HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le maître de rhétorique

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ς  =  435 formes différentes pour 663 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[17]   ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους καὶ  ἅς   φασι ταύτας μελέτας, ὡς ἔχῃς
[15]   Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδές,  ἐμβὰς   Σικυωνία πίλοις τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα,
[11]   δακτύλῳ ἄκρῳ τὴν κεφαλὴν κνώμενον,  ὀλίγας   μὲν ἔτι, οὔλας δὲ καὶ
[9]   ἡμέρας καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ  ὀλυμπιάδας   ὅλας ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν
[9]   πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας καὶ  τριακάδας,   ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν,
[26]   μικρὰν ἐπιστάμενος. ~Εἶεν· μὲν  γεννάδας   εἰπὼν ταῦτα πεπαύσεται· σὺ δὲ
[24]   ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς καὶ  Λήδας   παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα δὲ
[18]   σκεπέσθω καὶ Ξέρξης φευγέτω καὶ  Λεωνίδας   θαυμαζέσθω καὶ τὰ Ὀθρυάδου γράμματα
[9]   ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα τὰ τῆς  παλαιᾶς   ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν
[11]   αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν τῆς  τραγῳδίας   ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω δὲ
[6]   καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς  Ἀμαλθείας   κέρας ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ
[6]   γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας, ὡς  γαμήσειάς   τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα
[9]   μικρόν τι παραβαίης ἔξω  πατήσειας   ἐπὶ θάτερα μᾶλλον κλιθείης
[9]   τὴν Ῥητορικήν, εἰ κατὰ τούτων  ὁδεύσειας   ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν κάλων
[9]   ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς  τραχείας   ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς
[3]   τρυφῇ διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ  σκιᾶς   ἀκριβοῦς σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν
[6]   οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν  μιᾶς   οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ
[5]   τὰ ὄρη, εἶτα διὰ τῆς  Βαβυλωνίας   εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα
[4]   δέ, πολὺ ἔνερθε ποιητικῆς  μεγαληγορίας   ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον,
[9]   τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει τῆς  ὁδοιπορίας,   ἔτη πολλά, οὐ κατὰ ἡμέρας
[24]   καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος, μητρὸς δὲ  ἀκεστρίας   ἐπ´ ἀμφοδίου τινός. αὐτὸς δὲ
[9]   μιμεῖσθαι, οἷα τὰ τῆς παλαιᾶς  ἐργασίας   ἐστίν, Ἡγησίου καὶ τῶν ἀμφὶ
[15]   λευκή, ἔργον τῆς Ταραντίνης  ἐργασίας,   ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ
[9]   καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας  ὅλας   ἀριθμῶν, ὡς καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα
[11]   κεφαλὴν κνώμενον, ὀλίγας μὲν ἔτι,  οὔλας   δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς τρίχας
[11]   ἂν ὡς οὐχὶ τῶν καθ´  ἡμᾶς   ἐστιν, οἳ ἀρούρης καρπὸν ἔδομεν,
[18]   παρόντες ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ  ἀφορμὰς   τῶν λόγων, ἅπαντα μὲν ὁπόσα
[11]   μὲν ἔτι, οὔλας δὲ καὶ  ὑακινθίνας   τὰς τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα
[9]   τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους  τινὰς   μάταιος διεξιὼν πρὸς σέ.
[7]   εἶτα μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο  τινὰς   ὁδούς. μᾶλλον δὲ μὲν
[3]   μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους  τινὰς   τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ
[18]   λέγειν καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί  τινας   ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων,
[16]   γε τῶν εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα  ἐκλέξας   ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´
[7]   γὰρ ἤδη Ἡσίοδος εὖ μάλα  ὑποδείξας   αὐτήν, ὥστε οὐδὲν ἐμοῦ δεήσει.
[11]   εἴποι τι, τὸ Ὑμήττιον ἐκεῖνο  ἀνοίξας   στόμα, καὶ τὴν συνήθη φωνὴν
[24]   ὥραν οὐ παντάπασιν ἀδόκιμος εἶναι  δόξας   τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ ψιλῷ
[22]   ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν τὰς  ἀκοὰς   τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα,
[24]   αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος  τέτταρας   ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ
[23]   λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ τοὺς  ἄνδρας;   εἰ δὴ τὰ ὅμοια πάσχοις,
[9]   κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς ἀρχαίους  ἄνδρας   ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν λόγων
[19]   ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς  ἄνδρας   τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι
[10]   πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως  ἐρᾷς   καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ ῥητορικῇ
[6]   καὶ εὐπρόσωπος, τὸ τῆς Ἀμαλθείας  κέρας   ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις
[9]   ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά, οὐ κατὰ  ἡμέρας   καὶ τριακάδας, ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας
[6]   ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ ὅλης  ἡμέρας   ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ Περσῶν
[16]   ποθὲν ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´  ἄκρας   τῆς γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα
[6]   ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς  ἄκρας,   ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν
[7]   τὸ πρῶτον· εἶτα μετ´ ὀλίγον  ὁρᾷς   δύο τινὰς ὁδούς. μᾶλλον δὲ
[24]   τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆς Ῥητορικῆς.  ὁρᾷς   ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν ἀφανοῦς
[23]   πλείων ἀναισχυντία καὶ θράσος.  ὁρᾷς   ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ
[20]   Δία ἀπὸ τῶν Δευκαλίωνος καὶ  Πύρρας   γάμων, ἢν δοκῇ, καταβίβαζε τὸν
[12]   ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης καὶ  ὑπομειδιάσας   τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο καὶ ἁπαλὸν
[19]   ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς  ὀνομάσας   ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν.
[25]   τὴν πάνδημον, πολὺ πρότερον ἐμαυτῷ  παραινέσας   καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν
[8]   ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον. ὡς οὖν  ποιήσας   ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ τὸ ἀκρότατον
[24]   ὁμώνυμος γεγένημαι. ἔπειτα δὲ γραῒ  συνοικήσας   τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς
[18]   ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ  μελλήσας   λέγε ὅττι κεν ἐπ´ ἀκαιρίμαν
[14]   μᾶλλον δὲ ἤδη προχώρει μηδὲν  ὀκνήσας   μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ προετελέσθης
[17]   τῶν πάλαι εἰρημένα, καὶ ταῦτα  συμφορήσας   ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς τοὺς προσομιλοῦντας.
[16]   Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν ἀκριβῶς  ἐκμελετήσας,   πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς γλώττης
[24]   ταύτην ῥᾴστην οὖσαν κατεῖδον καὶ  διεκπαίσας   ἐπὶ τῷ ἄκρῳ ἐγενόμην— ὑπῆρχε
[1]   καὶ δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο  ἀγούσας   ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις
[22]   ἁπάντων ξένον τινὰ ἔπαινον ἐπειπεῖν  τὰς   ἀκοὰς τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ
[1]   τοῖς Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ  τὰς   ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές
[13]   τοὺς αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες  τὰς   μελίττας καὶ οἱ χοροὶ τοὺς
[11]   ἔτι, οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας  τὰς   τρίχας εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον
[17]   λόγους καὶ ἅς φασι ταύτας  μελέτας,   ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος
[15]   δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ τοὺς  πάντας   ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως
[22]   καὶ ἐν ταῖς ἀκροάσεσι μετὰ  πάντας   εἰσιέναι χρή, ἐπίσημον γάρ· καὶ
[22]   ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα, ὡς ναυτιᾶν  ἅπαντας   ἐπὶ τῷ φορτικῷ τῶν ὀνομάτων
[22]   τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς  ἅπαντας   καὶ μῖσος καὶ βλασφημία καὶ
[23]   κἂν μὴ ποιῇς, καὶ πρὸς  ἅπαντας   λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι ὑπὸ
[13]   μελίττας καὶ οἱ χοροὶ τοὺς  ἐνδιδόντας.   ~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς
[24]   γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς  ὀδόντας   ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους.
[5]   γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου  κομίζοντας.   ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ εἰς
[3]   κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ τραύματα  λαμβάνοντας   περὶ τραχείαις ταῖς πέτραις· σὺ
[3]   καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις  ἀνέρποντας,   ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ
[17]   συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς τοὺς  προσομιλοῦντας.   οὕτω γάρ σε λεὼς
[19]   πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς  δικαστὰς   ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου τὴν
[25]   προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ τοὺς  δικαστὰς   τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι
[13]   αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες τὰς  μελίττας   καὶ οἱ χοροὶ τοὺς ἐνδιδόντας.
[17]   ἡμῶν λόγους καὶ ἅς φασι  ταύτας   μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων
[1]   ~ΡΗΤΟΡΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ.  ~Ἐρωτᾷς,   μειράκιον, ὅπως ἂν ῥήτωρ
[23]   ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς τοὺς  ἔρωτας   μὴ διαρκέσῃς. πάντα αὐτή γε
[11]   οὔλας δὲ καὶ ὑακινθίνας τὰς  τρίχας   εὐθετίζοντα, πάναβρόν τινα Σαρδανάπαλλον
[13]   σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς καὶ οἱ  τέττιγες   τὰς μελίττας καὶ οἱ χοροὶ
[6]   ἐκπετόμενοι. εἰ που τὸν Νεῖλον  εἶδες   γραφῇ μεμιμημένον, αὐτὸν μὲν κείμενον
[15]   κρηπὶς Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ  πολυσχιδές,   ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις τοῖς
[18]   καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν ὅλως  ἀνδρῶδες   αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ μελλήσας
[23]   θράσος. ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ  γυναῖκες   καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ
[25]   ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα, οἱ  φοίνικες   δὲ ἐπὶ τῇ θύρᾳ χλωροὶ
[22]   δὲ μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα,  εὐτελὲς   γάρ, μηδ´ ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ
[1]   τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας ὁδοὺς  αἵτινές   ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´
[9]   ἀγρυπνίαν καὶ ὑδατοποσίαν καὶ τὸ  ἀλιπαρὲς   ἀναγκαῖα ταῦτα καὶ ἀπαραίτητα φήσει·
[20]   νῦν καθεστῶτα. οἱ μὲν γὰρ  συνιέντες   ὀλίγοι, οἳ μάλιστα μὲν σιωπήσονται
[26]   τῷ τάχει ἡμῶν κεκρατήκατε ὠκύτεροι  φανέντες,   ἀλλὰ τῷ ῥᾴστην καὶ πρανῆ
[2]   σκόπει γοῦν ὁπόσοι τέως μηδὲν  ὄντες   ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι καὶ νὴ
[21]   ποτε αἴσθοιντό σε καταπεσούμενον, χεῖρα  ὀρέγοντες   καὶ παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον
[9]   ὥσπερ οἱ ἐπὶ τῶν κάλων  βαίνοντες·   εἰ δὲ κἂν μικρόν τι
[23]   ἔστωσαν οἱ καὶ ἐπὶ τούτῳ  συνόντες·   ἢν δὲ μὴ ὦσιν, οἰκέται
[18]   καὶ δέῃ λέγειν καὶ οἱ  παρόντες   ὑποβάλωσί τινας ὑποθέσεις καὶ ἀφορμὰς
[21]   σε καταπεσούμενον, χεῖρα ὀρέγοντες καὶ  παρέχοντες   εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν τοῖς
[20]   ἐκεῖνο τεθήπασι, καὶ τὸν ἱδρῶτα  ὁρῶντες   καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν
[6]   περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι μικροῖς  ἐοικότες   πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι. εἰ
[13]   πολὺ φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα  ὑπερφυὲς   καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε
[17]   δὲ προνόμιον, τὸν ὄρθρον δὲ  ἀκροκνεφές.   ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸς ποίει
[18]   ὀνόματα ἐπιπολαζέτω καὶ ἐπανθείτω, καὶ  συνεχὲς   τὸ ἄττα καὶ τὸ δήπουθεν,
[6]   αἳ πρὸς τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον,  ἧς   ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι δοκεῖς.
[6]   δέ σοι πρῶτον ὥσπερ  Κέβης   ἐκεῖνος εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ
[18]   περὶ ὑβριστοῦ τινος μοιχοῦ  λέγῃς   Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς καὶ
[2]   οὖν θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ  ὀλίγης   τῆς σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´
[14]   κοινότατον, μηδὲ γράφειν τὰ γράμματα  εἰδῇς·   ἄλλο γάρ τι παρὰ ταῦτα
[2]   οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης τῆς  σπουδῆς   δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ καὶ
[7]   μὲν ἀτραπός ἐστι στενὴ καὶ  ἀκανθώδης   καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ δίψος
[9]   πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος,  ἀνδρώδης   τὸ βάδισμα, πολὺν τὸν ἥλιον
[24]   ~Ἢν ταῦτα, παῖ, καλῶς  ἐκμάθῃς—   δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ ἐν
[6]   πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ γε  πάθῃς   τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενος
[20]   μή ποτε γράψῃς σκεψάμενος  παρέλθῃς,   ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά γε.
[15]   καὶ ἐσθὴς δὲ ἔστω  εὐανθὴς   λευκή, ἔργον τῆς Ταραντίνης
[16]   πορφύρα μόνον ἔστω καλὴ καὶ  εὐανθής,   κἂν σισύρα τῶν παχειῶν τὸ
[9]   τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς  ὀρθῆς   ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ τὸν
[15]   ἔστιν ὅτε ἱκανά. καὶ  ἐσθὴς   δὲ ἔστω εὐανθὴς λευκή,
[23]   καὶ τὸ δεῖνα δέ, μὴ  αἰδεσθῇς,   εἰ καὶ πρὸς ἀνδρῶν ἐπὶ
[14]   ὀκνήσας μηδὲ πτοηθείς, εἰ μὴ  προετελέσθης   ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς ῥητορικῆς,
[26]   ταῦτα πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν  πεισθῇς   τοῖς εἰρημένοις, καὶ δὴ παρεῖναι
[21]   σαυτοῦ λέγε καὶ ὑπερεπαίνει καὶ  ἐπαχθὴς   γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ
[9]   εἰ δὲ κἂν μικρόν τι  παραβαίης   ἔξω πατήσειας ἐπὶ
[15]   ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι  δυνηθείης.   ἔπειτα καὐτὸς μὲν προϊόντι
[9]   πατήσειας ἐπὶ θάτερα μᾶλλον  κλιθείης   τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε τῆς
[23]   ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι  δοκοίης,   καὶ ταῦτα γενειήτης καὶ
[23]   αὐχεῖν γε, κἂν μὴ  ποιῇς,   καὶ πρὸς ἅπαντας λέγειν καὶ
[3]   ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ τῆς  ῥητορικῆς   μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ μὲν
[10]   καὶ εἰς τὸ εὐθὺ τῆς  ῥητορικῆς   ὁδός. σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι
[14]   προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ τῆς  ῥητορικῆς,   ὁπόσα ἄλλη προπαιδεία τοῖς
[24]   σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ τῆς  Ῥητορικῆς.   ὁρᾷς ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν
[4]   ῥήτορα δέ, πολὺ ἔνερθε  ποιητικῆς   μεγαληγορίας ἐστίν, ἐν βραχεῖ καταστῆναι
[6]   κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν μιᾶς οὐδὲ  ὅλης   ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ
[16]   χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου τῆς  ἀναβολῆς,   ἔπειτα πεντεκαίδεκα οὐ πλείω
[3]   ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον τῆς  συμβουλῆς   τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην τε
[12]   ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς  κόμης   καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν ἐκεῖνο
[17]   Ἰσοκράτης χαρίτων ἄμοιρος  Δημοσθένης   ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ
[9]   βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας ὁδοῦ  ἐκείνης   ἡγεμών, λήρους τινὰς μάταιος
[15]   εὐανθὴς λευκή, ἔργον τῆς  Ταραντίνης   ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα,
[26]   περὶ τοῦ Διός· ἐγὼ δὲ—  ἀγεννὴς   γὰρ καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι
[20]   οἳ μάλιστα μὲν σιωπήσονται ὑπ´  εὐγνωμοσύνης·   ἢν δὲ καὶ λέγωσί τι,
[19]   δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς  αἰσχύνης   ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι,
[18]   τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω καὶ  Ξέρξης   φευγέτω καὶ Λεωνίδας θαυμαζέσθω καὶ
[11]   τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν, οἳ  ἀρούρης   καρπὸν ἔδομεν, ἀλλά τι ξένον
[7]   γίγνεται τοῦ γεγαμηκότος. ~εἶτ´ ἐπειδὰν  πλησιάσῃς   τῷ ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον
[23]   οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ  διαρκέσῃς.   πάντα αὐτή γε ἐπιστάσθω καὶ
[3]   μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς ἐκ  μέσης   αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν
[13]   οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις.  προσδοκήσῃς   δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι οἷον
[1]   αὐτά, ἢν τὸ μετὰ τοῦτο  ἐθελήσῃς   αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν ἀκούσῃς
[19]   καὶ μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε  ἀπορήσῃς   πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς
[3]   πρὸς τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων  ἀποδυσπετήσῃς,   μυρίους τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι
[4]   σὺ δὲ πρὸς Φιλίου μὴ  ἀπιστήσῃς,   εἰ ῥᾷστά τε ἅμα καὶ
[22]   καὶ ἐπιφράττεσθαι τὰ ὦτα. καὶ  ἐπισείσῃς   δὲ μὴ πολλάκις τὴν χεῖρα,
[17]   τὸν ὀρχηστὴν δὲ χειρίσοφον. ἂν  σολοικίσῃς   δὲ βαρβαρίσῃς, ἓν ἔστω
[17]   χειρίσοφον. ἂν σολοικίσῃς δὲ  βαρβαρίσῃς,   ἓν ἔστω φάρμακον ἀναισχυντία,
[9]   σε τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ  ἀγούσης   ἐπὶ τὸν γάμον. εἶτά σε
[1]   ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν οἷς ἂν  ἀκούσῃς   παρ´ ἡμῶν καὶ φιλοπόνως αὐτὰ
[24]   ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς ὀδόντας  ἐχούσης,   χρυσίῳ καὶ τούτους ἐνδεδεμένους. πλὴν
[8]   τοὺς πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ  τῆς   αἱρέσεως τῶν λόγων καὶ ὁδῶν.
[19]   ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ  τῆς   αἰσχύνης ἤδη πρὸς τὴν ἔξοδον
[6]   δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ  τῆς   ἄκρας, ὡς γαμήσειάς τε αὐτὴν
[6]   πάνυ καλὴ καὶ εὐπρόσωπος, τὸ  τῆς   Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα ἐν τῇ
[16]   ἐπιμεληθῆναι χρὴ μάλιστα καὶ εὐμόρφου  τῆς   ἀναβολῆς, ἔπειτα πεντεκαίδεκα οὐ
[3]   ὑψηλοῦ ἐπισκοπῶν ἐν τῇ ὑπωρείᾳ  τῆς   ἀνόδου ἔτι, κατὰ δυσβάτων καὶ
[5]   Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε  τῆς   ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ
[5]   ἔδει τὰ ὄρη, εἶτα διὰ  τῆς   Βαβυλωνίας εἰς τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν,
[16]   ἀκριβῶς ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας  τῆς   γλώττης ἔχε— τὸ ἄττα καὶ
[23]   διὰ τοῦτό σου καὶ ἄχρι  τῆς   γυναικωνίτιδος εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα
[12]   πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν  τῆς   κόμης καὶ ὑπομειδιάσας τὸ γλαφυρὸν
[9]   καὶ τὸν χρόνον πάμπολυν ὑπογράψει  τῆς   ὁδοιπορίας, ἔτη πολλά, οὐ κατὰ
[26]   γὰρ καὶ δειλός εἰμι— ἐκστήσομαι  τῆς   ὁδοῦ ὑμῖν καὶ παύσομαι τῇ
[9]   κλιθείης τῇ ῥοπῇ, ἐκπεσεῖσθαί σε  τῆς   ὀρθῆς ὁδοῦ καὶ ἀγούσης ἐπὶ
[9]   οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι, οἷα τὰ  τῆς   παλαιᾶς ἐργασίας ἐστίν, Ἡγησίου καὶ
[3]   βραχεῖ ὅσα ἐστὶν ἀγαθὰ παρὰ  τῆς   ῥητορικῆς μονονουχὶ καθεύδων λαβών. ~Ἡ
[10]   ἀπράγμων καὶ εἰς τὸ εὐθὺ  τῆς   ῥητορικῆς ὁδός. σὺ δὲ μήτε
[14]   μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ πρὸ  τῆς   ῥητορικῆς, ὁπόσα ἄλλη προπαιδεία
[24]   παρέσται σοι τὰ ἀγαθὰ παρὰ  τῆς   Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς πατρὸς
[24]   τὰ ψυχρὰ ἐκεῖνα τὰ ἐκ  τῆς   σοροῦ φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει
[2]   θήραμα οὐ σμικρὸν οὐδὲ ὀλίγης  τῆς   σπουδῆς δεόμενον, ἀλλὰ ἐφ´ ὅτῳ
[3]   ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´ ἡμῶν ἐξαίρετον  τῆς   συμβουλῆς τοῦτό ἐστιν, ὅτι ἡδίστην
[15]   ἔστω εὐανθὴς λευκή, ἔργον  τῆς   Ταραντίνης ἐργασίας, ὡς διαφαίνεσθαι τὸ
[11]   Κινύραν αὐτὸν Ἀγάθωνα, τὸν  τῆς   τραγῳδίας ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω
[9]   δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς,  τῆς   τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών, λήρους
[5]   τὸν ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον  τῆς   ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς.
[17]   μηδὲ εἴ τι λῆρος  Ἰσοκράτης   χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης
[26]   τινα τῶν κωμικῶν, καθάπερ  νομοθέτης   καὶ διδάσκαλος, ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα
[24]   κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός τις  οἰκέτης   ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´
[23]   ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι δοκοίης, καὶ ταῦτα  γενειήτης   καὶ νὴ Δία φαλακρὸς
[4]   τοῦ Ἑλικῶνος λαβὼν αὐτίκα μάλα  ποιητὴς   ἐκ ποιμένος κατέστη καὶ ᾖδε
[13]   Τιτυὸς Ὦτος  Ἐφιάλτης,   ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ φανεῖταί σοι
[8]   μὲν τραχεῖα ἐκείνη καὶ  ἀνάντης   οὐ πολλὰ ἴχνη τῶν ὁδοιπόρων
[22]   τὴν χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´  ἀναστῇς,   πλὴν ἅπαξ γε δὶς
[6]   ἔπαινοι. Πρόσει δὴ σὺ  ἐραστὴς   ἐπιθυμῶν δηλαδὴ ὅτι τάχιστα γενέσθαι
[1]   σεμνότατον τοῦτο καὶ πάντιμον ὄνομα  σοφιστὴς   εἶναι δόξαις· ἀβίωτα γὰρ εἶναί
[16]   ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς  γλώττης   ἔχε— τὸ ἄττα καὶ κᾆτα
[3]   ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς ἐκ μέσης  αὐτῆς   ἀναστρέψαι καμόντα, ἐπεὶ οὐδὲν ἂν
[24]   τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς  αὐτῆς   ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας
[10]   ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο πρὸς  αὐτῆς,   ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ τούτῳ
[1]   δόξαις· ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι  φής,   εἰ μὴ τοιαύτην τινὰ τὴν
[20]   σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ  σαφὴς   ταῦτά γε. ~Οἱ φίλοι δὲ
[21]   ἐγκεκαλυμμένον αὐτὸν καὶ περὶ ὧν  ἔφης   μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν τις
[17]   ἅς φασι ταύτας μελέτας, ὡς  ἔχῃς   ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν καιρῷ
[5]   καθῃρηκώς· ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς  ἀρχῆς   διαθεῖν τοὺς γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα
[26]   δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ  ἀρχῆς   ἐπόθεις ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε
[20]   πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή ποτε  γράψῃς   σκεψάμενος παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ
[3]   καὶ πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ  τραχείαις   ταῖς πέτραις· σὺ δὲ πρὸ
[25]   καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν ταῖς  δίκαις   ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ
[9]   σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα ταῖς  γραμμαῖς.   πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν καὶ
[1]   καὶ πάντιμον ὄνομα σοφιστὴς εἶναι  δόξαις·   ἀβίωτα γὰρ εἶναί σοι φής,
[5]   εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν τοῖς  σατράπαις   τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ αὐτῶν.
[3]   τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις ταῖς  πέτραις·   σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω
[22]   πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ ἐν  ταῖς   ἀκροάσεσι μετὰ πάντας εἰσιέναι χρή,
[9]   καὶ σκληρὰ καὶ ἀκριβῶς ἀποτεταμένα  ταῖς   γραμμαῖς. πόνον δὲ καὶ ἀγρυπνίαν
[25]   ἀλλὰ καὶ ῥήτωρ δοκῶ κἀν  ταῖς   δίκαις ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ
[3]   πολλὰ τραύματα λαμβάνοντας περὶ τραχείαις  ταῖς   πέτραις· σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ
[22]   ἀναστῇς, πλὴν ἅπαξ γε  δὶς   τὸ πλεῖστον. ὑπομειδία δὲ τὰ
[5]   κομίζοντας. ἐκ Περσῶν δὲ πολλὴ  εἰς   Αἴγυπτον ἐγίγνετο ὁδός· ἐκπεριιέναι
[6]   ὑπερπετασθέντα τὸ ὄρος ἐκ Περσῶν  εἰς   Αἴγυπτον. Ἐθέλω δέ σοι πρῶτον
[5]   ὁδὸν οὐ πολλὴν ἐκ Περσῶν  εἰς   Αἴγυπτον. εἰ γάρ τις ὑπερβαίη
[5]   πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ μόλις  εἰς   Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ
[24]   αὐτοῖς βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ  εἰς   μακράν σε ἄριστον ῥήτορα καὶ
[10]   ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς  εἰς   μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν
[5]   ὄρη, εἶτα διὰ τῆς Βαβυλωνίας  εἰς   τὴν Ἀραβίαν ἐλθεῖν, εἶτα ἐρήμην
[23]   ὑπὸ τῶν γυναικῶν σπουδάζεσθαι δοκεῖν·  εἰς   τὴν ῥητορικὴν γὰρ καὶ τοῦτο
[17]   σοφὸς ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν  εἰς   τὸ ἀκρότατον ἀπηκριβωμένος. ἀλλὰ καὶ
[10]   κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ ἀπράγμων καὶ  εἰς   τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς ὁδός.
[17]   καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος  εἰς   τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ σε
[1]   ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´  οὐδεὶς   φθόνος, παῖ, καὶ μάλιστα
[3]   μυρίους τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι  οἰηθείς.   οὐ γάρ σε τραχεῖάν τινα
[18]   ἀκαιρίμαν γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων  ἐπιμεληθείς,   ὡς τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν
[14]   ἤδη προχώρει μηδὲν ὀκνήσας μηδὲ  πτοηθείς,   εἰ μὴ προετελέσθης ἐκεῖνα τὰ
[9]   τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα  παρατιθεὶς   τῶν λόγων οὐ ῥᾴδια μιμεῖσθαι,
[10]   ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς  προτιθεὶς   καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι
[26]   παρεῖναι νόμιζε οἷπερ ἐξ ἀρχῆς  ἐπόθεις   ἐλθεῖν, καὶ οὐδέν σε κωλύσει
[25]   φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος.  ~ἐξωσθεὶς   δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως οὐδὲ
[13]   τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος αὐτὸς  ἥκεις   ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ ἡμέτερα
[13]   πρὸς οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα  ἥκεις.   προσδοκήσῃς δὲ μηδὲν τοιοῦτον ὄψεσθαι
[6]   ἧς ἐρᾶν οὐ μετρίως μοι  δοκεῖς.   καὶ δῆτα μὲν ἐφ´
[7]   τῷ ὄρει, τὸ μὲν πρῶτον  ἀπογιγνώσκεις   τὴν ἄνοδον, καὶ τὸ πρᾶγμα
[14]   ~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ αὐτὸς  ἐθέλεις   γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ ἂν
[1]   ἀγούσας ὁδοὺς αἵτινές ποτέ εἰσιν  ἐθέλεις   ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς φθόνος,
[10]   εἰ πάντως ἐρᾷς καὶ τάχιστα  ἐθέλεις   τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι,
[3]   οὐδὲ ὄρθιον καὶ ἱδρῶτος μεστὴν  ἡμεῖς   ἄξομεν, ὡς ἐκ μέσης αὐτῆς
[8]   καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι  δόξεις,   ἐγώ σοι φράσω· ἱκανὸν γὰρ
[18]   ὥσπερ οὖν καὶ ἔστι πρῶτον,  ἐρεῖς   ἐν καιρῷ προσήκοντι καὶ τὸ
[8]   οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ ἤδη  ἀπορεῖς,   ποτέραν τρεπτέον. ὡς οὖν ποιήσας
[18]   καὶ οἱ παρόντες ὑποβάλωσί τινας  ὑποθέσεις   καὶ ἀφορμὰς τῶν λόγων, ἅπαντα
[8]   ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ  γαμήσεις   καὶ θαυμαστὸς πᾶσι δόξεις, ἐγώ
[8]   ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἀναβήσῃ καὶ  εὐδαιμονήσεις   καὶ γαμήσεις καὶ θαυμαστὸς πᾶσι
[8]   ἀρχὴν ἀφικόμενος εὖ οἶδ´ ὅτι  ἀπορήσεις,   καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον.
[13]   τούς γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα  εὑρήσεις   ὁπόσον σάλπιγξ τοὺς αὐλοὺς
[11]   ~Πρὸς δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν  εὑρήσεις   πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις
[23]   τὰ ὅμοια πάσχοις, καὶ ταῦτα  διοίσεις   τῶν ἄλλων. καὶ μὴν καὶ
[3]   ἀνιδρωτὶ ἐπιστήσῃ τῇ ἄκρᾳ καὶ  ἀγρεύσεις   οὐ καμὼν καὶ νὴ Δί´
[22]   γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις.  ἀμφιλαφεῖς   δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων
[6]   τινα παιδία παρ´ αὐτὸν παίζοντα—  πήχεις   δὲ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι,
[25]   ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ τοὺς  δυστυχεῖς   χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ καὶ
[17]   δὲ ἀπόρρητα καὶ ξένα ῥήματα,  σπανιάκις   ὑπὸ τῶν πάλαι εἰρημένα, καὶ
[19]   τὸ δὲ οἴμοι τῶν κακῶν  πολλάκις,   καὶ μηρὸς πατασσέσθω, καὶ
[7]   μικρῷ πρόσθεν εἶπον, ἵνα μὴ  πολλάκις   τὰ αὐτὰ λέγων ἐπέχω σε
[22]   ὦτα. καὶ ἐπισείσῃς δὲ μὴ  πολλάκις   τὴν χεῖρα, εὐτελὲς γάρ, μηδ´
[3]   δυσβάτων καὶ ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν  μόλις   ἀνέρποντας, ἀποκυλιομένους ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε
[5]   ἐρήμην πολλὴν περάσαντα ἀφικέσθαι ποτὲ  μόλις   εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ
[18]   Ὀθρυάδου γράμματα ἀναγιγνωσκέσθω, καὶ  Σαλαμὶς   καὶ τὸ Ἀρτεμίσιον καὶ αἱ
[18]   περὶ τῷ μετώπῳ μὲν  κνημίς,   περὶ τῇ κνήμῃ δὲ
[19]   ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ ὅλως  τυραννὶς   τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως δὲ
[1]   μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς αὐτὸς ἐμμένειν  οἷς   ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ
[14]   μάθοις, ἕπου μόνον, μέλημα,  οἷς   ἂν εἴπω καὶ ζήλου πάντα,
[14]   ζήλου πάντα, καὶ τοὺς νόμους  οἷς   ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς μοι
[16]   δή σοι τοὺς νόμους δίειμι,  οἷς   χρώμενόν σε Ῥητορικὴ γνωριεῖ
[17]   αὐτούς, εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι  λέγοις,   τὸ δὲ ἡλίῳ θέρεσθαι εἱληθερεῖσθαι,
[20]   οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν τοῖς  λόγοις   ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως τε
[11]   ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς ἐν τοῖς  λόγοις   ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα ἐλαύνων
[21]   μέν σοι τὰ ἐν τοῖς  λόγοις.   μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα σε
[1]   τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖς  λόγοις   ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον
[18]   μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ ἐν  Ἰνδοῖς   καὶ Ἐκβατάνοις λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι
[7]   αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν, ἀτεχνῶς οὐδὲ  ὀρνέοις   ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς
[11]   λέγω δὲ ὡς ἀπὸ τούτων  γνωρίζοις   αὐτόν, μηδέ σε οὕτω θεσπέσιον
[11]   καὶ τὴν συνήθη φωνὴν ἀφείη,  μάθοις   ἂν ὡς οὐχὶ τῶν καθ´
[14]   οὐκ ἂν παρ´ ἄλλου ῥᾷον  μάθοις,   ἕπου μόνον, μέλημα, οἷς
[14]   ἄλλη προπαιδεία τοῖς ἀνοήτοις καὶ  ματαίοις   μετὰ πολλοῦ καμάτου ὁδοποιεῖ· οὐδὲν
[6]   κέρας ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ  παντοίοις   καρποῖς ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ
[26]   τοῖς νόμοις ἔν τε τοῖς  δικαστηρίοις   κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς πλήθεσιν
[22]   αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων τοῖς  συκοφαντικοῖς   τὰ ὦτα. Τὰ δ´ ἄλλα
[15]   ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις τοῖς  λευκοῖς   ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ καὶ
[5]   Ἀλέξανδρος Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν  Ἀρβήλοις   μάχην Δαρεῖον καθῃρηκώς· ἔδει δὲ
[15]   τὸ πολυσχιδές, ἐμβὰς Σικυωνία  πίλοις   τοῖς λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι
[5]   τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ τοῖς  πολλοῖς.   ~ἀλλὰ μὴ σύ γε πάθῃς
[20]   ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ τοῖς  πολλοῖς·   ὥστε ὅρα μή ποτε γράψῃς
[26]   οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον τοῖς  νόμοις   ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν
[18]   Ἀθήνησι, τὰ ἐν Ἰνδοῖς καὶ  Ἐκβατάνοις   λεγέσθω. ἐπὶ πᾶσι δὲ
[26]   σὺ δὲ ἢν πεισθῇς τοῖς  εἰρημένοις,   καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε οἷπερ
[22]   δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς  λεγομένοις.   ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν
[19]   καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου τοῖς  λεγομένοις   καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν πυγήν.
[10]   τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι τοῖς  πόνοις   παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως ἐρᾷς
[6]   ἔχουσα ἐν τῇ δεξιᾷ παντοίοις  καρποῖς   ὑπερβρύον· ἐπὶ θατέρᾳ δέ μοι
[22]   ψεῦδος πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´  ἄκροις   ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος
[6]   ἔπαινοι περὶ πᾶσαν αὐτὴν Ἔρωσι  μικροῖς   ἐοικότες πολλοὶ ἁπανταχόθεν περιπλεκέσθωσαν ἐκπετόμενοι.
[25]   τὰ πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς  τοῖς   ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν
[14]   ῥητορικῆς, ὁπόσα ἄλλη προπαιδεία  τοῖς   ἀνοήτοις καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ
[25]   γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι  τοῖς   δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι
[26]   ἑπόμενον τοῖς νόμοις ἔν τε  τοῖς   δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν τοῖς
[24]   οὐκέτι Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη  τοῖς   Διὸς καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος
[26]   πεπαύσεται· σὺ δὲ ἢν πεισθῇς  τοῖς   εἰρημένοις, καὶ δὴ παρεῖναι νόμιζε
[1]   ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα  τοῖς   Ἕλλησι δοκοῦντα· καὶ δὴ τὰς
[22]   καὶ δῆλος γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος  τοῖς   λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ ἀφορμαὶ
[19]   πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου  τοῖς   λεγομένοις καὶ βάδιζε μεταφέρων τὴν
[15]   πολυσχιδές, ἐμβὰς Σικυωνία πίλοις  τοῖς   λευκοῖς ἐπιπρέπουσα, καὶ ἀκόλουθοι πολλοὶ
[20]   μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα ἐν  τοῖς   λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε. ἄλλως
[11]   ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς ἐν  τοῖς   λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ τὰ τέθριππα
[21]   Ταῦτα μέν σοι τὰ ἐν  τοῖς   λόγοις. μετὰ ταῦτα δὲ προϊόντα
[1]   τινὰ τὴν δύναμιν περιβάλοιο ἐν  τοῖς   λόγοις ὡς ἄμαχον εἶναι καὶ
[7]   δοκεῖ οἵα Ἄορνος ἐφάνη  τοῖς   Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν,
[21]   παρέχοντες εὑρεῖν τὸ λεχθησόμενον ἐν  τοῖς   μεταξὺ τῶν ἐπαίνων διαλείμμασι· καὶ
[26]   καὶ οὐδέν σε κωλύσει ἑπόμενον  τοῖς   νόμοις ἔν τε τοῖς δικαστηρίοις
[26]   τοῖς δικαστηρίοις κρατεῖν καὶ ἐν  τοῖς   πλήθεσιν εὐδοκιμεῖν καὶ ἐπέραστον εἶναι
[5]   παράδοξον τῆς ὑποσχέσεως ἄπιστον δοκεῖ  τοῖς   πολλοῖς. ~ἀλλὰ μὴ σύ γε
[20]   τὴν ἀπολογίαν καὶ θαῦμα παρὰ  τοῖς   πολλοῖς· ὥστε ὅρα μή ποτε
[10]   παραλαβὼν τὸ τελευταῖον προγηρᾶσαι  τοῖς   πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ πάντως
[5]   οὐκ εἶχε διὰ ταχέων ἐκπέμπειν  τοῖς   σατράπαις τὰ δοκοῦντά οἱ περὶ
[22]   δὲ αἱ ἀφορμαὶ τῶν μέμψεων  τοῖς   συκοφαντικοῖς τὰ ὦτα. Τὰ δ´
[13]   ὅστις ἦν σοφώτατος ἐν  τοῖς   τότε; εἰ δὲ μὴ τοῦτο,
[22]   καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ  τοῖς   χείλεσι καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας
[25]   πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς  ἀνοήτοις   καθυπισχνούμενος, καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ
[14]   ὁπόσα ἄλλη προπαιδεία τοῖς  ἀνοήτοις   καὶ ματαίοις μετὰ πολλοῦ καμάτου
[14]   οὐδὲν γὰρ αὐτῶν δεήσει. ἀλλ´  ἀνίπτοις   ποσίν— παροιμία φησίν ἔμβαινε,
[24]   δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ ἐν  αὐτοῖς   βαρύ— θαρρῶν ἐπαγγέλλομαι οὐκ εἰς
[19]   μὴ ἐπαινῶσιν, ἀγανάκτει καὶ λοιδοροῦ  αὐτοῖς·   ἢν δὲ ὀρθοὶ ἑστήκωσιν ὑπὸ
[25]   τῇ θύρᾳ χλωροὶ καὶ ἐστεφανωμένοι·  τούτοις   γὰρ ἐπὶ τοὺς δυστυχεῖς χρῶμαι
[11]   εὑρήσεις πολλοὺς καὶ ἄλλους, ἐν  τούτοις   δὲ καὶ πάνσοφόν τινα καὶ
[15]   τὴν ἀμαθίαν, εἶτα θράσος, ἐπὶ  τούτοις   δὲ τόλμαν καὶ ἀναισχυντίαν. αἰδῶ
[16]   μηδὲν τῶν ἄλλων, εἰ ἀνόμοια  τούτοις   καὶ ἀσύμφυλα καὶ ἀπῳδά.
[9]   ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ  τούτοις   οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν
[6]   αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ πάντα ἐκεῖνα  ἔχοις,   τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺς
[23]   ἄνδρας; εἰ δὴ τὰ ὅμοια  πάσχοις,   καὶ ταῦτα διοίσεις τῶν ἄλλων.
[15]   διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ  κρηπὶς   Ἀττικὴ γυναικεία, τὸ πολυσχιδές,
[4]   καθεύδων λαβών. ~Ἡ μὲν δὴ  ὑπόσχεσις   οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ πρὸς
[9]   ~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι καρτερός  τις   ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ βάδισμα,
[1]   παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε νέος  τις   αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων,
[4]   ἐν βραχεῖ καταστῆναι ἀδύνατον, εἴ  τις   ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν; ~Ὡς
[21]   ἔφης μεταξὺ διαλαμβάνοντα. καὶ ἤν  τις   ἐντύχῃ, θαυμάσια περὶ σαυτοῦ λέγε
[13]   τῷδε παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ  τις   Τιτυὸς Ὦτος
[22]   τῶν λεγόντων. καὶ ἢν μέν  τις   καλῶς εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ
[24]   ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ κατάρατός  τις   οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον εἴην
[5]   Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. εἰ γάρ  τις   ὑπερβαίη τὰ ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη
[13]   ὅτε Χαιρεφῶν ἤρετο αὐτόν, ἔδειξεν  ὅστις   ἦν σοφώτατος ἐν τοῖς
[17]   ποτέ, ποιητοῦ συγγραφέως,  ὃς   οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς ἀνὴρ
[24]   παρὰ τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ,  ὃς   πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ
[23]   τοῦτό σου καὶ ἄχρι τῆς  γυναικωνίτιδος   εὐδοκιμοῦντος. καὶ τὸ δεῖνα δέ,
[24]   πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς  ἑβδομηκοντούτιδος   τέτταρας ἔτι λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης,
[5]   πολλὴ εἰς Αἴγυπτον ἐγίγνετο  ὁδός·   ἐκπεριιέναι γὰρ ἔδει τὰ ὄρη,
[10]   εἰς τὸ εὐθὺ τῆς ῥητορικῆς  ὁδός.   σὺ δὲ μήτε πείθεσθαι μήτε
[7]   ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη γὰρ ἤδη  Ἡσίοδος   εὖ μάλα ὑποδείξας αὐτήν, ὥστε
[4]   ταῦτα ἐπιδείξειν φαμέν. τί γάρ;  Ἡσίοδος   μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ
[22]   γὰρ καὶ ἀναισχυντία καὶ  ψεῦδος   πρόχειρον καὶ ὅρκος ἐπ´ ἄκροις
[13]   δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ  κλέος   αὐτὸς ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων
[1]   παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε  νέος   τις αὐτὸς ὤν, ὀρεγόμενος τῶν
[8]   ὁδεύσαντι αὐτῷ. οὐ γὰρ ἑώρων  νέος   ὢν ἔτι τὸ βέλτιον, ἀλλὰ
[3]   μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς τὸ  μέγεθος   τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς
[20]   ἔστω. ~Ὅπως δὲ καὶ τὸ  πλῆθος   τῶν λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν
[9]   ἐκείνης ἡγεμών, λήρους τινὰς  μάταιος   διεξιὼν πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ
[5]   ὄρη ταῦτα— ὑπερβαίη δ´ ἂν  τριταῖος—   αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ οὗτός
[10]   μὲν ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ  ἀρχαῖος   ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος,
[26]   εἰπεῖν ἐκείνῳ περὶ τοῦ  Διός·   ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ
[24]   Ποθεινὸς ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς  Διὸς   καὶ Λήδας παισὶν ὁμώνυμος γεγένημαι.
[13]   αὑτοῦ· Μῶν σε, ὦγαθέ,  Πύθιος   ἔπεμψε πρός με ῥητόρων τὸν
[18]   Ἑλλήσποντος πεζευέσθω καὶ  ἥλιος   ὑπὸ τῶν Μηδικῶν βελῶν σκεπέσθω
[8]   παλαιά. καὶ ἔγωγε κατ´ ἐκείνην  ἄθλιος   ἀνῆλθον τοσαῦτα καμὼν οὐδὲν δέον·
[5]   περὶ αὐτῶν. τότε δὴ  Σιδώνιος   ἔμπορος, Ἐγώ σοι, ἔφη,
[15]   σε ὑπὲρ τοὺς πάντας ἀποφανῶ,  οἷος   αὐτός εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα
[24]   ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος  γυναικὸς   ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς ὀδόντας
[10]   καὶ ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ  Κρονικὸς   ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς
[22]   ἀναισχυντία καὶ ψεῦδος πρόχειρον καὶ  ὅρκος   ἐπ´ ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι
[23]   ὑποδεικνύναι ὑπὸ γυναικῶν δῆθεν γραφέντα.  καλὸς   γὰρ εἶναι θέλε καὶ σοὶ
[26]   κωμικῶν, καθάπερ νομοθέτης καὶ  διδάσκαλος,   ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν,
[0]   ~ΡΗΤΟΡΩΝ  ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ.   ~Ἐρωτᾷς, μειράκιον, ὅπως ἂν
[15]   καὶ βοὴν ὅτι μεγίστην καὶ  μέλος   ἀναίσχυντον καὶ βάδισμα οἷον τὸ
[19]   δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω καὶ  μέλος   γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος
[20]   καὶ βάδισμα καὶ περίπατον καὶ  μέλος   καὶ κρηπῖδα καὶ τὸ ἄττα
[22]   ὑπομειδία δὲ τὰ πολλὰ καὶ  δῆλος   γίγνου μὴ ἀρεσκόμενος τοῖς λεγομένοις.
[26]   ἐγὼ δὲ— ἀγεννὴς γὰρ καὶ  δειλός   εἰμι— ἐκστήσομαι τῆς ὁδοῦ ὑμῖν
[26]   καὶ παύσομαι τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων,  ἀσύμβολος   ὢν πρὸς αὐτὴν τὰ ὑμέτερα·
[24]   δὲ τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν  ἀδόκιμος   εἶναι δόξας τὸ μὲν πρῶτον
[24]   φιλήματα ὑπερήδιστά μοι ἐποίει  λιμός.   εἶτα ὀλίγου δεῖν κληρονόμος ὧν
[24]   λιμός. εἶτα ὀλίγου δεῖν  κληρονόμος   ὧν εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ
[24]   τοῖς Διὸς καὶ Λήδας παισὶν  ὁμώνυμος   γεγένημαι. ἔπειτα δὲ γραῒ συνοικήσας
[20]   λόγων θαυμάζωσιν, ἀπὸ τῶν Ἰλιακῶν  ἀρξάμενος   καὶ νὴ Δία ἀπὸ
[12]   ἂν πρὸς σὲ ὧδέ πως  ἐπισπασάμενος   ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς κόμης
[12]   Μαλθάκην Γλυκέραν τινὰ  μιμησάμενος   τῷ προσηνεῖ τοῦ φθέγματος· ἄγροικον
[17]   μελέτας, ὡς ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων  ἐπισιτισάμενος   ἐν καιρῷ καταχρῆσθαι καθάπερ ἐκ
[25]   καὶ χάριν ἐμαυτῷ οὐ μικρὰν  ἐπιστάμενος.   ~Εἶεν· μὲν γεννάδας εἰπὼν
[6]   ὥσπερ Κέβης ἐκεῖνος εἰκόνα  γραψάμενος   τῷ λόγῳ ἑκατέραν ἐπιδεῖξαι τὴν
[20]   ὅρα μή ποτε γράψῃς  σκεψάμενος   παρέλθῃς, ἔλεγχος γὰρ σαφὴς ταῦτά
[24]   ὡς φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν  ἐωνημένος.   ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν ὅμως
[3]   καμὼν καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ  κατακείμενος,   ἐκείνους ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο
[4]   λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ  ποιμένος   κατέστη καὶ ᾖδε θεῶν καὶ
[1]   ὁπότε νέος τις αὐτὸς ὤν,  ὀρεγόμενος   τῶν ἀρίστων, οὐκ εἰδὼς ὅθεν
[17]   εἰρημένα, καὶ ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε  προχειριζόμενος   εἰς τοὺς προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ
[8]   Ἐπὶ δ´ οὖν τὴν ἀρχὴν  ἀφικόμενος   εὖ οἶδ´ ὅτι ἀπορήσεις, καὶ
[22]   πολλὰ καὶ δῆλος γίγνου μὴ  ἀρεσκόμενος   τοῖς λεγομένοις. ἀμφιλαφεῖς δὲ αἱ
[4]   ἡρώων γένη κάτοχος ἐκ Μουσῶν  γενόμενος,   ῥήτορα δέ, πολὺ ἔνερθε
[9]   πρὸς σέ. ἕπεσθαι γάρ οἱ  παρακελευόμενος,   ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ
[24]   μὲν ἐγαστριζόμην πρὸς αὐτῆς ἐρᾶν  προσποιούμενος   γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι λοιποὺς
[25]   καὶ τοὺς δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις  καθυπισχνούμενος,   καὶ ἡττῶμαι μὲν τὰ πλεῖστα,
[17]   τὴν φωνὴν εἰς τὸ ἀκρότατον  ἀπηκριβωμένος.   ἀλλὰ καὶ ἀναγίγνωσκε τὰ παλαιὰ
[3]   σὺ δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω  ἐστεφανωμένος   εὐδαιμονέστατος ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ
[6]   πάθῃς τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ  πειρώμενος   ὡς οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα
[1]   καὶ πάνυ θαρρῶν ὡς τάχιστα  δεινὸς   ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί τε τὰ
[24]   ἀναισχυντία— πρῶτον μὲν οὐκέτι  Ποθεινὸς   ὀνομάζομαι, ἀλλ´ ἤδη τοῖς Διὸς
[6]   σοι πρῶτον ὥσπερ Κέβης  ἐκεῖνος   εἰκόνα γραψάμενος τῷ λόγῳ ἑκατέραν
[24]   μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου  τινός.   αὐτὸς δὲ τὴν ὥραν οὐ
[10]   μαχαιροποιοῦ υἱὸν καὶ ἄλλον Ἀτρομήτου  τινὸς   γραμματιστοῦ ζηλοῦν ἀξιῶν, καὶ ταῦτα
[5]   καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι Σιδωνίου  τινὸς   ἐμπόρου ἐπίνοιαν δι´ ἀπιστίαν ἀτελῆ
[7]   οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου  τινὸς   Ἡρακλέους, εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι,
[6]   αὐτὸν μὲν κείμενον ἐπὶ κροκοδείλου  τινὸς   ἵππου τοῦ ποταμίου, οἷοι
[18]   σιώπα μόνον. κἂν περὶ ὑβριστοῦ  τινος   μοιχοῦ λέγῃς Ἀθήνησι, τὰ
[17]   πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε ὄντος  τινὸς   οὔτε γενομένου ποτέ, ποιητοῦ
[22]   ἄκροις ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ  φθόνος   πρὸς ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ
[1]   εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν. ἀλλ´ οὐδεὶς  φθόνος,   παῖ, καὶ μάλιστα ὁπότε
[7]   εἶναί σοι δοκεῖ οἵα  Ἄορνος   ἐφάνη τοῖς Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν
[20]   καὶ νὴ Δία ἀπὸ τῶν  Δευκαλίωνος   καὶ Πύρρας γάμων, ἢν δοκῇ,
[4]   μὲν ὀλίγα φύλλα ἐκ τοῦ  Ἑλικῶνος   λαβὼν αὐτίκα μάλα ποιητὴς ἐκ
[26]   τὴν Ῥητορικήν, ὡς τὸ τοῦ  Πλάτωνος   ἐκεῖνο πτηνὸν ἅρμα ἐλαύνοντα φέρεσθαι
[9]   ὑποδεικνὺς τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ  Πλάτωνος   καὶ ἄλλων τινῶν, μεγάλα μὲν
[7]   ὁδούς. μᾶλλον δὲ μὲν  ἀτραπός   ἐστι στενὴ καὶ ἀκανθώδης καὶ
[9]   ἥλιον ἐπὶ τῷ σώματι δεικνύων,  ἀρρενωπὸς   τὸ βλέμμα, ἐγρηγορώς, τῆς τραχείας
[10]   ἀρχαῖος ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς  ἄνθρωπος,   νεκροὺς εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς
[6]   ὑψηλοῦ καθήσθω πάνυ καλὴ καὶ  εὐπρόσωπος,   τὸ τῆς Ἀμαλθείας κέρας ἔχουσα
[5]   τούτους διανύσαντα. ἤχθετο οὖν  Ἀλέξανδρος   ἐπὶ τούτῳ, διότι Αἰγυπτίους τι
[5]   εἶχεν οὕτω. πλὴν γε  Ἀλέξανδρος   οὐκ ἐπίστευσεν, ἀλλὰ γόητα ᾤετο
[5]   ἀνόνητον. ἦρχε μὲν γὰρ ἤδη  Ἀλέξανδρος   Περσῶν, μετὰ τὴν ἐν Ἀρβήλοις
[7]   δὲ πλατεῖα καὶ ἀνθηρὰ καὶ  εὔυδρος,   τοιαύτη οἵαν μικρῷ πρόσθεν εἶπον,
[9]   Κρόνου. ~Εὐθὺς οὖν σοι πρόσεισι  καρτερός   τις ἀνήρ, ὑπόσκληρος, ἀνδρώδης τὸ
[17]   γε, μηδὲ εἴ τι  λῆρος   Ἰσοκράτης χαρίτων ἄμοιρος
[9]   σοι πρόσεισι καρτερός τις ἀνήρ,  ὑπόσκληρος,   ἀνδρώδης τὸ βάδισμα, πολὺν τὸν
[19]   τῶν κακῶν πολλάκις, καὶ  μηρὸς   πατασσέσθω, καὶ λαρύγγιζε καὶ ἐπιχρέμπτου
[19]   ~Ἢν δέ ποτε καὶ ᾆσαι  καιρὸς   εἶναι δοκῇ, πάντα σοι ᾀδέσθω
[18]   δὲ Μαραθὼν καὶ  Κυνέγειρος,   ὧν οὐκ ἄν τι ἄνευ
[17]   λῆρος Ἰσοκράτης χαρίτων  ἄμοιρος   Δημοσθένης ψυχρὸς Πλάτων,
[23]   γενειήτης καὶ νὴ Δία  φαλακρὸς   ἤδη ὤν. ἀλλ´ ἔστωσαν οἱ
[6]   οὐδὲ ὅλης ἡμέρας ὑπερπετασθέντα τὸ  ὄρος   ἐκ Περσῶν εἰς Αἴγυπτον. Ἐθέλω
[5]   αὐτῶν. τότε δὴ Σιδώνιος  ἔμπορος,   Ἐγώ σοι, ἔφη, βασιλεῦ,
[12]   σέ· γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου  ῥήτορος   ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, φαῦλον
[12]   οὐ πρὸς ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου  ῥήτορος.   ~φήσει δ´ οὖν πάνυ μετριάζων
[12]   γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ οὐ  πρὸς   ἁβροῦ καὶ ἐρασμίου ῥήτορος. ~φήσει
[23]   δέ, μὴ αἰδεσθῇς, εἰ καὶ  πρὸς   ἀνδρῶν ἐπὶ τῷ ἑτέρῳ ἐρᾶσθαι
[23]   αὐτὸ δέ σοι τὸ στόμα  πρὸς   ἅπαντα ὁμοίως κεχηνέτω, καὶ
[22]   ἀεὶ τοῖς χείλεσι καὶ φθόνος  πρὸς   ἅπαντας καὶ μῖσος καὶ βλασφημία
[23]   γε, κἂν μὴ ποιῇς, καὶ  πρὸς   ἅπαντας λέγειν καὶ γραμματεῖα ὑποδεικνύναι
[1]   εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ θαυμάζεσθαι  πρὸς   ἁπάντων καὶ ἀποβλέπεσθαι, περισπούδαστον ἄκουσμα
[25]   δελέασιν. ἀλλὰ καὶ τὸ μισεῖσθαι  πρὸς   ἁπάντων καὶ ἐπίσημον εἶναί με
[26]   τῇ Ῥητορικῇ ἐπιπολάζων, ἀσύμβολος ὢν  πρὸς   αὐτὴν τὰ ὑμέτερα· μᾶλλον δὲ
[24]   συνοικήσας τὸ πρῶτον μὲν ἐγαστριζόμην  πρὸς   αὐτῆς ἐρᾶν προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος
[10]   ἀκμάζων ἔτι, ὡς καὶ σπουδάζοιο  πρὸς   αὐτῆς, ἴθι, τῷ μὲν δασεῖ
[11]   ἀσθμαίνοντα καὶ ἱδρῶτι πολλῷ συνόντα.  ~Πρὸς   δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις
[9]   φράσαντα τῇ ἐλπιζομένῃ ἐκείνῃ εὐδαιμονίᾳ.  πρὸς   δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς ὀλίγους
[21]   αὐτῷ. τί γὰρ Παιανιεὺς  πρὸς   ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα ἴσως
[21]   Παιανιεὺς πρὸς ἐμέ" καί,  Πρὸς   ἕνα ἴσως μοι τῶν παλαιῶν
[13]   σε, ὦγαθέ, Πύθιος ἔπεμψε  πρός   με ῥητόρων τὸν ἄριστον προσειπών,
[13]   καὶ ὑπεπτηχότων, αὐτίκα μάλα εἴσῃ  πρὸς   οἷόν τινα δαιμόνιον ἄνδρα ἥκεις.
[23]   ἄλλο ὑποτελεῖν, καὶ μάλιστα ἢν  πρὸς   οὕτω πολλοὺς τοὺς ἔρωτας μὴ
[12]   ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἰπάτω  πρὸς   σέ· γελοῖον γὰρ ὑπὲρ τοιούτου
[9]   λήρους τινὰς μάταιος διεξιὼν  πρὸς   σέ. ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενος,
[12]   ὃν ὑποκρίνομαι. Φαίη τοιγαροῦν ἂν  πρὸς   σὲ ὧδέ πως ἐπισπασάμενος ὁπόσον
[23]   καὶ πρὸς τοὺς λόγους καὶ  πρὸς   τὰ ἄλλα ὁπόσα ἂν δύνηται.
[19]   ἑστήκωσιν ὑπὸ τῆς αἰσχύνης ἤδη  πρὸς   τὴν ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε,
[15]   σε οἴκοθεν ἔχοντα ἥκειν ἐφόδια  πρὸς   τὴν πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι,
[6]   ὁδόν· δύο γάρ ἐστον, αἳ  πρὸς   τὴν Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν
[23]   γὰρ καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου  πρὸς   τὴν ῥητορικὴν χρήσιμα παραγίγνεται· πλείων
[22]   τοιαῦτα. ~Ὃ δὲ μέγιστον καὶ  πρὸς   τὸ εὐδοκιμεῖν ἀναγκαιότατον ὀλίγου δεῖν
[3]   ~ὅμως δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ  πρὸς   τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς,
[1]   τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν ἀφίκῃ  πρὸς   τὸ τέρμα. ~Τὸ μὲν οὖν
[23]   καὶ γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ  πρὸς   τοὺς λόγους καὶ πρὸς τὰ
[4]   ὑπόσχεσις οὕτω μεγάλη· σὺ δὲ  πρὸς   Φιλίου μὴ ἀπιστήσῃς, εἰ ῥᾷστά
[24]   τῆς Ῥητορικῆς. ὁρᾷς ἐμέ, ὃς  πατρὸς   μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ καθαρῶς
[24]   ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν δεδουλευκότος,  μητρὸς   δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός.
[17]   χαρίτων ἄμοιρος Δημοσθένης  ψυχρὸς   Πλάτων, ἀλλὰ τοὺς τῶν ὀλίγον
[15]   μέγιστον μὲν τὴν ἀμαθίαν, εἶτα  θράσος,   ἐπὶ τούτοις δὲ τόλμαν καὶ
[24]   ἐκεῖνα προεῖπον ἐφόδια, τὸ  θράσος,   ἀμαθία, ἀναισχυντία— πρῶτον
[23]   παραγίγνεται· πλείων ἀναισχυντία καὶ  θράσος.   ὁρᾷς ὡς λαλίστεραι αἱ γυναῖκες
[22]   καὶ φθόνος πρὸς ἅπαντας καὶ  μῖσος   καὶ βλασφημία καὶ διαβολαὶ πιθαναί—
[19]   μέλος γιγνέσθω. κἄν ποτε ἀπορήσῃς  πράγματος   ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς
[12]   τινὰ μιμησάμενος τῷ προσηνεῖ τοῦ  φθέγματος·   ἄγροικον γὰρ τὸ ἀρρενωπὸν καὶ
[16]   τινα καὶ κατάσκοπον τῶν ἀπορρήτων.  σχήματος   μὲν τὸ πρῶτον ἐπιμεληθῆναι χρὴ
[24]   εἶχεν ἁπάντων κατέστην, εἰ μὴ  κατάρατός   τις οἰκέτης ἐμήνυσεν ὡς φάρμακον
[3]   δὲ πρὸ πολλοῦ ἄνω ἐστεφανωμένος  εὐδαιμονέστατος   ἔσῃ, ἅπαντα ἐν βραχεῖ ὅσα
[13]   αὐτόν, ἔδειξεν ὅστις ἦν  σοφώτατος   ἐν τοῖς τότε; εἰ δὲ
[17]   καὶ πρόχειρον εὐθὺς ὄνομα οὔτε  ὄντος   τινὸς οὔτε γενομένου ποτέ,
[10]   ταῦτα ἐν εἰρήνῃ μήτε Φιλίππου  ἐπιόντος   μήτε Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ
[18]   Ἄθως πλείσθω καὶ  Ἑλλήσποντος   πεζευέσθω καὶ ἥλιος ὑπὸ
[10]   μήτε Φιλίππου ἐπιόντος μήτε Ἀλεξάνδρου  ἐπιτάττοντος,   ὅπου τὰ ἐκείνων ἴσως ἐδόκει
[23]   σου καὶ ἄχρι τῆς γυναικωνίτιδος  εὐδοκιμοῦντος.   καὶ τὸ δεῖνα δέ, μὴ
[6]   νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται τοῦ  γεγαμηκότος.   ~εἶτ´ ἐπειδὰν πλησιάσῃς τῷ ὄρει,
[24]   ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ Θμοῦιν  δεδουλευκότος,   μητρὸς δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου
[11]   σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ  περίβλεπτος   καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς
[8]   καὶ εὐδαιμονήσεις καὶ γαμήσεις καὶ  θαυμαστὸς   πᾶσι δόξεις, ἐγώ σοι φράσω·
[11]   καὶ περίβλεπτος καί, ὡς ὀνομάζει  αὐτός,   βασιλεὺς ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ
[24]   δὲ ἀκεστρίας ἐπ´ ἀμφοδίου τινός.  αὐτὸς   δὲ τὴν ὥραν οὐ παντάπασιν
[14]   ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ  αὐτὸς   ἐθέλεις γενέσθαι καὶ τοῦτο οὐκ
[15]   ὑπὲρ τοὺς πάντας ἀποφανῶ, οἷος  αὐτός   εἰμι, ἀναμφιλέκτως τὰ πρῶτα καὶ
[12]   πρῶτα μὲν ἐκεῖνα ~μᾶλλον δὲ  αὐτὸς   εἰπάτω πρὸς σέ· γελοῖον γὰρ
[1]   ἢν τὸ μετὰ τοῦτο ἐθελήσῃς  αὐτὸς   ἐμμένειν οἷς ἂν ἀκούσῃς παρ´
[13]   μὴ τοῦτο, ἀλλὰ κατὰ κλέος  αὐτὸς   ἥκεις ἀκούων ἁπάντων ὑπερεκπεπληγμένων τὰ
[17]   δὲ ἀκροκνεφές. ἐνίοτε δὲ καὶ  αὐτὸς   ποίει καινὰ καὶ ἀλλόκοτα ὀνόματα
[1]   καὶ μάλιστα ὁπότε νέος τις  αὐτὸς   ὤν, ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων, οὐκ
[15]   ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα  καὐτὸς   μὲν προϊόντι ἐπιδεικνὺς κατὰ
[5]   τριταῖος— αὐτίκα μάλα ἐν Αἰγύπτῳ  οὗτός   ἐστιν. καὶ εἶχεν οὕτω. πλὴν
[13]   εἴ τις Τιτυὸς  Ὦτος   Ἐφιάλτης, ὑπὲρ ἐκείνους πολὺ
[3]   τραχεῖάν τινα οὐδὲ ὄρθιον καὶ  ἱδρῶτος   μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν, ὡς ἐκ
[13]   παραβαλεῖν, ἀλλ´ εἴ τις  Τιτυὸς   Ὦτος Ἐφιάλτης, ὑπὲρ
[17]   συγγραφέως, ὃς οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε  σοφὸς   ἀνὴρ καὶ τὴν φωνὴν εἰς
[20]   ποτε γράψῃς σκεψάμενος παρέλθῃς,  ἔλεγχος   γὰρ σαφὴς ταῦτά γε. ~Οἱ
[4]   ᾖδε θεῶν καὶ ἡρώων γένη  κάτοχος   ἐκ Μουσῶν γενόμενος, ῥήτορα δέ,
[7]   ἀκανθώδης καὶ τραχεῖα, πολὺ τὸ  δίψος   ἐμφαίνουσα καὶ ἱδρῶτα· καὶ ἔφθη
[21]   γίγνου αὐτῷ. τί γὰρ  Παιανιεὺς   πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα
[11]   περίβλεπτος καί, ὡς ὀνομάζει αὐτός,  βασιλεὺς   ἐν τοῖς λόγοις ἀπονητὶ καταστήσῃ
[17]   φάρμακον ἀναισχυντία, καὶ πρόχειρον  εὐθὺς   ὄνομα οὔτε ὄντος τινὸς οὔτε
[9]   φυέσθω καθάπερ ἐπὶ τοῦ Κρόνου.  ~Εὐθὺς   οὖν σοι πρόσεισι καρτερός τις
[17]   γάρ σε λεὼς  πολὺς   ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν ὑπολήψονται καὶ
[15]   ἔπειτα καὐτὸς μὲν προϊόντι  ἐπιδεικνὺς   κατὰ τὴν ὁδόν, δὲ
[9]   σέ. ἕπεσθαι γάρ οἱ παρακελευόμενος,  ὑποδεικνὺς   τὰ Δημοσθένους ἴχνη καὶ Πλάτωνος
[3]   διὰ λειμώνων εὐανθῶν καὶ σκιᾶς  ἀκριβοῦς   σχολῇ καὶ βάδην ἀνιὼν ἀνιδρωτὶ
[9]   πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ μισθοὺς  ὀλίγους   ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν, ἀλλὰ
[17]   τοὺς τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν  λόγους   καὶ ἅς φασι ταύτας μελέτας,
[23]   γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς τοὺς  λόγους   καὶ πρὸς τὰ ἄλλα ὁπόσα
[10]   παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν  λόγους   πάλαι κατορωρυγμένους ὥς τι μέγιστον
[12]   τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι τοὺς  λόγους,   φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν τοιούτων
[11]   τρεφόμενον. Τούτῳ τοίνυν προσελθὼν καὶ  παραδοὺς   σεαυτὸν αὐτίκα μάλα ῥήτωρ καὶ
[25]   δοκῶ κἀν ταῖς δίκαις ἐξετάζομαι  προδιδοὺς   τὰ πολλὰ καὶ τοὺς δικαστὰς
[1]   δὴ τὰς ἐπὶ τοῦτο ἀγούσας  ὁδοὺς   αἵτινές ποτέ εἰσιν ἐθέλεις ἐκμαθεῖν.
[7]   μετ´ ὀλίγον ὁρᾷς δύο τινὰς  ὁδούς.   μᾶλλον δὲ μὲν ἀτραπός
[7]   ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου τινὸς  Ἡρακλέους,   εἰ μέλλοι καθαιρεθήσεσθαι, δεομένην. Ταῦτά
[9]   εὐδαιμονίᾳ. πρὸς δὲ τούτοις οὐδὲ  μισθοὺς   ὀλίγους ἀπαιτεῖ τῶν τοσούτων κακῶν,
[10]   Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς μίμησιν  παλαιοὺς   προτιθεὶς καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους
[9]   σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους τοὺς  ἀρχαίους   ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς τῶν
[3]   τὸ μέγεθος τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς,  μυρίους   τινὰς τοὺς πόνους προπονῆσαι οἰηθείς.
[5]   Ἀλέξανδρος ἐπὶ τούτῳ, διότι  Αἰγυπτίους   τι παρακινεῖν ἀκούων οὐκ εἶχε
[11]   ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις πολλοὺς καὶ  ἄλλους,   ἐν τούτοις δὲ καὶ πάνσοφόν
[10]   χαίρειν λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ  ἄλλους   ὁπόσους ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν
[13]   καὶ τεράστιον· ἐπεὶ τούς γε  ἄλλους   τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον
[11]   δὲ τὴν ἑτέραν ἐλθὼν εὑρήσεις  πολλοὺς   καὶ ἄλλους, ἐν τούτοις δὲ
[8]   οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς  πολλοὺς   μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως
[23]   καὶ μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω  πολλοὺς   τοὺς ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα
[13]   εὑρήσεις ὁπόσον σάλπιγξ τοὺς  αὐλοὺς   καὶ οἱ τέττιγες τὰς μελίττας
[5]   Αἴγυπτον, εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ  σταθμοὺς   τούτους διανύσαντα. ἤχθετο οὖν
[16]   ἄκουε. καὶ δή σοι τοὺς  νόμους   δίειμι, οἷς χρώμενόν σε
[14]   καὶ ζήλου πάντα, καὶ τοὺς  νόμους   οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι ἀκριβῶς
[24]   ὁρᾷς ἐμέ, ὃς πατρὸς μὲν  ἀφανοῦς   καὶ οὐδὲ καθαρῶς ἐλευθέρου ἐγενόμην
[9]   γάρ οἱ παρακελευόμενος, ὑποδεικνὺς τὰ  Δημοσθένους   ἴχνη καὶ Πλάτωνος καὶ ἄλλων
[10]   καὶ ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι  κατορωρυγμένους   ὥς τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ
[24]   ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους  ἐνδεδεμένους.   πλὴν ἀλλά γε διὰ τὴν
[3]   ὀλισθηρῶν τῶν κρημνῶν μόλις ἀνέρποντας,  ἀποκυλιομένους   ἐπὶ κεφαλὴν ἐνίοτε καὶ πολλὰ
[8]   γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς μειζόνων  ἀξιουμένους   εὐμοιρίᾳ τῆς αἱρέσεως τῶν λόγων
[6]   τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν τοὺς  ἐπαίνους·   νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται τοῦ
[3]   καὶ νὴ Δί´ εὐωχήσῃ κατακείμενος,  ἐκείνους   ὁπόσοι τὴν ἑτέραν ἐτράποντο ἀπὸ
[13]   Ὦτος Ἐφιάλτης, ὑπὲρ  ἐκείνους   πολὺ φανεῖταί σοι τὸ πρᾶγμα
[9]   γάμον. εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν  ἐκείνους   τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα
[3]   ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς τοὺς  πόνους   προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ γάρ σε
[24]   προσποιούμενος γυναικὸς ἑβδομηκοντούτιδος τέτταρας ἔτι  λοιποὺς   ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ τούτους
[9]   τῆς τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών,  λήρους   τινὰς μάταιος διεξιὼν πρὸς
[10]   ὡς ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος,  νεκροὺς   εἰς μίμησιν παλαιοὺς προτιθεὶς καὶ
[5]   πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν τοὺς  γραμματοφόρους   τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίζοντας.
[10]   λέγε, ἀναβαίνειν αὐτὸν καὶ ἄλλους  ὁπόσους   ἂν ἐξαπατᾶν δύνηται ἀνάγειν καταλιπὼν
[23]   καὶ λοιδοροῦνται περιττῶς καὶ ὑπὲρ  τοὺς   ἄνδρας; εἰ δὴ τὰ ὅμοια
[19]   κἄν ποτε ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ,  τοὺς   ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς
[9]   εἶτά σε κελεύσει ζηλοῦν ἐκείνους  τοὺς   ἀρχαίους ἄνδρας ἕωλα παραδείγματα παρατιθεὶς
[13]   ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις ὁπόσον σάλπιγξ  τοὺς   αὐλοὺς καὶ οἱ τέττιγες τὰς
[13]   πρᾶγμα ὑπερφυὲς καὶ τεράστιον· ἐπεὶ  τούς   γε ἄλλους τοσοῦτον ὑπερφωνοῦντα εὑρήσεις
[5]   δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς διαθεῖν  τοὺς   γραμματοφόρους τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Ἀλεξάνδρου
[19]   ἀπορήσῃς πράγματος ᾠδικοῦ, τοὺς ἄνδρας  τοὺς   δικαστὰς ὀνομάσας ἐμμελῶς πεπληρωκέναι οἴου
[25]   ἐξετάζομαι προδιδοὺς τὰ πολλὰ καὶ  τοὺς   δικαστὰς τοῖς ἀνοήτοις καθυπισχνούμενος, καὶ
[25]   καὶ ἐστεφανωμένοι· τούτοις γὰρ ἐπὶ  τοὺς   δυστυχεῖς χρῶμαι τοῖς δελέασιν. ἀλλὰ
[13]   τὰς μελίττας καὶ οἱ χοροὶ  τοὺς   ἐνδιδόντας. ~Ἐπεὶ δὲ καὶ ῥήτωρ
[6]   ἔχοις, τὸν πλοῦτον τὴν δόξαν  τοὺς   ἐπαίνους· νόμῳ γὰρ ἅπαντα γίγνεται
[23]   μάλιστα ἢν πρὸς οὕτω πολλοὺς  τοὺς   ἔρωτας μὴ διαρκέσῃς. πάντα αὐτή
[23]   γλῶττα ὑπηρετείτω καὶ πρὸς  τοὺς   λόγους καὶ πρὸς τὰ ἄλλα
[12]   ὑπὲρ τοιούτου ῥήτορος ἐμὲ ποιεῖσθαι  τοὺς   λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν ἴσως τῶν
[16]   καὶ ἄκουε. καὶ δή σοι  τοὺς   νόμους δίειμι, οἷς χρώμενόν σε
[14]   εἴπω καὶ ζήλου πάντα, καὶ  τοὺς   νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι
[9]   τινῶν, μεγάλα μὲν καὶ ὑπὲρ  τοὺς   νῦν, ἀμαυρὰ δὲ ἤδη καὶ
[15]   ἥλιον δῦναι ῥήτορά σε ὑπὲρ  τοὺς   πάντας ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι,
[8]   εἶχεν οὕτως· ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ  τοὺς   πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς
[3]   τῶν ἐλπιζομένων ἀποδυσπετήσῃς, μυρίους τινὰς  τοὺς   πόνους προπονῆσαι οἰηθείς. οὐ γάρ
[17]   ταῦτα συμφορήσας ἀποτόξευε προχειριζόμενος εἰς  τοὺς   προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ σε
[17]   ψυχρὸς Πλάτων, ἀλλὰ  τοὺς   τῶν ὀλίγον πρὸ ἡμῶν λόγους
[5]   ποτὲ μόλις εἰς Αἴγυπτον, εἴκοσι  μηκίστους   ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς τούτους διανύσαντα.
[17]   ὑπολήψονται καὶ τὴν παιδείαν ὑπὲρ  αὐτούς,   εἰ ἀποστλεγγίσασθαι" τὸ ἀποξύσασθαι λέγοις,
[6]   παρ´ αὐτὸν παίζοντα— πήχεις δὲ  αὐτοὺς   οἱ Αἰγύπτιοι καλοῦσι, τοιοῦτοι καὶ
[5]   εἴκοσι μηκίστους ἀνδρὶ εὐζώνῳ σταθμοὺς  τούτους   διανύσαντα. ἤχθετο οὖν Ἀλέξανδρος
[24]   λοιποὺς ὀδόντας ἐχούσης, χρυσίῳ καὶ  τούτους   ἐνδεδεμένους. πλὴν ἀλλά γε διὰ
[18]   περὶ τῇ κνήμῃ δὲ  κόρυς.   πλὴν ἀλλ´ ἔπειγε καὶ σύνειρε
[6]   δόξα δὲ καὶ  ἰσχὺς   παρέστωσαν, καὶ οἱ ἔπαινοι περὶ
[10]   ταῦτα φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος  ὡς   ἀληθῶς καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς
[1]   δύναμιν περιβάλοιο ἐν τοῖς λόγοις  ὡς   ἄμαχον εἶναι καὶ ἀνυπόστατον καὶ
[15]   τὴν πορείαν καὶ ὅπως ἐπισιτίσασθαι,  ὡς   ἂν τάχιστα διανύσαι δυνηθείης. ἔπειτα
[11]   ἐπέραστον ἐκεῖνον ποιητήν. λέγω δὲ  ὡς   ἀπὸ τούτων γνωρίζοις αὐτόν, μηδέ
[6]   τάχιστα γενέσθαι ἐπὶ τῆς ἄκρας,  ὡς   γαμήσειάς τε αὐτὴν ἀνελθὼν καὶ
[23]   καὶ τοῦτο ἀνοίσουσιν οἱ πολλοί,  ὡς   διὰ τοῦτό σου καὶ ἄχρι
[15]   λευκή, ἔργον τῆς Ταραντίνης ἐργασίας,  ὡς   διαφαίνεσθαι τὸ σῶμα, καὶ
[5]   τις ἐκμάθοι τὴν ταχίστην ὁδόν;  ~Ὡς   ἔγωγε καὶ διηγήσασθαι σοι βούλομαι
[3]   καὶ ἱδρῶτος μεστὴν ἡμεῖς ἄξομεν,  ὡς   ἐκ μέσης αὐτῆς ἀναστρέψαι καμόντα,
[17]   καὶ ἅς φασι ταύτας μελέτας,  ὡς   ἔχῃς ἀπ´ ἐκείνων ἐπισιτισάμενος ἐν
[9]   ἀλλὰ κατὰ ὀλυμπιάδας ὅλας ἀριθμῶν,  ὡς   καὶ προαποκαμεῖν ἀκούοντα καὶ ἀπαγορεῦσαι,
[10]   τῇ ῥητορικῇ συνεῖναι ἀκμάζων ἔτι,  ὡς   καὶ σπουδάζοιο πρὸς αὐτῆς, ἴθι,
[23]   ἀναισχυντία καὶ θράσος. ὁρᾷς  ὡς   λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται
[22]   τῶν παρόντων ἐπιστρέψοντα καὶ ἐνοχλήσοντα,  ὡς   ναυτιᾶν ἅπαντας ἐπὶ τῷ φορτικῷ
[11]   μάλα ῥήτωρ καὶ περίβλεπτος καί,  ὡς   ὀνομάζει αὐτός, βασιλεὺς ἐν τοῖς
[18]   δυσχερῆ, ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω  ὡς   οὐδὲν ὅλως ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων
[6]   τὸ αὐτό· εἴσῃ γὰρ πειρώμενος  ὡς   οὐδέν σε κωλύσει ῥήτορα δοκεῖν
[8]   καὶ ἤδη ἀπορεῖς, ποτέραν τρεπτέον.  ὡς   οὖν ποιήσας ἤδη ῥᾷστα ἐπὶ
[11]   συνήθη φωνὴν ἀφείη, μάθοις ἂν  ὡς   οὐχὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς ἐστιν,
[1]   ἐπ´ ἐμοὶ καὶ πάνυ θαρρῶν  ὡς   τάχιστα δεινὸς ἀνὴρ ἔσῃ γνῶναί
[3]   καὶ ἀνάντη καὶ καματηρὰν καὶ  ὡς   τὸ πολὺ ἀπεγνωσμένην. ἀλλὰ παρ´
[18]   γλῶτταν ἔλθῃ, μηδὲν ἐκείνων ἐπιμεληθείς,  ὡς   τὸ πρῶτον, ὥσπερ οὖν καὶ
[26]   ἀλλὰ καλλίστην γυναῖκα τὴν Ῥητορικήν,  ὡς   τὸ τοῦ Πλάτωνος ἐκεῖνο πτηνὸν
[24]   μὴ κατάρατός τις οἰκέτης ἐμήνυσεν  ὡς   φάρμακον εἴην ἐπ´ αὐτὴν ἐωνημένος.
[10]   ἀνορύττειν ἀξιῶν λόγους πάλαι κατορωρυγμένους  ὥς   τι μέγιστον ἀγαθόν, μαχαιροποιοῦ υἱὸν
[9]   καὶ νευρώδη καὶ σκληρὰ καὶ  ἀκριβῶς   ἀποτεταμένα ταῖς γραμμαῖς. πόνον δὲ
[16]   εἴκοσιν Ἀττικὰ ὀνόματα ἐκλέξας ποθὲν  ἀκριβῶς   ἐκμελετήσας, πρόχειρα ἐπ´ ἄκρας τῆς
[14]   νόμους οἷς ἂν ἐπιτάξω χρῆσθαι  ἀκριβῶς   μοι παραφύλαττε. μᾶλλον δὲ ἤδη
[1]   ὤν, ὀρεγόμενος τῶν ἀρίστων, οὐκ  εἰδὼς   ὅθεν ἂν ταῦτα ἐκπορίσαιτο, ἱερόν
[10]   ἐκείνων ἴσως ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ  εἰδὼς   ὁποία νῦν κεκαινοτόμηται ταχεῖα καὶ
[17]   προσομιλοῦντας. οὕτω γάρ σε  λεὼς   πολὺς ἀποβλέψονται καὶ θαυμαστὸν
[8]   πολλοὺς μειζόνων ἀξιουμένους εὐμοιρίᾳ τῆς  αἱρέσεως   τῶν λόγων καὶ ὁδῶν. Ἐπὶ
[5]   ἔμπορον. οὕτω τὸ παράδοξον τῆς  ὑποσχέσεως   ἄπιστον δοκεῖ τοῖς πολλοῖς. ~ἀλλὰ
[2]   ὑπομεῖναι ἄξιον. σκόπει γοῦν ὁπόσοι  τέως   μηδὲν ὄντες ἔνδοξοι καὶ πλούσιοι
[17]   γενομένου ποτέ, ποιητοῦ  συγγραφέως,   ὃς οὕτω λέγειν ἐδοκίμαζε σοφὸς
[18]   ἄνευ γένοιτο. καὶ ἀεὶ  Ἄθως   πλείσθω καὶ Ἑλλήσποντος πεζευέσθω
[10]   φήσει, ἀλαζὼν καὶ ἀρχαῖος ὡς  ἀληθῶς   καὶ Κρονικὸς ἄνθρωπος, νεκροὺς εἰς
[23]   σοι τὸ στόμα πρὸς ἅπαντα  ὁμοίως   κεχηνέτω, καὶ γλῶττα ὑπηρετείτω
[22]   ἑαυτοῦ δεικνύειν δοκείτω· ἢν δὲ  μετρίως   ἐλεγχθῇ, πάντα ἔστω ἐπιλήψιμα. καὶ
[6]   Ῥητορικὴν ἄγετον, ἧς ἐρᾶν οὐ  μετρίως   μοι δοκεῖς. καὶ δῆτα
[5]   τὴν ἐν Ἀρβήλοις μάχην Δαρεῖον  καθῃρηκώς·   ἔδει δὲ πανταχόσε τῆς ἀρχῆς
[22]   λεγόντων. καὶ ἢν μέν τις  καλῶς   εἴπῃ, ἀλλότρια καὶ οὐχ ἑαυτοῦ
[24]   ἀποστρεφέσθω. ~Ἢν ταῦτα, παῖ,  καλῶς   ἐκμάθῃς— δύνασαι δέ· οὐδὲν γὰρ
[19]   τοὺς ἄνδρας τοὺς δικαστὰς ὀνομάσας  ἐμμελῶς   πεπληρωκέναι οἴου τὴν ἁρμονίαν. τὸ
[20]   τοῖς λόγοις ἀγωνιστὴν εἶναί σε.  ἄλλως   τε καὶ τὸ ταχὺ τοῦτο
[18]   ψεγέσθω καὶ ἐκφαυλιζέσθω ὡς οὐδὲν  ὅλως   ἀνδρῶδες αὐτῶν. ἑλομένων δέ, μὴ
[19]   ἔξοδον ἕτοιμοι, καθέζεσθαι κέλευε, καὶ  ὅλως   τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω. ~Ὅπως
[3]   εὐγενέστατοι ἔδοξαν ἀπὸ τῶν λόγων.  ~ὅμως   δὲ μὴ δέδιθι, μηδὲ πρὸς
[25]   ἐωνημένος. ~ἐξωσθεὶς δὲ ἐπὶ κεφαλὴν  ὅμως   οὐδὲ τότε ἠπόρησα τῶν ἀναγκαίων,
[1]   καὶ φιλοπόνως αὐτὰ μελετᾶν καὶ  προθύμως   ἀνύειν τὴν ὁδὸν ἔστ´ ἂν
[1]   ἂν ἀκούσῃς παρ´ ἡμῶν καὶ  φιλοπόνως   αὐτὰ μελετᾶν καὶ προθύμως ἀνύειν
[7]   Μακεδόσιν ἀπόξυρον αὐτὴν ἁπανταχόθεν ἰδοῦσιν,  ἀτεχνῶς   οὐδὲ ὀρνέοις ὑπερπτῆναι ῥᾳδίαν, Διονύσου
[12]   τοιγαροῦν ἂν πρὸς σὲ ὧδέ  πως   ἐπισπασάμενος ὁπόσον ἔτι λοιπὸν τῆς
[1]   ~ΡΗΤΟΡΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. ~Ἐρωτᾷς, μειράκιον,  ὅπως   ἂν ῥήτωρ γένοιο καὶ τὸ
[20]   καὶ τὸ ἆσθμα οὐκ ἔχουσιν  ὅπως   ἀπιστήσουσι μὴ οὐχὶ πάνδεινόν τινα
[20]   ὅλως τυραννὶς τὸ πρᾶγμα ἔστω.  ~Ὅπως   δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν
[15]   ἐφόδια πρὸς τὴν πορείαν καὶ  ὅπως   ἐπισιτίσασθαι, ὡς ἂν τάχιστα διανύσαι
[24]   πατρὸς μὲν ἀφανοῦς καὶ οὐδὲ  καθαρῶς   ἐλευθέρου ἐγενόμην ὑπὲρ Ξόϊν καὶ
[9]   σώματι δεικνύων, ἀρρενωπὸς τὸ βλέμμα,  ἐγρηγορώς,   τῆς τραχείας ὁδοῦ ἐκείνης ἡγεμών,
[10]   Ἀλεξάνδρου ἐπιτάττοντος, ὅπου τὰ ἐκείνων  ἴσως   ἐδόκει χρήσιμα, οὐκ εἰδὼς ὁποία
[21]   πρὸς ἐμέ" καί, Πρὸς ἕνα  ἴσως   μοι τῶν παλαιῶν ἀγών·
[12]   ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, φαῦλον ὑποκριτὴν  ἴσως   τῶν τοιούτων καὶ τηλικούτων, μὴ
[15]   πάντας ἀποφανῶ, οἷος αὐτός εἰμι,  ἀναμφιλέκτως   τὰ πρῶτα καὶ μέσα καὶ
[23]   τὰ πάντα, εἰ δὲ μή,  πάντως   ἐκεῖνα. καὶ αὐτὸ δέ σοι
[10]   τοῖς πόνοις παρασκευάσῃ. ἀλλὰ εἰ  πάντως   ἐρᾷς καὶ τάχιστα ἐθέλεις τῇ
[23]   λαλίστεραι αἱ γυναῖκες καὶ λοιδοροῦνται  περιττῶς   καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄνδρας; εἰ
[8]   ἀγαθά. τὸ δ´ οὐκ εἶχεν  οὕτως·   ἀπονητὶ γοῦν ὁρῶ τοὺς πολλοὺς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/11/2007