Paragraphes
[22]	ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ	αἱ	ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς
[23]	καὶ θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι	αἱ	γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ
[18]	Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ	αἱ	Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά.
[6]	τὴν ὁδόν· δύο γάρ ἐστον,	αἳ	πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς
[23]	πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ	ἐρᾶσθαι	δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ
[5]	ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ	διηγήσασθαι	σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου
[17]	τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ	ἀποστλεγγίσασθαι"	τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ δὲ
[15]	πρὸς τὴν πορείαν καὶ ὅπως	ἐπισιτίσασθαι,	ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης.
[17]	ὑπὲρ αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ	ἀποξύσασθαι	λέγοις, τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι
[23]	ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν καὶ	ψεύδεσθαι,	ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι ἄλλο
[23]	σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν	σπουδάζεσθαι	δοκεῖν· εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ
[1]	ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ	θαυμάζεσθαι	πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον
[19]	ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι,	καθέζεσθαι	κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς τὸ
[10]	ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ μήτε	πείθεσθαι	μήτε προσέχειν αὐτῷ, μή σε
[5]	ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην πολλὴν περάσαντα	ἀφικέσθαι	ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι
[23]	πράγματα ποιεῖν σοι δεδόχθω, κυβεύειν	μεθύσκεσθαι	λαγνεύειν μοιχεύειν, ἢ αὐχεῖν γε,
[6]	ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα	γενέσθαι	ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς
[14]	δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις	γενέσθαι	καὶ τοῦτο οὐκ ἂν παρ´
[15]	ἔργον τῆς Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς	διαφαίνεσθαι	τὸ σῶμα, καὶ ἢ κρηπὶς
[26]	ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ	τραπέσθαι	τὴν ὁδόν.
[9]	ὁ μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ.	ἕπεσθαι	γάρ οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ
[1]	καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ	ἀποβλέπεσθαι,	περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα·
[17]	ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ δὲ ἡλίῳ	θέρεσθαι	εἱληθερεῖσθαι, τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον,
[26]	Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα	φέρεσθαι	σοὶ μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ
[9]	τοῦ χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε	ἔσεσθαι	καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν,
[7]	τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι	καθαιρεθήσεσθαι,	δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ τὸ
[24]	ἄριστον ῥήτορα καὶ ἡμῖν ὅμοιον	ἀποτελεσθήσεσθαι.	τὸ μετὰ τοῦτο δὲ οὐκ
[22]	τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ	ἐπιφράττεσθαι	τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ
[8]	ᾤμην λέγοντα ἐκ τῶν πόνων	φύεσθαι	τὰ ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ
[24]	μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ τῷ	τρέφεσθαι	συνῆν τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ
[13]	ἥκεις. προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον	ὄψεσθαι	οἷον τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν,
[14]	τοὺς νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω	χρῆσθαι	ἀκριβῶς μοι παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ
[17]	ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ	καταχρῆσθαι	καθάπερ ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν
[12]	γὰρ ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ	ποιεῖσθαι	τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως
[9]	παρατιθεὶς τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια	μιμεῖσθαι,	οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς ἐργασίας
[17]	λέγοις, τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι	εἱληθερεῖσθαι,	τὸν ἀρραβῶνα δὲ προνόμιον, τὸν
[23]	οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν ἢ	λοιδορεῖσθαι	ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ
[9]	θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ,	ἐκπεσεῖσθαί	σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ
[25]	τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ	μισεῖσθαι	πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί
[25]	πρότερον τῶν λόγων καὶ τὸ	δείκνυσθαι	τῷ δακτύλῳ τοῦτον ἐκεῖνον τὸν
[23]	τῶν ἄλλων. καὶ μὴν καὶ	πιττοῦσθαι	χρή, μάλιστα μὲν τὰ πάντα,
[18]	καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ	Πλαταιαὶ	πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ
[8]	ἑτέρα δὲ ἅτε ὁμαλὴ οὖσα	καὶ	ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν μοι
[9]	ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ	καὶ	ἀγούσης ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά
[3]	ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ	καὶ	ἀγρεύσεις οὐ καμὼν καὶ νὴ
[2]	ἐφ´ ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ	καὶ	ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι
[9]	ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ	καὶ	ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ
[18]	οὐκ ἄν τι ἄνευ γένοιτο.	καὶ	ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ
[18]	ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον	καὶ	αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ
[7]	ἡ μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ	καὶ	ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ
[15]	Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα,	καὶ	ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί"
[16]	καθ´ ὁδὸν ἤδη προϊὼν ὅρα	καὶ	ἄκουε. καὶ δή σοι τοὺς
[9]	ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ	καὶ	ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον
[17]	δὲ καὶ αὐτὸς ποίει καινὰ	καὶ	ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν
[10]	τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν	καὶ	ἄλλον Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν
[11]	τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς	καὶ	ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ καὶ
[10]	μακρὰ χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν	καὶ	ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται
[9]	τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος	καὶ	ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ
[16]	ἄττα καὶ κᾆτα καὶ μῶν	καὶ	ἀμηγέπη καὶ λῷστε καὶ τὰ
[17]	εἰς τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ	καὶ	ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ μὲν μὴ
[15]	θράσος, ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν	καὶ	ἀναισχυντίαν. αἰδῶ δὲ ἢ ἐπιείκειαν
[3]	τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν	καὶ	ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ ὡς
[8]	διότι ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη	καὶ	ἀνάντης οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν
[8]	καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα	καὶ	ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ ἐπὶ
[7]	δεήσει. ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα	καὶ	ἀνθηρὰ καὶ εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν
[10]	νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς	καὶ	ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους
[1]	τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι	καὶ	ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων
[9]	ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα	καὶ	ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ
[12]	καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο	καὶ	ἁπαλὸν οἷον εἴωθεν, Αὐτοθαΐδα τὴν
[9]	καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα	καὶ	ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ εἶναι
[1]	ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων	καὶ	ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι
[10]	εἰδὼς ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα	καὶ	ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ εὐθὺ
[16]	εἰ ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα	καὶ	ἀπῳδά. ἡ πορφύρα μόνον ἔστω
[10]	~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν	καὶ	ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς
[17]	τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους	καὶ	ἅς φασι ταύτας μελέτας, ὡς
[19]	εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε	καὶ	ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα
[9]	τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη	καὶ	ἀσαφῆ τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ
[16]	τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια τούτοις	καὶ	ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά. ἡ πορφύρα
[23]	εἰ δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα.	καὶ	αὐτὸ δέ σοι τὸ στόμα
[17]	ὄρθρον δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ	καὶ	αὐτὸς ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα
[18]	οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις	καὶ	ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν
[23]	πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό σου	καὶ	ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ
[3]	εὐανθῶν καὶ σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ	καὶ	βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ
[19]	λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις	καὶ	βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν. καὶ
[20]	δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν	καὶ	βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος
[15]	ὅτι μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον	καὶ	βάδισμα οἷον τὸ ἐμόν. ταῦτα
[23]	δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον	καὶ	βαρβαρίζειν οὐδὲ ληρεῖν ἢ ἐπιορκεῖν
[15]	λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ	καὶ	βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν αὐτὸν
[22]	φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος	καὶ	βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά
[15]	καὶ ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ	καὶ	βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ μέλος
[26]	πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι	καὶ	γαμεῖν οὐ γραῦν τινα τῶν
[8]	τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις	καὶ	γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις,
[21]	τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι·	καὶ	γὰρ αὖ καὶ τοῦδε μελέτω
[24]	τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι κακοδαίμονι	καὶ	γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ τὴν
[23]	διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω	καὶ	γονιμωτέρα γιγνέσθω καὶ μηδὲν ἀποστρεφέσθω.
[23]	ποιῇς, καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν	καὶ	γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν
[18]	ἐκ ταμιείου προαιρῶν. ~Ἐπειδὰν δὲ	καὶ	δέῃ λέγειν καὶ οἱ παρόντες
[26]	Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ	καὶ	δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ
[26]	δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις,	καὶ	δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ
[16]	ἤδη προϊὼν ὅρα καὶ ἄκουε.	καὶ	δή σοι τοὺς νόμους δίειμι,
[1]	περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα·	καὶ	δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας
[22]	πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ	καὶ	δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς
[6]	ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι δοκεῖς.	καὶ	δῆτα ἡ μὲν ἐφ´ ὑψηλοῦ
[22]	ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία	καὶ	διαβολαὶ πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον
[26]	τῶν κωμικῶν, καθάπερ ὁ νομοθέτης	καὶ	διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν
[24]	ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον	καὶ	διεκπαίσας ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην—
[5]	τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε	καὶ	διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου τινὸς
[8]	εἰ δέ τινα, πάνυ παλαιά.	καὶ	ἔγωγε κατ´ ἐκείνην ἄθλιος ἀνῆλθον
[18]	αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ ἐστι	καὶ	εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε
[10]	νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων	καὶ	εἰς τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς
[5]	μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός ἐστιν.	καὶ	εἶχεν οὕτω. πλὴν ὅ γε
[23]	ὦσιν, οἰκέται ἱκανοί. πολλὰ γὰρ	καὶ	ἐκ τοῦ τοιούτου πρὸς τὴν
[18]	λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς	καὶ	Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ
[18]	ὁπόσα ἂν ᾖ δυσχερῆ, ψεγέσθω	καὶ	ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες
[16]	καὶ λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα,	καὶ	ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ τι
[22]	μετρίως ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα.	καὶ	ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας
[26]	ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν	καὶ	ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ
[22]	τὰς ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα	καὶ	ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ
[18]	τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω	καὶ	ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα
[21]	περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει	καὶ	ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ
[26]	καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν	καὶ	ἐπέραστον εἶναι καὶ γαμεῖν οὐ
[6]	δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον	καὶ	ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ
[18]	Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά.	καὶ	ἐπὶ πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα
[23]	ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ	καὶ	ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ
[22]	ὀνομάτων καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα.	καὶ	ἐπισείσῃς δὲ μὴ πολλάκις τὴν
[25]	καὶ τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων	καὶ	ἐπίσημον εἶναί με ἐπὶ τῇ
[3]	ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε ἅμα	καὶ	ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον καὶ κατάντη
[22]	ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων	καὶ	ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς
[19]	ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε	καὶ	ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις καὶ βάδιζε
[12]	ἀρρενωπὸν καὶ οὐ πρὸς ἁβροῦ	καὶ	ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει δ´ οὖν
[1]	ἔσῃ γνῶναί τε τὰ δέοντα	καὶ	ἑρμηνεῦσαι αὐτά, ἢν τὸ μετὰ
[25]	δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ	καὶ	ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς
[18]	ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν	καὶ	ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ
[16]	ἡ πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ	καὶ	εὐανθής, κἂν σισύρα τῶν παχειῶν
[8]	ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ	καὶ	εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς
[16]	τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα	καὶ	εὐμόρφου τῆς ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα
[6]	ἐφ´ ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ	καὶ	εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας
[7]	ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ	καὶ	εὔυδρος, τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν
[7]	τὸ δίψος ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα·	καὶ	ἔφθη γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ
[14]	ὦ μέλημα, οἷς ἂν εἴπω	καὶ	ζήλου πάντα, καὶ τοὺς νόμους
[15]	ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα,	καὶ	ἢ κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ
[22]	χρὴ θαρρεῖν· ἡ τόλμα γὰρ	καὶ	ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον
[23]	στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω,	καὶ	ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς
[6]	ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ ἐπέραστον.	καὶ	ἡ δόξα δὲ καὶ ἡ
[15]	καὶ μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά.	καὶ	ἡ ἐσθὴς δὲ ἔστω εὐανθὴς
[6]	ἐπέραστον. καὶ ἡ δόξα δὲ	καὶ	ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ
[18]	καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω,	καὶ	ἡ Σαλαμὶς καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον
[4]	μάλα ποιητὴς ἐκ ποιμένος κατέστη	καὶ	ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη
[8]	ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις,	καὶ	ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς
[4]	ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά τε ἅμα	καὶ	ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν.
[24]	εἰς μακράν σε ἄριστον ῥήτορα	καὶ	ἡμῖν ὅμοιον ἀποτελεσθήσεσθαι. τὸ μετὰ
[21]	περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα.	καὶ	ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ
[19]	καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν.	καὶ	ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν,
[22]	παρέλιπον, ἁπάντων καταγέλα τῶν λεγόντων.	καὶ	ἢν μέν τις καλῶς εἴπῃ,
[18]	τὸ πρῶτον ἐμπεσὸν πρῶτον λεγέσθω,	καὶ	ἢν οὕτω τύχῃ, περὶ τῷ
[4]	ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν	καὶ	ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν
[25]	τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος,	καὶ	ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ
[20]	οὐ μικρὰν ἔχει τὴν ἀπολογίαν	καὶ	θαῦμα παρὰ τοῖς πολλοῖς· ὥστε
[1]	ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον	καὶ	θαυμάζεσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι,
[26]	ἤδη πέπαυμαι, ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε	καὶ	θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι
[17]	ὁ λεὼς ὁ πολὺς ἀποβλέψονται	καὶ	θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν
[8]	ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις	καὶ	θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ σοι
[24]	καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν	καὶ	Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ ἀκεστρίας
[23]	χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων ἡ ἀναισχυντία	καὶ	θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ
[7]	τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα	καὶ	ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη
[10]	ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα	καὶ	ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ
[3]	σε τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον	καὶ	ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς
[3]	ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην	καὶ	ἱππήλατον καὶ κατάντη σὺν πολλῇ
[3]	ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν καὶ ἀνάντη	καὶ	καματηρὰν καὶ ὡς τὸ πολὺ
[16]	τῆς γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα	καὶ	κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη
[3]	ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην καὶ ἱππήλατον	καὶ	κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ
[16]	καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα	καὶ	κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων. σχήματος μὲν
[20]	βάδισμα καὶ περίπατον καὶ μέλος	καὶ	κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα σου
[10]	ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς	καὶ	Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν
[19]	πολλάκις, καὶ ὁ μηρὸς πατασσέσθω,	καὶ	λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς λεγομένοις
[20]	σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ	καὶ	λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ
[18]	βελῶν σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω	καὶ	Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου
[24]	ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς	καὶ	Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα
[19]	μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει	καὶ	λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ ὀρθοὶ
[23]	ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες	καὶ	λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς
[16]	κᾆτα καὶ μῶν καὶ ἀμηγέπη	καὶ	λῷστε καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ
[23]	καὶ νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν,	καὶ	μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς
[1]	ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ παῖ,	καὶ	μάλιστα ὁπότε νέος τις αὐτὸς
[14]	ἡ ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις	καὶ	ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ·
[15]	ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην	καὶ	μέλος ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον
[19]	εἶναι δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω	καὶ	μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς
[20]	φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον	καὶ	μέλος καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ
[15]	αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα	καὶ	μέσα καὶ τελευταῖα τῶν λέγειν
[18]	πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε	καὶ	μὴ σιώπα μόνον. κἂν περὶ
[23]	γε ἐπιστάσθω καὶ γονιμωτέρα γιγνέσθω	καὶ	μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ
[23]	καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων.	καὶ	μὴν καὶ πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα
[21]	~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ	καὶ	μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν, εἴ
[22]	χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας	καὶ	μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ
[15]	ἐμόν. ταῦτα δὲ ἀναγκαῖα πάνυ	καὶ	μόνα ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ
[16]	ἔχε— τὸ ἄττα καὶ κᾆτα	καὶ	μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε
[9]	ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα	καὶ	νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς
[3]	ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις οὐ καμὼν	καὶ	νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους
[20]	ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν ἀρξάμενος ἢ	καὶ	νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος
[2]	μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι	καὶ	νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ
[23]	δοκοίης, καὶ ταῦτα γενειήτης ἢ	καὶ	νὴ Δία φαλακρὸς ἤδη ὤν.
[9]	Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ Κριτίον	καὶ	Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη καὶ
[17]	ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα	καὶ	νομοθέτει τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν
[9]	χρόνου, φήσει εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι	καὶ	νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν, εἰ
[23]	ἢ διαβάλλειν καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ	καὶ	νύκτωρ τι ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ
[17]	ἱμάτιον ᾖ. ~μέτει δὲ ἀπόρρητα	καὶ	ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν
[18]	ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω	καὶ	Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω
[18]	καὶ ἀεὶ ὁ Ἄθως πλείσθω	καὶ	ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ ὁ
[18]	πλείσθω καὶ ὁ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω	καὶ	ὁ ἥλιος ὑπὸ τῶν Μηδικῶν
[18]	ἐπὶ πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν	καὶ	ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν
[19]	δὲ οἴμοι τῶν κακῶν πολλάκις,	καὶ	ὁ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε
[8]	εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων	καὶ	ὁδῶν. Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν
[6]	δὲ καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν,	καὶ	οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν
[18]	~Ἐπειδὰν δὲ καὶ δέῃ λέγειν	καὶ	οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις
[13]	ὁπόσον ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς	καὶ	οἱ τέττιγες τὰς μελίττας καὶ
[13]	καὶ οἱ τέττιγες τὰς μελίττας	καὶ	οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ
[3]	τῆς ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων	καὶ	ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας,
[19]	τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε,	καὶ	ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω.
[15]	ἥκειν ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν	καὶ	ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα
[22]	ἡ ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον	καὶ	ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς
[12]	φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν	καὶ	οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου
[24]	ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς	καὶ	οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ
[26]	οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις ἐλθεῖν,	καὶ	οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς
[22]	μέν τις καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια	καὶ	οὐχ ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν
[11]	τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν τινα	καὶ	πάγκαλον ἄνδρα, διασεσαλευμένον τὸ βάδισμα,
[2]	καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι	καὶ	πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει
[11]	καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ	καὶ	πάνσοφόν τινα καὶ πάγκαλον ἄνδρα,
[6]	ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν	καὶ	πάντα ἐκεῖνα ἔχοις, τὸν πλοῦτον
[1]	γένοιο καὶ τὸ σεμνότατον τοῦτο	καὶ	πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι δόξαις·
[1]	ἄκουε, τό γε ἐπ´ ἐμοὶ	καὶ	πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα δεινὸς
[11]	ἀμβροσίᾳ τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν	καὶ	παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ
[15]	κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ δὲ	καὶ	παραινῶν, πρὶν ἥλιον δῦναι ῥήτορά
[21]	αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες	καὶ	παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν
[26]	εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν	καὶ	παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος
[10]	ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ	καὶ	πέρα τοῦ μετρίου ἀνδρικῷ μακρὰ
[6]	αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι	καὶ	περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι.
[21]	προϊόντα σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν	καὶ	περὶ ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα.
[22]	ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ	καὶ	περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ
[11]	παραδοὺς σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ	καὶ	περίβλεπτος καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός,
[20]	σχῆμα καὶ φωνὴν καὶ βάδισμα	καὶ	περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα
[23]	διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ μὴν	καὶ	πιττοῦσθαι χρή, μάλιστα μὲν τὰ
[9]	παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη	καὶ	Πλάτωνος καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα
[2]	ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι	καὶ	πλούσιοι καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι
[3]	ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε	καὶ	πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις
[25]	ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου	καὶ	πολὺ πρότερον τῶν λόγων καὶ
[2]	σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ	καὶ	πονῆσαι πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ
[8]	ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι	καὶ	πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ
[26]	ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην	καὶ	πρανῆ τραπέσθαι τὴν ὁδόν.
[9]	κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν, ὡς	καὶ	προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι, πολλὰ
[1]	ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν	καὶ	προθύμως ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´
[23]	δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ	καὶ	πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ
[23]	αὐχεῖν γε, κἂν μὴ ποιῇς,	καὶ	πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα
[21]	γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ"	καί,	Πρὸς ἕνα ἴσως μοι τῶν
[23]	ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς λόγους	καὶ	πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν
[22]	τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον	καὶ	πρὸς τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου
[23]	κεχηνέτω, καὶ ἡ γλῶττα ὑπηρετείτω	καὶ	πρὸς τοὺς λόγους καὶ πρὸς
[16]	χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ	καὶ	προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ
[17]	ἓν ἔστω φάρμακον ἡ ἀναισχυντία,	καὶ	πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος
[18]	καὶ αἱ Πλαταιαὶ πολλὰ ταῦτα	καὶ	πυκνά. καὶ ἐπὶ πᾶσι τὰ
[20]	νὴ Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος	καὶ	Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε
[14]	χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ	καὶ	ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι καὶ
[25]	τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων, ἀλλὰ	καὶ	ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις
[22]	πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ·	καὶ	σιωπησάντων ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον
[3]	καὶ τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν	καὶ	σκιᾶς ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην
[9]	καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ νευρώδη	καὶ	σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς
[16]	γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται	καὶ	σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ
[23]	γραφέντα. καλὸς γὰρ εἶναι θέλε	καὶ	σοὶ μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν
[10]	ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι, ὡς	καὶ	σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ
[21]	σοι τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον	καὶ	συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν σοι τὰ
[18]	ἡ κόρυς. πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε	καὶ	σύνειρε καὶ μὴ σιώπα μόνον.
[18]	ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω,	καὶ	συνεχὲς τὸ ἄττα καὶ τὸ
[12]	τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ	καὶ	συντρίψω που πεσὼν τὸν ἥρωα
[23]	ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ	καὶ	τὰ ἔξω. ἰδίᾳ δὲ πάντα
[18]	Ξέρξης φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω	καὶ	τὰ Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ
[16]	μῶν καὶ ἀμηγέπη καὶ λῷστε	καὶ	τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐν ἅπαντι
[21]	μοι τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών·	καὶ	τὰ τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον
[24]	τὴν πενίαν ὑφιστάμην τὸν ἆθλον	καὶ	τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ
[23]	ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης,	καὶ	ταῦτα γενειήτης ἢ καὶ νὴ
[23]	εἰ δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις,	καὶ	ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων. καὶ
[10]	Ἀτρομήτου τινὸς γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν,	καὶ	ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου
[17]	σπανιάκις ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα,	καὶ	ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς
[10]	παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς	καὶ	τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι
[13]	ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων	καὶ	τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα
[15]	ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ μέσα	καὶ	τελευταῖα τῶν λέγειν ἐπιχειρούντων. Κόμιζε
[13]	φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς	καὶ	τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε ἄλλους
[12]	φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων	καὶ	τηλικούτων, μὴ καὶ συντρίψω που
[17]	πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται	καὶ	τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς, εἰ
[11]	τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα,	καὶ	τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις
[17]	οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ	καὶ	τὴν φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον
[9]	δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν	καὶ	τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ
[18]	γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ ἡ Σαλαμὶς	καὶ	τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ Πλαταιαὶ
[20]	τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες	καὶ	τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως
[20]	περίπατον καὶ μέλος καὶ κρηπῖδα	καὶ	τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι,
[25]	καὶ πολὺ πρότερον τῶν λόγων	καὶ	τὸ δείκνυσθαι τῷ δακτύλῳ τοῦτον
[23]	καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος.	καὶ	τὸ δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς,
[18]	πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι	καὶ	τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο καὶ
[18]	ἐπανθείτω, καὶ συνεχὲς τὸ ἄττα	καὶ	τὸ δήπουθεν, κἂν μηδὲν αὐτῶν
[25]	δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ	καὶ	τὸ μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ
[20]	τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ	καὶ	τὸ πλῆθος τῶν λόγων θαυμάζωσιν,
[7]	μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν ἄνοδον,	καὶ	τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι
[1]	μειράκιον, ὅπως ἂν ῥήτωρ γένοιο	καὶ	τὸ σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον
[20]	ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως τε	καὶ	τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν
[18]	καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο	καὶ	τὸ τρίτον μετ´ ἐκεῖνο, ἀλλὰ
[20]	τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο τεθήπασι,	καὶ	τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ τὸ
[9]	δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι σοι	καὶ	τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς
[21]	ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ γὰρ αὖ	καὶ	τοῦδε μελέτω σοι τὸν χορὸν
[25]	δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ	καὶ	τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος,
[14]	ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα,	καὶ	τοὺς νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω
[23]	δοκεῖν· εἰς τὴν ῥητορικὴν γὰρ	καὶ	τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί, ὡς
[14]	καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις γενέσθαι	καὶ	τοῦτο οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου
[24]	ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ	καὶ	τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε
[7]	ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης	καὶ	τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος ἐμφαίνουσα
[9]	ἔτη πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας	καὶ	τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας
[3]	κατάντη σὺν πολλῇ τῇ θυμηδίᾳ	καὶ	τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ
[5]	ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην	καὶ	τῷ ἀκούσαντι ἀνόνητον. ἦρχε μὲν
[9]	τῆς παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου	καὶ	τῶν ἀμφὶ Κριτίον καὶ Νησιώτην,
[11]	ὀλίγας μὲν ἔτι, οὔλας δὲ	καὶ	ὑακινθίνας τὰς τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν
[9]	γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν	καὶ	ὑδατοποσίαν καὶ τὸ ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα
[13]	ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα	καὶ	ὑμνούντων καὶ τεθηπότων καὶ ὑπεπτηχότων,
[15]	ἐρύθημα οἴκοι ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ	καὶ	ὑπεναντία τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ
[13]	ἡμέτερα καὶ ὑμνούντων καὶ τεθηπότων	καὶ	ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ πρὸς
[23]	αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς	καὶ	ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ δὴ
[9]	καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν	καὶ	ὑπὲρ τοὺς νῦν, ἀμαυρὰ δὲ
[21]	ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε	καὶ	ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ.
[12]	ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης	καὶ	ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ
[22]	ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι	καὶ	φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος
[11]	μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον χρῆμα	καὶ	φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι.
[1]	οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν	καὶ	φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως
[20]	οἱ πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα	καὶ	φωνὴν καὶ βάδισμα καὶ περίπατον
[25]	πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ παραινέσας	καὶ	χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν ἐπιστάμενος.
[11]	θεσπέσιον χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ	καὶ	Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί φημί;
[23]	ἐπιορκεῖν ἢ λοιδορεῖσθαι ἢ διαβάλλειν	καὶ	ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ τι
[22]	τόλμα γὰρ καὶ ἡ ἀναισχυντία	καὶ	ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´
[11]	αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος	καί,	ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς ἐν
[3]	μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν	καὶ	ὡς τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ
[17]	ξένα ῥήματα, σπανιάκις ὑπὸ τῶν	πάλαι	εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε
[10]	προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους	πάλαι	κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν,
[22]	καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ	διαβολαὶ	πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν
[24]	Διὸς καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος	γεγένημαι.	ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας τὸ
[24]	ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν οὐκέτι Ποθεινὸς	ὀνομάζομαι,	ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς καὶ
[25]	ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις	ἐξετάζομαι	προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ τοὺς
[24]	γὰρ ἐν αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν	ἐπαγγέλλομαι	οὐκ εἰς μακράν σε ἄριστον
[5]	~Ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι	βούλομαι	Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´
[12]	που πεσὼν τὸν ἥρωα ὃν	ὑποκρίνομαι.	Φαίη τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ
[26]	ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός εἰμι—	ἐκστήσομαι	τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι
[26]	ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ	παύσομαι	τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν
[22]	τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ	ἀφορμαὶ	τῶν μέμψεων τοῖς συκοφαντικοῖς τὰ
[26]	τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ ἤδη	πέπαυμαι,	ὥστε ἀκονιτὶ ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε,
[5]	Ἐγώ σοι, ἔφη, ὦ βασιλεῦ,	ὑπισχνοῦμαι	δείξειν ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ
[25]	τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς	χρῶμαι	τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ
[25]	δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ	ἡττῶμαι	μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες
[22]	μῖσος καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ	πιθαναί—	ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ
[5]	εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο ἡ ὁδός·	ἐκπεριιέναι	γὰρ ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα
[22]	ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ πάντας	εἰσιέναι	χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ σιωπησάντων
[19]	ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς	πεπληρωκέναι	οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ
[16]	ἀπορρήτων. σχήματος μὲν τὸ πρῶτον	ἐπιμεληθῆναι	χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς
[8]	φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν	ἐξαπατηθῆναι	καὶ πονῆσαι. σοὶ δὲ ἄσπορα
[7]	ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ ὀρνέοις	ὑπερπτῆναι	ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς ἢ Ἡρακλέους,
[4]	ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ	καταστῆναι	ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι τὴν
[9]	καὶ ἀπαραίτητα φήσει· ἀδύνατον γὰρ	εἶναι	ἄνευ τούτων διανύσαι τὴν ὁδόν.
[19]	δέ ποτε καὶ ᾆσαι καιρὸς	εἶναι	δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ
[1]	τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς	εἶναι	δόξαις· ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι
[24]	τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος	εἶναι	δόξας τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ
[7]	λέγων ἐπέχω σε ἤδη ῥήτορα	εἶναι	δυνάμενον. ~πλὴν τό γε τοσοῦτον
[25]	πάσῃ κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν	εἶναι	ἐμοί γε δοκεῖ. Ταῦτά σοι
[23]	γυναικῶν δῆθεν γραφέντα. καλὸς γὰρ	εἶναι	θέλε καὶ σοὶ μελέτω ὑπὸ
[1]	ἐν τοῖς λόγοις ὡς ἄμαχον	εἶναι	καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι πρὸς
[26]	τοῖς πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον	εἶναι	καὶ γαμεῖν οὐ γραῦν τινα
[25]	μισεῖσθαι πρὸς ἁπάντων καὶ ἐπίσημον	εἶναί	με ἐπὶ τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ
[20]	τινα ἐν τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν	εἶναί	σε. ἄλλως τε καὶ τὸ
[7]	ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον	εἶναί	σοι δοκεῖ οἵα ἡ Ἄορνος
[1]	σοφιστὴς εἶναι δόξαις· ἀβίωτα γὰρ	εἶναί	σοι φής, εἰ μὴ τοιαύτην
[5]	οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο	εἶναι	τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον
[2]	καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν ὁτιοῦν	ὑπομεῖναι	ἄξιον. σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως
[10]	καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ	συνεῖναι	ἀκμάζων ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο
[26]	πεισθῇς τοῖς εἰρημένοις, καὶ δὴ	παρεῖναι	νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς ἐπόθεις
[15]	δὲ καὶ παραινῶν, πρὶν ἥλιον	δῦναι	ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺς πάντας
[23]	πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα	ὑποδεικνύναι	ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα. καλὸς
[1]	ὡς τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ	γνῶναί	τε τὰ δέοντα καὶ ἑρμηνεῦσαι
[6]	εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν	ἐπιδεῖξαι	τὴν ὁδόν· δύο γάρ ἐστον,
[1]	ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος, ὦ	παῖ,	καὶ μάλιστα ὁπότε νέος τις
[24]	μηδὲν ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, ὦ	παῖ,	καλῶς ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν
[24]	παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα δὲ	γραῒ	συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην
[23]	ἀναισχυντία καὶ θράσος. ὁρᾷς ὡς	λαλίστεραι	αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς
[19]	λεγόμενα. ~Ἢν δέ ποτε καὶ	ᾆσαι	καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα σοι
[24]	ταῦτα, ὦ παῖ, καλῶς ἐκμάθῃς—	δύνασαι	δέ· οὐδὲν γὰρ ἐν αὐτοῖς
[10]	που παραλαβὼν ἢ τὸ τελευταῖον	προγηρᾶσαι	τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ
[2]	δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ	πονῆσαι	πολλὰ καὶ ἀγρυπνῆσαι καὶ πᾶν
[8]	γὰρ τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ	πονῆσαι.	σοὶ δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα
[3]	ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς πόνους	προπονῆσαι	οἰηθείς. οὐ γάρ σε τραχεῖάν
[2]	ὅτῳ καὶ πονῆσαι πολλὰ καὶ	ἀγρυπνῆσαι	καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον.
[1]	γνῶναί τε τὰ δέοντα καὶ	ἑρμηνεῦσαι	αὐτά, ἢν τὸ μετὰ τοῦτο
[17]	ὀνόματα καὶ νομοθέτει τὸν μὲν	ἑρμηνεῦσαι	δεινὸν εὔλεξιν" καλεῖν, τὸν συνετὸν
[9]	ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ	ἀπαγορεῦσαι,	πολλὰ χαίρειν φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ
[15]	ὅπως ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα	διανύσαι	δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν
[9]	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων	διανύσαι	τὴν ὁδόν. ὃ δὲ πάντων
[23]	τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται.	δύναται	δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον καὶ
[23]	συνόντες· ἢν δὲ μὴ ὦσιν,	οἰκέται	ἱκανοί. πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ
[6]	τοὺς ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα	γίγνεται	τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς
[23]	τοιούτου πρὸς τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα	παραγίγνεται·	πλείων ἡ ἀναισχυντία καὶ θράσος.
[11]	τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ λόγου.	διδάξεται	γάρ σε παραλαβὼν τὰ πρῶτα
[16]	σε ἡ Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ	προσήσεται,	οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ σκορακιεῖ καθάπερ
[16]	Ῥητορικὴ γνωριεῖ καὶ προσήσεται, οὐδὲ	ἀποστραφήσεται	καὶ σκορακιεῖ καθάπερ ἀτέλεστόν τινα
[26]	ὁ μὲν γεννάδας εἰπὼν ταῦτα	πεπαύσεται·	σὺ δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς
[10]	χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν	κεκαινοτόμηται	ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ εἰς
[10]	καὶ ἄλλους ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν	δύνηται	ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι
[23]	πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν	δύνηται.	δύναται δὲ οὐ σολοικίζειν μόνον
[13]	ἢ Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ	φανεῖταί	σοι τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ
[20]	συνιέντες ὀλίγοι, οἳ μάλιστα μὲν	σιωπήσονται	ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ καὶ
[17]	σε ὁ λεὼς ὁ πολὺς	ἀποβλέψονται	καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ τὴν
[17]	ὁ πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν	ὑπολήψονται	καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς,
[3]	ἄλλων ὅσοι τὴν συνήθη ἐκείνην	ἡγοῦνται,	μακρὰν καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν
[23]	ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ	λοιδοροῦνται	περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας;
[24]	χρὴ λέγειν, ὅσα ἐν βραχεῖ	παρέσται	σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆς
[3]	ἄξομεν, ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς	ἀναστρέψαι	καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν διεφέρομεν
[16]	μελέτω δὲ μηδὲν τῶν ἄλλων,	εἰ	ἀνόμοια τούτοις καὶ ἀσύμφυλα καὶ
[17]	καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ αὐτούς,	εἰ	ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις, τὸ
[5]	πολλὴν ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον.	εἰ	γάρ τις ὑπερβαίη τὰ ὄρη
[9]	οἱ ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες·	εἰ	δὲ κἂν μικρόν τι παραβαίης
[23]	χρή, μάλιστα μὲν τὰ πάντα,	εἰ	δὲ μή, πάντως ἐκεῖνα. καὶ
[13]	ὁ σοφώτατος ἐν τοῖς τότε;	εἰ	δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ
[8]	πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων εἶχεν,	εἰ	δέ τινα, πάνυ παλαιά. καὶ
[23]	περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας;	εἰ	δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ
[23]	τὸ δεῖνα δέ, μὴ αἰδεσθῇς,	εἰ	καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ
[9]	καὶ νόμῳ γαμήσειν τὴν Ῥητορικήν,	εἰ	κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ
[7]	ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς ἢ Ἡρακλέους,	εἰ	μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι
[24]	κληρονόμος ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην,	εἰ	μὴ κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν
[9]	ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό σοι,	εἰ	μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι. ~Ὁ
[14]	προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς,	εἰ	μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ
[1]	ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι φής,	εἰ	μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν δύναμιν
[11]	διαλάθοι. καίτοι τί φημί; κἂν	εἰ	μύοντι γάρ σοι προσελθὼν εἴποι
[10]	προγηρᾶσαι τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ	εἰ	πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις
[6]	ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι.	εἰ	που τὸν Νεῖλον εἶδες γραφῇ
[4]	δὲ πρὸς Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς,	εἰ	ῥᾷστά τε ἅμα καὶ ἥδιστά
[21]	καὶ μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν,	εἴ	ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα
[17]	μὲν μὴ σύ γε, μηδὲ	εἴ	τι ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ
[4]	ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον,	εἴ	τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν;
[13]	τῷδε ἢ τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´	εἴ	τις ἢ Τιτυὸς ἢ Ὦτος
[21]	γε. ~Οἱ φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν	ἀεὶ	καὶ μισθὸν τῶν δείπνων ἀποτινέτωσαν,
[18]	ἄν τι ἄνευ γένοιτο. καὶ	ἀεὶ	ὁ Ἄθως πλείσθω καὶ ὁ
[15]	καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ βιβλίον	ἀεί"	Ταῦτα μὲν αὐτὸν χρὴ συντελεῖν·
[22]	πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις	ἀεὶ	τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς
[5]	ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς·	ἔδει	δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν
[5]	ἐγίγνετο ἡ ὁδός· ἐκπεριιέναι γὰρ	ἔδει	τὰ ὄρη, εἶτα διὰ τῆς
[11]	ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί, ὡς	ὀνομάζει	αὐτός, βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις
[16]	καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ	σκορακιεῖ	καθάπερ ἀτέλεστόν τινα καὶ κατάσκοπον
[17]	ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς	ποίει	καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ
[24]	τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι	ἐποίει	ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν
[14]	καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου	ὁδοποιεῖ·	οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´
[16]	οἷς χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ	γνωριεῖ	καὶ προσήσεται, οὐδὲ ἀποστραφήσεται καὶ
[7]	τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί σοι	δοκεῖ	οἵα ἡ Ἄορνος ἐφάνη τοῖς
[6]	θατέρᾳ δέ μοι τὸν πλοῦτον	δόκει	παρεστῶτα ὁρᾶν, χρυσοῦν ὅλον καὶ
[25]	οὐ μικρὸν εἶναι ἐμοί γε	δοκεῖ.	Ταῦτά σοι παραινῶ, νὴ τὴν
[7]	μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι	δοκεῖ	τὸ πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον
[5]	τὸ παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον	δοκεῖ	τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ
[10]	ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως	ἐδόκει	χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς ὁποία νῦν
[22]	ἀοίδιμον ἐν βραχεῖ καὶ περίβλεπτον	ἀποφανεῖ.	~Τοιαῦτα μὲν τὰ φανερὰ καὶ
[12]	ἢ Γλυκέραν τινὰ μιμησάμενος τῷ	προσηνεῖ	τοῦ φθέγματος· ἄγροικον γὰρ τὸ
[21]	θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε καὶ	ὑπερεπαίνει	καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ. τί
[14]	καὶ οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας.	~Ἐπεὶ	δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς ἐθέλεις
[24]	τινι κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ.	ἐπεὶ	δὲ τὴν ὁδὸν ταύτην ῥᾴστην
[3]	ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα,	ἐπεὶ	οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων
[13]	τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον·	ἐπεὶ	τούς γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα
[2]	καὶ πᾶν ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον.	σκόπει	γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες
[7]	γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ	ὄρει,	τὸ μὲν πρῶτον ἀπογιγνώσκεις τὴν
[14]	μοι παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη	προχώρει	μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ
[10]	πρὸς αὐτῆς, ἴθι, τῷ μὲν	δασεῖ	τούτῳ καὶ πέρα τοῦ μετρίου
[14]	καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν γὰρ αὐτῶν	δεήσει.	ἀλλ´ ἀνίπτοις ποσίν— ἡ παροιμία
[7]	ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ	δεήσει.	ἡ ἑτέρα δὲ πλατεῖα καὶ
[9]	ἀλιπαρὲς ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα	φήσει·	ἀδύνατον γὰρ εἶναι ἄνευ τούτων
[10]	πρότερον λάβοι. ~Ὁ μὲν ταῦτα	φήσει,	ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς
[13]	πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος.	~φήσει	δ´ οὖν πάνυ μετριάζων ὑπὲρ
[9]	τὰ πολλὰ ὑπὸ τοῦ χρόνου,	φήσει	εὐδαίμονά σε ἔσεσθαι καὶ νόμῳ
[6]	περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι.	Πρόσει	δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν
[9]	ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά σε	κελεύσει	ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας
[26]	ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε	κωλύσει	ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν τε
[6]	γὰρ πειρώμενος ὡς οὐδέν σε	κωλύσει	ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ ὅλης
[17]	καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα καὶ	νομοθέτει	τὸν μὲν ἑρμηνεῦσαι δεινὸν εὔλεξιν"
[17]	τῶν παχειῶν τὸ ἱμάτιον ᾖ.	~μέτει	δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα,
[9]	δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους	ἀπαιτεῖ	τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ οὐκ
[19]	ἢν μέν σε μὴ ἐπαινῶσιν,	ἀγανάκτει	καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ
[22]	πιθαναί— ταῦτά σε ἀοίδιμον ἐν	βραχεῖ	καὶ περίβλεπτον ἀποφανεῖ. ~Τοιαῦτα μὲν
[4]	ἔνερθε ποιητικῆς μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν	βραχεῖ	καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις ἐκμάθοι
[3]	ἐστεφανωμένος εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα ἐν	βραχεῖ	ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆς
[24]	ἐμὲ χρὴ λέγειν, ὅσα ἐν	βραχεῖ	παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ
[26]	τοῦτο μεμνημένοι, ὅτι μὴ τῷ	τάχει	ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι φανέντες, ἀλλὰ
[20]	τὸ ταχὺ τοῦτο οὐ μικρὰν	ἔχει	τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ
[9]	σοι καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν	ὑπογράψει	τῆς ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά, οὐ
[10]	ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς,	ἴθι,	τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ καὶ
[3]	τῶν λόγων. ~ὅμως δὲ μὴ	δέδιθι,	μηδὲ πρὸς τὸ μέγεθος τῶν
[11]	καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι τί	φημί;	κἂν εἰ μύοντι γάρ σοι
[15]	τοὺς πάντας ἀποφανῶ, οἷος αὐτός	εἰμι,	ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ μέσα
[26]	δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ δειλός	εἰμι—	ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν καὶ
[16]	καὶ δή σοι τοὺς νόμους	δίειμι,	οἷς χρώμενόν σε ἡ Ῥητορικὴ
[24]	ἐπὶ ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν	τινι	κακοδαίμονι καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ
[24]	ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι	κακοδαίμονι	καὶ γλίσχρῳ ἐραστῇ. ἐπεὶ δὲ
[6]	αὐτὸν παίζοντα— πήχεις δὲ αὐτοὺς	οἱ	Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ
[6]	καὶ ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ	οἱ	ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι
[6]	τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν	οἱ	ἔπαινοι. Πρόσει δὴ σὺ ὁ
[9]	εἰ κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ	οἱ	ἐπὶ τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ
[23]	φαλακρὸς ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν	οἱ	καὶ ἐπὶ τούτῳ συνόντες· ἢν
[20]	λόγον ἐπὶ τὰ νῦν καθεστῶτα.	οἱ	μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι, οἳ
[9]	διεξιὼν πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ	οἱ	παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη
[18]	δὲ καὶ δέῃ λέγειν καὶ	οἱ	παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ
[5]	ἐκπέμπειν τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά	οἱ	περὶ αὐτῶν. τότε δὴ ὁ
[20]	ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν.	οἱ	πολλοὶ δὲ τὸ σχῆμα καὶ
[23]	ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν	οἱ	πολλοί, ὡς διὰ τοῦτό σου
[13]	ἡ σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ	οἱ	τέττιγες τὰς μελίττας καὶ οἱ
[21]	ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά γε.	~Οἱ	φίλοι δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ
[25]	καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα,	οἱ	φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ
[13]	οἱ τέττιγες τὰς μελίττας καὶ	οἱ	χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ
[11]	οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν,	οἳ	ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι
[20]	οἱ μὲν γὰρ συνιέντες ὀλίγοι,	οἳ	μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ´ εὐγνωμοσύνης·
[9]	σοι, εἰ μὴ μεγάλα πρότερον	λάβοι.	~Ὁ μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν
[20]	καθεστῶτα. οἱ μὲν γὰρ συνιέντες	ὀλίγοι,	οἳ μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ´
[11]	καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι	διαλάθοι.	καίτοι τί φημί; κἂν εἰ
[4]	βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ τις	ἐκμάθοι	τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε
[19]	καὶ λοιδοροῦ αὐτοῖς· ἢν δὲ	ὀρθοὶ	ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη
[15]	πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ	ἀκόλουθοι	πολλοὶ καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα
[6]	τινὸς ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου,	οἷοι	πολλοὶ ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ
[2]	τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ	πλούσιοι	καὶ νὴ Δία εὐγενέστατοι ἔδοξαν
[6]	παίζοντα— πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ	Αἰγύπτιοι	καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν
[15]	ἐπιείκειαν ἢ μετριότητα ἢ ἐρύθημα	οἴκοι	ἀπόλιπε· ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία
[21]	γὰρ σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ	φίλοι	δὲ ἀναπηδάτωσαν ἀεὶ καὶ μισθὸν
[7]	Διονύσου τινὸς ἢ Ἡρακλέους, εἰ	μέλλοι	καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά σοι δοκεῖ
[6]	πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες	πολλοὶ	ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ που
[20]	φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν. οἱ	πολλοὶ	δὲ τὸ σχῆμα καὶ φωνὴν
[6]	ἢ ἵππου τοῦ ποταμίου, οἷοι	πολλοὶ	ἐν αὐτῷ, μικρὰ δέ τινα
[15]	τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι	πολλοὶ	καὶ βιβλίον ἀεί" Ταῦτα μὲν
[23]	γὰρ καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ	πολλοί,	ὡς διὰ τοῦτό σου καὶ
[6]	ἄγετον, ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως	μοι	δοκεῖς. καὶ δῆτα ἡ μὲν
[8]	~πλὴν τό γε τοσοῦτον προσθήσειν	μοι	δοκῶ, διότι ἡ μὲν τραχεῖα
[24]	ἐκ τῆς σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά	μοι	ἐποίει ὁ λιμός. εἶτα ὀλίγου
[8]	καὶ ἀγκύλον οὐδὲν ἔχουσα πόρρωθέν	μοι	ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ ὁδεύσαντι
[14]	οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς	μοι	παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει
[6]	καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ	μοι	τὸν πλοῦτον δόκει παρεστῶτα ὁρᾶν,
[21]	ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα ἴσως	μοι	τῶν παλαιῶν ὁ ἀγών· καὶ
[24]	τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ	μοι,	ὦ φίλη Ἀδράστεια, πάντα ἐκεῖνα
[25]	κακίᾳ λεγόμενον, οὐ μικρὸν εἶναι	ἐμοί	γε δοκεῖ. Ταῦτά σοι παραινῶ,
[1]	ὥστε ἄκουε, τό γε ἐπ´	ἐμοὶ	καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα
[19]	οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ δὲ	οἴμοι	τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ ὁ
[19]	αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον	ἕτοιμοι,	καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως τυραννὶς
[23]	ἢν δὲ μὴ ὦσιν, οἰκέται	ἱκανοί.	πολλὰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ
[26]	ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο	μεμνημένοι,	ὅτι μὴ τῷ τάχει ἡμῶν
[6]	μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν	ἐκπετόμενοι.	εἰ που τὸν Νεῖλον εἶδες
[25]	ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ	ἐστεφανωμένοι·	τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς
[6]	ἡ ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ	ἔπαινοι	περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς
[6]	καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ	ἔπαινοι.	Πρόσει δὴ σὺ ὁ ἐραστὴς
[2]	γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν ὄντες	ἔνδοξοι	καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία
[11]	εἰ μύοντι γάρ σοι προσελθὼν	εἴποι	τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας
[26]	μὴ τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε	ὠκύτεροι	φανέντες, ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ
[13]	τέττιγες τὰς μελίττας καὶ οἱ	χοροὶ	τοὺς ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ
[25]	φοίνικες δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ	χλωροὶ	καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ
[19]	ᾆσαι καιρὸς εἶναι δοκῇ, πάντα	σοι	ᾀδέσθω καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν
[5]	ὁδόν; ~Ὡς ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι	σοι	βούλομαι Σιδωνίου τινὸς ἐμπόρου ἐπίνοιαν
[8]	τὸ αὐτὸν ἐξαπατηθῆναι καὶ πονῆσαι.	σοὶ	δὲ ἄσπορα καὶ ἀνήροτα πάντα
[23]	ἰδίᾳ δὲ πάντα πράγματα ποιεῖν	σοι	δεδόχθω, κυβεύειν μεθύσκεσθαι λαγνεύειν μοιχεύειν,
[7]	καὶ τὸ πρᾶγμα ὅμοιον εἶναί	σοι	δοκεῖ οἵα ἡ Ἄορνος ἐφάνη
[7]	εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά	σοι	δοκεῖ τὸ πρῶτον· εἶτα μετ´
[9]	κακῶν, ἀλλὰ οὐκ ἂν ἡγήσαιτό	σοι,	εἰ μὴ μεγάλα πρότερον λάβοι.
[5]	δὴ ὁ Σιδώνιος ἔμπορος, Ἐγώ	σοι,	ἔφη, ὦ βασιλεῦ, ὑπισχνοῦμαι δείξειν
[9]	ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον, ὅτι	σοι	καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει
[26]	ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι	σοὶ	μᾶλλον πρέπειν περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν
[23]	καλὸς γὰρ εἶναι θέλε καὶ	σοὶ	μελέτω ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι
[25]	εἶναι ἐμοί γε δοκεῖ. Ταῦτά	σοι	παραινῶ, νὴ τὴν πάνδημον, πολὺ
[9]	ἐπὶ τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν	σοι	πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος,
[11]	φημί; κἂν εἰ μύοντι γάρ	σοι	προσελθὼν εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον
[6]	Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ	σοι	πρῶτον ὥσπερ ὁ Κέβης ἐκεῖνος
[24]	λέγειν, ὅσα ἐν βραχεῖ παρέσται	σοι	τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς.
[21]	οἰκεῖον καὶ συνᾴδοντα. Ταῦτα μέν	σοι	τὰ ἐν τοῖς λόγοις. μετὰ
[4]	ῥᾷστά τε ἅμα καὶ ἥδιστά	σοι	ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ;
[13]	Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί	σοι	τὸ πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον·
[23]	πάντως ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ	σοι	τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα ὁμοίως
[21]	γὰρ αὖ καὶ τοῦδε μελέτω	σοι	τὸν χορὸν ἔχειν οἰκεῖον καὶ
[16]	ὅρα καὶ ἄκουε. καὶ δή	σοι	τοὺς νόμους δίειμι, οἷς χρώμενόν
[1]	εἶναι δόξαις· ἀβίωτα γὰρ εἶναί	σοι	φής, εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ
[8]	καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ	σοι	φράσω· ἱκανὸν γὰρ τὸ αὐτὸν
[3]	οὐδὲν ἂν διεφέρομεν τῶν ἄλλων	ὅσοι	τὴν συνήθη ἐκείνην ἡγοῦνται, μακρὰν
[2]	ὁτιοῦν ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν	ὁπόσοι	τέως μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ
[3]	νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος, ἐκείνους	ὁπόσοι	τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ τοῦ
[2]	καὶ πλούσιοι καὶ νὴ Δία	εὐγενέστατοι	ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων. ~ὅμως
[11]	φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι.	καίτοι	τί φημί; κἂν εἰ μύοντι
[6]	δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι,	τοιοῦτοι	καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν οἱ
[8]	αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ ὁδῶν.	Ἐπὶ	δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος
[6]	τῇ δεξιᾷ παντοίοις καρποῖς ὑπερβρύον·	ἐπὶ	θατέρᾳ δέ μοι τὸν πλοῦτον
[9]	παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας ἢ	ἐπὶ	θάτερα μᾶλλον κλιθείης τῇ ῥοπῇ,
[3]	τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους	ἐπὶ	κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα
[25]	ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ	ἐπὶ	κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ τότε ἠπόρησα
[6]	γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον	ἐπὶ	κροκοδείλου τινὸς ἢ ἵππου τοῦ
[18]	ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω.	ἐπὶ	πᾶσι δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ
[18]	πολλὰ ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ	ἐπὶ	πᾶσι τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα
[20]	ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν λόγον	ἐπὶ	τὰ νῦν καθεστῶτα. οἱ μὲν
[25]	τὰ πλεῖστα, οἱ φοίνικες δὲ	ἐπὶ	τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι·
[25]	ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί με	ἐπὶ	τῇ μοχθηρίᾳ τοῦ τρόπου καὶ
[6]	ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι	ἐπὶ	τῆς ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε
[8]	ὡς οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα	ἐπὶ	τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις
[9]	τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης	ἐπὶ	τὸν γάμον. εἶτά σε κελεύσει
[8]	καὶ ἀνήροτα πάντα φυέσθω καθάπερ	ἐπὶ	τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι
[25]	χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ	ἐπὶ	τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν.
[1]	Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς	ἐπὶ	τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ
[15]	μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος,	ἐπὶ	τούτοις δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν.
[5]	διανύσαντα. ἤχθετο οὖν ὁ Ἀλέξανδρος	ἐπὶ	τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν
[23]	ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ καὶ	ἐπὶ	τούτῳ συνόντες· ἢν δὲ μὴ
[24]	ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ διεκπαίσας	ἐπὶ	τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε γάρ
[23]	αἰδεσθῇς, εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν	ἐπὶ	τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ
[9]	τὸ βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον	ἐπὶ	τῷ σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ
[22]	καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν ἅπαντας	ἐπὶ	τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων καὶ
[9]	κατὰ τούτων ὁδεύσειας ὥσπερ οἱ	ἐπὶ	τῶν κάλων βαίνοντες· εἰ δὲ
[24]	εἶναι δόξας τὸ μὲν πρῶτον	ἐπὶ	ψιλῷ τῷ τρέφεσθαι συνῆν τινι
[5]	μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους	ἀνδρὶ	εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα. ἤχθετο
[5]	τοῖς σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ	περὶ	αὐτῶν. τότε δὴ ὁ Σιδώνιος
[6]	ἰσχὺς παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι	περὶ	πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς ἐοικότες
[21]	καὶ ἤν τις ἐντύχῃ, θαυμάσια	περὶ	σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ
[26]	ἐλαύνοντα φέρεσθαι σοὶ μᾶλλον πρέπειν	περὶ	σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ περὶ
[18]	τῷ μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς,	περὶ	τῇ κνήμῃ δὲ ἡ κόρυς.
[6]	οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ	περὶ	τὴν Ῥητορικὴν οἱ ἔπαινοι. Πρόσει
[26]	περὶ σεαυτοῦ εἰπεῖν ἢ ἐκείνῳ	περὶ	τοῦ Διός· ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς
[3]	ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας	περὶ	τραχείαις ταῖς πέτραις· σὺ δὲ
[18]	λεγέσθω, καὶ ἢν οὕτω τύχῃ,	περὶ	τῷ μετώπῳ μὲν ἡ κνημίς,
[18]	καὶ μὴ σιώπα μόνον. κἂν	περὶ	ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς
[21]	σε δορυφορείτωσαν ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ	περὶ	ὧν ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ
[23]	ὡς διὰ τοῦτό σου καὶ	ἄχρι	τῆς γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ
[21]	ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν ἐπαίνων	διαλείμμασι·	καὶ γὰρ αὖ καὶ τοῦδε
[18]	Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ	πᾶσι	δὲ ὁ Μαραθὼν καὶ ὁ
[8]	εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς	πᾶσι	δόξεις, ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν
[18]	ταῦτα καὶ πυκνά. καὶ ἐπὶ	πᾶσι	τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα ὀνόματα ἐπιπολαζέτω
[20]	καὶ τὸ ἄττα σου ἐκεῖνο	τεθήπασι,	καὶ τὸν ἱδρῶτα ὁρῶντες καὶ
[17]	πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ ἅς	φασι	ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´
[22]	ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς	χείλεσι	καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ
[22]	ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν ταῖς	ἀκροάσεσι	μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον
[1]	καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα τοῖς	Ἕλλησι	δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς ἐπὶ
[18]	ὑβριστοῦ τινος ἢ μοιχοῦ λέγῃς	Ἀθήνησι,	τὰ ἐν Ἰνδοῖς καὶ Ἐκβατάνοις
[9]	τοῦ Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι	πρόσεισι	καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης
[11]	χρῆμα καὶ φίλον Ἀφροδίτῃ καὶ	Χάρισι	διαλάθοι. καίτοι τί φημί; κἂν
[5]	ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον,	εἴκοσι	μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους
[6]	πήχεις δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι	καλοῦσι,	τοιοῦτοι καὶ περὶ τὴν Ῥητορικὴν
[20]	λέγωσί τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ	δόξουσι	δρᾶν. οἱ πολλοὶ δὲ τὸ
[20]	τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν ὅπως	ἀπιστήσουσι	μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν
[20]	ὑπ´ εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ καὶ	λέγωσί	τι, ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι
[18]	δέῃ λέγειν καὶ οἱ παρόντες	ὑποβάλωσί	τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν
[6]	οἱ ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν	Ἔρωσι	μικροῖς ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν
[23]	καὶ ψεύδεσθαι, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ	τι	ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν
[18]	ὁ Κυνέγειρος, ὧν οὐκ ἄν	τι	ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ ὁ
[4]	ἥδιστά σοι ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν.	τί	γάρ; Ἡσίοδος μὲν ὀλίγα φύλλα
[21]	ὑπερεπαίνει καὶ ἐπαχθὴς γίγνου αὐτῷ.	τί	γὰρ ὁ Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ"
[16]	καὶ ἐν ἅπαντι λόγῳ καθάπερ	τι	ἥδυσμα ἐπίπαττε αὐτῶν. μελέτω δὲ
[10]	ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους ὥς	τι	μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ
[11]	οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά	τι	ξένον φάσμα δρόσῳ ἢ ἀμβροσίᾳ
[17]	μὴ σύ γε, μηδὲ εἴ	τι	ὁ λῆρος Ἰσοκράτης ἢ ὁ
[14]	τὰ γράμματα εἰδῇς· ἄλλο γάρ	τι	παρὰ ταῦτα ὁ ῥήτωρ. ~Λέξω
[9]	βαίνοντες· εἰ δὲ κἂν μικρόν	τι	παραβαίης ἢ ἔξω πατήσειας ἢ
[5]	Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους	τι	παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε διὰ
[11]	μύοντι γάρ σοι προσελθὼν εἴποι	τι,	τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο ἀνοίξας στόμα,
[20]	εὐγνωμοσύνης· ἢν δὲ καὶ λέγωσί	τι,	ὑπὸ φθόνου αὐτὸ δόξουσι δρᾶν.
[11]	Ἀφροδίτῃ καὶ Χάρισι διαλάθοι. καίτοι	τί	φημί; κἂν εἰ μύοντι γάρ
[1]	ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν	τι	χρῆμα τὴν συμβουλὴν οὖσαν, καθάπερ
[15]	ἀχρεῖα γὰρ καὶ ὑπεναντία τῷ	πράγματι.	ἀλλὰ καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην
[9]	πολὺν τὸν ἥλιον ἐπὶ τῷ	σώματι	δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς,
[3]	ἐν τῇ ὑπωρείᾳ τῆς ἀνόδου	ἔτι,	κατὰ δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν
[12]	σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον	ἔτι	λοιπὸν τῆς κόμης καὶ ὑπομειδιάσας
[24]	ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας	ἔτι	λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ
[11]	τὴν κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν	ἔτι,	οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς
[8]	οὐ γὰρ ἑώρων νέος ὢν	ἔτι	τὸ βέλτιον, ἀλλὰ τὸν ποιητὴν
[10]	ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων	ἔτι,	ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς,
[24]	ἀμαθία, ἡ ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν	οὐκέτι	Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς
[8]	τὸ δ´ οὐκ εἶχεν οὕτως·	ἀπονητὶ	γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων
[11]	αὐτός, βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις	ἀπονητὶ	καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων τοῦ
[26]	μᾶλλον δὲ ἤδη πέπαυμαι, ὥστε	ἀκονιτὶ	ἀνακηρύττεσθε καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο
[16]	καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ ἐν	ἅπαντι	λόγῳ καθάπερ τι ἥδυσμα ἐπίπαττε
[8]	μοι ἐφάνη οἵα ἐστὶν οὐχ	ὁδεύσαντι	αὐτῷ. οὐ γὰρ ἑώρων νέος
[5]	ἀπιστίαν ἀτελῆ γενομένην καὶ τῷ	ἀκούσαντι	ἀνόνητον. ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη
[15]	δυνηθείης. ἔπειτα καὐτὸς ἃ μὲν	προϊόντι	ἐπιδεικνὺς κατὰ τὴν ὁδόν, ἃ
[18]	ἔστι πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ	προσήκοντι	καὶ τὸ δεύτερον μετὰ τοῦτο
[11]	καίτοι τί φημί; κἂν εἰ	μύοντι	γάρ σοι προσελθὼν εἴποι τι,
[8]	τὴν ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´	ὅτι	ἀπορήσεις, καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν
[3]	ἐξαίρετον τῆς συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν,	ὅτι	ἡδίστην τε ἅμα καὶ ἐπιτομωτάτην
[15]	τῷ πράγματι. ἀλλὰ καὶ βοὴν	ὅτι	μεγίστην καὶ μέλος ἀναίσχυντον καὶ
[26]	καὶ θαυμάζεσθε, μόνον τοῦτο μεμνημένοι,	ὅτι	μὴ τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε
[9]	ὁδόν. ὃ δὲ πάντων ἀνιαρότατον,	ὅτι	σοι καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν
[6]	σὺ ὁ ἐραστὴς ἐπιθυμῶν δηλαδὴ	ὅτι	τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας,
[5]	οὖν ὁ Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ,	διότι	Αἰγυπτίους τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ
[8]	γε τοσοῦτον προσθήσειν μοι δοκῶ,	διότι	ἡ μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ
[18]	μηδὲν αὐτῶν δέῃ· καλὰ γάρ	ἐστι	καὶ εἰκῆ λεγόμενα. ~Ἢν δέ
[7]	μᾶλλον δὲ ἡ μὲν ἀτραπός	ἐστι	στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα,
[18]	τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ	ἔστι	πρῶτον, ἐρεῖς ἐν καιρῷ προσήκοντι
[18]	ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσας λέγε	ὅττι	κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ,
[10]	δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν ἀσθμαίνοντα καὶ	ἱδρῶτι	πολλῷ συνόντα. ~Πρὸς δὲ τὴν
[3]	ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν	ἀνιδρωτὶ	ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ ἀγρεύσεις
[9]	ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν	ἀμφὶ	Κριτίον καὶ Νησιώτην, ἀπεσφιγμένα καὶ
[20]	οὐκ ἔχουσιν ὅπως ἀπιστήσουσι μὴ	οὐχὶ	πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς λόγοις
[11]	φωνὴν ἀφείη, μάθοις ἂν ὡς	οὐχὶ	τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ
[3]	ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆς ῥητορικῆς	μονονουχὶ	καθεύδων λαβών. ~Ἡ μὲν δὴ