| Paragraphes |
| [5] |
Σιδώνιος
ἔμπορος,
Ἐγώ
σοι,
ἔφη,
|
ὦ |
βασιλεῦ,
ὑπισχνοῦμαι
δείξειν
ὁδὸν
οὐ |
| [1] |
~ΡΗΤΟΡΩΝ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ.
~Ἐρωτᾷς,
|
ὦ |
μειράκιον,
ὅπως
ἂν
ῥήτωρ
γένοιο
|
| [14] |
ἄλλου
ῥᾷον
μάθοις,
ἕπου
μόνον,
|
ὦ |
μέλημα,
οἷς
ἂν
εἴπω
καὶ |
| [1] |
ἐθέλεις
ἐκμαθεῖν.
ἀλλ´
οὐδεὶς
φθόνος,
|
ὦ |
παῖ,
καὶ
μάλιστα
ὁπότε
νέος |
| [24] |
καὶ
μηδὲν
ἀποστρεφέσθω.
~Ἢν
ταῦτα,
|
ὦ |
παῖ,
καλῶς
ἐκμάθῃς—
δύνασαι
δέ· |
| [24] |
ἄκρῳ
ἐγενόμην—
ὑπῆρχε
γάρ
μοι,
|
ὦ
|
φίλη
Ἀδράστεια,
πάντα
ἐκεῖνα
ἃ |
| [26] |
ἢ
ἐκείνῳ
περὶ
τοῦ
Διός·
|
ἐγὼ
|
δὲ—
ἀγεννὴς
γὰρ
καὶ
δειλός |
| [5] |
τότε
δὴ
ὁ
Σιδώνιος
ἔμπορος,
|
Ἐγώ |
σοι,
ἔφη,
ὦ
βασιλεῦ,
ὑπισχνοῦμαι
|
| [8] |
γαμήσεις
καὶ
θαυμαστὸς
πᾶσι
δόξεις,
|
ἐγώ |
σοι
φράσω·
ἱκανὸν
γὰρ
τὸ |
| [11] |
τῆς
τραγῳδίας
ἐπέραστον
ἐκεῖνον
ποιητήν.
|
λέγω |
δὲ
ὡς
ἀπὸ
τούτων
γνωρίζοις |
| [6] |
Κέβης
ἐκεῖνος
εἰκόνα
γραψάμενος
τῷ
|
λόγῳ |
ἑκατέραν
ἐπιδεῖξαι
τὴν
ὁδόν·
δύο |
| [16] |
τὰ
τοιαῦτα,
καὶ
ἐν
ἅπαντι
|
λόγῳ |
καθάπερ
τι
ἥδυσμα
ἐπίπαττε
αὐτῶν. |
| [15] |
τούτοις
δὲ
τόλμαν
καὶ
ἀναισχυντίαν.
|
αἰδῶ |
δὲ
ἢ
ἐπιείκειαν
ἢ
μετριότητα |
| [23] |
μὴ
διαρκέσῃς.
πάντα
αὐτή
γε
|
ἐπιστάσθω |
καὶ
γονιμωτέρα
γιγνέσθω
καὶ
μηδὲν |
| [18] |
τὰ
ἐν
Ἰνδοῖς
καὶ
Ἐκβατάνοις
|
λεγέσθω. |
ἐπὶ
πᾶσι
δὲ
ὁ
Μαραθὼν
|
| [18] |
ἀλλὰ
τὸ
πρῶτον
ἐμπεσὸν
πρῶτον
|
λεγέσθω, |
καὶ
ἢν
οὕτω
τύχῃ,
περὶ |
| [18] |
μὲν
ὁπόσα
ἂν
ᾖ
δυσχερῆ,
|
ψεγέσθω
|
καὶ
ἐκφαυλιζέσθω
ὡς
οὐδὲν
ὅλως |
| [19] |
καιρὸς
εἶναι
δοκῇ,
πάντα
σοι
|
ᾀδέσθω |
καὶ
μέλος
γιγνέσθω.
κἄν
ποτε
|
| [18] |
καὶ
Ξέρξης
φευγέτω
καὶ
Λεωνίδας
|
θαυμαζέσθω |
καὶ
τὰ
Ὀθρυάδου
γράμματα
ἀναγιγνωσκέσθω, |
| [18] |
ἂν
ᾖ
δυσχερῆ,
ψεγέσθω
καὶ
|
ἐκφαυλιζέσθω |
ὡς
οὐδὲν
ὅλως
ἀνδρῶδες
αὐτῶν. |
| [18] |
θαυμαζέσθω
καὶ
τὰ
Ὀθρυάδου
γράμματα
|
ἀναγιγνωσκέσθω, |
καὶ
ἡ
Σαλαμὶς
καὶ
τὸ |
| [23] |
αὐτή
γε
ἐπιστάσθω
καὶ
γονιμωτέρα
|
γιγνέσθω |
καὶ
μηδὲν
ἀποστρεφέσθω.
~Ἢν
ταῦτα, |
| [19] |
πάντα
σοι
ᾀδέσθω
καὶ
μέλος
|
γιγνέσθω. |
κἄν
ποτε
ἀπορήσῃς
πράγματος
ᾠδικοῦ, |
| [18] |
ἥλιος
ὑπὸ
τῶν
Μηδικῶν
βελῶν
|
σκεπέσθω |
καὶ
Ξέρξης
φευγέτω
καὶ
Λεωνίδας
|
| [19] |
κακῶν
πολλάκις,
καὶ
ὁ
μηρὸς
|
πατασσέσθω, |
καὶ
λαρύγγιζε
καὶ
ἐπιχρέμπτου
τοῖς |
| [18] |
Ἄθως
πλείσθω
καὶ
ὁ
Ἑλλήσποντος
|
πεζευέσθω |
καὶ
ὁ
ἥλιος
ὑπὸ
τῶν |
| [8] |
δὲ
ἄσπορα
καὶ
ἀνήροτα
πάντα
|
φυέσθω |
καθάπερ
ἐπὶ
τοῦ
Κρόνου.
~Εὐθὺς |
| [23] |
καὶ
γονιμωτέρα
γιγνέσθω
καὶ
μηδὲν
|
ἀποστρεφέσθω. |
~Ἢν
ταῦτα,
ὦ
παῖ,
καλῶς |
| [6] |
δῆτα
ἡ
μὲν
ἐφ´
ὑψηλοῦ
|
καθήσθω |
πάνυ
καλὴ
καὶ
εὐπρόσωπος,
τὸ |
| [18] |
γένοιτο.
καὶ
ἀεὶ
ὁ
Ἄθως
|
πλείσθω |
καὶ
ὁ
Ἑλλήσποντος
πεζευέσθω
καὶ |
| [23] |
δὲ
πάντα
πράγματα
ποιεῖν
σοι
|
δεδόχθω, |
κυβεύειν
μεθύσκεσθαι
λαγνεύειν
μοιχεύειν,
ἢ |
| [16] |
ἀναβολῆς,
ἔπειτα
πεντεκαίδεκα
ἢ
οὐ
|
πλείω
|
γε
τῶν
εἴκοσιν
Ἀττικὰ
ὀνόματα |
| [17] |
τὸ
ἀποξύσασθαι
λέγοις,
τὸ
δὲ
|
ἡλίῳ |
θέρεσθαι
εἱληθερεῖσθαι,
τὸν
ἀρραβῶνα
δὲ |
| [24] |
τέτταρας
ἔτι
λοιποὺς
ὀδόντας
ἐχούσης,
|
χρυσίῳ |
καὶ
τούτους
ἐνδεδεμένους.
πλὴν
ἀλλά |
| [10] |
τούτῳ
καὶ
πέρα
τοῦ
μετρίου
|
ἀνδρικῷ |
μακρὰ
χαίρειν
λέγε,
ἀναβαίνειν
αὐτὸν |
| [22] |
ὡς
ναυτιᾶν
ἅπαντας
ἐπὶ
τῷ
|
φορτικῷ |
τῶν
ὀνομάτων
καὶ
ἐπιφράττεσθαι
τὰ |
| [8] |
τό
γε
τοσοῦτον
προσθήσειν
μοι
|
δοκῶ, |
διότι
ἡ
μὲν
τραχεῖα
ἐκείνη |
| [25] |
τῶν
ἀναγκαίων,
ἀλλὰ
καὶ
ῥήτωρ
|
δοκῶ |
κἀν
ταῖς
δίκαις
ἐξετάζομαι
προδιδοὺς |
| [6] |
ὄρος
ἐκ
Περσῶν
εἰς
Αἴγυπτον.
|
Ἐθέλω |
δέ
σοι
πρῶτον
ὥσπερ
ὁ |
| [24] |
δόξας
τὸ
μὲν
πρῶτον
ἐπὶ
|
ψιλῷ |
τῷ
τρέφεσθαι
συνῆν
τινι
κακοδαίμονι |
| [10] |
ἀνάγειν
καταλιπὼν
ἀσθμαίνοντα
καὶ
ἱδρῶτι
|
πολλῷ |
συνόντα.
~Πρὸς
δὲ
τὴν
ἑτέραν |
| [11] |
τὸ
φώνημα,
μύρων
ἀποπνέοντα,
τῷ
|
δακτύλῳ |
ἄκρῳ
τὴν
κεφαλὴν
κνώμενον,
ὀλίγας
|
| [25] |
λόγων
καὶ
τὸ
δείκνυσθαι
τῷ
|
δακτύλῳ |
τοῦτον
ἐκεῖνον
τὸν
ἀκρότατον
ἐν |
| [9] |
φήσει
εὐδαίμονά
σε
ἔσεσθαι
καὶ
|
νόμῳ |
γαμήσειν
τὴν
Ῥητορικήν,
εἰ
κατὰ |
| [6] |
πλοῦτον
τὴν
δόξαν
τοὺς
ἐπαίνους·
|
νόμῳ |
γὰρ
ἅπαντα
γίγνεται
τοῦ
γεγαμηκότος. |
| [3] |
πέτραις·
σὺ
δὲ
πρὸ
πολλοῦ
|
ἄνω |
ἐστεφανωμένος
εὐδαιμονέστατος
ἔσῃ,
ἅπαντα
ἐν |
| [15] |
ῥήτορά
σε
ὑπὲρ
τοὺς
πάντας
|
ἀποφανῶ, |
οἷος
αὐτός
εἰμι,
ἀναμφιλέκτως
τὰ
|
| [25] |
ἐμοί
γε
δοκεῖ.
Ταῦτά
σοι
|
παραινῶ, |
νὴ
τὴν
πάνδημον,
πολὺ
πρότερον |
| [26] |
πρέπειν
περὶ
σεαυτοῦ
εἰπεῖν
ἢ
|
ἐκείνῳ |
περὶ
τοῦ
Διός·
ἐγὼ
δὲ— |
| [5] |
εἰς
Αἴγυπτον,
εἴκοσι
μηκίστους
ἀνδρὶ
|
εὐζώνῳ |
σταθμοὺς
τούτους
διανύσαντα.
ἤχθετο
οὖν |
| [14] |
καὶ
τοὺς
νόμους
οἷς
ἂν
|
ἐπιτάξω |
χρῆσθαι
ἀκριβῶς
μοι
παραφύλαττε.
μᾶλλον |
| [23] |
μὲν
τὰ
φανερὰ
καὶ
τὰ
|
ἔξω. |
ἰδίᾳ
δὲ
πάντα
πράγματα
ποιεῖν |
| [9] |
κἂν
μικρόν
τι
παραβαίης
ἢ
|
ἔξω |
πατήσειας
ἢ
ἐπὶ
θάτερα
μᾶλλον
|
| [15] |
τι
παρὰ
ταῦτα
ὁ
ῥήτωρ.
|
~Λέξω |
δὲ
πρῶτον
μὲν
ὁπόσα
χρὴ |
| [14] |
μόνον,
ὦ
μέλημα,
οἷς
ἂν
|
εἴπω |
καὶ
ζήλου
πάντα,
καὶ
τοὺς |
| [18] |
ἢν
οὕτω
τύχῃ,
περὶ
τῷ
|
μετώπῳ |
μὲν
ἡ
κνημίς,
περὶ
τῇ |
| [23] |
καὶ
πρὸς
ἀνδρῶν
ἐπὶ
τῷ
|
ἑτέρῳ |
ἐρᾶσθαι
δοκοίης,
καὶ
ταῦτα
γενειήτης |
| [17] |
ἔχῃς
ἀπ´
ἐκείνων
ἐπισιτισάμενος
ἐν
|
καιρῷ |
καταχρῆσθαι
καθάπερ
ἐκ
ταμιείου
προαιρῶν. |
| [18] |
καὶ
ἔστι
πρῶτον,
ἐρεῖς
ἐν
|
καιρῷ |
προσήκοντι
καὶ
τὸ
δεύτερον
μετὰ |
| [24] |
κατεῖδον
καὶ
διεκπαίσας
ἐπὶ
τῷ
|
ἄκρῳ |
ἐγενόμην—
ὑπῆρχε
γάρ
μοι,
ὦ
|
| [11] |
φώνημα,
μύρων
ἀποπνέοντα,
τῷ
δακτύλῳ
|
ἄκρῳ |
τὴν
κεφαλὴν
κνώμενον,
ὀλίγας
μὲν |
| [7] |
ἀνθηρὰ
καὶ
εὔυδρος,
τοιαύτη
οἵαν
|
μικρῷ |
πρόσθεν
εἶπον,
ἵνα
μὴ
πολλάκις |
| [8] |
οὐκ
εἶχεν
οὕτως·
ἀπονητὶ
γοῦν
|
ὁρῶ |
τοὺς
πολλοὺς
μειζόνων
ἀξιουμένους
εὐμοιρίᾳ |
| [24] |
τρέφεσθαι
συνῆν
τινι
κακοδαίμονι
καὶ
|
γλίσχρῳ |
ἐραστῇ.
ἐπεὶ
δὲ
τὴν
ὁδὸν |
| [8] |
θαυμαστὸς
πᾶσι
δόξεις,
ἐγώ
σοι
|
φράσω· |
ἱκανὸν
γὰρ
τὸ
αὐτὸν
ἐξαπατηθῆναι |
| [11] |
ἔδομεν,
ἀλλά
τι
ξένον
φάσμα
|
δρόσῳ |
ἢ
ἀμβροσίᾳ
τρεφόμενον.
Τούτῳ
τοίνυν |
| [5] |
δι´
ἀπιστίαν
ἀτελῆ
γενομένην
καὶ
|
τῷ |
ἀκούσαντι
ἀνόνητον.
ἦρχε
μὲν
γὰρ |
| [24] |
οὖσαν
κατεῖδον
καὶ
διεκπαίσας
ἐπὶ
|
τῷ |
ἄκρῳ
ἐγενόμην—
ὑπῆρχε
γάρ
μοι, |
| [11] |
μελιχρὸν
τὸ
φώνημα,
μύρων
ἀποπνέοντα,
|
τῷ |
δακτύλῳ
ἄκρῳ
τὴν
κεφαλὴν
κνώμενον, |
| [25] |
τῶν
λόγων
καὶ
τὸ
δείκνυσθαι
|
τῷ |
δακτύλῳ
τοῦτον
ἐκεῖνον
τὸν
ἀκρότατον |
| [23] |
εἰ
καὶ
πρὸς
ἀνδρῶν
ἐπὶ
|
τῷ |
ἑτέρῳ
ἐρᾶσθαι
δοκοίης,
καὶ
ταῦτα |
| [6] |
ὁ
Κέβης
ἐκεῖνος
εἰκόνα
γραψάμενος
|
τῷ |
λόγῳ
ἑκατέραν
ἐπιδεῖξαι
τὴν
ὁδόν· |
| [10] |
καὶ
σπουδάζοιο
πρὸς
αὐτῆς,
ἴθι,
|
τῷ |
μὲν
δασεῖ
τούτῳ
καὶ
πέρα |
| [18] |
καὶ
ἢν
οὕτω
τύχῃ,
περὶ
|
τῷ |
μετώπῳ
μὲν
ἡ
κνημίς,
περὶ |
| [7] |
τοῦ
γεγαμηκότος.
~εἶτ´
ἐπειδὰν
πλησιάσῃς
|
τῷ |
ὄρει,
τὸ
μὲν
πρῶτον
ἀπογιγνώσκεις |
| [15] |
ἀπόλιπε·
ἀχρεῖα
γὰρ
καὶ
ὑπεναντία
|
τῷ |
πράγματι.
ἀλλὰ
καὶ
βοὴν
ὅτι |
| [12] |
Μαλθάκην
ἢ
Γλυκέραν
τινὰ
μιμησάμενος
|
τῷ |
προσηνεῖ
τοῦ
φθέγματος·
ἄγροικον
γὰρ |
| [26] |
ἡμῶν
κεκρατήκατε
ὠκύτεροι
φανέντες,
ἀλλὰ
|
τῷ |
ῥᾴστην
καὶ
πρανῆ
τραπέσθαι
τὴν |
| [9] |
βάδισμα,
πολὺν
τὸν
ἥλιον
ἐπὶ
|
τῷ |
σώματι
δεικνύων,
ἀρρενωπὸς
τὸ
βλέμμα, |
| [26] |
μόνον
τοῦτο
μεμνημένοι,
ὅτι
μὴ
|
τῷ |
τάχει
ἡμῶν
κεκρατήκατε
ὠκύτεροι
φανέντες, |
| [24] |
τὸ
μὲν
πρῶτον
ἐπὶ
ψιλῷ
|
τῷ |
τρέφεσθαι
συνῆν
τινι
κακοδαίμονι
καὶ |
| [22] |
ἐνοχλήσοντα,
ὡς
ναυτιᾶν
ἅπαντας
ἐπὶ
|
τῷ |
φορτικῷ
τῶν
ὀνομάτων
καὶ
ἐπιφράττεσθαι |
| [12] |
μὲν
ἐκεῖνα
~μᾶλλον
δὲ
αὐτὸς
|
εἰπάτω |
πρὸς
σέ·
γελοῖον
γὰρ
ὑπὲρ |
| [18] |
Μηδικῶν
βελῶν
σκεπέσθω
καὶ
Ξέρξης
|
φευγέτω |
καὶ
Λεωνίδας
θαυμαζέσθω
καὶ
τὰ |
| [18] |
πᾶσι
τὰ
ὀλίγα
ἐκεῖνα
ὀνόματα
|
ἐπιπολαζέτω
|
καὶ
ἐπανθείτω,
καὶ
συνεχὲς
τὸ |
| [16] |
καθάπερ
τι
ἥδυσμα
ἐπίπαττε
αὐτῶν.
|
μελέτω |
δὲ
μηδὲν
τῶν
ἄλλων,
εἰ |
| [21] |
καὶ
γὰρ
αὖ
καὶ
τοῦδε
|
μελέτω |
σοι
τὸν
χορὸν
ἔχειν
οἰκεῖον |
| [23] |
γὰρ
εἶναι
θέλε
καὶ
σοὶ
|
μελέτω
|
ὑπὸ
τῶν
γυναικῶν
σπουδάζεσθαι
δοκεῖν· |
| [23] |
τὸ
στόμα
πρὸς
ἅπαντα
ὁμοίως
|
κεχηνέτω, |
καὶ
ἡ
γλῶττα
ὑπηρετείτω
καὶ |
| [18] |
ὀλίγα
ἐκεῖνα
ὀνόματα
ἐπιπολαζέτω
καὶ
|
ἐπανθείτω, |
καὶ
συνεχὲς
τὸ
ἄττα
καὶ |
| [22] |
ἀλλότρια
καὶ
οὐχ
ἑαυτοῦ
δεικνύειν
|
δοκείτω· |
ἢν
δὲ
μετρίως
ἐλεγχθῇ,
πάντα |
| [23] |
ὁμοίως
κεχηνέτω,
καὶ
ἡ
γλῶττα
|
ὑπηρετείτω
|
καὶ
πρὸς
τοὺς
λόγους
καὶ |
| [2] |
τῆς
σπουδῆς
δεόμενον,
ἀλλὰ
ἐφ´
|
ὅτῳ |
καὶ
πονῆσαι
πολλὰ
καὶ
ἀγρυπνῆσαι |
| [5] |
ἂν
τριταῖος—
αὐτίκα
μάλα
ἐν
|
Αἰγύπτῳ |
οὗτός
ἐστιν.
καὶ
εἶχεν
οὕτω. |
| [22] |
ἢν
δὲ
μετρίως
ἐλεγχθῇ,
πάντα
|
ἔστω |
ἐπιλήψιμα.
καὶ
ἐν
ταῖς
ἀκροάσεσι |
| [15] |
ἱκανά.
καὶ
ἡ
ἐσθὴς
δὲ
|
ἔστω |
εὐανθὴς
ἢ
λευκή,
ἔργον
τῆς |
| [16] |
καὶ
ἀπῳδά.
ἡ
πορφύρα
μόνον
|
ἔστω |
καλὴ
καὶ
εὐανθής,
κἂν
σισύρα |
| [19] |
καὶ
ὅλως
τυραννὶς
τὸ
πρᾶγμα
|
ἔστω. |
~Ὅπως
δὲ
καὶ
τὸ
πλῆθος |
| [17] |
σολοικίσῃς
δὲ
ἢ
βαρβαρίσῃς,
ἓν
|
ἔστω |
φάρμακον
ἡ
ἀναισχυντία,
καὶ
πρόχειρον |
| [10] |
δὲ
μήτε
πείθεσθαι
μήτε
προσέχειν
|
αὐτῷ, |
μή
σε
ἐκτραχηλίσῃ
που
παραλαβὼν
|
| [6] |
τοῦ
ποταμίου,
οἷοι
πολλοὶ
ἐν
|
αὐτῷ, |
μικρὰ
δέ
τινα
παιδία
παρ´ |
| [8] |
ἐφάνη
οἵα
ἐστὶν
οὐχ
ὁδεύσαντι
|
αὐτῷ. |
οὐ
γὰρ
ἑώρων
νέος
ὢν |
| [21] |
καὶ
ὑπερεπαίνει
καὶ
ἐπαχθὴς
γίγνου
|
αὐτῷ. |
τί
γὰρ
ὁ
Παιανιεὺς
πρὸς |
| [25] |
πρότερον
ἐμαυτῷ
παραινέσας
καὶ
χάριν
|
ἐμαυτῷ
|
οὐ
μικρὰν
ἐπιστάμενος.
~Εἶεν·
ὁ |
| [25] |
νὴ
τὴν
πάνδημον,
πολὺ
πρότερον
|
ἐμαυτῷ |
παραινέσας
καὶ
χάριν
ἐμαυτῷ
οὐ |
| [17] |
ἀποτόξευε
προχειριζόμενος
εἰς
τοὺς
προσομιλοῦντας.
|
οὕτω |
γάρ
σε
ὁ
λεὼς
ὁ
|
| [11] |
τούτων
γνωρίζοις
αὐτόν,
μηδέ
σε
|
οὕτω |
θεσπέσιον
χρῆμα
καὶ
φίλον
Ἀφροδίτῃ |
| [17] |
ἢ
ποιητοῦ
ἢ
συγγραφέως,
ὃς
|
οὕτω |
λέγειν
ἐδοκίμαζε
σοφὸς
ἀνὴρ
καὶ |
| [4] |
λαβών.
~Ἡ
μὲν
δὴ
ὑπόσχεσις
|
οὕτω |
μεγάλη·
σὺ
δὲ
πρὸς
Φιλίου |
| [5] |
Αἰγύπτῳ
οὗτός
ἐστιν.
καὶ
εἶχεν
|
οὕτω. |
πλὴν
ὅ
γε
Ἀλέξανδρος
οὐκ |
| [23] |
ὑποτελεῖν,
καὶ
μάλιστα
ἢν
πρὸς
|
οὕτω |
πολλοὺς
τοὺς
ἔρωτας
μὴ
διαρκέσῃς. |
| [5] |
γόητα
ᾤετο
εἶναι
τὸν
ἔμπορον.
|
οὕτω |
τὸ
παράδοξον
τῆς
ὑποσχέσεως
ἄπιστον |
| [18] |
ἐμπεσὸν
πρῶτον
λεγέσθω,
καὶ
ἢν
|
οὕτω |
τύχῃ,
περὶ
τῷ
μετώπῳ
μὲν |
| [5] |
ἤχθετο
οὖν
ὁ
Ἀλέξανδρος
ἐπὶ
|
τούτῳ, |
διότι
Αἰγυπτίους
τι
παρακινεῖν
ἀκούων |
| [10] |
αὐτῆς,
ἴθι,
τῷ
μὲν
δασεῖ
|
τούτῳ
|
καὶ
πέρα
τοῦ
μετρίου
ἀνδρικῷ |
| [23] |
ἀλλ´
ἔστωσαν
οἱ
καὶ
ἐπὶ
|
τούτῳ |
συνόντες·
ἢν
δὲ
μὴ
ὦσιν, |
| [11] |
φάσμα
δρόσῳ
ἢ
ἀμβροσίᾳ
τρεφόμενον.
|
Τούτῳ |
τοίνυν
προσελθὼν
καὶ
παραδοὺς
σεαυτὸν
|
| [7] |
μὴ
πολλάκις
τὰ
αὐτὰ
λέγων
|
ἐπέχω |
σε
ἤδη
ῥήτορα
εἶναι
δυνάμενον. |
| [12] |
τοιούτων
καὶ
τηλικούτων,
μὴ
καὶ
|
συντρίψω |
που
πεσὼν
τὸν
ἥρωα
ὃν |