Paragraphes
[5]	καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ	γε	Ἀλέξανδρος οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα
[13]	ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς	γε	ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον
[24]	καὶ τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά	γε	διὰ τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν
[25]	λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί	γε	δοκεῖ. Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ
[1]	αἰτοίη προσελθών. ὥστε ἄκουε, τό	γε	ἐπ´ ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν
[23]	ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα αὐτή	γε	ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ
[22]	γάρ, μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ	γε	ἢ δὶς τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία
[23]	μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν	γε,	κἂν μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς
[17]	τὰ παλαιὰ μὲν μὴ σύ	γε,	μηδὲ εἴ τι ὁ λῆρος
[20]	παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά	γε.	~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ
[6]	τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ	γε	πάθῃς τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ
[8]	ῥήτορα εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν τό	γε	τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ, διότι
[16]	ἔπειτα πεντεκαίδεκα ἢ οὐ πλείω	γε	τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας
[10]	τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ χαίρειν	λέγε,	ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους ὁπόσους
[21]	τις ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ	λέγε	καὶ ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου
[18]	αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσας	λέγε	ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν
[18]	δὲ ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´	ἔπειγε	καὶ σύνειρε καὶ μὴ σιώπα
[5]	ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς	ἔγωγε	καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου
[8]	δέ τινα, πάνυ παλαιά. καὶ	ἔγωγε	κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον τοσαῦτα
[26]	ἐκείνῳ περὶ τοῦ Διός· ἐγὼ	δὲ—	ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός εἰμι—
[22]	μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς	δὲ	αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς
[24]	Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς	δὲ	ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς
[17]	ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον	δὲ	ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς
[15]	βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα	δὲ	ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα ἔστιν
[21]	σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ φίλοι	δὲ	ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν τῶν
[17]	παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει	δὲ	ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα, σπανιάκις
[8]	αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι. σοὶ	δὲ	ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω
[8]	καμὼν οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα	δὲ	ἅτε ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον
[12]	τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον	δὲ	αὐτὸς εἰπάτω πρὸς σέ· γελοῖον
[6]	παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις	δὲ	αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι
[24]	Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα	δὲ	γραῒ συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν
[25]	εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς	δὲ	ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε
[25]	μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες	δὲ	ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ
[15]	ὅτε ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς	δὲ	ἔστω εὐανθὴς ἢ λευκή, ἔργον
[17]	ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς	δὲ	ἢ βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω φάρμακον
[15]	δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ	δὲ	ἢ ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ
[18]	ἡ κνημίς, περὶ τῇ κνήμῃ	δὲ	ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε
[7]	ὁρᾷς δύο τινὰς ὁδούς. μᾶλλον	δὲ	ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ
[9]	καὶ ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ	δὲ	ἤδη καὶ ἀσαφῆ τὰ πολλὰ
[26]	πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον	δὲ	ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε
[14]	χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε. μᾶλλον	δὲ	ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ
[17]	ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ	δὲ	ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα
[26]	γεννάδας εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται· σὺ	δὲ	ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ
[9]	ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον	δὲ	καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ
[17]	τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε	δὲ	καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ
[18]	καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν	δὲ	καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ
[6]	καὶ ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα	δὲ	καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ
[20]	μὲν σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν	δὲ	καὶ λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου
[11]	πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις	δὲ	καὶ πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον
[15]	ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ	δὲ	καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι
[14]	οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ	δὲ	καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι
[20]	τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως	δὲ	καὶ τὸ πλῆθος τῶν λόγων
[11]	κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας	δὲ	καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα,
[9]	ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ	δὲ	κἂν μικρόν τι παραβαίης ἢ
[22]	ἀγών· καὶ τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ	δὲ	μέγιστον καὶ πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν
[22]	οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν	δὲ	μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα.
[23]	γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα	δέ,	μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς
[3]	ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως	δὲ	μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ
[18]	οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων	δέ,	μὴ μελλήσας λέγε ὅττι κεν
[23]	μάλιστα μὲν τὰ πάντα, εἰ	δὲ	μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ
[22]	ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς	δὲ	μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα, εὐτελὲς
[13]	σοφώτατος ἐν τοῖς τότε; εἰ	δὲ	μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος
[23]	καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν	δὲ	μὴ ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ
[13]	τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις. προσδοκήσῃς	δὲ	μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε
[16]	τι ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω	δὲ	μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια
[10]	εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ	δὲ	μήτε πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ,
[6]	παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ	δέ	μοι τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα
[18]	καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι	δὲ	ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ Κυνέγειρος,
[4]	κάτοχος ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα	δέ,	ὃ πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας
[19]	πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ	δὲ	οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ
[19]	ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν	δὲ	ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης
[23]	ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται. δύναται	δὲ	οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν
[24]	ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι	δέ·	οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ—
[24]	ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ τοῦτο	δὲ	οὐκ ἐμὲ χρὴ λέγειν, ὅσα
[23]	φανερὰ καὶ τὰ ἔξω. ἰδίᾳ	δὲ	πάντα πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω,
[5]	Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει	δὲ	πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς
[9]	τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν. ὃ	δὲ	πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι καὶ
[7]	οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα	δὲ	πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος,
[5]	τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας. ἐκ Περσῶν	δὲ	πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ
[19]	ἐστι καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν	δέ	ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι
[3]	περὶ τραχείαις ταῖς πέτραις· σὺ	δὲ	πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος
[21]	ἐν τοῖς λόγοις. μετὰ ταῦτα	δὲ	προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν
[17]	ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα	δὲ	προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές.
[4]	δὴ ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ	δὲ	πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ
[15]	παρὰ ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω	δὲ	πρῶτον μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν
[6]	ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω	δέ	σοι πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης
[23]	μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ	δέ	σοι τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα
[22]	ἢ δὶς τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία	δὲ	τὰ πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου
[11]	καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς	δὲ	τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς
[24]	κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ	δὲ	τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν
[24]	ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς	δὲ	τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος
[6]	οἷοι πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ	δέ	τινα παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα—
[8]	ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν, εἰ	δέ	τινα, πάνυ παλαιά. καὶ ἔγωγε
[20]	αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ πολλοὶ	δὲ	τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ
[15]	ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ τούτοις	δὲ	τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ
[9]	τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς	δὲ	τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ
[17]	τὸν συνετὸν σοφόνουν, τὸν ὀρχηστὴν	δὲ	χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς δὲ ἢ
[11]	τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω	δὲ	ὡς ἀπὸ τούτων γνωρίζοις αὐτόν,
[4]	ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ	ᾖδε	θεῶν καὶ ἡρώων γένη κάτοχος
[14]	τοῦτο, οὐδ´ ἄν, τὸ κοινότατον,	μηδὲ	γράφειν τὰ γράμματα εἰδῇς· ἄλλο
[17]	παλαιὰ μὲν μὴ σύ γε,	μηδὲ	εἴ τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης
[3]	λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ δέδιθι,	μηδὲ	πρὸς τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων
[14]	δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας	μηδὲ	πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα
[11]	ὡς ἀπὸ τούτων γνωρίζοις αὐτόν,	μηδέ	σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ
[16]	ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται,	οὐδὲ	ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν
[24]	ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ	οὐδὲ	καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν
[23]	οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ βαρβαρίζειν	οὐδὲ	ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι
[9]	ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις	οὐδὲ	μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων
[6]	σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς	οὐδὲ	ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος
[2]	μὲν οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν	οὐδὲ	ὀλίγης τῆς σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ
[3]	οὐ γάρ σε τραχεῖάν τινα	οὐδὲ	ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς
[7]	ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς	οὐδὲ	ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς
[25]	~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως	οὐδὲ	τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ
[21]	διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ καὶ	τοῦδε	μελέτω σοι τὸν χορὸν ἔχειν
[12]	Φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ	ὧδέ	πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν
[13]	δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον	τῷδε	ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ
[13]	τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον τῷδε ἢ	τῷδε	παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ τις ἢ
[20]	καὶ Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ,	καταβίβαζε	τὸν λόγον ἐπὶ τὰ νῦν
[17]	ἢ συγγραφέως, ὃς οὕτω λέγειν	ἐδοκίμαζε	σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν
[19]	καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ	λαρύγγιζε	καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ
[19]	καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ	βάδιζε	μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ ἢν
[15]	καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων.	Κόμιζε	τοίνυν τὸ μέγιστον μὲν τὴν
[26]	τοῖς εἰρημένοις, καὶ δὴ παρεῖναι	νόμιζε	οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν,
[13]	μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν σε,	ὦγαθέ,	ὁ Πύθιος ἔπεμψε πρός με
[4]	γενόμενος, ῥήτορα δέ, ὃ πολὺ	ἔνερθε	ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ
[26]	πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ	θαυμάζεσθε,	μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι μὴ
[26]	δὲ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ	ἀνακηρύττεσθε	καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι,
[17]	τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ	ἀναγίγνωσκε	τὰ παλαιὰ μὲν μὴ σύ
[23]	δῆθεν γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι	θέλε	καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν
[25]	πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί	με	ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου
[13]	ὦγαθέ, ὁ Πύθιος ἔπεμψε πρός	με	ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών, ὥσπερ
[21]	τί γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς	ἐμέ"	καί, Πρὸς ἕνα ἴσως μοι
[24]	ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς	ἐμέ,	ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ
[12]	γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος	ἐμὲ	ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν
[24]	τὸ μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ	ἐμὲ	χρὴ λέγειν, ὅσα ἐν βραχεῖ
[14]	ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία φησίν	ἔμβαινε,	οὐ μεῖον ἕξων διὰ τοῦτο,
[15]	ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα οἴκοι	ἀπόλιπε·	ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ
[18]	κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ	σύνειρε	καὶ μὴ σιώπα μόνον. κἂν
[20]	ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί	σε.	ἄλλως τε καὶ τὸ ταχὺ
[22]	βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά	σε	ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον
[24]	θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς μακράν	σε	ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον
[12]	~μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω πρὸς	σέ·	γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος
[21]	λόγοις. μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα	σε	δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ
[10]	πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή	σε	ἐκτραχηλίσῃ που παραλαβὼν ἢ τὸ
[9]	τινὰς ὁ μάταιος διεξιὼν πρὸς	σέ.	ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς
[9]	ὑπὸ τοῦ χρόνου, φήσει εὐδαίμονά	σε	ἔσεσθαι καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν
[16]	τοὺς νόμους δίειμι, οἷς χρώμενόν	σε	ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται,
[7]	πολλάκις τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω	σε	ἤδη ῥήτορα εἶναι δυνάμενον. ~πλὴν
[21]	δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ ποτε αἴσθοιντό	σε	καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ παρέχοντες
[9]	ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά	σε	κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους
[26]	ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν	σε	κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν
[6]	εἴσῃ γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν	σε	κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ
[19]	τὴν πυγήν. καὶ ἢν μέν	σε	μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ
[17]	εἰς τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ	σε	ὁ λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται
[15]	πρῶτον μὲν ὁπόσα χρὴ αὐτόν	σε	οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια πρὸς
[11]	ἀπὸ τούτων γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ	σε	οὕτω θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον
[11]	ἐλαύνων τοῦ λόγου. διδάξεται γάρ	σε	παραλαβὼν τὰ πρῶτα μὲν ἐκεῖνα
[9]	μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί	σε	τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης
[3]	πόνους προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ γάρ	σε	τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ
[15]	παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά	σε	ὑπὲρ τοὺς πάντας ἀποφανῶ, οἷος
[13]	πάνυ μετριάζων ὑπὲρ αὑτοῦ· Μῶν	σε,	ὦγαθέ, ὁ Πύθιος ἔπεμψε πρός
[12]	ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸς	σὲ	ὧδέ πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι
[5]	μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ	πανταχόσε	τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους
[3]	συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην	τε	ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον
[4]	Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά	τε	ἅμα καὶ ἥδιστά σοι ταῦτα
[6]	ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς	τε	αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα
[20]	λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως	τε	καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ
[1]	τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί	τε	τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι αὐτά,
[26]	κωλύσει ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν	τε	τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν
[8]	οὐδὲν δέον· ἡ ἑτέρα δὲ	ἅτε	ὁμαλὴ οὖσα καὶ ἀγκύλον οὐδὲν
[26]	ὅτι μὴ τῷ τάχει ἡμῶν	κεκρατήκατε	ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην
[10]	ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου ἐπιόντος	μήτε	Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ ἐκείνων
[10]	τῆς ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ	μήτε	πείθεσθαι μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή
[10]	ὁδός. σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι	μήτε	προσέχειν αὐτῷ, μή σε ἐκτραχηλίσῃ
[10]	ἀξιῶν, καὶ ταῦτα ἐν εἰρήνῃ	μήτε	Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος,
[15]	ἀναγκαῖα πάνυ καὶ μόνα ἔστιν	ὅτε	ἱκανά. καὶ ἡ ἐσθὴς δὲ
[13]	ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών, ὥσπερ	ὅτε	Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις
[17]	προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές.	ἐνίοτε	δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ
[3]	μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν	ἐνίοτε	καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ
[21]	μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ	ποτε	αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες
[19]	ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν	ποτε	ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας
[20]	τοῖς πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή	ποτε	γράψῃς ἢ σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος
[1]	ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές	ποτέ	εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς
[17]	οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου	ποτέ,	ἢ ποιητοῦ ἢ συγγραφέως, ὃς
[19]	καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ	ποτε	καὶ ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ,
[5]	εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι	ποτὲ	μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους
[1]	φθόνος, ὦ παῖ, καὶ μάλιστα	ὁπότε	νέος τις αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος
[5]	τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν.	τότε	δὴ ὁ Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ
[13]	ἦν ὁ σοφώτατος ἐν τοῖς	τότε;	εἰ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ
[25]	δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ	τότε	ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ καὶ
[26]	ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ ἤδη πέπαυμαι,	ὥστε	ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον
[1]	νῦν σύ, τοῦτο αἰτοίη προσελθών.	ὥστε	ἄκουε, τό γε ἐπ´ ἐμοὶ
[20]	καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς·	ὥστε	ὅρα μή ποτε γράψῃς ἢ
[7]	Ἡσίοδος εὖ μάλα ὑποδείξας αὐτήν,	ὥστε	οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει. ἡ ἑτέρα
[16]	καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ	λῷστε	καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐν
[14]	ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι	παραφύλαττε.	μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν
[16]	ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα	ἐπίπαττε	αὐτῶν. μελέτω δὲ μηδὲν τῶν
[17]	εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς	οὔτε	γενομένου ποτέ, ἢ ποιητοῦ ἢ
[17]	ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα	οὔτε	ὄντος τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ,
[19]	πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι	κέλευε,	καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα
[17]	πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας	ἀποτόξευε	προχειριζόμενος εἰς τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω
[16]	ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ	ἄκουε.	καὶ δή σοι τοὺς νόμους
[1]	σύ, τοῦτο αἰτοίη προσελθών. ὥστε	ἄκουε,	τό γε ἐπ´ ἐμοὶ καὶ
[16]	πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης	ἔχε—	τὸ ἄττα καὶ κᾆτα καὶ
[5]	Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ	εἶχε	διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις
[5]	γενομένην καὶ τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον.	ἦρχε	μὲν γὰρ ἤδη Ἀλέξανδρος Περσῶν,
[24]	διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην—	ὑπῆρχε	γάρ μοι, ὦ φίλη Ἀδράστεια,
[13]	Μῶν σε, ὦγαθέ, ὁ Πύθιος	ἔπεμψε	πρός με ῥητόρων τὸν ἄριστον

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2007