Ennéade, livre, chap.
[6, 4, 10]	φθαρτὰ ποιήσουσιν. Εἶτα καὶ οὐκ	ἐκ	ῥεούσης οὐσίας ῥέοντα τὰ ἐξ
[6, 4, 15]	τοῦ γεγενημένου. Ἡ μὲν δὴ	ἐκ	τοῦ θείου ψυχὴ ἥσυχος ἦν
[6, 4, 15]	ὃ ἔχει μὲν παροῦσαν αὐτῷ	ἐκ	τοῦ ὄντος ψυχήν, καθ´ ἣν
[6, 4, 16]	τοῦδε λεγομένη ὁπωσοῦν μερική πως	ἐκ	τοῦ παντὸς γίνεται· ἡ γὰρ
[6, 4, 16]	τὸ μέρος ἀποκρύπτουσα οἷον ἐξέθορεν	ἐκ	τοῦ παντὸς εἰς μέρος, εἰς
[6, 4, 16]	ἐξῃρημένου αὐτῆς. Τὸ μὲν οὖν	ἐκ	τοῦ τοιοῦδε εἴδωλον γενόμενον οὕτως·
[6, 4, 7]	Οὐ γὰρ ἐκεῖνο ὀρθῶς ἔχει	ἐκ	τῶν εἰρημένων μερίζειν εἰς τὰ
[6, 4, 4]	ὄντα; Καὶ δὴ καὶ προιόντα	ἐκ	τῶν προτέρων ἀριθμοὶ ὄντα, ἀλλ´
[6, 4, 9]	οἱονεὶ φῶς ἐκ φωτὸς ἀμυδρὸν	ἐκ	φανοτέρου, καὶ δὴ καὶ οὐσίαι
[6, 4, 9]	αἱ ἐξ ἐκείνου, οἱονεὶ φῶς	ἐκ	φωτὸς ἀμυδρὸν ἐκ φανοτέρου, καὶ
[6, 4, 8]	ἔχον ἀρχὴν ὅθεν ὁρμηθείη οὔτε	ἔκ	τινος τόπου οὔτε τινὸς ὂν
[6, 4, 15]	ἐν αὐτῷ ἐξέφυ· ἦν δὲ	οὐκ	ἀλλότριον τὸ σῶμα τοῦ ζῴου
[6, 4, 4]	οὐ διεστῶσαι καὶ πάρεισιν ἀλλήλαις	οὐκ	ἀλλοτριωθεῖσαι· οὐ γὰρ πέρασίν εἰσι
[6, 4, 7]	ἕκαστον τῶν πολλῶν τῶν αἰσθητῶν	οὐκ	ἄμοιρον τοῦ αὐτοῦ πολλαχῇ κείμενον.
[6, 4, 16]	~Ἀλλ´ εἰ ἐκείνη ἡ φύσις	οὐκ	ἂν γένοιτο κακὴ καὶ οὗτος
[6, 4, 7]	χωρὶς οὖσα καὶ φῶς παρεῖχεν,	οὐκ	ἂν ἐντεῦθεν ἤρξατο οὐδ´ ἂν
[6, 4, 7]	ἐν τῇ χειρὶ οὖσαν; Ἆρ´	οὐκ	ἂν ἡ αὐτὴ ἀμέριστος οὖσα
[6, 4, 10]	~Εἰ δέ τις λέγοι, ὡς	οὐκ	ἀνάγκη τὸ εἴδωλόν του συνηρτῆσθαι
[6, 4, 8]	αὐτὸ εἶναι, αὐτὸ δὲ ὂν	οὐκ	ἀπολείπεσθαι ἑαυτοῦ. Οὐδ´ αὖ τοσοῦτον,
[6, 4, 11]	πανταχοῦ τοῦ ὄντος τὸ ὂν	οὐκ	ἀπολειπόμενον ἑαυτοῦ, παρεῖναι δὲ αὐτῷ
[6, 4, 3]	ὅλως παρεῖναι, ἐπεὶ καὶ τότε	οὐκ	ἀποτέτμηται ἐκεῖνο τῆς δυνάμεως αὐτοῦ,
[6, 4, 7]	πανταχοῦ ἓν καὶ ταὐτὸν ὂν	οὐκ	ἀρξάμενον οὐδ´ ἀρχήν ποθεν ἔχον.
[6, 4, 3]	τῷ σώματι καὶ τὴν ψυχὴν	οὐκ	ἄτοπον ἴσως, εἰ αὐτὴ μὲν
[6, 4, 8]	ὅλον. Εἰ γὰρ μὴ ὅλον,	οὐκ	αὐτό, οὐδ´ αὖ οὗ ἐφίενται
[6, 4, 8]	Ὅταν οὖν ἐν πολλοῖς λέγῃς,	οὐκ	αὐτὸ πολλὰ γενόμενον λέγεις, ἀλλὰ
[6, 4, 8]	ἐν αὐτοῖς» οὕτω ληπτέον ὡς	οὐκ	αὐτῶν γενόμενον ἑκάστου οὐδ´ αὖ
[6, 4, 14]	οὐσίᾳ, μέρη ὄντες τοῦ νοητοῦ	οὐκ	ἀφωρισμένα οὐδ´ ἀποτετμημένα, ἀλλ´ ὄντες
[6, 4, 10]	δ´ ἐπὶ τοῦ πυρὸς λεγόμενον	οὐκ	εἰκόνα τὴν θερμότητα τοῦ πυρὸς
[6, 4, 3]	λόγος, ὡς ἀνάγκη αὐτῷ τόπον	οὐκ	εἰληχότι ᾧ πάρεστι τούτῳ ὅλον
[6, 4, 12]	ἦν καὶ τὸ ἐληλυθὸς δὲ	οὐκ	εἰς ὄγκον ἦλθε· μετέλαβεν ἄρα
[6, 4, 3]	εἴδει καθὸ σῶμα· τοῦτο δὲ	οὐκ	εἶχε τὸ τοσόνδε τι, ἀλλὰ
[6, 4, 10]	νοῦν φθαρτὰ ποιήσουσιν. Εἶτα καὶ	οὐκ	ἐκ ῥεούσης οὐσίας ῥέοντα τὰ
[6, 4, 16]	εἴδωλον εἰ μὴ ἀποσπασθείη, πῶς	οὐκ	ἐκεῖ, οὗ τὸ εἴδωλον; Εἰ
[6, 4, 15]	γειτονείᾳ καρπωσαμένου τι ἴχνος ψυχῆς,	οὐκ	ἐκείνης μέρους, ἀλλ´ οἷον θερμασίας
[6, 4, 7]	αὐγῆς τῷ ἔξωθεν ὄγκῳ, ἆρ´	οὐκ	ἐκεῖνο τὸ ἔνδον φήσομεν αὐτὸ
[6, 4, 16]	τούτῳ δοῦναί τι παρ´ αὐτῆς,	οὐκ	ἐκείνου γενέσθαι, τὸ δ´ ἀπελθεῖν
[6, 4, 13]	τὸ ὧδε καὶ ὧδέ φησιν	οὐκ	ἐκταθεῖσαν ὧδε καὶ ὧδε γεγονέναι,
[6, 4, 7]	τὸ ἓν μᾶλλον ἀνάγειν, κἀκεῖνο	οὐκ	ἐληλυθέναι πρὸς ταῦτα, ἀλλὰ ταῦτα
[6, 4, 5]	τὸ μέγα αὐτῆς οὕτω ληπτέον,	οὐκ	ἐν ὄγκῳ· τοῦτο γὰρ μικρόν
[6, 4, 9]	εἰ δὲ τοῦτο, διὰ τί	οὐκ	ἐν παντὶ τῷ ὅλῳ; Εἰ
[6, 4, 2]	καὶ μεῖζον ἑαυτοῦ. Ὅθεν ὡς	οὐκ	ἐν τῇ ἐκτάσει πλέον τι
[6, 4, 13]	οὐρανὸν καὶ τὰ ζῷα; Ἢ	οὐκ	ἐξετάθη. Ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις,
[6, 4, 2]	ἑαυτῷ αὐτὸ προσελθὸν ἐκείνῳ ἐκείνου	οὐκ	ἔξω ἑαυτοῦ γενομένου· οὐ γὰρ
[6, 4, 14]	ἡμᾶς ἦμεν γὰρ τοῦ παντὸς	οὐκ	ἔξω περιέθηκεν ἑαυτὸν ἡμῖν καὶ
[6, 4, 5]	τινος ἀποστατῇ; Πῶς γὰρ ἀποστατεῖ	οὐκ	ἐπιλείπουσα, ἀλλ´ ἀένναος οὖσα φύσις
[6, 4, 5]	εἰ ἀφαιρεῖς ἐπιλείψει. Εἰ δὴ	οὐκ	ἐπιλείψει, τί δεῖ δεδιέναι, μή
[6, 4, 4]	σώμασιν ὅλαι ἐν ὅλοις εἶναι,	οὐκ	ἔσονται, ἀλλ´ ἢ μερισθήσονται ἢ
[6, 4, 3]	ἦν ζωή, τὸ μέρος ζωὴ	οὐκ	ἔσται. Ἀλλὰ τὸν νοῦν, ἵν´
[6, 4, 10]	καὶ γίνεται ἀπ´ αὐτοῦ καὶ	οὐκ	ἔστιν ἀφ´ ἑαυτοῦ ἀποτετμημένα τὰ
[6, 4, 16]	πρὸς τὸ ὅλον συνέσταλται καὶ	οὐκ	ἔστιν ἐνεργείᾳ οὐδ´ αὖ ἀπόλωλεν.
[6, 4, 2]	τινι. Πᾶν δὴ τὸ πᾶν	οὐκ	ἔστιν ὅπως ἀπολείπεται ἑαυτοῦ, ἀλλ´
[6, 4, 12]	οὖν τῆς φωνῆς ταὐτότητα μὲν	οὐκ	ἔχει τοῖς πρὸς ἃ εἴληπται,
[6, 4, 8]	δὴ τὸ τοιαύτην ἔχον φύσιν	οὐκ	ἔχον ἀρχὴν ὅθεν ὁρμηθείη οὔτε
[6, 4, 8]	ἀμέριστον. Πῶς γὰρ καὶ μερίσεις	οὐκ	ἔχον μέγεθος; Εἰ οὖν οὐκ
[6, 4, 8]	οὐκ ἔχον μέγεθος; Εἰ οὖν	οὐκ	ἔχοντος μέγεθος τὸ ἔχον τὸ
[6, 4, 1]	ἀμεγέθη εἶναι πανταχοῦ εἶναι μέγεθος	οὐκ	ἔχουσαν πῶς ἄν τις παραδέξαιτο;
[6, 4, 8]	ἀλλὰ ἄλλου, οὗ ἡ ἔφεσις	οὐκ	ἦν. ~Καὶ γὰρ εἰ τὸ
[6, 4, 3]	ὂν αὐτοῦ; Ἀλλὰ τὸ μέρος	οὐκ	ὂν ἔσται, εἰ τὸ ὅλον
[6, 4, 12]	τῆς ἑτέρας δεῖ λαμβάνειν ὡς	οὐκ	ὄντος αὐτῆς τοῦ μὲν ἐν
[6, 4, 16]	τόπῳ, κἀκείνη λέγεται ἐκεῖ. Ἀλλ´	οὐκ	ὄντος ἔτι τοῦ σώματος; Ἢ
[6, 4, 1]	τὸ πᾶν γενέσθαι τοῦ παντὸς	οὐκ	ὄντος; Τό τε ἀμερῆ λεγομένην
[6, 4, 10]	εἰκόνα πεποιηκέναι, ἀλλὰ τὸν ζωγράφον,	οὐκ	οὖσαν αὐτοῦ εἰκόνα οὐδ´ εἰ
[6, 4, 7]	ἐν παντὶ τῷ περιέχοντι φαίνειν,	οὐκ	οὔσης ἄλλοθεν αὐγῆς τῷ ἔξωθεν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/06/2010