Paragraphes
[21]	τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ	αὖ	καὶ τοῦδε μελέτω σοι τὸν
[7]	καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος	εὖ	μάλα ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν
[8]	δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος	εὖ	οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη
[5]	ἔμπορος, Ἐγώ σοι, ἔφη, ὦ	βασιλεῦ,	ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν οὐ πολλὴν
[18]	Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν τι	ἄνευ	γένοιτο. καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως
[9]	ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι	ἄνευ	τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ
[10]	καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ	εὐθὺ	τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ
[3]	καὶ καματηρὰν καὶ ὡς τὸ	πολὺ	ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον
[4]	Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ, ὃ	πολὺ	ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν
[25]	σοι παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον,	πολὺ	πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν
[25]	τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ	πολὺ	πρότερον τῶν λόγων καὶ τὸ
[7]	στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα,	πολὺ	τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα·
[13]	Ὦτος ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους	πολὺ	φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς
[1]	τό γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ	πάνυ	θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ
[15]	τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα	πάνυ	καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά.
[6]	ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω	πάνυ	καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς
[13]	ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν	πάνυ	μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν σε,
[8]	ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ τινα,	πάνυ	παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην
[21]	αὐτὸν καὶ περὶ ὧν ἔφης	μεταξὺ	διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις ἐντύχῃ,
[21]	εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς	μεταξὺ	τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ
[8]	οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ.	οὐ	γὰρ ἑώρων νέος ὢν ἔτι
[3]	τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς.	οὐ	γάρ σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ
[26]	καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν	οὐ	γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ
[3]	ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις	οὐ	καμὼν καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ
[9]	ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά,	οὐ	κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ
[14]	ποσίν— ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε,	οὐ	μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´
[6]	τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν	οὐ	μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα
[25]	ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ	οὐ	μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ μὲν
[20]	τε καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο	οὐ	μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ
[25]	ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον,	οὐ	μικρὸν εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ.
[24]	τινός. αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν	οὐ	παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ
[16]	τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ	οὐ	πλείω γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ
[8]	μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης	οὐ	πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν,
[5]	ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν	οὐ	πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον.
[12]	ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ	οὐ	πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος.
[9]	ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων	οὐ	ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα τὰ τῆς
[2]	τέρμα. ~Τὸ μὲν οὖν θήραμα	οὐ	σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς
[23]	ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται δὲ	οὐ	σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ
[24]	μοι ἐποίει ὁ λιμός. εἶτα	ὀλίγου	δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων
[22]	καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον	ὀλίγου	δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν
[11]	καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ	λόγου.	διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν τὰ
[18]	καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ	Ὀθρυάδου	γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς
[9]	τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας	ὁδοῦ	ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς ὁ
[9]	ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς	ὁδοῦ	καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον.
[26]	καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς	ὁδοῦ	ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ
[3]	ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς	ἀνόδου	ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν
[24]	δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπ´	ἀμφοδίου	τινός. αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν
[17]	ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ	ταμιείου	προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ
[4]	οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ πρὸς	Φιλίου	μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε
[6]	κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου τοῦ	ποταμίου,	οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ
[12]	καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ	ἐρασμίου	ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν πάνυ
[5]	ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι	Σιδωνίου	τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν
[19]	τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι	οἴου	τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι
[10]	κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν,	μαχαιροποιοῦ	υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς
[10]	δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα τοῦ	μετρίου	ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν
[9]	τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν,	Ἡγησίου	καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ
[19]	γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος	ᾠδικοῦ,	τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας
[14]	μέλημα, οἷς ἂν εἴπω καὶ	ζήλου	πάντα, καὶ τοὺς νόμους οἷς
[3]	τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ	ὑψηλοῦ	ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς
[6]	καὶ δῆτα ἡ μὲν ἐφ´	ὑψηλοῦ	καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος,
[6]	μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ	κροκοδείλου	τινὸς ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου,
[14]	καὶ τοῦτο οὐκ ἂν παρ´	ἄλλου	ῥᾷον μάθοις, ἕπου μόνον, ὦ
[3]	ταῖς πέτραις· σὺ δὲ πρὸ	πολλοῦ	ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα
[14]	τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ	πολλοῦ	καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν
[7]	μάλα ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν	ἐμοῦ	δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα
[21]	λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς	γίγνου	αὐτῷ. τί γὰρ ὁ Παιανιεὺς
[22]	δὲ τὰ πολλὰ καὶ δῆλος	γίγνου	μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς
[17]	ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε	γενομένου	ποτέ, ἢ ποιητοῦ ἢ συγγραφέως,
[20]	δὲ καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ	φθόνου	αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ
[8]	πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ	Κρόνου.	~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι καρτερός
[9]	ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ	χρόνου,	φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ
[10]	προσέχειν αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ	που	παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι
[12]	καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω	που	πεσὼν τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι.
[6]	πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ	που	τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον,
[14]	ἂν παρ´ ἄλλου ῥᾷον μάθοις,	ἕπου	μόνον, ὦ μέλημα, οἷς ἂν
[10]	Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος,	ὅπου	τὰ ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα,
[25]	με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ	τρόπου	καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων
[6]	κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ	ἵππου	τοῦ ποταμίου, οἷοι πολλοὶ ἐν
[10]	καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε	Φιλίππου	ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου
[12]	τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς	ἁβροῦ	καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´
[10]	εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε	Ἀλεξάνδρου	ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως
[5]	τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ	Ἀλεξάνδρου	κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ
[24]	μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς	ἐλευθέρου	ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν
[19]	σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ	λοιδοροῦ	αὐτοῖς· ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν
[5]	διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς	ἐμπόρου	ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην
[24]	ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς	σοροῦ	φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ
[20]	καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα	σου	ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα
[23]	οἱ πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό	σου	καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος.
[7]	ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν,	Διονύσου	τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι
[5]	διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα	τοῦ	Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ
[6]	ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται	τοῦ	γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ
[26]	σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ	τοῦ	Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ
[4]	Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ	τοῦ	Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς
[8]	ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ	τοῦ	Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι
[11]	ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων	τοῦ	λόγου. διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν
[10]	μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα	τοῦ	μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε,
[26]	γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ	τοῦ	Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα
[6]	ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου	τοῦ	ποταμίου, οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ,
[23]	ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ	τοῦ	τοιούτου πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα
[25]	εἶναί με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ	τοῦ	τρόπου καὶ πολὺ πρότερον τῶν
[3]	ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ	τοῦ	ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ
[12]	Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ	τοῦ	φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν
[9]	καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ	τοῦ	χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι
[14]	ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ	καμάτου	ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει.
[17]	τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ, ἢ	ποιητοῦ	ἢ συγγραφέως, ὃς οὕτω λέγειν
[10]	ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον	Ἀτρομήτου	τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ
[19]	μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ	ἐπιχρέμπτου	τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων
[18]	μὴ σιώπα μόνον. κἂν περὶ	ὑβριστοῦ	τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι,
[10]	υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς	γραμματιστοῦ	ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν
[13]	δ´ οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ	αὑτοῦ·	Μῶν σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιος
[22]	καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ	ἑαυτοῦ	δεικνύειν δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως
[26]	φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ	σεαυτοῦ	εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ
[21]	ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ	σαυτοῦ	λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς
[23]	πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ	τοιούτου	πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται·
[12]	πρὸς σέ· γελοῖον γὰρ ὑπὲρ	τοιούτου	ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους,
[16]	πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ	εὐμόρφου	τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ
[18]	κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ	μοιχοῦ	λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς
[24]	δέ· οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς	βαρύ—	θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς μακράν
[17]	ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν μὴ	σύ	γε, μηδὲ εἴ τι ὁ
[6]	δοκεῖ τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ	σύ	γε πάθῃς τὸ αὐτό· εἴσῃ
[26]	μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται·	σὺ	δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις,
[10]	τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός.	σὺ	δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν
[3]	λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς πέτραις·	σὺ	δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος
[4]	μὲν δὴ ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη·	σὺ	δὲ πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς,
[6]	Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. Πρόσει δὴ	σὺ	ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι
[1]	τὴν συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν	σύ,	τοῦτο αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε,
[20]	σε. ἄλλως τε καὶ τὸ	ταχὺ	τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει τὴν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007