢ ἔσται αὐτοῦ τὸ μὲν
[6, 4, 11]	παρεῖναι δὲ αὐτῷ τὸ δυνάμενον	παρεῖναι,	καὶ καθόσον δύναται κατὰ τοσοῦτον
[6, 4, 11]	τὸ παρὸν ἐπιτηδειότητι τοῦ δεξομένου	παρεῖναι	νομιστέον, καὶ εἶναι μὲν πανταχοῦ
[6, 4, 4]	τὸ ἅμα ὅλον τι πανταχοῦ	παρεῖναι,	ὁ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ
[6, 4, 11]	κατὰ τοσοῦτον αὐτῷ οὐ τόπῳ	παρεῖναι,	οἷον τῷ φωτὶ τὸ διαφανές,
[6, 4, 2]	ἐκεῖνο, κἄν τι αὐτῷ ἐθέλῃ	παρεῖναι.	Ὅπου δὴ συνιὸν τὸ σῶμα
[6, 4, 3]	ἐνταῦθα δύναμιν αὐτοῦ ᾧ πάρεστι	παρεῖναι·	οὐ μὴν οὐδ´ ὧς ἐκεῖνο
[6, 4, 13]	παρεσόμενον αὐτῷ πανταχοῦ ἀμερὲς ὂν	παρεῖναι,	οὐχ οὕτω δὲ ἀμερές, ὡς
[6, 4, 3]	εἰληχότι ᾧ πάρεστι τούτῳ ὅλον	παρεῖναι,	παντὶ δὲ παρὸν ὡς καὶ
[6, 4, 11]	ἐφ´ ἑαυτοῦ. Ἔστι γὰρ καὶ	παρεῖναι	χωρὶς ὄν. Ἄλλως δὲ τὰ
[6, 4, 16]	ἐσχάτῳ τῷ νοητῷ τόπῳ πλεονάκις	διδόναι	ἑαυτῆς ἅτε πλησίον τῇ δυνάμει
[6, 4, 1]	κατὰ συμβεβηκὸς τὸ μέγεθος αὐτῇ	διδόναι.	Ὁμοίως γὰρ ἄν τις καὶ
[6, 4, 5]	ἂν εἰκότως νομίζοιτο τῷ παντὶ	διδόναι,	ὅσον δύναται τοῦτο αὐτοῦ φέρειν.
[6, 4, 16]	ἐν σώματι γενέσθαι, τὸ τούτῳ	δοῦναί	τι παρ´ αὐτῆς, οὐκ ἐκείνου
[6, 4, 16]	σύμφωνον ἢ μὴ διάφωνόν γε	ἐπιδεῖξαι	τὸν νῦν προκείμενον λόγον. Ἐπειδὴ
[6, 4, 14]	καί τινες καὶ θεοί, ψυχαὶ	καθαραὶ	καὶ νοῦς συνημμένος τῇ ἁπάσῃ
[6, 4, 9]	δ´ ἕτεραι ὡς ἐλάττους καὶ	ἀμυδραὶ	δυνάμεις αἱ ἐξ ἐκείνου, οἱονεὶ
[6, 4, 9]	ἢ μεῖζον οὐσίας. Εἰ δ´	ἕτεραι	ὡς ἐλάττους καὶ ἀμυδραὶ δυνάμεις
[6, 4, 4]	χρώμεθα ὀνόμασιν, οὕτω τὸ μὲν	ἐᾶσαι	ἐξ αὐτοῦ εἶναι, τὰ δ´
[6, 4, 3]	λαβεῖν παντὸς παρόντος. Οὗ δὲ	πᾶσαι	αἱ δυνάμεις, αὐτὸ σαφῶς πάρεστι
[6, 4, 9]	ὅλον ἕκαστον· ἔπειτα πῶς ἦλθον	ἀποτμηθεῖσαι	καὶ καταλείπουσαι; Εἰ γὰρ δὴ
[6, 4, 4]	διεστῶσαι καὶ πάρεισιν ἀλλήλαις οὐκ	ἀλλοτριωθεῖσαι·	οὐ γὰρ πέρασίν εἰσι διωρισμέναι,
[6, 4, 7]	θάτερα ἢ ὅθεν ἐλήλυθεν οὐ	διδοῦσαι	εἶναι οὐδὲ μερίζουσαι. Καὶ δὴ
[6, 4, 7]	ἐλήλυθεν οὐ διδοῦσαι εἶναι οὐδὲ	μερίζουσαι.	Καὶ δὴ τοίνυν εἰ δύναμις
[6, 4, 9]	δυνάμεις αὗται αἱ ἀπ´ ἐκείνου	ἐλθοῦσαι	ἀποτετμημέναι ἂν ἐκείνου εἶεν. Εἰ
[6, 4, 9]	καὶ κατέλιπον, δηλονότι κατέλιπόν που	ἰοῦσαι.	Εἶτα πότερα ἔτι εἰσὶν ἐν
[6, 4, 4]	ἔσονται, ἀλλ´ ἢ μερισθήσονται ἢ	μένουσαι	ὅλαι που τοῦ σώματος δύναμιν
[6, 4, 9]	φανοτέρου, καὶ δὴ καὶ οὐσίαι	συνοῦσαι	ταῖς δυνάμεσι ταύταις, ἵνα μὴ
[6, 4, 9]	ἔπειτα πῶς ἦλθον ἀποτμηθεῖσαι καὶ	καταλείπουσαι;	Εἰ γὰρ δὴ καὶ κατέλιπον,
[6, 4, 4]	τὴν μίαν. Διέστησαν γὰρ οὐ	διεστῶσαι	καὶ πάρεισιν ἀλλήλαις οὐκ ἀλλοτριωθεῖσαι·
[6, 4, 1]	πῶς ἀσώματος καὶ ἀμεγέθης οὖσα	δύναται	εἰς πλεῖστον ἰέναι εἴτε πρὸ
[6, 4, 11]	τὸ δυνάμενον παρεῖναι, καὶ καθόσον	δύναται	κατὰ τοσοῦτον αὐτῷ οὐ τόπῳ
[6, 4, 15]	τὰ φυτὰ τοσοῦτον ἔχει, ὅσον	δύναται	λαβεῖν· οἷον φωνῆς λόγον σημαινούσης
[6, 4, 8]	ἐφίεται αὐτοῦ· ὥστε εἰ καὶ	δύναται	μεταλαβεῖν, ὅλου ἂν αὐτοῦ καθόσον
[6, 4, 8]	μεταλαβεῖν, ὅλου ἂν αὐτοῦ καθόσον	δύναται	μεταλαμβάνοι. Δεῖ οὖν τὰ μεταλαμβάνοντα
[6, 4, 5]	τοσοῦτον ἔρχεται, ἐφ´ ὅσον ῥεῖν	δύναται,	μὴ ῥέουσα δέ— οὐδὲ γὰρ
[6, 4, 3]	ὃ ἂν αὐτῷ ἐθέλῃ, ὡς	δύναται	πελάζει οὐ γενόμενον ἐκείνου, ἀλλ´
[6, 4, 6]	Ἢ ὅτι ἐκεῖνο δεῖ, εἰ	δύναται,	προσελθεῖν, τὸ δὲ προσεληλυθὸς καὶ
[6, 4, 5]	νομίζοιτο τῷ παντὶ διδόναι, ὅσον	δύναται	τοῦτο αὐτοῦ φέρειν. Δεῖ δὲ
[6, 4, 8]	ἑαυτοῦ ὅλον καὶ ἐν οἷς	ὁρᾶται	ὅλον. Εἰ γὰρ μὴ ὅλον,
[6, 4, 12]	ἀπιστεῖν, εἰ ψυχὴ μὴ μία	τέταται	συμμεριζομένη, ἀλλὰ πανταχοῦ οὗ ἂν
[6, 4, 12]	φωνὴ καθ´ ὅλον τὸν ἀέρα	παρατέταται,	ὡς τόδε μὲν τὸ μέρος
[6, 4, 10]	κατόπτροις ἢ ἐν σκιαῖς ἐνταῦθα	ὑφίσταταί	τε παρὰ τοῦ προτέρου κυρίως
[6, 4, 4]	τὸ περὶ τὰ σώματα μεριστὸν	λέγεται	ἀμερὲς εἶναι τὴν φύσιν, τὰ
[6, 4, 16]	ἐν τῷ ἀιδεῖ, τὸ χωρὶς	λέγεται·	εἰ δέ τινα χείρω τόπον,
[6, 4, 16]	καὶ ἐν ᾧ τόπῳ, κἀκείνη	λέγεται	ἐκεῖ. Ἀλλ´ οὐκ ὄντος ἔτι
[6, 4, 2]	λεγόμενον μέγα μικρόν· ὃ δὲ	νομίζεται	μικρόν, ἐκεῖνο μέγα, εἴ γε
[6, 4, 8]	τυγχάνῃ. Εἰ οὖν τὰ πολλὰ	ἐφίεται	αὐτοῦ, δῆλον ὅτι ὅλου ἐφίεται
[6, 4, 8]	ἐφίεται αὐτοῦ, δῆλον ὅτι ὅλου	ἐφίεται	αὐτοῦ· ὥστε εἰ καὶ δύναται
[6, 4, 6]	κεφαλήν. Διὰ τί οὖν οὐ	συναισθάνεται	ἡ ἑτέρα τὸ τῆς ἑτέρας
[6, 4, 13]	οὐ γὰρ τὸ δίπηχυ τρίπηχυ	γίνεται,	ἀλλὰ τὸ ὑποκείμενον ἄλλο ποσὸν
[6, 4, 10]	παρὰ τοῦ προτέρου κυρίως καὶ	γίνεται	ἀπ´ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔστιν
[6, 4, 16]	μερική πως ἐκ τοῦ παντὸς	γίνεται·	ἡ γὰρ ἐνέργεια αὐτῆς οὐκέτι
[6, 4, 2]	καὶ ἐν ἑαυτῷ· ἤδη γὰρ	γίνεται	τὸ πανταχοῦ ἐν ἑνί. Ἡμεῖς
[6, 4, 15]	ὡς δέξασθαι ψυχήν. Τὸ δὲ	γίνεται	ὡς μὴ δέξασθαι πᾶσαν καίτοι
[6, 4, 2]	καὶ τοσούτῳ ἐκείνη ἡ φύσις	ἐκτείνεται.	Τὸ δέ ἐστι· τοῦτο τὸ
[6, 4, 1]	ζητήσειεν εὐλόγως, ὅπως κατὰ συμβεβηκὸς	μεγεθύνεται.	Οὐ γὰρ δή, ὥσπερ ἡ
[6, 4, 8]	ἔχοι καὶ τό τινος εἶναι.	Λείπεται	τοίνυν εἰπεῖν ὡς, εἴ τι
[6, 4, 2]	τὸ πᾶν οὐκ ἔστιν ὅπως	ἀπολείπεται	ἑαυτοῦ, ἀλλ´ ἔστι τε πεπληρωκὸς
[6, 4, 7]	κρατουμένῳ ἐν τῇ χειρί, καθόσον	ἐφάπτεται	εἰς τοσοῦτον περιγραφομένης, ὡς δοκεῖ,
[6, 4, 10]	εἰ μὴ αὐτίκα, ἀλλ´ οὖν	παύεται	καὶ ψύχεται τὸ σῶμα τὸ
[6, 4, 4]	τὸ ὂν τὰ ὄντα, οὔτε	μάχεται	τὸ πλῆθος ἐκεῖ τῷ ἑνί,
[6, 4, 5]	Ῥέουσα μὲν γὰρ ἐπὶ τοσοῦτον	ἔρχεται,	ἐφ´ ὅσον ῥεῖν δύναται, μὴ
[6, 4, 6]	οὐ καὶ ἐπ´ ἄλλο σῶμα	ἔρχεται;	Ἢ ὅτι ἐκεῖνο δεῖ, εἰ
[6, 4, 10]	αὐτίκα, ἀλλ´ οὖν παύεται καὶ	ψύχεται	τὸ σῶμα τὸ θερμανθὲν ἀποστάντος
[6, 4, 13]	μεταλήψεται. Οὐδὲ μέγεθος τοίνυν μεγέθους	μεταλήψεται·	ἔχει γὰρ ἤδη. Οὐδὲ γὰρ
[6, 4, 13]	ἐκτεταμένον εἰς τόσον ἄλλου γένους	μεταλήψεται	ἢ ὅλως ἄλλου, δεῖ τὸ
[6, 4, 13]	τινος, δῆλον ὅτι οὐχ αὑτοῦ	μεταλήψεται·	ἢ οὐ μετειληφὸς ἔσται, ἀλλ´
[6, 4, 12]	τὸν τοιοῦτον κόσμον, ὅλου αὐτοῦ	μεταλήψεται.	Ὁμοίως ἄρα, εἰ λέγοιτο ἐκεῖνος
[6, 4, 13]	ἐκεῖνο, ὃ πρότερον ἦν, μεγέθους	μεταλήψεται·	οὐ γὰρ τὸ δίπηχυ τρίπηχυ
[6, 4, 13]	ἤδη. Σῶμα δὴ οὐ σώματος	μεταλήψεται.	Οὐδὲ μέγεθος τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται·
[6, 4, 13]	ἀδιαστάτου αὐτοῦ. Εἰ οὖν τι	μεταλήψεταί	τινος, δῆλον ὅτι οὐχ αὑτοῦ
[6, 4, 3]	παρεῖναι, ἐπεὶ καὶ τότε οὐκ	ἀποτέτμηται	ἐκεῖνο τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ἣν
[6, 4, 16]	διακριθῇ οὐ τόπῳ, ἀλλ´ ἐνεργείᾳ	γένηται	τὸ καθέκαστον, μοῖρά τίς ἐστιν,
[6, 4, 4]	ἐλαττοῦσθαι ἀφ´ οὗ ὁ μερισμὸς	γεγένηται,	ἢ καὶ γεννήσαντα ἀπ´ αὐτοῦ,
[6, 4, 9]	ταῖς δυνάμεσι ταύταις, ἵνα μὴ	γίνηται	ἄνευ οὐσίας δύναμις, πρῶτον μὲν
[6, 4, 10]	καὶ ἐν ἄλλοις διὰ πλειόνων	εἴρηται.	~Ἀλλὰ διὰ τί, εἴπερ ὅλον
[6, 4, 6]	καὶ σύνεσιν ἔσχεν ἑτέρου πάθους.	Εἴρηται	δὲ περὶ τούτου καὶ ἐν
[6, 4, 2]	λαμβανέτω. Τοῦτο δὲ ἄλλου χάριν	εἴρηται,	ὅτι τὸ πᾶν ἐκεῖνο καὶ
[6, 4, 4]	παρὰ τοῦ πλήθους οὕτω προϊόντος	ἐξεύρηται	εἰς εὐπορίαν· ἐπεὶ καὶ τὸ
[6, 4, 15]	δ´ ἂν τοῦτον τὸν ὄχλον	δουλώσηται	καὶ ἀναδράμῃ εἰς ἐκεῖνον, ὅς
[6, 4, 15]	ὄντος ψυχήν, καθ´ ἣν δὴ	ἀνήρτηται	εἰς πᾶν τὸ ὄν, παρόντος
[6, 4, 14]	πελάζει καὶ συνάπτεσθαι δοκεῖ καὶ	ἐξήρτηται	ἐκείνου. Ἡμεῖς δέ τίνες δὲ
[6, 4, 8]	δὲ εἴ τί ἐστι καὶ	δεῖται	οὐδὲν σώματος πρότερον ὂν τῇ
[6, 4, 1]	ταῖς ποιότησι τὸ αὐτὸ μεμερισμένον	θεωρεῖται,	ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς τὸ
[6, 4, 16]	ἐπὶ θάτερα πρὸς τὸ ὅλον	συνέσταλται	καὶ οὐκ ἔστιν ἐνεργείᾳ οὐδ´
[6, 4, 8]	οὐκ αὐτό, οὐδ´ αὖ οὗ	ἐφίενται	ἡ μετάληψις ἔσται, ἀλλὰ ἄλλου,
[6, 4, 4]	ψυχῶν ἔσται. Ἐν οἷς γὰρ	λέγονται	σώμασιν ὅλαι ἐν ὅλοις εἶναι,
[6, 4, 9]	ὅλαι ἢ μέρη αὐτῶν ἐνταῦθα	ἔσονται.	Ἀλλ´ εἰ μέρη, κἀκεῖ τὰ
[6, 4, 4]	ὅλαι ἐν ὅλοις εἶναι, οὐκ	ἔσονται,	ἀλλ´ ἢ μερισθήσονται ἢ μένουσαι
[6, 4, 4]	εἶναι, οὐκ ἔσονται, ἀλλ´ ἢ	μερισθήσονται	ἢ μένουσαι ὅλαι που τοῦ
[6, 4, 12]	οὐκ ἔχει τοῖς πρὸς ἃ	εἴληπται,	ἔχει δ´ οὖν ὁμοιότητα κατά
[6, 4, 7]	πᾶν μὲν τὸ κρατοῦν, οὐ	διείληπται	δὲ ὅμως εἰς ἴσα τῷ
[6, 4, 4]	εἶναι μεριστή. Ἐπεί, ὅτι οὐ	συνδιείληπται	τοῖς μέρεσιν, ἀλλ´ ὅλη πανταχοῦ,
[6, 4, 7]	πρὸς ταῦτα, ἀλλὰ ταῦτα ὅτι	διέρριπται	παρεσχηκέναι δόξαν ἡμῖν κατὰ ταῦτα
[6, 4, 9]	αὐτῇ ὅλη, ἀλλὰ τῷ μερισμῷ	ἔσται	ἀδυναμία. Ἔπειτα ἄλλη κατ´ ἄλλο
[6, 4, 13]	αὑτοῦ μεταλήψεται· ἢ οὐ μετειληφὸς	ἔσται,	ἀλλ´ αὐτὸ ἔσται. Δεῖ οὖν
[6, 4, 8]	αὖ οὗ ἐφίενται ἡ μετάληψις	ἔσται,	ἀλλὰ ἄλλου, οὗ ἡ ἔφεσις
[6, 4, 3]	ἄλλῳ; Ἀλλ´ οὐδέτερος αὐτῶν νοῦς	ἔσται.	Ἀλλὰ τὸ ὂν αὐτοῦ; Ἀλλὰ
[6, 4, 3]	ζωή, τὸ μέρος ζωὴ οὐκ	ἔσται.	Ἀλλὰ τὸν νοῦν, ἵν´ ὁ
[6, 4, 3]	καὶ ἑκάστῳ ὅλον παρεῖναι. Ἢ	ἔσται	αὐτοῦ τὸ μὲν ὡδί, τὸ
[6, 4, 13]	οὐ μετειληφὸς ἔσται, ἀλλ´ αὐτὸ	ἔσται.	Δεῖ οὖν σῶμα μεταλαμβάνον τινὸς
[6, 4, 9]	πάλιν αὐτὸ οὐ μεμερισμένον ὅλον	ἔσται.	~Εἰ δέ τις λέγοι, ὡς
[6, 4, 13]	γε αὐτὰ τὰ δύο τρία	ἔσται.	Εἰ οὖν τὸ διειλημμένον καὶ
[6, 4, 3]	Ἀλλὰ τὸ μέρος οὐκ ὂν	ἔσται,	εἰ τὸ ὅλον τὸ ὂν
[6, 4, 13]	ὥστε καὶ τοῦτο ἄπειρα σημεῖα	ἔσται,	εἴπερ ἔσται, καὶ οὐ συνεχές·
[6, 4, 4]	λόγος καὶ ἐπὶ τῶν ψυχῶν	ἔσται.	Ἐν οἷς γὰρ λέγονται σώμασιν
[6, 4, 4]	τῶν δυνάμεων ἡ αὐτὴ ἀπορία	ἔσται	ἡ ὅλου πανταχοῦ. Καὶ ἔτι
[6, 4, 9]	ἡ δύναμις· ἢ μία μόνον	ἔσται	ἡ συνοῦσα τῇ οὐσίᾳ, αἱ
[6, 4, 2]	ἐν τῷ παντὶ εἶναι, εἴπερ	ἔσται,	καὶ μάλιστα ἐξ ἐκείνου ἠρτημένον
[6, 4, 13]	γὰρ οὐδὲν ἧττον καὶ μεριστὸν	ἔσται	καὶ οὐ παντὶ αὐτῷ ἐφαρμόσει
[6, 4, 13]	τοῦτο ἄπειρα σημεῖα ἔσται, εἴπερ	ἔσται,	καὶ οὐ συνεχές· ὥστε οὐδ´
[6, 4, 12]	τούτοις ὅλος, ἐν παντὶ ἑκάστῳ	ἔσται.	Καὶ πανταχοῦ ἄρα ὁ αὐτὸς
[6, 4, 3]	τὸ δὲ ἄλλοθι· ὥστε μεριστὸν	ἔσται	καὶ σῶμα ἔσται. Πῶς γὰρ
[6, 4, 12]	ἀριθμῷ οὐ μεμερισμένος, ἀλλ´ ὅλος	ἔσται.	~Πόθεν οὖν ἡ ἔκτασις ἡ
[6, 4, 3]	ὥστε μεριστὸν ἔσται καὶ σῶμα	ἔσται.	Πῶς γὰρ δὴ καὶ μεριεῖς;
[6, 4, 9]	οὐ μεμερισμέναι, καὶ πάλιν αὖ	ἔσται	τὸ αὐτὸ πανταχοῦ οὐ μεμερισμένον·
[6, 4, 9]	ἀφ´ οὗ ἐγένοντο ἐκεῖ ἅμα	ἔσται,	ὥστε πανταχοῦ ἅμα πάλιν αὐτὸ
[6, 4, 13]	οὐδ´ αὖ αὐξομένῳ τὸ αὐτὸ	συνέσται.	Ἀλλ´ οὐδ´ οὕτως, ὡς σημεῖον·
[6, 4, 14]	Ἕκαστον δὲ αὐτῶν οὐ πέρασιν	ἀφώρισται·	διὰ τοῦτο αὖ καὶ ἕν.
[6, 4, 9]	εἶναι, οὐδ´ ἂν αἱ δυνάμεις	αὗται	αἱ ἀπ´ ἐκείνου ἐλθοῦσαι ἀποτετμημέναι
[6, 4, 9]	Εἰ δὲ τοῦτο, οὗ εἰσιν	αὗται,	κἀκεῖνο ἀφ´ οὗ ἐγένοντο ἐκεῖ
[6, 4, 4]	οὖν καὶ ψυχαί; Ἢ καὶ	ψυχαί·	ἐπεὶ καὶ τὸ περὶ τὰ
[6, 4, 4]	δὲ πᾶς. Ἆρ´ οὖν καὶ	ψυχαί;	Ἢ καὶ ψυχαί· ἐπεὶ καὶ
[6, 4, 14]	ὄντες καί τινες καὶ θεοί,	ψυχαὶ	καθαραὶ καὶ νοῦς συνημμένος τῇ
[6, 4, 10]	ἐκείνου, ἀθάνατοι δὲ καὶ αἱ	ψυχαὶ	καὶ νοῦς πᾶς, καὶ ἐν
[6, 4, 4]	δὲ δύναμιν μόνον. Ἀλλὰ πῶς	ψυχαὶ	πολλαὶ καὶ νοῖ πολλοὶ καὶ
[6, 4, 1]	αὐτὸ ἀριθμῷ τὸ ἐν τῷ	ποδὶ	καὶ τῇ χειρὶ ὑπάρχει, ὡς
[6, 4, 6]	ταῖς προσθήκαις. Εἶτα πῶς ἐν	ποδὶ	καὶ χειρὶ τὴν αὐτήν, τὴν
[6, 4, 7]	ἀτενίσας εἴσῃ τὸ φῶς καὶ	ὡδὶ	αὐτός. Ἐπεὶ καὶ ἐπὶ τοῦ
[6, 4, 8]	μὲν ὡδὶ φήσεις, τὸ δὲ	ὡδί;	Ἤδη γὰρ ἂν καὶ τὸ
[6, 4, 12]	οὕτω προητοίμαστο, ὥστε μέρος αὐτῆς	ὡδὶ	κείμενον εἰς τοῦτο ἐλθεῖν, ἀλλὰ
[6, 4, 8]	τὸ δὲ ὡδί, ὅτῳ τὸ	ὡδὶ	μὴ ὑπάρχει, πῶς ἂν τὸ
[6, 4, 8]	τι αὐτοῦ ὡδί, τὸ δὲ	ὡδί,	ὅτῳ τὸ ὡδὶ μὴ ὑπάρχει,
[6, 4, 3]	Ἢ ἔσται αὐτοῦ τὸ μὲν	ὡδί,	τὸ δὲ ἄλλοθι· ὥστε μεριστὸν
[6, 4, 8]	ὅταν τὸ μέν τι αὐτοῦ	ὡδί,	τὸ δὲ ὡδί, ὅτῳ τὸ
[6, 4, 7]	ἐν θαύματι ποιούμενος, ἅμα δὲ	ὡδὶ	τοῦ σφαιρικοῦ σώματος ἀτενίσας εἴσῃ
[6, 4, 8]	σώματος, πῶς αὐτοῦ τὸ μὲν	ὡδὶ	φήσεις, τὸ δὲ ὡδί; Ἤδη
[6, 4, 3]	τὴν ψυχὴν οὐκ ἄτοπον ἴσως,	εἰ	αὐτὴ μὲν ἐφ´ ἑαυτῆς λέγοιτο
[6, 4, 3]	ἐλλάμποιτο. Θαυμάζειν δὲ οὐ δεῖ,	εἰ	αὐτὸ μὴ ὂν ἐν τόπῳ
[6, 4, 10]	οὐκ οὖσαν αὐτοῦ εἰκόνα οὐδ´	εἰ	αὐτόν τις γράφει· τὸ γὰρ
[6, 4, 6]	τοιοῦδε φύσις· καὶ ἔστιν οἷον	εἰ	αὐτὸς ἡμῶν καὶ ἡδονὴν κρίνει
[6, 4, 5]	δὲ οὐδὲ ἀφελεῖν ἔστιν, οὐδ´	εἰ	ἀφαιρεῖς ἐπιλείψει. Εἰ δὴ οὐκ
[6, 4, 9]	πῶς ἦλθον ἀποτμηθεῖσαι καὶ καταλείπουσαι;	Εἰ	γὰρ δὴ καὶ κατέλιπον, δηλονότι
[6, 4, 8]	καὶ ἐν οἷς ὁρᾶται ὅλον.	Εἰ	γὰρ μὴ ὅλον, οὐκ αὐτό,
[6, 4, 10]	πῦρ ἐν τῇ θερμότητι εἶναι·	εἰ	γὰρ τοῦτο, χωρὶς πυρὸς ποιήσει
[6, 4, 9]	ἂν οἷόν τε ἢ ἀποτετμημένας;	Εἰ	δ´ ἐν ἐκείνῳ τέ εἰσι
[6, 4, 9]	καὶ οὐσία ἢ μεῖζον οὐσίας.	Εἰ	δ´ ἕτεραι ὡς ἐλάττους καὶ
[6, 4, 12]	ἐφ´ ἑαυτῆς πάρεστι καὶ τούτῳ.	Εἰ	δ´ οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς τούτῳ
[6, 4, 6]	τὴν αὐτὴν τῇ ἐν τῷδε;	Εἰ	δὲ αἱ αἰσθήσεις διάφοροι, καὶ
[6, 4, 7]	ὡσαύτως κατὰ πᾶν μέρος εἴη;	Εἰ	δὲ δὴ φωτεινὸν μικρὸν ὄγκον
[6, 4, 9]	ἐκείνῳ τῷ πρώτῳ ἀφ´ οὗ.	Εἰ	δὲ δυνάμεις αὐτοῦ τὰ λεγόμενα
[6, 4, 10]	τὸ θερμανθὲν ἀποστάντος τοῦ πυρός.	Εἰ	δὲ καὶ οὗτοι ταύτας τὰς
[6, 4, 10]	ἂν παρέχοι τοῖς αὐτοῖς τόποις·	εἰ	δὲ λέγοι τις μὴ τὸ
[6, 4, 9]	οὐκ ἐν παντὶ τῷ ὅλῳ;	Εἰ	δὲ μεμερίσθαι ἑκάστην εἰς ἄπειρον,
[6, 4, 15]	καὶ οὐ κεκράτηκε τὸ χεῖρον·	εἰ	δὲ μή, κρατεῖ τὸ χεῖρον
[6, 4, 12]	ἀκοῆς τὸ πᾶν ὁμοίως δεδεγμένης.	Εἰ	δὲ μηδ´ ἐνταῦθα ἡ ὅλη
[6, 4, 2]	εἶναι τὸ πόρρω καὶ ἐγγύθεν·	εἰ	δὲ μήτε τὸ πόρρω μήτε
[6, 4, 9]	μέρη, κἀκεῖ τὰ λοιπὰ μέρη.	Εἰ	δὲ ὅλαι, ἤτοι αἵπερ ἐκεῖ
[6, 4, 16]	οὐκ ἐκεῖ, οὗ τὸ εἴδωλον;	Εἰ	δὲ παντελῶς λύσειε φιλοσοφία, καὶ
[6, 4, 16]	τῷ ἀιδεῖ, τὸ χωρὶς λέγεται·	εἰ	δέ τινα χείρω τόπον, τί
[6, 4, 10]	αὐτὸ οὐ μεμερισμένον ὅλον ἔσται.	~Εἰ	δέ τις λέγοι, ὡς οὐκ
[6, 4, 9]	ἑνὶ καὶ τῷ αὐτῷ σώματι·	εἰ	δὲ τοῦτο, διὰ τί οὐκ
[6, 4, 12]	πάρεστι, τοῦτο ἦλθε πρὸς αὐτήν.	Εἰ	δὲ τοῦτο ἔξω ὂν τοῦ
[6, 4, 9]	ἐλθοῦσαι ἀποτετμημέναι ἂν ἐκείνου εἶεν.	Εἰ	δὲ τοῦτο, οὗ εἰσιν αὗται,
[6, 4, 8]	πρώτως πάθος καὶ ᾗ σῶμα.	Εἰ	δὴ ᾗ σῶμα τὸ μεριστόν,
[6, 4, 5]	ἔστιν, οὐδ´ εἰ ἀφαιρεῖς ἐπιλείψει.	Εἰ	δὴ οὐκ ἐπιλείψει, τί δεῖ
[6, 4, 7]	οὐδὲ μερίζουσαι. Καὶ δὴ τοίνυν	εἰ	δύναμις μόνον ὁ ἥλιος ἦν
[6, 4, 6]	ἔρχεται; Ἢ ὅτι ἐκεῖνο δεῖ,	εἰ	δύναται, προσελθεῖν, τὸ δὲ προσεληλυθὸς
[6, 4, 16]	καὶ κακοῦ ἑτέρου γεγενημένος. ~Ἀλλ´	εἰ	ἐκείνη ἡ φύσις οὐκ ἂν
[6, 4, 4]	συμπληροῦν ἤδη τὰ πάντα. Ἀλλ´	εἰ	ἐκεῖνο μένει τὸ ὂν ἐφ´
[6, 4, 16]	τοῦ ὅλου οὔσης, ὥσπερ ἂν	εἰ	ἐπιστήμης ὅλης οὔσης κατά τι
[6, 4, 1]	τεθῆναι ἐν ψυχῇ οὔσῃ; Ἀλλ´	εἰ	ἔστιν εἰς τοσοῦτον πρὶν τὸ
[6, 4, 12]	παρὸν ἐδέξατο καὶ ᾔσθετο, καὶ	εἰ	ἕτερον θείης μεταξὺ τῆς ἐρημίας,
[6, 4, 14]	αὐτὸ κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ. ~Ἀλλ´	εἰ	ἡ αὐτὴ ἑκασταχοῦ ψυχή, πῶς
[6, 4, 9]	οὐ καταλείψει συναίσθησιν. Ἔπειτα δέ,	{εἰ}	καθάπερ τὸ ἴνδαλμά τινος, οἷον
[6, 4, 8]	ὅτι ὅλου ἐφίεται αὐτοῦ· ὥστε	εἰ	καὶ δύναται μεταλαβεῖν, ὅλου ἂν
[6, 4, 12]	ὅλου αὐτοῦ μεταλήψεται. Ὁμοίως ἄρα,	εἰ	λέγοιτο ἐκεῖνος ἐν τούτοις ὅλος,
[6, 4, 2]	μέρος αὐτοῦ ἀπολαύει ὅλου ἐκείνου.	Εἰ	μὲν γὰρ ἐν τόπῳ ἦν
[6, 4, 9]	τῷ αἰσθητῷ γεγενημέναι ἢ οὔ;	Εἰ	μὲν γὰρ μή εἰσιν, ἄτοπον
[6, 4, 16]	Τὸ δὲ εἰς Ἅιδου γίνεσθαι,	εἰ	μὲν ἐν τῷ ἀιδεῖ, τὸ
[6, 4, 10]	τὰ ἐξ αὐτῆς ποιήσουσι. Καίτοι,	εἰ	μένοι ἱδρυθεὶς ἥλιος ὁπουοῦν, τὸ
[6, 4, 9]	μέρη αὐτῶν ἐνταῦθα ἔσονται. Ἀλλ´	εἰ	μέρη, κἀκεῖ τὰ λοιπὰ μέρη.
[6, 4, 16]	τοῦ σώματος; Ἢ τὸ εἴδωλον	εἰ	μὴ ἀποσπασθείη, πῶς οὐκ ἐκεῖ,
[6, 4, 10]	ποιήσει τὴν θερμότητα. Εἶτα κἂν	εἰ	μὴ αὐτίκα, ἀλλ´ οὖν παύεται
[6, 4, 9]	πανταχοῦ συγχωρεῖν εἶναι, ἢ καί,	εἰ	μὴ πανταχοῦ, ἀλλ´ οὖν πανταχῇ
[6, 4, 10]	θερμότητα τοῦ πυρὸς λεκτέον εἶναι,	εἰ	μή τις λέγοι καὶ πῦρ
[6, 4, 2]	μένειν οὔτε κινεῖσθαι. Καὶ γὰρ	εἰ	μὴ ὡς ἐν τόπῳ τις
[6, 4, 12]	ἐλθεῖν. Πῶς γὰρ καὶ ἦλθεν;	Εἰ	οὖν μὴ ἦλθεν, ὤφθη δὲ
[6, 4, 13]	συνεχές· ὥστε οὐδ´ ὧς ἐφαρμόσει.	Εἰ	οὖν ὁ ὄγκος ὁ πᾶς
[6, 4, 8]	καὶ μερίσεις οὐκ ἔχον μέγεθος;	Εἰ	οὖν οὐκ ἔχοντος μέγεθος τὸ
[6, 4, 8]	τὰ πολλὰ αὐτοῦ ἐφιέμενα τυγχάνῃ.	Εἰ	οὖν τὰ πολλὰ ἐφίεται αὐτοῦ,
[6, 4, 13]	αὐτοῦ μετειληφέναι ὄντος ἀδιαστάτου αὐτοῦ.	Εἰ	οὖν τι μεταλήψεταί τινος, δῆλον
[6, 4, 13]	αὐτὰ τὰ δύο τρία ἔσται.	Εἰ	οὖν τὸ διειλημμένον καὶ τὸ
[6, 4, 12]	καὶ τὸ τῆς ὄψεως δέ,	εἰ	παθὼν ὁ ἀὴρ τὴν μορφὴν
[6, 4, 7]	αἰωρουμένου καὶ κρατουμένου σώματος. Καὶ	εἰ	προσθείης δὲ τῷ κρατουμένῳ σώματι
[6, 4, 13]	ἔχει γὰρ ἤδη. Οὐδὲ γὰρ	εἰ	προσθήκην λάβοι, τὸ μέγεθος ἐκεῖνο,
[6, 4, 16]	ἐνεργεῖ ἑαυτὴν μέρος ὄν, οἷον	εἰ	πῦρ πᾶν καίειν δυνάμενον μικρόν
[6, 4, 10]	τοῦ ἀρχετύπου καὶ τῆς εἰκόνος,	εἰ	τὴν παρὰ τοῦ ζωγράφου εἰκόνα
[6, 4, 9]	ἔφεσις οὐκ ἦν. ~Καὶ γὰρ	εἰ	τὸ μέρος τὸ γενόμενον ἐν
[6, 4, 3]	τὸ μέρος οὐκ ὂν ἔσται,	εἰ	τὸ ὅλον τὸ ὂν ὑπῆρχε.
[6, 4, 4]	νοῦς πολλοὺς καὶ ψυχὰς πολλάς,	εἰ	τὸ ὂν πανταχοῦ ἓν καὶ
[6, 4, 3]	γε τὴν ζωὴν μεριεῖς; Ἀλλ´	εἰ	τὸ πᾶν ἦν ζωή, τὸ
[6, 4, 2]	ἐν ἑαυτῷ. Καὶ οὐδὲν θαυμαστόν,	εἰ	τὸ πανταχοῦ ἐν τῷ ὄντι
[6, 4, 8]	γὰρ ἂν πολλάκις ποῦ» εἴη.	Εἰ	τοίνυν ὁ μερισμὸς τοῖς τόποις,
[6, 4, 3]	καὶ ἀδύνατον πρὸς τῷ θαυμαστῷ,	εἰ	τόπον καὶ αὐτὸ ἔχον οἰκεῖον
[6, 4, 1]	πῶς ἄν τις παραδέξαιτο; Καὶ	εἰ	τῷ σώματι λέγοιτο συνεκτείνεσθαι μὴ
[6, 4, 1]	ἐν τοῖς σώμασι. Τάχα δέ,	εἰ	φανείη καὶ πρὸ τῶν σωμάτων
[6, 4, 14]	ἦν ἕκαστος ἡμῶν τότε· οἷον	εἰ	φωνῆς οὔσης μιᾶς καὶ λόγου
[6, 4, 12]	τῷδε συμμεμερίσθαι, τί δεῖ ἀπιστεῖν,	εἰ	ψυχὴ μὴ μία τέταται συμμεριζομένη,
[6, 4, 2]	δὲ νομίζεται μικρόν, ἐκεῖνο μέγα,	εἴ	γε ὅλον ἐπὶ πᾶν τούτου
[6, 4, 8]	εἶναι. Λείπεται τοίνυν εἰπεῖν ὡς,	εἴ	τι αὐτοῦ μεταλαμβάνει, τῇ τοῦ
[6, 4, 2]	πᾶν αὐτό ἐστιν. Ὅλως τε,	εἴ	τι ἐν τῷ παντὶ ἱδρύθη
[6, 4, 8]	σῶμα ὅπου ἐστίν, ἄυλον δὲ	εἴ	τί ἐστι καὶ δεῖται οὐδὲν
[6, 4, 1]	οὖν ἐξ ἀρχῆς περὶ τούτων,	εἴ	τι ἡμῖν σαφὲς καὶ εὐπαράδεκτον
[6, 4, 8]	ὅσον τὸ πᾶν αἰσθητόν, οὐδ´	εἴ	τι μέρος τοῦ παντός· ὅλως
[6, 4, 4]	ἀντιμαρτυρεῖν δοκεῖ καὶ τὰ εἰρημένα,	εἴ	τινα ἀνάγκην, ἀλλ´ οὐ πειθώ
[6, 4, 5]	ἐστιν εἰς τὸ μηδὲν ἰόν,	εἴ	τις ἀφαιροῖ. Ἐκεῖ δὲ οὐδὲ
[6, 4, 5]	ἐν μετρήσει— ὅμοιον γὰρ ὡς	εἴ	τις ἰατρικὴν λέγοι ἐλάττω εἶναι
[6, 4, 3]	τὸ ὂν ὑπῆρχε. Τί οὖν,	εἴ	τις λέγοι καὶ τὸ σῶμα
[6, 4, 5]	ὄγκου ἦν. Γελοῖον γὰρ πολλαχῇ,	εἴ	τις προσθείη καὶ τῇ ψυχῇ
[6, 4, 7]	κατὰ ταῦτα κἀκεῖνο διειλῆφθαι, οἷον	εἴ	τις τὸ κρατοῦν καὶ συνέχον
[6, 4, 7]	τὸ σῶμα ἔχει. Τί οὖν,	εἴ	τις τὸν ὄγκον τὸν σωματικὸν
[6, 4, 7]	δυνάμει, οὐ σωματικῇ οὔσῃ— φέρε,	εἴ	τις τὸν ὄγκον τοῦ σώματος
[6, 4, 9]	ἕκαστον οἷον τὸ πρῶτον— ἀποτετμημένον	ἀεὶ	ἕκαστον— πολλὰ τὰ πρῶτα καὶ
[6, 4, 14]	οὐδὲ ἤρξαντο, ἀλλ´ οὕτως εἶχεν	ἀεί·	οὐδὲν γὰρ γινόμενον ἐκεῖ· οὐδὲ
[6, 4, 6]	οὐδ´ αὐτὴ ἡ κρίνασα κέκρικα»	λέγει,	ἀλλ´ ἔκρινε μόνον· ἐπεὶ οὐδὲ
[6, 4, 6]	ἡμῖν ἡ ὄψις τῇ ἀκοῇ	λέγει,	καίτοι ἔκριναν ἄμφω, ἀλλὰ ὁ
[6, 4, 13]	ᾗ προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις,	λέγει	ὅτι ὧδε καὶ ὧδε, ὁ
[6, 4, 16]	παντὸς εἰς μέρος, εἰς ὃ	ἐνεργεῖ	ἑαυτὴν μέρος ὄν, οἷον εἰ
[6, 4, 16]	κατά τι θεώρημα ὁ ἐπιστήμων	ἐνεργεῖ·	τὸ δ´ ἀγαθὸν αὐτῷ ἦν
[6, 4, 12]	τόδε δὲ τῷδε συμμεμερίσθαι, τί	δεῖ	ἀπιστεῖν, εἰ ψυχὴ μὴ μία
[6, 4, 8]	τὸ μερίζεσθαι ἔχοι; Ἀμέριστον ἄρα	δεῖ	αὐτὸ σὺν αὐτῷ εἶναι, κἂν
[6, 4, 5]	ὅσον δύναται τοῦτο αὐτοῦ φέρειν.	Δεῖ	δὲ ἐκεῖνο μήτε ἔλαττον λέγειν,
[6, 4, 5]	Εἰ δὴ οὐκ ἐπιλείψει, τί	δεῖ	δεδιέναι, μή τινος ἀποστατῇ; Πῶς
[6, 4, 3]	οἱονεὶ ἐλλάμποιτο. Θαυμάζειν δὲ οὐ	δεῖ,	εἰ αὐτὸ μὴ ὂν ἐν
[6, 4, 6]	σῶμα ἔρχεται; Ἢ ὅτι ἐκεῖνο	δεῖ,	εἰ δύναται, προσελθεῖν, τὸ δὲ
[6, 4, 4]	ἑνί, οὔτε τῷ πλήθει συμπληροῦν	δεῖ	ζωῆς τὰ σώματα, οὔτε διὰ
[6, 4, 12]	καὶ φύσεως ὄντα τῆς ἑτέρας	δεῖ	λαμβάνειν ὡς οὐκ ὄντος αὐτῆς
[6, 4, 4]	διὰ τὸ μέγεθος τοῦ σώματος	δεῖ	νομίζειν τὸ πλῆθος τῶν ψυχῶν
[6, 4, 13]	μετειληφὸς ἔσται, ἀλλ´ αὐτὸ ἔσται.	Δεῖ	οὖν σῶμα μεταλαμβάνον τινὸς οὐ
[6, 4, 8]	ἂν αὐτοῦ καθόσον δύναται μεταλαμβάνοι.	Δεῖ	οὖν τὰ μεταλαμβάνοντα αὐτοῦ οὕτως
[6, 4, 8]	ἀλλ´ ἑτέρας ὄντι φύσεως, οὐδαμῇ	δεῖ	προσάπτειν τοσοῦτον» ὅπου μηδὲ τὸ
[6, 4, 13]	γένους μεταλήψεται ἢ ὅλως ἄλλου,	δεῖ	τὸ οὗ μεταλαμβάνει μήτε διειλημμένον
[6, 4, 13]	ποσόν τι εἶναι. Ὅλον ἄρα	δεῖ	τὸ παρεσόμενον αὐτῷ πανταχοῦ ἀμερὲς
[6, 4, 14]	Οὐ γὰρ δὴ μίαν ζωὴν	ἔδει	αὐτὸ ἔχειν, ἀλλ´ ἄπειρον, καὶ
[6, 4, 2]	ἦν ἐκεῖνο αὐτό, προσχωρεῖν τε	ἔδει	ἐκεῖ καὶ εὐθυπορεῖν καὶ ἐν
[6, 4, 16]	γίνεσθαι, εἰ μὲν ἐν τῷ	ἀιδεῖ,	τὸ χωρὶς λέγεται· εἰ δέ
[6, 4, 3]	καὶ σῶμα ἕκαστον ἐλέγετο τῷ	εἴδει	καθὸ σῶμα· τοῦτο δὲ οὐκ
[6, 4, 1]	τοῦ λευκοῦ τὸ αὐτὸ μὲν	εἴδει	τὸ ἐπ´ ἄλλου πρὸς τὸ
[6, 4, 4]	οὕτως ᾖ· ἐὸν γὰρ ἐόντι	πελάζει,	καὶ πᾶν ὁμοῦ, καὶ νοῦς
[6, 4, 14]	ἐξ ἀρχῆς· τὸ δὲ γινόμενον	πελάζει	καὶ συνάπτεσθαι δοκεῖ καὶ ἐξήρτηται
[6, 4, 3]	ἂν αὐτῷ ἐθέλῃ, ὡς δύναται	πελάζει	οὐ γενόμενον ἐκείνου, ἀλλ´ ἐκείνου
[6, 4, 4]	ἐκεῖ τῷ ἑνί, οὔτε τῷ	πλήθει	συμπληροῦν δεῖ ζωῆς τὰ σώματα,
[6, 4, 1]	σῶμα οὖσα, οὐδ´ ὧς ἐκφεύγειν	ποιεῖ	τὴν ἀπορίαν τῷ κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 4, 4]	μέρεσιν, ἀλλ´ ὅλη πανταχοῦ, φανερὸν	ποιεῖ	τὸ ἓν καὶ τὸ ἀμέριστον
[6, 4, 9]	ἐνταῦθα ἔσονται. Ἀλλ´ εἰ μέρη,	κἀκεῖ	τὰ λοιπὰ μέρη. Εἰ δὲ
[6, 4, 16]	ἐν ᾧ τόπῳ, κἀκείνη λέγεται	ἐκεῖ.	Ἀλλ´ οὐκ ὄντος ἔτι τοῦ
[6, 4, 9]	αὗται, κἀκεῖνο ἀφ´ οὗ ἐγένοντο	ἐκεῖ	ἅμα ἔσται, ὥστε πανταχοῦ ἅμα
[6, 4, 14]	ταύτην τὴν γένεσιν γενέσθαι ἦμεν	ἐκεῖ	ἄνθρωποι ἄλλοι ὄντες καί τινες
[6, 4, 2]	ἑαυτῷ· καὶ οὗ τὸ πᾶν,	ἐκεῖ	αὐτό· τὸ γὰρ πᾶν αὐτό
[6, 4, 16]	λεκτέον εἶναι τὴν σώματος φύσιν	ἐκεῖ	γενέσθαι καὶ μεταλαβεῖν ζωῆς καὶ
[6, 4, 4]	παρούσης, μᾶλλον δὲ τῶν σωμάτων	ἐκεῖ	γενομένων, ὅσον ἐστὶ μεμερισμένα, κατὰ
[6, 4, 5]	μηδὲν ἰόν, εἴ τις ἀφαιροῖ.	Ἐκεῖ	δὲ οὐδὲ ἀφελεῖν ἔστιν, οὐδ´
[6, 4, 7]	ἔξωθεν ὄγκον ἐληλυθέναι, καὶ τὸ	ἐκεῖ	ἐνορώμενον ἐν τῷ μικρῷ ὄγκῳ
[6, 4, 1]	οὖσαν, ὥστε, ὅπου ἂν τεθῇ,	ἐκεῖ	εὑρίσκειν ψυχὴν οὖσαν πρὶν αὐτὸ
[6, 4, 9]	Εἰ δὲ ὅλαι, ἤτοι αἵπερ	ἐκεῖ	καὶ ἐνταῦθα οὐ μεμερισμέναι, καὶ
[6, 4, 2]	ἐκεῖνο αὐτό, προσχωρεῖν τε ἔδει	ἐκεῖ	καὶ εὐθυπορεῖν καὶ ἐν ἄλλῳ
[6, 4, 16]	εἰ μὴ ἀποσπασθείη, πῶς οὐκ	ἐκεῖ,	οὗ τὸ εἴδωλον; Εἰ δὲ
[6, 4, 14]	εἶχεν ἀεί· οὐδὲν γὰρ γινόμενον	ἐκεῖ·	οὐδὲ μεριζόμενον τοίνυν, ἀλλὰ δοκεῖ
[6, 4, 12]	γὰρ ἂν ὄψις τεθῇ, ἔχει	ἐκεῖ	τὴν μορφήν. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν
[6, 4, 2]	αἰσθητῷ θέμενοι καὶ τὸ πανταχοῦ	ἐκεῖ	τιθέμεθα, καὶ μέγα νομίζοντες τὸ
[6, 4, 11]	Πῶς δὲ τὸ μὲν πρῶτον	ἐκεῖ,	τὸ δὲ ἔτι δεύτερον καὶ
[6, 4, 14]	μερίζεσθαι τῷ λαβόντι. Τὸ δὲ	ἐκεῖ	τὸ ἔκπαλαι καὶ ἐξ ἀρχῆς·
[6, 4, 4]	ὄντα, οὔτε μάχεται τὸ πλῆθος	ἐκεῖ	τῷ ἑνί, οὔτε τῷ πλήθει
[6, 4, 9]	ἄνευ οὐσίας. Ἡ γὰρ δύναμις	ἐκεῖ	ὑπόστασις καὶ οὐσία ἢ μεῖζον
[6, 4, 16]	ἄριστα πεφιλοσοφηκότων παρειλήφαμεν, οἷς πειρᾶσθαι	προσήκει	σύμφωνον ἢ μὴ διάφωνόν γε
[6, 4, 14]	δὲ γινόμενον πελάζει καὶ συνάπτεσθαι	δοκεῖ	καὶ ἐξήρτηται ἐκείνου. Ἡμεῖς δέ
[6, 4, 4]	ἄλλας. Ταῦτά τε γὰρ ἀντιμαρτυρεῖν	δοκεῖ	καὶ τὰ εἰρημένα, εἴ τινα
[6, 4, 14]	ἐκεῖ· οὐδὲ μεριζόμενον τοίνυν, ἀλλὰ	δοκεῖ	μερίζεσθαι τῷ λαβόντι. Τὸ δὲ
[6, 4, 7]	ἐφάπτεται εἰς τοσοῦτον περιγραφομένης, ὡς	δοκεῖ,	τῆς δυνάμεως, ἀλλ´ ὅμως τῆς
[6, 4, 4]	ἐφ´ ἑαυτοῦ, ὅτι παράδοξον εἶναι	δοκεῖ	τὸ ἅμα ὅλον τι πανταχοῦ
[6, 4, 14]	ἀγαθή, ἡ δὲ κακή; Ἢ	ἐξαρκεῖ	καὶ ἑκάστῳ καὶ πάσας ψυχὰς
[6, 4, 2]	αὐτοῦ μέρεσιν ἐπ´ ἐκεῖνο ἰὸν	εὑρίσκει	αὐτὸ πανταχοῦ πᾶν καὶ μεῖζον
[6, 4, 2]	συνιὸν τὸ σῶμα τοῦ παντὸς	εὑρίσκει	τὸ πᾶν, ὥστε μηδὲν ἔτι
[6, 4, 8]	μηδενὸς σώματος, ἀλλὰ τὸ σῶμα	ἐθέλει	αὐτοῦ εἶναι, ἀνάγκη τοῦτο τά
[6, 4, 4]	ὅλῳ αἱ πολλαὶ ἤδη οὐ	δυνάμει,	ἀλλ´ ἐνεργείᾳ ἑκάστη· οὔτε γὰρ
[6, 4, 11]	δεύτερα καὶ τρίτα τάξει καὶ	δυνάμει	καὶ διαφοραῖς, οὐ τόποις. Οὐδὲν
[6, 4, 8]	αὐτοῦ μεταλαμβάνει, τῇ τοῦ ὅλου	δυνάμει	μεταλαμβάνειν αὐτοῦ πάσχοντος μηδὲν μήτ´
[6, 4, 7]	ἀλλ´ ᾗ φωτεινὸν σῶμα, ἑτέρᾳ	δυνάμει,	οὐ σωματικῇ οὔσῃ— φέρε, εἴ
[6, 4, 16]	διδόναι ἑαυτῆς ἅτε πλησίον τῇ	δυνάμει	οὖσαν καὶ ἐν βραχυτέροις διαστήμασι
[6, 4, 16]	δὲ ἐπιστατοῦσα πάντη πᾶσα, οἷον	δυνάμει	τότε τὸ μέρος οὖσα. Τὸ
[6, 4, 2]	ἱδρύθη ἄλλο ὂν παρ´ ἐκεῖνο,	μεταλαμβάνει	αὐτοῦ καὶ συντυγχάνει αὐτῷ καὶ
[6, 4, 13]	ὅλως ἄλλου, δεῖ τὸ οὗ	μεταλαμβάνει	μήτε διειλημμένον εἶναι μήτε ἐκτεταμένον
[6, 4, 8]	τὸ ἔχον τὸ μέγεθος ἀμῃγέπῃ	μεταλαμβάνει,	οὐ μεριζομένου αὐτοῦ ἂν μεταλαμβάνοι·
[6, 4, 8]	εἰπεῖν ὡς, εἴ τι αὐτοῦ	μεταλαμβάνει,	τῇ τοῦ ὅλου δυνάμει μεταλαμβάνειν
[6, 4, 11]	ὅλον πανταχοῦ, οὐχ ὅλου πάντα	μεταλαμβάνει	τοῦ νοητοῦ; Πῶς δὲ τὸ
[6, 4, 2]	ὅλον ἐπὶ πᾶν τούτου μέρος	φθάνει,	μᾶλλον δὲ τοῦτο πανταχόθεν τοῖς
[6, 4, 2]	ἐν τῷ ὄντι. Ὅλῳ οὖν	ἐντυγχάνει	τῷ ὄντι· οὐ γὰρ ἦν
[6, 4, 2]	παρ´ ἐκεῖνο, μεταλαμβάνει αὐτοῦ καὶ	συντυγχάνει	αὐτῷ καὶ ἰσχύει παρ´ αὐτοῦ
[6, 4, 4]	τὰ πάντα. Ἀλλ´ εἰ ἐκεῖνο	μένει	τὸ ὂν ἐφ´ ἑαυτοῦ, ὅτι
[6, 4, 6]	εἰ αὐτὸς ἡμῶν καὶ ἡδονὴν	κρίνει	τὴν περὶ τὸν δάκτυλον καὶ
[6, 4, 3]	σῶμα πᾶν κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ	οἱονεὶ	ἐλλάμποιτο. Θαυμάζειν δὲ οὐ δεῖ,
[6, 4, 9]	ἀμυδραὶ δυνάμεις αἱ ἐξ ἐκείνου,	οἱονεὶ	φῶς ἐκ φωτὸς ἀμυδρὸν ἐκ
[6, 4, 11]	πρῶτα καὶ δεύτερα καὶ τρίτα	τάξει	καὶ δυνάμει καὶ διαφοραῖς, οὐ
[6, 4, 8]	ἂν μεταλαμβάνοι· ἢ μέγεθος αὖ	ἔξει	πάλιν. Ὅταν οὖν ἐν πολλοῖς
[6, 4, 13]	ὁ πᾶς ἕξει αὐτὸ ὅλον,	ἕξει	αὐτὸ κατὰ πᾶν ἑαυτοῦ. ~Ἀλλ´
[6, 4, 13]	οὖν ὁ ὄγκος ὁ πᾶς	ἕξει	αὐτὸ ὅλον, ἕξει αὐτὸ κατὰ
[6, 4, 1]	διάστημα πᾶν, πῶς οὐ μέγεθος	ἕξει;	Ἢ τίς τρόπος ἂν εἴη
[6, 4, 12]	καὶ τὸ δυνάμενον ψυχὴν ἔχειν	ἕξει	καὶ ἄλλο αὖ καὶ ἕτερον
[6, 4, 12]	σώμασιν, ὡς ἂν γένοιτο, ἀνάλογον	ἕξει	τῇ ἤδη ἐν τῷ ἀέρι
[6, 4, 4]	ἔτι τὸ μέν τι ψυχὴν	ἕξει	τοῦ σώματος, τὸ δὲ δύναμιν
[6, 4, 11]	πάρεισιν, ἄλλως τὰ νοητὰ αὐτοῖς·	ἐπεὶ	καὶ ἄλλως ψυχῇ σῶμα, ἄλλως
[6, 4, 11]	ἐπιστήμας μείζους τε καὶ ὑφιεμένας.	Ἐπεὶ	καὶ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ὁ
[6, 4, 7]	τὸ φῶς καὶ ὡδὶ αὐτός.	Ἐπεὶ	καὶ ἐπὶ τοῦ ἡλίου ἔχεις
[6, 4, 16]	τινα χείρω τόπον, τί θαυμαστόν;	Ἐπεὶ	καὶ νῦν, οὗ τὸ σῶμα
[6, 4, 4]	οὕτω προϊόντος ἐξεύρηται εἰς εὐπορίαν·	ἐπεὶ	καὶ τὸ ὂν πολλὰ συγχωροῦμεν
[6, 4, 4]	καὶ ψυχαί; Ἢ καὶ ψυχαί·	ἐπεὶ	καὶ τὸ περὶ τὰ σώματα
[6, 4, 3]	ὧς ἐκεῖνο μὴ ὅλως παρεῖναι,	ἐπεὶ	καὶ τότε οὐκ ἀποτέτμηται ἐκεῖνο
[6, 4, 4]	σώματα οὕτως ἐνομίσθη εἶναι μεριστή.	Ἐπεί,	ὅτι οὐ συνδιείληπται τοῖς μέρεσιν,
[6, 4, 5]	μεῖζον νομιστέον τῇ ποσοῦ μετρήσει,	ἐπεὶ	οὐδ´ ἐπὶ τῆς ψυχῆς· οὕτω
[6, 4, 6]	κέκρικα» λέγει, ἀλλ´ ἔκρινε μόνον·	ἐπεὶ	οὐδὲ παρ´ ἡμῖν ἡ ὄψις
[6, 4, 13]	ἄλλο ποσὸν ἔχον ἄλλο ἔσχεν·	ἐπεὶ	οὕτω γε αὐτὰ τὰ δύο
[6, 4, 7]	μὲν εἰπεῖν ὅθεν τὸ φῶς	ἐπιλάμπει	κατὰ πάντα τὸν ἀέρα εἰς
[6, 4, 2]	καὶ εὐθυπορεῖν καὶ ἐν ἄλλῳ	μέρει	αὐτοῦ ἄλλῳ μέρει ἐφάπτεσθαι ἐκείνου
[6, 4, 2]	ἐν ἄλλῳ μέρει αὐτοῦ ἄλλῳ	μέρει	ἐφάπτεσθαι ἐκείνου καὶ εἶναι τὸ
[6, 4, 12]	τὸ μέρος αὐτῆς τῷδε τῷ	μέρει	συνεζεῦχθαι, τόδε δὲ τῷδε συμμεμερίσθαι,
[6, 4, 1]	οὖσαν πρὶν αὐτὸ τεθῆναι ἐν	μέρει	τοῦ παντός, καὶ τὸ ὅλον
[6, 4, 6]	τὴν δὲ ἐν τῷδε τῷ	μέρει	τοῦ παντὸς οὐ τὴν αὐτὴν
[6, 4, 6]	ἣν ἔχει ψυχήν; Τί γὰρ	διαφέρει;	Ἢ καὶ ταῖς προσθήκαις. Εἶτα
[6, 4, 4]	τὸ μίαν εἶναι τὰς πολλὰς	ἀναιρεῖ,	ὥσπερ οὐδὲ τὸ ὂν τὰ
[6, 4, 5]	καὶ τὸ μεῖζον τοῦ σώματος.	Μαρτυρεῖ	δὲ τῷ μεγάλῳ τῆς ψυχῆς
[6, 4, 12]	τοῦτο μὲν οὐ πᾶσα δόξα	συγχωρεῖ,	εἰρήσθω δ´ οὖν δι´ ἐκεῖνο,
[6, 4, 2]	Ὅθεν ὡς οὐκ ἐν τῇ	ἐκτάσει	πλέον τι ληψόμενον— ἔξω γὰρ
[6, 4, 9]	οὐχ οἷόν τε ἀποτέμνοντα ἐν	ὑποστάσει	ποιεῖν εἶναι, οὐδ´ ἂν αἱ
[6, 4, 10]	εἰ γὰρ τοῦτο, χωρὶς πυρὸς	ποιήσει	τὴν θερμότητα. Εἶτα κἂν εἰ
[6, 4, 5]	οὕτως μεῖζον νομιστέον τῇ ποσοῦ	μετρήσει,	ἐπεὶ οὐδ´ ἐπὶ τῆς ψυχῆς·
[6, 4, 5]	παραθετέον ὄγκον πρὸς ἄογκον ἐν	μετρήσει—	ὅμοιον γὰρ ὡς εἴ τις
[6, 4, 13]	οὐ συνεχές· ὥστε οὐδ´ ὧς	ἐφαρμόσει.	Εἰ οὖν ὁ ὄγκος ὁ
[6, 4, 13]	ἔσται καὶ οὐ παντὶ αὐτῷ	ἐφαρμόσει	οὐδ´ αὖ αὐξομένῳ τὸ αὐτὸ
[6, 4, 16]	οἷον ἐλλάμψῃ πρὸς αὐτήν, τῇ	νεύσει	τῇ ἐπὶ θάτερα πρὸς τὸ
[6, 4, 8]	οὐδὲν σώματος πρότερον ὂν τῇ	φύσει	παντὸς σώματος, ἱδρυμένον αὐτὸ ἐν
[6, 4, 7]	χεὶρ φέρειν, ἡ δύναμις κἀκεῖνο	κρατεῖ	οὐ διαληφθεῖσα εἰς τοσαῦτα μέρη,
[6, 4, 15]	τὸ χεῖρον· εἰ δὲ μή,	κρατεῖ	τὸ χεῖρον ἡσυχίαν ἄγοντος τοῦ
[6, 4, 5]	μή τινος ἀποστατῇ; Πῶς γὰρ	ἀποστατεῖ	οὐκ ἐπιλείπουσα, ἀλλ´ ἀένναος οὖσα
[6, 4, 2]	καὶ πρῶτον καὶ ὂν οὐ	ζητεῖ	τόπον, οὐδ´ ὅλως ἔν τινι.
[6, 4, 2]	οὗ κατὰ πᾶν μέρος αὐτοῦ	ἀπολαύει	ὅλου ἐκείνου. Εἰ μὲν γὰρ
[6, 4, 11]	διαφοραῖς, οὐ τόποις. Οὐδὲν γὰρ	κωλύει	ὁμοῦ εἶναι τὰ διάφορα, οἷον
[6, 4, 4]	γὰρ ἡ μία ἡ ὅλη	κωλύει	τὰς πολλὰς ἐν αὐτῇ εἶναι,
[6, 4, 2]	αὐτοῦ καὶ συντυγχάνει αὐτῷ καὶ	ἰσχύει	παρ´ αὐτοῦ οὐ μερίζον ἐκεῖνο,
[6, 4, 10]	εἰκόνα οὐδ´ εἰ αὐτόν τις	γράφει·	τὸ γὰρ γράφον ἦν οὐ
[6, 4, 4]	ἀνάγκην, ἀλλ´ οὐ πειθώ γε	ἔχει	ἀπίθανον νομιζούσης τῆς ψυχῆς τὸ
[6, 4, 13]	Οὐδὲ μέγεθος τοίνυν μεγέθους μεταλήψεται·	ἔχει	γὰρ ἤδη. Οὐδὲ γὰρ εἰ
[6, 4, 13]	μεταλαμβάνον τινὸς οὐ σώματος μεταλαμβάνειν·	ἔχει	γὰρ ἤδη. Σῶμα δὴ οὐ
[6, 4, 12]	ἔχει τοῖς πρὸς ἃ εἴληπται,	ἔχει	δ´ οὖν ὁμοιότητα κατά τι·
[6, 4, 14]	καὶ πάντα ὁμοῦ καὶ ἕκαστον	ἔχει	διακεκριμένον καὶ αὖ οὐ διακριθὲν
[6, 4, 7]	κείμενον. Οὐ γὰρ ἐκεῖνο ὀρθῶς	ἔχει	ἐκ τῶν εἰρημένων μερίζειν εἰς
[6, 4, 12]	οὗ γὰρ ἂν ὄψις τεθῇ,	ἔχει	ἐκεῖ τὴν μορφήν. Ἀλλὰ τοῦτο
[6, 4, 12]	παθὼν ὁ ἀὴρ τὴν μορφὴν	ἔχει,	ἔχει οὐ μεμερισμένην· οὗ γὰρ
[6, 4, 6]	ἄλλο σῶμα τὴν αὐτὴν ψυχὴν	ἔχει	ἔχον καὶ αὐτὸ ἣν ἔχει
[6, 4, 14]	καὶ ἑκάστῳ καὶ πάσας ψυχὰς	ἔχει	καὶ πάντας νοῦς. Καὶ γὰρ
[6, 4, 16]	ἀλλὰ κατὰ τὴν πᾶσαν ἣν	ἔχει.	Καὶ τοίνυν αὕτη τοῦ παντὸς
[6, 4, 15]	μόνον. Γενομένου δὴ ζῴου, ὃ	ἔχει	μὲν παροῦσαν αὐτῷ ἐκ τοῦ
[6, 4, 12]	ἐξ ἀφανοῦς αὖ καὶ τοῦτο	ἔχει,	ὅπερ ἦν καὶ ἐν τοῖς
[6, 4, 15]	ἄλλα καὶ τὰ φυτὰ τοσοῦτον	ἔχει,	ὅσον δύναται λαβεῖν· οἷον φωνῆς
[6, 4, 12]	ὁ ἀὴρ τὴν μορφὴν ἔχει,	ἔχει	οὐ μεμερισμένην· οὗ γὰρ ἂν
[6, 4, 14]	οὕτω λέγοιτο, ὅτι ὁμοῦ πάντα	ἔχει,	πᾶσαν ζωὴν καὶ πᾶσαν ψυχὴν
[6, 4, 12]	φωνοῦντα εἶναι, ὅστις φωνῶν καὶ	ἔχει	τὴν φωνὴν καὶ δίδωσι. Τὰ
[6, 4, 7]	τοσαῦτα μέρη, ὅσα τὸ σῶμα	ἔχει.	Τί οὖν, εἴ τις τὸν
[6, 4, 6]	τὸ δὲ προσεληλυθὸς καὶ δεξάμενον	ἔχει.	Τί οὖν; Τὸ ἄλλο σῶμα
[6, 4, 5]	γὰρ ἄν, οὐδ´ ὅπου ῥεύσειεν	ἔχει·	τὸ γὰρ πᾶν κατείληφε, μᾶλλον
[6, 4, 12]	τῆς φωνῆς ταὐτότητα μὲν οὐκ	ἔχει	τοῖς πρὸς ἃ εἴληπται, ἔχει
[6, 4, 6]	ἔχει ἔχον καὶ αὐτὸ ἣν	ἔχει	ψυχήν; Τί γὰρ διαφέρει; Ἢ
[6, 4, 2]	πέρας σώματος τοῦ περιέχοντος καθὸ	περιέχει,	ἢ διάστημά τι ὃ πρότερον
[6, 4, 8]	ὡδί, ὅτῳ τὸ ὡδὶ μὴ	ὑπάρχει,	πῶς ἂν τὸ μερίζεσθαι ἔχοι;
[6, 4, 1]	τῷ ποδὶ καὶ τῇ χειρὶ	ὑπάρχει,	ὡς δηλοῦσιν αἱ ἀντιλήψεις. Καὶ
[6, 4, 15]	δεόμενος καὶ ἄλλα ἃ δὴ	πάσχει	αἰτιώμενος, τὴν πᾶσαν ἐκκλησίαν εἰς
[6, 4, 9]	ἄλλη κατ´ ἄλλο οὖσα οὐ	καταλείψει	συναίσθησιν. Ἔπειτα δέ, {εἰ} καθάπερ
[6, 4, 5]	ἀφελεῖν ἔστιν, οὐδ´ εἰ ἀφαιρεῖς	ἐπιλείψει.	Εἰ δὴ οὐκ ἐπιλείψει, τί
[6, 4, 5]	ἀφαιρεῖς ἐπιλείψει. Εἰ δὴ οὐκ	ἐπιλείψει,	τί δεῖ δεδιέναι, μή τινος
[6, 4, 9]	ἐν ἐκείνῳ τέ εἰσι καὶ	ἄλλοθι,	ἢ ὅλαι ἢ μέρη αὐτῶν
[6, 4, 3]	τὸ μὲν ὡδί, τὸ δὲ	ἄλλοθι·	ὥστε μεριστὸν ἔσται καὶ σῶμα
[6, 4, 8]	πολλῶν τὸ πάθος περιάπτεις τῷ	ἑνὶ	ἐκείνῳ ἐν πολλοῖς αὐτὸ ἅμα
[6, 4, 2]	γὰρ γίνεται τὸ πανταχοῦ ἐν	ἑνί.	Ἡμεῖς δὲ τὸ ὂν ἐν
[6, 4, 9]	ὅλην, οὐ μεμερισμένην, οἷον ἐν	ἑνὶ	καὶ τῷ αὐτῷ σώματι· εἰ
[6, 4, 4]	μάχεται τὸ πλῆθος ἐκεῖ τῷ	ἑνί,	οὔτε τῷ πλήθει συμπληροῦν δεῖ
[6, 4, 16]	καὶ ὧς πᾶσα τρόπον ἄλλον·	οὐδενὶ	δὲ ἐπιστατοῦσα πάντη πᾶσα, οἷον
[6, 4, 3]	πᾶσιν εἶναι, ὅτι αὖ ἐν	οὐδενί	ἐστιν αὐτῶν οὕτως ὡς ἐκείνων
[6, 4, 2]	μὲν οὖν ὄντως πᾶν ἐν	οὐδενί	ἐστιν· οὐδὲν γάρ ἐστι πρὸ
[6, 4, 2]	ζητεῖ τόπον, οὐδ´ ὅλως ἔν	τινι.	Πᾶν δὴ τὸ πᾶν οὐκ
[6, 4, 16]	δ´ ἀγαθὸν αὐτῷ ἦν τῷ	ἐπιστήμονι	οὐ κατά τι τῆς ἐπιστήμης,
[6, 4, 13]	ἤδη. Οὐδὲ γὰρ εἰ προσθήκην	λάβοι,	τὸ μέγεθος ἐκεῖνο, ὃ πρότερον
[6, 4, 5]	γὰρ ὡς εἴ τις ἰατρικὴν	λέγοι	ἐλάττω εἶναι τοῦ σώματος τοῦ
[6, 4, 10]	λεκτέον εἶναι, εἰ μή τις	λέγοι	καὶ πῦρ ἐν τῇ θερμότητι
[6, 4, 3]	ὑπῆρχε. Τί οὖν, εἴ τις	λέγοι	καὶ τὸ σῶμα μεριζόμενον καὶ
[6, 4, 10]	τοῖς αὐτοῖς τόποις· εἰ δὲ	λέγοι	τις μὴ τὸ αὐτό, τούτῳ
[6, 4, 10]	τὴν παρὰ τοῦ ζωγράφου εἰκόνα	λέγοι	τις, οὐ τὸ ἀρχέτυπον φήσομεν
[6, 4, 10]	ὅλον ἔσται. ~Εἰ δέ τις	λέγοι,	ὡς οὐκ ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν
[6, 4, 14]	ἄλλοι ὄντες καί τινες καὶ	θεοί,	ψυχαὶ καθαραὶ καὶ νοῦς συνημμένος
[6, 4, 16]	δὲ παντελῶς λύσειε φιλοσοφία, καὶ	ἀπέλθοι	τὸ εἴδωλον εἰς τὸν χείρω
[6, 4, 7]	τις τὸν ὄγκον τοῦ σώματος	ὑφέλοι,	τηροῖ δὲ τὴν τοῦ φωτὸς
[6, 4, 14]	γένεσιν γενέσθαι ἦμεν ἐκεῖ ἄνθρωποι	ἄλλοι	ὄντες καί τινες καὶ θεοί,
[6, 4, 15]	πᾶσαν ἐκκλησίαν εἰς θόρυβον ἀσχήμονα	ἐμβάλλοι.	Ὅταν μὲν οὖν ἡσυχίαν ἀγόντων
[6, 4, 4]	πῶς ψυχαὶ πολλαὶ καὶ νοῖ	πολλοὶ	καὶ τὸ ὂν καὶ τὰ
[6, 4, 12]	πρὸς τὸν λόγον, καὶ ὀφθαλμοὶ	πολλοὶ	πρὸς τὸ αὐτὸ εἶδον καὶ
[6, 4, 4]	καὶ προιόντα ἐκ τῶν προτέρων	ἀριθμοὶ	ὄντα, ἀλλ´ οὐ μεγέθη, ὁμοίως
[6, 4, 12]	ἦλθε πρὸς τὸν λόγον, καὶ	ὀφθαλμοὶ	πολλοὶ πρὸς τὸ αὐτὸ εἶδον
[6, 4, 4]	Ἀλλὰ πῶς ψυχαὶ πολλαὶ καὶ	νοῖ	πολλοὶ καὶ τὸ ὂν καὶ
[6, 4, 8]	ὅλου ἂν αὐτοῦ καθόσον δύναται	μεταλαμβάνοι.	Δεῖ οὖν τὰ μεταλαμβάνοντα αὐτοῦ
[6, 4, 8]	μεταλαμβάνει, οὐ μεριζομένου αὐτοῦ ἂν	μεταλαμβάνοι·	ἢ μέγεθος αὖ ἔξει πάλιν.
[6, 4, 8]	αὐτῶν ὄντος· οὕτως γὰρ ἂν	μένοι	αὐτὸ ἐφ´ ἑαυτοῦ ὅλον καὶ
[6, 4, 10]	ἐξ αὐτῆς ποιήσουσι. Καίτοι, εἰ	μένοι	ἱδρυθεὶς ἥλιος ὁπουοῦν, τὸ αὐτὸ
[6, 4, 2]	δὲ τὸ ὂν ἐν αἰσθητῷ	θέμενοι	καὶ τὸ πανταχοῦ ἐκεῖ τιθέμεθα,
[6, 4, 16]	μεταλαβεῖν, δῆλον ὅτι ὃ λέγουσιν	ἐκεῖνοι	ἥκειν» λεκτέον εἶναι τὴν σώματος
[6, 4, 7]	σωματικὸν τῆς χειρὸς ὑποθεῖτο ἀφῃρῆσθαι,	καταλείποι	δὲ τὴν δύναμιν τὴν αὐτὴν
[6, 4, 14]	τὴν γένεσιν γενέσθαι ἦμεν ἐκεῖ	ἄνθρωποι	ἄλλοι ὄντες καί τινες καὶ
[6, 4, 7]	τὸν ὄγκον τοῦ σώματος ὑφέλοι,	τηροῖ	δὲ τὴν τοῦ φωτὸς δύναμιν,
[6, 4, 7]	συνέχον εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ	διαιροῖ.	Καίτοι κρατοῖ ἂν καὶ χεὶρ
[6, 4, 5]	τὸ μηδὲν ἰόν, εἴ τις	ἀφαιροῖ.	Ἐκεῖ δὲ οὐδὲ ἀφελεῖν ἔστιν,
[6, 4, 6]	τῷδε; Εἰ δὲ αἱ αἰσθήσεις	διάφοροι,	καὶ τὰ πάθη τὰ συμπίπτοντα
[6, 4, 3]	παρῆν, καὶ παρῆν οὕτως, ὥς	τοι	ἡμεῖς φαμεν. Νῦν δέ φησιν
[6, 4, 12]	ὁ δὲ οὖς ἦν, οὕτω	τοι	καὶ τὸ δυνάμενον ψυχὴν ἔχειν
[6, 4, 10]	μὴ φθαρτὰ τὰ παρ´ ἐκείνου,	ἀθάνατοι	δὲ καὶ αἱ ψυχαὶ καὶ
[6, 4, 7]	ἴσα τῷ κρατουμένῳ διαιροῖ. Καίτοι	κρατοῖ	ἂν καὶ χεὶρ σῶμα ὅλον
[6, 4, 9]	λοιπὰ μέρη. Εἰ δὲ ὅλαι,	ἤτοι	αἵπερ ἐκεῖ καὶ ἐνταῦθα οὐ
[6, 4, 4]	νοῦς εἷς καὶ ψυχὴ μία;	Καίτοι	ἄλλην μὲν τοῦ παντός, τὰς
[6, 4, 12]	ἑαυτῷ καὶ ἔστιν ἐν ἑαυτῷ,	καίτοι	δοκοῦν ἐνταῦθα ἐλθεῖν. Πῶς γὰρ
[6, 4, 10]	ῥέοντα τὰ ἐξ αὐτῆς ποιήσουσι.	Καίτοι,	εἰ μένοι ἱδρυθεὶς ἥλιος ὁπουοῦν,
[6, 4, 6]	ἡ ὄψις τῇ ἀκοῇ λέγει,	καίτοι	ἔκριναν ἄμφω, ἀλλὰ ὁ λογισμὸς
[6, 4, 12]	καὶ πάντες ἐπλήσθησαν τῆς θέας	καίτοι	ἐναφωρισμένου τοῦ θεάματος κειμένου, ὅτι
[6, 4, 12]	σωμάτων τῷ φωνοῦντι καὶ φωνήσοντι·	καίτοι	καὶ γενομένη ἐν σώματι οὐδ´
[6, 4, 16]	μοῖρά τίς ἐστιν, οὐ πᾶσα,	καίτοι	καὶ ὧς πᾶσα τρόπον ἄλλον·
[6, 4, 7]	εἰς ἴσα τῷ κρατουμένῳ διαιροῖ.	Καίτοι	κρατοῖ ἂν καὶ χεὶρ σῶμα
[6, 4, 6]	ἄλλοις καὶ ἄλλοις πάθεσι γινόμενος·	καίτοι	οὐχ ὁ πάσχων αὐτός, ἀλλ´
[6, 4, 9]	αἱ δ´ ἄλλαι δυνάμεις μόνον·	καίτοι	οὐχ οἷόν τε, ὥσπερ οὐσίαν
[6, 4, 15]	γίνεται ὡς μὴ δέξασθαι πᾶσαν	καίτοι	παροῦσαν πᾶσαν, ἀλλ´ οὐχ αὑτῷ,
[6, 4, 16]	δυνάμενον μικρόν τι καίειν ἀναγκάζοιτο	καίτοι	πᾶσαν ἔχον τὴν δύναμιν. Ἔστι
[6, 4, 10]	τοῦ πυρός. Εἰ δὲ καὶ	οὗτοι	ταύτας τὰς δυνάμεις σβεννύοιεν, πρῶτον
[6, 4, 8]	ὑπάρχει, πῶς ἂν τὸ μερίζεσθαι	ἔχοι;	Ἀμέριστον ἄρα δεῖ αὐτὸ σὺν
[6, 4, 8]	ἂν καὶ τὸ ὅθεν ὡρμήθη	ἔχοι	καὶ τό τινος εἶναι. Λείπεται
[6, 4, 10]	ὁπουοῦν, τὸ αὐτὸ φῶς ἂν	παρέχοι	τοῖς αὐτοῖς τόποις· εἰ δὲ
[6, 4, 1]	ποιότησι τὸ αὐτὸ μεμερισμένον θεωρεῖται,	ἐπὶ	δὲ τῆς ψυχῆς τὸ αὐτὸ
[6, 4, 1]	μέρους, οὐ μὴν ταὐτὸν ἀριθμῷ,	ἐπὶ	δὲ τῆς ψυχῆς τὸ αὐτὸ
[6, 4, 7]	μεμερισμένον. Δηλοῦσι δὲ αἱ ἀποτομαὶ	ἐπὶ	θάτερα ἢ ὅθεν ἐλήλυθεν οὐ
[6, 4, 16]	πρὸς αὐτήν, τῇ νεύσει τῇ	ἐπὶ	θάτερα πρὸς τὸ ὅλον συνέσταλται
[6, 4, 5]	μείζονος τοῦ ὄγκου γινομένου φθάνειν	ἐπὶ	πᾶν αὐτοῦ τὴν αὐτὴν ψυχήν,
[6, 4, 7]	πολύπηχυ καὶ ἄλλο τι, καὶ	ἐπὶ	πᾶν μὲν τὸ κρατοῦν, οὐ
[6, 4, 2]	ἐκεῖνο μέγα, εἴ γε ὅλον	ἐπὶ	πᾶν τούτου μέρος φθάνει, μᾶλλον
[6, 4, 7]	ἄλλοις. ~Ἀλλὰ πάλιν λέγωμεν πῶς	ἐπὶ	πάντα ἐστὶ τὸ αὐτό· τοῦτο
[6, 4, 3]	δυνάμεις δὲ ἀπ´ αὐτοῦ ἰέναι	ἐπὶ	πάντα, καὶ οὕτως αὐτὸ πανταχοῦ
[6, 4, 7]	αὐτὸ μηδὲν παθόν, ἀλλὰ μένον	ἐπὶ	πάντα τὸν ἔξωθεν ὄγκον ἐληλυθέναι,
[6, 4, 13]	~Πόθεν οὖν ἡ ἔκτασις ἡ	ἐπὶ	πάντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ
[6, 4, 12]	ἑνὸς ἡ μετάληψις. Τὸ δὲ	ἐπὶ	τῆς φωνῆς ἐναργέστερον, ὡς ἐν
[6, 4, 5]	τῇ ποσοῦ μετρήσει, ἐπεὶ οὐδ´	ἐπὶ	τῆς ψυχῆς· οὕτω τὸ μέγα
[6, 4, 5]	ἀπιστεῖν ἤδη, ὡς οὐ δυνατὸν	ἐπὶ	τὸ μεῖζον αὐτοῦ ἰέναι τὸ
[6, 4, 5]	οὐ ῥέουσα; Ῥέουσα μὲν γὰρ	ἐπὶ	τοσοῦτον ἔρχεται, ἐφ´ ὅσον ῥεῖν
[6, 4, 10]	ἐν τῷ θερμανθέντι πρῶτον μὲν	ἐπὶ	τοῦ ἀρχετύπου καὶ τῆς εἰκόνος,
[6, 4, 7]	καὶ ὡδὶ αὐτός. Ἐπεὶ καὶ	ἐπὶ	τοῦ ἡλίου ἔχεις μὲν εἰπεῖν
[6, 4, 1]	οὐχ ὁμοπαθὲς τῷ ἄλλου. Καὶ	ἐπὶ	τοῦ λευκοῦ τὸ αὐτὸ μὲν
[6, 4, 10]	προτέρων ἀξιώσουσι γίνεσθαι. Τὸ δ´	ἐπὶ	τοῦ πυρὸς λεγόμενον οὐκ εἰκόνα
[6, 4, 1]	τοῦτο δύνασθαι, ῥᾴδιον ἂν καὶ	ἐπὶ	τῶν σωμάτων παραδέξασθαι τὸ τοιοῦτο
[6, 4, 9]	οὐσίας δύναμις, πρῶτον μὲν καὶ	ἐπὶ	τῶν τοιούτων δυνάμεων ἀναγκαῖον ὁμοειδῶν
[6, 4, 4]	παρεῖναι, ὁ αὐτὸς λόγος καὶ	ἐπὶ	τῶν ψυχῶν ἔσται. Ἐν οἷς
[6, 4, 12]	ἐναργέστερον, ὡς ἐν παντὶ τῷ	ἀέρι	ὅλον τὸ εἶδός ἐστιν· οὐ
[6, 4, 12]	ἕξει τῇ ἤδη ἐν τῷ	ἀέρι	φωνηθείσῃ φωνῇ, πρὸ δὲ τῶν
[6, 4, 7]	ἐρεῖς ὅθεν οὔτε ὅπῃ, ἀλλὰ	περὶ	μὲν τούτου ἄπορος ἔσῃ ἐν
[6, 4, 16]	ἐνεργείᾳ οὐδ´ αὖ ἀπόλωλεν. Ἀλλὰ	περὶ	μὲν τούτων ταῦτα· πάλιν δὲ
[6, 4, 4]	καὶ ψυχαί· ἐπεὶ καὶ τὸ	περὶ	τὰ σώματα μεριστὸν λέγεται ἀμερὲς
[6, 4, 4]	μέρος ἐκείνης ἐμφανταζομένης τῆς φύσεως,	περὶ	τὰ σώματα οὕτως ἐνομίσθη εἶναι
[6, 4, 1]	σῶμά ἐστι τοῦ παντὸς τοσόνδε,	περὶ	τὰ σώματα φύσιν ἔχουσα μερίζεσθαι;
[6, 4, 6]	τὸν δάκτυλον καὶ ἀλγηδόνα τὴν	περὶ	τὴν κεφαλήν. Διὰ τί οὖν
[6, 4, 6]	ἡμῶν καὶ ἡδονὴν κρίνει τὴν	περὶ	τὸν δάκτυλον καὶ ἀλγηδόνα τὴν
[6, 4, 6]	ἔσχεν ἑτέρου πάθους. Εἴρηται δὲ	περὶ	τούτου καὶ ἐν ἄλλοις. ~Ἀλλὰ
[6, 4, 1]	πανταχοῦ. Λέγωμεν οὖν ἐξ ἀρχῆς	περὶ	τούτων, εἴ τι ἡμῖν σαφὲς
[6, 4, 16]	Ταῦτα γὰρ παρὰ τῶν πάλαι	περὶ	ψυχῆς ἄριστα πεφιλοσοφηκότων παρειλήφαμεν, οἷς
[6, 4, 7]	ἴσα τῷ κρατουμένῳ ἐν τῇ	χειρί,	καθόσον ἐφάπτεται εἰς τοσοῦτον περιγραφομένης,
[6, 4, 7]	αὐτό, τὴν πρόσθεν ἐν τῇ	χειρὶ	οὖσαν; Ἆρ´ οὐκ ἂν ἡ
[6, 4, 6]	Εἶτα πῶς ἐν ποδὶ καὶ	χειρὶ	τὴν αὐτήν, τὴν δὲ ἐν
[6, 4, 1]	ἐν τῷ ποδὶ καὶ τῇ	χειρὶ	ὑπάρχει, ὡς δηλοῦσιν αἱ ἀντιλήψεις.
[6, 4, 10]	τοῦ ἰνδάλματος ποίησις οἷον ἐν	ὕδασι	καὶ κατόπτροις ἢ ἐν σκιαῖς
[6, 4, 16]	δυνάμει οὖσαν καὶ ἐν βραχυτέροις	διαστήμασι	φύσεως τῆς τοιαύτης νόμῳ· κακὸν
[6, 4, 1]	τῶν σωμάτων εἴτ´ ἐν τοῖς	σώμασι.	Τάχα δέ, εἰ φανείη καὶ
[6, 4, 12]	ὄντος αὐτῆς τοῦ μὲν ἐν	σώμασι,	τοῦ δὲ ἐφ´ ἑαυτοῦ, ἀλλὰ
[6, 4, 6]	δικαστὴς ἐν ἄλλοις καὶ ἄλλοις	πάθεσι	γινόμενος· καίτοι οὐχ ὁ πάσχων
[6, 4, 9]	δὴ καὶ οὐσίαι συνοῦσαι ταῖς	δυνάμεσι	ταύταις, ἵνα μὴ γίνηται ἄνευ
[6, 4, 16]	κοινωνίας τοῖς τοῦδε τοῦ παντὸς	μέρεσι,	τὴν δὲ οἷον ἐν ἐσχάτῳ
[6, 4, 1]	Καὶ ὅλως ἐν μὲν ταῖς	ποιότησι	τὸ αὐτὸ μεμερισμένον θεωρεῖται, ἐπὶ
[6, 4, 4]	οὐκ ἀλλοτριωθεῖσαι· οὐ γὰρ πέρασίν	εἰσι	διωρισμέναι, ὥσπερ οὐδὲ ἐπιστῆμαι αἱ
[6, 4, 9]	Εἰ δ´ ἐν ἐκείνῳ τέ	εἰσι	καὶ ἄλλοθι, ἢ ὅλαι ἢ
[6, 4, 4]	γεννήσαντα ἀπ´ αὐτοῦ, ἵνα δὴ	βελτίοσι	χρώμεθα ὀνόμασιν, οὕτω τὸ μὲν
[6, 4, 7]	φῶς πανταχοῦ οὐδὲ τοῦτο μεμερισμένον.	Δηλοῦσι	δὲ αἱ ἀποτομαὶ ἐπὶ θάτερα
[6, 4, 4]	ἀλλ´ οὐ μεγέθη, ὁμοίως ἀπορίαν	παρέξουσι	πῶς πληροῦσι τὸ πᾶν. Οὐδὲν
[6, 4, 4]	μεγέθη, ὁμοίως ἀπορίαν παρέξουσι πῶς	πληροῦσι	τὸ πᾶν. Οὐδὲν οὖν ἡμῖν
[6, 4, 10]	οὐσίας ῥέοντα τὰ ἐξ αὐτῆς	ποιήσουσι.	Καίτοι, εἰ μένοι ἱδρυθεὶς ἥλιος
[6, 4, 10]	πρῶτον μὲν ἓν μόνον ἄφθαρτον	φήσουσι,	τὰς δὲ ψυχὰς καὶ τὸν
[6, 4, 10]	ἀσθενεστέρας δυνάμεις παρὰ τῶν προτέρων	ἀξιώσουσι	γίνεσθαι. Τὸ δ´ ἐπὶ τοῦ
[6, 4, 12]	καὶ ἔχει τὴν φωνὴν καὶ	δίδωσι.	Τὰ μὲν οὖν τῆς φωνῆς
[6, 4, 10]	ζωγράφον, ἀλλὰ τὴν θέσιν τὴν	οὑτωσὶ	τῶν χρωμάτων λεκτέον ποιεῖν τὴν
[6, 4, 3]	δὲ οὐκ εἶχε τὸ τοσόνδε	τι,	ἀλλὰ οὐδ´ ὁπωσοῦν τοσόνδε. ~Πῶς
[6, 4, 9]	Εἶτα ταῦτα τὰ πολλὰ πρῶτα	τί	ἂν εἴη τὸ διεῖργον, ὥστε
[6, 4, 8]	Λείπεται τοίνυν εἰπεῖν ὡς, εἴ	τι	αὐτοῦ μεταλαμβάνει, τῇ τοῦ ὅλου
[6, 4, 8]	τοῖς τόποις, ὅταν τὸ μέν	τι	αὐτοῦ ὡδί, τὸ δὲ ὡδί,
[6, 4, 2]	γὰρ ἐφ´ ἑαυτοῦ ἐκεῖνο, κἄν	τι	αὐτῷ ἐθέλῃ παρεῖναι. Ὅπου δὴ
[6, 4, 6]	καὶ αὐτὸ ἣν ἔχει ψυχήν;	Τί	γὰρ διαφέρει; Ἢ καὶ ταῖς
[6, 4, 12]	συνεζεῦχθαι, τόδε δὲ τῷδε συμμεμερίσθαι,	τί	δεῖ ἀπιστεῖν, εἰ ψυχὴ μὴ
[6, 4, 5]	ἐπιλείψει. Εἰ δὴ οὐκ ἐπιλείψει,	τί	δεῖ δεδιέναι, μή τινος ἀποστατῇ;
[6, 4, 13]	μήτε ἐκτεταμένον μήτε ὅλως ποσόν	τι	εἶναι. Ὅλον ἄρα δεῖ τὸ
[6, 4, 11]	διὰ πλειόνων εἴρηται. ~Ἀλλὰ διὰ	τί,	εἴπερ ὅλον πανταχοῦ, οὐχ ὅλου
[6, 4, 2]	αὐτό ἐστιν. Ὅλως τε, εἴ	τι	ἐν τῷ παντὶ ἱδρύθη ἄλλο
[6, 4, 8]	ὅπου ἐστίν, ἄυλον δὲ εἴ	τί	ἐστι καὶ δεῖται οὐδὲν σώματος
[6, 4, 1]	ἐξ ἀρχῆς περὶ τούτων, εἴ	τι	ἡμῖν σαφὲς καὶ εὐπαράδεκτον γένοιτο,
[6, 4, 16]	εἰ δέ τινα χείρω τόπον,	τί	θαυμαστόν; Ἐπεὶ καὶ νῦν, οὗ
[6, 4, 16]	εἰ ἐπιστήμης ὅλης οὔσης κατά	τι	θεώρημα ὁ ἐπιστήμων ἐνεργεῖ· τὸ
[6, 4, 15]	καὶ τῇ οἷον γειτονείᾳ καρπωσαμένου	τι	ἴχνος ψυχῆς, οὐκ ἐκείνης μέρους,
[6, 4, 1]	εἶναι ἐφ´ ἑαυτοῦ σώματος ὄν	τι	καὶ γινωσκόμενον τότε· διὸ καὶ
[6, 4, 7]	καὶ ξύλον πολύπηχυ καὶ ἄλλο	τι,	καὶ ἐπὶ πᾶν μὲν τὸ
[6, 4, 16]	πῦρ πᾶν καίειν δυνάμενον μικρόν	τι	καίειν ἀναγκάζοιτο καίτοι πᾶσαν ἔχον
[6, 4, 2]	οὐκ ἐν τῇ ἐκτάσει πλέον	τι	ληψόμενον— ἔξω γὰρ ἂν καὶ
[6, 4, 8]	τὸ πᾶν αἰσθητόν, οὐδ´ εἴ	τι	μέρος τοῦ παντός· ὅλως γὰρ
[6, 4, 13]	ὄντος ἀδιαστάτου αὐτοῦ. Εἰ οὖν	τι	μεταλήψεταί τινος, δῆλον ὅτι οὐχ
[6, 4, 8]	πάσχοντος μηδὲν μήτ´ οὖν ἄλλο	τι	μήτε μεμερισμένου. Τῷ μὲν γὰρ
[6, 4, 2]	περιέχοντος καθὸ περιέχει, ἢ διάστημά	τι	ὃ πρότερον ἦν τῆς φύσεως
[6, 4, 8]	καὶ μεριστόν, ἐπειδὴ σώματός ἐστί	τι	οἷον πάθος ἢ εἶδος· ὃ
[6, 4, 16]	καὶ ἀγαθὸν τὴν ἀπαλλαγήν. Διὰ	τί;	Ὅτι, κἂν μὴ τοῦδε ᾖ,
[6, 4, 9]	σώματι· εἰ δὲ τοῦτο, διὰ	τί	οὐκ ἐν παντὶ τῷ ὅλῳ;
[6, 4, 3]	τὸ ὅλον τὸ ὂν ὑπῆρχε.	Τί	οὖν, εἴ τις λέγοι καὶ
[6, 4, 7]	μέρη, ὅσα τὸ σῶμα ἔχει.	Τί	οὖν, εἴ τις τὸν ὄγκον
[6, 4, 6]	προσθείη καὶ τῇ ψυχῇ ὄγκον.	~Τί	οὖν οὐ καὶ ἐπ´ ἄλλο
[6, 4, 6]	τὴν περὶ τὴν κεφαλήν. Διὰ	τί	οὖν οὐ συναισθάνεται ἡ ἑτέρα
[6, 4, 6]	δὲ προσεληλυθὸς καὶ δεξάμενον ἔχει.	Τί	οὖν; Τὸ ἄλλο σῶμα τὴν
[6, 4, 5]	ἐστὶ τὸ πᾶν. Καὶ μεῖζόν	τι	οὖσα ἢ κατὰ σώματος φύσιν
[6, 4, 4]	εἶναι δοκεῖ τὸ ἅμα ὅλον	τι	πανταχοῦ παρεῖναι, ὁ αὐτὸς λόγος
[6, 4, 16]	σώματι γενέσθαι, τὸ τούτῳ δοῦναί	τι	παρ´ αὐτῆς, οὐκ ἐκείνου γενέσθαι,
[6, 4, 7]	ὄγκον οἷον κέντρον ποιησάμενος μεῖζόν	τι	περιθείης σφαιρικὸν σῶμα διαφανές, ὥστε
[6, 4, 12]	ἔχει δ´ οὖν ὁμοιότητα κατά	τι·	τὰ δὲ τῆς ψυχῆς ἅτε
[6, 4, 16]	ἦν τῷ ἐπιστήμονι οὐ κατά	τι	τῆς ἐπιστήμης, ἀλλὰ κατὰ τὴν
[6, 4, 4]	πανταχοῦ. Καὶ ἔτι τὸ μέν	τι	ψυχὴν ἕξει τοῦ σώματος, τὸ
[6, 4, 7]	μὲν τούτου ἄπορος ἔσῃ ἐν	θαύματι	ποιούμενος, ἅμα δὲ ὡδὶ τοῦ
[6, 4, 8]	γὰρ τοσοῦτον» τῷ δὲ μὴ	σώματι,	ἀλλ´ ἑτέρας ὄντι φύσεως, οὐδαμῇ
[6, 4, 16]	γενέσθαι, ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν	σώματι	γενέσθαι, τὸ τούτῳ δοῦναί τι
[6, 4, 16]	τὸ μὲν κατελθεῖν τὸ ἐν	σώματι	γενέσθαι, ὥς φαμεν ψυχὴν ἐν
[6, 4, 9]	ἐν ἑνὶ καὶ τῷ αὐτῷ	σώματι·	εἰ δὲ τοῦτο, διὰ τί
[6, 4, 3]	συμβεβηκὸς οὕτω λέγειν συμπαραθεῖν τῷ	σώματι	καὶ τὴν ψυχὴν οὐκ ἄτοπον
[6, 4, 1]	τις παραδέξαιτο; Καὶ εἰ τῷ	σώματι	λέγοιτο συνεκτείνεσθαι μὴ σῶμα οὖσα,
[6, 4, 8]	ποσόν· πῶς ἂν οὖν τοσοῦτον;	Σώματι	μὲν γὰρ τοσοῦτον» τῷ δὲ
[6, 4, 7]	εἰ προσθείης δὲ τῷ κρατουμένῳ	σώματι	μῆκος ἄλλο καὶ δύναιτο ἡ
[6, 4, 15]	καὶ ἔστιν ἐκεῖνος διδοὺς τῷ	σώματι,	ὅσα δίδωσιν ὡς ἑτέρῳ ὄντι
[6, 4, 12]	φωνήσοντι· καίτοι καὶ γενομένη ἐν	σώματι	οὐδ´ ὧς ἀπέστη τοῦ κατὰ
[6, 4, 11]	αὐτῷ ἑκατέρα οὖσα· σῶμα δὲ	σώματι	παρὰ ταῦτα ἑτέρως. ~Ὥσπερ δὲ
[6, 4, 15]	οὐδὲ πρότερον ἐν τῷ ἀψύχῳ,	ἔτι	δὲ μᾶλλον οἷον ἐγγὺς γενόμενον
[6, 4, 2]	εὑρίσκει τὸ πᾶν, ὥστε μηδὲν	ἔτι	δεῖσθαι τοῦ πόρρω, ἀλλὰ στρέφεσθαι
[6, 4, 11]	μὲν πρῶτον ἐκεῖ, τὸ δὲ	ἔτι	δεύτερον καὶ μετ´ ἐκεῖνο ἄλλα;
[6, 4, 7]	τοῦ φωτὸς δύναμιν, ἆρ´ ἂν	ἔτι	εἴποις που εἶναι τὸ φῶς,
[6, 4, 9]	κατέλιπόν που ἰοῦσαι. Εἶτα πότερα	ἔτι	εἰσὶν ἐν αὐτῷ αἱ δυνάμεις
[6, 4, 7]	πρότερον ἦν κείμενον, καὶ οὔτε	ἔτι	ἐρεῖς ὅθεν οὔτε ὅπῃ, ἀλλὰ
[6, 4, 2]	τῆς φύσεως τοῦ κενοῦ καὶ	ἔτι	ἐστίν, ἀλλὰ τῷ γε οἷον
[6, 4, 4]	ἔσται ἡ ὅλου πανταχοῦ. Καὶ	ἔτι	τὸ μέν τι ψυχὴν ἕξει
[6, 4, 16]	λέγεται ἐκεῖ. Ἀλλ´ οὐκ ὄντος	ἔτι	τοῦ σώματος; Ἢ τὸ εἴδωλον
[6, 4, 7]	ὅλην τε τὴν ἔξω σφαῖραν;	Οὐκέτι	δὲ οὐδ´ ἀπερείσῃ τῇ διανοίᾳ
[6, 4, 9]	ἐν τοῖς πολλοῖς, πρῶτον μὲν	οὐκέτι	ὅλον ἕκαστον· ἔπειτα πῶς ἦλθον
[6, 4, 9]	μεμερίσθαι ἑκάστην εἰς ἄπειρον, καὶ	οὐκέτι	οὐδ´ αὐτῇ ὅλη, ἀλλὰ τῷ
[6, 4, 16]	γίνεται· ἡ γὰρ ἐνέργεια αὐτῆς	οὐκέτι	πρὸς τὸ ὅλον καίπερ τοῦ
[6, 4, 15]	γενόμενον τῇ ἐπιτηδειότητι, καὶ γενομένου	οὐκέτι	σώματος μόνου, ἀλλὰ καὶ ζῶντος
[6, 4, 15]	μᾶλλον οἷον ἐγγὺς γενόμενον τῇ	ἐπιτηδειότητι,	καὶ γενομένου οὐκέτι σώματος μόνου,
[6, 4, 11]	ἐκεῖνο ἄλλα; Ἢ τὸ παρὸν	ἐπιτηδειότητι	τοῦ δεξομένου παρεῖναι νομιστέον, καὶ
[6, 4, 10]	λέγοι καὶ πῦρ ἐν τῇ	θερμότητι	εἶναι· εἰ γὰρ τοῦτο, χωρὶς
[6, 4, 4]	τὸ ὂν πολλὰ συγχωροῦμεν εἶναι	ἑτερότητι,	οὐ τόπῳ. Ὁμοῦ γὰρ πᾶν
[6, 4, 4]	πᾶν ὁμοῦ, καὶ νοῦς πολὺς	ἑτερότητι,	οὐ τόπῳ, ὁμοῦ δὲ πᾶς.
[6, 4, 13]	καὶ μεριστὸν ἔσται καὶ οὐ	παντὶ	αὐτῷ ἐφαρμόσει οὐδ´ αὖ αὐξομένῳ
[6, 4, 3]	ᾧ πάρεστι τούτῳ ὅλον παρεῖναι,	παντὶ	δὲ παρὸν ὡς καὶ ἑκάστῳ
[6, 4, 5]	γ´ ἂν εἰκότως νομίζοιτο τῷ	παντὶ	διδόναι, ὅσον δύναται τοῦτο αὐτοῦ
[6, 4, 2]	τοῦτο ἤδη ἀνάγκη ἐν τῷ	παντὶ	εἶναι, εἴπερ ἔσται, καὶ μάλιστα
[6, 4, 12]	ἐκεῖνος ἐν τούτοις ὅλος, ἐν	παντὶ	ἑκάστῳ ἔσται. Καὶ πανταχοῦ ἄρα
[6, 4, 12]	τὸ λεγόμενον ἥκειν ἦν ἐν	παντὶ	ἐν ἑαυτῷ καὶ ἔστιν ἐν
[6, 4, 2]	τε, εἴ τι ἐν τῷ	παντὶ	ἱδρύθη ἄλλο ὂν παρ´ ἐκεῖνο,
[6, 4, 1]	γε ἡ ψυχὴ πανταχοῦ τῷ	παντὶ	πάρεστιν, ὅτι σῶμά ἐστι τοῦ
[6, 4, 1]	εἴη τοῦ εἶναι ἐν τῷ	παντὶ	πρὶν τὸ πᾶν γενέσθαι τοῦ
[6, 4, 12]	τῆς φωνῆς ἐναργέστερον, ὡς ἐν	παντὶ	τῷ ἀέρι ὅλον τὸ εἶδός
[6, 4, 3]	αὐτὸ μὴ ὂν ἐν τόπῳ	παντὶ	τῷ ἐν τόπῳ ὄντι πάρεστιν·
[6, 4, 9]	τοῦτο, διὰ τί οὐκ ἐν	παντὶ	τῷ ὅλῳ; Εἰ δὲ μεμερίσθαι
[6, 4, 7]	τὸ φῶς τοῦ ἔνδον ἐν	παντὶ	τῷ περιέχοντι φαίνειν, οὐκ οὔσης
[6, 4, 7]	ἡ αὐτὴ ἀμέριστος οὖσα ἐν	παντὶ	ὡσαύτως κατὰ πᾶν μέρος εἴη;
[6, 4, 10]	τὴν θερμότητα εἶναι ἐν τῷ	θερμανθέντι	πρῶτον μὲν ἐπὶ τοῦ ἀρχετύπου
[6, 4, 15]	σώματι, ὅσα δίδωσιν ὡς ἑτέρῳ	ὄντι	ἑαυτοῦ· ἄλλος δέ τις ὁτὲ
[6, 4, 2]	εἰ τὸ πανταχοῦ ἐν τῷ	ὄντι	καὶ ἐν ἑαυτῷ· ἤδη γὰρ
[6, 4, 2]	τὸ μὴ ὂν ἐν τῷ	ὄντι.	Ὅλῳ οὖν ἐντυγχάνει τῷ ὄντι·
[6, 4, 2]	ὄντι. Ὅλῳ οὖν ἐντυγχάνει τῷ	ὄντι·	οὐ γὰρ ἦν ἀποσπᾶσθαι αὐτὸ
[6, 4, 3]	τόπῳ παντὶ τῷ ἐν τόπῳ	ὄντι	πάρεστιν· ἦν γὰρ ἂν τοὐναντίον
[6, 4, 2]	οἷόν τε ἐν τῷ μὴ	ὄντι	τὸ ὂν εἶναι, ἀλλ´ εἴπερ,
[6, 4, 8]	δὲ μὴ σώματι, ἀλλ´ ἑτέρας	ὄντι	φύσεως, οὐδαμῇ δεῖ προσάπτειν τοσοῦτον»
[6, 4, 2]	αὐτὸ δῆλον, ὅτι ἐν τῷ	ὄντι·	ὥστε ἐν ἑαυτῷ. Καὶ οὐδὲν
[6, 4, 14]	τοίνυν, ἀλλὰ δοκεῖ μερίζεσθαι τῷ	λαβόντι.	Τὸ δὲ ἐκεῖ τὸ ἔκπαλαι
[6, 4, 4]	πολὺ οὕτως ᾖ· ἐὸν γὰρ	ἐόντι	πελάζει, καὶ πᾶν ὁμοῦ, καὶ
[6, 4, 2]	γειτονοῦν αὐτῷ παρόντι καὶ οὐ	παρόντι	αὖ· ἔστι γὰρ ἐφ´ ἑαυτοῦ
[6, 4, 2]	τάξιν οὗ σῴζοιτο γειτονοῦν αὐτῷ	παρόντι	καὶ οὐ παρόντι αὖ· ἔστι
[6, 4, 12]	τῶν σωμάτων τῷ φωνοῦντι καὶ	φωνήσοντι·	καίτοι καὶ γενομένη ἐν σώματι
[6, 4, 8]	μεμερισμένου. Τῷ μὲν γὰρ σῶμα	ἔχοντι	τὸ πάσχειν κἂν κατὰ συμβεβηκὸς
[6, 4, 7]	τοῦ ἔνδον ἐν παντὶ τῷ	περιέχοντι	φαίνειν, οὐκ οὔσης ἄλλοθεν αὐγῆς
[6, 4, 12]	πρὸ δὲ τῶν σωμάτων τῷ	φωνοῦντι	καὶ φωνήσοντι· καίτοι καὶ γενομένη
[6, 4, 12]	εἰρήσθω δ´ οὖν δι´ ἐκεῖνο,	ὅτι	ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ ἑνὸς ἡ
[6, 4, 3]	οὐδὲν οὕτως ἐν πᾶσιν εἶναι,	ὅτι	αὖ ἐν οὐδενί ἐστιν αὐτῶν
[6, 4, 7]	ἐληλυθέναι πρὸς ταῦτα, ἀλλὰ ταῦτα	ὅτι	διέρριπται παρεσχηκέναι δόξαν ἡμῖν κατὰ
[6, 4, 6]	ἐπ´ ἄλλο σῶμα ἔρχεται; Ἢ	ὅτι	ἐκεῖνο δεῖ, εἰ δύναται, προσελθεῖν,
[6, 4, 2]	δὲ λέγεσθαι εἶναι αὐτὸ δῆλον,	ὅτι	ἐν τῷ ὄντι· ὥστε ἐν
[6, 4, 16]	ἀγαθὸν τὴν ἀπαλλαγήν. Διὰ τί;	Ὅτι,	κἂν μὴ τοῦδε ᾖ, ἀλλ´
[6, 4, 6]	τὸ τῆς ἑτέρας κρίμα; Ἢ	ὅτι	κρίσις ἐστίν, ἀλλ´ οὐ πάθος.
[6, 4, 10]	σῶμα ῥεῖν τοῦ ἡλίου. Ἀλλ´	ὅτι	μὲν μὴ φθαρτὰ τὰ παρ´
[6, 4, 15]	χεῖρον ἡσυχίαν ἄγοντος τοῦ βελτίονος,	ὅτι	μὴ ἠδυνήθη τὸ θορυβοῦν δέξασθαι
[6, 4, 12]	καίτοι ἐναφωρισμένου τοῦ θεάματος κειμένου,	ὅτι	ὁ μὲν ὀφθαλμός, ὁ δὲ
[6, 4, 16]	ἐκείνῃ γίνεσθαι καὶ μεταλαβεῖν, δῆλον	ὅτι	ὃ λέγουσιν ἐκεῖνοι ἥκειν» λεκτέον
[6, 4, 8]	τὰ πολλὰ ἐφίεται αὐτοῦ, δῆλον	ὅτι	ὅλου ἐφίεται αὐτοῦ· ὥστε εἰ
[6, 4, 14]	καὶ ἄπειρον ἢ οὕτω λέγοιτο,	ὅτι	ὁμοῦ πάντα ἔχει, πᾶσαν ζωὴν
[6, 4, 4]	οὕτως ἐνομίσθη εἶναι μεριστή. Ἐπεί,	ὅτι	οὐ συνδιείληπται τοῖς μέρεσιν, ἀλλ´
[6, 4, 13]	οὖν τι μεταλήψεταί τινος, δῆλον	ὅτι	οὐχ αὑτοῦ μεταλήψεται· ἢ οὐ
[6, 4, 1]	μεμερισμένον, οὕτω δὲ μεμερίσθαι λεγόμενον,	ὅτι	πανταχοῦ. Λέγωμεν οὖν ἐξ ἀρχῆς
[6, 4, 4]	μένει τὸ ὂν ἐφ´ ἑαυτοῦ,	ὅτι	παράδοξον εἶναι δοκεῖ τὸ ἅμα
[6, 4, 14]	καὶ τὴν μίαν οὕτω μίαν,	ὅτι	πάσας ὁμοῦ οὐ συμφορηθείσας εἰς
[6, 4, 1]	ψυχὴ πανταχοῦ τῷ παντὶ πάρεστιν,	ὅτι	σῶμά ἐστι τοῦ παντὸς τοσόνδε,
[6, 4, 2]	Τοῦτο δὲ ἄλλου χάριν εἴρηται,	ὅτι	τὸ πᾶν ἐκεῖνο καὶ πρῶτον
[6, 4, 13]	προσέχοντες ἀπιστοῦμεν τοῖς λεγομένοις, λέγει	ὅτι	ὧδε καὶ ὧδε, ὁ δὲ
[6, 4, 9]	Εἰ γὰρ δὴ καὶ κατέλιπον,	δηλονότι	κατέλιπόν που ἰοῦσαι. Εἶτα πότερα
[6, 4, 12]	οὐ τῷ ἀναμεῖναι τὸ μεταληψόμενον,	δηλονότι	οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς πάρεστι καὶ
[6, 4, 3]	ὡς ἀνάγκη αὐτῷ τόπον οὐκ	εἰληχότι	ᾧ πάρεστι τούτῳ ὅλον παρεῖναι,
[6, 4, 14]	πάντας νοῦς. Καὶ γὰρ ἕν	ἐστι	καὶ ἄπειρον αὖ καὶ πάντα
[6, 4, 8]	ἐστίν, ἄυλον δὲ εἴ τί	ἐστι	καὶ δεῖται οὐδὲν σώματος πρότερον
[6, 4, 4]	τῶν σωμάτων ἐκεῖ γενομένων, ὅσον	ἐστὶ	μεμερισμένα, κατὰ πᾶν μέρος ἐκείνης
[6, 4, 8]	πάθος ἢ εἶδος· ὃ δέ	ἐστι	μηδενὸς σώματος, ἀλλὰ τὸ σῶμα
[6, 4, 2]	ἐκείνων ἑκάστῳ, οἷς μήτε πόρρωθέν	ἐστι	μήτε ἐγγύθεν, δυνατοῖς δὲ δέξασθαί
[6, 4, 15]	τὸν ἄνωθεν λόγον, καὶ τοῦτό	ἐστι	πόλεως καὶ ἐκκλησίας κακία. Τοῦτο
[6, 4, 2]	ἐν οὐδενί ἐστιν· οὐδὲν γάρ	ἐστι	πρὸ αὐτοῦ. Ὃ δ´ ἂν
[6, 4, 7]	τὸ αὐτό· τοῦτο δὲ ταὐτόν	ἐστι	πῶς ἕκαστον τῶν πολλῶν τῶν
[6, 4, 6]	διάφορα λεκτέον εἶναι. Ἄλλα οὖν	ἐστι	τὰ κρινόμενα, οὐ τὸ κρῖνον·
[6, 4, 8]	λέγοιτο καὶ μεριστόν, ἐπειδὴ σώματός	ἐστί	τι οἷον πάθος ἢ εἶδος·
[6, 4, 7]	πάλιν λέγωμεν πῶς ἐπὶ πάντα	ἐστὶ	τὸ αὐτό· τοῦτο δὲ ταὐτόν
[6, 4, 5]	πᾶν κατείληφε, μᾶλλον δὲ αὕτη	ἐστὶ	τὸ πᾶν. Καὶ μεῖζόν τι
[6, 4, 1]	τῷ παντὶ πάρεστιν, ὅτι σῶμά	ἐστι	τοῦ παντὸς τοσόνδε, περὶ τὰ
[6, 4, 2]	ἡ φύσις ἐκτείνεται. Τὸ δέ	ἐστι·	τοῦτο τὸ λεγόμενον μέγα μικρόν·
[6, 4, 2]	παρόντι καὶ οὐ παρόντι αὖ·	ἔστι	γὰρ ἐφ´ ἑαυτοῦ ἐκεῖνο, κἄν
[6, 4, 16]	καίτοι πᾶσαν ἔχον τὴν δύναμιν.	Ἔστι	γὰρ ἡ ψυχὴ χωρὶς πάντη
[6, 4, 10]	εἴδωλόν του συνηρτῆσθαι τῷ ἀρχετύπῳ	ἔστι	γὰρ καὶ εἰκόνα εἶναι ἀπόντος
[6, 4, 11]	ἓν ὂν αὖ ἐφ´ ἑαυτοῦ.	Ἔστι	γὰρ καὶ παρεῖναι χωρὶς ὄν.
[6, 4, 2]	σωμάτων παραδέξασθαι τὸ τοιοῦτο γένοιτο.	~Ἔστι	δὴ τὸ μὲν ἀληθινὸν πᾶν,
[6, 4, 12]	οὗ ἂν παρῇ πάρεστι καὶ	ἔστι	πανταχοῦ τοῦ παντὸς οὐ μεμερισμένη;
[6, 4, 2]	ἔστιν ὅπως ἀπολείπεται ἑαυτοῦ, ἀλλ´	ἔστι	τε πεπληρωκὸς ἑαυτὸ καὶ ὂν
[6, 4, 12]	ἀλλὰ πανταχοῦ οὗ ἂν παρῇ	πάρεστι	καὶ ἔστι πανταχοῦ τοῦ παντὸς
[6, 4, 2]	ἐγγύθεν, ἀνάγκη ὅλον παρεῖναι, εἴπερ	πάρεστι.	Καὶ ὅλως ἐστὶν ἐκείνων ἑκάστῳ,
[6, 4, 12]	μεταληψόμενον, δηλονότι οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς	πάρεστι	καὶ τούτῳ. Εἰ δ´ οὖσα
[6, 4, 3]	ἐκείνῳ, ἐνταῦθα δύναμιν αὐτοῦ ᾧ	πάρεστι	παρεῖναι· οὐ μὴν οὐδ´ ὧς
[6, 4, 12]	δ´ οὖσα ἐφ´ ἑαυτῆς τούτῳ	πάρεστι,	τοῦτο ἦλθε πρὸς αὐτήν. Εἰ
[6, 4, 3]	αὐτῷ τόπον οὐκ εἰληχότι ᾧ	πάρεστι	τούτῳ ὅλον παρεῖναι, παντὶ δὲ
[6, 4, 3]	πᾶσαι αἱ δυνάμεις, αὐτὸ σαφῶς	πάρεστι	χωριστὸν ὅμως ὄν· γενόμενον μὲν
[6, 4, 11]	οὐ τόπῳ παρεῖναι, οἷον τῷ	φωτὶ	τὸ διαφανές, τῷ δὲ τεθολωμένῳ