Livre, Chap.
[1, 22]	ναοῦ τοῦ ἁγίου Στεφάνου ἐν	ᾧ	ἐτέθη, καὶ τῆς μετ´ αὐτὴν
[1, 22]	οὔτι στάδιον Ἱεροσολύμων διεστώς· ἐν	ᾧ	καὶ τίθεται πρὸς τὸν ἀγήρω
[1, 2]	τὸ τῆς βλασφημίας ἐργαστήριον, ἐν	ᾧ	πάλιν Χριστὸς συμφωνεῖταί τε καὶ
[1, 13]	ὁ τὴν Κυρεστῶν ἐπισκοπήσας, ἐν	ᾧ	τὰ μάλιστα παραλελοιπότες, ὃ μέχρι
[1, 10]	Δόμνος ὁ τῆς Ἀντιοχέων. Ἐφ´	ᾧ	τί λοιπὸν γέγονεν οὐκ ἔστιν
[1, 14]	ὁ τεσσαρακοντάπηχυς ἵσταται κίων, ἐν	ᾧ	τὸν οὐράνιον διήνυσε βίον ὁ
[1, 7]	μηδὲ ἐξ ὧν πέπονθε σωφρονήσας.	Ἐγὼ	δὲ καί τινος γεγραφότος τὴν
[1, 6]	ἂν διαψεύσαιτο ὁ λέγων· Ζῶ	ἐγώ,	λέγει Κύριος, ὅτι τοὺς δοξάζοντάς
[1, 0]	μοι, εἰ καὶ μὴ δεινὸς	ἐγὼ	τὰ τοιαῦτα, τὸν ὑπὲρ τούτων
[1, 0]	τεθνηκυίας πράξεις, ψυχῶσαί τε τῷ	λόγῳ	καὶ ἀπαθανατίσαι τῇ μνήμῃ, ὡς
[1, 15]	τὴν ποίησιν, ἔργῳ τε καὶ	λόγῳ	παρὰ πᾶσι διαβόητος· ὃς οὕτω
[1, 17]	τοῖς χρόνοις ὁ πολὺς τῷ	λόγῳ	πόλεμος ἐκεκίνητο Ἀττίλα τοῦ τῶν
[1, 9]	καὶ παραγενόμενος ἑάλω· εἰρήκει γάρ·	„Ὁμολογῶ	ἐκ δύο φύσεων γεγενῆσθαι τὸν
[1, 9]	δὲ τὴν ἕνωσιν μίαν φύσιν	ὁμολογῶ·	ὃς οὐδὲ τὸ σῶμα τοῦ
[1, 15]	κλέος εὐρὺ κατὰ τὴν ποίησιν,	ἔργῳ	τε καὶ λόγῳ παρὰ πᾶσι
[1, 14]	ἕτερον ὃ τεθέαμαι, τῇ ἱστορίᾳ	παραδῶ.	Ἐπόθουν τὸ τέμενος τούτου δὴ
[1, 5]	Μέμνονος τῇ ἅμα σφίσι συναθροισθείσῃ	συνόδῳ,	εἰ καὶ Σωκράτης ἀγνοήσας ἑτέρως
[1, 2]	καὶ τῇ ἐν Ἐφέσῳ προτέρᾳ	συνόδῳ	σαφῶς ἱστόρηται. ~γʹ Οἷα ὁ
[1, 1]	ἀποτιθέμενος ἔνθα τῷ φιλανθρώπῳ παρασταίη	θεῷ.	~βʹ Ὅπως ἐφωράθη Νεστόριος δι´
[1, 7]	γενομένην ἀφέσεως, ὥστε τὴν τῷ	θεῷ	δοκοῦσαν καὶ νῦν ἐξενεχθῆναι περὶ
[1, 13]	γῆς γενόμενος ἐντυγχάνει τε τῷ	θεῷ	καὶ μετὰ τῶν ἀγγέλων δοξολογεῖ,
[1, 1]	καὶ δοξολογίαν ὁμοφώνως ἄμφω τῷ	θεῷ	προσάγοιεν. Ὅπως δὲ τούτων ἕκαστον
[1, 21]	τὰς τῶν ἱκετευόντων φωνὰς τῷ	θεῷ	προσάγοντες, τά τε ἄλλα ὁμοίως
[1, 13]	ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων πρεσβείας τῷ	θεῷ	προσάγων, ἐξ οὐρανοῦ δὲ τοῖς
[1, 2]	ἀδύνατον. Πρὸς τούτοις τοῦ φιλοχρίστου	λεὼ	δυσχεράναντος καὶ βλασφημίαν εἰκότως ἡγουμένου
[1, 2]	γέγραπται, τὰς διαλέξεις τῷ φιλοχρίστῳ	λεῲ	ποιούμενος ἀνὰ τὴν ἐκκλησίαν Κωνσταντινουπόλεως
[1, 14]	μετὰ παντὸς τοῦ ἁλισθέντος αὐτόθι	λεώ,	τῶν ἀγροίκων περὶ τὸν κίονα
[1, 14]	σταδίους εἴκοσιν. Ἡ δὲ τοῦ	νεὼ	οἰκοδομία σύγκειται μὲν σταυροῦ δίκην
[1, 6]	γὰρ ἂν διαψεύσαιτο ὁ λέγων·	Ζῶ	ἐγώ, λέγει Κύριος, ὅτι τοὺς
[1, 7]	γλῶσσαν σκώληξι διαβρωθεὶς ἐπὶ τὰ	μείζω	τε καὶ ἀθάνατα κατ´ αὐτοῦ
[1, 6]	ταῦτα· „Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ καὶ	ἀγαλλιάσθω	ἡ γῆ· λέλυται γὰρ τὸ
[1, 21]	τούτῳ τῷ παναρίστῳ καὶ θεοφόρῳ	βίῳ	ἡ ἀρετὴ τῇ φύσει ἀντινομοθετεῖ
[1, 0]	γράφειν τὴν παροῦσαν πραγματείαν ἐλήλυθεν.	Εὐσεβίῳ	τῷ Παμφίλουἀνὴρ δὲ ἐς τὰ
[1, 0]	καὶ μὴ λίαν ἀκριβεῖς οἶδε	ποιεῖνΕὐσεβίῳ	τε οὖν τῷ Παμφίλου, Σωζομενῷ
[1, 14]	τοῦ κίονος ἐν αὐτῷ τῷ	κλειθριδίῳ	τεθέαμαι μετὰ παντὸς τοῦ ἁλισθέντος
[1, 19]	δὲ εὖ μάλα κομψῶς καὶ	Εὐσταθίῳ	τῷ ἐξ Ἐπιφανείας τῷ Σύρῳ,
[1, 20]	ποιητῇ, καὶ πρός γε Οὐλπιανῷ	Λιβανίῳ	τε καὶ Ἰουλιανῷ τοῖς παναρίστοις
[1, 10]	νῦν δοκιμάζεται Ἐν τούτῳ τῷ	συνεδρίῳ	ἀνακαλεῖται μὲν τῆς καθαιρέσεως Εὐτυχὴς
[1, 16]	Ἀντιόχου ἀπεκομίσθη, ἐν τῷ καλουμένῳ	κοιμητηρίῳ,	μετατίθεται πολλοῖς ὕστερον χρόνοις, ὑποθεμένου
[1, 13]	πεντήκοντα· ἐν μὲν τῷ πρώτῳ	φροντιστηρίῳ	ἔνθα τὰ θεῖα κατηχήθη, ἔτη
[1, 11]	Πρίαπον ὑπερμεγέθη καὶ Πᾶνα ἀσχήμονι	μορίῳ	τιμώμενον καὶ τὰ ἐν Ἐλευσῖνι
[1, 12]	ποθούμενον παρ´ αὐτοῦ, ὡς αὐτῷ	Νεστορίῳ	γέγραπται, θεόθεν κινηθείς, ἁπάσαις τὸ
[1, 3]	Οἷα ὁ μέγας Κύριλλος τῷ	Νεστορίῳ	ἔγραψε, καὶ ὅπως ἡ τρίτη
[1, 7]	τῆς νῦν Θεουπολιτῶν διάκειται καὶ	Νεστορίῳ	μὲν ἐπὶ λέξεως οὐκ ὠνόμασται·
[1, 2]	καὶ μάλα ἀτεχνῶς τοῖς εἰρημένοις	Ἀναστασίῳ	τὴν ῥοπὴν ἐδίδου φιλονεικότερον ἐν
[1, 16]	χρόνοις, ὑποθεμένου τοῦ παναγάθου θεοῦ	Θεοδοσίῳ	τὸν Θεοφόρον μείζοσι τιμῆσαι τιμαῖς,
[1, 11]	τοῦ σωτῆρος ἐνδόντος θεοῦ τῷ	αὐτεξουσίῳ	καὶ περὶ τούτων, ἵνα μᾶλλον
[1, 16]	εὐαγὴς καὶ τέμενος ἅγιον τῷ	Ἰγνατίῳ	τὸ πάλαι Τυχαῖον γέγονε, τῶν
[1, 1]	καὶ πεποικιλμένης τῷ τε ἐραστῇ	νυμφίῳ	συναρμοζομένης, οὐκ ἐνεγκὼν ὁ μισόκαλος
[1, 19]	κατὰ γῆν τε καὶ θάλασσαν	πεζικῷ	τε καὶ νηΐτῃ στρατῷ. Οὕτω
[1, 2]	ἐνέπλησεν αἵμασιν ἐμφυλίοις ταύτην ἐπικλύσας,	δοκῶ	μὴ ἀπορήσειν πρὸς εὔλογον διασκευὴν
[1, 9]	οὐκ ἐλήλυθε, τάδε καὶ παραγενόμενος	ἑάλω·	εἰρήκει γάρ· „Ὁμολογῶ ἐκ δύο
[1, 7]	ὀλίγα· „Ἀλλ´ ἀρκέσθητι τοῖς πεπραγμένοις,	παρακαλῶ,	καὶ τῷ τοσαύτας καθ´ ἑνὸς
[1, 7]	καλλινίκοις ἡμῶν βασιλεῦσι δοκιμασίας ἐπιεικῶς,	παρακαλῶ,	παραχώρησον. Ταῦτα παρ´ ἡμῶν ὡς
[1, 7]	τὸ παρὸν τοῦτο λογισάμενος ἀνάσχου,	παρακαλῶ,	τῆς ἐν αὐτῷ διηγήσεως, περὶ
[1, 7]	ψιλῶς ἀκουόμενα, εἰ μὴ Νεστορίου	βίβλῳ	περιέτυχον τὴν περὶ τούτων ἱστορίαν
[1, 3]	τούτοις ἀντέπιπτε, καὶ οὐδὲ τοῖς	Κυρίλλῳ	οὐδὲ τοῖς Κελεστίνῳ τῷ τῆς
[1, 11]	ὁδὸν ὑπαντήσῃ. Διὸ καὶ τῷ	ἀποστόλῳ	εὖ μάλα σαφῶς εἴρηται· „Δεῖ
[1, 2]	τῶν ἐκείνου διδαγμάτων ἀκροασάμενος, ὡς	Θεοδούλῳ	περὶ τούτων ἐπιστολικῶς γέγραπται, τὰς
[1, 7]	ὑπομνήματα, πανουργίᾳ δὲ καί τινι	ἀθέσμῳ	καινοτομίᾳ Κυρίλλου τεχνάζοντος, τί δή
[1, 1]	τὴν ἀρχαίαν ἐπαναγομένης εὐπρέπειαν, ἐν	ἱματισμῷ	διαχρύσῳ περιβεβλημένης καὶ πεποικιλμένης τῷ
[1, 17]	σεισμοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἐν	κόσμῳ	φοβερῶν σημείων. Ἐν τούτοις τοῖς
[1, 13]	ἄγγελος, ὁ ἐν σαρκὶ τῆς	ἄνω	Ἱερουσαλὴμ πολίτης, τὴν ξένην ταύτην
[1, 9]	οἷα τῶν συστάντων ὑπομνημάτων παρὰ	Φλαβιανῷ	πλαστουργηθέντων, πρῶτα μὲν ἀνὰ τὴν
[1, 20]	γε Οὐλπιανῷ Λιβανίῳ τε καὶ	Ἰουλιανῷ	τοῖς παναρίστοις σοφισταῖς. Καὶ εἰκόνι
[1, 16]	τὰ οἰκεῖα δρῷεν, ὥς φασιν	Ἰουλιανῷ	φθῆναι τούτους ἐπαγγείλασθαι. Τοῦτο δ´
[1, 20]	τῷ ποιητῇ, καὶ πρός γε	Οὐλπιανῷ	Λιβανίῳ τε καὶ Ἰουλιανῷ τοῖς
[1, 20]	καὶ Διοδώρῳ τῷ ἐκ Σικελίας,	Ἀρριανῷ	τε αὖ καὶ Πεισάνδρῳ τῷ
[1, 16]	ἀνελεῖν τι ἠδύνατο τῷ βασιλεῖ	χρηστηριαζομένῳ,	Βαβύλα τοῦ ἁγίου παντοίως ἐκ
[1, 0]	ποιεῖνΕὐσεβίῳ τε οὖν τῷ Παμφίλου,	Σωζομενῷ	τε καὶ Θεοδωρήτῳ καὶ Σωκράτει
[1, 16]	τὴν Ἀντιόχου ἀπεκομίσθη, ἐν τῷ	καλουμένῳ	κοιμητηρίῳ, μετατίθεται πολλοῖς ὕστερον χρόνοις,
[1, 15]	Ταῦτά μοι κομψῶς ὡς δυνατὸν	πονουμένῳ,	φέρε καὶ Συνέσιος ὁ Κυρηναῖος
[1, 13]	καὶ τεσσαράκοντα· ἔν τινι μὲν	στενῷ	τόπῳ ἔτεσι δέκα τὸν ἀγῶνα
[1, 3]	οὐδὲ τοῖς Κυρίλλῳ οὐδὲ τοῖς	Κελεστίνῳ	τῷ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐπισκόπῳ
[1, 21]	τὸ ζῆν ἐντεῦθεν ποριζόμενοι, ὥστε	χρόνῳ	καὶ θηρίοις συναφομοιοῦσθαι, τῆς τε
[1, 7]	διερρύη τε καὶ κατεπόθη τῷ	χρόνῳ	μηδὲ ψιλῶς ἀκουόμενα, εἰ μὴ
[1, 3]	θεοῦ προσαγορευομένης πόλεως, ὁδὸν ἀνδρὶ	εὐζώνῳ	ἡμερῶν δυοκαίδεκα, τισὶ δὲ καὶ
[1, 14]	μὴ φοιτῴη τῶν ἀνακτόρων εἴσω.	Ἔξω	δὲ περὶ τὰς φλιὰς ἑστῶσαι
[1, 21]	χωρίων τὸ λαθεῖν ἑαυτοῖς πορίζονται.	Λέξω	δὲ καὶ ἕτερον, ὃ μικροῦ
[1, 3]	Κελεστίνῳ τῷ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης	ἐπισκόπῳ	γραφεῖσιν ἐπείθετο, τὸν δὲ ἴδιον
[1, 13]	τεσσαράκοντα· ἔν τινι μὲν στενῷ	τόπῳ	ἔτεσι δέκα τὸν ἀγῶνα διανύσας,
[1, 21]	μὴ τῶν ἀναγκαίων δεῖσθαι ἢ	τόπῳ	περιορίζεσθαι, πάντων δὲ ἀκούειν καὶ
[1, 15]	τὸν ζυγὸν τῆς ἱερωσύνης ὑπελθεῖν,	οὔπω	τὸν λόγον τῆς ἀναστάσεως παραδεχόμενον
[1, 1]	τὴν ἱστορίαν ἀποτιθέμενος ἔνθα τῷ	φιλανθρώπῳ	παρασταίη θεῷ. ~βʹ Ὅπως ἐφωράθη
[1, 20]	Σικελίας, Ἀρριανῷ τε αὖ καὶ	Πεισάνδρῳ	τῷ ποιητῇ, καὶ πρός γε
[1, 22]	ᾧ καὶ τίθεται πρὸς τὸν	ἀγήρω	μεταχωρήσασα βίον. Ἀμείψαντος δὲ μετὰ
[1, 21]	ἐν τούτῳ τῷ παναρίστῳ καὶ	θεοφόρῳ	βίῳ ἡ ἀρετὴ τῇ φύσει
[1, 16]	δαίμοσιν ἀνειμένονΤυχαῖον τοῖς ἐπιχωρίοις ὠνόμαστοτῷ	ἀθλοφόρῳ	μάρτυρι ἀναθεῖναι· καὶ σηκὸς εὐαγὴς
[1, 16]	γαστέρας ἐν τῷ τῆς Ῥώμης	ἀμφιθεάτρῳ,	καὶ διὰ τῶν ὑπολειφθέντων ἁδροτέρων
[1, 20]	ἕλκον λίτρας τῷ Βάλεντος ἐδωρήσατο	λουτρῷ	κατά τι μέρος ἐμπρησθέντι. ~καʹ
[1, 2]	ὁ μηδὲ ἐν αὐτῷ τῷ	σταυρῷ	ὀστοῦν ὅλως συντριβεὶς κατὰ τὸ
[1, 0]	ἐκλύτῳ ῥαθυμίᾳ καὶ τῇ ταύτης	ἀγχιθύρῳ	λήθῃ κρυπτόμενον. Ἄρξομαι δέ, τῆς
[1, 19]	Εὐσταθίῳ τῷ ἐξ Ἐπιφανείας τῷ	Σύρῳ,	ὃς καὶ τὴν ἅλωσιν Ἀμίδης
[1, 2]	τὴν ἐπισκοπὴν ἀπαίροντι, ὅτε καὶ	Θεοδώρῳ	κατὰ τὴν Μοψουεστίαν συντυχὼν ὁ
[1, 20]	τῷ γεωγράφῳ, Φλέγοντί τε καὶ	Διοδώρῳ	τῷ ἐκ Σικελίας, Ἀρριανῷ τε
[1, 16]	εὐαγῆ λείψανα ἐν εὐαγεῖ μετενεχθεῖεν	χώρῳ,	καλλίστῳ τεμένει τιμώμενα. ~ιζʹ Περὶ
[1, 14]	παναγίου Συμεώνου τὴν προσηγορίαν τῷ	χώρῳ	καταλιπούσης. Διήκει δὲ τὸ πρόσαντες
[1, 6]	Κύριος, ὅτι τοὺς δοξάζοντάς με	δοξάσω.	Ἀφικομένου τοίνυν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν
[1, 7]	βασιλικοῦ κατοικοῦμεν. Καί τινων ἐν	μέσῳ	λελεγμένων ἐπάγει· „Ἐπειδὴ δὲ ἐκ
[1, 10]	ἐπισκόπου, τοῦ καὶ πρότερον ἐν	Ἐφέσῳ	γενομένου, μετὰ πολλῶν τῶν ἀμφ´
[1, 9]	ἀληθῶν τῶν ὑπομνημάτων, ἡ ἐν	Ἐφέσῳ	δευτέρα σύνοδος ἀθροίζεται. ~ιʹ Ὅσα
[1, 9]	Φλαβιανοῦ, καὶ περὶ τῆς ἐν	Ἐφέσῳ	δευτέρας λῃστρικῆς συνόδου. Ὑφ´ οὗ
[1, 10]	Καὶ οὕτω μὲν τὸ ἐν	Ἐφέσῳ	δεύτερον διελύθη συνέδριον. ~ιαʹ Ἀπολογία
[1, 3]	ὅπως ἡ τρίτη σύνοδος ἐν	Ἐφέσῳ	ἠθροίσθη, ὑστερήσαντος Ἰωάννου τοῦ Ἀντιοχείας
[1, 10]	βασιλείων τηνικαῦτα κρατοῦντος, συνδραμόντων ἐν	Ἐφέσῳ	Ἰουβεναλίου τοῦ Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου, τοῦ
[1, 7]	περὶ τῆς ἁγιωτάτης θρησκείας ἐν	Ἐφέσῳ	κεκινημένων, Ὄασιν τὴν καὶ Ἴβιν
[1, 2]	Σωκράτει τε καὶ τῇ ἐν	Ἐφέσῳ	προτέρᾳ συνόδῳ σαφῶς ἱστόρηται. ~γʹ
[1, 3]	τῆς ἑῴας διέποντος τὴν ἐν	Ἐφέσῳ	πρώτην σύνοδον ἁλισθῆναι, γραμμάτων βασιλικῶν
[1, 10]	καὶ Χρυσαφίου τὸ παράλογον ἐν	Ἐφέσῳ	συνέδριον διεπράξατο. Ἧς ἔξαρχος καθειστήκει
[1, 7]	μὴν καλῶς αἰτῆσαι τὴν ἐν	Ἐφέσῳ	σύνοδον ἁλισθῆναι, γράφει, πρὸς ἄλλοις
[1, 7]	κατὰ τὸ δέον τὰ ἐν	Ἐφέσῳ	συντεθῆναι ὑπομνήματα, πανουργίᾳ δὲ καί
[1, 21]	εἶναι δεῖ καὶ τῶν τάφων	εἴσω·	ἔνθα δὲ πρὸς θεὸν ἱκετεία,
[1, 14]	γυνὴ μὴ φοιτῴη τῶν ἀνακτόρων	εἴσω.	Ἔξω δὲ περὶ τὰς φλιὰς
[1, 17]	ξηρᾶς ὀφθῆναι τῶν ὑδάτων ἐς	τοὐπίσω	νοστησάντων· παθεῖν τε καὶ τὰ
[1, 1]	ἀρχαίαν ἐπαναγομένης εὐπρέπειαν, ἐν ἱματισμῷ	διαχρύσῳ	περιβεβλημένης καὶ πεποικιλμένης τῷ τε
[1, 11]	καὶ τῶν ἐντεῦθεν δεινῶν. Τούτῳ	τῷ	Αἰγιόχῳ τῷ ὑψιβρεμέτῃ καί τι
[1, 11]	εὐθεῖαν ὁδὸν ὑπαντήσῃ. Διὸ καὶ	τῷ	ἀποστόλῳ εὖ μάλα σαφῶς εἴρηται·
[1, 11]	ταῦτα τοῦ σωτῆρος ἐνδόντος θεοῦ	τῷ	αὐτεξουσίῳ καὶ περὶ τούτων, ἵνα
[1, 20]	χρυσίον δὲ διακοσίας ἕλκον λίτρας	τῷ	Βάλεντος ἐδωρήσατο λουτρῷ κατά τι
[1, 16]	Κασταλίαν ἔχων, ἀνελεῖν τι ἠδύνατο	τῷ	βασιλεῖ χρηστηριαζομένῳ, Βαβύλα τοῦ ἁγίου
[1, 20]	ταύτας εἰδέναι, ἱστόρηται περιέργως Στράβωνι	τῷ	γεωγράφῳ, Φλέγοντί τε καὶ Διοδώρῳ
[1, 20]	γεωγράφῳ, Φλέγοντί τε καὶ Διοδώρῳ	τῷ	ἐκ Σικελίας, Ἀρριανῷ τε αὖ
[1, 19]	εὖ μάλα κομψῶς καὶ Εὐσταθίῳ	τῷ	ἐξ Ἐπιφανείας τῷ Σύρῳ, ὃς
[1, 10]	ταῦτα· „Τῶν πρὶν δικασάντων Εὐτυχεῖ	τῷ	εὐλαβεστάτῳ ἀρχιμανδρίτῃ παρόντων μὲν καὶ
[1, 14]	οἳ λέγουσι, καὶ οὐκ ἀπιστητέον	τῷ	θαύματι ἔκ τε τῆς τῶν
[1, 7]	βαρβαρικῆς γενομένην ἀφέσεως, ὥστε τὴν	τῷ	θεῷ δοκοῦσαν καὶ νῦν ἐξενεχθῆναι
[1, 13]	ἐπὶ γῆς γενόμενος ἐντυγχάνει τε	τῷ	θεῷ καὶ μετὰ τῶν ἀγγέλων
[1, 1]	τε καὶ δοξολογίαν ὁμοφώνως ἄμφω	τῷ	θεῷ προσάγοιεν. Ὅπως δὲ τούτων
[1, 21]	καὶ τὰς τῶν ἱκετευόντων φωνὰς	τῷ	θεῷ προσάγοντες, τά τε ἄλλα
[1, 13]	τὰς ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων πρεσβείας	τῷ	θεῷ προσάγων, ἐξ οὐρανοῦ δὲ
[1, 16]	σηκὸς εὐαγὴς καὶ τέμενος ἅγιον	τῷ	Ἰγνατίῳ τὸ πάλαι Τυχαῖον γέγονε,
[1, 0]	ταῦτα ποιήσασθαι, εὖ μάλα πιστεύσαντι	τῷ	καὶ ἁλιέας σοφίσαντι καὶ γλῶσσαν
[1, 16]	πρὸς τὴν Ἀντιόχου ἀπεκομίσθη, ἐν	τῷ	καλουμένῳ κοιμητηρίῳ, μετατίθεται πολλοῖς ὕστερον
[1, 14]	μέρος τοῦ κίονος ἐν αὐτῷ	τῷ	κλειθριδίῳ τεθέαμαι μετὰ παντὸς τοῦ
[1, 0]	λήθῃ τεθνηκυίας πράξεις, ψυχῶσαί τε	τῷ	λόγῳ καὶ ἀπαθανατίσαι τῇ μνήμῃ,
[1, 17]	τούτοις τοῖς χρόνοις ὁ πολὺς	τῷ	λόγῳ πόλεμος ἐκεκίνητο Ἀττίλα τοῦ
[1, 3]	~γʹ Οἷα ὁ μέγας Κύριλλος	τῷ	Νεστορίῳ ἔγραψε, καὶ ὅπως ἡ
[1, 0]	ἀκριβεῖς οἶδε ποιεῖνΕὐσεβίῳ τε οὖν	τῷ	Παμφίλου, Σωζομενῷ τε καὶ Θεοδωρήτῳ
[1, 0]	τὴν παροῦσαν πραγματείαν ἐλήλυθεν. Εὐσεβίῳ	τῷ	Παμφίλουἀνὴρ δὲ ἐς τὰ μάλιστα
[1, 21]	Συνελόντι τοίνυν εἰπεῖν, ἐν τούτῳ	τῷ	παναρίστῳ καὶ θεοφόρῳ βίῳ ἡ
[1, 20]	ἐνταῦθα σταλείσας ἀποικίας αἰνιττομένη. Εἴ	τῳ	περισπούδαστον ταύτας εἰδέναι, ἱστόρηται περιέργως
[1, 7]	τῆς προρρηθείσης στρατιωτικῆς βοηθείας. Καὶ	τῷ	πλείονι τῆς ὁδοῦ συντριβέντες πάλιν
[1, 20]	Ἀρριανῷ τε αὖ καὶ Πεισάνδρῳ	τῷ	ποιητῇ, καὶ πρός γε Οὐλπιανῷ
[1, 13]	ἓξ καὶ πεντήκοντα· ἐν μὲν	τῷ	πρώτῳ φροντιστηρίῳ ἔνθα τὰ θεῖα
[1, 16]	Ἰγνάτιος ὁ θεσπέσιος, ὡς Ἰωάννῃ	τῷ	ῥήτορι σὺν ἑτέροις ἱστόρηται, ἐπειδή
[1, 11]	γε ἥλιος οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ	τῷ	σκότῳ συνοικεῖν κατεκρίθησαν. Τούτων τοῖς
[1, 2]	σπαραττόμενος, ὁ μηδὲ ἐν αὐτῷ	τῷ	σταυρῷ ὀστοῦν ὅλως συντριβεὶς κατὰ
[1, 10]	κεκριμένα νῦν δοκιμάζεται Ἐν τούτῳ	τῷ	συνεδρίῳ ἀνακαλεῖται μὲν τῆς καθαιρέσεως
[1, 19]	καὶ Εὐσταθίῳ τῷ ἐξ Ἐπιφανείας	τῷ	Σύρῳ, ὃς καὶ τὴν ἅλωσιν
[1, 1]	ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένης καὶ πεποικιλμένης	τῷ	τε ἐραστῇ νυμφίῳ συναρμοζομένης, οὐκ
[1, 3]	τοῖς Κυρίλλῳ οὐδὲ τοῖς Κελεστίνῳ	τῷ	τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐπισκόπῳ γραφεῖσιν
[1, 16]	τῶν θηρίων ἐσχηκὼς γαστέρας ἐν	τῷ	τῆς Ῥώμης ἀμφιθεάτρῳ, καὶ διὰ
[1, 7]	ἀρκέσθητι τοῖς πεπραγμένοις, παρακαλῶ, καὶ	τῷ	τοσαύτας καθ´ ἑνὸς σώματος ἐξορίας
[1, 11]	ἐντεῦθεν δεινῶν. Τούτῳ τῷ Αἰγιόχῳ	τῷ	ὑψιβρεμέτῃ καί τι σεμνὸν ἐκεῖνο
[1, 1]	δυνηθείην, τὴν ἱστορίαν ἀποτιθέμενος ἔνθα	τῷ	φιλανθρώπῳ παρασταίη θεῷ. ~βʹ Ὅπως
[1, 2]	τούτων ἐπιστολικῶς γέγραπται, τὰς διαλέξεις	τῷ	φιλοχρίστῳ λεῲ ποιούμενος ἀνὰ τὴν
[1, 7]	τέλεον διερρύη τε καὶ κατεπόθη	τῷ	χρόνῳ μηδὲ ψιλῶς ἀκουόμενα, εἰ
[1, 14]	τοῦ παναγίου Συμεώνου τὴν προσηγορίαν	τῷ	χώρῳ καταλιπούσης. Διήκει δὲ τὸ
[1, 13]	τὴν φύσιν βιασάμενος τὴν τέως	κάτω	βρίθουσαν τὰ μετέωρα διώκει· καὶ
[1, 19]	θάλασσαν πεζικῷ τε καὶ νηΐτῃ	στρατῷ.	Οὕτω δὲ καὶ Περσῶν παροινησάντων
[1, 10]	„Τῶν πρὶν δικασάντων Εὐτυχεῖ τῷ	εὐλαβεστάτῳ	ἀρχιμανδρίτῃ παρόντων μὲν καὶ ἡσυχαζόντων,
[1, 15]	Συνέσιος ὁ Κυρηναῖος εἰς μέσον	ἡκέτω	τῇ οἰκείᾳ μνήμῃ κοσμήσων τὴν
[1, 0]	τῷ Παμφίλου, Σωζομενῷ τε καὶ	Θεοδωρήτῳ	καὶ Σωκράτει ἄριστα πάντων πεπόνηται
[1, 13]	ἐντυγχάνουσιν, εἰ μὴ πλατύτερον ταῦτα	Θεοδωρήτῳ,	ὡς ἔφθην εἰπών, ἐπεπόνητο. ~ιδʹ
[1, 2]	ἐτόλμησεν εἰπεῖν· „Θεοτόκον τὴν Μαρίαν	καλείτω	μηδείς. Μαρία γὰρ ἄνθρωπος ἦν·
[1, 12]	ἀσεβῆ Νεστορίου πίστιν ἢ τῇ	ἀθεμίτῳ	αὐτοῦ διδασκαλίᾳ ἀκολουθοῦντας, εἰ μὲν
[1, 22]	Εὐδοκίας, καὶ Θεοδοσίου, τὴν βασιλείαν	ὀκτὼ	καὶ τριάκοντα ἔτεσι τούτῳ διακονησαμένης,
[1, 11]	ἥλιος οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ τῷ	σκότῳ	συνοικεῖν κατεκρίθησαν. Τούτων τοῖς αἰσχρῶς
[1, 16]	τοῖς δαίμοσιν ἀνειμένονΤυχαῖον τοῖς ἐπιχωρίοις	ὠνόμαστοτῷ	ἀθλοφόρῳ μάρτυρι ἀναθεῖναι· καὶ σηκὸς
[1, 16]	λείψανα ἐν εὐαγεῖ μετενεχθεῖεν χώρῳ,	καλλίστῳ	τεμένει τιμώμενα. ~ιζʹ Περὶ Ἀττίλα
[1, 7]	σοφῶν εἴρηται, „τὸ μὴ ἐμποδὼν	ἀνανταγωνίστῳ	εὐνοίᾳ τετίμηται, ὁ μὲν ὡς
[1, 21]	τοίνυν εἰπεῖν, ἐν τούτῳ τῷ	παναρίστῳ	καὶ θεοφόρῳ βίῳ ἡ ἀρετὴ
[1, 2]	ἐπιστολικῶς γέγραπται, τὰς διαλέξεις τῷ	φιλοχρίστῳ	λεῲ ποιούμενος ἀνὰ τὴν ἐκκλησίαν
[1, 7]	πρὸς αὐτὸν προσπαθείᾳ τὴν ἐπ´	αὐτῷ	γενομένην ἀποβολὴν οὐκ ἐκύρωσεν· εἶτα
[1, 20]	τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς. Ἐκ ταύτης	αὐτῷ	γίνεται παῖς ἡ Εὐδοξία, ἣν
[1, 7]	λογισάμενος ἀνάσχου, παρακαλῶ, τῆς ἐν	αὐτῷ	διηγήσεως, περὶ πολλῶν, καθ´ ὅσον
[1, 7]	τί μετὰ ταῦτα γέγονεν ἐπ´	αὐτῷ,	ἢ ὅπως τὸν τῇδε κατέστρεψε
[1, 7]	ἢ ἀθάνατα συμπλεκομένων, ἢ προσχωροῦντος	αὐτῷ	θἀτέρου τῶν μερῶν τοῦ ἑτέρου
[1, 12]	δὲ λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται δὲ	αὐτῷ	καὶ ἕτεραι νομοθεσίαι τῆς ἡμετέρας
[1, 15]	γέγονε, τεκμηριοῦσι μὲν αἱ κομψῶς	αὐτῷ	καὶ λογίως μετὰ τὴν ἱερωσύνην
[1, 4]	θεσπεσίου τῶν πρὸς Νεστόριον εἰργασμένων	αὐτῷ,	καὶ πρός γε τῶν Νεστορίου
[1, 4]	ἐπὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν δυσσεβηθέντων	αὐτῷ·	καὶ φωράσαντες αὐτὸν ἔκ τε
[1, 13]	ἀγνοουμένην ὁδεύει· καὶ ὡς ἐπιτετράφασιν	αὐτῷ	καταβῆναι καὶ τὴν τῶν ἐκλεκτῶν
[1, 12]	πάλαι ποθούμενον παρ´ αὐτοῦ, ὡς	αὐτῷ	Νεστορίῳ γέγραπται, θεόθεν κινηθείς, ἁπάσαις
[1, 12]	αἵρεσιν ἀπελαύνει. Γέγραπται δ´ οὖν	αὐτῷ	πανευσεβὴς διάταξις ἀνὰ τὸ πρῶτον
[1, 22]	Ἃ δ´ οὖν καὶ ὑπ´	αὐτῷ	πέπρακται τῶν ἑῴων ἡγεμονεύοντι, ἡ
[1, 15]	θεὸν θεωρίας. Γέγραπται δ´ οὖν	αὐτῷ	πολλὰ μὲν καὶ ἕτερα πάσης
[1, 11]	ἵνα καὶ ταῦτα παρὰ φύσιν	αὐτῷ	πράττοιτο. Οὗ καὶ τὸ διθύραμβον
[1, 16]	τὸν ἅγιον, ὅτε καὶ νεὼς	αὐτῷ	πρὸ τῆς πόλεως παμμεγέθης ἀνίστατο,
[1, 7]	ἑτέρων γραμμάτων ἔστιν ἑλεῖν, γενομένων	αὐτῷ	πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων ἡγούμενον.
[1, 13]	τὴν κατάβασιν δοίη, συγχωρεῖν ἐκέλευσαν	αὐτῷ	τὴν ἰδίαν ἐκτρέχειν· ἐκ γὰρ
[1, 14]	τοίνυν μέρος τοῦ κίονος ἐν	αὐτῷ	τῷ κλειθριδίῳ τεθέαμαι μετὰ παντὸς
[1, 2]	καὶ σπαραττόμενος, ὁ μηδὲ ἐν	αὐτῷ	τῷ σταυρῷ ὀστοῦν ὅλως συντριβεὶς
[1, 0]	διαλάθοι ὑπὸ τῇ ἀνειμένῃ καὶ	ἐκλύτῳ	ῥαθυμίᾳ καὶ τῇ ταύτης ἀγχιθύρῳ
[1, 19]	πεζικῷ τε καὶ νηΐτῃ στρατῷ.	Οὕτω	δὲ καὶ Περσῶν παροινησάντων κεκράτηκε,
[1, 15]	τὴν σάρκα τοῖς πόνοις ἐξέτηξεν,	οὕτω	δὲ τὴν ψυχὴν τοῖς ἀναγωγικοῖς
[1, 7]	οὐδεὶς δυνατώτερος. Καὶ ὅδε μὲν	οὕτω	κἀν τοῖς γράμμασι, πύξ, λάξ,
[1, 21]	πόσων εἰς τροφὴν αὐτάρκη δεόμενοι	οὕτω	κομιδῇ βραχέσιν ἀρκοῦνται· ἐχθροὶ τῶν
[1, 15]	λόγῳ παρὰ πᾶσι διαβόητος· ὃς	οὕτω	μὲν τὴν σάρκα τοῖς πόνοις
[1, 10]	γέγονεν οὐκ ἔστιν εὑρεῖν. Καὶ	οὕτω	μὲν τὸ ἐν Ἐφέσῳ δεύτερον
[1, 21]	αὐτοὺς ἀφίκηται κἂν ἐξ ἑωθινοῦ,	οὕτω	πάλιν ταῖς φιλοφροσύναις καὶ τῇ
[1, 13]	ἅσπερ ἔφθησαν παρὰ Χριστιανῶν ἀφῃρημένοι,	οὕτω	παρρησίᾳ γέγραφεν, οὕτω σφοδρῶς ἐπετίμησε
[1, 21]	λιτὰς διημερεύουσί τε καὶ διανυκτερεύουσιν,	οὕτω	σφᾶς ἐκθλίβοντες, οὕτω τοῖς πόνοις
[1, 17]	γῆς ἐπεκράτησεν, οὐχ ὥσπερ ἤρξατο	οὕτω	σφοδρῶς διαμένον, ἀλλὰ κατὰ μικρὸν
[1, 13]	Χριστιανῶν ἀφῃρημένοι, οὕτω παρρησίᾳ γέγραφεν,	οὕτω	σφοδρῶς ἐπετίμησε μόνον τὸν ἴδιον
[1, 6]	ὑμῶν ἐντυχόντες ταῖς ἱεραῖς φωναῖς	οὕτω	τε καὶ ἑαυτοὺς φρονοῦντας εὑρίσκοντες
[1, 21]	θορύβοις· καὶ παραφόρους σφᾶς ἀπαγγέλλοντες,	οὕτω	τὴν κενοδοξίαν καταπατοῦσιν, ὃν τελευταῖον
[1, 21]	σοφὸν ἡ ψυχὴ πέφυκεν ἀποτίθεσθαι,	οὕτω	τὸ ἀπαθῶς ἐσθίειν φιλοσοφοῦσι, κἂν
[1, 13]	Συμεώνην ὁ ἐραστὴς ἀπέλιπε σίδηρος.	Οὕτω	τὸ καθ´ ἕκαστον ἂν διεξεληλύθειν
[1, 21]	καὶ διανυκτερεύουσιν, οὕτω σφᾶς ἐκθλίβοντες,	οὕτω	τοῖς πόνοις πιέζοντες ὡς τάφων
[1, 7]	τετυχηκὼς τοσούτοις ἐξοστρακισμοῖς κατεκρίθη, καὶ	οὕτω	τὸν τῇδε κατέλυσε βίον· ἢ
[1, 21]	πολλὰ γυναιξὶ συναλιζόμενοι καὶ συλλουόμενοι,	οὕτω	τῶν παθῶν περιγενόμενοι ὡς καὶ
[1, 22]	βασιλείαν ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτεσι	τούτῳ	διακονησαμένης, Μαρκιανὸς ὁ πανάριστος τὴν
[1, 11]	φανεροὶ γένωνται. Καὶ θαυμάσαι κἀν	τούτῳ	ἔστι τὴν ἄρρητον τοῦ θεοῦ
[1, 4]	παρῴχηκεν ἡμέρας πεντεκαίδεκα, οἱ ἐπὶ	τούτῳ	συναθροισθέντες, ὡς οὐ φθησομένων τῶν
[1, 13]	τοῖς περὶ αὐτοῦ γραφεῖσι παρειμένον.	Τούτῳ	τοσοῦτον ἡ τῆς θείας χάριτος
[1, 11]	ἑωλοκρασίας, καὶ τῶν ἐντεῦθεν δεινῶν.	Τούτῳ	τῷ Αἰγιόχῳ τῷ ὑψιβρεμέτῃ καί
[1, 21]	εἶναι. Συνελόντι τοίνυν εἰπεῖν, ἐν	τούτῳ	τῷ παναρίστῳ καὶ θεοφόρῳ βίῳ
[1, 10]	αὐτῶν κεκριμένα νῦν δοκιμάζεται Ἐν	τούτῳ	τῷ συνεδρίῳ ἀνακαλεῖται μὲν τῆς
[1, 13]	καὶ πεντήκοντα· ἐν μὲν τῷ	πρώτῳ	φροντιστηρίῳ ἔνθα τὰ θεῖα κατηχήθη,
[1, 20]	εἰδέναι, ἱστόρηται περιέργως Στράβωνι τῷ	γεωγράφῳ,	Φλέγοντί τε καὶ Διοδώρῳ τῷ
[1, 7]	καθεστᾶσι τῆς εἰς Χριστὸν βλασφημίας.	Ἄμφω	γὰρ παραπλησίως εἰς αὐτὸν ἐβλασφημησάτην,
[1, 13]	τὴν δίαιταν, τῶν μυστικωτέρων ἐγλίχετο·	ἄμφω	δ´ οὖν συνηλθέτην, καὶ τὸ
[1, 1]	ὁμολογίαν τε καὶ δοξολογίαν ὁμοφώνως	ἄμφω	τῷ θεῷ προσάγοιεν. Ὅπως δὲ
[1, 14]	τις εἰς τὸ ἀκριβέστατον, οὐκ	ἔχω	ἀνθ´ ὅτου λέγειν, ὡς ἂν
[1, 7]	προσήγαγον, τί βουλόμενοι, λέγειν οὐκ	ἔχω.	Οἱ μὲν οὖν πρὸς τὰς
[1, 11]	τῶν ἐντεῦθεν δεινῶν. Τούτῳ τῷ	Αἰγιόχῳ	τῷ ὑψιβρεμέτῃ καί τι σεμνὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/08/2009