| Ennéade, livre, chap. |
| [4, 5, 2] |
ὑπόθεσις
αὕτη
τὸ
μεταξὺ
τοῦτο
|
ζητεῖ· |
εἰ
δὲ
τροπὴν
ἐργάζεται
τὸ |
| [4, 5, 6] |
ποιότητος,
ἀνάγκη
καὶ
τὸ
φῶς
|
ζητεῖν |
ἐν
ᾧ
ἔσται
σώματι.
Εἰ |
| [4, 5, 8] |
τὴν
ὑπόθεσιν,
ὡς
οὐκ
ὂν
|
ζητεῖν |
τὸ
ἀκόλουθον
τῷ
αὐτὸ
τὸ |
| [4, 5, 5] |
ὁμοίου
ἤδη
καὶ
ἐνταῦθα
τοῦ
|
ζητήματος |
γενομένου,
ὅπερ
ἐλέγετο
ἐπὶ
τῆς |
| [4, 5, 4] |
ὄψεως
φορὰ
ἐκεῖ.
Οὗ
δὴ
|
ζητητέον, |
πότερα
τῷ
διάστημά
τι
εἶναι |
| [4, 5, 1] |
τινι
γινώσκεται,
τί
ἄν
τις
|
ζητοῖ; |
Περὶ
δὲ
τῆς
ὁράσεως
εἰ |
| [4, 5, 2] |
τοῦ
κενοῦ
λέγοντες
διιέναι
χώραν
|
ζητοῦσιν, |
ἵνα
μὴ
κωλυθῇ·
ὥστε,
εἰ |
| [4, 5, 6] |
ὑποκείμενον,
εἰ
παρείη.
Ἀλλ´
ὥσπερ
|
ζωὴ |
ἐνέργεια
οὖσα
ψυχῆς
ἐστιν
ἐνέργεια |
| [4, 5, 7] |
τις
παράκειται,
πῶς
ἂν
ἔτι
|
ζωὴ |
μένοι;
Τί
οὖν;
Ἐφθάρη
αὕτη; |
| [4, 5, 7] |
ἐν
αὐτῷ
ἐνέργεια
καὶ
οἷον
|
ζωὴ |
τοῦ
σώματος
τοῦ
φωτεινοῦ
πλείων |
| [4, 5, 7] |
τὴν
τοῦ
σώματος
οἰκείαν
ἤδη
|
ζωήν, |
ὥσπερ
τὸ
φῶς
τὸ
ἀναμεμιγμένον |
| [4, 5, 7] |
τὸ
χρῶμα.
Ἐπὶ
δὲ
τῆς
|
ζωῆς |
τῆς
τοῦ
σώματος
τί;
Ἢ |
| [4, 5, 8] |
τοῖς
ἐν
αὐτῷ,
ᾗ
μὲν
|
ζῷον, |
ἀντιλήψεται;
Ἢ
μέντοι
τὰ
ἀντιληπτὰ |
| [4, 5, 8] |
αὐτῷ,
δῆλον·
καὶ
εἰ
εἴη
|
ζῷον, |
ἀρκεῖ·
ὥστε
καὶ
τὰ
μέρη, |
| [4, 5, 2] |
τὸ
μεταξὺ
διὰ
τὸ
τὸ
|
ζῷον |
δεῖν
συνεχὲς
εἶναι,
τὸ
δὲ |
| [4, 5, 2] |
Ἀλλ´
εἰ
συμπαθὲς
τῷ
ἓν
|
ζῷον |
εἶναι,
καὶ
ἡμεῖς
πάσχομεν
ὅτι |
| [4, 5, 8] |
Ἀλλ´
ἡ
ἀντίληψις
κατὰ
τὸ
|
ζῷον |
καὶ
ἡ
αἴσθησις,
ὅτι
τοῦ |
| [4, 5, 3] |
ἄλλος
κόσμος
ἦν
καὶ
ἄλλο
|
ζῷον |
μὴ
συντελοῦν
πρὸς
τοῦτο
καὶ |
| [4, 5, 8] |
ὁμοίων
τοῖς
ἀντιληπτοῖς.
Ἐὰν
οὖν
|
ζῷον |
ὂν
αἰσθάνηται
μὲν
μὴ
τῶν |
| [4, 5, 8] |
ἄλλων
δεικτέον.
Τὸ
μὲν
οὖν
|
ζῷον |
ὅτι
συμπαθὲς
αὐτῷ,
δῆλον·
καὶ |
| [4, 5, 3] |
ὁπωσοῦν
εἶναι,
ὅτι
συμπαθὲς
τὸ
|
ζῷον |
τόδε
τὸ
πᾶν
ἑαυτῷ.
Εἰ |
| [4, 5, 8] |
καὶ
τὰ
μέρη,
ᾗ
ἑνὸς
|
ζῴου. |
Ἀλλ´
εἰ
δι´
ὁμοιότητά
τις |
| [4, 5, 3] |
ἀλλ´
ὅτι
ἡ
συμπάθεια
τοῦ
|
ζῴου |
ἀναιρεῖται
πρὸς
αὐτὸ
καὶ
ἡ |
| [4, 5, 8] |
τὸ
ἔξω
μέρος
τοῦδε
τοῦ
|
ζῴου· |
εἰ
γὰρ
εἴη,
τάχα
ἄν. |
| [4, 5, 2] |
ἧττον
ἂν
πάσχοι.
Ἀλλ´
εἰ
|
ζῴου |
ἑνὸς
μόρια
εἴη
συμπαθῇ,
ἆρ´ |
| [4, 5, 3] |
κατὰ
μείζους
καὶ
ψυχικὰς
καὶ
|
ζῴου |
ἑνὸς
συμπαθοῦς
ἀνάγκας.
~Ἀλλὰ
τὸ |
| [4, 5, 8] |
τὸ
συμπαθὲς
νῦν
διὰ
τὴν
|
ζῴου |
ἑνὸς
φύσιν;
Ἢ
εἰ
τὸ |
| [4, 5, 8] |
τὸ
συμπαθὲς
διὰ
τὸ
ἑνὸς
|
ζῴου |
τὰ
αἰσθανόμενα
καὶ
τὰ
αἰσθητά, |
| [4, 5, 5] |
εἶναι,
συναισθήσεώς
τινος
ὡς
ἐν
|
ζῴῳ |
καὶ
τοῦ
κατὰ
τὴν
ἀκοὴν |
| [4, 5, 7] |
ὀμμάτων·
καὶ
δὴ
καὶ
ἐπὶ
|
ζῴων, |
ἃ
ἔνδον
συνεστραμμένον
πῦρ
ἔχοντα |
| [4, 5, 7] |
δὲ
καὶ
ἐπὶ
ὀφθαλμῶν
ἰδεῖν
|
ζῴων |
λαμπόντων
τοῖς
ὄμμασι,
γινομένου
αὐτοῖς |
| [4, 5, 5] |
καὶ
τοὺς
ἔνδον
ἤχους
τῶν
|
ζῴων |
οὐκ
ἐν
ἀέρι,
ἀλλὰ
συγκρούσαντος |