Paragraphes
[17]	τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ	ὁ	χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ ὁ
[17]	ὁ χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ	ὁ	ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τῶν
[21]	ἕνα ἴσως μοι τῶν παλαιῶν	ὁ	ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ
[18]	τι ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ	ὁ	Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος
[5]	σταθμοὺς τούτους διανύσαντα. ἤχθετο οὖν	ὁ	Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους
[18]	ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ	ὁ	Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος
[6]	οἱ ἔπαινοι. Πρόσει δὴ σὺ	ὁ	ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα
[18]	καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ	ὁ	ἥλιος ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν
[6]	Ἐθέλω δέ σοι πρῶτον ὥσπερ	ὁ	Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ
[18]	πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ	ὁ	Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν τι
[17]	τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ σε	ὁ	λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται καὶ
[17]	σύ γε, μηδὲ εἴ τι	ὁ	λῆρος Ἰσοκράτης ἢ ὁ χαρίτων
[24]	σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει	ὁ	λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος
[18]	Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ	ὁ	Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν
[9]	ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς	ὁ	μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ. ἕπεσθαι
[26]	ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν·	ὁ	μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται·
[10]	εἰ μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι.	~Ὁ	μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ
[19]	οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ	ὁ	μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ
[26]	γραῦν τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ	ὁ	νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην
[21]	ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ	ὁ	Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς
[17]	οὕτω γάρ σε ὁ λεὼς	ὁ	πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται
[13]	ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν σε, ὦγαθέ,	ὁ	Πύθιος ἔπεμψε πρός με ῥητόρων
[14]	ἄλλο γάρ τι παρὰ ταῦτα	ὁ	ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον μὲν
[5]	οἱ περὶ αὐτῶν. τότε δὴ	ὁ	Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ σοι, ἔφη,
[13]	ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις ἦν	ὁ	σοφώτατος ἐν τοῖς τότε; εἰ
[5]	ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν	ὅ	γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ
[22]	ὁ ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα.	~Ὃ	δὲ μέγιστον καὶ πρὸς τὸ
[9]	ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν.	ὃ	δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι
[4]	ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ,	ὃ	πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν,
[10]	συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡς καὶ	σπουδάζοιο	πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ μὲν
[1]	μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν	περιβάλοιο	ἐν τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον
[1]	ὦ μειράκιον, ὅπως ἂν ῥήτωρ	γένοιο	καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ
[14]	μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς·	ἄλλο	γάρ τι παρὰ ταῦτα ὁ
[23]	ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι	ἄλλο	ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν πρὸς
[18]	τοῦτο καὶ τὸ τρίτον μετ´	ἐκεῖνο,	ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον
[11]	προσελθὼν εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον	ἐκεῖνο	ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν συνήθη
[12]	κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν	ἐκεῖνο	καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα
[26]	Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος	ἐκεῖνο	πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ
[20]	κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου	ἐκεῖνο	τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες
[3]	ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο	ἀπὸ	τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ
[11]	ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω δὲ ὡς	ἀπὸ	τούτων γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ σε
[20]	ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ Δία	ἀπὸ	τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων,
[20]	τὸ πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν,	ἀπὸ	τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ
[2]	καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν	ἀπὸ	τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ
[23]	ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι	ὑπὸ	γυναικῶν δῆθεν γραφέντα. καλὸς γὰρ
[19]	αὐτοῖς· ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν	ὑπὸ	τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν
[9]	ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ	ὑπὸ	τοῦ χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε
[23]	εἶναι θέλε καὶ σοὶ μελέτω	ὑπὸ	τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς
[18]	Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος	ὑπὸ	τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ
[17]	ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις	ὑπὸ	τῶν πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα
[20]	ἢν δὲ καὶ λέγωσί τι,	ὑπὸ	φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ
[17]	Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τῶν ὀλίγον	πρὸ	ἡμῶν λόγους καὶ ἅς φασι
[3]	τραχείαις ταῖς πέτραις· σὺ δὲ	πρὸ	πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ,
[14]	εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ	πρὸ	τῆς ῥητορικῆς, ὁπόσα ἡ ἄλλη
[8]	οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ	τὸ	ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ
[17]	ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν εἰς	τὸ	ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε
[9]	καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ	τὸ	ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα
[17]	παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι"	τὸ	ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ δὲ ἡλίῳ
[12]	προσηνεῖ τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ	τὸ	ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ
[18]	ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ	τὸ	Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ
[20]	καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ	τὸ	ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι
[16]	ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης ἔχε—	τὸ	ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν
[18]	ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς	τὸ	ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν
[20]	καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ	τὸ	ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ
[6]	~ἀλλὰ μὴ σύ γε πάθῃς	τὸ	αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς
[8]	ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ	τὸ	αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ
[11]	τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον	τὸ	βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα, γυναικεῖον
[9]	καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης	τὸ	βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ
[8]	γὰρ ἑώρων νέος ὢν ἔτι	τὸ	βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον
[9]	ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς	τὸ	βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας ὁδοῦ
[11]	βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα, γυναικεῖον	τὸ	βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα, μύρων
[1]	τοῦτο αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε,	τό	γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ πάνυ
[8]	ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν	τό	γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ,
[12]	λοιπὸν τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας	τὸ	γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον
[8]	τῶν πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά.	τὸ	δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ
[17]	εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις,	τὸ	δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν
[19]	ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν.	τὸ	δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις,
[25]	πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ	τὸ	δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον
[23]	ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ	τὸ	δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ
[18]	ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ	τὸ	δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ τὸ
[18]	καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ	τὸ	δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ·
[7]	καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ	τὸ	δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ
[15]	μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον	τὸ	ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ
[22]	~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ πρὸς	τὸ	εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον,
[10]	ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς	τὸ	εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ
[24]	πάντα ἐκεῖνα ἃ προεῖπον ἐφόδια,	τὸ	θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία—
[16]	εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν παχειῶν	τὸ	ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ ἀπόρρητα
[14]	ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν,	τὸ	κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα
[21]	χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν	τὸ	λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν
[3]	δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς	τὸ	μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους
[15]	τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν	τὸ	μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα
[2]	ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα.	~Τὸ	μὲν οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν
[7]	~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει,	τὸ	μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον,
[24]	οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας	τὸ	μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ
[24]	ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι.	τὸ	μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ
[1]	δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν	τὸ	μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν
[25]	χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ	τὸ	μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον
[6]	μιᾶς οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα	τὸ	ὄρος ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον.
[5]	ᾤετο εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω	τὸ	παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ
[22]	πλὴν ἅπαξ γε ἢ δὶς	τὸ	πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ
[20]	πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ	τὸ	πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ
[3]	ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς	τὸ	πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν
[15]	καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία,	τὸ	πολυσχιδές, ἢ ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις
[19]	καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς	τὸ	πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ
[7]	πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ	τὸ	πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι δοκεῖ
[13]	ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι	τὸ	πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ
[7]	καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ	τὸ	πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς
[18]	τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ	τὸ	πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ
[16]	κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν	τὸ	πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ
[24]	γεγένημαι. ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας	τὸ	πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς
[18]	ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς	τὸ	πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι
[1]	ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ	τὸ	σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα
[23]	ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ σοι	τὸ	στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω,
[20]	δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ	τὸ	σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα
[15]	τῆς Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι	τὸ	σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ
[20]	εἶναί σε. ἄλλως τε καὶ	τὸ	ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει
[10]	σε ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ	τὸ	τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ.
[1]	ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς	τὸ	τέρμα. ~Τὸ μὲν οὖν θήραμα
[6]	καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος,	τὸ	τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν
[26]	καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς	τὸ	τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα
[18]	τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ	τὸ	τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ
[11]	γάρ σοι προσελθὼν εἴποι τι,	τὸ	Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα, καὶ
[11]	αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν	τὸ	φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ
[5]	ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα.	ἤχθετο	οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ,
[5]	Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς Αἴγυπτον	ἐγίγνετο	ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει
[13]	ἄριστον προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν	ἤρετο	αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις ἦν ὁ
[5]	Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα	ᾤετο	εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ
[9]	τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν	ἡγήσαιτό	σοι, εἰ μὴ μεγάλα πρότερον
[1]	οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν ταῦτα	ἐκπορίσαιτο,	ἱερόν τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν
[18]	ὧν οὐκ ἄν τι ἄνευ	γένοιτο.	καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω
[21]	τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε	αἴσθοιντό	σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ
[3]	κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν	ἐτράποντο	ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν
[23]	δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ	αὐτὸ	δέ σοι τὸ στόμα πρὸς
[20]	καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου	αὐτὸ	δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ
[6]	μὴ σύ γε πάθῃς τὸ	αὐτό·	εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν
[1]	δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς ἐπὶ	τοῦτο	ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν
[1]	συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ,	τοῦτο	αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό
[13]	τοῖς τότε; εἰ δὲ μὴ	τοῦτο,	ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις
[23]	εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ	τοῦτο	ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς διὰ
[24]	ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ	τοῦτο	δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν,
[1]	ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ μετὰ	τοῦτο	ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν
[3]	παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς	τοῦτό	ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε ἅμα
[1]	ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον	τοῦτο	καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι
[18]	προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον μετὰ	τοῦτο	καὶ τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο,
[26]	ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον	τοῦτο	μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ τάχει
[20]	ἄλλως τε καὶ τὸ ταχὺ	τοῦτο	οὐ μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν
[14]	ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων διὰ	τοῦτο,	οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ
[14]	ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ	τοῦτο	οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου ῥᾷον
[23]	ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς διὰ	τοῦτό	σου καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος
[6]	λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν·	δύο	γάρ ἐστον, αἳ πρὸς τὴν
[7]	πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς	δύο	τινὰς ὁδούς. μᾶλλον δὲ ἡ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007