Paragraphes
[11]	ἀλλά τι ξένον φάσμα δρόσῳ	ἢ	ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν
[11]	πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν	ἢ	αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς τραγῳδίας
[23]	δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν,	ἢ	αὐχεῖν γε, κἂν μὴ ποιῇς,
[17]	δὲ χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς δὲ	ἢ	βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω φάρμακον ἡ
[12]	Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην	ἢ	Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ
[23]	ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι	ἢ	διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ
[22]	μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ γε	ἢ	δὶς τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ
[26]	μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν	ἢ	ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διός· ἐγὼ
[15]	κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδές,	ἢ	ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς
[9]	δὲ κἂν μικρόν τι παραβαίης	ἢ	ἔξω πατήσειας ἢ ἐπὶ θάτερα
[9]	τι παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας	ἢ	ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ
[15]	τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ	ἢ	ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα
[23]	μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν	ἢ	ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν
[15]	δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα	ἢ	ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ
[13]	τις ἢ Τιτυὸς ἢ Ὦτος	ἢ	Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί
[7]	ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς	ἢ	Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην.
[6]	μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς	ἢ	ἵππου τοῦ ποταμίου, οἷοι πολλοὶ
[20]	θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος	ἢ	καὶ νὴ Δία ἀπὸ τῶν
[23]	ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης	ἢ	καὶ νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη
[11]	τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον	ἢ	Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν
[15]	ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ	ἢ	κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδές,
[15]	ἡ ἐσθὴς δὲ ἔστω εὐανθὴς	ἢ	λευκή, ἔργον τῆς Ταραντίνης ἐργασίας,
[23]	βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν	ἢ	λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι,
[12]	οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν	ἢ	Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος
[15]	ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν	ἢ	μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε·
[18]	μόνον. κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος	ἢ	μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ ἐν
[17]	εἴ τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης	ἢ	ὁ χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ
[17]	ἢ ὁ χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης	ἢ	ὁ ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς
[16]	εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα	ἢ	οὐ πλείω γε τῶν εἴκοσιν
[17]	ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ,	ἢ	ποιητοῦ ἢ συγγραφέως, ὃς οὕτω
[20]	ὥστε ὅρα μή ποτε γράψῃς	ἢ	σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ σαφὴς
[17]	οὔτε γενομένου ποτέ, ἢ ποιητοῦ	ἢ	συγγραφέως, ὃς οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε
[13]	τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ τις	ἢ	Τιτυὸς ἢ Ὦτος ἢ Ἐφιάλτης,
[10]	μή σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν	ἢ	τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις
[13]	μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε	ἢ	τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ τις
[13]	ἀλλ´ εἴ τις ἢ Τιτυὸς	ἢ	Ὦτος ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους
[18]	λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν	ᾖ	δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς
[16]	σισύρα τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον	ᾖ.	~μέτει δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα
[14]	τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα	ἡ	ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ
[24]	ἃ προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσος,	ἡ	ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν
[23]	τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων	ἡ	ἀναισχυντία καὶ θράσος. ὁρᾷς ὡς
[17]	ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω φάρμακον	ἡ	ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα
[22]	θαρρεῖν· ἡ τόλμα γὰρ καὶ	ἡ	ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ
[24]	ἐφόδια, τὸ θράσος, ἡ ἀμαθία,	ἡ	ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς
[7]	ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ οἵα	ἡ	Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον
[23]	πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ	ἡ	γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς
[6]	χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ	ἡ	δόξα δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς
[15]	μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ	ἡ	ἐσθὴς δὲ ἔστω εὐανθὴς ἢ
[8]	ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον·	ἡ	ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα
[7]	αὐτήν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει.	ἡ	ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ
[6]	καὶ ἡ δόξα δὲ καὶ	ἡ	ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι
[18]	τύχῃ, περὶ τῷ μετώπῳ μὲν	ἡ	κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ δὲ
[18]	κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ δὲ	ἡ	κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ
[7]	δύο τινὰς ὁδούς. μᾶλλον δὲ	ἡ	μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ
[4]	τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών.	~Ἡ	μὲν δὴ ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη·
[6]	μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα	ἡ	μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ
[8]	τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι	ἡ	μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης
[5]	δὲ πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο	ἡ	ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ
[14]	αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν—	ἡ	παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον
[16]	τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά.	ἡ	πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ καὶ
[16]	νόμους δίειμι, οἷς χρώμενόν σε	ἡ	Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ
[18]	τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ	ἡ	Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ
[13]	ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον	ἡ	σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ οἱ
[22]	Τὰ δ´ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν·	ἡ	τόλμα γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία
[5]	δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν. τότε	δὴ	ὁ Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ σοι,
[26]	ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ	δὴ	παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς
[16]	προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ	δή	σοι τοὺς νόμους δίειμι, οἷς
[6]	τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. Πρόσει	δὴ	σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ
[23]	καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ	δὴ	τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα
[1]	ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ	δὴ	τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς
[4]	μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ μὲν	δὴ	ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ
[6]	δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν	δηλαδὴ	ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς
[5]	ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε μὲν γὰρ	ἤδη	Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν
[8]	εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ	ἤδη	ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς οὖν
[7]	καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ	ἤδη	Ἡσίοδος εὖ μάλα ὑποδείξας αὐτήν,
[9]	ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ δὲ	ἤδη	καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ
[26]	αὐτὴν τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ	ἤδη	πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ
[16]	~τὰ δ´ ἄλλα καθ´ ὁδὸν	ἤδη	προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ
[19]	ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης	ἤδη	πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι
[14]	ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ	ἤδη	προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς,
[8]	ποτέραν τρεπτέον. ὡς οὖν ποιήσας	ἤδη	ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ
[7]	τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε	ἤδη	ῥήτορα εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν τό
[24]	μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´	ἤδη	τοῖς Διὸς καὶ Λήδας παισὶν
[23]	ἢ καὶ νὴ Δία φαλακρὸς	ἤδη	ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ καὶ
[9]	Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ	νευρώδη	καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα
[18]	τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν	δέῃ·	καλὰ γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ
[18]	ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ	δέῃ	λέγειν καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί
[3]	διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν	συνήθη	ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη
[11]	ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν	συνήθη	φωνὴν ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς
[18]	ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν	ἔλθῃ,	μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ
[7]	δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ	ἔφθη	γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα
[22]	δεικνύειν δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως	ἐλεγχθῇ,	πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν
[5]	τις ὑπερβαίη τὰ ὄρη ταῦτα—	ὑπερβαίη	δ´ ἂν τριταῖος— αὐτίκα μάλα
[5]	εἰς Αἴγυπτον. εἰ γάρ τις	ὑπερβαίη	τὰ ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη δ´
[12]	πεσὼν τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι.	Φαίη	τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ ὧδέ
[11]	στόμα, καὶ τὴν συνήθη φωνὴν	ἀφείη,	μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ τῶν
[1]	οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο	αἰτοίη	προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό γε
[18]	δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι καὶ	εἰκῆ	λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε καὶ
[16]	δίειμι, οἷς χρώμενόν σε ἡ	Ῥητορικὴ	γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται
[26]	ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ	Ῥητορικῇ	ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν πρὸς αὐτὴν
[10]	ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ	ῥητορικῇ	συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡς καὶ
[15]	τὸ σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς	Ἀττικὴ	γυναικεία, τὸ πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς
[1]	ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν	ἀφίκῃ	πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ μὲν
[20]	Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων, ἢν	δοκῇ,	καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ τὰ
[19]	ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι	δοκῇ,	πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος
[15]	ἐσθὴς δὲ ἔστω εὐανθὴς ἢ	λευκή,	ἔργον τῆς Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς
[4]	~Ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις οὕτω	μεγάλη·	σὺ δὲ πρὸς Φιλίου μὴ
[16]	ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον ἔστω	καλὴ	καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν
[6]	μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ	καλὴ	καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας
[8]	δέον· ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε	ὁμαλὴ	οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα
[5]	τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν	ἀτελῆ	γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον.
[24]	ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ	φίλη	Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον
[14]	πρὸ τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ	ἄλλη	προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις
[5]	Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ	πολλὴ	εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ ὁδός·
[3]	καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν	πολλῇ	τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ
[3]	λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς	σχολῇ	καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ
[23]	εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα δέ,	μὴ	αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν
[4]	μεγάλη· σὺ δὲ πρὸς Φιλίου	μὴ	ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε ἅμα
[22]	τὰ πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου	μὴ	ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ
[3]	ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ	μὴ	δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος
[23]	πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας	μὴ	διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω
[19]	πυγήν. καὶ ἢν μέν σε	μὴ	ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς·
[12]	ἴσως τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων,	μὴ	καὶ συντρίψω που πεσὼν τὸν
[24]	ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ	μὴ	κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς
[9]	οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ	μὴ	μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν
[18]	ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ,	μὴ	μελλήσας λέγε ὅττι κεν ἐπ´
[20]	ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι	μὴ	οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς
[23]	μὲν τὰ πάντα, εἰ δὲ	μή,	πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ
[23]	μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε, κἂν	μὴ	ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν
[7]	οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα	μὴ	πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω
[22]	τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ	μὴ	πολλάκις τὴν χεῖρα, εὐτελὲς γάρ,
[20]	παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε ὅρα	μή	ποτε γράψῃς ἢ σκεψάμενος παρέλθῃς,
[14]	μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ	μὴ	προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς
[10]	μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ,	μή	σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ
[18]	ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ	μὴ	σιώπα μόνον. κἂν περὶ ὑβριστοῦ
[17]	καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν	μὴ	σύ γε, μηδὲ εἴ τι
[6]	ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ	μὴ	σύ γε πάθῃς τὸ αὐτό·
[1]	γὰρ εἶναί σοι φής, εἰ	μὴ	τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο
[13]	ἐν τοῖς τότε; εἰ δὲ	μὴ	τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς
[26]	θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι	μὴ	τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι
[23]	ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ	μὴ	ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ
[18]	μὲν ἡ κνημίς, περὶ τῇ	κνήμῃ	δὲ ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´
[3]	καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ	νὴ	Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι
[20]	τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ	νὴ	Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ
[2]	ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ	νὴ	Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν
[23]	καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ	νὴ	Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´
[25]	γε δοκεῖ. Ταῦτά σοι παραινῶ,	νὴ	τὴν πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ
[26]	φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ	πρανῆ	τραπέσθαι τὴν ὁδόν.
[8]	ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι	ἐφάνη	οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ.
[7]	σοι δοκεῖ οἵα ἡ Ἄορνος	ἐφάνη	τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν
[4]	καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων	γένη	κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα
[9]	ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ	ἐλπιζομένῃ	ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις
[7]	δὲ ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι	στενὴ	καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ
[10]	ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν	εἰρήνῃ	μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου
[9]	πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ	ἐκείνῃ	εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ
[8]	δοκῶ, διότι ἡ μὲν τραχεῖα	ἐκείνη	καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη
[9]	οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους	ἴχνη	καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν,
[8]	ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ	ἴχνη	τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ
[16]	καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ	ἀμηγέπη	καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα,
[22]	καὶ ἢν μέν τις καλῶς	εἴπῃ,	ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν
[9]	ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ	ῥοπῇ,	ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ
[18]	ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν ᾖ	δυσχερῆ,	ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν
[5]	ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ	ὄρη,	εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς
[5]	εἰ γάρ τις ὑπερβαίη τὰ	ὄρη	ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος—
[15]	~Λέξω δὲ πρῶτον μὲν ὁπόσα	χρὴ	αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν
[22]	ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι	χρή,	ἐπίσημον γάρ· καὶ σιωπησάντων ἁπάντων
[22]	τὰ ὦτα. Τὰ δ´ ἄλλα	χρὴ	θαρρεῖν· ἡ τόλμα γὰρ καὶ
[24]	μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ	χρὴ	λέγειν, ὅσα ἐν βραχεῖ παρέσται
[16]	σχήματος μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι	χρὴ	μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς,
[23]	ἄλλων. καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι	χρή,	μάλιστα μὲν τὰ πάντα, εἰ
[15]	βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν αὐτὸν	χρὴ	συντελεῖν· ~τὰ δ´ ἄλλα καθ´
[25]	τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν	πάσῃ	κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι
[10]	τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις	παρασκευάσῃ.	ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ
[3]	πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος	ἔσῃ,	ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν
[1]	θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ	ἔσῃ	γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ
[8]	ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον	ἀναβήσῃ	καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ
[11]	βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ	καταστήσῃ	τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου.
[3]	σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ	ἐπιστήσῃ	τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ
[3]	οὐ καμὼν καὶ νὴ Δί´	εὐωχήσῃ	κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν
[6]	σύ γε πάθῃς τὸ αὐτό·	εἴσῃ	γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν σε
[13]	τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα	εἴσῃ	πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα
[10]	μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή σε	ἐκτραχηλίσῃ	που παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον
[3]	καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ	τῇ	ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν
[6]	τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν	τῇ	δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ
[9]	καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα	τῇ	ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ
[3]	ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ	τῇ	θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων
[25]	πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ	τῇ	θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις
[18]	μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς, περὶ	τῇ	κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς. πλὴν
[25]	καὶ ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ	τῇ	μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ πολὺ
[26]	τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι	τῇ	Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν πρὸς
[10]	πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις	τῇ	ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡς
[9]	ἢ ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης	τῇ	ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς
[3]	ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν	τῇ	ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ
[9]	χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας,	ἔτη	πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ
[11]	οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον	Ἀφροδίτῃ	καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί
[3]	συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ	ἀνάντη	καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ
[3]	καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ	κατάντη	σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ
[24]	συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ	ἐραστῇ.	ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην
[4]	αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος	κατέστη	καὶ ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων
[23]	τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα	αὐτή	γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω
[7]	πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος,	τοιαύτη	οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα
[6]	εἰ που τὸν Νεῖλον εἶδες	γραφῇ	μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ
[9]	νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ	ἀσαφῆ	τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου,
[5]	ὁ Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ σοι,	ἔφη,	ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν
[3]	σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ	τρυφῇ	διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς
[18]	πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω	τύχῃ,	περὶ τῷ μετώπῳ μὲν ἡ
[21]	μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις	ἐντύχῃ,	θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007