Ennéade, livre, chap.
[4, 5, 4]	τὰ ἄστρα ἢ ὅλως πῦρ	χαλεπὸν	ταύτῃ τῇ ὑποθέσει ἀπευθῦναι. Εἰ
[4, 5, 5]	Ἄλλο γὰρ ἠχεῖ χαλκὸς πρὸς	χαλκὸν	ἢ πρὸς ἄλλο, ἄλλο δὲ
[4, 5, 5]	τῶν ψόφων; Ἄλλο γὰρ ἠχεῖ	χαλκὸς	πρὸς χαλκὸν ἢ πρὸς ἄλλο,
[4, 5, 1]	θρίξ, οὐκ ἂν πάθοι ἡ	χείρ.	Ἢ τοῦτο μὲν καὶ αὐτὸ
[4, 5, 1]	τῆς χειρός, ὃ πάσχει ἡ	χείρ·	καὶ μὴν κἀκεῖ, εἰ μὴ
[4, 5, 1]	μεταξὺ τῆς νάρκης καὶ τῆς	χειρός,	ὃ πάσχει ἡ χείρ· καὶ
[4, 5, 6]	δὴ καὶ λίθων τοιούτων φωτεινὴ	χρόα.	Ἀλλὰ τὸ εἰς ἄλλο ἀπὸ
[4, 5, 7]	ὕλης τὸ τοιοῦτον σῶμα ἀναμιχθῇ,	χρόαν	ἔδωκε· μόνη δὲ ἡ ἐνέργεια
[4, 5, 6]	εἰς ἄλλο ἀπὸ τοῦ ἔχοντος	χρόαν	τοιαύτην ἰὸν ἆρα ἂν εἴη
[4, 5, 7]	καὶ ἔστιν οὕτως ὡς εἴδωλον	χρόας	ἐσχηματισμένης ὡδί· κἂν ἀπέλθῃ, οὐκέτι
[4, 5, 4]	τὸ αἰσθητόν, τὸ χρῶμα, ᾗ	χρῶμα,	ἀντιτυποῦν καὶ αὐτὸ εἶναι· οὕτω
[4, 5, 6]	οὗ πάθημα· οὐ τοίνυν οὐδὲ	χρῶμα	αὐτοῦ, ἀλλ´ αὐτὸ ἐφ´ αὑτοῦ·
[4, 5, 1]	τις ἡμῶν ἔστη πρὸς τὸ	χρῶμα	βλέπων, κἀκεῖνον ὁρᾶν πάθους ἐν
[4, 5, 7]	καὶ συμμεμῖχθαι τὸ ποιοῦν τὸ	χρῶμα.	Ἐπὶ δὲ τῆς ζωῆς τῆς
[4, 5, 4]	φωτός, καὶ τὸ αἰσθητόν, τὸ	χρῶμα,	ᾗ χρῶμα, ἀντιτυποῦν καὶ αὐτὸ
[4, 5, 8]	ἄτοπον εἶναι λέγων, εἰ μὴ	χρῶμα	ὄψεται ἡ ὄψις παρόν, καὶ
[4, 5, 1]	σῶμα τῆς ὄψεως καὶ τοῦ	χρώματος.	Ἢ νύττοι κατὰ συμβεβηκὸς ἂν
[4, 5, 5]	στάσιν λάβῃ στερεοῦ σώματος, πρὶν	χυθῆναι	μένων ὥσπερ στερεόν τι· ὥστε
[4, 5, 2]	διὰ τοῦ κενοῦ λέγοντες διιέναι	χώραν	ζητοῦσιν, ἵνα μὴ κωλυθῇ· ὥστε,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/05/2010