HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Grégoire de Nysse, Épitaphe de Flacille

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 13 formes différentes pour 44 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[6]   ὦ Θρᾴκη τὸ φευκτὸν ὄνομα, ὦ δυστυχὲς ἔθνος ἐκ συμφορῶν γνωριζόμενον,

[6]   μοι σύγγνωτε (ὑπερβοῶντι τὸ πάθος· ὦ Θρᾴκη τὸ φευκτὸν ὄνομα, ὦ

[4]   βούλεσθε, καθὼς ἂν οἷός τε ὦ, καὶ τὴν ζημίαν ὑμῖν διηγήσωμαι;

[3]   τῷ σκήπτρῳ τῆς βασιλείας εὐθύνεται, ὦ πάντες οἱ πανταχόθεν ἄνθρωποι, κοινῇ

[3]   τε πλόϊμον καὶ ὅσον οἰκούμενον, ὦ πάσης τῆς καθ´ ἡμᾶς οἰκουμένης

[6]   ἣ τὴν ὑποστροφὴν οὐκ ἀπέδωκεν, ὦ πικρῶν ὑδάτων, ὧν τὰς πηγὰς

[3]   τις ἐπὶ σκηνῆς ἀναβοήσας εἴποι· ὦ πόλεις καὶ δῆμοι καὶ ἔθνη

[6]   τῷ τῆς λύπης βυθῷ κατεδύημεν. ὦ πονηρᾶς ἐκδημίας ἐκείνης, ἣ τὴν

[6]   δυστυχὲς ἔθνος ἐκ συμφορῶν γνωριζόμενον, ὦ πρότερον μὲν πολεμίῳ πυρὶ ταῖς

[6]   πηγὰς ἐπεπόθησεν, ὡς οὐκ ὤφελεν, ὦ χωρίον, ἐν ᾧ τὸ πάθος

[13]   Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν· ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας

[10]   ἡμέραν τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπαιτήσεως, ᾧ κἄν ποτε πλέον τοῦ τεταγμένου

[11]   ἐστὶν ὅλῳ τῷ πυθμένι ῥέων ᾧ κἂν πᾶσαν ἐπαντλήσῃς τὴν θάλασσαν

[6]   οὐκ ὤφελεν, ὦ χωρίον, ἐν ᾧ τὸ πάθος ἐγένετο, διὰ τὸ

[11]   καὶ οἶκον ἀλλότριον ὀνομάζει τὸν ὧδε βίον. ὄντως γὰρ ἀλλότριος οἶκος

[10]   βίῳ; οὐ φυλακὴν ὀνομάζει τὴν ὧδε ζωήν; οὐ βοᾷ πρὸς τὸν

[10]   μυστηρίων. τί λέγει περὶ τῆς ὧδε ζωῆς τάχα ἐκ τοῦ κοινοῦ

[12]   ὄντως καὶ τίμιον ἔνδυμα. τὴν ὧδε πορφύραν ἀκούω αἵματι κόχλου τινὸς

[13]   εἶναι νομίζοντας οὐδὲν ἔλαττον ἀσεβεῖν ᾤετο τῶν εἰδωλοποιούντων τὰς ὕλας, καλῶς

[5]   ἀλλήλων ὁρώμενοι· ὁ μὲν τοιοῦτος ὢν οἷός ἐστι (ποῖον γὰρ ἄν

[8]   δεσπότου τῆς κτίσεως τιμῶντος δι´ ὧν ἐποίει τῆς ὁσίας τὸν θάνατον·

[13]   παρὰ τὰς διεξόδους τῶν (ὑδάτων ὧν καὶ ἡμεῖς ἀξιωθείημεν ἐν Χριστῷ

[6]   οὐκ ἀπέδωκεν, ὦ πικρῶν ὑδάτων, ὧν τὰς πηγὰς ἐπεπόθησεν, ὡς οὐκ

[10]   τῶν τῇ φλογίνῃ ῥομφαίᾳ καθωπλισμένων ὧν τὸ εἶδος ἀνθρώπων ὄψις οὐχ

[10]   χείρονος καὶ διὰ τοῦτο προτιμοτέραν ᾤοντο τῇ ψυχῇ τὴν ἀπὸ τοῦ

[7]   ἄνθος ἐβλάστησεν, τότε τὴν ἐλπισθεῖσαν ὥραν, νῦν τὴν ἀκμάσασαν, τότε τὸ

[3]   (ἀνακηρῦξαι τὴν συμφορὰν καὶ εἰπεῖν, ὡς ἄν τις ἐπὶ σκηνῆς ἀναβοήσας

[4]   ἐν ἑνὶ ἐχώρησε σώματι. καὶ ὡς ἂν μάλιστα καταφανὲς ἅπασι γένοιτο

[8]   νεφέλαις τὰς ἀκτῖνας ἑαυτοῦ συνεκάλυψεν, ὡς ἂν μὴ ἴδοι τάχα καθαρῷ

[1]   νῦν κατακρατεῖν ἡμῶν τὴν ἡσυχίαν, ὡς ἂν μὴ πρὸς τὸ πάθος

[1]   καὶ κατηφείᾳ δι´ ἡσυχίας ἐκπέττουσα. ὡς εἴ γέ τις ἔτι τὴν

[1]   ἐν τούτῳ μάλιστα πλέον ὑπερεθαύμασα ὡς καλῶς ἐν τῇ συμφορᾷ τὸν

[11]   αὐτῷ εἶναι· ἀλλὰ καὶ εἰσαγόμεθα ὡς οὐκ οἴδαμεν καὶ ἐξοικιζόμεθα ὅτε

[6]   ὑδάτων, ὧν τὰς πηγὰς ἐπεπόθησεν, ὡς οὐκ ὤφελεν, ὦ χωρίον, ἐν

[11]   ἡ τοιαύτη τοῦ βίου ἀνωμαλία ὡς πορρωτάτω τῆς ζωῆς ἐκείνης ἐξώρισται;

[9]   λαβόντες τὸν τοῦ ἐλαίου καμψάκην, ὥς ἐστι δυνατόν, τὸ σκυθρωπὸν τῶν

[2]   γίνεται τῶν τῆς ψυχῆς τραυμάτων ὥσπερ αἷμα τὸ δάκρυον. τοῦτο καὶ

[9]   δὲ τὸ ἐναντίον νῦν πεποιήκαμεν, ὥσπερ ἂν εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν

[2]   (καὶ τὴν εὐθυμίαν εἰς δάκρυον. ὥσπερ γὰρ ὁ γέλως σημεῖον τῆς

[2]   τοῦτο ποιεῖ· δεῖ γὰρ πάντως, ὥσπερ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν προθυμούμεθα,

[11]   κακῶν ἡ μακαρία κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ λήμην τὸν τοῦ σώματος

[13]   τοὺς ἄρρενας τῷ πατρὶ προσκατέλιπεν, ὥστε εἶναι αὐτοὺς τῆς βασιλείας (ἐρείσματα,

[1]   ὁ ἐν τῷ μέσῳ χρόνος ὥστε προσεθίσαι τῷ κακῷ τὴν διάνοιαν·

[6]   τὰς πηγὰς ἐπεπόθησεν, ὡς οὐκ ὤφελεν, ὦ χωρίον, ἐν ᾧ τὸ

Chapitre
[6]	ὦ Θρᾴκη τὸ φευκτὸν ὄνομα,	ὦ	δυστυχὲς ἔθνος ἐκ συμφορῶν γνωριζόμενον,
[6]	μοι σύγγνωτε (ὑπερβοῶντι τὸ πάθος·	ὦ	Θρᾴκη τὸ φευκτὸν ὄνομα, ὦ
[4]	βούλεσθε, καθὼς ἂν οἷός τε	ὦ,	καὶ τὴν ζημίαν ὑμῖν διηγήσωμαι;
[3]	τῷ σκήπτρῳ τῆς βασιλείας εὐθύνεται,	ὦ	πάντες οἱ πανταχόθεν ἄνθρωποι, κοινῇ
[3]	τε πλόϊμον καὶ ὅσον οἰκούμενον,	ὦ	πάσης τῆς καθ´ ἡμᾶς οἰκουμένης
[6]	ἣ τὴν ὑποστροφὴν οὐκ ἀπέδωκεν,	ὦ	πικρῶν ὑδάτων, ὧν τὰς πηγὰς
[3]	τις ἐπὶ σκηνῆς ἀναβοήσας εἴποι·	ὦ	πόλεις καὶ δῆμοι καὶ ἔθνη
[6]	τῷ τῆς λύπης βυθῷ κατεδύημεν.	ὦ	πονηρᾶς ἐκδημίας ἐκείνης, ἣ τὴν
[6]	δυστυχὲς ἔθνος ἐκ συμφορῶν γνωριζόμενον,	ὦ	πρότερον μὲν πολεμίῳ πυρὶ ταῖς
[6]	πηγὰς ἐπεπόθησεν, ὡς οὐκ ὤφελεν,	ὦ	χωρίον, ἐν ᾧ τὸ πάθος
[13]	Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν·	ᾧ	ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας
[10]	ἡμέραν τὴν ἀνάγκην τῆς ἐπαιτήσεως,	ᾧ	κἄν ποτε πλέον τοῦ τεταγμένου
[11]	ἐστὶν ὅλῳ τῷ πυθμένι ῥέων	ᾧ	κἂν πᾶσαν ἐπαντλήσῃς τὴν θάλασσαν
[6]	οὐκ ὤφελεν, ὦ χωρίον, ἐν	ᾧ	τὸ πάθος ἐγένετο, διὰ τὸ
[11]	καὶ οἶκον ἀλλότριον ὀνομάζει τὸν	ὧδε	βίον. ὄντως γὰρ ἀλλότριος οἶκος
[10]	βίῳ; οὐ φυλακὴν ὀνομάζει τὴν	ὧδε	ζωήν; οὐ βοᾷ πρὸς τὸν
[10]	μυστηρίων. τί λέγει περὶ τῆς	ὧδε	ζωῆς τάχα ἐκ τοῦ κοινοῦ
[12]	ὄντως καὶ τίμιον ἔνδυμα. τὴν	ὧδε	πορφύραν ἀκούω αἵματι κόχλου τινὸς
[13]	εἶναι νομίζοντας οὐδὲν ἔλαττον ἀσεβεῖν	ᾤετο	τῶν εἰδωλοποιούντων τὰς ὕλας, καλῶς
[5]	ἀλλήλων ὁρώμενοι· ὁ μὲν τοιοῦτος	ὢν	οἷός ἐστι (ποῖον γὰρ ἄν
[8]	δεσπότου τῆς κτίσεως τιμῶντος δι´	ὧν	ἐποίει τῆς ὁσίας τὸν θάνατον·
[13]	παρὰ τὰς διεξόδους τῶν (ὑδάτων	ὧν	καὶ ἡμεῖς ἀξιωθείημεν ἐν Χριστῷ
[6]	οὐκ ἀπέδωκεν, ὦ πικρῶν ὑδάτων,	ὧν	τὰς πηγὰς ἐπεπόθησεν, ὡς οὐκ
[10]	τῶν τῇ φλογίνῃ ῥομφαίᾳ καθωπλισμένων	ὧν	τὸ εἶδος ἀνθρώπων ὄψις οὐχ
[10]	χείρονος καὶ διὰ τοῦτο προτιμοτέραν	ᾤοντο	τῇ ψυχῇ τὴν ἀπὸ τοῦ
[7]	ἄνθος ἐβλάστησεν, τότε τὴν ἐλπισθεῖσαν	ὥραν,	νῦν τὴν ἀκμάσασαν, τότε τὸ
[3]	(ἀνακηρῦξαι τὴν συμφορὰν καὶ εἰπεῖν,	ὡς	ἄν τις ἐπὶ σκηνῆς ἀναβοήσας
[4]	ἐν ἑνὶ ἐχώρησε σώματι. καὶ	ὡς	ἂν μάλιστα καταφανὲς ἅπασι γένοιτο
[8]	νεφέλαις τὰς ἀκτῖνας ἑαυτοῦ συνεκάλυψεν,	ὡς	ἂν μὴ ἴδοι τάχα καθαρῷ
[1]	νῦν κατακρατεῖν ἡμῶν τὴν ἡσυχίαν,	ὡς	ἂν μὴ πρὸς τὸ πάθος
[1]	καὶ κατηφείᾳ δι´ ἡσυχίας ἐκπέττουσα.	ὡς	εἴ γέ τις ἔτι τὴν
[1]	ἐν τούτῳ μάλιστα πλέον ὑπερεθαύμασα	ὡς	καλῶς ἐν τῇ συμφορᾷ τὸν
[11]	αὐτῷ εἶναι· ἀλλὰ καὶ εἰσαγόμεθα	ὡς	οὐκ οἴδαμεν καὶ ἐξοικιζόμεθα ὅτε
[6]	ὑδάτων, ὧν τὰς πηγὰς ἐπεπόθησεν,	ὡς	οὐκ ὤφελεν, ὦ χωρίον, ἐν
[11]	ἡ τοιαύτη τοῦ βίου ἀνωμαλία	ὡς	πορρωτάτω τῆς ζωῆς ἐκείνης ἐξώρισται;
[9]	λαβόντες τὸν τοῦ ἐλαίου καμψάκην,	ὥς	ἐστι δυνατόν, τὸ σκυθρωπὸν τῶν
[2]	γίνεται τῶν τῆς ψυχῆς τραυμάτων	ὥσπερ	αἷμα τὸ δάκρυον. τοῦτο καὶ
[9]	δὲ τὸ ἐναντίον νῦν πεποιήκαμεν,	ὥσπερ	ἂν εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν
[2]	(καὶ τὴν εὐθυμίαν εἰς δάκρυον.	ὥσπερ	γὰρ ὁ γέλως σημεῖον τῆς
[2]	τοῦτο ποιεῖ· δεῖ γὰρ πάντως,	ὥσπερ	τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν προθυμούμεθα,
[11]	κακῶν ἡ μακαρία κεχώρισται καὶ	ὥσπερ	τινὰ λήμην τὸν τοῦ σώματος
[13]	τοὺς ἄρρενας τῷ πατρὶ προσκατέλιπεν,	ὥστε	εἶναι αὐτοὺς τῆς βασιλείας (ἐρείσματα,
[1]	ὁ ἐν τῷ μέσῳ χρόνος	ὥστε	προσεθίσαι τῷ κακῷ τὴν διάνοιαν·
[6]	τὰς πηγὰς ἐπεπόθησεν, ὡς οὐκ	ὤφελεν,	ὦ χωρίον, ἐν ᾧ τὸ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/04/2009