Paragraphes
[18]	καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ	ἄν	τι ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ
[14]	μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´	ἄν,	τὸ κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ
[1]	τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς	ἂν	ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως
[1]	προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´	ἂν	ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ
[3]	αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν	ἂν	διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν
[23]	καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα	ἂν	δύνηται. δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν
[14]	ἕπου μόνον, ὦ μέλημα, οἷς	ἂν	εἴπω καὶ ζήλου πάντα, καὶ
[10]	ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους	ἂν	ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα
[14]	πάντα, καὶ τοὺς νόμους οἷς	ἂν	ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε.
[18]	τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα	ἂν	ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω
[9]	τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ	ἂν	ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ μεγάλα
[14]	ἐθέλεις γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ	ἂν	παρ´ ἄλλου ῥᾷον μάθοις, ἕπου
[12]	ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν	ἂν	πρὸς σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος
[1]	ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ~Ἐρωτᾷς, ὦ μειράκιον, ὅπως	ἂν	ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον
[17]	σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον.	ἂν	σολοικίσῃς δὲ ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν
[1]	τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν	ἂν	ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα
[15]	πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς	ἂν	τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς
[5]	τὰ ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη δ´	ἂν	τριταῖος— αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ
[11]	τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις	ἂν	ὡς οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς
[18]	καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν.	~Ἐπειδὰν	δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ
[7]	ἅπαντα γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´	ἐπειδὰν	πλησιάσῃς τῷ ὄρει, τὸ μὲν
[5]	διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν	Ἀραβίαν	ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα
[20]	τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει τὴν	ἀπολογίαν	καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς·
[7]	ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι	ῥᾳδίαν,	Διονύσου τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ
[17]	καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν	παιδείαν	ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ
[15]	καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ	ἐπιείκειαν	ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι
[15]	ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν	πορείαν	καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν
[3]	προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ γάρ σε	τραχεῖάν	τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος
[15]	τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν τὴν	ἀμαθίαν,	εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ
[24]	πλὴν ἀλλά γε διὰ τὴν	πενίαν	ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ τὰ
[19]	ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν	ἁρμονίαν.	τὸ δὲ οἴμοι τῶν κακῶν
[9]	ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ	ἀγρυπνίαν	καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς
[7]	καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη	οἵαν	μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ
[5]	σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου	ἐπίνοιαν	δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ
[9]	πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ	ὑδατοποσίαν	καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα
[15]	ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν καὶ	ἀναισχυντίαν.	αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν ἢ
[5]	Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´	ἀπιστίαν	ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι
[22]	παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς	ναυτιᾶν	ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν
[25]	ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ	κἀν	ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ
[19]	σοι ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω.	κἄν	ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς
[11]	Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί;	κἂν	εἰ μύοντι γάρ σοι προσελθὼν
[23]	λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε,	κἂν	μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας
[18]	τὸ ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν,	κἂν	μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ
[9]	τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ	κἂν	μικρόν τι παραβαίης ἢ ἔξω
[18]	σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον.	κἂν	περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ
[16]	μόνον ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής,	κἂν	σισύρα τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον
[18]	μελλήσας λέγε ὅττι κεν ἐπ´	ἀκαιρίμαν	γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς,
[15]	εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ	τόλμαν	καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ
[6]	ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν	δόξαν	τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα
[2]	πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι	ἔδοξαν	ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ
[2]	πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ	πᾶν	ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν
[20]	τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι	δρᾶν.	οἱ πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα
[6]	πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς	ἐρᾶν	οὐ μετρίως μοι δοκεῖς. καὶ
[24]	πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς	ἐρᾶν	προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι
[12]	τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ	Γλυκέραν	τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ
[6]	ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ	ἑκατέραν	ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν· δύο γάρ
[11]	πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ τὴν	ἑτέραν	ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους,
[3]	εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι τὴν	ἑτέραν	ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν
[8]	ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς,	ποτέραν	τρεπτέον. ὡς οὖν ποιήσας ἤδη
[3]	ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ	καματηρὰν	καὶ ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην.
[3]	ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται,	μακρὰν	καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ
[24]	βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς	μακράν	σε ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν
[25]	παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ	μικρὰν	ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ μὲν γεννάδας
[20]	καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ	μικρὰν	ἔχει τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα
[6]	μοι τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα	ὁρᾶν,	χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ
[11]	εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον ἢ	Κινύραν	ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς
[24]	ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς δὲ τὴν	ὥραν	οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας
[6]	παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ	πᾶσαν	αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ
[1]	ἱερόν τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν	οὖσαν,	καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη
[24]	δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην	οὖσαν	κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ
[6]	Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν	περιπλεκέσθωσαν	ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν Νεῖλον
[21]	ταῦτά γε. ~Οἱ φίλοι δὲ	ἀναπηδάτωσαν	ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν δείπνων
[21]	ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν δείπνων	ἀποτινέτωσαν,	εἴ ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον,
[21]	μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα σε	δορυφορείτωσαν	ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ ὧν
[23]	Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´	ἔστωσαν	οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες·
[6]	δόξα δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς	παρέστωσαν,	καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν
[10]	αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν	ἐξαπατᾶν	δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ
[1]	παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ	μελετᾶν	καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν
[18]	λέγε ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν	γλῶτταν	ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς
[5]	δ´ ἂν τριταῖος— αὐτίκα μάλα	ἐν	Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ εἶχεν
[16]	λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ	ἐν	ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα
[5]	ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ τὴν	ἐν	Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει
[24]	ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ	ἐν	αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ
[6]	ἵππου τοῦ ποταμίου, οἷοι πολλοὶ	ἐν	αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα παιδία
[22]	διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον	ἐν	βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα
[4]	πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν,	ἐν	βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις
[3]	ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα	ἐν	βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ
[24]	οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν, ὅσα	ἐν	βραχεῖ παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ
[10]	γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα	ἐν	εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε
[18]	ἢ μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ	ἐν	Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ
[17]	ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος	ἐν	καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου
[18]	οὖν καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς	ἐν	καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ δεύτερον
[25]	δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον	ἐν	πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν
[22]	ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ	ἐν	ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι
[6]	τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα	ἐν	τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον·
[3]	ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν	ἐν	τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι,
[20]	ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα	ἐν	τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε.
[11]	καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς	ἐν	τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ
[21]	συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι τὰ	ἐν	τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα δὲ
[1]	τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο	ἐν	τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι
[21]	καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον	ἐν	τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι·
[26]	τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ	ἐν	τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον
[13]	ἔδειξεν ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος	ἐν	τοῖς τότε; εἰ δὲ μὴ
[11]	ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους,	ἐν	τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν τινα
[26]	σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις	ἔν	τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ
[17]	ἂν σολοικίσῃς δὲ ἢ βαρβαρίσῃς,	ἓν	ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ
[23]	ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ	μηδὲν	ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ παῖ,
[18]	ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν	μηδὲν	αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι
[18]	κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ,	μηδὲν	ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ πρῶτον,
[14]	παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει	μηδὲν	ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ
[2]	ἄξιον. σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως	μηδὲν	ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ
[13]	δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ	μηδὲν	τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ
[16]	ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ	μηδὲν	τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις
[3]	μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ	οὐδὲν	ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι
[14]	ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ·	οὐδὲν	γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις
[24]	παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ·	οὐδὲν	γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν
[8]	ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν	οὐδὲν	δέον· ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε
[7]	εὖ μάλα ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε	οὐδὲν	ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ
[8]	ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον	οὐδὲν	ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα
[18]	δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς	οὐδὲν	ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ,
[26]	ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ	οὐδέν	σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις
[6]	αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς	οὐδέν	σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς
[23]	καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν	δῆθεν	γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι θέλε
[1]	ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς	ὅθεν	ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι
[15]	μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε	οἴκοθεν	ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν
[16]	τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας	ποθὲν	ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας
[7]	ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν	ἁπανταχόθεν	ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι
[6]	αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ	ἁπανταχόθεν	περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν
[7]	καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ	πρόσθεν	εἶπον, ἵνα μὴ πολλάκις τὰ
[18]	συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ τὸ	δήπουθεν,	κἂν μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ
[12]	γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον	εἴωθεν,	Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ Μαλθάκην
[8]	οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα	πόρρωθέν	μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ
[26]	χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος.	~Εἶεν·	ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα
[18]	δέ, μὴ μελλήσας λέγε ὅττι	κεν	ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν
[7]	τινὰς ὁδούς. μᾶλλον δὲ ἡ	μὲν	ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης
[15]	πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα	μὲν	αὐτὸν χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´
[24]	Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς πατρὸς	μὲν	ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου
[5]	καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε	μὲν	γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ
[20]	ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα. οἱ	μὲν	γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ μάλιστα
[26]	οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ	μὲν	γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται· σὺ
[10]	σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ	μὲν	δασεῖ τούτῳ καὶ πέρα τοῦ
[4]	ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ	μὲν	δὴ ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ
[24]	δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον	μὲν	ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος
[11]	γάρ σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα	μὲν	ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω
[17]	ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν	μὲν	ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν
[11]	ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας	μὲν	ἔτι, οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας
[6]	μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα ἡ	μὲν	ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ
[18]	οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ μετώπῳ	μὲν	ἡ κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ
[9]	Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα	μὲν	καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ
[6]	Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν	μὲν	κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ
[17]	ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ	μὲν	μὴ σύ γε, μηδὲ εἴ
[4]	ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος	μὲν	ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος
[18]	καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα	μὲν	ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω
[15]	ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ πρῶτον	μὲν	ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν
[24]	ἡ ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον	μὲν	οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη
[2]	ἀφίκῃ πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ	μὲν	οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ
[15]	διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ	μὲν	προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν,
[7]	ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει, τὸ	μὲν	πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ
[24]	παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ	μὲν	πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι
[19]	μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ ἢν	μέν	σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ
[20]	γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ μάλιστα	μὲν	σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ
[21]	ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα	μέν	σοι τὰ ἐν τοῖς λόγοις.
[23]	μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα	μὲν	τὰ πάντα, εἰ δὲ μή,
[25]	τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι	μὲν	τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ
[23]	βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα	μὲν	τὰ φανερὰ καὶ τὰ ἔξω.
[10]	μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ	μὲν	ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος
[15]	ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον	μὲν	τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ
[22]	καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ ἢν	μέν	τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ
[16]	καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος	μὲν	τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα
[8]	προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι ἡ	μὲν	τραχεῖα ἐκείνη καὶ ἀνάντης οὐ
[4]	καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν	φαμέν.	τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα
[11]	ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν	ἔδομεν,	ἀλλά τι ξένον φάσμα δρόσῳ
[3]	ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς	ἄξομεν,	ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι
[3]	ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν	διεφέρομεν	τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη
[13]	ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν,	ἔδειξεν	ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος ἐν
[5]	πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ	ἐπίστευσεν,	ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι τὸν
[24]	εἰ μὴ κατάρατός τις οἰκέτης	ἐμήνυσεν	ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν
[24]	εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν	εἶχεν	ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός
[8]	οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων	εἶχεν,	εἰ δέ τινα, πάνυ παλαιά.
[5]	ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν. καὶ	εἶχεν	οὕτω. πλὴν ὅ γε Ἀλέξανδρος
[8]	τὰ ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ	εἶχεν	οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς
[21]	ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ	ἤν	τις ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ
[20]	μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης·	ἢν	δὲ καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ
[22]	καὶ οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω·	ἢν	δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω
[23]	οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες·	ἢν	δὲ μὴ ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί.
[19]	ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς·	ἢν	δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς
[19]	γάρ ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα.	~Ἢν	δέ ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς
[20]	τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων,	ἢν	δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ
[19]	βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ	ἢν	μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει
[22]	ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ	ἢν	μέν τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια
[18]	πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ	ἢν	οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ μετώπῳ
[26]	εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται· σὺ δὲ	ἢν	πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ δὴ
[23]	τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα	ἢν	πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας
[24]	γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω.	~Ἢν	ταῦτα, ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς—
[1]	τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά,	ἢν	τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς
[13]	Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις	ἦν	ὁ σοφώτατος ἐν τοῖς τότε;
[19]	λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν	πυγήν.	καὶ ἢν μέν σε μὴ
[3]	καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ	βάδην	ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ
[24]	τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον	εἴην	ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ
[12]	εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ	Μαλθάκην	ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ
[12]	ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν	κωμικὴν	ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν τινὰ
[6]	γάρ ἐστον, αἳ πρὸς τὴν	Ῥητορικὴν	ἄγετον, ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως
[23]	γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς τὴν	ῥητορικὴν	γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ
[9]	ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν	Ῥητορικήν,	εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ
[6]	καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν	Ῥητορικὴν	οἱ ἔπαινοι. Πρόσει δὴ σὺ
[23]	ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς τὴν	ῥητορικὴν	χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ ἀναισχυντία
[26]	διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν	Ῥητορικήν,	ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο
[3]	κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ	κεφαλὴν	ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας
[11]	ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν	κεφαλὴν	κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας
[25]	αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ	κεφαλὴν	ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν
[5]	βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν ὁδὸν οὐ	πολλὴν	ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. εἰ
[5]	τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην	πολλὴν	περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς
[18]	τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς.	πλὴν	ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε καὶ
[24]	ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους.	πλὴν	ἀλλά γε διὰ τὴν πενίαν
[22]	χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´ ἀναστῇς,	πλὴν	ἅπαξ γε ἢ δὶς τὸ
[5]	οὗτός ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω.	πλὴν	ὅ γε Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν,
[8]	σε ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον.	~πλὴν	τό γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι
[1]	ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα τὴν	συμβουλὴν	οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο
[23]	ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ	μὴν	καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν
[24]	ἀλλά γε διὰ τὴν πενίαν	ὑφιστάμην	τὸν ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ
[5]	εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα	ἐρήμην	πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις
[24]	γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν	ἐγαστριζόμην	πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς
[24]	ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου	ἐγενόμην	ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος,
[24]	καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ	ἐγενόμην—	ὑπῆρχε γάρ μοι, ὦ φίλη
[8]	ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν	ᾤμην	λέγοντα ἐκ τῶν πόνων φύεσθαι
[7]	ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι,	δεομένην.	Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ πρῶτον·
[5]	ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ	γενομένην	καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε
[3]	καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ	ἀπεγνωσμένην.	ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς
[8]	πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´	ἐκείνην	ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν
[3]	τῶν ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη	ἐκείνην	ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ
[24]	πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι	συνῆν	τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ.
[11]	ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν συνήθη	φωνὴν	ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ
[17]	ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν	φωνὴν	εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ
[20]	πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ	φωνὴν	καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ
[15]	ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ	βοὴν	ὅτι μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον
[15]	Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν	τὴν	ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις
[7]	ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις	τὴν	ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον
[20]	ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν ἔχει	τὴν	ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς
[5]	εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας εἰς	τὴν	Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν
[19]	δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου	τὴν	ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι τῶν
[8]	καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν	τὴν	ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι
[6]	πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον	τὴν	δόξαν τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ
[1]	φής, εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ	τὴν	δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις
[5]	γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ	τὴν	ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς·
[19]	ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς	τὴν	ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ
[11]	ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ	τὴν	ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ
[3]	Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους ὁπόσοι	τὴν	ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ
[11]	μύρων ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ	τὴν	κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι,
[12]	καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα	τὴν	κωμικὴν ἢ Μαλθάκην ἢ Γλυκέραν
[26]	τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι	τὴν	ὁδόν.
[15]	ἃ μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ	τὴν	ὁδόν, ἃ δὲ καὶ παραινῶν,
[6]	γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι	τὴν	ὁδόν· δύο γάρ ἐστον, αἳ
[1]	αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν	τὴν	ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς
[9]	γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι	τὴν	ὁδόν. ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον,
[24]	καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ	τὴν	ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον
[17]	ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ	τὴν	παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι"
[25]	δοκεῖ. Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ	τὴν	πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας
[24]	ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε διὰ	τὴν	πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον καὶ
[15]	οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς	τὴν	πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς
[19]	τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων	τὴν	πυγήν. καὶ ἢν μέν σε
[6]	δύο γάρ ἐστον, αἳ πρὸς	τὴν	Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν οὐ
[23]	τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς	τὴν	ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν
[9]	σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν	τὴν	Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειας
[6]	Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ	τὴν	Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. Πρόσει δὴ
[23]	καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς	τὴν	ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ
[26]	καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα	τὴν	Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος
[1]	ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν τι χρῆμα	τὴν	συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ νῦν σύ,
[3]	ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων ὅσοι	τὴν	συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ
[11]	Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα, καὶ	τὴν	συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις ἂν
[4]	καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι	τὴν	ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ
[17]	λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ	τὴν	φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος.
[22]	καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις	τὴν	χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´ ἀναστῇς,
[24]	ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς δὲ	τὴν	ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι
[3]	ὅτι ἡδίστην τε ἅμα καὶ	ἐπιτομωτάτην	καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν
[8]	ἔτι τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν	ποιητὴν	ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ
[11]	τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον	ποιητήν.	λέγω δὲ ὡς ἀπὸ τούτων
[12]	ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, φαῦλον	ὑποκριτὴν	ἴσως τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων,
[26]	κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ	ῥᾴστην	καὶ πρανῆ τραπέσθαι τὴν ὁδόν.
[24]	ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην	ῥᾴστην	οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας ἐπὶ
[3]	τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος	μεστὴν	ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς ἐκ μέσης
[24]	δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων	κατέστην,	εἰ μὴ κατάρατός τις οἰκέτης
[17]	καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν	ὀρχηστὴν	δὲ χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς δὲ
[15]	πράγματι. ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι	μεγίστην	καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα
[3]	τῆς συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν, ὅτι	ἡδίστην	τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ
[26]	ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ	καλλίστην	γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ
[20]	πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς λόγοις	ἀγωνιστὴν	εἶναί σε. ἄλλως τε καὶ
[4]	ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι τὴν	ταχίστην	ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι
[6]	τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε	αὐτὴν	ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις,
[7]	Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον	αὐτὴν	ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις
[6]	καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν	αὐτὴν	Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν
[24]	ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´	αὐτὴν	ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν
[26]	Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν πρὸς	αὐτὴν	τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ ἤδη
[7]	ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα ὑποδείξας	αὐτήν,	ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ
[1]	εἶναί σοι φής, εἰ μὴ	τοιαύτην	τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν
[24]	ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν ὁδὸν	ταύτην	ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας
[9]	καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ	Νησιώτην,	ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ
[5]	Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις	μάχην	Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε
[8]	ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν	ἀρχὴν	ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις,
[10]	ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται	ἀνάγειν	καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ
[17]	ποιητοῦ ἢ συγγραφέως, ὃς οὕτω	λέγειν	ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν
[15]	καὶ μέσα καὶ τελευταῖα τῶν	λέγειν	ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον
[23]	μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας	λέγειν	καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν
[18]	προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ	λέγειν	καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας
[24]	τοῦτο δὲ οὐκ ἐμὲ χρὴ	λέγειν,	ὅσα ἐν βραχεῖ παρέσται σοι
[24]	ἐποίει ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου	δεῖν	κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην,
[22]	πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου	δεῖν	παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων.
[23]	ἂν δύνηται. δύναται δὲ οὐ	σολοικίζειν	μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν
[23]	δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ	βαρβαρίζειν	οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν ἢ
[5]	ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς	διαθεῖν	τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ
[1]	ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις	ἐκμαθεῖν.	ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ,
[5]	τῆς Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν	ἐλθεῖν,	εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι
[26]	νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις	ἐλθεῖν,	καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον
[23]	ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα	ποιεῖν	σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν
[15]	χρὴ αὐτόν σε οἴκοθεν ἔχοντα	ἥκειν	ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν καὶ
[23]	μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι	δοκεῖν·	εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ
[6]	ὡς οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα	δοκεῖν	μιᾶς οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα
[23]	καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ	ἐπιορκεῖν	ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ
[13]	ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ τῷδε	παραβαλεῖν,	ἀλλ´ εἴ τις ἢ Τιτυὸς
[17]	τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν"	καλεῖν,	τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν
[15]	ἀεί" Ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ	συντελεῖν·	~τὰ δ´ ἄλλα καθ´ ὁδὸν
[23]	ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι ἄλλο	ὑποτελεῖν,	καὶ μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω
[23]	ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ	διαβάλλειν	καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ
[26]	εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ	γαμεῖν	οὐ γραῦν τινα τῶν κωμικῶν,
[9]	ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ	προαποκαμεῖν	ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν
[22]	δὲ μέγιστον καὶ πρὸς τὸ	εὐδοκιμεῖν	ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων
[26]	κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν	εὐδοκιμεῖν	καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν
[1]	τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς	ἐμμένειν	οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν
[10]	μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε,	ἀναβαίνειν	αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν
[5]	ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι	παρακινεῖν	ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ ταχέων
[5]	σοι, ἔφη, ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι	δείξειν	ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν
[4]	ἅμα καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα	ἐπιδείξειν	φαμέν. τί γάρ; Ἡσίοδος μὲν
[26]	ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον	πρέπειν	περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ
[26]	σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ	εἰπεῖν	ἢ ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διός·
[22]	σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον	ἐπειπεῖν	τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα
[5]	ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ ταχέων	ἐκπέμπειν	τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ
[23]	σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ	ληρεῖν	ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ
[10]	πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ	χαίρειν	λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους
[9]	προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ	χαίρειν	φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ.
[22]	ὦτα. Τὰ δ´ ἄλλα χρὴ	θαρρεῖν·	ἡ τόλμα γὰρ καὶ ἡ
[21]	καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες	εὑρεῖν	τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ
[8]	δυνάμενον. ~πλὴν τό γε τοσοῦτον	προσθήσειν	μοι δοκῶ, διότι ἡ μὲν
[9]	εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ	γαμήσειν	τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων
[26]	νόμοις ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις	κρατεῖν	καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν
[10]	εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ	ἀνορύττειν	ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς
[23]	πάντα πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω,	κυβεύειν	μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν
[8]	βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον	ἀληθεύειν	ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν πόνων
[23]	ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι	λαγνεύειν	μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε, κἂν
[23]	σοι δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν	μοιχεύειν,	ἢ αὐχεῖν γε, κἂν μὴ
[1]	φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως	ἀνύειν	τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ
[22]	εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ	δεικνύειν	δοκείτω· ἢν δὲ μετρίως ἐλεγχθῇ,
[14]	οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον, μηδὲ	γράφειν	τὰ γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ
[21]	τοῦδε μελέτω σοι τὸν χορὸν	ἔχειν	οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν
[10]	σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε	προσέχειν	αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ που
[23]	κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ	αὐχεῖν	γε, κἂν μὴ ποιῇς, καὶ
[1]	εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν	δύναμιν	περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις ὡς
[24]	μακράν σε ἄριστον ῥήτορα καὶ	ἡμῖν	ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ τοῦτο
[26]	δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ	ὑμῖν	καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων,
[17]	νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν	εὔλεξιν"	καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν
[24]	οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ	Ξόϊν	καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ
[25]	πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ	χάριν	ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν·
[15]	ὁδόν, ἃ δὲ καὶ παραινῶν,	πρὶν	ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ
[25]	ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς	δελέασιν.	ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς
[24]	αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν οὐ	παντάπασιν	ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ μὲν
[26]	δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς	πλήθεσιν	εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι καὶ
[10]	καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς	μίμησιν	παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν
[14]	ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία	φησίν	ἔμβαινε, οὐ μεῖον ἕξων διὰ
[24]	ἤδη τοῖς Διὸς καὶ Λήδας	παισὶν	ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα δὲ γραῒ
[1]	τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ	εἰσιν	ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος,
[7]	οἵα ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς	Μακεδόσιν	ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς
[16]	ἢ οὐ πλείω γε τῶν	εἴκοσιν	Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς
[14]	γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις	ποσίν—	ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ
[7]	τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν	ἰδοῦσιν,	ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν,
[23]	τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο	ἀνοίσουσιν	οἱ πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό
[20]	ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ	ἔχουσιν	ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν
[23]	τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ μὴ	ὦσιν,	οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ
[20]	καὶ τὸ πλῆθος τῶν λόγων	θαυμάζωσιν,	ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ
[19]	λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ ὀρθοὶ	ἑστήκωσιν	ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς
[19]	καὶ ἢν μέν σε μὴ	ἐπαινῶσιν,	ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν
[3]	ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα	ἐστὶν	ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ
[4]	ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας	ἐστίν,	ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ
[9]	οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας	ἐστίν,	Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον
[5]	αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός	ἐστιν.	καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ
[11]	ὡς οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς	ἐστιν,	οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά
[3]	ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς τοῦτό	ἐστιν,	ὅτι ἡδίστην τε ἅμα καὶ
[8]	ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη οἵα	ἐστὶν	οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ γὰρ
[15]	δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα	ἔστιν	ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς
[24]	ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ	Θμοῦιν	δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπ´
[12]	συντρίψω που πεσὼν τὸν ἥρωα	ὃν	ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸς
[14]	τοῦτο οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου	ῥᾷον	μάθοις, ἕπου μόνον, ὦ μέλημα,
[7]	δοκεῖ τὸ πρῶτον· εἶτα μετ´	ὀλίγον	ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς. μᾶλλον
[17]	ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τῶν	ὀλίγον	πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ ἅς
[20]	γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν	λόγον	ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα. οἱ
[15]	δὲ ἔστω εὐανθὴς ἢ λευκή,	ἔργον	τῆς Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι
[24]	τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν	κατεῖδον	καὶ διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ
[26]	ῥᾴστην καὶ πρανῆ τραπέσθαι τὴν	ὁδόν.
[15]	μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν	ὁδόν,	ἃ δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν
[6]	τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν	ὁδόν·	δύο γάρ ἐστον, αἳ πρὸς
[1]	μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν τὴν	ὁδὸν	ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ πρὸς τὸ
[16]	συντελεῖν· ~τὰ δ´ ἄλλα καθ´	ὁδὸν	ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε.
[9]	εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν	ὁδόν.	ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι
[5]	ἔφη, ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν	ὁδὸν	οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς
[24]	γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν	ὁδὸν	ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ
[4]	εἴ τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην	ὁδόν;	~Ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι
[7]	τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν	ἄνοδον,	καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί
[19]	τῆς αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν	ἔξοδον	ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως
[8]	ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν	δέον·	ἡ ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ
[8]	ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν	τρεπτέον.	ὡς οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα
[10]	πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον	ἀγαθόν,	μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου
[8]	καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος	ἀνῆλθον	τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ
[21]	φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ	μισθὸν	τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε
[10]	ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ τὸ	τελευταῖον	προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ
[11]	τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα,	γυναικεῖον	τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα,
[21]	μελέτω σοι τὸν χορὸν ἔχειν	οἰκεῖον	καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι
[14]	ἡ παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ	μεῖον	ἕξων διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν,
[5]	μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην	Δαρεῖον	καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς
[3]	γάρ σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ	ὄρθιον	καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν,
[1]	~ΡΗΤΟΡΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ~Ἐρωτᾷς, ὦ	μειράκιον,	ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ
[15]	ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ	βιβλίον	ἀεί" Ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ
[15]	ἃ δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν	ἥλιον	δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺς
[9]	ἀνδρώδης τὸ βάδισμα, πολὺν τὸν	ἥλιον	ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς
[17]	θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα δὲ	προνόμιον,	τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε
[13]	μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν τινα	δαιμόνιον	ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν
[2]	ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι	ἄξιον.	σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν
[12]	τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν	οἷον	εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν ἢ
[13]	ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς	οἷόν	τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς
[15]	καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα	οἷον	τὸ ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα
[13]	προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι	οἷον	τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´
[12]	δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ·	γελοῖον	γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ
[24]	σε ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν	ὅμοιον	ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ τοῦτο δὲ
[7]	τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα	ὅμοιον	εἶναί σοι δοκεῖ οἵα ἡ
[11]	γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ σε οὕτω	θεσπέσιον	χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ
[18]	καὶ ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ	Ἀρτεμίσιον	καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα
[16]	κἂν σισύρα τῶν παχειῶν τὸ	ἱμάτιον	ᾖ. ~μέτει δὲ ἀπόρρητα καὶ
[9]	ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ	Κριτίον	καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη
[8]	ἑώρων νέος ὢν ἔτι τὸ	βέλτιον,	ἀλλὰ τὸν ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν
[13]	σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ	τεράστιον·	ἐπεὶ τούς γε ἄλλους τοσοῦτον
[11]	σοι προσελθὼν εἴποι τι, τὸ	Ὑμήττιον	ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα, καὶ τὴν
[10]	ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ	υἱὸν	καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ
[24]	κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς	φάρμακον	εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς
[17]	δὲ ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω	φάρμακον	ἡ ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς
[12]	μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος·	ἄγροικον	γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ
[11]	δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ	πάγκαλον	ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον
[12]	ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ	ἁπαλὸν	οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν κωμικὴν
[24]	διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν	ἆθλον	καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ
[6]	περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν	Νεῖλον	εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν
[11]	σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ	φίλον	Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι
[10]	μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ	ἄλλον	Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν,
[12]	παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα	~μᾶλλον	δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ·
[7]	ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς.	μᾶλλον	δὲ ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι
[26]	ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα·	μᾶλλον	δὲ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ
[14]	ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε.	μᾶλλον	δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας
[9]	ἔξω πατήσειας ἢ ἐπὶ θάτερα	μᾶλλον	κλιθείης τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε
[26]	πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ	μᾶλλον	πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ
[11]	τὰς τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα	Σαρδανάπαλλον	ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα,
[6]	πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν	ὅλον	καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα
[12]	ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους,	φαῦλον	ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων καὶ
[8]	δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ	ἀγκύλον	οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι ἐφάνη
[9]	ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν	γάμον.	εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους
[15]	ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον τὸ	ἐμόν.	ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ καὶ
[25]	Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ τὴν	πάνδημον,	πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ
[22]	ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή,	ἐπίσημον	γάρ· καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον
[25]	τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ	ἐπίσημον	εἶναί με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ
[22]	καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε	ἀοίδιμον	ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ.
[1]	καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ	πάντιμον	ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις· ἀβίωτα
[8]	πᾶσι δόξεις, ἐγώ σοι φράσω·	ἱκανὸν	γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ
[7]	ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα εἶναι	δυνάμενον.	~πλὴν τό γε τοσοῦτον προσθήσειν
[6]	που τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ	μεμιμημένον,	αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου
[6]	εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν	κείμενον	ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου
[21]	ταῦτα δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν	ἐγκεκαλυμμένον	αὐτὸν καὶ περὶ ὧν ἔφης
[25]	τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ	λεγόμενον,	οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί γε
[2]	σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς	δεόμενον,	ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι
[26]	ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει	ἑπόμενον	τοῖς νόμοις ἔν τε τοῖς
[21]	ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ	λεχθησόμενον	ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων
[11]	ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ	τρεφόμενον.	Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς
[11]	πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα,	ἐπικεκλασμένον	τὸν αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα,
[11]	πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα,	διασεσαλευμένον	τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον τὸν αὐχένα,
[21]	ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό σε	καταπεσούμενον,	χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες εὑρεῖν
[11]	τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν	κνώμενον,	ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας δὲ
[16]	σοι τοὺς νόμους δίειμι, οἷς	χρώμενόν	σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ
[22]	ἐπίσημον γάρ· καὶ σιωπησάντων ἁπάντων	ξένον	τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς
[11]	ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι	ξένον	φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον.
[26]	ὡς τὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο	πτηνὸν	ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον
[22]	καὶ σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ	ἔπαινον	ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων
[17]	καὶ νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι	δεινὸν	εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν,
[20]	ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ	πάνδεινόν	τινα ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν
[8]	τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν	ἐκεῖνον	ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν
[11]	Ἀγάθωνα, τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον	ἐκεῖνον	ποιητήν. λέγω δὲ ὡς ἀπὸ
[25]	τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον	ἐκεῖνον	τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ
[16]	ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα	μόνον	ἔστω καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν
[23]	δύνηται. δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν	μόνον	καὶ βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ
[18]	καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα	μόνον.	κἂν περὶ ὑβριστοῦ τινος ἢ
[26]	ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε,	μόνον	τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ
[14]	παρ´ ἄλλου ῥᾷον μάθοις, ἕπου	μόνον,	ὦ μέλημα, οἷς ἂν εἴπω
[9]	καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς.	πόνον	δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν
[9]	ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ τὸν	χρόνον	πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη
[5]	εἶναι τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ	παράδοξον	τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς
[7]	εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν	εἶπον,	ἵνα μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ
[24]	φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα ἃ	προεῖπον	ἐφόδια, τὸ θράσος, ἡ ἀμαθία,
[22]	τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν	παρέλιπον,	ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ
[12]	ὧδέ πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι	λοιπὸν	τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ
[16]	σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ	κατάσκοπον	τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ
[11]	καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης	καρπὸν	ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον φάσμα
[12]	τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ	ἀρρενωπὸν	καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ
[11]	καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα,	πάναβρόν	τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ
[1]	εἰδὼς ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο,	ἱερόν	τι χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν,
[25]	παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον, πολὺ	πρότερον	ἐμαυτῷ παραινέσας καὶ χάριν ἐμαυτῷ
[9]	ἡγήσαιτό σοι, εἰ μὴ μεγάλα	πρότερον	λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει,
[25]	μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ πολὺ	πρότερον	τῶν λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι
[18]	ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ	δεύτερον	μετὰ τοῦτο καὶ τὸ τρίτον
[17]	τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν	ὄρθρον	δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ
[17]	ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία, καὶ	πρόχειρον	εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς
[22]	καὶ ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος	πρόχειρον	καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ
[25]	ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ	μικρὸν	εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ. Ταῦτά
[9]	κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν	μικρόν	τι παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας
[2]	~Τὸ μὲν οὖν θήραμα οὐ	σμικρὸν	οὐδὲ ὀλίγης τῆς σπουδῆς δεόμενον,
[5]	ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι τὸν	ἔμπορον.	οὕτω τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως
[21]	καὶ τοῦδε μελέτω σοι τὸν	χορὸν	ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα
[7]	ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν	ἀπόξυρον	αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ
[12]	τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ	γλαφυρὸν	ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν,
[11]	τὸν αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα,	μελιχρὸν	τὸ φώνημα, μύρων ἀποπνέοντα, τῷ
[18]	μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον	ἐμπεσὸν	πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω
[12]	πρὸς σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος	ὁπόσον	ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης καὶ
[13]	γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις	ὁπόσον	ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ
[24]	γε διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην	τὸν	ἆθλον καὶ τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα
[25]	δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον	τὸν	ἀκρότατον ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον,
[13]	Πύθιος ἔπεμψε πρός με ῥητόρων	τὸν	ἄριστον προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν
[17]	τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι,	τὸν	ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον
[11]	ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα, ἐπικεκλασμένον	τὸν	αὐχένα, γυναικεῖον τὸ βλέμμα, μελιχρὸν
[9]	ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ	τὸν	γάμον. εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν
[5]	ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο εἶναι	τὸν	ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον τῆς
[9]	ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ βάδισμα, πολὺν	τὸν	ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων,
[12]	μὴ καὶ συντρίψω που πεσὼν	τὸν	ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν
[20]	ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ	τὸν	ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ ἆσθμα
[20]	Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε	τὸν	λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα.
[17]	καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει	τὸν	μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν,
[6]	ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που	τὸν	Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν
[17]	εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον,	τὸν	ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ
[17]	εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν σοφόνουν,	τὸν	ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς
[6]	ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι	τὸν	πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν
[6]	ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις,	τὸν	πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺς ἐπαίνους·
[8]	ὢν ἔτι τὸ βέλτιον, ἀλλὰ	τὸν	ποιητὴν ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα
[17]	μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν,	τὸν	συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν δὲ
[11]	ἢ Κινύραν ἢ αὐτὸν Ἀγάθωνα,	τὸν	τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν.
[21]	αὖ καὶ τοῦδε μελέτω σοι	τὸν	χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα.
[9]	πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ	τὸν	χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας,
[3]	τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ	ἱππήλατον	καὶ κατάντη σὺν πολλῇ τῇ
[9]	ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει·	ἀδύνατον	γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων διανύσαι
[4]	μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι	ἀδύνατον,	εἴ τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην
[20]	καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ	περίπατον	καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ
[22]	μέγιστον καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν	ἀναγκαιότατον	ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα
[14]	διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ	κοινότατον,	μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς·
[1]	ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ	σεμνότατον	τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς
[9]	τὴν ὁδόν. ὃ δὲ πάντων	ἀνιαρότατον,	ὅτι σοι καὶ τὸν χρόνον
[8]	ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ	ἀκρότατον	ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις
[17]	καὶ τὴν φωνὴν εἰς τὸ	ἀκρότατον	ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ
[25]	τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν	ἀκρότατον	ἐν πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ
[1]	λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ	ἀνυπόστατον	καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ
[6]	ἐστον, αἳ πρὸς τὴν Ῥητορικὴν	ἄγετον,	ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι
[17]	ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν	συνετὸν	σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον.
[3]	πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν	ἐξαίρετον	τῆς συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν, ὅτι
[5]	ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι	ἀνόνητον.	ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος
[18]	δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ τὸ	τρίτον	μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον
[15]	βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλος	ἀναίσχυντον	καὶ βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν.
[22]	σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ	περίβλεπτον	ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ
[5]	ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς	Αἴγυπτον	ἐγίγνετο ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ
[6]	τὸ ὄρος ἐκ Περσῶν εἰς	Αἴγυπτον.	Ἐθέλω δέ σοι πρῶτον ὥσπερ
[5]	οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς	Αἴγυπτον.	εἰ γάρ τις ὑπερβαίη τὰ
[5]	περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς	Αἴγυπτον,	εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς
[1]	θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι,	περισπούδαστον	ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ
[17]	λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται καὶ	θαυμαστὸν	ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ
[26]	ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ	ἐπέραστον	εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν
[11]	αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς τραγῳδίας	ἐπέραστον	ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω δὲ ὡς
[6]	παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ	ἐπέραστον.	καὶ ἡ δόξα δὲ καὶ
[6]	ἐπιδεῖξαι τὴν ὁδόν· δύο γάρ	ἐστον,	αἳ πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον,
[16]	οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ	ἀτέλεστόν	τινα καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων.
[10]	λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι	μέγιστον	ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον
[22]	καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ	μέγιστον	καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον
[15]	λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ	μέγιστον	μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος,
[22]	ἅπαξ γε ἢ δὶς τὸ	πλεῖστον.	ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ καὶ
[5]	οὕτω τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως	ἄπιστον	δοκεῖ τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ
[13]	ἔπεμψε πρός με ῥητόρων τὸν	ἄριστον	προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο
[24]	ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς μακράν σε	ἄριστον	ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι.
[11]	τινα Σαρδανάπαλλον ἢ Κινύραν ἢ	αὐτὸν	Ἀγάθωνα, τὸν τῆς τραγῳδίας ἐπέραστον
[13]	προσειπών, ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο	αὐτόν,	ἔδειξεν ὅστις ἦν ὁ σοφώτατος
[8]	σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ	αὐτὸν	ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ
[10]	ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν	αὐτὸν	καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν
[21]	δὲ προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον	αὐτὸν	καὶ περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ
[6]	τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ μεμιμημένον,	αὐτὸν	μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου τινὸς
[11]	δὲ ὡς ἀπὸ τούτων γνωρίζοις	αὐτόν,	μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα
[6]	μικρὰ δέ τινα παιδία παρ´	αὐτὸν	παίζοντα— πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ
[15]	δὲ πρῶτον μὲν ὁπόσα χρὴ	αὐτόν	σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια
[15]	καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν	αὐτὸν	χρὴ συντελεῖν· ~τὰ δ´ ἄλλα
[11]	Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ παραδοὺς	σεαυτὸν	αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος
[13]	ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν	τοιοῦτον	ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ τῷδε
[6]	ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι τὸν	πλοῦτον	δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον
[6]	καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν	πλοῦτον	τὴν δόξαν τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ
[8]	εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν τό γε	τοσοῦτον	προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι ἡ
[13]	τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε ἄλλους	τοσοῦτον	ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον ἡ σάλπιγξ
[25]	καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ	τοῦτον	ἐκεῖνον τὸν ἀκρότατον ἐν πάσῃ
[7]	πλησιάσῃς τῷ ὄρει, τὸ μὲν	πρῶτον	ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ
[7]	δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ	πρῶτον·	εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο
[18]	τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ	πρῶτον	ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω, καὶ ἢν
[24]	ἀδόκιμος εἶναι δόξας τὸ μὲν	πρῶτον	ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν
[16]	τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ	πρῶτον	ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου
[18]	πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι	πρῶτον,	ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ
[18]	ἐκεῖνο, ἀλλὰ τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν	πρῶτον	λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω τύχῃ,
[24]	ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ	πρῶτον	μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν
[15]	ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω δὲ	πρῶτον	μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν σε
[24]	θράσος, ἡ ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία—	πρῶτον	μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´
[6]	εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ σοι	πρῶτον	ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα
[18]	μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ	πρῶτον,	ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι πρῶτον,
[6]	ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς	ὑπερβρύον·	ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι τὸν
[17]	συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν δὲ	χειρίσοφον.	ἂν σολοικίσῃς δὲ ἢ βαρβαρίσῃς,
[11]	ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ καὶ	πάνσοφόν	τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον
[1]	περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις ὡς	ἄμαχον	εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι
[26]	ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ	γραῦν	τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ
[9]	ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ βάδισμα,	πολὺν	τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι
[9]	ὅτι σοι καὶ τὸν χρόνον	πάμπολυν	ὑπογράψει τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά,
[9]	μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς	νῦν,	ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ ἀσαφῆ
[20]	καταβίβαζε τὸν λόγον ἐπὶ τὰ	νῦν	καθεστῶτα. οἱ μὲν γὰρ συνιέντες
[10]	ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς ὁποία	νῦν	κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ
[1]	χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ	νῦν	σύ, τοῦτο αἰτοίη προσελθών. ὥστε
[11]	δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ	τοίνυν	προσελθὼν καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα
[15]	τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε	τοίνυν	τὸ μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν,
[2]	πρὸς τὸ τέρμα. ~Τὸ μὲν	οὖν	θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης
[18]	ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ	οὖν	καὶ ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν
[5]	εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα. ἤχθετο	οὖν	ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι
[13]	καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´	οὖν	πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν
[8]	ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς	οὖν	ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ
[9]	καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς	οὖν	σοι πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ,
[8]	λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´	οὖν	τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´
[2]	πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει	γοῦν	ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι
[8]	δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ	γοῦν	ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους
[2]	πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν	ὁτιοῦν	ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν ὁπόσοι
[10]	καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ	ζηλοῦν	ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ
[9]	τὸν γάμον. εἶτά σε κελεύσει	ζηλοῦν	ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα
[17]	δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν	σοφόνουν,	τὸν ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον. ἂν
[12]	τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη	τοιγαροῦν	ἂν πρὸς σὲ ὧδέ πως
[6]	τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν,	χρυσοῦν	ὅλον καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ
[3]	ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη	σὺν	πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ
[23]	καὶ νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη	ὤν.	ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ καὶ ἐπὶ
[1]	μάλιστα ὁπότε νέος τις αὐτὸς	ὤν,	ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς
[8]	αὐτῷ. οὐ γὰρ ἑώρων νέος	ὢν	ἔτι τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν
[26]	παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος	ὢν	πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον
[24]	λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος	ὧν	εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ
[21]	δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ	ὧν	ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν
[18]	ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος,	ὧν	οὐκ ἄν τι ἄνευ γένοιτο.
[4]	ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ Ἑλικῶνος	λαβὼν	αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος
[3]	παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων	λαβών.	~Ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις οὕτω
[10]	αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ που	παραλαβὼν	ἢ τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς
[11]	τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ σε	παραλαβὼν	τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον
[21]	ἴσως μοι τῶν παλαιῶν ὁ	ἀγών·	καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ
[7]	ἵνα μὴ πολλάκις τὰ αὐτὰ	λέγων	ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα εἶναι
[18]	τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν	λόγων,	ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν ᾖ
[20]	δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν	λόγων	θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος
[8]	ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν	λόγων	καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν
[25]	τρόπου καὶ πολὺ πρότερον τῶν	λόγων	καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ
[2]	Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν	λόγων.	~ὅμως δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ
[9]	ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν	λόγων	οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα τὰ
[8]	τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ	ὁδῶν.	Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν
[3]	ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς μονονουχὶ	καθεύδων	λαβών. ~Ἡ μὲν δὴ ὑπόσχεσις
[4]	ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε	θεῶν	καὶ ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ
[5]	παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ	ταχέων	ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά
[22]	ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν	μέμψεων	τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα. Τὰ
[13]	ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν πάνυ	μετριάζων	ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν σε, ὦγαθέ,
[10]	λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει,	ἀλαζὼν	καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ
[26]	ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ	ἐπιπολάζων,	ἀσύμβολος ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ
[10]	τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι	ἀκμάζων	ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς
[18]	λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ	Μαραθὼν	καὶ ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ
[11]	συνόντα. ~Πρὸς δὲ τὴν ἑτέραν	ἐλθὼν	εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν
[6]	ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν	ἀνελθὼν	καὶ πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν
[11]	κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι	προσελθὼν	εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο
[11]	ἢ ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν	προσελθὼν	καὶ παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα
[1]	καθάπερ νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη	προσελθών.	ὥστε ἄκουε, τό γε ἐπ´
[3]	θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων	εὐανθῶν	καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ
[25]	ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν	ἀναγκαίων,	ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν
[21]	Πρὸς ἕνα ἴσως μοι τῶν	παλαιῶν	ὁ ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα.
[23]	πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται·	πλείων	ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσος. ὁρᾷς
[16]	καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν	παχειῶν	τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ
[3]	σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην	ἀνιὼν	ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ
[10]	ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν	ἀξιῶν,	καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε
[10]	μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν	ἀξιῶν	λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι
[9]	ἡγεμών, λήρους τινὰς ὁ μάταιος	διεξιὼν	πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ οἱ
[16]	δ´ ἄλλα καθ´ ὁδὸν ἤδη	προϊὼν	ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ δή
[20]	τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν	Ἰλιακῶν	ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ Δία
[9]	μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων	κακῶν,	ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι,
[19]	ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι τῶν	κακῶν	πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω,
[23]	λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ	γυναικῶν	δῆθεν γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι
[23]	καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν	γυναικῶν	σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς τὴν ῥητορικὴν
[18]	καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν	Μηδικῶν	βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω
[26]	γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν	κωμικῶν,	καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ διδάσκαλος,
[9]	ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν	κάλων	βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν μικρόν
[18]	ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν Μηδικῶν	βελῶν	σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω καὶ
[16]	αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν τῶν	ἄλλων,	εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα
[23]	πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν	ἄλλων.	καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή,
[3]	ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν	ἄλλων	ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται,
[9]	Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ	ἄλλων	τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ
[16]	τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ	μῶν	καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ
[13]	οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ·	Μῶν	σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιος ἔπεμψε
[20]	ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας	γάμων,	ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον
[3]	τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ	καμὼν	καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος,
[8]	κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα	καμὼν	οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα δὲ
[10]	ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ	ἀπράγμων	καὶ εἰς τὸ εὐθὺ τῆς
[9]	ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης	ἡγεμών,	λήρους τινὰς ὁ μάταιος διεξιὼν
[3]	τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´	ἡμῶν	ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν,
[1]	ἐμμένειν οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´	ἡμῶν	καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ
[26]	μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ τάχει	ἡμῶν	κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ
[17]	ἀλλὰ τοὺς τῶν ὀλίγον πρὸ	ἡμῶν	λόγους καὶ ἅς φασι ταύτας
[9]	τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας	ἀριθμῶν,	ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ
[6]	Πρόσει δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς	ἐπιθυμῶν	δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ
[13]	κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων	ὑπερεκπεπληγμένων	τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ
[3]	μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος τῶν	ἐλπιζομένων	ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς πόνους
[18]	ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν.	ἑλομένων	δέ, μὴ μελλήσας λέγε ὅττι
[21]	λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν	ἐπαίνων	διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ καὶ
[15]	τὴν ὁδόν, ἃ δὲ καὶ	παραινῶν,	πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε
[18]	ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν	ἐκείνων	ἐπιμεληθείς, ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ
[17]	ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´	ἐκείνων	ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ
[10]	μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ	ἐκείνων	ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς
[9]	ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων	τινῶν,	μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ τοὺς
[3]	κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν	κρημνῶν	μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν
[8]	ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς	μειζόνων	ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν
[8]	ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν	πόνων	φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ δ´
[21]	ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν	δείπνων	ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό σε
[11]	λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα	ἐλαύνων	τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ σε
[3]	τῇ θυμηδίᾳ καὶ τρυφῇ διὰ	λειμώνων	εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ
[14]	παροιμία φησίν ἔμβαινε, οὐ μεῖον	ἕξων	διὰ τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ
[26]	ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· ὁ μὲν γεννάδας	εἰπὼν	ταῦτα πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν
[13]	πρός με ῥητόρων τὸν ἄριστον	προσειπών,	ὥσπερ ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν,
[10]	ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν	καταλιπὼν	ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα.
[3]	ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ ὑψηλοῦ	ἐπισκοπῶν	ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου
[23]	μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς	ἀνδρῶν	ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης,
[19]	ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε	μεταφέρων	τὴν πυγήν. καὶ ἢν μέν
[3]	ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ	ὀλισθηρῶν	τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους
[17]	καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ ταμιείου	προαιρῶν.	~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν
[8]	ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν	ὁδοιπόρων	εἶχεν, εἰ δέ τινα, πάνυ
[0]		~ΡΗΤΟΡΩΝ	ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ~Ἐρωτᾷς, ὦ μειράκιον, ὅπως
[13]	ὁ Πύθιος ἔπεμψε πρός με	ῥητόρων	τὸν ἄριστον προσειπών, ὥσπερ ὅτε
[24]	οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ—	θαρρῶν	ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς μακράν σε
[1]	γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ πάνυ	θαρρῶν	ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ
[11]	τὸ βλέμμα, μελιχρὸν τὸ φώνημα,	μύρων	ἀποπνέοντα, τῷ δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν
[8]	οὐχ ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ γὰρ	ἑώρων	νέος ὢν ἔτι τὸ βέλτιον,
[12]	τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω που	πεσὼν	τὸν ἥρωα ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη
[5]	ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ	Περσῶν	δὲ πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο
[6]	ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ	Περσῶν	εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ σοι
[5]	δείξειν ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ	Περσῶν	εἰς Αἴγυπτον. εἰ γάρ τις
[5]	ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος	Περσῶν,	μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην
[4]	καὶ ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ	Μουσῶν	γενόμενος, ῥήτορα δέ, ὃ πολὺ
[16]	ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν	τῶν	ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ
[23]	ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα διοίσεις	τῶν	ἄλλων. καὶ μὴν καὶ πιττοῦσθαι
[3]	καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν	τῶν	ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην
[9]	παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ	τῶν	ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα
[25]	κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα	τῶν	ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ
[16]	καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον	τῶν	ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ πρῶτον
[1]	νέος τις αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος	τῶν	ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν
[23]	θέλε καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ	τῶν	γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν· εἰς τὴν
[21]	δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν	τῶν	δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό
[20]	ἢ καὶ νὴ Δία ἀπὸ	τῶν	Δευκαλίωνος καὶ Πύρρας γάμων, ἢν
[16]	πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω γε	τῶν	εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν
[3]	δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος	τῶν	ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς
[21]	τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς μεταξὺ	τῶν	ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ
[20]	πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ	τῶν	Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ καὶ νὴ
[11]	ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς οὐχὶ	τῶν	καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ ἀρούρης
[19]	τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ οἴμοι	τῶν	κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς
[9]	τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ	τῶν	κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν
[3]	ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν	τῶν	κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ
[26]	καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα	τῶν	κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης καὶ
[15]	πρῶτα καὶ μέσα καὶ τελευταῖα	τῶν	λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε τοίνυν τὸ
[22]	ὀλίγου δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα	τῶν	λεγόντων. καὶ ἢν μέν τις
[18]	ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς	τῶν	λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα ἂν
[20]	~Ὅπως δὲ καὶ τὸ πλῆθος	τῶν	λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν
[8]	μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως	τῶν	λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ δ´
[25]	τοῦ τρόπου καὶ πολὺ πρότερον	τῶν	λόγων καὶ τὸ δείκνυσθαι τῷ
[2]	νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ	τῶν	λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ δέδιθι,
[9]	ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς	τῶν	λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα
[22]	λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ	τῶν	μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα.
[18]	πεζευέσθω καὶ ὁ ἥλιος ὑπὸ	τῶν	Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης
[8]	καὶ ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη	τῶν	ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ δέ τινα,
[17]	ὁ ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς	τῶν	ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ
[22]	ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ	τῶν	ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα.
[17]	καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ	τῶν	πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας
[21]	καί, Πρὸς ἕνα ἴσως μοι	τῶν	παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ τὰ
[22]	τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς	τῶν	παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς
[16]	καλὴ καὶ εὐανθής, κἂν σισύρα	τῶν	παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει
[8]	ἐκεῖνον ἀληθεύειν ᾤμην λέγοντα ἐκ	τῶν	πόνων φύεσθαι τὰ ἀγαθά. τὸ
[12]	τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως	τῶν	τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ
[9]	τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ	τῶν	τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν
[3]	ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ	δυσβάτων	καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις
[17]	ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ ὁ ψυχρὸς	Πλάτων,	ἀλλὰ τοὺς τῶν ὀλίγον πρὸ
[22]	ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν	ὀνομάτων	καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ
[16]	ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον τῶν	ἀπορρήτων.	σχήματος μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι
[17]	ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ ὁ	χαρίτων	ἄμοιρος Δημοσθένης ἢ ὁ ψυχρὸς
[9]	διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ δὲ	πάντων	ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ τὸν
[1]	καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς	ἁπάντων	καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς
[25]	ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς	ἁπάντων	καὶ ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ
[22]	εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν παρέλιπον,	ἁπάντων	καταγέλα τῶν λεγόντων. καὶ ἢν
[24]	ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν εἶχεν	ἁπάντων	κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός τις
[22]	χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ σιωπησάντων	ἁπάντων	ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς
[13]	κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις ἀκούων	ἁπάντων	ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων
[22]	εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ	σιωπησάντων	ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν
[22]	δεῖν παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν	λεγόντων.	καὶ ἢν μέν τις καλῶς
[22]	ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς ἀκοὰς τῶν	παρόντων	ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν
[13]	ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ	ὑμνούντων	καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα
[15]	μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν	ἐπιχειρούντων.	Κόμιζε τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν
[13]	τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ	τεθηπότων	καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ
[13]	καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ	ὑπεπτηχότων,	αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς οἷόν
[1]	τις αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος τῶν	ἀρίστων,	οὐκ εἰδὼς ὅθεν ἂν ταῦτα
[18]	καὶ τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν	αὐτῶν	δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι καὶ
[14]	πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ	αὐτῶν	δεήσει. ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ
[18]	ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες	αὐτῶν.	ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσας λέγε
[16]	λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε	αὐτῶν.	μελέτω δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων,
[5]	σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ	αὐτῶν.	τότε δὴ ὁ Σιδώνιος ἔμπορος,
[12]	λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν	τοιούτων	καὶ τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω
[12]	ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων καὶ	τηλικούτων,	μὴ καὶ συντρίψω που πεσὼν
[9]	οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν	τοσούτων	κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό
[11]	ποιητήν. λέγω δὲ ὡς ἀπὸ	τούτων	γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ σε οὕτω
[9]	φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ	τούτων	διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ δὲ
[9]	γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ	τούτων	ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν
[9]	τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι	δεικνύων,	ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς
[13]	ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς ἥκεις	ἀκούων	ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ
[5]	τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν	ἀκούων	οὐκ εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν
[13]	τὸν ἄριστον προσειπών, ὥσπερ ὅτε	Χαιρεφῶν	ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις ἦν
[4]	κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ	ἡρώων	γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος,