Paragraphes
[15]	προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν,	ἃ	δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον
[15]	τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς	ἃ	μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν
[24]	ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα	ἃ	προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσος, ἡ
[18]	πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ	ὀλίγα	ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω,
[4]	φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν	ὀλίγα	φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν
[12]	ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν,	Αὐτοθαΐδα	τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ
[20]	καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ	κρηπῖδα	καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο
[16]	ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ	ἀπῳδά.	ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ
[3]	ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν	ἀγαθὰ	παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων
[24]	ἐν βραχεῖ παρέσται σοι τὰ	ἀγαθὰ	παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ,
[8]	ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι τὰ	ἀγαθά.	τὸ δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως·
[15]	οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ	ἀναγκαῖα	πάνυ καὶ μόνα ἔστιν ὅτε
[9]	καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς	ἀναγκαῖα	ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον
[8]	εἶχεν, εἰ δέ τινα, πάνυ	παλαιά.	καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος
[17]	ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ	παλαιὰ	μὲν μὴ σύ γε, μηδὲ
[15]	τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ	τελευταῖα	τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν
[20]	Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ	Δία	ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας
[2]	ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ	Δία	εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων.
[3]	πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ	διὰ	λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς
[5]	τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε	διὰ	ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ
[24]	τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε	διὰ	τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον
[5]	γὰρ ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα	διὰ	τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν
[14]	φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων	διὰ	τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον,
[23]	τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς	διὰ	τοῦτό σου καὶ ἄχρι τῆς
[23]	ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ νὴ	Δία	φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν
[9]	παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ	ῥᾴδια	μιμεῖσθαι, οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς
[3]	καὶ κατάντη σὺν πολλῇ τῇ	θυμηδίᾳ	καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν
[23]	τὰ φανερὰ καὶ τὰ ἔξω.	ἰδίᾳ	δὲ πάντα πράγματα ποιεῖν σοι
[6]	ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα	παιδία	παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις δὲ
[22]	γε ἢ δὶς τὸ πλεῖστον.	ὑπομειδία	δὲ τὰ πολλὰ καὶ δῆλος
[15]	αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν	ἐφόδια	πρὸς τὴν πορείαν καὶ ὅπως
[24]	Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον	ἐφόδια,	τὸ θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ
[14]	τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ ἄλλη	προπαιδεία	τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ
[15]	σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ	γυναικεία,	τὸ πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς Σικυωνία
[15]	μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε·	ἀχρεῖα	γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι.
[3]	τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ	ὑπωρείᾳ	τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων
[7]	ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ	πλατεῖα	καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη
[23]	καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ	γραμματεῖα	ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα.
[24]	ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ φίλη	Ἀδράστεια,	πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια,
[8]	μοι δοκῶ, διότι ἡ μὲν	τραχεῖα	ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ
[7]	ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ	τραχεῖα,	πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ
[10]	οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται	ταχεῖα	καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ
[24]	προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσος, ἡ	ἀμαθία,	ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν οὐκέτι
[25]	ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ	κακίᾳ	λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί
[22]	πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ	βλασφημία	καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε
[14]	δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ	παροιμία	φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων
[9]	χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ	εὐδαιμονίᾳ.	πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς
[15]	γυναικεία, τὸ πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς	Σικυωνία	πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ
[6]	Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν τῇ	δεξιᾷ	παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ
[8]	οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη	οἵα	ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ
[7]	πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ	οἵα	ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν
[9]	τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι,	οἷα	τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν,
[23]	τοὺς ἄνδρας; εἰ δὴ τὰ	ὅμοια	πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν
[16]	δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ	ἀνόμοια	τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά.
[10]	ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς	ὁποία	νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων
[25]	ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ τῇ	μοχθηρίᾳ	τοῦ τρόπου καὶ πολὺ πρότερον
[8]	ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους	εὐμοιρίᾳ	τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ
[22]	ἢν μέν τις καλῶς εἴπῃ,	ἀλλότρια	καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω·
[21]	διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις ἐντύχῃ,	θαυμάσια	περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει
[11]	τι ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ	ἀμβροσίᾳ	τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ
[15]	οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ καὶ	ὑπεναντία	τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ βοὴν
[23]	ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ	ἀναισχυντία	καὶ θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι
[17]	βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω φάρμακον ἡ	ἀναισχυντία,	καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε
[22]	ἡ τόλμα γὰρ καὶ ἡ	ἀναισχυντία	καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος
[24]	τὸ θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ	ἀναισχυντία—	πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι,
[16]	καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα	πεντεκαίδεκα	ἢ οὐ πλείω γε τῶν
[26]	νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην	γυναῖκα	τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ
[16]	οὐ πλείω γε τῶν εἴκοσιν	Ἀττικὰ	ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας,
[13]	ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων,	αὐτίκα	μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα
[5]	ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος—	αὐτίκα	μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν.
[4]	φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν	αὐτίκα	μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη
[11]	τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν	αὐτίκα	μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί,
[9]	καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν,	μεγάλα	μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν,
[9]	ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ	μεγάλα	πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα
[18]	δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ·	καλὰ	γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα.
[13]	καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα	μάλα	εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον
[5]	ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος— αὐτίκα	μάλα	ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ
[4]	ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα	μάλα	ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ
[11]	προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα	μάλα	ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί, ὡς
[7]	ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ	μάλα	ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ
[22]	ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων	καταγέλα	τῶν λεγόντων. καὶ ἢν μέν
[24]	χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν	ἀλλά	γε διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην
[5]	ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν,	ἀλλὰ	γόητα ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον.
[10]	τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ.	ἀλλὰ	εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα
[2]	οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς δεόμενον,	ἀλλὰ	ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ
[17]	φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος.	ἀλλὰ	καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν
[15]	γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι.	ἀλλὰ	καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ
[23]	λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι,	ἀλλὰ	καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν,
[25]	οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων,	ἀλλὰ	καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς
[25]	τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν.	ἀλλὰ	καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων
[26]	καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος,	ἀλλὰ	καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς
[13]	τότε; εἰ δὲ μὴ τοῦτο,	ἀλλὰ	κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων
[9]	οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας,	ἀλλὰ	κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς
[6]	ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς.	~ἀλλὰ	μὴ σύ γε πάθῃς τὸ
[9]	ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν,	ἀλλὰ	οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι, εἰ
[3]	καὶ ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην.	ἀλλὰ	παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς
[11]	ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν,	ἀλλά	τι ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ
[18]	καὶ τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο,	ἀλλὰ	τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω,
[8]	νέος ὢν ἔτι τὸ βέλτιον,	ἀλλὰ	τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην
[17]	Δημοσθένης ἢ ὁ ψυχρὸς Πλάτων,	ἀλλὰ	τοὺς τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν
[26]	τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες,	ἀλλὰ	τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι
[16]	αὐτὸν χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´	ἄλλα	καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα
[23]	τοὺς λόγους καὶ πρὸς τὰ	ἄλλα	ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται δὲ
[22]	συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα. Τὰ δ´	ἄλλα	χρὴ θαρρεῖν· ἡ τόλμα γὰρ
[23]	δὲ μὴ ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί.	πολλὰ	γὰρ καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου
[8]	τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ	πολλὰ	ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ
[2]	ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι	πολλὰ	καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν
[22]	τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ	πολλὰ	καὶ δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος
[25]	ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ	πολλὰ	καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις
[9]	πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη	πολλά,	οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας,
[18]	τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ	πολλὰ	ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ
[3]	ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ	πολλὰ	τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς
[9]	δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ	πολλὰ	ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει εὐδαίμονά
[9]	καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι,	πολλὰ	χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ
[4]	τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα	φύλλα	ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα
[16]	ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ	ἀσύμφυλα	καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον
[9]	ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας	ἕωλα	παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ
[3]	τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε	ἅμα	καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ
[4]	μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε	ἅμα	καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν
[2]	τὸ τέρμα. ~Τὸ μὲν οὖν	θήραμα	οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης τῆς
[19]	κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ	πρᾶγμα	ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ τὸ
[7]	ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ	πρᾶγμα	ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ οἵα
[13]	ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι τὸ	πρᾶγμα	ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς
[15]	ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ	ἐρύθημα	οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ καὶ
[14]	ῥᾷον μάθοις, ἕπου μόνον, ὦ	μέλημα,	οἷς ἂν εἴπω καὶ ζήλου
[11]	γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ	φώνημα,	μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ
[11]	αὐτόν, μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον	χρῆμα	καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι
[1]	ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι	χρῆμα	τὴν συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν
[20]	δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ τὸ	σχῆμα	καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ
[20]	τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ	ἆσθμα	οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ
[10]	ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως ἐδόκει	χρήσιμα,	οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται
[23]	τοῦ τοιούτου πρὸς τὴν ῥητορικὴν	χρήσιμα	παραγίγνεται· πλείων ἡ ἀναισχυντία καὶ
[22]	δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω	ἐπιλήψιμα.	καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ
[22]	δ´ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν· ἡ	τόλμα	γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ
[9]	τῷ σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ	βλέμμα,	ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης
[11]	ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα, γυναικεῖον τὸ	βλέμμα,	μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα,
[17]	ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς	ὄνομα	οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου
[1]	τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον	ὄνομα	σοφιστὴς εἶναι δόξαις· ἀβίωτα γὰρ
[11]	τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας	στόμα,	καὶ τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη,
[23]	καὶ αὐτὸ δέ σοι τὸ	στόμα	πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ
[26]	τὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν	ἅρμα	ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν
[1]	ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ	τέρμα.	~Τὸ μὲν οὖν θήραμα οὐ
[11]	καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον	φάσμα	δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ
[11]	καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ	βάδισμα,	ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα, γυναικεῖον τὸ
[20]	τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ	βάδισμα	καὶ περίπατον καὶ μέλος καὶ
[15]	μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ	βάδισμα	οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ
[9]	τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ	βάδισμα,	πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ
[16]	ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι	ἥδυσμα	ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν
[1]	πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον	ἄκουσμα	τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ
[20]	μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ	θαῦμα	παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε ὅρα
[15]	Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ	σῶμα,	καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία,
[15]	πάνυ καὶ μόνα ἔστιν ὅτε	ἱκανά.	καὶ ἡ ἐσθὴς δὲ ἔστω
[21]	Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς	ἕνα	ἴσως μοι τῶν παλαιῶν ὁ
[9]	νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς	ἀποτεταμένα	ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ
[9]	τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην,	ἀπεσφιγμένα	καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ
[17]	ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι	εἰρημένα,	καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος
[18]	καλὰ γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ	λεγόμενα.	~Ἢν δέ ποτε καὶ ᾆσαι
[17]	ᾖ. ~μέτει δὲ ἀπόρρητα καὶ	ξένα	ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι
[11]	διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν	αὐχένα,	γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ
[7]	τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον,	ἵνα	μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγων
[17]	ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς ποίει	καινὰ	καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει
[23]	τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ	δεῖνα	δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ
[24]	μοι, ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα	ἐκεῖνα	ἃ προεῖπον ἐφόδια, τὸ θράσος,
[6]	τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα	ἐκεῖνα	ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν
[23]	πάντα, εἰ δὲ μή, πάντως	ἐκεῖνα.	καὶ αὐτὸ δέ σοι τὸ
[11]	σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν	ἐκεῖνα	~μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς
[18]	καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα	ἐκεῖνα	ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ
[24]	τὸν ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ	ἐκεῖνα	τὰ ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα
[14]	μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης	ἐκεῖνα	τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα
[13]	αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν	τινα	δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ
[20]	ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν	τινα	ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί
[22]	γάρ· καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον	τινὰ	ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν
[16]	ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν	τινα	καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος
[11]	ἐν τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν	τινα	καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ
[12]	κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν	τινὰ	μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος·
[3]	οἰηθείς. οὐ γάρ σε τραχεῖάν	τινα	οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν
[6]	πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ	τινα	παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις
[8]	τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ	τινα,	πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´
[11]	ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν	τινα	Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν
[1]	σοι φής, εἰ μὴ τοιαύτην	τινὰ	τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖς
[26]	εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν	τινα	τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης
[18]	αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ	πυκνά.	καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα
[6]	πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος	εἰκόνα	γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι
[15]	ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ	μόνα	ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ
[9]	πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει	εὐδαίμονά	σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν
[17]	δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν	ἀρραβῶνα	δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ
[11]	Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν	Ἀγάθωνα,	τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον
[6]	ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ	δόξα	δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν,
[11]	τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ	τέθριππα	ἐλαύνων τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ
[18]	ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ μὴ	σιώπα	μόνον. κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος
[14]	γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι	παρὰ	ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ
[3]	ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ	παρὰ	τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών.
[24]	βραχεῖ παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ	παρὰ	τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς
[20]	ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα	παρὰ	τοῖς πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή
[11]	καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον	ἄνδρα,	διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν
[13]	εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον	ἄνδρα	ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον
[23]	περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ	φανερὰ	καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ
[10]	τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ	πέρα	τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν
[6]	δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ	θατέρᾳ	δέ μοι τὸν πλοῦτον δόκει
[9]	ἢ ἔξω πατήσειας ἢ ἐπὶ	θάτερα	μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί
[8]	τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ	ἑτέρα	δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ
[7]	ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ	ἑτέρα	δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ
[13]	ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ	ἡμέτερα	καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ
[26]	ἀσύμβολος ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ	ὑμέτερα·	μᾶλλον δὲ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε
[23]	πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ	γονιμωτέρα	γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν
[7]	ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ	ἀνθηρὰ	καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ
[9]	Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ	σκληρὰ	καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς.
[22]	ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις τὴν	χεῖρα,	εὐτελὲς γάρ, μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν
[21]	εἴ ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον,	χεῖρα	ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ
[16]	ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας,	πρόχειρα	ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε—
[3]	βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ	ἄκρᾳ	καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ
[10]	καὶ πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ	μακρὰ	χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ
[6]	ποταμίου, οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ,	μικρὰ	δέ τινα παιδία παρ´ αὐτὸν
[16]	ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν	ὅρα	καὶ ἄκουε. καὶ δή σοι
[20]	θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε	ὅρα	μή ποτε γράψῃς ἢ σκεψάμενος
[8]	ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ	ἄσπορα	καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ
[4]	γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος,	ῥήτορα	δέ, ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς
[6]	πειρώμενος ὡς οὐδέν σε κωλύσει	ῥήτορα	δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ ὅλης ἡμέρας
[7]	αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε ἤδη	ῥήτορα	εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν τό γε
[24]	οὐκ εἰς μακράν σε ἄριστον	ῥήτορα	καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ
[15]	καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι	ῥήτορά	σε ὑπὲρ τοὺς πάντας ἀποφανῶ,
[9]	μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν,	ἀμαυρὰ	δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ
[25]	οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ	θύρᾳ	χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ
[16]	ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν	σισύρα	τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ.
[16]	καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ	πορφύρα	μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής,
[24]	ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ τὰ	ψυχρὰ	ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς σοροῦ
[15]	εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ	μέσα	καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων.
[25]	ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε	ἠπόρησα	τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ
[24]	δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν,	ὅσα	ἐν βραχεῖ παρέσται σοι τὰ
[3]	εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ	ὅσα	ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς
[23]	λόγους καὶ πρὸς τὰ ἄλλα	ὁπόσα	ἂν δύνηται. δύναται δὲ οὐ
[18]	ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν	ὁπόσα	ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ
[14]	ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς,	ὁπόσα	ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις
[15]	ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον μὲν	ὁπόσα	χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα
[8]	ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ	οὖσα	καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν
[7]	καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος	ἐμφαίνουσα	καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ
[15]	ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς	ἐπιπρέπουσα,	καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον
[6]	εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας	ἔχουσα	ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς
[8]	ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν	ἔχουσα	πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν
[24]	ὅσα ἐν βραχεῖ παρέσται σοι	τὰ	ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς
[8]	λέγοντα ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι	τὰ	ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ εἶχεν
[23]	πρὸς τοὺς λόγους καὶ πρὸς	τὰ	ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται
[7]	πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκις	τὰ	αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε ἤδη
[14]	ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν	τὰ	γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι
[16]	Ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν·	~τὰ	δ´ ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη
[22]	μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα.	Τὰ	δ´ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν· ἡ
[1]	δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε	τὰ	δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν
[9]	ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς	τὰ	Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ
[5]	διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις	τὰ	δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν. τότε
[24]	ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα	τὰ	ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά
[10]	ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου	τὰ	ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ
[18]	τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι,	τὰ	ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω.
[21]	καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι	τὰ	ἐν τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα
[23]	~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ	τὰ	ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα
[5]	τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους	τὰ	ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ
[13]	αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων	τὰ	ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων
[20]	δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ	τὰ	νῦν καθεστῶτα. οἱ μὲν γὰρ
[18]	φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ	τὰ	Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ
[18]	καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι	τὰ	ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ
[23]	ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ δὴ	τὰ	ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις
[5]	ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει	τὰ	ὄρη, εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας
[5]	Αἴγυπτον. εἰ γάρ τις ὑπερβαίη	τὰ	ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν
[17]	ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε	τὰ	παλαιὰ μὲν μὴ σύ γε,
[23]	καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν	τὰ	πάντα, εἰ δὲ μή, πάντως
[25]	ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν	τὰ	πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ
[22]	δὶς τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ	τὰ	πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου μὴ
[25]	κἀν ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς	τὰ	πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς
[9]	ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ	τὰ	πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει
[14]	πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα	τὰ	πρὸ τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ
[15]	ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως	τὰ	πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα
[11]	λόγου. διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν	τὰ	πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ
[11]	ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ	τὰ	τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου. διδάξεται
[9]	λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα	τὰ	τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου
[16]	καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ	τὰ	τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ
[21]	τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ	τὰ	τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ
[26]	ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν πρὸς αὐτὴν	τὰ	ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ ἤδη πέπαυμαι,
[23]	καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν	τὰ	φανερὰ καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ
[24]	πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ	τὰ	ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς
[22]	φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι	τὰ	ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ
[22]	ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς	τὰ	ὦτα. Τὰ δ´ ἄλλα χρὴ
[3]	τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι,	κατὰ	δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν
[9]	τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά, οὐ	κατὰ	ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ
[13]	εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ	κατὰ	κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων
[9]	κατὰ ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ	κατὰ	ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ
[15]	καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς	κατὰ	τὴν ὁδόν, ἃ δὲ καὶ
[9]	νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ	κατὰ	τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ
[16]	γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα καὶ	κᾆτα	καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ
[23]	τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα	πράγματα	ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι
[5]	ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ	ἐπιτάγματα	τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν
[9]	ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα	παραδείγματα	παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια
[24]	ἐκεῖνα τὰ ἐκ τῆς σοροῦ	φιλήματα	ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ λιμός.
[17]	~μέτει δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα	ῥήματα,	σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα,
[18]	Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου	γράμματα	ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ
[14]	τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ	γράμματα	εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι παρὰ
[16]	πλείω γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ	ὀνόματα	ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα
[18]	ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα	ὀνόματα	ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς
[17]	αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα	ὀνόματα	καὶ νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι
[3]	ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ	τραύματα	λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς πέτραις·
[22]	ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι	μετὰ	πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ·
[14]	προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ ματαίοις	μετὰ	πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ
[21]	σοι τὰ ἐν τοῖς λόγοις.	μετὰ	ταῦτα δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν
[5]	μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν,	μετὰ	τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον
[24]	καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ	μετὰ	τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ
[1]	καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ	μετὰ	τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς
[18]	καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον	μετὰ	τοῦτο καὶ τὸ τρίτον μετ´
[6]	οὐ μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ	δῆτα	ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω
[5]	γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ	γόητα	ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω
[17]	τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ	ἀπόρρητα	καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ
[9]	τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ	ἀπαραίτητα	φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ
[15]	αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ	μετριότητα	ἢ ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα
[5]	ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ ὄρη,	εἶτα	διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν
[5]	Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν,	εἶτα	ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ
[15]	τὸ μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν,	εἶτα	θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν
[7]	Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον·	εἶτα	μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς
[24]	ὑπερήδιστά μοι ἐποίει ὁ λιμός.	εἶτα	ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν
[9]	καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον.	εἶτά	σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς
[24]	καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι.	ἔπειτα	δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον
[15]	ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης.	ἔπειτα	καὐτὸς ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς
[16]	μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς,	ἔπειτα	πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω γε
[23]	πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς.	πάντα	αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα
[23]	πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν τὰ	πάντα,	εἰ δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα.
[24]	γάρ μοι, ὦ φίλη Ἀδράστεια,	πάντα	ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια, τὸ
[6]	γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ	πάντα	ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν
[22]	δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ,	πάντα	ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς
[14]	οἷς ἂν εἴπω καὶ ζήλου	πάντα,	καὶ τοὺς νόμους οἷς ἂν
[23]	καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ	πάντα	πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν
[19]	καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ,	πάντα	σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω.
[8]	σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα	πάντα	φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου.
[6]	δόξαν τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ	ἅπαντα	γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν
[3]	πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ,	ἅπαντα	ἐν βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ
[18]	ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων,	ἅπαντα	μὲν ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ,
[23]	δέ σοι τὸ στόμα πρὸς	ἅπαντα	ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα
[5]	Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν	περάσαντα	ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον,
[9]	ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν	φράσαντα	τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς
[5]	μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους	διανύσαντα.	ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ
[6]	δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ ὅλης ἡμέρας	ὑπερπετασθέντα	τὸ ὄρος ἐκ Περσῶν εἰς
[23]	γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν	γραφέντα.	καλὸς γὰρ εἶναι θέλε καὶ
[8]	τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην	λέγοντα	ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι τὰ
[21]	τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ	συνᾴδοντα.	Ταῦτα μέν σοι τὰ ἐν
[1]	ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε τὰ	δέοντα	καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ
[11]	βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων	ἀποπνέοντα,	τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν
[6]	δέ τινα παιδία παρ´ αὐτὸν	παίζοντα—	πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι
[11]	δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας	εὐθετίζοντα,	πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν
[21]	τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα δὲ	προϊόντα	σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ
[3]	ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι	καμόντα,	ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν
[21]	καὶ περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ	διαλαμβάνοντα.	καὶ ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια
[10]	ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν	ἀσθμαίνοντα	καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς
[26]	τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα	ἐλαύνοντα	φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ
[10]	καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ	συνόντα.	~Πρὸς δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν
[22]	ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ	ἐνοχλήσοντα,	ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ
[9]	ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν	ἀκούοντα	καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα
[15]	ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν	ἔχοντα	ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν
[22]	ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων	ἐπιστρέψοντα	καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας
[1]	ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι	δοκοῦντα·	καὶ δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο
[5]	ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ	δοκοῦντά	οἱ περὶ αὐτῶν. τότε δὴ
[13]	ἐπεὶ τούς γε ἄλλους τοσοῦτον	ὑπερφωνοῦντα	εὑρήσεις ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺς
[17]	καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ	ἀλλόκοτα	ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν μὲν
[8]	πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ	ἀνήροτα	πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ
[8]	τρεπτέον. ὡς οὖν ποιήσας ἤδη	ῥᾷστα	ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ
[4]	πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ	ῥᾷστά	τε ἅμα καὶ ἥδιστά σοι
[4]	εἰ ῥᾷστά τε ἅμα καὶ	ἥδιστά	σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν. τί
[24]	τὰ ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα	ὑπερήδιστά	μοι ἐποίει ὁ λιμός. εἶτα
[25]	καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ	πλεῖστα,	οἱ φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ
[23]	νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ	μάλιστα	ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς
[16]	μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ	μάλιστα	καὶ εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα
[20]	μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ	μάλιστα	μὲν σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν
[23]	καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή,	μάλιστα	μὲν τὰ πάντα, εἰ δὲ
[1]	οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ, καὶ	μάλιστα	ὁπότε νέος τις αὐτὸς ὤν,
[6]	ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι	τάχιστα	γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς
[1]	ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς	τάχιστα	δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε
[15]	καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν	τάχιστα	διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ
[10]	ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ	τάχιστα	ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων
[16]	ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε— τὸ	ἄττα	καὶ κᾆτα καὶ μῶν καὶ
[18]	καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ	ἄττα	καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν
[20]	μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ	ἄττα	σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν
[23]	ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ ἡ	γλῶττα	ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς λόγους
[1]	τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι	αὐτά,	ἢν τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς
[7]	εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκις τὰ	αὐτὰ	λέγων ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα
[1]	ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως	αὐτὰ	μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν
[16]	ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ	τοιαῦτα,	καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ
[23]	ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ.	~Τοιαῦτα	μὲν τὰ φανερὰ καὶ τὰ
[21]	παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ τὰ	τοιαῦτα.	~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ πρὸς
[8]	ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον	τοσαῦτα	καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα
[20]	σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ σαφὴς	ταῦτά	γε. ~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν
[23]	τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ	ταῦτα	γενειήτης ἢ καὶ νὴ Δία
[15]	καὶ βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν.	ταῦτα	δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα
[21]	τὰ ἐν τοῖς λόγοις. μετὰ	ταῦτα	δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον
[23]	δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ	ταῦτα	διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ μὴν
[1]	ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν	ταῦτα	ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα τὴν
[10]	τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ	ταῦτα	ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος
[4]	τε ἅμα καὶ ἥδιστά σοι	ταῦτα	ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος
[9]	ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα	ταῦτα	καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ
[18]	Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ	ταῦτα	καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι
[15]	ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί"	Ταῦτα	μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν· ~τὰ
[21]	χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα.	Ταῦτα	μέν σοι τὰ ἐν τοῖς
[14]	εἰδῇς· ἄλλο γάρ τι παρὰ	ταῦτα	ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον
[26]	~Εἶεν· ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν	ταῦτα	πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν πεισθῇς
[22]	καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί—	ταῦτά	σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ
[7]	Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην.	Ταῦτά	σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον· εἶτα
[25]	μικρὸν εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ.	Ταῦτά	σοι παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον,
[17]	ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα, καὶ	ταῦτα	συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς τοὺς
[5]	γάρ τις ὑπερβαίη τὰ ὄρη	ταῦτα—	ὑπερβαίη δ´ ἂν τριταῖος— αὐτίκα
[10]	μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν	ταῦτα	φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς
[24]	γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν	ταῦτα,	ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι
[22]	τῶν ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ	ὦτα.	καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις
[22]	τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ	ὦτα.	Τὰ δ´ ἄλλα χρὴ θαρρεῖν·
[1]	πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις·	ἀβίωτα	γὰρ εἶναί σοι φής, εἰ
[7]	πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ	ἱδρῶτα·	καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος
[20]	σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν	ἱδρῶτα	ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ
[15]	οἷος αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ	πρῶτα	καὶ μέσα καὶ τελευταῖα τῶν
[11]	διδάξεται γάρ σε παραλαβὼν τὰ	πρῶτα	μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ αὐτὸς
[20]	τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν	καθεστῶτα.	οἱ μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι,
[6]	δέ μοι τὸν πλοῦτον δόκει	παρεστῶτα	ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον.
[12]	καὶ συντρίψω που πεσὼν τὸν	ἥρωα	ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν ἂν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007