| Paragraphes |
| [6] |
τὴν
δόξαν
τοὺς
ἐπαίνους·
νόμῳ
|
γὰρ
|
ἅπαντα
γίγνεται
τοῦ
γεγαμηκότος.
~εἶτ´ |
| [21] |
μεταξὺ
τῶν
ἐπαίνων
διαλείμμασι·
καὶ
|
γὰρ |
αὖ
καὶ
τοῦδε
μελέτω
σοι |
| [14] |
μετὰ
πολλοῦ
καμάτου
ὁδοποιεῖ·
οὐδὲν
|
γὰρ |
αὐτῶν
δεήσει.
ἀλλ´
ἀνίπτοις
ποσίν— |
| [5] |
Αἴγυπτον
ἐγίγνετο
ἡ
ὁδός·
ἐκπεριιέναι
|
γὰρ |
ἔδει
τὰ
ὄρη,
εἶτα
διὰ |
| [9] |
ταῦτα
καὶ
ἀπαραίτητα
φήσει·
ἀδύνατον
|
γὰρ |
εἶναι
ἄνευ
τούτων
διανύσαι
τὴν |
| [23] |
ὑπὸ
γυναικῶν
δῆθεν
γραφέντα.
καλὸς
|
γὰρ |
εἶναι
θέλε
καὶ
σοὶ
μελέτω
|
| [1] |
ὄνομα
σοφιστὴς
εἶναι
δόξαις·
ἀβίωτα
|
γὰρ |
εἶναί
σοι
φής,
εἰ
μὴ |
| [24] |
καλῶς
ἐκμάθῃς—
δύνασαι
δέ·
οὐδὲν
|
γὰρ |
ἐν
αὐτοῖς
βαρύ—
θαρρῶν
ἐπαγγέλλομαι
|
| [25] |
θύρᾳ
χλωροὶ
καὶ
ἐστεφανωμένοι·
τούτοις
|
γὰρ |
ἐπὶ
τοὺς
δυστυχεῖς
χρῶμαι
τοῖς |
| [18] |
κἂν
μηδὲν
αὐτῶν
δέῃ·
καλὰ
|
γάρ |
ἐστι
καὶ
εἰκῆ
λεγόμενα.
~Ἢν |
| [6] |
ἑκατέραν
ἐπιδεῖξαι
τὴν
ὁδόν·
δύο
|
γάρ |
ἐστον,
αἳ
πρὸς
τὴν
Ῥητορικὴν
|
| [8] |
ἐστὶν
οὐχ
ὁδεύσαντι
αὐτῷ.
οὐ
|
γὰρ |
ἑώρων
νέος
ὢν
ἔτι
τὸ
|
| [5] |
τῷ
ἀκούσαντι
ἀνόνητον.
ἦρχε
μὲν
|
γὰρ |
ἤδη
Ἀλέξανδρος
Περσῶν,
μετὰ
τὴν
|
| [7] |
ἐμφαίνουσα
καὶ
ἱδρῶτα·
καὶ
ἔφθη
|
γὰρ |
ἤδη
Ἡσίοδος
εὖ
μάλα
ὑποδείξας |
| [4] |
σοι
ταῦτα
ἐπιδείξειν
φαμέν.
τί
|
γάρ; |
Ἡσίοδος
μὲν
ὀλίγα
φύλλα
ἐκ |
| [26] |
τοῦ
Διός·
ἐγὼ
δὲ—
ἀγεννὴς
|
γὰρ |
καὶ
δειλός
εἰμι—
ἐκστήσομαι
τῆς
|
| [23] |
μὴ
ὦσιν,
οἰκέται
ἱκανοί.
πολλὰ
|
γὰρ |
καὶ
ἐκ
τοῦ
τοιούτου
πρὸς |
| [22] |
ἄλλα
χρὴ
θαρρεῖν·
ἡ
τόλμα
|
γὰρ |
καὶ
ἡ
ἀναισχυντία
καὶ
ψεῦδος |
| [22] |
μετὰ
πάντας
εἰσιέναι
χρή,
ἐπίσημον
|
γάρ· |
καὶ
σιωπησάντων
ἁπάντων
ξένον
τινὰ |
| [23] |
σπουδάζεσθαι
δοκεῖν·
εἰς
τὴν
ῥητορικὴν
|
γὰρ |
καὶ
τοῦτο
ἀνοίσουσιν
οἱ
πολλοί, |
| [15] |
ἢ
ἐρύθημα
οἴκοι
ἀπόλιπε·
ἀχρεῖα
|
γὰρ |
καὶ
ὑπεναντία
τῷ
πράγματι.
ἀλλὰ |
| [22] |
μὴ
πολλάκις
τὴν
χεῖρα,
εὐτελὲς
|
γάρ, |
μηδ´
ἀναστῇς,
πλὴν
ἅπαξ
γε |
| [24] |
ἐπὶ
τῷ
ἄκρῳ
ἐγενόμην—
ὑπῆρχε
|
γάρ |
μοι,
ὦ
φίλη
Ἀδράστεια,
πάντα |
| [21] |
καὶ
ἐπαχθὴς
γίγνου
αὐτῷ.
τί
|
γὰρ |
ὁ
Παιανιεὺς
πρὸς
ἐμέ"
καί, |
| [9] |
μάταιος
διεξιὼν
πρὸς
σέ.
ἕπεσθαι
|
γάρ |
οἱ
παρακελευόμενος,
ὑποδεικνὺς
τὰ
Δημοσθένους |
| [6] |
γε
πάθῃς
τὸ
αὐτό·
εἴσῃ
|
γὰρ |
πειρώμενος
ὡς
οὐδέν
σε
κωλύσει |
| [20] |
γράψῃς
ἢ
σκεψάμενος
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
|
γὰρ |
σαφὴς
ταῦτά
γε.
~Οἱ
φίλοι |
| [17] |
προχειριζόμενος
εἰς
τοὺς
προσομιλοῦντας.
οὕτω
|
γάρ |
σε
ὁ
λεὼς
ὁ
πολὺς |
| [11] |
τέθριππα
ἐλαύνων
τοῦ
λόγου.
διδάξεται
|
γάρ |
σε
παραλαβὼν
τὰ
πρῶτα
μὲν
|
| [3] |
τοὺς
πόνους
προπονῆσαι
οἰηθείς.
οὐ
|
γάρ |
σε
τραχεῖάν
τινα
οὐδὲ
ὄρθιον |
| [11] |
τί
φημί;
κἂν
εἰ
μύοντι
|
γάρ |
σοι
προσελθὼν
εἴποι
τι,
τὸ |
| [20] |
τὰ
νῦν
καθεστῶτα.
οἱ
μὲν
|
γὰρ |
συνιέντες
ὀλίγοι,
οἳ
μάλιστα
μὲν
|
| [14] |
γράφειν
τὰ
γράμματα
εἰδῇς·
ἄλλο
|
γάρ |
τι
παρὰ
ταῦτα
ὁ
ῥήτωρ. |
| [5] |
ἐκ
Περσῶν
εἰς
Αἴγυπτον.
εἰ
|
γάρ |
τις
ὑπερβαίη
τὰ
ὄρη
ταῦτα— |
| [12] |
τῷ
προσηνεῖ
τοῦ
φθέγματος·
ἄγροικον
|
γὰρ |
τὸ
ἀρρενωπὸν
καὶ
οὐ
πρὸς |
| [8] |
δόξεις,
ἐγώ
σοι
φράσω·
ἱκανὸν
|
γὰρ |
τὸ
αὐτὸν
ἐξαπατηθῆναι
καὶ
πονῆσαι. |
| [12] |
αὐτὸς
εἰπάτω
πρὸς
σέ·
γελοῖον
|
γὰρ |
ὑπὲρ
τοιούτου
ῥήτορος
ἐμὲ
ποιεῖσθαι |
| [16] |
προσήσεται,
οὐδὲ
ἀποστραφήσεται
καὶ
σκορακιεῖ
|
καθάπερ |
ἀτέλεστόν
τινα
καὶ
κατάσκοπον
τῶν |
| [17] |
ἐκείνων
ἐπισιτισάμενος
ἐν
καιρῷ
καταχρῆσθαι
|
καθάπερ |
ἐκ
ταμιείου
προαιρῶν.
~Ἐπειδὰν
δὲ |
| [8] |
ἄσπορα
καὶ
ἀνήροτα
πάντα
φυέσθω
|
καθάπερ
|
ἐπὶ
τοῦ
Κρόνου.
~Εὐθὺς
οὖν |
| [1] |
τι
χρῆμα
τὴν
συμβουλὴν
οὖσαν,
|
καθάπερ |
νῦν
σύ,
τοῦτο
αἰτοίη
προσελθών. |
| [26] |
οὐ
γραῦν
τινα
τῶν
κωμικῶν,
|
καθάπερ |
ὁ
νομοθέτης
καὶ
διδάσκαλος,
ἀλλὰ |
| [16] |
τοιαῦτα,
καὶ
ἐν
ἅπαντι
λόγῳ
|
καθάπερ |
τι
ἥδυσμα
ἐπίπαττε
αὐτῶν.
μελέτω |
| [26] |
εἰρημένοις,
καὶ
δὴ
παρεῖναι
νόμιζε
|
οἷπερ |
ἐξ
ἀρχῆς
ἐπόθεις
ἐλθεῖν,
καὶ |
| [6] |
Αἴγυπτον.
Ἐθέλω
δέ
σοι
πρῶτον
|
ὥσπερ |
ὁ
Κέβης
ἐκεῖνος
εἰκόνα
γραψάμενος |
| [9] |
Ῥητορικήν,
εἰ
κατὰ
τούτων
ὁδεύσειας
|
ὥσπερ |
οἱ
ἐπὶ
τῶν
κάλων
βαίνοντες· |
| [13] |
με
ῥητόρων
τὸν
ἄριστον
προσειπών,
|
ὥσπερ |
ὅτε
Χαιρεφῶν
ἤρετο
αὐτόν,
ἔδειξεν |
| [18] |
ἐκείνων
ἐπιμεληθείς,
ὡς
τὸ
πρῶτον,
|
ὥσπερ |
οὖν
καὶ
ἔστι
πρῶτον,
ἐρεῖς |
| [13] |
~φήσει
δ´
οὖν
πάνυ
μετριάζων
|
ὑπὲρ |
αὑτοῦ·
Μῶν
σε,
ὦγαθέ,
ὁ |
| [17] |
θαυμαστὸν
ὑπολήψονται
καὶ
τὴν
παιδείαν
|
ὑπὲρ |
αὐτούς,
εἰ
ἀποστλεγγίσασθαι"
τὸ
ἀποξύσασθαι |
| [13] |
Τιτυὸς
ἢ
Ὦτος
ἢ
Ἐφιάλτης,
|
ὑπὲρ |
ἐκείνους
πολὺ
φανεῖταί
σοι
τὸ |
| [24] |
καὶ
οὐδὲ
καθαρῶς
ἐλευθέρου
ἐγενόμην
|
ὑπὲρ |
Ξόϊν
καὶ
Θμοῦιν
δεδουλευκότος,
μητρὸς |
| [12] |
εἰπάτω
πρὸς
σέ·
γελοῖον
γὰρ
|
ὑπὲρ |
τοιούτου
ῥήτορος
ἐμὲ
ποιεῖσθαι
τοὺς |
| [23] |
γυναῖκες
καὶ
λοιδοροῦνται
περιττῶς
καὶ
|
ὑπὲρ |
τοὺς
ἄνδρας;
εἰ
δὴ
τὰ |
| [9] |
ἄλλων
τινῶν,
μεγάλα
μὲν
καὶ
|
ὑπὲρ |
τοὺς
νῦν,
ἀμαυρὰ
δὲ
ἤδη |
| [15] |
πρὶν
ἥλιον
δῦναι
ῥήτορά
σε
|
ὑπὲρ |
τοὺς
πάντας
ἀποφανῶ,
οἷος
αὐτός |
| [1] |
πάνυ
θαρρῶν
ὡς
τάχιστα
δεινὸς
|
ἀνὴρ |
ἔσῃ
γνῶναί
τε
τὰ
δέοντα |
| [17] |
ὃς
οὕτω
λέγειν
ἐδοκίμαζε
σοφὸς
|
ἀνὴρ |
καὶ
τὴν
φωνὴν
εἰς
τὸ |
| [9] |
οὖν
σοι
πρόσεισι
καρτερός
τις
|
ἀνήρ, |
ὑπόσκληρος,
ἀνδρώδης
τὸ
βάδισμα,
πολὺν |
| [14] |
τοὺς
ἐνδιδόντας.
~Ἐπεὶ
δὲ
καὶ
|
ῥήτωρ |
αὐτὸς
ἐθέλεις
γενέσθαι
καὶ
τοῦτο |
| [1] |
~Ἐρωτᾷς,
ὦ
μειράκιον,
ὅπως
ἂν
|
ῥήτωρ |
γένοιο
καὶ
τὸ
σεμνότατον
τοῦτο |
| [25] |
ἠπόρησα
τῶν
ἀναγκαίων,
ἀλλὰ
καὶ
|
ῥήτωρ |
δοκῶ
κἀν
ταῖς
δίκαις
ἐξετάζομαι |
| [11] |
καὶ
παραδοὺς
σεαυτὸν
αὐτίκα
μάλα
|
ῥήτωρ |
καὶ
περίβλεπτος
καί,
ὡς
ὀνομάζει |
| [14] |
γάρ
τι
παρὰ
ταῦτα
ὁ
|
ῥήτωρ. |
~Λέξω
δὲ
πρῶτον
μὲν
ὁπόσα |
| [23] |
διαβάλλειν
καὶ
ψεύδεσθαι,
ἀλλὰ
καὶ
|
νύκτωρ |
τι
ἄλλο
ὑποτελεῖν,
καὶ
μάλιστα |