| Chapitre |
| [6] |
ἁρμονία.
οἴχεται
ὁ
τῆς
πίστεως
|
ζῆλος, |
ὁ
τῆς
ἐκκλησίας
στῦλος,
ὁ
|
| [3] |
συνῳδίαν
στήσασθε,
κοινῇ
τὴν
πάντων
|
ζημίαν |
ἀπολοφύρασθε.
~ἢ
βούλεσθε,
καθὼς
ἂν |
| [4] |
οἷός
τε
ὦ,
καὶ
τὴν
|
ζημίαν |
ὑμῖν
διηγήσωμαι;
ἤνεγκεν
ἐν
τῇ |
| [10] |
ὑψηλοτέροις
ἢ
πρότερον.
τὴν
βασιλίδα
|
ζητεῖς; |
ἐν
τοῖς
βασιλείοις
τὴν
διαγωγὴν |
| [10] |
~ἔστιν,
ἀδελφοί,
τὸ
ἀγαθὸν
ὃ
|
ζητοῦμεν, |
ἔστι
καὶ
οὐκ
ἀπόλωλεν.
μᾶλλον |
| [8] |
οἷον
ἱμάτιόν
τι
πενθικὸν
τὸν
|
ζόφον |
περιβαλλόμενος,
ἀλλὰ
καὶ
αἱ
νεφέλαι |
| [5] |
καὶ
προέτρεχεν·
ἴσος
ἦν
ὁ
|
ζυγὸς |
ἑκατέρωθεν
τῇ
τῆς
φιλανθρωπίας
ῥοπῇ. |
| [10] |
ὁρᾷς;
κατανόησον
ἐν
τίσιν
ἡ
|
ζωὴ |
θεωρεῖται.
οὐ
λέγω
σοι
τὴν |
| [4] |
θαῦμα
ἄπιστον
ἔδειξε
τῇ
ἀνθρωπίνῃ
|
ζωῇ, |
πόσων
ἀγαθῶν
συνδρομὴν
μία
ψυχὴ |
| [12] |
σκυθρωπὴ
τοῦ
θανάτου
ψῆφος
εἰς
|
ζωὴν
|
ἀναλύεται.
ἆρα
καὶ
μόνον
ταῦτα; |
| [12] |
πάλιν
δι´
αὐτῆς
εἰς
τὴν
|
ζωὴν |
ἀνεκλήθησαν.
ἐν
ὀφθαλμοῖς
τῶν
εἰρημένων |
| [11] |
τῇ
ψυχῇ
πρὸς
τὴν
ἀκήρατον
|
ζωὴν |
μετανίσταται,
ἐν
ᾗ
ἀπάτη
οὐ |
| [10] |
οὐ
φυλακὴν
ὀνομάζει
τὴν
ὧδε
|
ζωήν; |
οὐ
βοᾷ
πρὸς
τὸν
κύριον· |
| [5] |
γε
διαρκέσαι
καὶ
εἰς
ἐκγόνων
|
ζωὴν |
τὸ
ὁρώμενον)
τὴν
δέ,
οἵα |
| [10] |
οὐ
πρὸς
τὴν
παράτασιν
τῆς
|
ζωῆς |
δυσχεραίνει
Οἴμοι,
λέγων,
ὅτι
ἡ
|
| [11] |
βίου
ἀνωμαλία
ὡς
πορρωτάτω
τῆς
|
ζωῆς |
ἐκείνης
ἐξώρισται;
Ἀπέδρα
ἐκεῖθεν,
καθώς |
| [10] |
τί
λέγει
περὶ
τῆς
ὧδε
|
ζωῆς |
τάχα
ἐκ
τοῦ
κοινοῦ
τῶν |
| [13] |
τὴν
σκιὰν
τοῦ
ξύλου
τῆς
|
ζωῆς |
τοῦ
πεφυτευμένου
παρὰ
τὰς
διεξόδους |
| [10] |
τῶν
ἐν
τῷ
μυλῶνι
ταλαιπωρούντων
|
ζῴων |
κεκαλυμμένοις
τοῖς
ὀφθαλμοῖς
τὴν
τοῦ |