Livre, chapitre
[2, 30]	μικρὸν ὑποφριττούσης καὶ τὸ ὑποκείμενον	ἰαζούσης,	καὶ ἁπλῶς συμμιγής τις ἦν
[2, 30]	πρόσεισι τὰ μὲν ἄλλα σεμνὸς	ἰδεῖν	καὶ ἀγχίνοιαν ἀπὸ τοῦ βλέμματος
[2, 34]	ἐστι τὴν μορφὴν καὶ τοσοῦτος	ἰδεῖν	τὸ μέγεθος ὡς βεβαιοῦν τῇ
[2, 30]	με ἠσπάζετο καί τι βούλεσθαι	ἰδίᾳ	φράζειν ἔλεγεν ἑλληνίζων οὐ βεβαίως.
[2, 28]	ἡ παρὰ τοὺς ἄλλους ποταμοὺς	ἰδιάζουσα	φύσις καὶ ὁπόθεν τὴν θερινὴν
[2, 4]	ἐρώμενον· ἀπολήψῃ με μικρὸν ὕστερον·	ἰδοὺ	γάρ σοι χοὰς ἐπάξω τὰς
[2, 30]	σπουδάζω καὶ ἐπόμνυμί γε τὸν	ἱδρυμένον	ἐνθάδε θεὸν ἅπαντα δώσειν εἰ
[2, 3]	πρόθυμον, χαλεπῶς τε καὶ σὺν	ἱδρῶτι	πολλῷ τῇ νήσῳ προσορμίσαντες ὡς
[2, 5]	ἐπ´ ὄψιν τὴν κειμένην καὶ	ἰδὼν	τί τοῦτο» ἀνέκραγεν ὦ δαίμονες
[2, 18]	δὲ εὐθὺς πρὸς μεσημβρίαν ὁρῶντας	ἰέναι.	~Χαλεπῶς μὲν» ἀπεκρίνατο ὁ Θεαγένης
[2, 25]	μὴ καταισχῦναι καὶ ἀντέσχον μηδὲ	ἱερὰ	καὶ τεμένη θεῶν βεβηλῶσαι, τῶν
[2, 28]	περὶ τοῦ ποταμοῦ τούτου βίβλοις	ἱεραῖς	ἀναγεγραμμένα μόνοις τοῖς προφητικοῖς καὶ
[2, 26]	εἶναί τινα Δελφοὺς Ἑλληνίδα πόλιν	ἱερὰν	μὲν Ἀπόλλωνος θεῶν δὲ τῶν
[2, 34]	πάλαι δι´ ὄχλου παρακαλεῖν τὸν	ἱερέα	παρεῖναι καὶ κατάρχειν τῶν ἱερῶν.
[2, 12]	ἔφοδον, ὅτε αὐτὸν οἴσοντα τὸ	ἱερεῖον	ἀπέστειλεν ὁ Θύαμις, ἔξω βελῶν
[2, 29]	καὶ τὰ τοιαῦτα διεξιόντος ὁ	ἱερεὺς	τοῦ Πυθίου γνώριμος ἐμοὶ γεγονὼς
[2, 29]	καὶ παρὰ τῶν ἐν Καταδούποις	ἱερέων	τοῦ Νείλου πυθόμενος. Κἀγὼ πρὸς
[2, 35]	τῶν ἱερῶν κατῆρχε, προκατευξαμένου τοῦ	ἱερέως	ἐκ τῶν ἀδύτων ἀναφθέγγεται ἡ
[2, 27]	ἀπέλιπεν οὐδέν· ἢ γὰρ πρὸς	ἱεροῖς	ἦν ἢ πρὸς θυσίαις ἐξηταζόμην,
[2, 26]	ἁρμόδιον τῷ προφητικῷ καταγώγιον τὴν	ἱεροῖς	καὶ τελεταῖς ἀνακειμένην ὁριζόμενος, διά
[2, 26]	τοὺς Δελφοὺς ἔφραζεν ὅτε αὐτὸν	ἱερομνήμονα	ἡ πόλις ἡ Ἀθηναίων ἔστειλεν.
[2, 34]	ἱερέα παρεῖναι καὶ κατάρχειν τῶν	ἱερῶν.	Ἐμοῦ δὲ ἐρομένου τὸν Χαρικλέα
[2, 35]	καὶ θυσιῶν συνεφήπτετο καὶ λόγων	ἱερῶν	ἔστιν ὅτε ἐπύθετο, ἀλλ´ ὅμως
[2, 35]	καὶ ὁ νεανίας ἤδη τῶν	ἱερῶν	κατῆρχε, προκατευξαμένου τοῦ ἱερέως ἐκ
[2, 25]	μὲν ἐκ παίδων μοι σύντροφον	ἱερωσύνην	ἔγνων μὴ καταισχῦναι καὶ ἀντέσχον
[2, 21]	κοινούμενος· ἡ κόμη πρὸς τὸ	ἱερώτερον	καθεῖτο καὶ ἀκριβῶς ἦν λευκή,
[2, 33]	ἐπειδὴ κἀκεῖνος οὐκ ἀδάκρυτον τὴν	ἱκεσίαν	προσῆγε καὶ ἐπηγγελλόμην εἴ τι
[2, 22]	ἀνδρὸς Δία τὸν ξένιον καὶ	ἱκέσιον	ἀκριβοῦντος. Βίος γάρ, ὦ παῖ,
[2, 6]	Χαρίκλειαν ὡς ὅτι τάχιστα ποδηγεῖν	ἱκέτευε.	Μικρὸν οὖν διαλιπὼν εἰς ἑαυτόν
[2, 7]	τῶνδε γεγενημένον καὶ νέμειν συγγνώμην	ἱκέτευον.	Ὁ δὲ ἐπιμειδιάσας καὶ πρὸς
[2, 27]	ἐπιβαλὼν ἵλεων εἶναι τὰ πάντα	ἱκέτευον·	ὁ δὲ πολὺς τῶν περιεστώτων
[2, 29]	τῆς ἡλικίας πολλὰ τὸν θεὸν	ἱκετεύων	θυγατρίου πατὴρ ἀνηγορεύθην, οὐκ ἐπ´
[2, 33]	περιβόλου καὶ περὶ τὸν νεών·	ἱκέτην	με γινόμενον μὴ περιίδῃς μηδὲ
[2, 21]	ἐν ἀνδρὸς ἀγαθοῦ κἀμὲ ὡς	ἱκέτην	ὑποδεξαμένου, παρ´ ᾧ γνώσῃ τε
[2, 22]	οὐκ ἐγνώρισεν ἡ φύσις ἀνήνυτον	ἱκετηρίαν	τὸν μητρῷον προσάγουσα θρῆνον. Ἆρ´
[2, 13]	γνώμην. Ἐδεῖτο ὑποπεσὼν ὁ Θέρμουθις,	ἱκέτης	ἐκ τοῦ καιροῦ μᾶλλον ἢ
[2, 20]	ὡς κόμη τοὺς μὲν ἐρωτικοὺς	ἱλαρωτέρους	τοὺς δὲ λῃστρικοὺς φοβερωτέρους ἀποδείκνυσιν.
[2, 27]	ἐπὶ πρόσωπον τοῖς βωμοῖς ἐπιβαλὼν	ἵλεων	εἶναι τὰ πάντα ἱκέτευον· ὁ
[2, 21]	θαυμάζοντος καὶ ταύτας μαθεῖν ἀξιοῦντος	Ἰλιόθεν	με φέρεις» ἀπεκρίνατο ὁ πρεσβύτης
[2, 34]	Ἀχιλλεῖ συνεστράτευσεν ἐν πρώτοις ἐπὶ	Ἴλιον	καὶ τῆς πρώτης τῶν Μυρμιδόνων
[2, 30]	σε καὶ ῥίζας» ἔφη τῶν	Ἰνδικῶν	καὶ Αἰθιοπικῶν καὶ Αἰγυπτίων ὠνούμενον
[2, 35]	προλιπόντες ἐμὸν καὶ κῦμα τεμόντες	ἵξοντ´	ἠελίου πρὸς χθόνα κυανέην, τῇ
[2, 24]	ἐπὶ χρήμασι μεγάλοις ἄγει σὺν	ἵππῳ	καὶ ἀσπίδι πολλῇ. Χαλεπαίνει δὲ
[2, 22]	τὴν οἰκίαν, αἳ τὸν ξένον	ἴσα	καὶ πατέρα ἦγον, οὕτως οἶμαι
[2, 31]	μαθήσῃ περὶ τὸν νεὼν τῆς	Ἴσιδος	ἐντυχών. ~Ἐποίουν οὕτως καὶ παραλαβὼν
[2, 25]	καὶ εἰς τὸν νεὼν τῆς	Ἴσιδος	ἧς προεφήτευον καὶ τὴν θεὸν
[2, 32]	ἐσπουδασμένως ἐπὶ τὸν νεὼν τῆς	Ἴσιδος	οὗπερ συνετέτακτό μοι πρὸς τὸν
[2, 16]	τοῦ φωτὸς μεταλαβεῖν τοὺς φύντας	ἴσμεν	αἰτίους, ὥστε εἰκότως ἐπὶ πατέρα
[2, 3]	κατὰ πάροδον καταφλέξας, μικροῦ καὶ	ἰσόπεδον	ἐπεδείκνυ τὸ ὑποκείμενον, τῆς μὲν
[2, 23]	δείκνυε· σωτῆρά σε καὶ θεοῖς	ἰσοστάσιον	ἡγήσομαι. Μισθὸς δέ μοι τίς
[2, 30]	καὶ ἑνὸς εἴη τῶν ὁρωμένων	ἰσοστάσιος.	Ἀλλ´ εἰ καὶ μὴ πρίασθαι
[2, 29]	Αἴγυπτον καὶ Καταδούπους αὐτοὺς καθ´	ἱστορίαν	τῶν καταρρακτῶν τοῦ Νείλου. ~Τῆς
[2, 27]	κατ´ Αἴγυπτον ἓν οὐδὲν ἀπελίμπανον	ἱστοροῦντες·	Αἰγύπτιον γὰρ ἄκουσμα καὶ διήγημα
[2, 22]	πείσει, μὴ οὕτω ποτὲ πάθος	ἰσχύσειεν	ὡς μνήμην τὴν εἰς τὸ
[2, 32]	καὶ αὐτὸς οὐκ ἀκούσας, ἀλλ´	ἴσως	ἀκούσομαι. Ἀκούσῃ» ἔφη ὁ Καλάσιρις.
[2, 9]	τίνων ἀνῄρηται, θεοῦ τινος ἂν	ἴσως	δεήσει φράζοντος. ~Ἀλλ´ εἰ δοκεῖ,
[2, 5]	τὸ δὲ διὰ τὸ ἄταφον	ἴσως	ὑπὸ νερτερίων εἰδώλων εἰργομένη. Κἀν
[2, 33]	´γαθὲ Καλάσιρι. Σοφίαν τινὰ καὶ	ἴυγγα	κίνησον ἐπ´ αὐτὴν Αἰγυπτίαν· πεῖσον
[2, 26]	ηὐχόμην, ἀνεφθέγξατο ἡ Πυθία τοιάδε·	Ἴχνος	ἀειράμενος ἀπ´ ἐυστάχυος παρὰ Νείλου
[2, 21]	κώμην ἣν ὁρᾷς ἀντικρὺ κειμένην	ἴωμεν,	εἰ μή σέ τι προὐργιαίτερον
[2, 21]	ἐν μέρει τὰ κατὰ σεαυτόν.	Ἴωμεν»	ἔφη ὁ Κνήμων καὶ γάρ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 17/01/2007