HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Grégoire de Nysse, Épitaphe de Flacille

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 33 formes différentes pour 49 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[9]   οὖν ὑμῖν παρὰ τῆς γραφῆς λαβόντες τὸν τοῦ ἐλαίου καμψάκην, ὥς

[9]   ἂν εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν λαβὼν μὴ μόνον ἀμελοίη τῆς θεραπείας,

[1]   καθάπερ τις θάλασσα κυματουμένη τῇ λαίλαπι τῆς συμφορᾶς ἐκ βυθῶν ἀναστρέφεται,

[12]   πορφύραν τὸ τοῦ Χριστοῦ αἷμα λάμπειν ποιεῖ· εἶδες ὅσον ἐν τῷ

[3]   τοὺς ὑποχειρίους πεποίηται· Ὑμῖν λέγω, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι. μᾶλλον δὲ συγχωρήσατέ

[10]   θανάτου τούτου; διὰ τί τοῦτο λέγει; ὅτι Τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν

[10]   τοῦ παραδείσου μετεσχηκὼς μυστηρίων. τί λέγει περὶ τῆς ὧδε ζωῆς τάχα

[8]   ὄντως λῆρός ἐστι καὶ οὐδὲ λέγειν ἄξιον; εἰ γάρ τι καὶ

[13]   Ἀλλ´ ὃ μάλιστα παρ´ ἡμῶν λέγεσθαι χρὴ τοῦτο προσθεὶς καταπαύσω τὸν

[8]   καὶ οἶμαι τοὺς πολλοὺς τοῖς λεγομένοις συνθήσεσθαι· ὅτε χρυσῷ καὶ πορφυρίδι

[9]   ἀλλά μοι μηδεὶς ἀπιστείτω τῷ λεγομένῳ κἂν παράδοξον ᾖ· ~ἔστιν, ἀδελφοί,

[3]   πρὸς τοὺς ὑποχειρίους πεποίηται· Ὑμῖν λέγω, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι. μᾶλλον δὲ

[10]   τὸν διηνεκῆ φορολόγον, τὴν γαστέρα λέγω, ὅσην ἐπάγει καθ´ ἡμέραν τὴν

[10]   τίσιν ἡ ζωὴ θεωρεῖται. οὐ λέγω σοι τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν

[10]   τῶν δορυφόρων φρουρά, οὐ τούτων λέγω τῶν δορυφόρων οἷς σίδηρος τὸ

[10]   παράτασιν τῆς ζωῆς δυσχεραίνει Οἴμοι, λέγων, ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη;

[10]   χρόνον ὑποκεῖσθαι τῇ τῆς γαστρὸς λειτουργίᾳ ποίας τιμωρίας οὐκ ἔστιν ἀνιαρώτερον;

[11]   μακαρία κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ λήμην τὸν τοῦ σώματος ῥύπον ἀποβαλοῦσα

[8]   πάθει. ἢ ταῦτα μὲν ὄντως λῆρός ἐστι καὶ οὐδὲ λέγειν ἄξιον;

[10]   ὀσμῆς ἐστιν ἐργαστήριον ἅπαν τὸ ληφθὲν εἰς διαφθορὰν ἀχρειοῦσα. (τὸ δὲ

[1]   ἀκάνθαις ἐπιξαινόμενον. εἰ δὲ μὴ λίαν ἐστὶ τολμηρὸν κἀμέ τι τῶν

[12]   οὐράνιον κατέλαβεν· ἀπέθετο τὸν ἐκ λίθων στέφανον, ἀλλὰ τὸν τῆς δόξης

[6]   δεξιά, ὁ κοινὸς τῶν καταπονουμένων λιμήν. ~πενθείτω ἡ παρθενία, θρηνείτω ἡ

[1]   βυθῶν ἀναστρέφεται, ἔτι διοιδοῦσιν οἱ λογισμοὶ πρὸς τὴν μνήμην τῶν κακῶν

[1]   πάλιν ἐπανάγει τῇ ἐκκλησίᾳ τὸν λόγον αὐτὸς ἀναλύων τὴν ἰδίαν κατὰ

[1]   τοῦ πάθους ὑποθερμαίνοντος ἀνακινοίη τὸν λόγον, (δυσαλθέστερον τὸ τῆς λύπης τραῦμα

[2]   διαθέσει τῆς καρδίας συσκυθρωπάσαι τὸν λόγον. ~καὶ εἴθε δυνατὸν ἦν τοιούτους

[1]   καλῶς ἐν τῇ συμφορᾷ τὸν λόγον κατασιγάσαντα. προσφυὲς γάρ μοι δοκεῖ

[1]   ἔστι προαγαγεῖν ἐπ´ εὐθείας τὸν λόγον οἷόν τινι καταιγίδι τῷ πάθει

[9]   ὀδυνώμενον. οὐκοῦν ἐπαντλητέον τὸν ἐλαιώδη λόγον τῇ διοιδούσῃ πληγῇ· οἶδε γὰρ

[13]   χρὴ τοῦτο προσθεὶς καταπαύσω τὸν λόγον. τὸ τῶν εἰδώλων μῖσος κοινὸν

[1]   μὴ πρὸς τὸ πάθος ὁ λόγος καθελκυσθεὶς τὴν ἀκοὴν ἀνιάσειεν. οὔπω

[1]   χρόνῳ καταδικάσας τὴν ἀφωνίαν τοῦ λόγου, καλῶς τοῦ μεγέθους τῆς συμφορᾶς

[1]   ἀναλύων τὴν ἰδίαν κατὰ τοῦ λόγου ψῆφον· καίτοι γε σφόδρα θαυμάζων

[3]   δυνατὸν ἦν τοιούτους ἐξευρεῖν τινας λόγους, οἵους ὁ μέγας Ἰερεμίας τῇ

[5]   ἦν, οὐκ ἔστιν ὑποδεῖξαι τῷ λόγῳ· οὐ γὰρ περιλέλειπταί τι αὐτῆς

[5]   φιλανθρωπίας ῥοπῇ. μαρτυρεῖ δὲ τῷ λόγῳ τά τε πρότερα ἀριθμὸν νικῶντα

[2]   πείθεσθαι, οὐκ οἶδα ὅπως τῷ λόγῳ χρήσομαι· οὐ γὰρ εὑρίσκω τῆς

[2]   χαρίσασθαι καὶ τοῖς ἐμπαθεστέροις τῶν λόγων ἀνακινῆσαι τῇ ἐκκλησίᾳ τὸ δάκρυον;

[2]   θάλλει, τῆς ψυχῆς δὲ ἐν λύπαις οὔσης σκυθρωπάζει. οὐκοῦν ἀνάγκη πᾶσα

[12]   τέλος οὐκ ἔχουσα. ~ἆρ´ οὖν λυπεῖσθαι προσήκει περὶ τῆς βασιλίδος μαθόντας

[11]   φησιν ὁ προφήτης, ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. ἀντὶ δὲ τούτων

[11]   οὐ καταμίγνυται, ἡδονή τε καὶ λύπη καὶ φόβος καὶ θράσος καὶ

[2]   προθυμούμεθα, οὕτω καὶ πρὸς τὰ λυπηρὰ τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν· τοῦτο

[11]   φύσιν οὐκ ἔχει; Τί οὖν λυπηρὸν εἰ τῶν τοῦ βίου κακῶν

[6]   τῷ προβόλῳ προσπταίσαντες τῷ τῆς λύπης βυθῷ κατεδύημεν. ὦ πονηρᾶς ἐκδημίας

[1]   τινι καταιγίδι τῷ πάθει τῆς λύπης ἐγχειμαζόμενον; ~ἀλλ´ ἐπειδὴ χρὴ κελεύοντι

[1]   τὸν λόγον, (δυσαλθέστερον τὸ τῆς λύπης τραῦμα γενήσεται τῇ μνήμῃ τῶν

[6]   τόπον ἐπονομάζεσθαι. ἐκεῖ ἐσκοτίσθη ὁ λύχνος, ἐκεῖ κατεσβέσθη τὸ φέγγος, ἐκεῖ

Chapitre
[9]	οὖν ὑμῖν παρὰ τῆς γραφῆς	λαβόντες	τὸν τοῦ ἐλαίου καμψάκην, ὥς
[9]	ἂν εἴ τις ἰατρὸς τραυματίαν	λαβὼν	μὴ μόνον ἀμελοίη τῆς θεραπείας,
[1]	καθάπερ τις θάλασσα κυματουμένη τῇ	λαίλαπι	τῆς συμφορᾶς ἐκ βυθῶν ἀναστρέφεται,
[12]	πορφύραν τὸ τοῦ Χριστοῦ αἷμα	λάμπειν	ποιεῖ· εἶδες ὅσον ἐν τῷ
[3]	τοὺς ὑποχειρίους πεποίηται· Ὑμῖν λέγω,	λαοί,	φυλαί, γλῶσσαι. μᾶλλον δὲ συγχωρήσατέ
[10]	θανάτου τούτου; διὰ τί τοῦτο	λέγει;	ὅτι Τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν
[10]	τοῦ παραδείσου μετεσχηκὼς μυστηρίων. τί	λέγει	περὶ τῆς ὧδε ζωῆς τάχα
[8]	ὄντως λῆρός ἐστι καὶ οὐδὲ	λέγειν	ἄξιον; εἰ γάρ τι καὶ
[13]	Ἀλλ´ ὃ μάλιστα παρ´ ἡμῶν	λέγεσθαι	χρὴ τοῦτο προσθεὶς καταπαύσω τὸν
[8]	καὶ οἶμαι τοὺς πολλοὺς τοῖς	λεγομένοις	συνθήσεσθαι· ὅτε χρυσῷ καὶ πορφυρίδι
[9]	ἀλλά μοι μηδεὶς ἀπιστείτω τῷ	λεγομένῳ	κἂν παράδοξον ᾖ· ~ἔστιν, ἀδελφοί,
[3]	πρὸς τοὺς ὑποχειρίους πεποίηται· Ὑμῖν	λέγω,	λαοί, φυλαί, γλῶσσαι. μᾶλλον δὲ
[10]	τὸν διηνεκῆ φορολόγον, τὴν γαστέρα	λέγω,	ὅσην ἐπάγει καθ´ ἡμέραν τὴν
[10]	τίσιν ἡ ζωὴ θεωρεῖται. οὐ	λέγω	σοι τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν
[10]	τῶν δορυφόρων φρουρά, οὐ τούτων	λέγω	τῶν δορυφόρων οἷς σίδηρος τὸ
[10]	παράτασιν τῆς ζωῆς δυσχεραίνει Οἴμοι,	λέγων,	ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη;
[10]	χρόνον ὑποκεῖσθαι τῇ τῆς γαστρὸς	λειτουργίᾳ	ποίας τιμωρίας οὐκ ἔστιν ἀνιαρώτερον;
[11]	μακαρία κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ	λήμην	τὸν τοῦ σώματος ῥύπον ἀποβαλοῦσα
[8]	πάθει. ἢ ταῦτα μὲν ὄντως	λῆρός	ἐστι καὶ οὐδὲ λέγειν ἄξιον;
[10]	ὀσμῆς ἐστιν ἐργαστήριον ἅπαν τὸ	ληφθὲν	εἰς διαφθορὰν ἀχρειοῦσα. (τὸ δὲ
[1]	ἀκάνθαις ἐπιξαινόμενον. εἰ δὲ μὴ	λίαν	ἐστὶ τολμηρὸν κἀμέ τι τῶν
[12]	οὐράνιον κατέλαβεν· ἀπέθετο τὸν ἐκ	λίθων	στέφανον, ἀλλὰ τὸν τῆς δόξης
[6]	δεξιά, ὁ κοινὸς τῶν καταπονουμένων	λιμήν.	~πενθείτω ἡ παρθενία, θρηνείτω ἡ
[1]	βυθῶν ἀναστρέφεται, ἔτι διοιδοῦσιν οἱ	λογισμοὶ	πρὸς τὴν μνήμην τῶν κακῶν
[1]	πάλιν ἐπανάγει τῇ ἐκκλησίᾳ τὸν	λόγον	αὐτὸς ἀναλύων τὴν ἰδίαν κατὰ
[1]	τοῦ πάθους ὑποθερμαίνοντος ἀνακινοίη τὸν	λόγον,	(δυσαλθέστερον τὸ τῆς λύπης τραῦμα
[2]	διαθέσει τῆς καρδίας συσκυθρωπάσαι τὸν	λόγον.	~καὶ εἴθε δυνατὸν ἦν τοιούτους
[1]	καλῶς ἐν τῇ συμφορᾷ τὸν	λόγον	κατασιγάσαντα. προσφυὲς γάρ μοι δοκεῖ
[1]	ἔστι προαγαγεῖν ἐπ´ εὐθείας τὸν	λόγον	οἷόν τινι καταιγίδι τῷ πάθει
[9]	ὀδυνώμενον. οὐκοῦν ἐπαντλητέον τὸν ἐλαιώδη	λόγον	τῇ διοιδούσῃ πληγῇ· οἶδε γὰρ
[13]	χρὴ τοῦτο προσθεὶς καταπαύσω τὸν	λόγον.	τὸ τῶν εἰδώλων μῖσος κοινὸν
[1]	μὴ πρὸς τὸ πάθος ὁ	λόγος	καθελκυσθεὶς τὴν ἀκοὴν ἀνιάσειεν. οὔπω
[1]	χρόνῳ καταδικάσας τὴν ἀφωνίαν τοῦ	λόγου,	καλῶς τοῦ μεγέθους τῆς συμφορᾶς
[1]	ἀναλύων τὴν ἰδίαν κατὰ τοῦ	λόγου	ψῆφον· καίτοι γε σφόδρα θαυμάζων
[3]	δυνατὸν ἦν τοιούτους ἐξευρεῖν τινας	λόγους,	οἵους ὁ μέγας Ἰερεμίας τῇ
[5]	ἦν, οὐκ ἔστιν ὑποδεῖξαι τῷ	λόγῳ·	οὐ γὰρ περιλέλειπταί τι αὐτῆς
[5]	φιλανθρωπίας ῥοπῇ. μαρτυρεῖ δὲ τῷ	λόγῳ	τά τε πρότερα ἀριθμὸν νικῶντα
[2]	πείθεσθαι, οὐκ οἶδα ὅπως τῷ	λόγῳ	χρήσομαι· οὐ γὰρ εὑρίσκω τῆς
[2]	χαρίσασθαι καὶ τοῖς ἐμπαθεστέροις τῶν	λόγων	ἀνακινῆσαι τῇ ἐκκλησίᾳ τὸ δάκρυον;
[2]	θάλλει, τῆς ψυχῆς δὲ ἐν	λύπαις	οὔσης σκυθρωπάζει. οὐκοῦν ἀνάγκη πᾶσα
[12]	τέλος οὐκ ἔχουσα. ~ἆρ´ οὖν	λυπεῖσθαι	προσήκει περὶ τῆς βασιλίδος μαθόντας
[11]	φησιν ὁ προφήτης, ὀδύνη καὶ	λύπη	καὶ στεναγμός. ἀντὶ δὲ τούτων
[11]	οὐ καταμίγνυται, ἡδονή τε καὶ	λύπη	καὶ φόβος καὶ θράσος καὶ
[2]	προθυμούμεθα, οὕτω καὶ πρὸς τὰ	λυπηρὰ	τῶν συμπιπτόντων οἰκείως ἔχειν· τοῦτο
[11]	φύσιν οὐκ ἔχει; Τί οὖν	λυπηρὸν	εἰ τῶν τοῦ βίου κακῶν
[6]	τῷ προβόλῳ προσπταίσαντες τῷ τῆς	λύπης	βυθῷ κατεδύημεν. ὦ πονηρᾶς ἐκδημίας
[1]	τινι καταιγίδι τῷ πάθει τῆς	λύπης	ἐγχειμαζόμενον; ~ἀλλ´ ἐπειδὴ χρὴ κελεύοντι
[1]	τὸν λόγον, (δυσαλθέστερον τὸ τῆς	λύπης	τραῦμα γενήσεται τῇ μνήμῃ τῶν
[6]	τόπον ἐπονομάζεσθαι. ἐκεῖ ἐσκοτίσθη ὁ	λύχνος,	ἐκεῖ κατεσβέσθη τὸ φέγγος, ἐκεῖ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/04/2009