| Paragraphes |
| [17] |
ὀλίγον
πρὸ
ἡμῶν
λόγους
καὶ
|
ἅς |
φασι
ταύτας
μελέτας,
ὡς
ἔχῃς |
| [15] |
Ἀττικὴ
γυναικεία,
τὸ
πολυσχιδές,
ἢ
|
ἐμβὰς |
Σικυωνία
πίλοις
τοῖς
λευκοῖς
ἐπιπρέπουσα, |
| [11] |
δακτύλῳ
ἄκρῳ
τὴν
κεφαλὴν
κνώμενον,
|
ὀλίγας
|
μὲν
ἔτι,
οὔλας
δὲ
καὶ |
| [9] |
ἡμέρας
καὶ
τριακάδας,
ἀλλὰ
κατὰ
|
ὀλυμπιάδας |
ὅλας
ἀριθμῶν,
ὡς
καὶ
προαποκαμεῖν
|
| [9] |
πολλά,
οὐ
κατὰ
ἡμέρας
καὶ
|
τριακάδας, |
ἀλλὰ
κατὰ
ὀλυμπιάδας
ὅλας
ἀριθμῶν, |
| [26] |
μικρὰν
ἐπιστάμενος.
~Εἶεν·
ὁ
μὲν
|
γεννάδας |
εἰπὼν
ταῦτα
πεπαύσεται·
σὺ
δὲ |
| [24] |
ἀλλ´
ἤδη
τοῖς
Διὸς
καὶ
|
Λήδας |
παισὶν
ὁμώνυμος
γεγένημαι.
ἔπειτα
δὲ |
| [18] |
σκεπέσθω
καὶ
Ξέρξης
φευγέτω
καὶ
|
Λεωνίδας
|
θαυμαζέσθω
καὶ
τὰ
Ὀθρυάδου
γράμματα |
| [9] |
ῥᾴδια
μιμεῖσθαι,
οἷα
τὰ
τῆς
|
παλαιᾶς |
ἐργασίας
ἐστίν,
Ἡγησίου
καὶ
τῶν |
| [11] |
ἢ
αὐτὸν
Ἀγάθωνα,
τὸν
τῆς
|
τραγῳδίας
|
ἐπέραστον
ἐκεῖνον
ποιητήν.
λέγω
δὲ |
| [6] |
καλὴ
καὶ
εὐπρόσωπος,
τὸ
τῆς
|
Ἀμαλθείας |
κέρας
ἔχουσα
ἐν
τῇ
δεξιᾷ |
| [6] |
γενέσθαι
ἐπὶ
τῆς
ἄκρας,
ὡς
|
γαμήσειάς
|
τε
αὐτὴν
ἀνελθὼν
καὶ
πάντα |
| [9] |
μικρόν
τι
παραβαίης
ἢ
ἔξω
|
πατήσειας |
ἢ
ἐπὶ
θάτερα
μᾶλλον
κλιθείης |
| [9] |
τὴν
Ῥητορικήν,
εἰ
κατὰ
τούτων
|
ὁδεύσειας |
ὥσπερ
οἱ
ἐπὶ
τῶν
κάλων |
| [9] |
ἀρρενωπὸς
τὸ
βλέμμα,
ἐγρηγορώς,
τῆς
|
τραχείας |
ὁδοῦ
ἐκείνης
ἡγεμών,
λήρους
τινὰς |
| [3] |
τρυφῇ
διὰ
λειμώνων
εὐανθῶν
καὶ
|
σκιᾶς
|
ἀκριβοῦς
σχολῇ
καὶ
βάδην
ἀνιὼν |
| [6] |
οὐδέν
σε
κωλύσει
ῥήτορα
δοκεῖν
|
μιᾶς |
οὐδὲ
ὅλης
ἡμέρας
ὑπερπετασθέντα
τὸ |
| [5] |
τὰ
ὄρη,
εἶτα
διὰ
τῆς
|
Βαβυλωνίας |
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
ἐλθεῖν,
εἶτα |
| [4] |
δέ,
ὃ
πολὺ
ἔνερθε
ποιητικῆς
|
μεγαληγορίας |
ἐστίν,
ἐν
βραχεῖ
καταστῆναι
ἀδύνατον, |
| [9] |
τὸν
χρόνον
πάμπολυν
ὑπογράψει
τῆς
|
ὁδοιπορίας, |
ἔτη
πολλά,
οὐ
κατὰ
ἡμέρας |
| [24] |
καὶ
Θμοῦιν
δεδουλευκότος,
μητρὸς
δὲ
|
ἀκεστρίας |
ἐπ´
ἀμφοδίου
τινός.
αὐτὸς
δὲ |
| [9] |
μιμεῖσθαι,
οἷα
τὰ
τῆς
παλαιᾶς
|
ἐργασίας |
ἐστίν,
Ἡγησίου
καὶ
τῶν
ἀμφὶ |
| [15] |
ἢ
λευκή,
ἔργον
τῆς
Ταραντίνης
|
ἐργασίας, |
ὡς
διαφαίνεσθαι
τὸ
σῶμα,
καὶ |
| [9] |
καὶ
τριακάδας,
ἀλλὰ
κατὰ
ὀλυμπιάδας
|
ὅλας |
ἀριθμῶν,
ὡς
καὶ
προαποκαμεῖν
ἀκούοντα |
| [11] |
κεφαλὴν
κνώμενον,
ὀλίγας
μὲν
ἔτι,
|
οὔλας |
δὲ
καὶ
ὑακινθίνας
τὰς
τρίχας |
| [11] |
ἂν
ὡς
οὐχὶ
τῶν
καθ´
|
ἡμᾶς |
ἐστιν,
οἳ
ἀρούρης
καρπὸν
ἔδομεν, |
| [18] |
παρόντες
ὑποβάλωσί
τινας
ὑποθέσεις
καὶ
|
ἀφορμὰς |
τῶν
λόγων,
ἅπαντα
μὲν
ὁπόσα |
| [11] |
μὲν
ἔτι,
οὔλας
δὲ
καὶ
|
ὑακινθίνας |
τὰς
τρίχας
εὐθετίζοντα,
πάναβρόν
τινα |
| [9] |
τραχείας
ὁδοῦ
ἐκείνης
ἡγεμών,
λήρους
|
τινὰς |
ὁ
μάταιος
διεξιὼν
πρὸς
σέ. |
| [7] |
εἶτα
μετ´
ὀλίγον
ὁρᾷς
δύο
|
τινὰς |
ὁδούς.
μᾶλλον
δὲ
ἡ
μὲν |
| [3] |
μέγεθος
τῶν
ἐλπιζομένων
ἀποδυσπετήσῃς,
μυρίους
|
τινὰς |
τοὺς
πόνους
προπονῆσαι
οἰηθείς.
οὐ |
| [18] |
λέγειν
καὶ
οἱ
παρόντες
ὑποβάλωσί
|
τινας |
ὑποθέσεις
καὶ
ἀφορμὰς
τῶν
λόγων, |
| [16] |
γε
τῶν
εἴκοσιν
Ἀττικὰ
ὀνόματα
|
ἐκλέξας |
ποθὲν
ἀκριβῶς
ἐκμελετήσας,
πρόχειρα
ἐπ´ |
| [7] |
γὰρ
ἤδη
Ἡσίοδος
εὖ
μάλα
|
ὑποδείξας |
αὐτήν,
ὥστε
οὐδὲν
ἐμοῦ
δεήσει. |
| [11] |
εἴποι
τι,
τὸ
Ὑμήττιον
ἐκεῖνο
|
ἀνοίξας |
στόμα,
καὶ
τὴν
συνήθη
φωνὴν |
| [24] |
ὥραν
οὐ
παντάπασιν
ἀδόκιμος
εἶναι
|
δόξας |
τὸ
μὲν
πρῶτον
ἐπὶ
ψιλῷ |
| [22] |
ξένον
τινὰ
ἔπαινον
ἐπειπεῖν
τὰς
|
ἀκοὰς |
τῶν
παρόντων
ἐπιστρέψοντα
καὶ
ἐνοχλήσοντα, |
| [24] |
αὐτῆς
ἐρᾶν
προσποιούμενος
γυναικὸς
ἑβδομηκοντούτιδος
|
τέτταρας |
ἔτι
λοιποὺς
ὀδόντας
ἐχούσης,
χρυσίῳ |
| [23] |
λοιδοροῦνται
περιττῶς
καὶ
ὑπὲρ
τοὺς
|
ἄνδρας; |
εἰ
δὴ
τὰ
ὅμοια
πάσχοις, |
| [9] |
κελεύσει
ζηλοῦν
ἐκείνους
τοὺς
ἀρχαίους
|
ἄνδρας |
ἕωλα
παραδείγματα
παρατιθεὶς
τῶν
λόγων |
| [19] |
ποτε
ἀπορήσῃς
πράγματος
ᾠδικοῦ,
τοὺς
|
ἄνδρας |
τοὺς
δικαστὰς
ὀνομάσας
ἐμμελῶς
πεπληρωκέναι |
| [10] |
πόνοις
παρασκευάσῃ.
ἀλλὰ
εἰ
πάντως
|
ἐρᾷς |
καὶ
τάχιστα
ἐθέλεις
τῇ
ῥητορικῇ |
| [6] |
καὶ
εὐπρόσωπος,
τὸ
τῆς
Ἀμαλθείας
|
κέρας |
ἔχουσα
ἐν
τῇ
δεξιᾷ
παντοίοις |
| [9] |
ὁδοιπορίας,
ἔτη
πολλά,
οὐ
κατὰ
|
ἡμέρας |
καὶ
τριακάδας,
ἀλλὰ
κατὰ
ὀλυμπιάδας |
| [6] |
ῥήτορα
δοκεῖν
μιᾶς
οὐδὲ
ὅλης
|
ἡμέρας
|
ὑπερπετασθέντα
τὸ
ὄρος
ἐκ
Περσῶν |
| [16] |
ποθὲν
ἀκριβῶς
ἐκμελετήσας,
πρόχειρα
ἐπ´
|
ἄκρας |
τῆς
γλώττης
ἔχε—
τὸ
ἄττα |
| [6] |
ὅτι
τάχιστα
γενέσθαι
ἐπὶ
τῆς
|
ἄκρας, |
ὡς
γαμήσειάς
τε
αὐτὴν
ἀνελθὼν |
| [7] |
τὸ
πρῶτον·
εἶτα
μετ´
ὀλίγον
|
ὁρᾷς |
δύο
τινὰς
ὁδούς.
μᾶλλον
δὲ |
| [24] |
τὰ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
Ῥητορικῆς.
|
ὁρᾷς |
ἐμέ,
ὃς
πατρὸς
μὲν
ἀφανοῦς |
| [23] |
πλείων
ἡ
ἀναισχυντία
καὶ
θράσος.
|
ὁρᾷς |
ὡς
λαλίστεραι
αἱ
γυναῖκες
καὶ |
| [20] |
Δία
ἀπὸ
τῶν
Δευκαλίωνος
καὶ
|
Πύρρας |
γάμων,
ἢν
δοκῇ,
καταβίβαζε
τὸν |
| [12] |
ἔτι
λοιπὸν
τῆς
κόμης
καὶ
|
ὑπομειδιάσας
|
τὸ
γλαφυρὸν
ἐκεῖνο
καὶ
ἁπαλὸν |
| [19] |
ᾠδικοῦ,
τοὺς
ἄνδρας
τοὺς
δικαστὰς
|
ὀνομάσας |
ἐμμελῶς
πεπληρωκέναι
οἴου
τὴν
ἁρμονίαν. |
| [25] |
τὴν
πάνδημον,
πολὺ
πρότερον
ἐμαυτῷ
|
παραινέσας |
καὶ
χάριν
ἐμαυτῷ
οὐ
μικρὰν |
| [8] |
ἀπορεῖς,
ποτέραν
τρεπτέον.
ὡς
οὖν
|
ποιήσας |
ἤδη
ῥᾷστα
ἐπὶ
τὸ
ἀκρότατον
|
| [24] |
ὁμώνυμος
γεγένημαι.
ἔπειτα
δὲ
γραῒ
|
συνοικήσας |
τὸ
πρῶτον
μὲν
ἐγαστριζόμην
πρὸς |
| [18] |
ἀνδρῶδες
αὐτῶν.
ἑλομένων
δέ,
μὴ
|
μελλήσας |
λέγε
ὅττι
κεν
ἐπ´
ἀκαιρίμαν |
| [14] |
μᾶλλον
δὲ
ἤδη
προχώρει
μηδὲν
|
ὀκνήσας |
μηδὲ
πτοηθείς,
εἰ
μὴ
προετελέσθης
|
| [17] |
τῶν
πάλαι
εἰρημένα,
καὶ
ταῦτα
|
συμφορήσας |
ἀποτόξευε
προχειριζόμενος
εἰς
τοὺς
προσομιλοῦντας. |
| [16] |
Ἀττικὰ
ὀνόματα
ἐκλέξας
ποθὲν
ἀκριβῶς
|
ἐκμελετήσας, |
πρόχειρα
ἐπ´
ἄκρας
τῆς
γλώττης |
| [24] |
ταύτην
ῥᾴστην
οὖσαν
κατεῖδον
καὶ
|
διεκπαίσας
|
ἐπὶ
τῷ
ἄκρῳ
ἐγενόμην—
ὑπῆρχε |
| [1] |
καὶ
δὴ
τὰς
ἐπὶ
τοῦτο
|
ἀγούσας
|
ὁδοὺς
αἵτινές
ποτέ
εἰσιν
ἐθέλεις |
| [22] |
ἁπάντων
ξένον
τινὰ
ἔπαινον
ἐπειπεῖν
|
τὰς |
ἀκοὰς
τῶν
παρόντων
ἐπιστρέψοντα
καὶ |
| [1] |
τοῖς
Ἕλλησι
δοκοῦντα·
καὶ
δὴ
|
τὰς |
ἐπὶ
τοῦτο
ἀγούσας
ὁδοὺς
αἵτινές |
| [13] |
τοὺς
αὐλοὺς
καὶ
οἱ
τέττιγες
|
τὰς |
μελίττας
καὶ
οἱ
χοροὶ
τοὺς |
| [11] |
ἔτι,
οὔλας
δὲ
καὶ
ὑακινθίνας
|
τὰς |
τρίχας
εὐθετίζοντα,
πάναβρόν
τινα
Σαρδανάπαλλον |
| [17] |
λόγους
καὶ
ἅς
φασι
ταύτας
|
μελέτας, |
ὡς
ἔχῃς
ἀπ´
ἐκείνων
ἐπισιτισάμενος
|
| [15] |
δῦναι
ῥήτορά
σε
ὑπὲρ
τοὺς
|
πάντας
|
ἀποφανῶ,
οἷος
αὐτός
εἰμι,
ἀναμφιλέκτως |
| [22] |
καὶ
ἐν
ταῖς
ἀκροάσεσι
μετὰ
|
πάντας |
εἰσιέναι
χρή,
ἐπίσημον
γάρ·
καὶ |
| [22] |
ἐπιστρέψοντα
καὶ
ἐνοχλήσοντα,
ὡς
ναυτιᾶν
|
ἅπαντας |
ἐπὶ
τῷ
φορτικῷ
τῶν
ὀνομάτων |
| [22] |
τοῖς
χείλεσι
καὶ
φθόνος
πρὸς
|
ἅπαντας
|
καὶ
μῖσος
καὶ
βλασφημία
καὶ |
| [23] |
κἂν
μὴ
ποιῇς,
καὶ
πρὸς
|
ἅπαντας |
λέγειν
καὶ
γραμματεῖα
ὑποδεικνύναι
ὑπὸ |
| [13] |
μελίττας
καὶ
οἱ
χοροὶ
τοὺς
|
ἐνδιδόντας. |
~Ἐπεὶ
δὲ
καὶ
ῥήτωρ
αὐτὸς |
| [24] |
γυναικὸς
ἑβδομηκοντούτιδος
τέτταρας
ἔτι
λοιποὺς
|
ὀδόντας |
ἐχούσης,
χρυσίῳ
καὶ
τούτους
ἐνδεδεμένους. |
| [5] |
γραμματοφόρους
τὰ
ἐπιτάγματα
τοῦ
Ἀλεξάνδρου
|
κομίζοντας. |
ἐκ
Περσῶν
δὲ
πολλὴ
εἰς |
| [3] |
κεφαλὴν
ἐνίοτε
καὶ
πολλὰ
τραύματα
|
λαμβάνοντας |
περὶ
τραχείαις
ταῖς
πέτραις·
σὺ |
| [3] |
καὶ
ὀλισθηρῶν
τῶν
κρημνῶν
μόλις
|
ἀνέρποντας, |
ἀποκυλιομένους
ἐπὶ
κεφαλὴν
ἐνίοτε
καὶ |
| [17] |
συμφορήσας
ἀποτόξευε
προχειριζόμενος
εἰς
τοὺς
|
προσομιλοῦντας. |
οὕτω
γάρ
σε
ὁ
λεὼς |
| [19] |
πράγματος
ᾠδικοῦ,
τοὺς
ἄνδρας
τοὺς
|
δικαστὰς |
ὀνομάσας
ἐμμελῶς
πεπληρωκέναι
οἴου
τὴν |
| [25] |
προδιδοὺς
τὰ
πολλὰ
καὶ
τοὺς
|
δικαστὰς
|
τοῖς
ἀνοήτοις
καθυπισχνούμενος,
καὶ
ἡττῶμαι
|
| [13] |
αὐλοὺς
καὶ
οἱ
τέττιγες
τὰς
|
μελίττας |
καὶ
οἱ
χοροὶ
τοὺς
ἐνδιδόντας. |
| [17] |
ἡμῶν
λόγους
καὶ
ἅς
φασι
|
ταύτας |
μελέτας,
ὡς
ἔχῃς
ἀπ´
ἐκείνων |
| [1] |
~ΡΗΤΟΡΩΝ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ.
|
~Ἐρωτᾷς, |
ὦ
μειράκιον,
ὅπως
ἂν
ῥήτωρ |
| [23] |
ἢν
πρὸς
οὕτω
πολλοὺς
τοὺς
|
ἔρωτας |
μὴ
διαρκέσῃς.
πάντα
αὐτή
γε |
| [11] |
οὔλας
δὲ
καὶ
ὑακινθίνας
τὰς
|
τρίχας |
εὐθετίζοντα,
πάναβρόν
τινα
Σαρδανάπαλλον
ἢ |
| [13] |
σάλπιγξ
τοὺς
αὐλοὺς
καὶ
οἱ
|
τέττιγες |
τὰς
μελίττας
καὶ
οἱ
χοροὶ |
| [6] |
ἐκπετόμενοι.
εἰ
που
τὸν
Νεῖλον
|
εἶδες |
γραφῇ
μεμιμημένον,
αὐτὸν
μὲν
κείμενον |
| [15] |
ἢ
κρηπὶς
Ἀττικὴ
γυναικεία,
τὸ
|
πολυσχιδές, |
ἢ
ἐμβὰς
Σικυωνία
πίλοις
τοῖς
|
| [18] |
καὶ
ἐκφαυλιζέσθω
ὡς
οὐδὲν
ὅλως
|
ἀνδρῶδες |
αὐτῶν.
ἑλομένων
δέ,
μὴ
μελλήσας |
| [23] |
θράσος.
ὁρᾷς
ὡς
λαλίστεραι
αἱ
|
γυναῖκες |
καὶ
λοιδοροῦνται
περιττῶς
καὶ
ὑπὲρ |
| [25] |
ἡττῶμαι
μὲν
τὰ
πλεῖστα,
οἱ
|
φοίνικες |
δὲ
ἐπὶ
τῇ
θύρᾳ
χλωροὶ |
| [22] |
δὲ
μὴ
πολλάκις
τὴν
χεῖρα,
|
εὐτελὲς |
γάρ,
μηδ´
ἀναστῇς,
πλὴν
ἅπαξ |
| [1] |
τὰς
ἐπὶ
τοῦτο
ἀγούσας
ὁδοὺς
|
αἵτινές |
ποτέ
εἰσιν
ἐθέλεις
ἐκμαθεῖν.
ἀλλ´
|
| [9] |
ἀγρυπνίαν
καὶ
ὑδατοποσίαν
καὶ
τὸ
|
ἀλιπαρὲς
|
ἀναγκαῖα
ταῦτα
καὶ
ἀπαραίτητα
φήσει· |
| [20] |
νῦν
καθεστῶτα.
οἱ
μὲν
γὰρ
|
συνιέντες |
ὀλίγοι,
οἳ
μάλιστα
μὲν
σιωπήσονται |
| [26] |
τῷ
τάχει
ἡμῶν
κεκρατήκατε
ὠκύτεροι
|
φανέντες, |
ἀλλὰ
τῷ
ῥᾴστην
καὶ
πρανῆ |
| [2] |
σκόπει
γοῦν
ὁπόσοι
τέως
μηδὲν
|
ὄντες
|
ἔνδοξοι
καὶ
πλούσιοι
καὶ
νὴ |
| [21] |
ποτε
αἴσθοιντό
σε
καταπεσούμενον,
χεῖρα
|
ὀρέγοντες |
καὶ
παρέχοντες
εὑρεῖν
τὸ
λεχθησόμενον |
| [9] |
ὥσπερ
οἱ
ἐπὶ
τῶν
κάλων
|
βαίνοντες· |
εἰ
δὲ
κἂν
μικρόν
τι
|
| [23] |
ἔστωσαν
οἱ
καὶ
ἐπὶ
τούτῳ
|
συνόντες· |
ἢν
δὲ
μὴ
ὦσιν,
οἰκέται |
| [18] |
καὶ
δέῃ
λέγειν
καὶ
οἱ
|
παρόντες
|
ὑποβάλωσί
τινας
ὑποθέσεις
καὶ
ἀφορμὰς |
| [21] |
σε
καταπεσούμενον,
χεῖρα
ὀρέγοντες
καὶ
|
παρέχοντες
|
εὑρεῖν
τὸ
λεχθησόμενον
ἐν
τοῖς |
| [20] |
ἐκεῖνο
τεθήπασι,
καὶ
τὸν
ἱδρῶτα
|
ὁρῶντες |
καὶ
τὸ
ἆσθμα
οὐκ
ἔχουσιν |
| [6] |
περὶ
πᾶσαν
αὐτὴν
Ἔρωσι
μικροῖς
|
ἐοικότες |
πολλοὶ
ἁπανταχόθεν
περιπλεκέσθωσαν
ἐκπετόμενοι.
εἰ |
| [13] |
πολὺ
φανεῖταί
σοι
τὸ
πρᾶγμα
|
ὑπερφυὲς |
καὶ
τεράστιον·
ἐπεὶ
τούς
γε |
| [17] |
δὲ
προνόμιον,
τὸν
ὄρθρον
δὲ
|
ἀκροκνεφές. |
ἐνίοτε
δὲ
καὶ
αὐτὸς
ποίει |
| [18] |
ὀνόματα
ἐπιπολαζέτω
καὶ
ἐπανθείτω,
καὶ
|
συνεχὲς |
τὸ
ἄττα
καὶ
τὸ
δήπουθεν, |
| [6] |
αἳ
πρὸς
τὴν
Ῥητορικὴν
ἄγετον,
|
ἧς |
ἐρᾶν
οὐ
μετρίως
μοι
δοκεῖς. |
| [6] |
δέ
σοι
πρῶτον
ὥσπερ
ὁ
|
Κέβης |
ἐκεῖνος
εἰκόνα
γραψάμενος
τῷ
λόγῳ |
| [18] |
περὶ
ὑβριστοῦ
τινος
ἢ
μοιχοῦ
|
λέγῃς |
Ἀθήνησι,
τὰ
ἐν
Ἰνδοῖς
καὶ
|
| [2] |
οὖν
θήραμα
οὐ
σμικρὸν
οὐδὲ
|
ὀλίγης
|
τῆς
σπουδῆς
δεόμενον,
ἀλλὰ
ἐφ´ |
| [14] |
κοινότατον,
μηδὲ
γράφειν
τὰ
γράμματα
|
εἰδῇς· |
ἄλλο
γάρ
τι
παρὰ
ταῦτα |
| [2] |
οὐ
σμικρὸν
οὐδὲ
ὀλίγης
τῆς
|
σπουδῆς |
δεόμενον,
ἀλλὰ
ἐφ´
ὅτῳ
καὶ |
| [7] |
μὲν
ἀτραπός
ἐστι
στενὴ
καὶ
|
ἀκανθώδης |
καὶ
τραχεῖα,
πολὺ
τὸ
δίψος |
| [9] |
πρόσεισι
καρτερός
τις
ἀνήρ,
ὑπόσκληρος,
|
ἀνδρώδης |
τὸ
βάδισμα,
πολὺν
τὸν
ἥλιον |
| [24] |
~Ἢν
ταῦτα,
ὦ
παῖ,
καλῶς
|
ἐκμάθῃς— |
δύνασαι
δέ·
οὐδὲν
γὰρ
ἐν |
| [6] |
πολλοῖς.
~ἀλλὰ
μὴ
σύ
γε
|
πάθῃς |
τὸ
αὐτό·
εἴσῃ
γὰρ
πειρώμενος |
| [20] |
μή
ποτε
γράψῃς
ἢ
σκεψάμενος
|
παρέλθῃς, |
ἔλεγχος
γὰρ
σαφὴς
ταῦτά
γε. |
| [15] |
καὶ
ἡ
ἐσθὴς
δὲ
ἔστω
|
εὐανθὴς |
ἢ
λευκή,
ἔργον
τῆς
Ταραντίνης |
| [16] |
πορφύρα
μόνον
ἔστω
καλὴ
καὶ
|
εὐανθής, |
κἂν
σισύρα
τῶν
παχειῶν
τὸ |
| [9] |
τῇ
ῥοπῇ,
ἐκπεσεῖσθαί
σε
τῆς
|
ὀρθῆς
|
ὁδοῦ
καὶ
ἀγούσης
ἐπὶ
τὸν |
| [15] |
ἔστιν
ὅτε
ἱκανά.
καὶ
ἡ
|
ἐσθὴς |
δὲ
ἔστω
εὐανθὴς
ἢ
λευκή, |
| [23] |
καὶ
τὸ
δεῖνα
δέ,
μὴ
|
αἰδεσθῇς, |
εἰ
καὶ
πρὸς
ἀνδρῶν
ἐπὶ |
| [14] |
ὀκνήσας
μηδὲ
πτοηθείς,
εἰ
μὴ
|
προετελέσθης
|
ἐκεῖνα
τὰ
πρὸ
τῆς
ῥητορικῆς, |
| [26] |
ταῦτα
πεπαύσεται·
σὺ
δὲ
ἢν
|
πεισθῇς |
τοῖς
εἰρημένοις,
καὶ
δὴ
παρεῖναι
|
| [21] |
σαυτοῦ
λέγε
καὶ
ὑπερεπαίνει
καὶ
|
ἐπαχθὴς |
γίγνου
αὐτῷ.
τί
γὰρ
ὁ |
| [9] |
εἰ
δὲ
κἂν
μικρόν
τι
|
παραβαίης |
ἢ
ἔξω
πατήσειας
ἢ
ἐπὶ |
| [15] |
ἐπισιτίσασθαι,
ὡς
ἂν
τάχιστα
διανύσαι
|
δυνηθείης. |
ἔπειτα
καὐτὸς
ἃ
μὲν
προϊόντι |
| [9] |
πατήσειας
ἢ
ἐπὶ
θάτερα
μᾶλλον
|
κλιθείης |
τῇ
ῥοπῇ,
ἐκπεσεῖσθαί
σε
τῆς |
| [23] |
ἀνδρῶν
ἐπὶ
τῷ
ἑτέρῳ
ἐρᾶσθαι
|
δοκοίης, |
καὶ
ταῦτα
γενειήτης
ἢ
καὶ |
| [23] |
ἢ
αὐχεῖν
γε,
κἂν
μὴ
|
ποιῇς, |
καὶ
πρὸς
ἅπαντας
λέγειν
καὶ
|
| [3] |
ὅσα
ἐστὶν
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
|
ῥητορικῆς |
μονονουχὶ
καθεύδων
λαβών.
~Ἡ
μὲν |
| [10] |
καὶ
εἰς
τὸ
εὐθὺ
τῆς
|
ῥητορικῆς |
ὁδός.
σὺ
δὲ
μήτε
πείθεσθαι |
| [14] |
προετελέσθης
ἐκεῖνα
τὰ
πρὸ
τῆς
|
ῥητορικῆς, |
ὁπόσα
ἡ
ἄλλη
προπαιδεία
τοῖς |
| [24] |
σοι
τὰ
ἀγαθὰ
παρὰ
τῆς
|
Ῥητορικῆς. |
ὁρᾷς
ἐμέ,
ὃς
πατρὸς
μὲν
|
| [4] |
ῥήτορα
δέ,
ὃ
πολὺ
ἔνερθε
|
ποιητικῆς
|
μεγαληγορίας
ἐστίν,
ἐν
βραχεῖ
καταστῆναι |
| [6] |
κωλύσει
ῥήτορα
δοκεῖν
μιᾶς
οὐδὲ
|
ὅλης |
ἡμέρας
ὑπερπετασθέντα
τὸ
ὄρος
ἐκ |
| [16] |
χρὴ
μάλιστα
καὶ
εὐμόρφου
τῆς
|
ἀναβολῆς, |
ἔπειτα
πεντεκαίδεκα
ἢ
οὐ
πλείω
|
| [3] |
ἀλλὰ
παρ´
ἡμῶν
ἐξαίρετον
τῆς
|
συμβουλῆς |
τοῦτό
ἐστιν,
ὅτι
ἡδίστην
τε |
| [12] |
ἐπισπασάμενος
ὁπόσον
ἔτι
λοιπὸν
τῆς
|
κόμης |
καὶ
ὑπομειδιάσας
τὸ
γλαφυρὸν
ἐκεῖνο |
| [17] |
Ἰσοκράτης
ἢ
ὁ
χαρίτων
ἄμοιρος
|
Δημοσθένης |
ἢ
ὁ
ψυχρὸς
Πλάτων,
ἀλλὰ
|
| [9] |
βλέμμα,
ἐγρηγορώς,
τῆς
τραχείας
ὁδοῦ
|
ἐκείνης
|
ἡγεμών,
λήρους
τινὰς
ὁ
μάταιος |
| [15] |
εὐανθὴς
ἢ
λευκή,
ἔργον
τῆς
|
Ταραντίνης |
ἐργασίας,
ὡς
διαφαίνεσθαι
τὸ
σῶμα, |
| [26] |
περὶ
τοῦ
Διός·
ἐγὼ
δὲ—
|
ἀγεννὴς |
γὰρ
καὶ
δειλός
εἰμι—
ἐκστήσομαι |
| [20] |
οἳ
μάλιστα
μὲν
σιωπήσονται
ὑπ´
|
εὐγνωμοσύνης· |
ἢν
δὲ
καὶ
λέγωσί
τι, |
| [19] |
δὲ
ὀρθοὶ
ἑστήκωσιν
ὑπὸ
τῆς
|
αἰσχύνης |
ἤδη
πρὸς
τὴν
ἔξοδον
ἕτοιμοι, |
| [18] |
τῶν
Μηδικῶν
βελῶν
σκεπέσθω
καὶ
|
Ξέρξης |
φευγέτω
καὶ
Λεωνίδας
θαυμαζέσθω
καὶ |
| [11] |
τῶν
καθ´
ἡμᾶς
ἐστιν,
οἳ
|
ἀρούρης |
καρπὸν
ἔδομεν,
ἀλλά
τι
ξένον |
| [7] |
γίγνεται
τοῦ
γεγαμηκότος.
~εἶτ´
ἐπειδὰν
|
πλησιάσῃς |
τῷ
ὄρει,
τὸ
μὲν
πρῶτον |
| [23] |
οὕτω
πολλοὺς
τοὺς
ἔρωτας
μὴ
|
διαρκέσῃς. |
πάντα
αὐτή
γε
ἐπιστάσθω
καὶ |
| [3] |
μεστὴν
ἡμεῖς
ἄξομεν,
ὡς
ἐκ
|
μέσης
|
αὐτῆς
ἀναστρέψαι
καμόντα,
ἐπεὶ
οὐδὲν |
| [13] |
οἷόν
τινα
δαιμόνιον
ἄνδρα
ἥκεις.
|
προσδοκήσῃς |
δὲ
μηδὲν
τοιοῦτον
ὄψεσθαι
οἷον |
| [1] |
αὐτά,
ἢν
τὸ
μετὰ
τοῦτο
|
ἐθελήσῃς |
αὐτὸς
ἐμμένειν
οἷς
ἂν
ἀκούσῃς
|
| [19] |
καὶ
μέλος
γιγνέσθω.
κἄν
ποτε
|
ἀπορήσῃς |
πράγματος
ᾠδικοῦ,
τοὺς
ἄνδρας
τοὺς
|
| [3] |
πρὸς
τὸ
μέγεθος
τῶν
ἐλπιζομένων
|
ἀποδυσπετήσῃς, |
μυρίους
τινὰς
τοὺς
πόνους
προπονῆσαι |
| [4] |
σὺ
δὲ
πρὸς
Φιλίου
μὴ
|
ἀπιστήσῃς, |
εἰ
ῥᾷστά
τε
ἅμα
καὶ
|
| [22] |
καὶ
ἐπιφράττεσθαι
τὰ
ὦτα.
καὶ
|
ἐπισείσῃς |
δὲ
μὴ
πολλάκις
τὴν
χεῖρα, |
| [17] |
τὸν
ὀρχηστὴν
δὲ
χειρίσοφον.
ἂν
|
σολοικίσῃς |
δὲ
ἢ
βαρβαρίσῃς,
ἓν
ἔστω |
| [17] |
χειρίσοφον.
ἂν
σολοικίσῃς
δὲ
ἢ
|
βαρβαρίσῃς, |
ἓν
ἔστω
φάρμακον
ἡ
ἀναισχυντία, |
| [9] |
σε
τῆς
ὀρθῆς
ὁδοῦ
καὶ
|
ἀγούσης |
ἐπὶ
τὸν
γάμον.
εἶτά
σε |
| [1] |
ἐθελήσῃς
αὐτὸς
ἐμμένειν
οἷς
ἂν
|
ἀκούσῃς
|
παρ´
ἡμῶν
καὶ
φιλοπόνως
αὐτὰ |
| [24] |
ἑβδομηκοντούτιδος
τέτταρας
ἔτι
λοιποὺς
ὀδόντας
|
ἐχούσης, |
χρυσίῳ
καὶ
τούτους
ἐνδεδεμένους.
πλὴν |
| [8] |
τοὺς
πολλοὺς
μειζόνων
ἀξιουμένους
εὐμοιρίᾳ
|
τῆς
|
αἱρέσεως
τῶν
λόγων
καὶ
ὁδῶν. |
| [19] |
ἢν
δὲ
ὀρθοὶ
ἑστήκωσιν
ὑπὸ
|
τῆς |
αἰσχύνης
ἤδη
πρὸς
τὴν
ἔξοδον
|
| [6] |
δηλαδὴ
ὅτι
τάχιστα
γενέσθαι
ἐπὶ
|
τῆς |
ἄκρας,
ὡς
γαμήσειάς
τε
αὐτὴν |
| [6] |
πάνυ
καλὴ
καὶ
εὐπρόσωπος,
τὸ
|
τῆς |
Ἀμαλθείας
κέρας
ἔχουσα
ἐν
τῇ |
| [16] |
ἐπιμεληθῆναι
χρὴ
μάλιστα
καὶ
εὐμόρφου
|
τῆς |
ἀναβολῆς,
ἔπειτα
πεντεκαίδεκα
ἢ
οὐ |
| [3] |
ὑψηλοῦ
ἐπισκοπῶν
ἐν
τῇ
ὑπωρείᾳ
|
τῆς |
ἀνόδου
ἔτι,
κατὰ
δυσβάτων
καὶ |
| [5] |
Δαρεῖον
καθῃρηκώς·
ἔδει
δὲ
πανταχόσε
|
τῆς |
ἀρχῆς
διαθεῖν
τοὺς
γραμματοφόρους
τὰ |
| [5] |
ἔδει
τὰ
ὄρη,
εἶτα
διὰ
|
τῆς |
Βαβυλωνίας
εἰς
τὴν
Ἀραβίαν
ἐλθεῖν, |
| [16] |
ἀκριβῶς
ἐκμελετήσας,
πρόχειρα
ἐπ´
ἄκρας
|
τῆς
|
γλώττης
ἔχε—
τὸ
ἄττα
καὶ |
| [23] |
διὰ
τοῦτό
σου
καὶ
ἄχρι
|
τῆς |
γυναικωνίτιδος
εὐδοκιμοῦντος.
καὶ
τὸ
δεῖνα |
| [12] |
πως
ἐπισπασάμενος
ὁπόσον
ἔτι
λοιπὸν
|
τῆς |
κόμης
καὶ
ὑπομειδιάσας
τὸ
γλαφυρὸν |
| [9] |
καὶ
τὸν
χρόνον
πάμπολυν
ὑπογράψει
|
τῆς |
ὁδοιπορίας,
ἔτη
πολλά,
οὐ
κατὰ |
| [26] |
γὰρ
καὶ
δειλός
εἰμι—
ἐκστήσομαι
|
τῆς
|
ὁδοῦ
ὑμῖν
καὶ
παύσομαι
τῇ |
| [9] |
κλιθείης
τῇ
ῥοπῇ,
ἐκπεσεῖσθαί
σε
|
τῆς |
ὀρθῆς
ὁδοῦ
καὶ
ἀγούσης
ἐπὶ |
| [9] |
οὐ
ῥᾴδια
μιμεῖσθαι,
οἷα
τὰ
|
τῆς |
παλαιᾶς
ἐργασίας
ἐστίν,
Ἡγησίου
καὶ |
| [3] |
βραχεῖ
ὅσα
ἐστὶν
ἀγαθὰ
παρὰ
|
τῆς |
ῥητορικῆς
μονονουχὶ
καθεύδων
λαβών.
~Ἡ |
| [10] |
ἀπράγμων
καὶ
εἰς
τὸ
εὐθὺ
|
τῆς
|
ῥητορικῆς
ὁδός.
σὺ
δὲ
μήτε |
| [14] |
μὴ
προετελέσθης
ἐκεῖνα
τὰ
πρὸ
|
τῆς |
ῥητορικῆς,
ὁπόσα
ἡ
ἄλλη
προπαιδεία |
| [24] |
παρέσται
σοι
τὰ
ἀγαθὰ
παρὰ
|
τῆς |
Ῥητορικῆς.
ὁρᾷς
ἐμέ,
ὃς
πατρὸς |
| [24] |
τὰ
ψυχρὰ
ἐκεῖνα
τὰ
ἐκ
|
τῆς |
σοροῦ
φιλήματα
ὑπερήδιστά
μοι
ἐποίει |
| [2] |
θήραμα
οὐ
σμικρὸν
οὐδὲ
ὀλίγης
|
τῆς |
σπουδῆς
δεόμενον,
ἀλλὰ
ἐφ´
ὅτῳ |
| [3] |
ἀπεγνωσμένην.
ἀλλὰ
παρ´
ἡμῶν
ἐξαίρετον
|
τῆς |
συμβουλῆς
τοῦτό
ἐστιν,
ὅτι
ἡδίστην |
| [15] |
ἔστω
εὐανθὴς
ἢ
λευκή,
ἔργον
|
τῆς |
Ταραντίνης
ἐργασίας,
ὡς
διαφαίνεσθαι
τὸ |
| [11] |
Κινύραν
ἢ
αὐτὸν
Ἀγάθωνα,
τὸν
|
τῆς |
τραγῳδίας
ἐπέραστον
ἐκεῖνον
ποιητήν.
λέγω |
| [9] |
δεικνύων,
ἀρρενωπὸς
τὸ
βλέμμα,
ἐγρηγορώς,
|
τῆς |
τραχείας
ὁδοῦ
ἐκείνης
ἡγεμών,
λήρους |
| [5] |
τὸν
ἔμπορον.
οὕτω
τὸ
παράδοξον
|
τῆς |
ὑποσχέσεως
ἄπιστον
δοκεῖ
τοῖς
πολλοῖς. |
| [17] |
μηδὲ
εἴ
τι
ὁ
λῆρος
|
Ἰσοκράτης |
ἢ
ὁ
χαρίτων
ἄμοιρος
Δημοσθένης |
| [26] |
τινα
τῶν
κωμικῶν,
καθάπερ
ὁ
|
νομοθέτης
|
καὶ
διδάσκαλος,
ἀλλὰ
καλλίστην
γυναῖκα |
| [24] |
κατέστην,
εἰ
μὴ
κατάρατός
τις
|
οἰκέτης |
ἐμήνυσεν
ὡς
φάρμακον
εἴην
ἐπ´ |
| [23] |
ἑτέρῳ
ἐρᾶσθαι
δοκοίης,
καὶ
ταῦτα
|
γενειήτης |
ἢ
καὶ
νὴ
Δία
φαλακρὸς |
| [4] |
τοῦ
Ἑλικῶνος
λαβὼν
αὐτίκα
μάλα
|
ποιητὴς |
ἐκ
ποιμένος
κατέστη
καὶ
ᾖδε |
| [13] |
ἢ
Τιτυὸς
ἢ
Ὦτος
ἢ
|
Ἐφιάλτης, |
ὑπὲρ
ἐκείνους
πολὺ
φανεῖταί
σοι |
| [8] |
ἡ
μὲν
τραχεῖα
ἐκείνη
καὶ
|
ἀνάντης |
οὐ
πολλὰ
ἴχνη
τῶν
ὁδοιπόρων |
| [22] |
τὴν
χεῖρα,
εὐτελὲς
γάρ,
μηδ´
|
ἀναστῇς, |
πλὴν
ἅπαξ
γε
ἢ
δὶς |
| [6] |
ἔπαινοι.
Πρόσει
δὴ
σὺ
ὁ
|
ἐραστὴς |
ἐπιθυμῶν
δηλαδὴ
ὅτι
τάχιστα
γενέσθαι |
| [1] |
σεμνότατον
τοῦτο
καὶ
πάντιμον
ὄνομα
|
σοφιστὴς |
εἶναι
δόξαις·
ἀβίωτα
γὰρ
εἶναί |
| [16] |
ἐκμελετήσας,
πρόχειρα
ἐπ´
ἄκρας
τῆς
|
γλώττης |
ἔχε—
τὸ
ἄττα
καὶ
κᾆτα |
| [3] |
ἡμεῖς
ἄξομεν,
ὡς
ἐκ
μέσης
|
αὐτῆς |
ἀναστρέψαι
καμόντα,
ἐπεὶ
οὐδὲν
ἂν
|
| [24] |
τὸ
πρῶτον
μὲν
ἐγαστριζόμην
πρὸς
|
αὐτῆς |
ἐρᾶν
προσποιούμενος
γυναικὸς
ἑβδομηκοντούτιδος
τέτταρας |
| [10] |
ἔτι,
ὡς
καὶ
σπουδάζοιο
πρὸς
|
αὐτῆς, |
ἴθι,
τῷ
μὲν
δασεῖ
τούτῳ
|
| [1] |
δόξαις·
ἀβίωτα
γὰρ
εἶναί
σοι
|
φής, |
εἰ
μὴ
τοιαύτην
τινὰ
τὴν |
| [20] |
ἢ
σκεψάμενος
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
γὰρ
|
σαφὴς |
ταῦτά
γε.
~Οἱ
φίλοι
δὲ |
| [21] |
ἐγκεκαλυμμένον
αὐτὸν
καὶ
περὶ
ὧν
|
ἔφης |
μεταξὺ
διαλαμβάνοντα.
καὶ
ἤν
τις |
| [17] |
ἅς
φασι
ταύτας
μελέτας,
ὡς
|
ἔχῃς |
ἀπ´
ἐκείνων
ἐπισιτισάμενος
ἐν
καιρῷ |
| [5] |
καθῃρηκώς·
ἔδει
δὲ
πανταχόσε
τῆς
|
ἀρχῆς |
διαθεῖν
τοὺς
γραμματοφόρους
τὰ
ἐπιτάγματα |
| [26] |
δὴ
παρεῖναι
νόμιζε
οἷπερ
ἐξ
|
ἀρχῆς |
ἐπόθεις
ἐλθεῖν,
καὶ
οὐδέν
σε |
| [20] |
πολλοῖς·
ὥστε
ὅρα
μή
ποτε
|
γράψῃς |
ἢ
σκεψάμενος
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
γὰρ |
| [3] |
καὶ
πολλὰ
τραύματα
λαμβάνοντας
περὶ
|
τραχείαις |
ταῖς
πέτραις·
σὺ
δὲ
πρὸ |
| [25] |
καὶ
ῥήτωρ
δοκῶ
κἀν
ταῖς
|
δίκαις
|
ἐξετάζομαι
προδιδοὺς
τὰ
πολλὰ
καὶ |
| [9] |
σκληρὰ
καὶ
ἀκριβῶς
ἀποτεταμένα
ταῖς
|
γραμμαῖς. |
πόνον
δὲ
καὶ
ἀγρυπνίαν
καὶ |
| [1] |
καὶ
πάντιμον
ὄνομα
σοφιστὴς
εἶναι
|
δόξαις· |
ἀβίωτα
γὰρ
εἶναί
σοι
φής, |
| [5] |
εἶχε
διὰ
ταχέων
ἐκπέμπειν
τοῖς
|
σατράπαις |
τὰ
δοκοῦντά
οἱ
περὶ
αὐτῶν. |
| [3] |
τραύματα
λαμβάνοντας
περὶ
τραχείαις
ταῖς
|
πέτραις· |
σὺ
δὲ
πρὸ
πολλοῦ
ἄνω |
| [22] |
πάντα
ἔστω
ἐπιλήψιμα.
καὶ
ἐν
|
ταῖς |
ἀκροάσεσι
μετὰ
πάντας
εἰσιέναι
χρή, |
| [9] |
καὶ
σκληρὰ
καὶ
ἀκριβῶς
ἀποτεταμένα
|
ταῖς |
γραμμαῖς.
πόνον
δὲ
καὶ
ἀγρυπνίαν |
| [25] |
ἀλλὰ
καὶ
ῥήτωρ
δοκῶ
κἀν
|
ταῖς |
δίκαις
ἐξετάζομαι
προδιδοὺς
τὰ
πολλὰ |
| [3] |
πολλὰ
τραύματα
λαμβάνοντας
περὶ
τραχείαις
|
ταῖς
|
πέτραις·
σὺ
δὲ
πρὸ
πολλοῦ |
| [22] |
ἀναστῇς,
πλὴν
ἅπαξ
γε
ἢ
|
δὶς |
τὸ
πλεῖστον.
ὑπομειδία
δὲ
τὰ |
| [5] |
κομίζοντας.
ἐκ
Περσῶν
δὲ
πολλὴ
|
εἰς |
Αἴγυπτον
ἐγίγνετο
ἡ
ὁδός·
ἐκπεριιέναι |
| [6] |
ὑπερπετασθέντα
τὸ
ὄρος
ἐκ
Περσῶν
|
εἰς |
Αἴγυπτον.
Ἐθέλω
δέ
σοι
πρῶτον |
| [5] |
ὁδὸν
οὐ
πολλὴν
ἐκ
Περσῶν
|
εἰς |
Αἴγυπτον.
εἰ
γάρ
τις
ὑπερβαίη |
| [5] |
πολλὴν
περάσαντα
ἀφικέσθαι
ποτὲ
μόλις
|
εἰς |
Αἴγυπτον,
εἴκοσι
μηκίστους
ἀνδρὶ
εὐζώνῳ |
| [24] |
αὐτοῖς
βαρύ—
θαρρῶν
ἐπαγγέλλομαι
οὐκ
|
εἰς |
μακράν
σε
ἄριστον
ῥήτορα
καὶ |
| [10] |
ἀληθῶς
καὶ
Κρονικὸς
ἄνθρωπος,
νεκροὺς
|
εἰς
|
μίμησιν
παλαιοὺς
προτιθεὶς
καὶ
ἀνορύττειν |
| [5] |
ὄρη,
εἶτα
διὰ
τῆς
Βαβυλωνίας
|
εἰς |
τὴν
Ἀραβίαν
ἐλθεῖν,
εἶτα
ἐρήμην |
| [23] |
ὑπὸ
τῶν
γυναικῶν
σπουδάζεσθαι
δοκεῖν·
|
εἰς |
τὴν
ῥητορικὴν
γὰρ
καὶ
τοῦτο |
| [17] |
σοφὸς
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
φωνὴν
|
εἰς |
τὸ
ἀκρότατον
ἀπηκριβωμένος.
ἀλλὰ
καὶ |
| [10] |
κεκαινοτόμηται
ταχεῖα
καὶ
ἀπράγμων
καὶ
|
εἰς |
τὸ
εὐθὺ
τῆς
ῥητορικῆς
ὁδός. |
| [17] |
καὶ
ταῦτα
συμφορήσας
ἀποτόξευε
προχειριζόμενος
|
εἰς |
τοὺς
προσομιλοῦντας.
οὕτω
γάρ
σε |
| [1] |
ποτέ
εἰσιν
ἐθέλεις
ἐκμαθεῖν.
ἀλλ´
|
οὐδεὶς |
φθόνος,
ὦ
παῖ,
καὶ
μάλιστα |
| [3] |
μυρίους
τινὰς
τοὺς
πόνους
προπονῆσαι
|
οἰηθείς. |
οὐ
γάρ
σε
τραχεῖάν
τινα |
| [18] |
ἀκαιρίμαν
γλῶτταν
ἔλθῃ,
μηδὲν
ἐκείνων
|
ἐπιμεληθείς, |
ὡς
τὸ
πρῶτον,
ὥσπερ
οὖν |
| [14] |
ἤδη
προχώρει
μηδὲν
ὀκνήσας
μηδὲ
|
πτοηθείς, |
εἰ
μὴ
προετελέσθης
ἐκεῖνα
τὰ |
| [9] |
τοὺς
ἀρχαίους
ἄνδρας
ἕωλα
παραδείγματα
|
παρατιθεὶς |
τῶν
λόγων
οὐ
ῥᾴδια
μιμεῖσθαι, |
| [10] |
ἄνθρωπος,
νεκροὺς
εἰς
μίμησιν
παλαιοὺς
|
προτιθεὶς |
καὶ
ἀνορύττειν
ἀξιῶν
λόγους
πάλαι |
| [26] |
παρεῖναι
νόμιζε
οἷπερ
ἐξ
ἀρχῆς
|
ἐπόθεις |
ἐλθεῖν,
καὶ
οὐδέν
σε
κωλύσει |
| [25] |
φάρμακον
εἴην
ἐπ´
αὐτὴν
ἐωνημένος.
|
~ἐξωσθεὶς |
δὲ
ἐπὶ
κεφαλὴν
ὅμως
οὐδὲ |
| [13] |
τοῦτο,
ἀλλὰ
κατὰ
κλέος
αὐτὸς
|
ἥκεις |
ἀκούων
ἁπάντων
ὑπερεκπεπληγμένων
τὰ
ἡμέτερα |
| [13] |
πρὸς
οἷόν
τινα
δαιμόνιον
ἄνδρα
|
ἥκεις. |
προσδοκήσῃς
δὲ
μηδὲν
τοιοῦτον
ὄψεσθαι
|
| [6] |
ἧς
ἐρᾶν
οὐ
μετρίως
μοι
|
δοκεῖς. |
καὶ
δῆτα
ἡ
μὲν
ἐφ´ |
| [7] |
τῷ
ὄρει,
τὸ
μὲν
πρῶτον
|
ἀπογιγνώσκεις |
τὴν
ἄνοδον,
καὶ
τὸ
πρᾶγμα |
| [14] |
~Ἐπεὶ
δὲ
καὶ
ῥήτωρ
αὐτὸς
|
ἐθέλεις |
γενέσθαι
καὶ
τοῦτο
οὐκ
ἂν |
| [1] |
ἀγούσας
ὁδοὺς
αἵτινές
ποτέ
εἰσιν
|
ἐθέλεις |
ἐκμαθεῖν.
ἀλλ´
οὐδεὶς
φθόνος,
ὦ |
| [10] |
εἰ
πάντως
ἐρᾷς
καὶ
τάχιστα
|
ἐθέλεις |
τῇ
ῥητορικῇ
συνεῖναι
ἀκμάζων
ἔτι, |
| [3] |
οὐδὲ
ὄρθιον
καὶ
ἱδρῶτος
μεστὴν
|
ἡμεῖς |
ἄξομεν,
ὡς
ἐκ
μέσης
αὐτῆς |
| [8] |
καὶ
γαμήσεις
καὶ
θαυμαστὸς
πᾶσι
|
δόξεις, |
ἐγώ
σοι
φράσω·
ἱκανὸν
γὰρ |
| [18] |
ὥσπερ
οὖν
καὶ
ἔστι
πρῶτον,
|
ἐρεῖς |
ἐν
καιρῷ
προσήκοντι
καὶ
τὸ
|
| [8] |
οἶδ´
ὅτι
ἀπορήσεις,
καὶ
ἤδη
|
ἀπορεῖς, |
ποτέραν
τρεπτέον.
ὡς
οὖν
ποιήσας |
| [18] |
καὶ
οἱ
παρόντες
ὑποβάλωσί
τινας
|
ὑποθέσεις |
καὶ
ἀφορμὰς
τῶν
λόγων,
ἅπαντα |
| [8] |
ἀκρότατον
ἀναβήσῃ
καὶ
εὐδαιμονήσεις
καὶ
|
γαμήσεις |
καὶ
θαυμαστὸς
πᾶσι
δόξεις,
ἐγώ |
| [8] |
ἐπὶ
τὸ
ἀκρότατον
ἀναβήσῃ
καὶ
|
εὐδαιμονήσεις |
καὶ
γαμήσεις
καὶ
θαυμαστὸς
πᾶσι |
| [8] |
ἀρχὴν
ἀφικόμενος
εὖ
οἶδ´
ὅτι
|
ἀπορήσεις, |
καὶ
ἤδη
ἀπορεῖς,
ποτέραν
τρεπτέον. |
| [13] |
τούς
γε
ἄλλους
τοσοῦτον
ὑπερφωνοῦντα
|
εὑρήσεις |
ὁπόσον
ἡ
σάλπιγξ
τοὺς
αὐλοὺς |
| [11] |
~Πρὸς
δὲ
τὴν
ἑτέραν
ἐλθὼν
|
εὑρήσεις |
πολλοὺς
καὶ
ἄλλους,
ἐν
τούτοις |
| [23] |
τὰ
ὅμοια
πάσχοις,
καὶ
ταῦτα
|
διοίσεις |
τῶν
ἄλλων.
καὶ
μὴν
καὶ |
| [3] |
ἀνιδρωτὶ
ἐπιστήσῃ
τῇ
ἄκρᾳ
καὶ
|
ἀγρεύσεις |
οὐ
καμὼν
καὶ
νὴ
Δί´ |
| [22] |
γίγνου
μὴ
ἀρεσκόμενος
τοῖς
λεγομένοις.
|
ἀμφιλαφεῖς |
δὲ
αἱ
ἀφορμαὶ
τῶν
μέμψεων |
| [6] |
τινα
παιδία
παρ´
αὐτὸν
παίζοντα—
|
πήχεις |
δὲ
αὐτοὺς
οἱ
Αἰγύπτιοι
καλοῦσι, |
| [25] |
ἐστεφανωμένοι·
τούτοις
γὰρ
ἐπὶ
τοὺς
|
δυστυχεῖς |
χρῶμαι
τοῖς
δελέασιν.
ἀλλὰ
καὶ |
| [17] |
δὲ
ἀπόρρητα
καὶ
ξένα
ῥήματα,
|
σπανιάκις |
ὑπὸ
τῶν
πάλαι
εἰρημένα,
καὶ
|
| [19] |
τὸ
δὲ
οἴμοι
τῶν
κακῶν
|
πολλάκις, |
καὶ
ὁ
μηρὸς
πατασσέσθω,
καὶ |
| [7] |
μικρῷ
πρόσθεν
εἶπον,
ἵνα
μὴ
|
πολλάκις |
τὰ
αὐτὰ
λέγων
ἐπέχω
σε |
| [22] |
ὦτα.
καὶ
ἐπισείσῃς
δὲ
μὴ
|
πολλάκις |
τὴν
χεῖρα,
εὐτελὲς
γάρ,
μηδ´ |
| [3] |
δυσβάτων
καὶ
ὀλισθηρῶν
τῶν
κρημνῶν
|
μόλις |
ἀνέρποντας,
ἀποκυλιομένους
ἐπὶ
κεφαλὴν
ἐνίοτε |
| [5] |
ἐρήμην
πολλὴν
περάσαντα
ἀφικέσθαι
ποτὲ
|
μόλις |
εἰς
Αἴγυπτον,
εἴκοσι
μηκίστους
ἀνδρὶ |
| [18] |
Ὀθρυάδου
γράμματα
ἀναγιγνωσκέσθω,
καὶ
ἡ
|
Σαλαμὶς |
καὶ
τὸ
Ἀρτεμίσιον
καὶ
αἱ |
| [18] |
περὶ
τῷ
μετώπῳ
μὲν
ἡ
|
κνημίς, |
περὶ
τῇ
κνήμῃ
δὲ
ἡ |
| [19] |
ἕτοιμοι,
καθέζεσθαι
κέλευε,
καὶ
ὅλως
|
τυραννὶς
|
τὸ
πρᾶγμα
ἔστω.
~Ὅπως
δὲ |
| [1] |
μετὰ
τοῦτο
ἐθελήσῃς
αὐτὸς
ἐμμένειν
|
οἷς |
ἂν
ἀκούσῃς
παρ´
ἡμῶν
καὶ |
| [14] |
μάθοις,
ἕπου
μόνον,
ὦ
μέλημα,
|
οἷς |
ἂν
εἴπω
καὶ
ζήλου
πάντα, |
| [14] |
ζήλου
πάντα,
καὶ
τοὺς
νόμους
|
οἷς |
ἂν
ἐπιτάξω
χρῆσθαι
ἀκριβῶς
μοι |
| [16] |
δή
σοι
τοὺς
νόμους
δίειμι,
|
οἷς |
χρώμενόν
σε
ἡ
Ῥητορικὴ
γνωριεῖ |
| [17] |
αὐτούς,
εἰ
ἀποστλεγγίσασθαι"
τὸ
ἀποξύσασθαι
|
λέγοις, |
τὸ
δὲ
ἡλίῳ
θέρεσθαι
εἱληθερεῖσθαι, |
| [20] |
οὐχὶ
πάνδεινόν
τινα
ἐν
τοῖς
|
λόγοις |
ἀγωνιστὴν
εἶναί
σε.
ἄλλως
τε |
| [11] |
ὀνομάζει
αὐτός,
βασιλεὺς
ἐν
τοῖς
|
λόγοις |
ἀπονητὶ
καταστήσῃ
τὰ
τέθριππα
ἐλαύνων |
| [21] |
μέν
σοι
τὰ
ἐν
τοῖς
|
λόγοις. |
μετὰ
ταῦτα
δὲ
προϊόντα
σε |
| [1] |
τὴν
δύναμιν
περιβάλοιο
ἐν
τοῖς
|
λόγοις |
ὡς
ἄμαχον
εἶναι
καὶ
ἀνυπόστατον
|
| [18] |
μοιχοῦ
λέγῃς
Ἀθήνησι,
τὰ
ἐν
|
Ἰνδοῖς |
καὶ
Ἐκβατάνοις
λεγέσθω.
ἐπὶ
πᾶσι |
| [7] |
αὐτὴν
ἁπανταχόθεν
ἰδοῦσιν,
ἀτεχνῶς
οὐδὲ
|
ὀρνέοις
|
ὑπερπτῆναι
ῥᾳδίαν,
Διονύσου
τινὸς
ἢ |
| [11] |
λέγω
δὲ
ὡς
ἀπὸ
τούτων
|
γνωρίζοις |
αὐτόν,
μηδέ
σε
οὕτω
θεσπέσιον
|
| [11] |
καὶ
τὴν
συνήθη
φωνὴν
ἀφείη,
|
μάθοις |
ἂν
ὡς
οὐχὶ
τῶν
καθ´ |
| [14] |
οὐκ
ἂν
παρ´
ἄλλου
ῥᾷον
|
μάθοις, |
ἕπου
μόνον,
ὦ
μέλημα,
οἷς |
| [14] |
ἄλλη
προπαιδεία
τοῖς
ἀνοήτοις
καὶ
|
ματαίοις |
μετὰ
πολλοῦ
καμάτου
ὁδοποιεῖ·
οὐδὲν |
| [6] |
κέρας
ἔχουσα
ἐν
τῇ
δεξιᾷ
|
παντοίοις |
καρποῖς
ὑπερβρύον·
ἐπὶ
θατέρᾳ
δέ |
| [26] |
τοῖς
νόμοις
ἔν
τε
τοῖς
|
δικαστηρίοις |
κρατεῖν
καὶ
ἐν
τοῖς
πλήθεσιν
|
| [22] |
αἱ
ἀφορμαὶ
τῶν
μέμψεων
τοῖς
|
συκοφαντικοῖς |
τὰ
ὦτα.
Τὰ
δ´
ἄλλα |
| [15] |
ἢ
ἐμβὰς
Σικυωνία
πίλοις
τοῖς
|
λευκοῖς |
ἐπιπρέπουσα,
καὶ
ἀκόλουθοι
πολλοὶ
καὶ
|
| [5] |
Ἀλέξανδρος
Περσῶν,
μετὰ
τὴν
ἐν
|
Ἀρβήλοις |
μάχην
Δαρεῖον
καθῃρηκώς·
ἔδει
δὲ
|
| [15] |
τὸ
πολυσχιδές,
ἢ
ἐμβὰς
Σικυωνία
|
πίλοις |
τοῖς
λευκοῖς
ἐπιπρέπουσα,
καὶ
ἀκόλουθοι |
| [5] |
τῆς
ὑποσχέσεως
ἄπιστον
δοκεῖ
τοῖς
|
πολλοῖς. |
~ἀλλὰ
μὴ
σύ
γε
πάθῃς |
| [20] |
ἀπολογίαν
καὶ
θαῦμα
παρὰ
τοῖς
|
πολλοῖς· |
ὥστε
ὅρα
μή
ποτε
γράψῃς |
| [26] |
οὐδέν
σε
κωλύσει
ἑπόμενον
τοῖς
|
νόμοις |
ἔν
τε
τοῖς
δικαστηρίοις
κρατεῖν |
| [18] |
Ἀθήνησι,
τὰ
ἐν
Ἰνδοῖς
καὶ
|
Ἐκβατάνοις |
λεγέσθω.
ἐπὶ
πᾶσι
δὲ
ὁ |
| [26] |
σὺ
δὲ
ἢν
πεισθῇς
τοῖς
|
εἰρημένοις, |
καὶ
δὴ
παρεῖναι
νόμιζε
οἷπερ |
| [22] |
δῆλος
γίγνου
μὴ
ἀρεσκόμενος
τοῖς
|
λεγομένοις. |
ἀμφιλαφεῖς
δὲ
αἱ
ἀφορμαὶ
τῶν
|
| [19] |
καὶ
λαρύγγιζε
καὶ
ἐπιχρέμπτου
τοῖς
|
λεγομένοις |
καὶ
βάδιζε
μεταφέρων
τὴν
πυγήν. |
| [10] |
ἢ
τὸ
τελευταῖον
προγηρᾶσαι
τοῖς
|
πόνοις
|
παρασκευάσῃ.
ἀλλὰ
εἰ
πάντως
ἐρᾷς |
| [6] |
ἔχουσα
ἐν
τῇ
δεξιᾷ
παντοίοις
|
καρποῖς |
ὑπερβρύον·
ἐπὶ
θατέρᾳ
δέ
μοι |
| [22] |
ψεῦδος
πρόχειρον
καὶ
ὅρκος
ἐπ´
|
ἄκροις |
ἀεὶ
τοῖς
χείλεσι
καὶ
φθόνος |
| [6] |
ἔπαινοι
περὶ
πᾶσαν
αὐτὴν
Ἔρωσι
|
μικροῖς |
ἐοικότες
πολλοὶ
ἁπανταχόθεν
περιπλεκέσθωσαν
ἐκπετόμενοι. |
| [25] |
τὰ
πολλὰ
καὶ
τοὺς
δικαστὰς
|
τοῖς |
ἀνοήτοις
καθυπισχνούμενος,
καὶ
ἡττῶμαι
μὲν |
| [14] |
ῥητορικῆς,
ὁπόσα
ἡ
ἄλλη
προπαιδεία
|
τοῖς |
ἀνοήτοις
καὶ
ματαίοις
μετὰ
πολλοῦ |
| [25] |
γὰρ
ἐπὶ
τοὺς
δυστυχεῖς
χρῶμαι
|
τοῖς |
δελέασιν.
ἀλλὰ
καὶ
τὸ
μισεῖσθαι |
| [26] |
ἑπόμενον
τοῖς
νόμοις
ἔν
τε
|
τοῖς
|
δικαστηρίοις
κρατεῖν
καὶ
ἐν
τοῖς |
| [24] |
οὐκέτι
Ποθεινὸς
ὀνομάζομαι,
ἀλλ´
ἤδη
|
τοῖς |
Διὸς
καὶ
Λήδας
παισὶν
ὁμώνυμος |
| [26] |
πεπαύσεται·
σὺ
δὲ
ἢν
πεισθῇς
|
τοῖς |
εἰρημένοις,
καὶ
δὴ
παρεῖναι
νόμιζε |
| [1] |
ἁπάντων
καὶ
ἀποβλέπεσθαι,
περισπούδαστον
ἄκουσμα
|
τοῖς
|
Ἕλλησι
δοκοῦντα·
καὶ
δὴ
τὰς |
| [22] |
καὶ
δῆλος
γίγνου
μὴ
ἀρεσκόμενος
|
τοῖς
|
λεγομένοις.
ἀμφιλαφεῖς
δὲ
αἱ
ἀφορμαὶ |
| [19] |
πατασσέσθω,
καὶ
λαρύγγιζε
καὶ
ἐπιχρέμπτου
|
τοῖς |
λεγομένοις
καὶ
βάδιζε
μεταφέρων
τὴν |
| [15] |
πολυσχιδές,
ἢ
ἐμβὰς
Σικυωνία
πίλοις
|
τοῖς
|
λευκοῖς
ἐπιπρέπουσα,
καὶ
ἀκόλουθοι
πολλοὶ |
| [20] |
μὴ
οὐχὶ
πάνδεινόν
τινα
ἐν
|
τοῖς |
λόγοις
ἀγωνιστὴν
εἶναί
σε.
ἄλλως |
| [11] |
ὡς
ὀνομάζει
αὐτός,
βασιλεὺς
ἐν
|
τοῖς |
λόγοις
ἀπονητὶ
καταστήσῃ
τὰ
τέθριππα |
| [21] |
Ταῦτα
μέν
σοι
τὰ
ἐν
|
τοῖς |
λόγοις.
μετὰ
ταῦτα
δὲ
προϊόντα |
| [1] |
τινὰ
τὴν
δύναμιν
περιβάλοιο
ἐν
|
τοῖς |
λόγοις
ὡς
ἄμαχον
εἶναι
καὶ |
| [7] |
δοκεῖ
οἵα
ἡ
Ἄορνος
ἐφάνη
|
τοῖς |
Μακεδόσιν
ἀπόξυρον
αὐτὴν
ἁπανταχόθεν
ἰδοῦσιν, |
| [21] |
παρέχοντες
εὑρεῖν
τὸ
λεχθησόμενον
ἐν
|
τοῖς |
μεταξὺ
τῶν
ἐπαίνων
διαλείμμασι·
καὶ |
| [26] |
καὶ
οὐδέν
σε
κωλύσει
ἑπόμενον
|
τοῖς |
νόμοις
ἔν
τε
τοῖς
δικαστηρίοις |
| [26] |
τοῖς
δικαστηρίοις
κρατεῖν
καὶ
ἐν
|
τοῖς |
πλήθεσιν
εὐδοκιμεῖν
καὶ
ἐπέραστον
εἶναι |
| [5] |
παράδοξον
τῆς
ὑποσχέσεως
ἄπιστον
δοκεῖ
|
τοῖς |
πολλοῖς.
~ἀλλὰ
μὴ
σύ
γε |
| [20] |
τὴν
ἀπολογίαν
καὶ
θαῦμα
παρὰ
|
τοῖς |
πολλοῖς·
ὥστε
ὅρα
μή
ποτε |
| [10] |
παραλαβὼν
ἢ
τὸ
τελευταῖον
προγηρᾶσαι
|
τοῖς |
πόνοις
παρασκευάσῃ.
ἀλλὰ
εἰ
πάντως |
| [5] |
οὐκ
εἶχε
διὰ
ταχέων
ἐκπέμπειν
|
τοῖς |
σατράπαις
τὰ
δοκοῦντά
οἱ
περὶ |
| [22] |
δὲ
αἱ
ἀφορμαὶ
τῶν
μέμψεων
|
τοῖς |
συκοφαντικοῖς
τὰ
ὦτα.
Τὰ
δ´ |
| [13] |
ὅστις
ἦν
ὁ
σοφώτατος
ἐν
|
τοῖς |
τότε;
εἰ
δὲ
μὴ
τοῦτο, |
| [22] |
καὶ
ὅρκος
ἐπ´
ἄκροις
ἀεὶ
|
τοῖς |
χείλεσι
καὶ
φθόνος
πρὸς
ἅπαντας
|
| [25] |
πολλὰ
καὶ
τοὺς
δικαστὰς
τοῖς
|
ἀνοήτοις |
καθυπισχνούμενος,
καὶ
ἡττῶμαι
μὲν
τὰ |
| [14] |
ὁπόσα
ἡ
ἄλλη
προπαιδεία
τοῖς
|
ἀνοήτοις |
καὶ
ματαίοις
μετὰ
πολλοῦ
καμάτου |
| [14] |
οὐδὲν
γὰρ
αὐτῶν
δεήσει.
ἀλλ´
|
ἀνίπτοις |
ποσίν—
ἡ
παροιμία
φησίν
ἔμβαινε, |
| [24] |
δύνασαι
δέ·
οὐδὲν
γὰρ
ἐν
|
αὐτοῖς |
βαρύ—
θαρρῶν
ἐπαγγέλλομαι
οὐκ
εἰς |
| [19] |
μὴ
ἐπαινῶσιν,
ἀγανάκτει
καὶ
λοιδοροῦ
|
αὐτοῖς· |
ἢν
δὲ
ὀρθοὶ
ἑστήκωσιν
ὑπὸ |
| [25] |
τῇ
θύρᾳ
χλωροὶ
καὶ
ἐστεφανωμένοι·
|
τούτοις |
γὰρ
ἐπὶ
τοὺς
δυστυχεῖς
χρῶμαι |
| [11] |
εὑρήσεις
πολλοὺς
καὶ
ἄλλους,
ἐν
|
τούτοις |
δὲ
καὶ
πάνσοφόν
τινα
καὶ
|
| [15] |
τὴν
ἀμαθίαν,
εἶτα
θράσος,
ἐπὶ
|
τούτοις |
δὲ
τόλμαν
καὶ
ἀναισχυντίαν.
αἰδῶ |
| [16] |
μηδὲν
τῶν
ἄλλων,
εἰ
ἀνόμοια
|
τούτοις
|
καὶ
ἀσύμφυλα
καὶ
ἀπῳδά.
ἡ |
| [9] |
ἐλπιζομένῃ
ἐκείνῃ
εὐδαιμονίᾳ.
πρὸς
δὲ
|
τούτοις |
οὐδὲ
μισθοὺς
ὀλίγους
ἀπαιτεῖ
τῶν
|
| [6] |
αὐτὴν
ἀνελθὼν
καὶ
πάντα
ἐκεῖνα
|
ἔχοις, |
τὸν
πλοῦτον
τὴν
δόξαν
τοὺς |
| [23] |
ἄνδρας;
εἰ
δὴ
τὰ
ὅμοια
|
πάσχοις, |
καὶ
ταῦτα
διοίσεις
τῶν
ἄλλων. |
| [15] |
διαφαίνεσθαι
τὸ
σῶμα,
καὶ
ἢ
|
κρηπὶς |
Ἀττικὴ
γυναικεία,
τὸ
πολυσχιδές,
ἢ |
| [4] |
καθεύδων
λαβών.
~Ἡ
μὲν
δὴ
|
ὑπόσχεσις |
οὕτω
μεγάλη·
σὺ
δὲ
πρὸς |
| [9] |
~Εὐθὺς
οὖν
σοι
πρόσεισι
καρτερός
|
τις |
ἀνήρ,
ὑπόσκληρος,
ἀνδρώδης
τὸ
βάδισμα, |
| [1] |
παῖ,
καὶ
μάλιστα
ὁπότε
νέος
|
τις
|
αὐτὸς
ὤν,
ὀρεγόμενος
τῶν
ἀρίστων, |
| [4] |
ἐν
βραχεῖ
καταστῆναι
ἀδύνατον,
εἴ
|
τις |
ἐκμάθοι
τὴν
ταχίστην
ὁδόν;
~Ὡς |
| [21] |
ἔφης
μεταξὺ
διαλαμβάνοντα.
καὶ
ἤν
|
τις |
ἐντύχῃ,
θαυμάσια
περὶ
σαυτοῦ
λέγε
|
| [13] |
ἢ
τῷδε
παραβαλεῖν,
ἀλλ´
εἴ
|
τις |
ἢ
Τιτυὸς
ἢ
Ὦτος
ἢ |
| [22] |
τῶν
λεγόντων.
καὶ
ἢν
μέν
|
τις |
καλῶς
εἴπῃ,
ἀλλότρια
καὶ
οὐχ |
| [24] |
ἁπάντων
κατέστην,
εἰ
μὴ
κατάρατός
|
τις |
οἰκέτης
ἐμήνυσεν
ὡς
φάρμακον
εἴην |
| [5] |
Περσῶν
εἰς
Αἴγυπτον.
εἰ
γάρ
|
τις |
ὑπερβαίη
τὰ
ὄρη
ταῦτα—
ὑπερβαίη |
| [13] |
ὅτε
Χαιρεφῶν
ἤρετο
αὐτόν,
ἔδειξεν
|
ὅστις |
ἦν
ὁ
σοφώτατος
ἐν
τοῖς |
| [17] |
ποτέ,
ἢ
ποιητοῦ
ἢ
συγγραφέως,
|
ὃς |
οὕτω
λέγειν
ἐδοκίμαζε
σοφὸς
ἀνὴρ |
| [24] |
παρὰ
τῆς
Ῥητορικῆς.
ὁρᾷς
ἐμέ,
|
ὃς |
πατρὸς
μὲν
ἀφανοῦς
καὶ
οὐδὲ |
| [23] |
τοῦτό
σου
καὶ
ἄχρι
τῆς
|
γυναικωνίτιδος
|
εὐδοκιμοῦντος.
καὶ
τὸ
δεῖνα
δέ, |
| [24] |
πρὸς
αὐτῆς
ἐρᾶν
προσποιούμενος
γυναικὸς
|
ἑβδομηκοντούτιδος |
τέτταρας
ἔτι
λοιποὺς
ὀδόντας
ἐχούσης, |
| [5] |
πολλὴ
εἰς
Αἴγυπτον
ἐγίγνετο
ἡ
|
ὁδός· |
ἐκπεριιέναι
γὰρ
ἔδει
τὰ
ὄρη, |
| [10] |
εἰς
τὸ
εὐθὺ
τῆς
ῥητορικῆς
|
ὁδός. |
σὺ
δὲ
μήτε
πείθεσθαι
μήτε
|
| [7] |
ἱδρῶτα·
καὶ
ἔφθη
γὰρ
ἤδη
|
Ἡσίοδος |
εὖ
μάλα
ὑποδείξας
αὐτήν,
ὥστε |
| [4] |
ταῦτα
ἐπιδείξειν
φαμέν.
τί
γάρ;
|
Ἡσίοδος |
μὲν
ὀλίγα
φύλλα
ἐκ
τοῦ |
| [22] |
γὰρ
καὶ
ἡ
ἀναισχυντία
καὶ
|
ψεῦδος |
πρόχειρον
καὶ
ὅρκος
ἐπ´
ἄκροις |
| [13] |
δὲ
μὴ
τοῦτο,
ἀλλὰ
κατὰ
|
κλέος |
αὐτὸς
ἥκεις
ἀκούων
ἁπάντων
ὑπερεκπεπληγμένων |
| [1] |
ὦ
παῖ,
καὶ
μάλιστα
ὁπότε
|
νέος |
τις
αὐτὸς
ὤν,
ὀρεγόμενος
τῶν |
| [8] |
ὁδεύσαντι
αὐτῷ.
οὐ
γὰρ
ἑώρων
|
νέος |
ὢν
ἔτι
τὸ
βέλτιον,
ἀλλὰ |
| [3] |
μὴ
δέδιθι,
μηδὲ
πρὸς
τὸ
|
μέγεθος |
τῶν
ἐλπιζομένων
ἀποδυσπετήσῃς,
μυρίους
τινὰς |
| [20] |
ἔστω.
~Ὅπως
δὲ
καὶ
τὸ
|
πλῆθος |
τῶν
λόγων
θαυμάζωσιν,
ἀπὸ
τῶν |
| [9] |
ἐκείνης
ἡγεμών,
λήρους
τινὰς
ὁ
|
μάταιος |
διεξιὼν
πρὸς
σέ.
ἕπεσθαι
γάρ |
| [5] |
ὄρη
ταῦτα—
ὑπερβαίη
δ´
ἂν
|
τριταῖος— |
αὐτίκα
μάλα
ἐν
Αἰγύπτῳ
οὗτός
|
| [10] |
μὲν
ταῦτα
φήσει,
ἀλαζὼν
καὶ
|
ἀρχαῖος |
ὡς
ἀληθῶς
καὶ
Κρονικὸς
ἄνθρωπος, |
| [26] |
εἰπεῖν
ἢ
ἐκείνῳ
περὶ
τοῦ
|
Διός· |
ἐγὼ
δὲ—
ἀγεννὴς
γὰρ
καὶ |
| [24] |
Ποθεινὸς
ὀνομάζομαι,
ἀλλ´
ἤδη
τοῖς
|
Διὸς |
καὶ
Λήδας
παισὶν
ὁμώνυμος
γεγένημαι. |
| [13] |
αὑτοῦ·
Μῶν
σε,
ὦγαθέ,
ὁ
|
Πύθιος |
ἔπεμψε
πρός
με
ῥητόρων
τὸν |
| [18] |
ὁ
Ἑλλήσποντος
πεζευέσθω
καὶ
ὁ
|
ἥλιος |
ὑπὸ
τῶν
Μηδικῶν
βελῶν
σκεπέσθω |
| [8] |
παλαιά.
καὶ
ἔγωγε
κατ´
ἐκείνην
|
ἄθλιος |
ἀνῆλθον
τοσαῦτα
καμὼν
οὐδὲν
δέον· |
| [5] |
περὶ
αὐτῶν.
τότε
δὴ
ὁ
|
Σιδώνιος |
ἔμπορος,
Ἐγώ
σοι,
ἔφη,
ὦ |
| [15] |
σε
ὑπὲρ
τοὺς
πάντας
ἀποφανῶ,
|
οἷος |
αὐτός
εἰμι,
ἀναμφιλέκτως
τὰ
πρῶτα |
| [24] |
ἐγαστριζόμην
πρὸς
αὐτῆς
ἐρᾶν
προσποιούμενος
|
γυναικὸς |
ἑβδομηκοντούτιδος
τέτταρας
ἔτι
λοιποὺς
ὀδόντας |
| [10] |
καὶ
ἀρχαῖος
ὡς
ἀληθῶς
καὶ
|
Κρονικὸς |
ἄνθρωπος,
νεκροὺς
εἰς
μίμησιν
παλαιοὺς |
| [22] |
ἀναισχυντία
καὶ
ψεῦδος
πρόχειρον
καὶ
|
ὅρκος |
ἐπ´
ἄκροις
ἀεὶ
τοῖς
χείλεσι |
| [23] |
ὑποδεικνύναι
ὑπὸ
γυναικῶν
δῆθεν
γραφέντα.
|
καλὸς |
γὰρ
εἶναι
θέλε
καὶ
σοὶ |
| [26] |
κωμικῶν,
καθάπερ
ὁ
νομοθέτης
καὶ
|
διδάσκαλος, |
ἀλλὰ
καλλίστην
γυναῖκα
τὴν
Ῥητορικήν, |
| [0] |
~ΡΗΤΟΡΩΝ
|
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ. |
~Ἐρωτᾷς,
ὦ
μειράκιον,
ὅπως
ἂν |
| [15] |
καὶ
βοὴν
ὅτι
μεγίστην
καὶ
|
μέλος |
ἀναίσχυντον
καὶ
βάδισμα
οἷον
τὸ |
| [19] |
δοκῇ,
πάντα
σοι
ᾀδέσθω
καὶ
|
μέλος |
γιγνέσθω.
κἄν
ποτε
ἀπορήσῃς
πράγματος |
| [20] |
καὶ
βάδισμα
καὶ
περίπατον
καὶ
|
μέλος |
καὶ
κρηπῖδα
καὶ
τὸ
ἄττα |
| [22] |
ὑπομειδία
δὲ
τὰ
πολλὰ
καὶ
|
δῆλος |
γίγνου
μὴ
ἀρεσκόμενος
τοῖς
λεγομένοις. |
| [26] |
ἐγὼ
δὲ—
ἀγεννὴς
γὰρ
καὶ
|
δειλός |
εἰμι—
ἐκστήσομαι
τῆς
ὁδοῦ
ὑμῖν |
| [26] |
καὶ
παύσομαι
τῇ
Ῥητορικῇ
ἐπιπολάζων,
|
ἀσύμβολος |
ὢν
πρὸς
αὐτὴν
τὰ
ὑμέτερα· |
| [24] |
δὲ
τὴν
ὥραν
οὐ
παντάπασιν
|
ἀδόκιμος |
εἶναι
δόξας
τὸ
μὲν
πρῶτον |
| [24] |
φιλήματα
ὑπερήδιστά
μοι
ἐποίει
ὁ
|
λιμός. |
εἶτα
ὀλίγου
δεῖν
κληρονόμος
ὧν |
| [24] |
ὁ
λιμός.
εἶτα
ὀλίγου
δεῖν
|
κληρονόμος |
ὧν
εἶχεν
ἁπάντων
κατέστην,
εἰ |
| [24] |
τοῖς
Διὸς
καὶ
Λήδας
παισὶν
|
ὁμώνυμος |
γεγένημαι.
ἔπειτα
δὲ
γραῒ
συνοικήσας |
| [20] |
λόγων
θαυμάζωσιν,
ἀπὸ
τῶν
Ἰλιακῶν
|
ἀρξάμενος |
ἢ
καὶ
νὴ
Δία
ἀπὸ |
| [12] |
ἂν
πρὸς
σὲ
ὧδέ
πως
|
ἐπισπασάμενος
|
ὁπόσον
ἔτι
λοιπὸν
τῆς
κόμης |
| [12] |
ἢ
Μαλθάκην
ἢ
Γλυκέραν
τινὰ
|
μιμησάμενος |
τῷ
προσηνεῖ
τοῦ
φθέγματος·
ἄγροικον |
| [17] |
μελέτας,
ὡς
ἔχῃς
ἀπ´
ἐκείνων
|
ἐπισιτισάμενος
|
ἐν
καιρῷ
καταχρῆσθαι
καθάπερ
ἐκ |
| [25] |
καὶ
χάριν
ἐμαυτῷ
οὐ
μικρὰν
|
ἐπιστάμενος. |
~Εἶεν·
ὁ
μὲν
γεννάδας
εἰπὼν |
| [6] |
ὥσπερ
ὁ
Κέβης
ἐκεῖνος
εἰκόνα
|
γραψάμενος |
τῷ
λόγῳ
ἑκατέραν
ἐπιδεῖξαι
τὴν |
| [20] |
ὅρα
μή
ποτε
γράψῃς
ἢ
|
σκεψάμενος |
παρέλθῃς,
ἔλεγχος
γὰρ
σαφὴς
ταῦτά |
| [24] |
ὡς
φάρμακον
εἴην
ἐπ´
αὐτὴν
|
ἐωνημένος. |
~ἐξωσθεὶς
δὲ
ἐπὶ
κεφαλὴν
ὅμως |
| [3] |
καμὼν
καὶ
νὴ
Δί´
εὐωχήσῃ
|
κατακείμενος, |
ἐκείνους
ὁπόσοι
τὴν
ἑτέραν
ἐτράποντο |
| [4] |
λαβὼν
αὐτίκα
μάλα
ποιητὴς
ἐκ
|
ποιμένος |
κατέστη
καὶ
ᾖδε
θεῶν
καὶ |
| [1] |
ὁπότε
νέος
τις
αὐτὸς
ὤν,
|
ὀρεγόμενος |
τῶν
ἀρίστων,
οὐκ
εἰδὼς
ὅθεν |
| [17] |
εἰρημένα,
καὶ
ταῦτα
συμφορήσας
ἀποτόξευε
|
προχειριζόμενος
|
εἰς
τοὺς
προσομιλοῦντας.
οὕτω
γάρ |
| [8] |
Ἐπὶ
δ´
οὖν
τὴν
ἀρχὴν
|
ἀφικόμενος |
εὖ
οἶδ´
ὅτι
ἀπορήσεις,
καὶ |
| [22] |
πολλὰ
καὶ
δῆλος
γίγνου
μὴ
|
ἀρεσκόμενος |
τοῖς
λεγομένοις.
ἀμφιλαφεῖς
δὲ
αἱ |
| [4] |
ἡρώων
γένη
κάτοχος
ἐκ
Μουσῶν
|
γενόμενος, |
ῥήτορα
δέ,
ὃ
πολὺ
ἔνερθε |
| [9] |
πρὸς
σέ.
ἕπεσθαι
γάρ
οἱ
|
παρακελευόμενος, |
ὑποδεικνὺς
τὰ
Δημοσθένους
ἴχνη
καὶ |
| [24] |
μὲν
ἐγαστριζόμην
πρὸς
αὐτῆς
ἐρᾶν
|
προσποιούμενος
|
γυναικὸς
ἑβδομηκοντούτιδος
τέτταρας
ἔτι
λοιποὺς
|
| [25] |
καὶ
τοὺς
δικαστὰς
τοῖς
ἀνοήτοις
|
καθυπισχνούμενος, |
καὶ
ἡττῶμαι
μὲν
τὰ
πλεῖστα, |
| [17] |
τὴν
φωνὴν
εἰς
τὸ
ἀκρότατον
|
ἀπηκριβωμένος. |
ἀλλὰ
καὶ
ἀναγίγνωσκε
τὰ
παλαιὰ |
| [3] |
σὺ
δὲ
πρὸ
πολλοῦ
ἄνω
|
ἐστεφανωμένος
|
εὐδαιμονέστατος
ἔσῃ,
ἅπαντα
ἐν
βραχεῖ |
| [6] |
πάθῃς
τὸ
αὐτό·
εἴσῃ
γὰρ
|
πειρώμενος |
ὡς
οὐδέν
σε
κωλύσει
ῥήτορα |
| [1] |
καὶ
πάνυ
θαρρῶν
ὡς
τάχιστα
|
δεινὸς |
ἀνὴρ
ἔσῃ
γνῶναί
τε
τὰ |
| [24] |
ἡ
ἀναισχυντία—
πρῶτον
μὲν
οὐκέτι
|
Ποθεινὸς |
ὀνομάζομαι,
ἀλλ´
ἤδη
τοῖς
Διὸς |
| [6] |
σοι
πρῶτον
ὥσπερ
ὁ
Κέβης
|
ἐκεῖνος
|
εἰκόνα
γραψάμενος
τῷ
λόγῳ
ἑκατέραν |
| [24] |
μητρὸς
δὲ
ἀκεστρίας
ἐπ´
ἀμφοδίου
|
τινός. |
αὐτὸς
δὲ
τὴν
ὥραν
οὐ |
| [10] |
μαχαιροποιοῦ
υἱὸν
καὶ
ἄλλον
Ἀτρομήτου
|
τινὸς |
γραμματιστοῦ
ζηλοῦν
ἀξιῶν,
καὶ
ταῦτα |
| [5] |
καὶ
διηγήσασθαι
σοι
βούλομαι
Σιδωνίου
|
τινὸς |
ἐμπόρου
ἐπίνοιαν
δι´
ἀπιστίαν
ἀτελῆ |
| [7] |
οὐδὲ
ὀρνέοις
ὑπερπτῆναι
ῥᾳδίαν,
Διονύσου
|
τινὸς |
ἢ
Ἡρακλέους,
εἰ
μέλλοι
καθαιρεθήσεσθαι, |
| [6] |
αὐτὸν
μὲν
κείμενον
ἐπὶ
κροκοδείλου
|
τινὸς |
ἢ
ἵππου
τοῦ
ποταμίου,
οἷοι |
| [18] |
σιώπα
μόνον.
κἂν
περὶ
ὑβριστοῦ
|
τινος |
ἢ
μοιχοῦ
λέγῃς
Ἀθήνησι,
τὰ |
| [17] |
πρόχειρον
εὐθὺς
ὄνομα
οὔτε
ὄντος
|
τινὸς |
οὔτε
γενομένου
ποτέ,
ἢ
ποιητοῦ |
| [22] |
ἄκροις
ἀεὶ
τοῖς
χείλεσι
καὶ
|
φθόνος |
πρὸς
ἅπαντας
καὶ
μῖσος
καὶ |
| [1] |
εἰσιν
ἐθέλεις
ἐκμαθεῖν.
ἀλλ´
οὐδεὶς
|
φθόνος, |
ὦ
παῖ,
καὶ
μάλιστα
ὁπότε |
| [7] |
εἶναί
σοι
δοκεῖ
οἵα
ἡ
|
Ἄορνος |
ἐφάνη
τοῖς
Μακεδόσιν
ἀπόξυρον
αὐτὴν |
| [20] |
καὶ
νὴ
Δία
ἀπὸ
τῶν
|
Δευκαλίωνος |
καὶ
Πύρρας
γάμων,
ἢν
δοκῇ, |
| [4] |
μὲν
ὀλίγα
φύλλα
ἐκ
τοῦ
|
Ἑλικῶνος
|
λαβὼν
αὐτίκα
μάλα
ποιητὴς
ἐκ |
| [26] |
τὴν
Ῥητορικήν,
ὡς
τὸ
τοῦ
|
Πλάτωνος |
ἐκεῖνο
πτηνὸν
ἅρμα
ἐλαύνοντα
φέρεσθαι |
| [9] |
ὑποδεικνὺς
τὰ
Δημοσθένους
ἴχνη
καὶ
|
Πλάτωνος |
καὶ
ἄλλων
τινῶν,
μεγάλα
μὲν |
| [7] |
ὁδούς.
μᾶλλον
δὲ
ἡ
μὲν
|
ἀτραπός
|
ἐστι
στενὴ
καὶ
ἀκανθώδης
καὶ |
| [9] |
ἥλιον
ἐπὶ
τῷ
σώματι
δεικνύων,
|
ἀρρενωπὸς |
τὸ
βλέμμα,
ἐγρηγορώς,
τῆς
τραχείας |
| [10] |
ἀρχαῖος
ὡς
ἀληθῶς
καὶ
Κρονικὸς
|
ἄνθρωπος, |
νεκροὺς
εἰς
μίμησιν
παλαιοὺς
προτιθεὶς |
| [6] |
ὑψηλοῦ
καθήσθω
πάνυ
καλὴ
καὶ
|
εὐπρόσωπος, |
τὸ
τῆς
Ἀμαλθείας
κέρας
ἔχουσα |
| [5] |
τούτους
διανύσαντα.
ἤχθετο
οὖν
ὁ
|
Ἀλέξανδρος |
ἐπὶ
τούτῳ,
διότι
Αἰγυπτίους
τι |
| [5] |
εἶχεν
οὕτω.
πλὴν
ὅ
γε
|
Ἀλέξανδρος
|
οὐκ
ἐπίστευσεν,
ἀλλὰ
γόητα
ᾤετο |
| [5] |
ἀνόνητον.
ἦρχε
μὲν
γὰρ
ἤδη
|
Ἀλέξανδρος |
Περσῶν,
μετὰ
τὴν
ἐν
Ἀρβήλοις |
| [7] |
δὲ
πλατεῖα
καὶ
ἀνθηρὰ
καὶ
|
εὔυδρος, |
τοιαύτη
οἵαν
μικρῷ
πρόσθεν
εἶπον, |
| [9] |
Κρόνου.
~Εὐθὺς
οὖν
σοι
πρόσεισι
|
καρτερός |
τις
ἀνήρ,
ὑπόσκληρος,
ἀνδρώδης
τὸ |
| [17] |
γε,
μηδὲ
εἴ
τι
ὁ
|
λῆρος |
Ἰσοκράτης
ἢ
ὁ
χαρίτων
ἄμοιρος |
| [9] |
σοι
πρόσεισι
καρτερός
τις
ἀνήρ,
|
ὑπόσκληρος, |
ἀνδρώδης
τὸ
βάδισμα,
πολὺν
τὸν
|
| [19] |
τῶν
κακῶν
πολλάκις,
καὶ
ὁ
|
μηρὸς |
πατασσέσθω,
καὶ
λαρύγγιζε
καὶ
ἐπιχρέμπτου |
| [19] |
~Ἢν
δέ
ποτε
καὶ
ᾆσαι
|
καιρὸς |
εἶναι
δοκῇ,
πάντα
σοι
ᾀδέσθω |
| [18] |
δὲ
ὁ
Μαραθὼν
καὶ
ὁ
|
Κυνέγειρος, |
ὧν
οὐκ
ἄν
τι
ἄνευ |
| [17] |
λῆρος
Ἰσοκράτης
ἢ
ὁ
χαρίτων
|
ἄμοιρος |
Δημοσθένης
ἢ
ὁ
ψυχρὸς
Πλάτων, |
| [23] |
γενειήτης
ἢ
καὶ
νὴ
Δία
|
φαλακρὸς |
ἤδη
ὤν.
ἀλλ´
ἔστωσαν
οἱ |
| [6] |
οὐδὲ
ὅλης
ἡμέρας
ὑπερπετασθέντα
τὸ
|
ὄρος |
ἐκ
Περσῶν
εἰς
Αἴγυπτον.
Ἐθέλω |
| [5] |
αὐτῶν.
τότε
δὴ
ὁ
Σιδώνιος
|
ἔμπορος, |
Ἐγώ
σοι,
ἔφη,
ὦ
βασιλεῦ, |
| [12] |
σέ·
γελοῖον
γὰρ
ὑπὲρ
τοιούτου
|
ῥήτορος |
ἐμὲ
ποιεῖσθαι
τοὺς
λόγους,
φαῦλον |
| [12] |
οὐ
πρὸς
ἁβροῦ
καὶ
ἐρασμίου
|
ῥήτορος. |
~φήσει
δ´
οὖν
πάνυ
μετριάζων |
| [12] |
γὰρ
τὸ
ἀρρενωπὸν
καὶ
οὐ
|
πρὸς |
ἁβροῦ
καὶ
ἐρασμίου
ῥήτορος.
~φήσει |
| [23] |
δέ,
μὴ
αἰδεσθῇς,
εἰ
καὶ
|
πρὸς |
ἀνδρῶν
ἐπὶ
τῷ
ἑτέρῳ
ἐρᾶσθαι |
| [23] |
αὐτὸ
δέ
σοι
τὸ
στόμα
|
πρὸς
|
ἅπαντα
ὁμοίως
κεχηνέτω,
καὶ
ἡ |
| [22] |
ἀεὶ
τοῖς
χείλεσι
καὶ
φθόνος
|
πρὸς |
ἅπαντας
καὶ
μῖσος
καὶ
βλασφημία |
| [23] |
γε,
κἂν
μὴ
ποιῇς,
καὶ
|
πρὸς |
ἅπαντας
λέγειν
καὶ
γραμματεῖα
ὑποδεικνύναι |
| [1] |
εἶναι
καὶ
ἀνυπόστατον
καὶ
θαυμάζεσθαι
|
πρὸς |
ἁπάντων
καὶ
ἀποβλέπεσθαι,
περισπούδαστον
ἄκουσμα |
| [25] |
δελέασιν.
ἀλλὰ
καὶ
τὸ
μισεῖσθαι
|
πρὸς |
ἁπάντων
καὶ
ἐπίσημον
εἶναί
με
|
| [26] |
τῇ
Ῥητορικῇ
ἐπιπολάζων,
ἀσύμβολος
ὢν
|
πρὸς |
αὐτὴν
τὰ
ὑμέτερα·
μᾶλλον
δὲ |
| [24] |
συνοικήσας
τὸ
πρῶτον
μὲν
ἐγαστριζόμην
|
πρὸς |
αὐτῆς
ἐρᾶν
προσποιούμενος
γυναικὸς
ἑβδομηκοντούτιδος |
| [10] |
ἀκμάζων
ἔτι,
ὡς
καὶ
σπουδάζοιο
|
πρὸς |
αὐτῆς,
ἴθι,
τῷ
μὲν
δασεῖ |
| [11] |
ἀσθμαίνοντα
καὶ
ἱδρῶτι
πολλῷ
συνόντα.
|
~Πρὸς |
δὲ
τὴν
ἑτέραν
ἐλθὼν
εὑρήσεις |
| [9] |
φράσαντα
τῇ
ἐλπιζομένῃ
ἐκείνῃ
εὐδαιμονίᾳ.
|
πρὸς
|
δὲ
τούτοις
οὐδὲ
μισθοὺς
ὀλίγους |
| [21] |
αὐτῷ.
τί
γὰρ
ὁ
Παιανιεὺς
|
πρὸς |
ἐμέ"
καί,
Πρὸς
ἕνα
ἴσως |
| [21] |
ὁ
Παιανιεὺς
πρὸς
ἐμέ"
καί,
|
Πρὸς |
ἕνα
ἴσως
μοι
τῶν
παλαιῶν |
| [13] |
σε,
ὦγαθέ,
ὁ
Πύθιος
ἔπεμψε
|
πρός |
με
ῥητόρων
τὸν
ἄριστον
προσειπών, |
| [13] |
καὶ
ὑπεπτηχότων,
αὐτίκα
μάλα
εἴσῃ
|
πρὸς |
οἷόν
τινα
δαιμόνιον
ἄνδρα
ἥκεις. |
| [23] |
ἄλλο
ὑποτελεῖν,
καὶ
μάλιστα
ἢν
|
πρὸς |
οὕτω
πολλοὺς
τοὺς
ἔρωτας
μὴ |
| [12] |
ἐκεῖνα
~μᾶλλον
δὲ
αὐτὸς
εἰπάτω
|
πρὸς |
σέ·
γελοῖον
γὰρ
ὑπὲρ
τοιούτου |
| [9] |
λήρους
τινὰς
ὁ
μάταιος
διεξιὼν
|
πρὸς |
σέ.
ἕπεσθαι
γάρ
οἱ
παρακελευόμενος, |
| [12] |
ὃν
ὑποκρίνομαι.
Φαίη
τοιγαροῦν
ἂν
|
πρὸς |
σὲ
ὧδέ
πως
ἐπισπασάμενος
ὁπόσον |
| [23] |
καὶ
πρὸς
τοὺς
λόγους
καὶ
|
πρὸς |
τὰ
ἄλλα
ὁπόσα
ἂν
δύνηται. |
| [19] |
ἑστήκωσιν
ὑπὸ
τῆς
αἰσχύνης
ἤδη
|
πρὸς |
τὴν
ἔξοδον
ἕτοιμοι,
καθέζεσθαι
κέλευε, |
| [15] |
σε
οἴκοθεν
ἔχοντα
ἥκειν
ἐφόδια
|
πρὸς |
τὴν
πορείαν
καὶ
ὅπως
ἐπισιτίσασθαι, |
| [6] |
ὁδόν·
δύο
γάρ
ἐστον,
αἳ
|
πρὸς |
τὴν
Ῥητορικὴν
ἄγετον,
ἧς
ἐρᾶν |
| [23] |
γὰρ
καὶ
ἐκ
τοῦ
τοιούτου
|
πρὸς |
τὴν
ῥητορικὴν
χρήσιμα
παραγίγνεται·
πλείων |
| [22] |
τοιαῦτα.
~Ὃ
δὲ
μέγιστον
καὶ
|
πρὸς |
τὸ
εὐδοκιμεῖν
ἀναγκαιότατον
ὀλίγου
δεῖν |
| [3] |
~ὅμως
δὲ
μὴ
δέδιθι,
μηδὲ
|
πρὸς |
τὸ
μέγεθος
τῶν
ἐλπιζομένων
ἀποδυσπετήσῃς, |
| [1] |
τὴν
ὁδὸν
ἔστ´
ἂν
ἀφίκῃ
|
πρὸς |
τὸ
τέρμα.
~Τὸ
μὲν
οὖν |
| [23] |
καὶ
ἡ
γλῶττα
ὑπηρετείτω
καὶ
|
πρὸς |
τοὺς
λόγους
καὶ
πρὸς
τὰ |
| [4] |
ὑπόσχεσις
οὕτω
μεγάλη·
σὺ
δὲ
|
πρὸς |
Φιλίου
μὴ
ἀπιστήσῃς,
εἰ
ῥᾷστά |
| [24] |
τῆς
Ῥητορικῆς.
ὁρᾷς
ἐμέ,
ὃς
|
πατρὸς |
μὲν
ἀφανοῦς
καὶ
οὐδὲ
καθαρῶς |
| [24] |
ὑπὲρ
Ξόϊν
καὶ
Θμοῦιν
δεδουλευκότος,
|
μητρὸς |
δὲ
ἀκεστρίας
ἐπ´
ἀμφοδίου
τινός. |
| [17] |
χαρίτων
ἄμοιρος
Δημοσθένης
ἢ
ὁ
|
ψυχρὸς |
Πλάτων,
ἀλλὰ
τοὺς
τῶν
ὀλίγον |
| [15] |
μέγιστον
μὲν
τὴν
ἀμαθίαν,
εἶτα
|
θράσος, |
ἐπὶ
τούτοις
δὲ
τόλμαν
καὶ |
| [24] |
ἐκεῖνα
ἃ
προεῖπον
ἐφόδια,
τὸ
|
θράσος, |
ἡ
ἀμαθία,
ἡ
ἀναισχυντία—
πρῶτον |
| [23] |
παραγίγνεται·
πλείων
ἡ
ἀναισχυντία
καὶ
|
θράσος. |
ὁρᾷς
ὡς
λαλίστεραι
αἱ
γυναῖκες |
| [22] |
καὶ
φθόνος
πρὸς
ἅπαντας
καὶ
|
μῖσος |
καὶ
βλασφημία
καὶ
διαβολαὶ
πιθαναί— |
| [19] |
μέλος
γιγνέσθω.
κἄν
ποτε
ἀπορήσῃς
|
πράγματος |
ᾠδικοῦ,
τοὺς
ἄνδρας
τοὺς
δικαστὰς |
| [12] |
τινὰ
μιμησάμενος
τῷ
προσηνεῖ
τοῦ
|
φθέγματος· |
ἄγροικον
γὰρ
τὸ
ἀρρενωπὸν
καὶ |
| [16] |
τινα
καὶ
κατάσκοπον
τῶν
ἀπορρήτων.
|
σχήματος |
μὲν
τὸ
πρῶτον
ἐπιμεληθῆναι
χρὴ |
| [24] |
εἶχεν
ἁπάντων
κατέστην,
εἰ
μὴ
|
κατάρατός |
τις
οἰκέτης
ἐμήνυσεν
ὡς
φάρμακον |
| [3] |
δὲ
πρὸ
πολλοῦ
ἄνω
ἐστεφανωμένος
|
εὐδαιμονέστατος |
ἔσῃ,
ἅπαντα
ἐν
βραχεῖ
ὅσα
|
| [13] |
αὐτόν,
ἔδειξεν
ὅστις
ἦν
ὁ
|
σοφώτατος |
ἐν
τοῖς
τότε;
εἰ
δὲ
|
| [17] |
καὶ
πρόχειρον
εὐθὺς
ὄνομα
οὔτε
|
ὄντος |
τινὸς
οὔτε
γενομένου
ποτέ,
ἢ |
| [10] |
ταῦτα
ἐν
εἰρήνῃ
μήτε
Φιλίππου
|
ἐπιόντος |
μήτε
Ἀλεξάνδρου
ἐπιτάττοντος,
ὅπου
τὰ |
| [18] |
ὁ
Ἄθως
πλείσθω
καὶ
ὁ
|
Ἑλλήσποντος
|
πεζευέσθω
καὶ
ὁ
ἥλιος
ὑπὸ |
| [10] |
μήτε
Φιλίππου
ἐπιόντος
μήτε
Ἀλεξάνδρου
|
ἐπιτάττοντος, |
ὅπου
τὰ
ἐκείνων
ἴσως
ἐδόκει
|
| [23] |
σου
καὶ
ἄχρι
τῆς
γυναικωνίτιδος
|
εὐδοκιμοῦντος. |
καὶ
τὸ
δεῖνα
δέ,
μὴ |
| [6] |
νόμῳ
γὰρ
ἅπαντα
γίγνεται
τοῦ
|
γεγαμηκότος. |
~εἶτ´
ἐπειδὰν
πλησιάσῃς
τῷ
ὄρει, |
| [24] |
ἐγενόμην
ὑπὲρ
Ξόϊν
καὶ
Θμοῦιν
|
δεδουλευκότος, |
μητρὸς
δὲ
ἀκεστρίας
ἐπ´
ἀμφοδίου |
| [11] |
σεαυτὸν
αὐτίκα
μάλα
ῥήτωρ
καὶ
|
περίβλεπτος |
καί,
ὡς
ὀνομάζει
αὐτός,
βασιλεὺς |
| [8] |
καὶ
εὐδαιμονήσεις
καὶ
γαμήσεις
καὶ
|
θαυμαστὸς |
πᾶσι
δόξεις,
ἐγώ
σοι
φράσω· |
| [11] |
καὶ
περίβλεπτος
καί,
ὡς
ὀνομάζει
|
αὐτός, |
βασιλεὺς
ἐν
τοῖς
λόγοις
ἀπονητὶ
|
| [24] |
δὲ
ἀκεστρίας
ἐπ´
ἀμφοδίου
τινός.
|
αὐτὸς |
δὲ
τὴν
ὥραν
οὐ
παντάπασιν |
| [14] |
ἐνδιδόντας.
~Ἐπεὶ
δὲ
καὶ
ῥήτωρ
|
αὐτὸς |
ἐθέλεις
γενέσθαι
καὶ
τοῦτο
οὐκ |
| [15] |
ὑπὲρ
τοὺς
πάντας
ἀποφανῶ,
οἷος
|
αὐτός |
εἰμι,
ἀναμφιλέκτως
τὰ
πρῶτα
καὶ |
| [12] |
πρῶτα
μὲν
ἐκεῖνα
~μᾶλλον
δὲ
|
αὐτὸς |
εἰπάτω
πρὸς
σέ·
γελοῖον
γὰρ |
| [1] |
ἢν
τὸ
μετὰ
τοῦτο
ἐθελήσῃς
|
αὐτὸς |
ἐμμένειν
οἷς
ἂν
ἀκούσῃς
παρ´ |
| [13] |
μὴ
τοῦτο,
ἀλλὰ
κατὰ
κλέος
|
αὐτὸς |
ἥκεις
ἀκούων
ἁπάντων
ὑπερεκπεπληγμένων
τὰ |
| [17] |
δὲ
ἀκροκνεφές.
ἐνίοτε
δὲ
καὶ
|
αὐτὸς |
ποίει
καινὰ
καὶ
ἀλλόκοτα
ὀνόματα |
| [1] |
καὶ
μάλιστα
ὁπότε
νέος
τις
|
αὐτὸς |
ὤν,
ὀρεγόμενος
τῶν
ἀρίστων,
οὐκ |
| [15] |
ἂν
τάχιστα
διανύσαι
δυνηθείης.
ἔπειτα
|
καὐτὸς |
ἃ
μὲν
προϊόντι
ἐπιδεικνὺς
κατὰ |
| [5] |
τριταῖος—
αὐτίκα
μάλα
ἐν
Αἰγύπτῳ
|
οὗτός
|
ἐστιν.
καὶ
εἶχεν
οὕτω.
πλὴν |
| [13] |
εἴ
τις
ἢ
Τιτυὸς
ἢ
|
Ὦτος |
ἢ
Ἐφιάλτης,
ὑπὲρ
ἐκείνους
πολὺ
|
| [3] |
τραχεῖάν
τινα
οὐδὲ
ὄρθιον
καὶ
|
ἱδρῶτος |
μεστὴν
ἡμεῖς
ἄξομεν,
ὡς
ἐκ |
| [13] |
παραβαλεῖν,
ἀλλ´
εἴ
τις
ἢ
|
Τιτυὸς |
ἢ
Ὦτος
ἢ
Ἐφιάλτης,
ὑπὲρ |
| [17] |
συγγραφέως,
ὃς
οὕτω
λέγειν
ἐδοκίμαζε
|
σοφὸς
|
ἀνὴρ
καὶ
τὴν
φωνὴν
εἰς |
| [20] |
ποτε
γράψῃς
ἢ
σκεψάμενος
παρέλθῃς,
|
ἔλεγχος |
γὰρ
σαφὴς
ταῦτά
γε.
~Οἱ |
| [4] |
ᾖδε
θεῶν
καὶ
ἡρώων
γένη
|
κάτοχος |
ἐκ
Μουσῶν
γενόμενος,
ῥήτορα
δέ, |
| [7] |
ἀκανθώδης
καὶ
τραχεῖα,
πολὺ
τὸ
|
δίψος |
ἐμφαίνουσα
καὶ
ἱδρῶτα·
καὶ
ἔφθη |
| [21] |
γίγνου
αὐτῷ.
τί
γὰρ
ὁ
|
Παιανιεὺς |
πρὸς
ἐμέ"
καί,
Πρὸς
ἕνα
|
| [11] |
περίβλεπτος
καί,
ὡς
ὀνομάζει
αὐτός,
|
βασιλεὺς |
ἐν
τοῖς
λόγοις
ἀπονητὶ
καταστήσῃ |
| [17] |
φάρμακον
ἡ
ἀναισχυντία,
καὶ
πρόχειρον
|
εὐθὺς |
ὄνομα
οὔτε
ὄντος
τινὸς
οὔτε |
| [9] |
φυέσθω
καθάπερ
ἐπὶ
τοῦ
Κρόνου.
|
~Εὐθὺς |
οὖν
σοι
πρόσεισι
καρτερός
τις |
| [17] |
γάρ
σε
ὁ
λεὼς
ὁ
|
πολὺς |
ἀποβλέψονται
καὶ
θαυμαστὸν
ὑπολήψονται
καὶ |
| [15] |
ἔπειτα
καὐτὸς
ἃ
μὲν
προϊόντι
|
ἐπιδεικνὺς
|
κατὰ
τὴν
ὁδόν,
ἃ
δὲ |
| [9] |
σέ.
ἕπεσθαι
γάρ
οἱ
παρακελευόμενος,
|
ὑποδεικνὺς |
τὰ
Δημοσθένους
ἴχνη
καὶ
Πλάτωνος |
| [3] |
διὰ
λειμώνων
εὐανθῶν
καὶ
σκιᾶς
|
ἀκριβοῦς |
σχολῇ
καὶ
βάδην
ἀνιὼν
ἀνιδρωτὶ
|
| [9] |
πρὸς
δὲ
τούτοις
οὐδὲ
μισθοὺς
|
ὀλίγους |
ἀπαιτεῖ
τῶν
τοσούτων
κακῶν,
ἀλλὰ |
| [17] |
τοὺς
τῶν
ὀλίγον
πρὸ
ἡμῶν
|
λόγους |
καὶ
ἅς
φασι
ταύτας
μελέτας, |
| [23] |
γλῶττα
ὑπηρετείτω
καὶ
πρὸς
τοὺς
|
λόγους |
καὶ
πρὸς
τὰ
ἄλλα
ὁπόσα |
| [10] |
παλαιοὺς
προτιθεὶς
καὶ
ἀνορύττειν
ἀξιῶν
|
λόγους |
πάλαι
κατορωρυγμένους
ὥς
τι
μέγιστον
|
| [12] |
τοιούτου
ῥήτορος
ἐμὲ
ποιεῖσθαι
τοὺς
|
λόγους, |
φαῦλον
ὑποκριτὴν
ἴσως
τῶν
τοιούτων |
| [11] |
τρεφόμενον.
Τούτῳ
τοίνυν
προσελθὼν
καὶ
|
παραδοὺς |
σεαυτὸν
αὐτίκα
μάλα
ῥήτωρ
καὶ |
| [25] |
δοκῶ
κἀν
ταῖς
δίκαις
ἐξετάζομαι
|
προδιδοὺς |
τὰ
πολλὰ
καὶ
τοὺς
δικαστὰς
|
| [1] |
δὴ
τὰς
ἐπὶ
τοῦτο
ἀγούσας
|
ὁδοὺς |
αἵτινές
ποτέ
εἰσιν
ἐθέλεις
ἐκμαθεῖν. |
| [7] |
μετ´
ὀλίγον
ὁρᾷς
δύο
τινὰς
|
ὁδούς. |
μᾶλλον
δὲ
ἡ
μὲν
ἀτραπός
|
| [7] |
ὑπερπτῆναι
ῥᾳδίαν,
Διονύσου
τινὸς
ἢ
|
Ἡρακλέους, |
εἰ
μέλλοι
καθαιρεθήσεσθαι,
δεομένην.
Ταῦτά |
| [9] |
εὐδαιμονίᾳ.
πρὸς
δὲ
τούτοις
οὐδὲ
|
μισθοὺς |
ὀλίγους
ἀπαιτεῖ
τῶν
τοσούτων
κακῶν, |
| [10] |
Κρονικὸς
ἄνθρωπος,
νεκροὺς
εἰς
μίμησιν
|
παλαιοὺς |
προτιθεὶς
καὶ
ἀνορύττειν
ἀξιῶν
λόγους |
| [9] |
σε
κελεύσει
ζηλοῦν
ἐκείνους
τοὺς
|
ἀρχαίους |
ἄνδρας
ἕωλα
παραδείγματα
παρατιθεὶς
τῶν |
| [3] |
τὸ
μέγεθος
τῶν
ἐλπιζομένων
ἀποδυσπετήσῃς,
|
μυρίους |
τινὰς
τοὺς
πόνους
προπονῆσαι
οἰηθείς. |
| [5] |
ὁ
Ἀλέξανδρος
ἐπὶ
τούτῳ,
διότι
|
Αἰγυπτίους |
τι
παρακινεῖν
ἀκούων
οὐκ
εἶχε |
| [11] |
ἑτέραν
ἐλθὼν
εὑρήσεις
πολλοὺς
καὶ
|
ἄλλους, |
ἐν
τούτοις
δὲ
καὶ
πάνσοφόν |
| [10] |
χαίρειν
λέγε,
ἀναβαίνειν
αὐτὸν
καὶ
|
ἄλλους |
ὁπόσους
ἂν
ἐξαπατᾶν
δύνηται
ἀνάγειν |
| [13] |
καὶ
τεράστιον·
ἐπεὶ
τούς
γε
|
ἄλλους |
τοσοῦτον
ὑπερφωνοῦντα
εὑρήσεις
ὁπόσον
ἡ |
| [11] |
δὲ
τὴν
ἑτέραν
ἐλθὼν
εὑρήσεις
|
πολλοὺς
|
καὶ
ἄλλους,
ἐν
τούτοις
δὲ |
| [8] |
οὕτως·
ἀπονητὶ
γοῦν
ὁρῶ
τοὺς
|
πολλοὺς |
μειζόνων
ἀξιουμένους
εὐμοιρίᾳ
τῆς
αἱρέσεως |
| [23] |
καὶ
μάλιστα
ἢν
πρὸς
οὕτω
|
πολλοὺς |
τοὺς
ἔρωτας
μὴ
διαρκέσῃς.
πάντα |
| [13] |
εὑρήσεις
ὁπόσον
ἡ
σάλπιγξ
τοὺς
|
αὐλοὺς |
καὶ
οἱ
τέττιγες
τὰς
μελίττας |
| [5] |
Αἴγυπτον,
εἴκοσι
μηκίστους
ἀνδρὶ
εὐζώνῳ
|
σταθμοὺς |
τούτους
διανύσαντα.
ἤχθετο
οὖν
ὁ |
| [16] |
ἄκουε.
καὶ
δή
σοι
τοὺς
|
νόμους |
δίειμι,
οἷς
χρώμενόν
σε
ἡ |
| [14] |
καὶ
ζήλου
πάντα,
καὶ
τοὺς
|
νόμους |
οἷς
ἂν
ἐπιτάξω
χρῆσθαι
ἀκριβῶς
|
| [24] |
ὁρᾷς
ἐμέ,
ὃς
πατρὸς
μὲν
|
ἀφανοῦς |
καὶ
οὐδὲ
καθαρῶς
ἐλευθέρου
ἐγενόμην
|
| [9] |
γάρ
οἱ
παρακελευόμενος,
ὑποδεικνὺς
τὰ
|
Δημοσθένους |
ἴχνη
καὶ
Πλάτωνος
καὶ
ἄλλων
|
| [10] |
καὶ
ἀνορύττειν
ἀξιῶν
λόγους
πάλαι
|
κατορωρυγμένους |
ὥς
τι
μέγιστον
ἀγαθόν,
μαχαιροποιοῦ |
| [24] |
ὀδόντας
ἐχούσης,
χρυσίῳ
καὶ
τούτους
|
ἐνδεδεμένους. |
πλὴν
ἀλλά
γε
διὰ
τὴν |
| [3] |
ὀλισθηρῶν
τῶν
κρημνῶν
μόλις
ἀνέρποντας,
|
ἀποκυλιομένους |
ἐπὶ
κεφαλὴν
ἐνίοτε
καὶ
πολλὰ
|
| [8] |
γοῦν
ὁρῶ
τοὺς
πολλοὺς
μειζόνων
|
ἀξιουμένους |
εὐμοιρίᾳ
τῆς
αἱρέσεως
τῶν
λόγων |
| [6] |
τὸν
πλοῦτον
τὴν
δόξαν
τοὺς
|
ἐπαίνους· |
νόμῳ
γὰρ
ἅπαντα
γίγνεται
τοῦ |
| [3] |
καὶ
νὴ
Δί´
εὐωχήσῃ
κατακείμενος,
|
ἐκείνους |
ὁπόσοι
τὴν
ἑτέραν
ἐτράποντο
ἀπὸ |
| [13] |
ἢ
Ὦτος
ἢ
Ἐφιάλτης,
ὑπὲρ
|
ἐκείνους |
πολὺ
φανεῖταί
σοι
τὸ
πρᾶγμα |
| [9] |
γάμον.
εἶτά
σε
κελεύσει
ζηλοῦν
|
ἐκείνους |
τοὺς
ἀρχαίους
ἄνδρας
ἕωλα
παραδείγματα |
| [3] |
ἐλπιζομένων
ἀποδυσπετήσῃς,
μυρίους
τινὰς
τοὺς
|
πόνους |
προπονῆσαι
οἰηθείς.
οὐ
γάρ
σε |
| [24] |
προσποιούμενος
γυναικὸς
ἑβδομηκοντούτιδος
τέτταρας
ἔτι
|
λοιποὺς
|
ὀδόντας
ἐχούσης,
χρυσίῳ
καὶ
τούτους |
| [9] |
τῆς
τραχείας
ὁδοῦ
ἐκείνης
ἡγεμών,
|
λήρους |
τινὰς
ὁ
μάταιος
διεξιὼν
πρὸς |
| [10] |
ὡς
ἀληθῶς
καὶ
Κρονικὸς
ἄνθρωπος,
|
νεκροὺς |
εἰς
μίμησιν
παλαιοὺς
προτιθεὶς
καὶ |
| [5] |
πανταχόσε
τῆς
ἀρχῆς
διαθεῖν
τοὺς
|
γραμματοφόρους
|
τὰ
ἐπιτάγματα
τοῦ
Ἀλεξάνδρου
κομίζοντας. |
| [10] |
λέγε,
ἀναβαίνειν
αὐτὸν
καὶ
ἄλλους
|
ὁπόσους |
ἂν
ἐξαπατᾶν
δύνηται
ἀνάγειν
καταλιπὼν |
| [23] |
καὶ
λοιδοροῦνται
περιττῶς
καὶ
ὑπὲρ
|
τοὺς |
ἄνδρας;
εἰ
δὴ
τὰ
ὅμοια
|
| [19] |
κἄν
ποτε
ἀπορήσῃς
πράγματος
ᾠδικοῦ,
|
τοὺς |
ἄνδρας
τοὺς
δικαστὰς
ὀνομάσας
ἐμμελῶς |
| [9] |
εἶτά
σε
κελεύσει
ζηλοῦν
ἐκείνους
|
τοὺς |
ἀρχαίους
ἄνδρας
ἕωλα
παραδείγματα
παρατιθεὶς |
| [13] |
ὑπερφωνοῦντα
εὑρήσεις
ὁπόσον
ἡ
σάλπιγξ
|
τοὺς |
αὐλοὺς
καὶ
οἱ
τέττιγες
τὰς |
| [13] |
πρᾶγμα
ὑπερφυὲς
καὶ
τεράστιον·
ἐπεὶ
|
τούς |
γε
ἄλλους
τοσοῦτον
ὑπερφωνοῦντα
εὑρήσεις |
| [5] |
δὲ
πανταχόσε
τῆς
ἀρχῆς
διαθεῖν
|
τοὺς |
γραμματοφόρους
τὰ
ἐπιτάγματα
τοῦ
Ἀλεξάνδρου |
| [19] |
ἀπορήσῃς
πράγματος
ᾠδικοῦ,
τοὺς
ἄνδρας
|
τοὺς
|
δικαστὰς
ὀνομάσας
ἐμμελῶς
πεπληρωκέναι
οἴου
|
| [25] |
ἐξετάζομαι
προδιδοὺς
τὰ
πολλὰ
καὶ
|
τοὺς |
δικαστὰς
τοῖς
ἀνοήτοις
καθυπισχνούμενος,
καὶ |
| [25] |
καὶ
ἐστεφανωμένοι·
τούτοις
γὰρ
ἐπὶ
|
τοὺς
|
δυστυχεῖς
χρῶμαι
τοῖς
δελέασιν.
ἀλλὰ |
| [13] |
τὰς
μελίττας
καὶ
οἱ
χοροὶ
|
τοὺς |
ἐνδιδόντας.
~Ἐπεὶ
δὲ
καὶ
ῥήτωρ |
| [6] |
ἔχοις,
τὸν
πλοῦτον
τὴν
δόξαν
|
τοὺς |
ἐπαίνους·
νόμῳ
γὰρ
ἅπαντα
γίγνεται |
| [23] |
μάλιστα
ἢν
πρὸς
οὕτω
πολλοὺς
|
τοὺς |
ἔρωτας
μὴ
διαρκέσῃς.
πάντα
αὐτή |
| [23] |
ἡ
γλῶττα
ὑπηρετείτω
καὶ
πρὸς
|
τοὺς |
λόγους
καὶ
πρὸς
τὰ
ἄλλα
|
| [12] |
ὑπὲρ
τοιούτου
ῥήτορος
ἐμὲ
ποιεῖσθαι
|
τοὺς |
λόγους,
φαῦλον
ὑποκριτὴν
ἴσως
τῶν |
| [16] |
καὶ
ἄκουε.
καὶ
δή
σοι
|
τοὺς |
νόμους
δίειμι,
οἷς
χρώμενόν
σε |
| [14] |
εἴπω
καὶ
ζήλου
πάντα,
καὶ
|
τοὺς |
νόμους
οἷς
ἂν
ἐπιτάξω
χρῆσθαι |
| [9] |
τινῶν,
μεγάλα
μὲν
καὶ
ὑπὲρ
|
τοὺς |
νῦν,
ἀμαυρὰ
δὲ
ἤδη
καὶ |
| [15] |
ἥλιον
δῦναι
ῥήτορά
σε
ὑπὲρ
|
τοὺς |
πάντας
ἀποφανῶ,
οἷος
αὐτός
εἰμι, |
| [8] |
εἶχεν
οὕτως·
ἀπονητὶ
γοῦν
ὁρῶ
|
τοὺς
|
πολλοὺς
μειζόνων
ἀξιουμένους
εὐμοιρίᾳ
τῆς
|
| [3] |
τῶν
ἐλπιζομένων
ἀποδυσπετήσῃς,
μυρίους
τινὰς
|
τοὺς |
πόνους
προπονῆσαι
οἰηθείς.
οὐ
γάρ |
| [17] |
ταῦτα
συμφορήσας
ἀποτόξευε
προχειριζόμενος
εἰς
|
τοὺς |
προσομιλοῦντας.
οὕτω
γάρ
σε
ὁ |
| [17] |
ἢ
ὁ
ψυχρὸς
Πλάτων,
ἀλλὰ
|
τοὺς |
τῶν
ὀλίγον
πρὸ
ἡμῶν
λόγους |
| [5] |
ποτὲ
μόλις
εἰς
Αἴγυπτον,
εἴκοσι
|
μηκίστους
|
ἀνδρὶ
εὐζώνῳ
σταθμοὺς
τούτους
διανύσαντα. |
| [17] |
ὑπολήψονται
καὶ
τὴν
παιδείαν
ὑπὲρ
|
αὐτούς, |
εἰ
ἀποστλεγγίσασθαι"
τὸ
ἀποξύσασθαι
λέγοις, |
| [6] |
παρ´
αὐτὸν
παίζοντα—
πήχεις
δὲ
|
αὐτοὺς
|
οἱ
Αἰγύπτιοι
καλοῦσι,
τοιοῦτοι
καὶ |
| [5] |
εἴκοσι
μηκίστους
ἀνδρὶ
εὐζώνῳ
σταθμοὺς
|
τούτους |
διανύσαντα.
ἤχθετο
οὖν
ὁ
Ἀλέξανδρος |
| [24] |
λοιποὺς
ὀδόντας
ἐχούσης,
χρυσίῳ
καὶ
|
τούτους |
ἐνδεδεμένους.
πλὴν
ἀλλά
γε
διὰ |
| [18] |
περὶ
τῇ
κνήμῃ
δὲ
ἡ
|
κόρυς. |
πλὴν
ἀλλ´
ἔπειγε
καὶ
σύνειρε |
| [6] |
ἡ
δόξα
δὲ
καὶ
ἡ
|
ἰσχὺς
|
παρέστωσαν,
καὶ
οἱ
ἔπαινοι
περὶ |
| [10] |
ταῦτα
φήσει,
ἀλαζὼν
καὶ
ἀρχαῖος
|
ὡς
|
ἀληθῶς
καὶ
Κρονικὸς
ἄνθρωπος,
νεκροὺς |
| [1] |
δύναμιν
περιβάλοιο
ἐν
τοῖς
λόγοις
|
ὡς |
ἄμαχον
εἶναι
καὶ
ἀνυπόστατον
καὶ |
| [15] |
τὴν
πορείαν
καὶ
ὅπως
ἐπισιτίσασθαι,
|
ὡς |
ἂν
τάχιστα
διανύσαι
δυνηθείης.
ἔπειτα |
| [11] |
ἐπέραστον
ἐκεῖνον
ποιητήν.
λέγω
δὲ
|
ὡς |
ἀπὸ
τούτων
γνωρίζοις
αὐτόν,
μηδέ |
| [6] |
τάχιστα
γενέσθαι
ἐπὶ
τῆς
ἄκρας,
|
ὡς |
γαμήσειάς
τε
αὐτὴν
ἀνελθὼν
καὶ |
| [23] |
καὶ
τοῦτο
ἀνοίσουσιν
οἱ
πολλοί,
|
ὡς |
διὰ
τοῦτό
σου
καὶ
ἄχρι |
| [15] |
λευκή,
ἔργον
τῆς
Ταραντίνης
ἐργασίας,
|
ὡς |
διαφαίνεσθαι
τὸ
σῶμα,
καὶ
ἢ |
| [5] |
τις
ἐκμάθοι
τὴν
ταχίστην
ὁδόν;
|
~Ὡς |
ἔγωγε
καὶ
διηγήσασθαι
σοι
βούλομαι
|
| [3] |
καὶ
ἱδρῶτος
μεστὴν
ἡμεῖς
ἄξομεν,
|
ὡς |
ἐκ
μέσης
αὐτῆς
ἀναστρέψαι
καμόντα, |
| [17] |
καὶ
ἅς
φασι
ταύτας
μελέτας,
|
ὡς |
ἔχῃς
ἀπ´
ἐκείνων
ἐπισιτισάμενος
ἐν |
| [9] |
ἀλλὰ
κατὰ
ὀλυμπιάδας
ὅλας
ἀριθμῶν,
|
ὡς |
καὶ
προαποκαμεῖν
ἀκούοντα
καὶ
ἀπαγορεῦσαι, |
| [10] |
τῇ
ῥητορικῇ
συνεῖναι
ἀκμάζων
ἔτι,
|
ὡς |
καὶ
σπουδάζοιο
πρὸς
αὐτῆς,
ἴθι, |
| [23] |
ἡ
ἀναισχυντία
καὶ
θράσος.
ὁρᾷς
|
ὡς |
λαλίστεραι
αἱ
γυναῖκες
καὶ
λοιδοροῦνται
|
| [22] |
τῶν
παρόντων
ἐπιστρέψοντα
καὶ
ἐνοχλήσοντα,
|
ὡς |
ναυτιᾶν
ἅπαντας
ἐπὶ
τῷ
φορτικῷ |
| [11] |
μάλα
ῥήτωρ
καὶ
περίβλεπτος
καί,
|
ὡς
|
ὀνομάζει
αὐτός,
βασιλεὺς
ἐν
τοῖς |
| [18] |
ᾖ
δυσχερῆ,
ψεγέσθω
καὶ
ἐκφαυλιζέσθω
|
ὡς |
οὐδὲν
ὅλως
ἀνδρῶδες
αὐτῶν.
ἑλομένων |
| [6] |
τὸ
αὐτό·
εἴσῃ
γὰρ
πειρώμενος
|
ὡς |
οὐδέν
σε
κωλύσει
ῥήτορα
δοκεῖν |
| [8] |
καὶ
ἤδη
ἀπορεῖς,
ποτέραν
τρεπτέον.
|
ὡς |
οὖν
ποιήσας
ἤδη
ῥᾷστα
ἐπὶ |
| [11] |
συνήθη
φωνὴν
ἀφείη,
μάθοις
ἂν
|
ὡς |
οὐχὶ
τῶν
καθ´
ἡμᾶς
ἐστιν, |
| [1] |
ἐπ´
ἐμοὶ
καὶ
πάνυ
θαρρῶν
|
ὡς |
τάχιστα
δεινὸς
ἀνὴρ
ἔσῃ
γνῶναί
|
| [3] |
καὶ
ἀνάντη
καὶ
καματηρὰν
καὶ
|
ὡς |
τὸ
πολὺ
ἀπεγνωσμένην.
ἀλλὰ
παρ´
|
| [18] |
γλῶτταν
ἔλθῃ,
μηδὲν
ἐκείνων
ἐπιμεληθείς,
|
ὡς |
τὸ
πρῶτον,
ὥσπερ
οὖν
καὶ |
| [26] |
ἀλλὰ
καλλίστην
γυναῖκα
τὴν
Ῥητορικήν,
|
ὡς |
τὸ
τοῦ
Πλάτωνος
ἐκεῖνο
πτηνὸν
|
| [24] |
μὴ
κατάρατός
τις
οἰκέτης
ἐμήνυσεν
|
ὡς |
φάρμακον
εἴην
ἐπ´
αὐτὴν
ἐωνημένος. |
| [10] |
ἀνορύττειν
ἀξιῶν
λόγους
πάλαι
κατορωρυγμένους
|
ὥς |
τι
μέγιστον
ἀγαθόν,
μαχαιροποιοῦ
υἱὸν |
| [9] |
καὶ
νευρώδη
καὶ
σκληρὰ
καὶ
|
ἀκριβῶς |
ἀποτεταμένα
ταῖς
γραμμαῖς.
πόνον
δὲ
|
| [16] |
εἴκοσιν
Ἀττικὰ
ὀνόματα
ἐκλέξας
ποθὲν
|
ἀκριβῶς |
ἐκμελετήσας,
πρόχειρα
ἐπ´
ἄκρας
τῆς
|
| [14] |
νόμους
οἷς
ἂν
ἐπιτάξω
χρῆσθαι
|
ἀκριβῶς
|
μοι
παραφύλαττε.
μᾶλλον
δὲ
ἤδη |
| [1] |
ὤν,
ὀρεγόμενος
τῶν
ἀρίστων,
οὐκ
|
εἰδὼς
|
ὅθεν
ἂν
ταῦτα
ἐκπορίσαιτο,
ἱερόν |
| [10] |
ἐκείνων
ἴσως
ἐδόκει
χρήσιμα,
οὐκ
|
εἰδὼς |
ὁποία
νῦν
κεκαινοτόμηται
ταχεῖα
καὶ |
| [17] |
προσομιλοῦντας.
οὕτω
γάρ
σε
ὁ
|
λεὼς |
ὁ
πολὺς
ἀποβλέψονται
καὶ
θαυμαστὸν |
| [8] |
πολλοὺς
μειζόνων
ἀξιουμένους
εὐμοιρίᾳ
τῆς
|
αἱρέσεως |
τῶν
λόγων
καὶ
ὁδῶν.
Ἐπὶ |
| [5] |
ἔμπορον.
οὕτω
τὸ
παράδοξον
τῆς
|
ὑποσχέσεως
|
ἄπιστον
δοκεῖ
τοῖς
πολλοῖς.
~ἀλλὰ |
| [2] |
ὑπομεῖναι
ἄξιον.
σκόπει
γοῦν
ὁπόσοι
|
τέως |
μηδὲν
ὄντες
ἔνδοξοι
καὶ
πλούσιοι |
| [17] |
γενομένου
ποτέ,
ἢ
ποιητοῦ
ἢ
|
συγγραφέως, |
ὃς
οὕτω
λέγειν
ἐδοκίμαζε
σοφὸς
|
| [18] |
ἄνευ
γένοιτο.
καὶ
ἀεὶ
ὁ
|
Ἄθως |
πλείσθω
καὶ
ὁ
Ἑλλήσποντος
πεζευέσθω |
| [10] |
φήσει,
ἀλαζὼν
καὶ
ἀρχαῖος
ὡς
|
ἀληθῶς |
καὶ
Κρονικὸς
ἄνθρωπος,
νεκροὺς
εἰς
|
| [23] |
σοι
τὸ
στόμα
πρὸς
ἅπαντα
|
ὁμοίως |
κεχηνέτω,
καὶ
ἡ
γλῶττα
ὑπηρετείτω
|
| [22] |
ἑαυτοῦ
δεικνύειν
δοκείτω·
ἢν
δὲ
|
μετρίως |
ἐλεγχθῇ,
πάντα
ἔστω
ἐπιλήψιμα.
καὶ
|
| [6] |
Ῥητορικὴν
ἄγετον,
ἧς
ἐρᾶν
οὐ
|
μετρίως |
μοι
δοκεῖς.
καὶ
δῆτα
ἡ |
| [5] |
τὴν
ἐν
Ἀρβήλοις
μάχην
Δαρεῖον
|
καθῃρηκώς· |
ἔδει
δὲ
πανταχόσε
τῆς
ἀρχῆς |
| [22] |
λεγόντων.
καὶ
ἢν
μέν
τις
|
καλῶς |
εἴπῃ,
ἀλλότρια
καὶ
οὐχ
ἑαυτοῦ |
| [24] |
ἀποστρεφέσθω.
~Ἢν
ταῦτα,
ὦ
παῖ,
|
καλῶς |
ἐκμάθῃς—
δύνασαι
δέ·
οὐδὲν
γὰρ |
| [19] |
τοὺς
ἄνδρας
τοὺς
δικαστὰς
ὀνομάσας
|
ἐμμελῶς |
πεπληρωκέναι
οἴου
τὴν
ἁρμονίαν.
τὸ |
| [20] |
τοῖς
λόγοις
ἀγωνιστὴν
εἶναί
σε.
|
ἄλλως |
τε
καὶ
τὸ
ταχὺ
τοῦτο |
| [18] |
ψεγέσθω
καὶ
ἐκφαυλιζέσθω
ὡς
οὐδὲν
|
ὅλως |
ἀνδρῶδες
αὐτῶν.
ἑλομένων
δέ,
μὴ |
| [19] |
ἔξοδον
ἕτοιμοι,
καθέζεσθαι
κέλευε,
καὶ
|
ὅλως |
τυραννὶς
τὸ
πρᾶγμα
ἔστω.
~Ὅπως |
| [3] |
εὐγενέστατοι
ἔδοξαν
ἀπὸ
τῶν
λόγων.
|
~ὅμως |
δὲ
μὴ
δέδιθι,
μηδὲ
πρὸς |
| [25] |
ἐωνημένος.
~ἐξωσθεὶς
δὲ
ἐπὶ
κεφαλὴν
|
ὅμως |
οὐδὲ
τότε
ἠπόρησα
τῶν
ἀναγκαίων, |
| [1] |
καὶ
φιλοπόνως
αὐτὰ
μελετᾶν
καὶ
|
προθύμως |
ἀνύειν
τὴν
ὁδὸν
ἔστ´
ἂν |
| [1] |
ἂν
ἀκούσῃς
παρ´
ἡμῶν
καὶ
|
φιλοπόνως |
αὐτὰ
μελετᾶν
καὶ
προθύμως
ἀνύειν |
| [7] |
Μακεδόσιν
ἀπόξυρον
αὐτὴν
ἁπανταχόθεν
ἰδοῦσιν,
|
ἀτεχνῶς |
οὐδὲ
ὀρνέοις
ὑπερπτῆναι
ῥᾳδίαν,
Διονύσου |
| [12] |
τοιγαροῦν
ἂν
πρὸς
σὲ
ὧδέ
|
πως |
ἐπισπασάμενος
ὁπόσον
ἔτι
λοιπὸν
τῆς |
| [1] |
~ΡΗΤΟΡΩΝ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ.
~Ἐρωτᾷς,
ὦ
μειράκιον,
|
ὅπως |
ἂν
ῥήτωρ
γένοιο
καὶ
τὸ |
| [20] |
καὶ
τὸ
ἆσθμα
οὐκ
ἔχουσιν
|
ὅπως |
ἀπιστήσουσι
μὴ
οὐχὶ
πάνδεινόν
τινα |
| [20] |
ὅλως
τυραννὶς
τὸ
πρᾶγμα
ἔστω.
|
~Ὅπως |
δὲ
καὶ
τὸ
πλῆθος
τῶν |
| [15] |
ἐφόδια
πρὸς
τὴν
πορείαν
καὶ
|
ὅπως |
ἐπισιτίσασθαι,
ὡς
ἂν
τάχιστα
διανύσαι
|
| [24] |
πατρὸς
μὲν
ἀφανοῦς
καὶ
οὐδὲ
|
καθαρῶς |
ἐλευθέρου
ἐγενόμην
ὑπὲρ
Ξόϊν
καὶ |
| [9] |
σώματι
δεικνύων,
ἀρρενωπὸς
τὸ
βλέμμα,
|
ἐγρηγορώς, |
τῆς
τραχείας
ὁδοῦ
ἐκείνης
ἡγεμών, |
| [10] |
Ἀλεξάνδρου
ἐπιτάττοντος,
ὅπου
τὰ
ἐκείνων
|
ἴσως |
ἐδόκει
χρήσιμα,
οὐκ
εἰδὼς
ὁποία |
| [21] |
πρὸς
ἐμέ"
καί,
Πρὸς
ἕνα
|
ἴσως |
μοι
τῶν
παλαιῶν
ὁ
ἀγών· |
| [12] |
ποιεῖσθαι
τοὺς
λόγους,
φαῦλον
ὑποκριτὴν
|
ἴσως |
τῶν
τοιούτων
καὶ
τηλικούτων,
μὴ |
| [15] |
πάντας
ἀποφανῶ,
οἷος
αὐτός
εἰμι,
|
ἀναμφιλέκτως |
τὰ
πρῶτα
καὶ
μέσα
καὶ |
| [23] |
τὰ
πάντα,
εἰ
δὲ
μή,
|
πάντως |
ἐκεῖνα.
καὶ
αὐτὸ
δέ
σοι |
| [10] |
τοῖς
πόνοις
παρασκευάσῃ.
ἀλλὰ
εἰ
|
πάντως |
ἐρᾷς
καὶ
τάχιστα
ἐθέλεις
τῇ |
| [23] |
λαλίστεραι
αἱ
γυναῖκες
καὶ
λοιδοροῦνται
|
περιττῶς |
καὶ
ὑπὲρ
τοὺς
ἄνδρας;
εἰ |
| [8] |
ἀγαθά.
τὸ
δ´
οὐκ
εἶχεν
|
οὕτως· |
ἀπονητὶ
γοῦν
ὁρῶ
τοὺς
πολλοὺς |