HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Grégoire de Nysse, Épitaphe de Flacille

Liste des contextes (ordre alphabétique)

μ = 60 formes différentes pour 98 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[12]   λυπεῖσθαι προσήκει περὶ τῆς βασιλίδος μαθόντας οἷα ἀνθ´ οἵων ἠλλάξατο; κατέλιπε

[13]   τῷ εἰδώλῳ τιθέμενος. διὰ τοῦτο μαθοῦσα ὅτι οὐκ ἔστι θεὸς πρόσφατος,

[11]   τῶν τοῦ βίου κακῶν ἡ μακαρία κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ λήμην

[11]   ἀντὶ δὲ τούτων τί; ἀπάθεια, μακαριότης, κακοῦ παντὸς ἀλλοτρίωσις, ἀγγέλων ὁμιλία,

[12]   ἑαυτῆς ἀποβλέπουσα. διὰ τοῦτο τοῦ μακαρισμοῦ γίνεται κληρονόμος διὰ τῆς προσκαίρου

[4]   τε καὶ βασιλείας κοινωνίαν συναρμοσθεῖσα μακαριστὸν ἐποίει δι´ ἑαυτῆς τὸ ὑπήκοον,

[4]   ἐχώρησε σώματι. καὶ ὡς ἂν μάλιστα καταφανὲς ἅπασι γένοιτο τῆς γενεᾶς

[13]   τῷ ἀνδρὶ συγχωρήσασα. Ἀλλ´ ὃ μάλιστα παρ´ ἡμῶν λέγεσθαι χρὴ τοῦτο

[1]   πολλοῖς τὸν διδάσκαλον ἐν τούτῳ μάλιστα πλέον ὑπερεθαύμασα ὡς καλῶς ἐν

[6]   πηδάλιον, ἡ τῆς φιλανθρωπίας εἰκών, μᾶλλον δὲ αὐτὸ τὸ ἀρχέτυπον. ἀφῃρέθη

[10]   ζητοῦμεν, ἔστι καὶ οὐκ ἀπόλωλεν. μᾶλλον δὲ μικρότερον εἶπον τῆς ἀληθείας·

[4]   μέτρα νικήσασα, ἤνεγκεν ἡ φύσις, μᾶλλον δὲ ὁ τῆς φύσεως κύριος,

[3]   Ὑμῖν λέγω, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι. μᾶλλον δὲ συγχωρήσατέ μοι προσθεῖναί τι

[7]   τί εἶχον ὅτε οὐκ ἔχουσιν. μᾶλλον δὲ τί χρή με κατὰ

[9]   ἐμβαθύναντες. (ἴσως γὰρ βούλεται θεραπεῦσαι μᾶλλον ἢ ἀνιᾶσαι τὴν ἀκοήν, ἡμεῖς

[3]   ἐκείνων γὰρ ἄξια τὰ παρόντα μᾶλλον ἢ εἴ τι τῶν ἀρχαίων

[10]   γὰρ κρεῖττον ἦν χόρτον εἶναι μᾶλλον ἢ ὅπερ ἐστίν· διὰ τί;

[10]   σὰρξ χόρτος· σεμνύνει γὰρ ἐκεῖνος μᾶλλον τῷ ὑποδείγματι τὴν τῆς φύσεως

[2]   γελάσαι καὶ καιρὸς τοῦ κλαῦσαι. μανθάνομεν γὰρ διὰ τούτων ὅτι δεῖ

[5]   ἑκατέρωθεν τῇ τῆς φιλανθρωπίας ῥοπῇ. μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ τά τε

[12]   ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν εἰρημένων ἡ μαρτυρία. (εἶδες παρὰ τὸ θυσιαστήριον ἀπογνὸν

[7]   τίνος ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν συμφορῶν μαστιζόμεθα; ἢ τάχα διὰ τὸ πλεονάσαι

[7]   ἔχουσιν. μᾶλλον δὲ τί χρή με κατὰ μέρη καὶ τάξεις διαιρεῖν

[10]   φθεγγόμενος; Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς με ῥύσεται ἀπὸ τοῦ σώματος τοῦ

[3]   οἰκίας εὐαρίθμητα πάθη; κἂν τὰ μεγάλα καὶ κοινότερα τῶν κακῶν διεξέλθῃς,

[12]   παρ´ αὐτῆς ἐσκεπάσθησαν, πόσοι τῇ μεγάλῃ ἐκείνῃ δεξιᾷ διετράφησαν, πόσοι τῶν

[3]   τι τῷ Ἀσσυρίῳ κηρύγματι καὶ μεγαλοφωνότερον (ἀνακηρῦξαι τὴν συμφορὰν καὶ εἰπεῖν,

[12]   ἀρετὴν κατορθώματος; ἥτις συνηνιοχοῦσα τῷ μεγάλῳ βασιλεῖ τὴν τοσαύτην ἀρχὴν πάσης

[10]   εἶναί φησιν. τί δὲ ὁ μέγας Δαυὶδ ὁ τοσαύτῃ δυναστείᾳ κομῶν

[3]   ἐξευρεῖν τινας λόγους, οἵους ὁ μέγας Ἰερεμίας τῇ συμφορᾷ ποτε τῶν

[1]   ἀφωνίαν τοῦ λόγου, καλῶς τοῦ μεγέθους τῆς συμφορᾶς ἐπαισθόμενος καὶ τιμήσας

[12]   τὸ θυσιαστήριον ἀπογνὸν τὴν σωτηρίαν μειράκιον, εἶδες γύναιον ἐπὶ κατακρίσει ἀδελφοῦ

[8]   τοῖς ἀξιώμασι προπομπευόντων (τοῦ πάθους (μέμνησθε πάντως ὅπως ὁ ἥλιος ταῖς

[5]   ἡ ἐπ´ ἀλλήλοις χάρις· ἡ μὲν ἀρετῆς ἆθλον εἶχε τὸν τῆς

[11]   οὐ παραμένει τῷ ἔχοντι· ἡ μὲν γὰρ περὶ τὴν δόξαν καὶ

[9]   παραδοξότερον· εἶδον διπλοῦν ὄμβρον τὸν μὲν ἐκ τοῦ ἀέρος τὸν δὲ

[8]   ἐπαφιεῖσαι τῷ πάθει. ἢ ταῦτα μὲν ὄντως λῆρός ἐστι καὶ οὐδὲ

[6]   ἐκ συμφορῶν γνωριζόμενον, ὦ πρότερον μὲν πολεμίῳ πυρὶ ταῖς τῶν βαρβάρων

[4]   ἀρετῆς ὑποδείγματα, ἐν ᾗ πᾶσα μὲν σώματος πᾶσα δὲ ψυχῆς ἀρετὴ

[3]   πόλεμον ἅπτεται συμφορά, ἀλλὰ τὸ μέν τι πολεμεῖται αὐτῆς, τὸ δὲ

[5]   καὶ ὑπ´ ἀλλήλων ὁρώμενοι· ὁ μὲν τοιοῦτος ὢν οἷός ἐστι (ποῖον

[11]   ὁ δὲ τῆς ἐπιθυμίας πίθος μένει ἀπλήρωτος. τί δὲ ἡ φιλοχρηματία;

[7]   δὲ τί χρή με κατὰ μέρη καὶ τάξεις διαιρεῖν τὸν θρῆνον;

[13]   βασιλείας (ἐρείσματα, τῆς δὲ ἰδίας μερίδος μόνην τὴν θυγατέρα πεποίηται. ὁρᾷς

[3]   πολεμεῖται αὐτῆς, τὸ δὲ εἰρηνεύεται. μέρος τι πάλιν ἢ σκηπτὸς ἐπέφλεξεν

[7]   πᾶσα ἡ γενεὰ βύθιον ἐκ μέσης καρδίας τὸν στεναγμὸν (ἀναπέμπουσα. συμπενθείτω

[1]   γὰρ τοσοῦτος ὁ ἐν τῷ μέσῳ χρόνος ὥστε προσεθίσαι τῷ κακῷ

[8]   ἴδοι τάχα καθαρῷ τῷ φωτὶ μετὰ τοιούτου σχήματος εἰσελαύνουσαν τὴν βασιλίδα

[2]   μετέπεσε τὸ φαιδρὸν εἰς κατήφειαν; μεταβάλλειν προσήκει (καὶ τὴν εὐθυμίαν εἰς

[11]   ψυχῇ πρὸς τὴν ἀκήρατον ζωὴν μετανίσταται, ἐν ᾗ ἀπάτη οὐ πολιτεύεται,

[2]   πράγματα φέρεται; εὔκαιρον τὸ εὐφραίνεσθαι· μετέπεσε τὸ φαιδρὸν εἰς κατήφειαν; μεταβάλλειν

[10]   ὁ τῶν ἀρρήτων τοῦ παραδείσου μετεσχηκὼς μυστηρίων. τί λέγει περὶ τῆς

[10]   κρεῖττον οἴει τὸ διὰ σαρκὸς μετέχειν τοῦ βίου; οὐκοῦν παιδευσάτω σε

[13]   μῖσος κοινὸν πάντων ἐστὶ τῶν μετεχόντων τῆς πίστεως, ἀλλ´ ἐκείνης ἐξαίρετον

[11]   ὁμιλία, τῶν ἀοράτων θεωρία, θεοῦ μετουσία, εὐφροσύνη τέλος οὐκ ἔχουσα. ~ἆρ´

[4]   ἰδίους ὅρους καὶ τὰ συνήθη μέτρα νικήσασα, ἤνεγκεν ἡ φύσις, μᾶλλον

[1]   διδασκάλου προσδιορθώσασθαι, τάχα καλῶς ἔσχε μέχρι τοῦ νῦν κατακρατεῖν ἡμῶν τὴν

[6]   ἀληθείας ἐστὶν ἐνδεέστερα. ~Τοιαῦτα καὶ μέχρι τούτου τὰ διηγήματα. τὰ δὲ

[12]   βασιλείας ἔστιν ἀνώτερον. ἀλλ´ οὐ μέχρι τούτων ἐστὶν ἐκείνης ὁ ἔπαινος.

[10]   τῶν ἀδύτων τῆς βασιλείας γενέσθαι μὴ διασχόντα τὸ τῆς σαρκὸς παραπέτασμα.

[8]   ἀκτῖνας ἑαυτοῦ συνεκάλυψεν, ὡς ἂν μὴ ἴδοι τάχα καθαρῷ τῷ φωτὶ

[9]   συμπαρόντων οὐκ ἦν ὀφθαλμὸς ὁ μὴ καταβρέχων τὴν γῆν ταῖς τῶν

[1]   τίσιν ἀκάνθαις ἐπιξαινόμενον. εἰ δὲ μὴ λίαν ἐστὶ τολμηρὸν κἀμέ τι

[9]   εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν λαβὼν μὴ μόνον ἀμελοίη τῆς θεραπείας, ἀλλὰ

[1]   ἡμῶν τὴν ἡσυχίαν, ὡς ἂν μὴ πρὸς τὸ πάθος ὁ λόγος

[7]   κόσμον τοῦ φθόνου ἀποσυλήσαντος. ἆρα μὴ τολμηρὸν τὸ τοῦ προφήτου εἰπεῖν;

[9]   εἰς παραμυθίαν παλινῳδήσαντες. ἀλλά μοι μηδεὶς ἀπιστείτω τῷ λεγομένῳ κἂν παράδοξον

[4]   ἀνθρωπίνῃ ζωῇ, πόσων ἀγαθῶν συνδρομὴν μία ψυχὴ ἐν ἑνὶ ἐχώρησε σώματι.

[3]   ἔστιν ἔθνος ἓν ἢ πόλιν μίαν ἀπολοφύρασθαι, ἀλλ´ ἁρμόζει τάχα τὴν

[13]   ὅτι οὐκ ἔστι θεὸς πρόσφατος, μίαν προσεκύνει θεότητα τὴν ἐν πατρὶ

[3]   χρὴ πρὸς τοσοῦτον κακὸν ἀντεξαγαγεῖν μιᾶς οἰκίας εὐαρίθμητα πάθη; κἂν τὰ

[3]   πολέμους καὶ ἐπικλύσεις καὶ χάσματα, μικρὰ καὶ ταῦτα εἰ πρὸς τὰ

[5]   τῆς οἰκουμένης προτεταγμένον, ὁ δὲ μικρὰν ἡγεῖτο γῆς τε καὶ θαλάττης

[10]   καὶ οὐκ ἀπόλωλεν. μᾶλλον δὲ μικρότερον εἶπον τῆς ἀληθείας· οὐ μόνον

[13]   τὸν λόγον. τὸ τῶν εἰδώλων μῖσος κοινὸν πάντων ἐστὶ τῶν μετεχόντων

[12]   τῇ ἐκκλησίᾳ κηρύσσοντος, ὅπως τῇ μνήμῃ τῆς βασιλίδος ἡ σκυθρωπὴ τοῦ

[1]   τῆς λύπης τραῦμα γενήσεται τῇ μνήμῃ τῶν ἀλγεινῶν οἷόν τίσιν ἀκάνθαις

[1]   διοιδοῦσιν οἱ λογισμοὶ πρὸς τὴν μνήμην τῶν κακῶν ἀναζέοντες. ἀστατούσης οὖν

[3]   τι τῶν ἀρχαίων ἐν σκυθρωποῖς μνημονεύεται. χαλεπὰ τὰ τοῦ Ἰὼβ διηγήματα·

[1]   τὸν λόγον κατασιγάσαντα. προσφυὲς γάρ μοι δοκεῖ καὶ κατάλληλον εἶναι τοῖς

[9]   εἰρημένων εἰς παραμυθίαν παλινῳδήσαντες. ἀλλά μοι μηδεὶς ἀπιστείτω τῷ λεγομένῳ κἂν

[10]   σὺ δὲ τί καλόν, εἰπέ μοι, παρὰ τὸν βίον ὁρᾷς; κατανόησον

[3]   φυλαί, γλῶσσαι. μᾶλλον δὲ συγχωρήσατέ μοι προσθεῖναί τι τῷ Ἀσσυρίῳ κηρύγματι

[8]   τὸ ἐν πείρᾳ γενόμενον. ~Ἆρά μοι συγγνώσεσθε, ἀδελφοί, εἴ τι διὰ

[6]   οἷα· πάλιν βοᾶν ἀναγκάζομαι καί μοι σύγγνωτε (ὑπερβοῶντι τὸ πάθος· ὦ

[13]   (ἐρείσματα, τῆς δὲ ἰδίας μερίδος μόνην τὴν θυγατέρα πεποίηται. ὁρᾷς πῶς

[12]   πόσοι τῶν κατακλείστων οὐκ ἐπισκέψεως μόνον, ἀλλὰ καὶ παντελοῦς ἀφέσεως ἠξιώθησαν.

[9]   τις ἰατρὸς τραυματίαν λαβὼν μὴ μόνον ἀμελοίη τῆς θεραπείας, ἀλλὰ καὶ

[10]   μικρότερον εἶπον τῆς ἀληθείας· οὐ μόνον γὰρ ἔστι τὸ ἀγαθόν, ἀλλὰ

[12]   εἰς ζωὴν ἀναλύεται. ἆρα καὶ μόνον ταῦτα; τὴν δὲ ταπεινοφροσύνην ποῦ

[10]   Οἴμοι, λέγων, ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη; ἢ οὐκ ᾔδεισαν διακρῖναι

[10]   Ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν μου; οὐ πρὸς τὴν παράτασιν τῆς

[12]   Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου (φησὶ ταῦτα πρὸς τοὺς δεξιοὺς

[10]   τοῖς ὀφθαλμοῖς τὴν τοῦ βίου μύλην περιερχόμεθα ἀεὶ διὰ τῶν ὁμοίων

[10]   καθ´ ὁμοιότητα τῶν ἐν τῷ μυλῶνι ταλαιπωρούντων ζῴων κεκαλυμμένοις τοῖς ὀφθαλμοῖς

[10]   παυόμεθα, ἕως ἂν ἔξω τοῦ μυλῶνος γενώμεθα. ~καλῶς ὁ Σολομὼν πίθον

[9]   νεφῶν ἐνδεέστερος· ἐν γὰρ τοσαύταις μυριάσι τῶν συμπαρόντων οὐκ ἦν ὀφθαλμὸς

[10]   τῶν ἀρρήτων τοῦ παραδείσου μετεσχηκὼς μυστηρίων. τί λέγει περὶ τῆς ὧδε

Chapitre
[12]	λυπεῖσθαι προσήκει περὶ τῆς βασιλίδος	μαθόντας	οἷα ἀνθ´ οἵων ἠλλάξατο; κατέλιπε
[13]	τῷ εἰδώλῳ τιθέμενος. διὰ τοῦτο	μαθοῦσα	ὅτι οὐκ ἔστι θεὸς πρόσφατος,
[11]	τῶν τοῦ βίου κακῶν ἡ	μακαρία	κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ λήμην
[11]	ἀντὶ δὲ τούτων τί; ἀπάθεια,	μακαριότης,	κακοῦ παντὸς ἀλλοτρίωσις, ἀγγέλων ὁμιλία,
[12]	ἑαυτῆς ἀποβλέπουσα. διὰ τοῦτο τοῦ	μακαρισμοῦ	γίνεται κληρονόμος διὰ τῆς προσκαίρου
[4]	τε καὶ βασιλείας κοινωνίαν συναρμοσθεῖσα	μακαριστὸν	ἐποίει δι´ ἑαυτῆς τὸ ὑπήκοον,
[4]	ἐχώρησε σώματι. καὶ ὡς ἂν	μάλιστα	καταφανὲς ἅπασι γένοιτο τῆς γενεᾶς
[13]	τῷ ἀνδρὶ συγχωρήσασα. Ἀλλ´ ὃ	μάλιστα	παρ´ ἡμῶν λέγεσθαι χρὴ τοῦτο
[1]	πολλοῖς τὸν διδάσκαλον ἐν τούτῳ	μάλιστα	πλέον ὑπερεθαύμασα ὡς καλῶς ἐν
[6]	πηδάλιον, ἡ τῆς φιλανθρωπίας εἰκών,	μᾶλλον	δὲ αὐτὸ τὸ ἀρχέτυπον. ἀφῃρέθη
[10]	ζητοῦμεν, ἔστι καὶ οὐκ ἀπόλωλεν.	μᾶλλον	δὲ μικρότερον εἶπον τῆς ἀληθείας·
[4]	μέτρα νικήσασα, ἤνεγκεν ἡ φύσις,	μᾶλλον	δὲ ὁ τῆς φύσεως κύριος,
[3]	Ὑμῖν λέγω, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι.	μᾶλλον	δὲ συγχωρήσατέ μοι προσθεῖναί τι
[7]	τί εἶχον ὅτε οὐκ ἔχουσιν.	μᾶλλον	δὲ τί χρή με κατὰ
[9]	ἐμβαθύναντες. (ἴσως γὰρ βούλεται θεραπεῦσαι	μᾶλλον	ἢ ἀνιᾶσαι τὴν ἀκοήν, ἡμεῖς
[3]	ἐκείνων γὰρ ἄξια τὰ παρόντα	μᾶλλον	ἢ εἴ τι τῶν ἀρχαίων
[10]	γὰρ κρεῖττον ἦν χόρτον εἶναι	μᾶλλον	ἢ ὅπερ ἐστίν· διὰ τί;
[10]	σὰρξ χόρτος· σεμνύνει γὰρ ἐκεῖνος	μᾶλλον	τῷ ὑποδείγματι τὴν τῆς φύσεως
[2]	γελάσαι καὶ καιρὸς τοῦ κλαῦσαι.	μανθάνομεν	γὰρ διὰ τούτων ὅτι δεῖ
[5]	ἑκατέρωθεν τῇ τῆς φιλανθρωπίας ῥοπῇ.	μαρτυρεῖ	δὲ τῷ λόγῳ τά τε
[12]	ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν εἰρημένων ἡ	μαρτυρία.	(εἶδες παρὰ τὸ θυσιαστήριον ἀπογνὸν
[7]	τίνος ταῖς ἐπαλλήλοις τῶν συμφορῶν	μαστιζόμεθα;	ἢ τάχα διὰ τὸ πλεονάσαι
[7]	ἔχουσιν. μᾶλλον δὲ τί χρή	με	κατὰ μέρη καὶ τάξεις διαιρεῖν
[10]	φθεγγόμενος; Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς	με	ῥύσεται ἀπὸ τοῦ σώματος τοῦ
[3]	οἰκίας εὐαρίθμητα πάθη; κἂν τὰ	μεγάλα	καὶ κοινότερα τῶν κακῶν διεξέλθῃς,
[12]	παρ´ αὐτῆς ἐσκεπάσθησαν, πόσοι τῇ	μεγάλῃ	ἐκείνῃ δεξιᾷ διετράφησαν, πόσοι τῶν
[3]	τι τῷ Ἀσσυρίῳ κηρύγματι καὶ	μεγαλοφωνότερον	(ἀνακηρῦξαι τὴν συμφορὰν καὶ εἰπεῖν,
[12]	ἀρετὴν κατορθώματος; ἥτις συνηνιοχοῦσα τῷ	μεγάλῳ	βασιλεῖ τὴν τοσαύτην ἀρχὴν πάσης
[10]	εἶναί φησιν. τί δὲ ὁ	μέγας	Δαυὶδ ὁ τοσαύτῃ δυναστείᾳ κομῶν
[3]	ἐξευρεῖν τινας λόγους, οἵους ὁ	μέγας	Ἰερεμίας τῇ συμφορᾷ ποτε τῶν
[1]	ἀφωνίαν τοῦ λόγου, καλῶς τοῦ	μεγέθους	τῆς συμφορᾶς ἐπαισθόμενος καὶ τιμήσας
[12]	τὸ θυσιαστήριον ἀπογνὸν τὴν σωτηρίαν	μειράκιον,	εἶδες γύναιον ἐπὶ κατακρίσει ἀδελφοῦ
[8]	τοῖς ἀξιώμασι προπομπευόντων (τοῦ πάθους	(μέμνησθε	πάντως ὅπως ὁ ἥλιος ταῖς
[5]	ἡ ἐπ´ ἀλλήλοις χάρις· ἡ	μὲν	ἀρετῆς ἆθλον εἶχε τὸν τῆς
[11]	οὐ παραμένει τῷ ἔχοντι· ἡ	μὲν	γὰρ περὶ τὴν δόξαν καὶ
[9]	παραδοξότερον· εἶδον διπλοῦν ὄμβρον τὸν	μὲν	ἐκ τοῦ ἀέρος τὸν δὲ
[8]	ἐπαφιεῖσαι τῷ πάθει. ἢ ταῦτα	μὲν	ὄντως λῆρός ἐστι καὶ οὐδὲ
[6]	ἐκ συμφορῶν γνωριζόμενον, ὦ πρότερον	μὲν	πολεμίῳ πυρὶ ταῖς τῶν βαρβάρων
[4]	ἀρετῆς ὑποδείγματα, ἐν ᾗ πᾶσα	μὲν	σώματος πᾶσα δὲ ψυχῆς ἀρετὴ
[3]	πόλεμον ἅπτεται συμφορά, ἀλλὰ τὸ	μέν	τι πολεμεῖται αὐτῆς, τὸ δὲ
[5]	καὶ ὑπ´ ἀλλήλων ὁρώμενοι· ὁ	μὲν	τοιοῦτος ὢν οἷός ἐστι (ποῖον
[11]	ὁ δὲ τῆς ἐπιθυμίας πίθος	μένει	ἀπλήρωτος. τί δὲ ἡ φιλοχρηματία;
[7]	δὲ τί χρή με κατὰ	μέρη	καὶ τάξεις διαιρεῖν τὸν θρῆνον;
[13]	βασιλείας (ἐρείσματα, τῆς δὲ ἰδίας	μερίδος	μόνην τὴν θυγατέρα πεποίηται. ὁρᾷς
[3]	πολεμεῖται αὐτῆς, τὸ δὲ εἰρηνεύεται.	μέρος	τι πάλιν ἢ σκηπτὸς ἐπέφλεξεν
[7]	πᾶσα ἡ γενεὰ βύθιον ἐκ	μέσης	καρδίας τὸν στεναγμὸν (ἀναπέμπουσα. συμπενθείτω
[1]	γὰρ τοσοῦτος ὁ ἐν τῷ	μέσῳ	χρόνος ὥστε προσεθίσαι τῷ κακῷ
[8]	ἴδοι τάχα καθαρῷ τῷ φωτὶ	μετὰ	τοιούτου σχήματος εἰσελαύνουσαν τὴν βασιλίδα
[2]	μετέπεσε τὸ φαιδρὸν εἰς κατήφειαν;	μεταβάλλειν	προσήκει (καὶ τὴν εὐθυμίαν εἰς
[11]	ψυχῇ πρὸς τὴν ἀκήρατον ζωὴν	μετανίσταται,	ἐν ᾗ ἀπάτη οὐ πολιτεύεται,
[2]	πράγματα φέρεται; εὔκαιρον τὸ εὐφραίνεσθαι·	μετέπεσε	τὸ φαιδρὸν εἰς κατήφειαν; μεταβάλλειν
[10]	ὁ τῶν ἀρρήτων τοῦ παραδείσου	μετεσχηκὼς	μυστηρίων. τί λέγει περὶ τῆς
[10]	κρεῖττον οἴει τὸ διὰ σαρκὸς	μετέχειν	τοῦ βίου; οὐκοῦν παιδευσάτω σε
[13]	μῖσος κοινὸν πάντων ἐστὶ τῶν	μετεχόντων	τῆς πίστεως, ἀλλ´ ἐκείνης ἐξαίρετον
[11]	ὁμιλία, τῶν ἀοράτων θεωρία, θεοῦ	μετουσία,	εὐφροσύνη τέλος οὐκ ἔχουσα. ~ἆρ´
[4]	ἰδίους ὅρους καὶ τὰ συνήθη	μέτρα	νικήσασα, ἤνεγκεν ἡ φύσις, μᾶλλον
[1]	διδασκάλου προσδιορθώσασθαι, τάχα καλῶς ἔσχε	μέχρι	τοῦ νῦν κατακρατεῖν ἡμῶν τὴν
[6]	ἀληθείας ἐστὶν ἐνδεέστερα. ~Τοιαῦτα καὶ	μέχρι	τούτου τὰ διηγήματα. τὰ δὲ
[12]	βασιλείας ἔστιν ἀνώτερον. ἀλλ´ οὐ	μέχρι	τούτων ἐστὶν ἐκείνης ὁ ἔπαινος.
[10]	τῶν ἀδύτων τῆς βασιλείας γενέσθαι	μὴ	διασχόντα τὸ τῆς σαρκὸς παραπέτασμα.
[8]	ἀκτῖνας ἑαυτοῦ συνεκάλυψεν, ὡς ἂν	μὴ	ἴδοι τάχα καθαρῷ τῷ φωτὶ
[9]	συμπαρόντων οὐκ ἦν ὀφθαλμὸς ὁ	μὴ	καταβρέχων τὴν γῆν ταῖς τῶν
[1]	τίσιν ἀκάνθαις ἐπιξαινόμενον. εἰ δὲ	μὴ	λίαν ἐστὶ τολμηρὸν κἀμέ τι
[9]	εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν λαβὼν	μὴ	μόνον ἀμελοίη τῆς θεραπείας, ἀλλὰ
[1]	ἡμῶν τὴν ἡσυχίαν, ὡς ἂν	μὴ	πρὸς τὸ πάθος ὁ λόγος
[7]	κόσμον τοῦ φθόνου ἀποσυλήσαντος. ἆρα	μὴ	τολμηρὸν τὸ τοῦ προφήτου εἰπεῖν;
[9]	εἰς παραμυθίαν παλινῳδήσαντες. ἀλλά μοι	μηδεὶς	ἀπιστείτω τῷ λεγομένῳ κἂν παράδοξον
[4]	ἀνθρωπίνῃ ζωῇ, πόσων ἀγαθῶν συνδρομὴν	μία	ψυχὴ ἐν ἑνὶ ἐχώρησε σώματι.
[3]	ἔστιν ἔθνος ἓν ἢ πόλιν	μίαν	ἀπολοφύρασθαι, ἀλλ´ ἁρμόζει τάχα τὴν
[13]	ὅτι οὐκ ἔστι θεὸς πρόσφατος,	μίαν	προσεκύνει θεότητα τὴν ἐν πατρὶ
[3]	χρὴ πρὸς τοσοῦτον κακὸν ἀντεξαγαγεῖν	μιᾶς	οἰκίας εὐαρίθμητα πάθη; κἂν τὰ
[3]	πολέμους καὶ ἐπικλύσεις καὶ χάσματα,	μικρὰ	καὶ ταῦτα εἰ πρὸς τὰ
[5]	τῆς οἰκουμένης προτεταγμένον, ὁ δὲ	μικρὰν	ἡγεῖτο γῆς τε καὶ θαλάττης
[10]	καὶ οὐκ ἀπόλωλεν. μᾶλλον δὲ	μικρότερον	εἶπον τῆς ἀληθείας· οὐ μόνον
[13]	τὸν λόγον. τὸ τῶν εἰδώλων	μῖσος	κοινὸν πάντων ἐστὶ τῶν μετεχόντων
[12]	τῇ ἐκκλησίᾳ κηρύσσοντος, ὅπως τῇ	μνήμῃ	τῆς βασιλίδος ἡ σκυθρωπὴ τοῦ
[1]	τῆς λύπης τραῦμα γενήσεται τῇ	μνήμῃ	τῶν ἀλγεινῶν οἷόν τίσιν ἀκάνθαις
[1]	διοιδοῦσιν οἱ λογισμοὶ πρὸς τὴν	μνήμην	τῶν κακῶν ἀναζέοντες. ἀστατούσης οὖν
[3]	τι τῶν ἀρχαίων ἐν σκυθρωποῖς	μνημονεύεται.	χαλεπὰ τὰ τοῦ Ἰὼβ διηγήματα·
[1]	τὸν λόγον κατασιγάσαντα. προσφυὲς γάρ	μοι	δοκεῖ καὶ κατάλληλον εἶναι τοῖς
[9]	εἰρημένων εἰς παραμυθίαν παλινῳδήσαντες. ἀλλά	μοι	μηδεὶς ἀπιστείτω τῷ λεγομένῳ κἂν
[10]	σὺ δὲ τί καλόν, εἰπέ	μοι,	παρὰ τὸν βίον ὁρᾷς; κατανόησον
[3]	φυλαί, γλῶσσαι. μᾶλλον δὲ συγχωρήσατέ	μοι	προσθεῖναί τι τῷ Ἀσσυρίῳ κηρύγματι
[8]	τὸ ἐν πείρᾳ γενόμενον. ~Ἆρά	μοι	συγγνώσεσθε, ἀδελφοί, εἴ τι διὰ
[6]	οἷα· πάλιν βοᾶν ἀναγκάζομαι καί	μοι	σύγγνωτε (ὑπερβοῶντι τὸ πάθος· ὦ
[13]	(ἐρείσματα, τῆς δὲ ἰδίας μερίδος	μόνην	τὴν θυγατέρα πεποίηται. ὁρᾷς πῶς
[12]	πόσοι τῶν κατακλείστων οὐκ ἐπισκέψεως	μόνον,	ἀλλὰ καὶ παντελοῦς ἀφέσεως ἠξιώθησαν.
[9]	τις ἰατρὸς τραυματίαν λαβὼν μὴ	μόνον	ἀμελοίη τῆς θεραπείας, ἀλλὰ καὶ
[10]	μικρότερον εἶπον τῆς ἀληθείας· οὐ	μόνον	γὰρ ἔστι τὸ ἀγαθόν, ἀλλὰ
[12]	εἰς ζωὴν ἀναλύεται. ἆρα καὶ	μόνον	ταῦτα; τὴν δὲ ταπεινοφροσύνην ποῦ
[10]	Οἴμοι, λέγων, ὅτι ἡ παροικία	μου	ἐμακρύνθη; ἢ οὐκ ᾔδεισαν διακρῖναι
[10]	Ἐξάγαγε ἐκ φυλακῆς τὴν ψυχήν	μου;	οὐ πρὸς τὴν παράτασιν τῆς
[12]	Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός	μου	(φησὶ ταῦτα πρὸς τοὺς δεξιοὺς
[10]	τοῖς ὀφθαλμοῖς τὴν τοῦ βίου	μύλην	περιερχόμεθα ἀεὶ διὰ τῶν ὁμοίων
[10]	καθ´ ὁμοιότητα τῶν ἐν τῷ	μυλῶνι	ταλαιπωρούντων ζῴων κεκαλυμμένοις τοῖς ὀφθαλμοῖς
[10]	παυόμεθα, ἕως ἂν ἔξω τοῦ	μυλῶνος	γενώμεθα. ~καλῶς ὁ Σολομὼν πίθον
[9]	νεφῶν ἐνδεέστερος· ἐν γὰρ τοσαύταις	μυριάσι	τῶν συμπαρόντων οὐκ ἦν ὀφθαλμὸς
[10]	τῶν ἀρρήτων τοῦ παραδείσου μετεσχηκὼς	μυστηρίων.	τί λέγει περὶ τῆς ὧδε

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/04/2009