Livre, Chap.
[1, 5]	ἀξιώματος καὶ παντὸς συλλόγου ἱερατικοῦ.	~εʹ	Ὡς μετὰ πέντε ἡμέρας ἐλθὼν
[1, 10]	τε αὖ Τύρου, καὶ πρός	γε	Ἀκυλίνιος Βύβλου. Ἐπράχθη δὲ καί
[1, 13]	ποδηγηθεὶς ὧδε διαθλεύει· εἰ δέ	γε	ἀντισταίη, ἢ καὶ τοῦ ἰδίου
[1, 11]	τε αὖ καὶ κραιπάλης καί	γε	ἑωλοκρασίας, καὶ τῶν ἐντεῦθεν δεινῶν.
[1, 11]	καθ´ ἓν μόνον ἐπαινετὰ ὅτι	γε	ἥλιος οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ τῷ
[1, 7]	καλουμένην Ὄασιν φυγαδεύεται. Τὸ δέ	γε	καίριον ἀπεκρύψατο. Οὐδὲ γὰρ ἐνθαδὶ
[1, 21]	αὐτῶν τῶν ἀναγκαίων μεταδιδόναι ὅσα	γε	κορεσθῆναι· πεινῆν δὲ αὐτοῖς καὶ
[1, 14]	εἰς ὕψος ἐπαίροντες. Τὸ δέ	γε	μέσον αὐλὴ ὑπαίθριός ἐστιν, μετὰ
[1, 4]	καὶ ἀμώμητον ἐκθεμένων πίστιν, ἐνταγέντων	γε	μὴν καὶ διαφόρων ἐκφρόνως βλασφημηθέντων
[1, 2]	αἰτίαν καὶ αἱρετικὸς ὡμολόγηται. Ἐπειδή	γε	Νεστόριος, ἡ θεομάχος γλῶσσα, τὸ
[1, 13]	δ´ οἱ πλείους, εἰ μή	γε	ὅσοι χερσὶν ἀνθρώπων πιστῶν βιαίως
[1, 20]	Πεισάνδρῳ τῷ ποιητῇ, καὶ πρός	γε	Οὐλπιανῷ Λιβανίῳ τε καὶ Ἰουλιανῷ
[1, 21]	τινες ἀθληταί, ἀναίματοι παλαισταί, οἵ	γε	πανδαισίαν τε καὶ τρυφὴν τὴν
[1, 21]	μὲν δίαιτα διάφορος, ἡ δέ	γε	πολιτεία εἰς ἕνα τελευτᾷ θεοφιλῆ
[1, 21]	ῥοπὴν ἀνεπαίσθητον εἶναι, καὶ ταῦτά	γε	πολὺ διεστῶσαν. Τοσοῦτον γὰρ αὐτοῖς
[1, 2]	τῆς ταύτης τελευτῆς καταντήσειν, εἴ	γε	προοιμιασθείη, Χριστοῦ τοῦ ἐπὶ πάντων
[1, 11]	θεοῦ ἐλήλυθεν ἐκκλησία. Οἱ δέ	γε	τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης τρόφιμοι, οὐ
[1, 7]	πρότερον, πρᾶττε τὸ δοκοῦν, εἴ	γε	τοῦ δοκοῦντος λόγος οὐδεὶς δυνατώτερος.
[1, 4]	Νεστόριον εἰργασμένων αὐτῷ, καὶ πρός	γε	τῶν Νεστορίου πρὸς αὐτὸν Κύριλλον,
[1, 7]	ὀνομάζεσθαι, τῶν δὲ θεοτόκον· ἵνα	γέ	φησι μὴ δυοῖν θάτερον ἁμαρτάνοιτο,
[1, 1]	οὐκ εἰ τοῦ παντὸς ἐξώσει	γε	φρυαττόμενος, ἀλλ´ εἰ καὶ λέξιν
[1, 16]	ῥήτορι σὺν ἑτέροις ἱστόρηται, ἐπειδή	γε	ὡς ἐβούλετο τάφον τὰς τῶν
[1, 17]	τε καὶ ὅσας πόλεις ἑλὼν	κατήγαγε,	καὶ ὅσα πεπραχὼς τῶν ἐντεῦθεν
[1, 20]	Εὐδοξία, ἣν ὕστερον, ἐπειδὴ καιρὸν	ἦγε	γάμου, Οὐαλεντινιανὸς ὁ αὐτοκράτωρ ἄγεται,
[1, 7]	τοῖς τῶν ἀλγηδόνων μαστιγούμενοι κακοῖς.	Μετῆγε	δὲ πάλιν ἡμᾶς ἐκ τῆς
[1, 7]	υἱὸν παρὰ πατρὸς συμβουλεύματα. Εἰ	δὲ	ἀγανακτήσειας καὶ νῦν ὡς τὸ
[1, 21]	δεῖσθαι ἢ τόπῳ περιορίζεσθαι, πάντων	δὲ	ἀκούειν καὶ πᾶσι συγγίνεσθαι. Εἰσὶ
[1, 11]	θεατριζόμενός τε καὶ γελώμενος. Γελάσοι	δὲ	ἄν τις δικαίως καὶ Φαλλοὺς
[1, 11]	φύσαντα τῆς βασιλείας ἐξωθήσαντα. Τί	δὲ	ἂν φαίην καὶ περὶ τῆς
[1, 21]	ἰδίαν ἀποκριθῆναι φύσιν· μετὰ ἀνδρῶν	δὲ	ἄνδρας εἶναι, μετὰ γυναικῶν τ´
[1, 7]	ὁ μὲν κτίσμα καλῶν, ὁ	δὲ	ἄνθρωπον δοξάζων. Πρὸς ὃν ἥδιστα
[1, 1]	καὶ ἄλλο πάρεργον μὲν ἱστορίας	δὲ	ἄξιον ἐξευρεῖν δυνηθείην, τὴν ἱστορίαν
[1, 8]	τοῦ Χριστοῦ τετύχηκεν ἐκκλησία. Τούτου	δὲ	αὖ ἐξ ἀνθρώπων γεγενημένου, Πρόκλος
[1, 21]	τῆς ἀναγκαίας μεταλαμβάνουσι τροφῆς. Ἕτεροι	δὲ	αὖ πάλιν ἀπ´ ἐναντίας ἰόντες
[1, 13]	θεῖα κατηχήθη, ἔτη ἐννέα, ἐν	δὲ	αὖ τῇ καλουμένῃ μάνδρᾳ ἑπτὰ
[1, 13]	τηνικαῦτα τῆς Ἀντιόχου προεδρεύοντος, Ἀρταβουρίου	δὲ	αὖ τῶν ἑῴων στρατηγοῦντος ταγμάτων
[1, 21]	μεταδιδόναι ὅσα γε κορεσθῆναι· πεινῆν	δὲ	αὐτοῖς καὶ διψῆν ὁ σφῶν
[1, 10]	τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐπισκόπου. Παρῆν	δὲ	αὐτοῖς καὶ Φλαβιανὸς μετὰ τῶν
[1, 9]	ἔλεγεν εἶναι· καθαιρεῖται μέν, ἐκδεήσεων	δὲ	αὐτοῦ πρὸς Θεοδόσιον γενομένων, οἷα
[1, 12]	εἰ δὲ λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται	δὲ	αὐτῷ καὶ ἕτεραι νομοθεσίαι τῆς
[1, 13]	θεοῦ ποδηγηθεὶς ὧδε διαθλεύει· εἰ	δέ	γε ἀντισταίη, ἢ καὶ τοῦ
[1, 7]	τὴν καλουμένην Ὄασιν φυγαδεύεται. Τὸ	δέ	γε καίριον ἀπεκρύψατο. Οὐδὲ γὰρ
[1, 14]	ὀροφὴν εἰς ὕψος ἐπαίροντες. Τὸ	δέ	γε μέσον αὐλὴ ὑπαίθριός ἐστιν,
[1, 21]	ἡ μὲν δίαιτα διάφορος, ἡ	δέ	γε πολιτεία εἰς ἕνα τελευτᾷ
[1, 11]	τοῦ θεοῦ ἐλήλυθεν ἐκκλησία. Οἱ	δέ	γε τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης τρόφιμοι,
[1, 21]	ἀκούειν καὶ πᾶσι συγγίνεσθαι. Εἰσὶ	δὲ	γονάτων αὐτοῖς συχναὶ καὶ ἀδιάκοποι
[1, 7]	σῆς μεγαλοπρεπείας καὶ παρ´ ἡμῶν	δὲ	δι´ ὧν ἐχρῆν γνωρισθῆναι τοῖς
[1, 20]	τὸ τεῖχος εὐρῦναι. Καὶ χρυσίον	δὲ	διακοσίας ἕλκον λίτρας τῷ Βάλεντος
[1, 10]	παρόντων μὲν καὶ ἡσυχαζόντων, τάξιν	δὲ	δικαστῶν μὴ ἐπεχόντων, ἀλλὰ τὴν
[1, 7]	ἐν μέσῳ λελεγμένων ἐπάγει· „Ἐπειδὴ	δὲ	ἐκ βάθρων μὲν ἡ προειρημένη
[1, 4]	τῶν μετὰ τὴν κυρίαν διελθόντοςἐτύγχανον	δὲ	ἑξκαίδεκα τὸν ἀριθμὸν οὖσαι καὶ
[1, 0]	πραγματείαν ἐλήλυθεν. Εὐσεβίῳ τῷ Παμφίλουἀνὴρ	δὲ	ἐς τὰ μάλιστα λόγιος ὁ
[1, 19]	ἱστόρηται μὲν καὶ ἄλλοις, ἐπιτέτμηται	δὲ	εὖ μάλα κομψῶς καὶ Εὐσταθίῳ
[1, 17]	πλεῖστα εἰς ὄρη σχεδιασθῆναι· τὴν	δὲ	θάλασσαν ἰχθῦς νεκροὺς ἀποσφενδονήσασθαι, καὶ
[1, 7]	καὶ δορυάλωτος ἔτυχε γεγονώς, θεσπίσμασι	δὲ	Θεοδοσίου τὴν ἐπάνοδον ἐγνωκότος, τόπους
[1, 2]	γὰρ ἄνθρωπος ἦν· ὑπὸ ἀνθρώπου	δὲ	θεὸν τεχθῆναι ἀδύνατον. Πρὸς τούτοις
[1, 7]	δεῖν τὴν Μαρίαν ὀνομάζεσθαι, τῶν	δὲ	θεοτόκον· ἵνα γέ φησι μὴ
[1, 3]	τῆς πάλαι μὲν Ἀντιόχου, νυνὶ	δὲ	θεοῦ προσαγορευομένης πόλεως, ὁδὸν ἀνδρὶ
[1, 14]	δὴ τοῦ ἁγίου θεάσασθαι. Διέστηκε	δὲ	Θεουπόλεως σταδίους μάλιστα τριακοσίους κείμενον
[1, 3]	Ῥώμης ἐπισκόπῳ γραφεῖσιν ἐπείθετο, τὸν	δὲ	ἴδιον ἔμετον κατὰ πάσης ἐξέχεε
[1, 10]	δὴ τοῖς πεπραγμένοις ἀνείληπται· κατακρίνεται	δὲ	καθαιρέσεως Φλαβιανὸς καὶ Εὐσέβιος ὁ
[1, 11]	εὖ μάλα σαφῶς εἴρηται· „Δεῖ	δὲ	καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι,
[1, 10]	τῶν Ἐδεσηνῶν ἐπισκοπήσας ἀποκηρύσσεται· καθαιρεῖται	δὲ	καὶ Δανιὴλ ἐπίσκοπος Καρρῶν, Εἰρηναῖός
[1, 7]	τε τὸν Νεστόριον καταδικασθῆναι. Γράφει	δὲ	καὶ διαλεκτικῶς ἕτερον λόγον πρός
[1, 21]	τὸ λαθεῖν ἑαυτοῖς πορίζονται. Λέξω	δὲ	καὶ ἕτερον, ὃ μικροῦ με
[1, 14]	τῆς κεφαλῆς τοῦ ἁγίου. Φέρε	δὲ	καὶ ἕτερον ὃ τεθέαμαι, τῇ
[1, 13]	τις τῶν αὐτοπτῶν γενομένων· γέγραφε	δὲ	καὶ λογίως ἀπέθετο καὶ Θεοδώρητος,
[1, 3]	Κωνσταντίνου φθάνει πάντας. Καὶ Κύριλλος	δὲ	καὶ οἱ ἀμφ´ αὐτὸν πρὸ
[1, 21]	τινι τῶν ἄλλων ἡδυσμάτων, λαχάνοις	δὲ	καὶ ὀσπρίοις μόνοις δεξιουμένη εἰς
[1, 11]	τῶν ἄλλως ἐκτόπων μυσαττομένην, πορνείαις	δὲ	καὶ πάσαις αἰσχρουργίαις ἡδομένην, καὶ
[1, 19]	τε καὶ νηΐτῃ στρατῷ. Οὕτω	δὲ	καὶ Περσῶν παροινησάντων κεκράτηκε, βασιλεύοντος
[1, 3]	ἀνδρὶ εὐζώνῳ ἡμερῶν δυοκαίδεκα, τισὶ	δὲ	καὶ πλέον, διεστώσης δὲ καὶ
[1, 4]	τῆς πρὸς αὐτ? τόριος, συνυφανθεισῶν	δὲ	καὶ πολλῶν ῥήσεων ἁγίων καὶ
[1, 15]	ἕτερα πάσης ὠφελείας ἔμπλεα· γέγραπται	δὲ	καὶ πρὸς Κύριλλον τὸν ἀοίδιμον,
[1, 19]	Κῦρον τοὺς ποιητὰς ἀναδειχθῆναι, Κῦρον	δὲ	καὶ πρὸς τὸν μέγιστον τῶν
[1, 20]	βαπτίσματος, γένει μὲν Ἀθηναίαν, καλλιεπῆ	δὲ	καὶ τὴν ὥραν εὐπρεπῆ, μέσης
[1, 3]	τισὶ δὲ καὶ πλέον, διεστώσης	δὲ	καὶ τῆς Ἐφεσίων ἐκ τῆς
[1, 4]	Νεστορίου πρὸς αὐτὸν Κύριλλον, ἐγγραφείσης	δὲ	καὶ τῆς ἱερᾶς ἐκείνης ἐπιστολῆς
[1, 10]	πρός γε Ἀκυλίνιος Βύβλου. Ἐπράχθη	δὲ	καί τινα Σωφρονίου χάριν τὴν
[1, 7]	ἐν Ἐφέσῳ συντεθῆναι ὑπομνήματα, πανουργίᾳ	δὲ	καί τινι ἀθέσμῳ καινοτομίᾳ Κυρίλλου
[1, 7]	ἐξ ὧν πέπονθε σωφρονήσας. Ἐγὼ	δὲ	καί τινος γεγραφότος τὴν τελευταίαν
[1, 13]	πρὸς χάριν Χριστιανῶν ἐκπληρῶσαι, παραλῦσαι	δὲ	καὶ τὸν ὕπαρχον τὸν ταῦτα
[1, 13]	δέκα τὸν ἀγῶνα διανύσας, ἐν	δὲ	κίοσι βραχυτέροις ἑπτά, καὶ ἐπὶ
[1, 12]	τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν ἐκβάλλεσθαι, εἰ	δὲ	λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται δὲ αὐτῷ
[1, 5]	καθαιρεῖ Κύριλλον καὶ Μέμνονα. Ἐκ	δὲ	λιβέλλων ἐπιδεδομένων παρὰ Κυρίλλου καὶ
[1, 22]	τὸν ἀγήρω μεταχωρήσασα βίον. Ἀμείψαντος	δὲ	μετὰ ταῦτα, ἢ καὶ ὥς
[1, 7]	ἐπὶ λέξεως οὐκ ὠνόμασται· φασὶ	δὲ	νῦν τὸ Εὐπρεπίου προσαγορεύεσθαι, ὅπερ
[1, 7]	Ὄασιν ἀπέρρηξε τὴν ψυχήν. Ὅπως	δὲ	ὁ Νεστόριος ἐξηλάθη, ἢ τί
[1, 3]	τῆς ἐπαγγελθείσης ἡμέρας ἀπηντήκασιν. Ἰωάννης	δὲ	ὁ τῆς Ἀντιοχέων πρόεδρος σὺν
[1, 2]	Νεστορίου τοῦ δυσσεβοῦς βλασφημίας. Ἤρξατο	δὲ	ὁ τῶν ἐκκλησιῶν πόλεμος ἐνθένδε.
[1, 20]	λειψάνων ξεναγούντων τὰς ὄψεις, εἰσὶ	δὲ	οἵ φασι τὸν πρεσβύτερον Θεοδόσιον
[1, 21]	τριήμεροι τὰς νηστείας ἐκτελοῦντες, εἰσὶ	δὲ	οἳ καὶ πεμπταῖοι ἢ καὶ
[1, 14]	τοῖς τοῦ παναγίου μνημείοις. Εἰσὶ	δὲ	οἳ λέγουσι, καὶ οὐκ ἀπιστητέον
[1, 15]	τὰ ἄλλα πάντα λόγιος, φιλοσοφίαν	δὲ	οὕτως ἐς τὸ ἀκρότατον ἐξήσκησεν
[1, 6]	τῶν αὐτόθι θεοσεβεστάτων ἐπισκόπων. Ἔχει	δὲ	οὕτως ἡ συγγραφή, καὶ αὐταῖς
[1, 7]	ἀναδραμόντος Καὶ μεθ´ ἕτερα· „Τούτων	δὲ	οὕτως συμβάντων, οὐκ οἶδ´ ἐκ
[1, 7]	τῶν ἀλγηδόνων μαστιγούμενοι κακοῖς. Μετῆγε	δὲ	πάλιν ἡμᾶς ἐκ τῆς Πανὸς
[1, 10]	χάριν τὴν Κωνσταντιναίων ἐπισκοπήσαντος. Καθαιρεῖται	δὲ	παρ´ αὐτῶν καὶ ὁ τῆς
[1, 7]	πυρὶ καὶ σφαγαῖς ἐκλελίκμηται, ἡμεῖς	δὲ	παρὰ τῶν βαρβάρων οἶκτον οὐκ
[1, 11]	γεννήσει φειδοῖ τοῦ πλάσματος. Εἰ	δὲ	περὶ ἕτερά τινα ἄττα κεκαινούργηται,
[1, 14]	φοιτῴη τῶν ἀνακτόρων εἴσω. Ἔξω	δὲ	περὶ τὰς φλιὰς ἑστῶσαι τεθήπασι
[1, 6]	ἐκκλησίας. Καὶ μεθ´ ἕτερα· „Ὅτι	δὲ	περιττὴ παντελῶς καὶ οὐκ εὐάφορμος
[1, 6]	τὴν ὀρθὴν φυλάττουσι πίστιν, ἐξαίρετον	δὲ	ποιοῦνται φροντίδα τὴν ὑπὲρ τῶν
[1, 21]	καὶ τῶν τάφων εἴσω· ἔνθα	δὲ	πρὸς θεὸν ἱκετεία, ῥωμαλέους τὸ
[1, 20]	ἐκ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης, κατάρας	δὲ	πρὸς τὴν Κωνσταντίνου. Ἣ χρόνοις
[1, 6]	ἐκκλησίαις τὴν εἰρήνην βραβεύσαντος, κεκληκότων	δὲ	πρὸς τοῦτο ἡμᾶς καὶ τῶν
[1, 21]	τῶν πάντων ἐγκαλυπτόμενοι· καὶ βαλανείοις	δὲ	συχνοῖς ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ γυναιξὶ
[1, 0]	τινὸς τῆς Θεοδοσίου βασιλείας. Ἐπειδὴ	δὲ	τὰ ἑξῆς οὐ πολὺ τούτων
[1, 14]	τεσσάρων πλευρῶν στοαῖς κοσμουμένη· παρατετάχαται	δὲ	ταῖς στοαῖς κίονες ἐκ λίθου
[1, 21]	ὅσον ἀποζῆν καὶ μόνον. Κοινὰς	δὲ	τὰς πρὸς θεὸν λιτὰς διημερεύουσί
[1, 16]	ἱεράρχου Γρηγορίου ταύτην ἐξάραντος. Γέγονε	δὲ	ταὐτὰ ἐκεῖθεν ἔνθεν, τοῦ θεοῦ
[1, 7]	περὶ τούτων πλατύτερον λέγει. Ὧν	δὲ	τετύχηκε διὰ τὰς παρ´ αὐτοῦ
[1, 1]	παραχαράττειν οἷός τε γένοιτο· πολλάκις	δὲ	τῇ ἑαυτοῦ ἰλυσπώμενος κακίᾳ, καὶ
[1, 18]	κατὰ τὸ μέσον ἐάσας· Ζωΐλος	δὲ	τὴν βασίλειον στοὰν τὴν πρὸς
[1, 17]	Χερρονήσου καλούμενον μακρὸν τεῖχος· διαχῆναι	δὲ	τὴν γῆν καὶ πολλὰς κώμας
[1, 21]	ἀνθρώπων τροφὰς τέλεον ἀποσείονται, νέμονται	δὲ	τὴν γῆνβοσκοὺς καλοῦσιμόνον τὸ ζῆν
[1, 1]	τὴν αὐτὴν ἕλκοντος διάνοιαν, ὅπως	δὲ	τὴν γνώμην τῆς γλώσσης ἀπομερίσῃ,
[1, 5]	προσιεμένου τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν, ὕστερον	δὲ	τὴν ἐκείνου βλασφημίαν ἐγνωκότος εὐσεβέσι
[1, 9]	ἡμῶν πρὸ τῆς ἑνώσεως, μετὰ	δὲ	τὴν ἕνωσιν μίαν φύσιν ὁμολογῶ·
[1, 15]	σάρκα τοῖς πόνοις ἐξέτηξεν, οὕτω	δὲ	τὴν ψυχὴν τοῖς ἀναγωγικοῖς ἐπίανε
[1, 5]	καθαιρέσεως Κύριλλος καὶ Μέμνων, ἀποκρίνονται	δὲ	τῆς ἁγίας κοινωνίας καὶ πάσης
[1, 0]	ταύτης ἀγχιθύρῳ λήθῃ κρυπτόμενον. Ἄρξομαι	δέ,	τῆς θείας ἡγουμένης ῥοπῆς, ὅθεν
[1, 6]	ἐντέθειται τῇδε τῇ ἐπιστολῇ· Περὶ	δὲ	τῆς θεοτόκου, καὶ τὰ ἑξῆς.
[1, 14]	τὸν κίονα πολλάκις περινοστοῦντες. Φυλακὴ	δέ	τις εἰς τὸ ἀκριβέστατον, οὐκ
[1, 11]	τῶν Ἑλληνικῶν ὕθλων. Μή μοι	δέ	τις τῶν εἰδωλομανούντων ἐπιγελάσῃ, ὡς
[1, 6]	μὲν κατακρατεῖν τῶν ἀνθεστηκότων, χαρίζεται	δὲ	τὸ νικᾶν. Οὐ γὰρ ἂν
[1, 1]	τῇ ταύτης πολιορκίᾳ παρῃρημένος, λῃστρικῶς	δὲ	τὸ πρᾶγμα μέτεισι πεύσεις τινὰς
[1, 14]	προσηγορίαν τῷ χώρῳ καταλιπούσης. Διήκει	δὲ	τὸ πρόσαντες τοῦ ὄρους σταδίους
[1, 13]	τῷ θεῷ προσάγων, ἐξ οὐρανοῦ	δὲ	τοῖς ἀνθρώποις τὴν ἄνωθεν εὐμένειαν
[1, 7]	εἰς τὴν Πανὸς ὑποστρέψειν. Συγκοπέντες	δὲ	τοῖς τῆς ὁδοιπορίας συμπτώμασιν ἐν
[1, 14]	τοῦ ὄρους σταδίους εἴκοσιν. Ἡ	δὲ	τοῦ νεὼ οἰκοδομία σύγκειται μὲν
[1, 10]	τῶν ἀμφ´ αὐτὸν ἱερέων. Συνῆν	δὲ	τούτοις καὶ Δόμνος ὁ μετὰ
[1, 1]	ἄμφω τῷ θεῷ προσάγοιεν. Ὅπως	δὲ	τούτων ἕκαστον ἐπράχθη καὶ ὅποι
[1, 17]	τῶν πηγῶν ξηρὰς ἀναδειχθῆναι, ἑτέρωθι	δὲ	ὑδάτων πλῆθος ἀναδοθῆναι μὴ πρότερον
[1, 2]	ἐξώθησέ τε καὶ ἀπεβάλετο, τὴν	δὲ	χριστοτόκος παραχαράξας ἀντεχάλκευσέ τε καὶ
[1, 7]	βλάσφημος καὶ θεομάχος κατακέκριται, ὁ	δὲ	ὡς μεγαλόφωνος κῆρυξ καὶ μέγας
[1, 13]	μόλις ἐνδιαίτημα τὸ περίμετρον, Δόμνου	τηνικάδε	τὴν Ἀντιοχέων ἐπισκοποῦντος. Ὃς ἐπειδὴ
[1, 9]	οὖν κληθεὶς Εὐτυχὴς οὐκ ἐλήλυθε,	τάδε	καὶ παραγενόμενος ἑάλω· εἰρήκει γάρ·
[1, 2]	διαιρούμενός τε καὶ σπαραττόμενος, ὁ	μηδὲ	ἐν αὐτῷ τῷ σταυρῷ ὀστοῦν
[1, 7]	καὶ τὴν ἀρχὴν βλασφημῶν, ὁ	μηδὲ	ἐξ ὧν πέπονθε σωφρονήσας. Ἐγὼ
[1, 21]	τῇ ὄψει, μηδὲ τῇ ἁφῇ,	μηδὲ	μὴν αὐτῇ τῇ περιπλοκῇ τοῦ
[1, 21]	ὡς μηδὲ τὰ σώματα ἀνορθοῦν,	μηδὲ	μὴν ἐπ´ ἀδείας τὰς κλίσεις
[1, 7]	κατὰ τὸ δέον τι καινουργῆσαι,	μηδὲ	μὴν καλῶς αἰτῆσαι τὴν ἐν
[1, 21]	εὖρος, τοσοῦτον ὕψος ἔχουσιν ὡς	μηδὲ	τὰ σώματα ἀνορθοῦν, μηδὲ μὴν
[1, 21]	τυραννῆσαι, καὶ μηδὲ τῇ ὄψει,	μηδὲ	τῇ ἁφῇ, μηδὲ μὴν αὐτῇ
[1, 21]	καὶ τῆς φύσεως τυραννῆσαι, καὶ	μηδὲ	τῇ ὄψει, μηδὲ τῇ ἁφῇ,
[1, 7]	τε καὶ κατεπόθη τῷ χρόνῳ	μηδὲ	ψιλῶς ἀκουόμενα, εἰ μὴ Νεστορίου
[1, 7]	ἀξίως τῆς οἰκείας βιοτῆς τὸν	τῇδε	βίον ἀπέθετο· δεύτερος Ἄρειος, διὰ
[1, 11]	σεμνύνειν καὶ ἐξαίρειν βουλόμενοι ἢ	τῇδε	ἢ ἐκεῖσε τρεπόμεθα. Καὶ οὐδεὶς
[1, 7]	ἐξοστρακισμοῖς κατεκρίθη, καὶ οὕτω τὸν	τῇδε	κατέλυσε βίον· ἢ τί δή
[1, 7]	ἐπ´ αὐτῷ, ἢ ὅπως τὸν	τῇδε	κατέστρεψε βίον, καὶ ὧν ἔτυχεν
[1, 6]	συγγραφή, καὶ αὐταῖς λέξεσιν ἐντέθειται	τῇδε	τῇ ἐπιστολῇ· Περὶ δὲ τῆς
[1, 0]	εἰ καὶ μὴ λίαν ἀκριβεῖς	οἶδε	ποιεῖνΕὐσεβίῳ τε οὖν τῷ Παμφίλου,
[1, 2]	δὲ ὁ τῶν ἐκκλησιῶν πόλεμος	ἐνθένδε.	Ἀναστάσιός τις πρεσβύτερος τὴν γνώμην
[1, 13]	τὸ πανάγιον σῶμα μετὰ τὴν	ἐνθένδε	ἐκδημίαν κατὰ τὴν Ἀντιοχέων ὕστερον
[1, 11]	ἁγία καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ ἐκκλησία	ἐνθένδε	κἀκεῖθεν πρὸς τὸ δέον τε
[1, 13]	μετὰ πολλῶν ἱερέων τεθέαμαι, ἐπισκοποῦντος	τήνδε	Γρηγορίου τοῦ παναοιδίμου, Φιλιππικοῦ δεηθέντος
[1, 4]	ἀρτίως παρ´ αὐτοῦ ῥηθέντων κατὰ	τήνδε	τὴν μητρόπολιν καὶ προσμαρτυρηθέντων, δυσσεβῶς
[1, 13]	μεταδιδόναι. Διέτριψε τοίνυν ἐν σαρκὶ	τόνδε	τὸν βίον διαθλεύων ἔτη ἓξ
[1, 7]	δοκοῦντος λόγος οὐδεὶς δυνατώτερος. Καὶ	ὅδε	μὲν οὕτω κἀν τοῖς γράμμασι,
[1, 11]	κρεῖσσον τοῦ φθάσαντος λέγειν εἰ	τόδε	πρεσβεύσειε. Καὶ τὰ μὲν συνεκτικὰ
[1, 13]	τῶν ἐκ θεοῦ γερῶν μεταδέδωκεν·	οὐδὲ	γὰρ ἀποθανόντα τὸν Συμεώνην ὁ
[1, 7]	Τὸ δέ γε καίριον ἀπεκρύψατο.	Οὐδὲ	γὰρ ἐνθαδὶ ὢν τῆς οἰκείας
[1, 15]	τὸν λόγον τῆς ἀναστάσεως παραδεχόμενον	οὐδὲ	δοξάζειν ἐθέλοντα, εὐθυβόλως εὖ μάλα
[1, 21]	ὅτε οὔτε ἰδική τις ἐσθὴς	οὐδέ	τι τῶν ἐδωδίμων. Ὃ γὰρ
[1, 21]	δεήσοι, οὐ τόπον, οὐ πρόσωπον,	οὐδέ	τι τῶν πάντων ἐγκαλυπτόμενοι· καὶ
[1, 21]	τράπεζα παρατίθεται οὐκ ὄψοις κεκαρυκευμένη	οὐδέ	τινι τῶν ἄλλων ἡδυσμάτων, λαχάνοις
[1, 9]	ἕνωσιν μίαν φύσιν ὁμολογῶ· ὃς	οὐδὲ	τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ὁμοούσιον
[1, 3]	ἀντέπιπτε, καὶ οὐδὲ τοῖς Κυρίλλῳ	οὐδὲ	τοῖς Κελεστίνῳ τῷ τῆς πρεσβυτέρας
[1, 3]	τε αὖ τούτοις ἀντέπιπτε, καὶ	οὐδὲ	τοῖς Κυρίλλῳ οὐδὲ τοῖς Κελεστίνῳ
[1, 2]	καθηγητὴς οὐ μόνον οὐ διεκώλυεν	οὐδὲ	τοῖς ὀρθοῖς προσετίθετο δόγμασιν, ἀλλὰ
[1, 8]	πάλαι Κυζίκου ἐπίσκοπος ἐκεχειροτόνητο. Καὶ	τοῦδε	τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων στειλαμένου
[1, 13]	εἶναι ὡς ἐκ θεοῦ ποδηγηθεὶς	ὧδε	διαθλεύει· εἰ δέ γε ἀντισταίη,
[1, 12]	περιβαλών, καὶ γέγραφεν ἐπὶ λέξεως	ὧδε·	„Ἔτι θεσπίζομεν τοὺς ζηλοῦντας τὴν
[1, 14]	δὴ τὸ προσωπεῖον αὐτοῦ τεθέανται	ὧδέ	τε κἀκεῖσε περιϊπτάμενον, τὴν ὑπήνην
[1, 14]	κεφαλὴν τιάρᾳ κεκαλυμμένον ὥσπερ εἰώθει.	Ὧδε	τοῦ χώρου γινόμενοι ἄνδρες ἀφυλάκτως
[1, 3]	δὲ ἴδιον ἔμετον κατὰ πάσης	ἐξέχεε	τῆς ἐκκλησίας μηδὲν εὐλαβούμενος, εἰκότως
[1, 21]	καὶ ἕτερον, ὃ μικροῦ με	διέλαθε,	καίτοι τὰ πρεσβεῖα κατὰ πάντων
[1, 7]	συναριθμηθέντων, ἡνίκα, ὥς τινι τῶν	θύραθε	σοφῶν εἴρηται, „τὸ μὴ ἐμποδὼν
[1, 7]	βλασφημῶν, ὁ μηδὲ ἐξ ὧν	πέπονθε	σωφρονήσας. Ἐγὼ δὲ καί τινος
[1, 9]	δ´ οὖν κληθεὶς Εὐτυχὴς οὐκ	ἐλήλυθε,	τάδε καὶ παραγενόμενος ἑάλω· εἰρήκει
[1, 15]	ἡ μία τῶν θυρῶν ἐστιν.	~ιεʹ	Περὶ τοῦ ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ
[1, 11]	τοῦ φθάσαντος λέγειν εἰ τόδε	πρεσβεύσειε.	Καὶ τὰ μὲν συνεκτικὰ καὶ
[1, 21]	περὶ τὰ Ἱεροσόλυμα ἡ Εὐδοκία	διέθηκε·	καὶ περὶ διαφόρου βιοτῆς καὶ
[1, 13]	μετώπου δέρμα ἐρρυτίδωτο μὲν καὶ	ἀπέσκληκε,	σώζεται δ´ οὖν ὅμως, καὶ
[1, 19]	Οὕτω δὲ καὶ Περσῶν παροινησάντων	κεκράτηκε,	βασιλεύοντος αὐτῶν Ἰσδιγέρδου πατρὸς〉 τοῦ
[1, 4]	καὶ τρὶς κληθεὶς ἐπειδὴ μὴ	ἀπήντηκε,	τῆς ζητήσεως οἱ συνελθόντες ἀντελαμβάνοντο.
[1, 14]	τούτου δὴ τοῦ ἁγίου θεάσασθαι.	Διέστηκε	δὲ Θεουπόλεως σταδίους μάλιστα τριακοσίους
[1, 7]	τούτων πλατύτερον λέγει. Ὧν δὲ	τετύχηκε	διὰ τὰς παρ´ αὐτοῦ κυηθείσας
[1, 0]	ἀποδέοντα οὐδενός που καθ´ εἱρμὸν	τετύχηκε	λόγου, ἔδοξέ μοι, εἰ καὶ
[1, 13]	μὴ ὑπάρχειν τεῖχος τῇ πόλει,	πέπτωκε	γὰρ ἐν ὀργῇ, ἠγάγομεν τὸ
[1, 19]	Οὐαλεντινιανοῦ Ῥώμης βασιλεύοντος· ἃς καὶ	καθεῖλε	Θεοδόσιος μεγάλας δυνάμεις ἐκπέμψας κατὰ
[1, 21]	δὲ καὶ ἕτερον, ὃ μικροῦ	με	διέλαθε, καίτοι τὰ πρεσβεῖα κατὰ
[1, 6]	λέγει Κύριος, ὅτι τοὺς δοξάζοντάς	με	δοξάσω. Ἀφικομένου τοίνυν εἰς τὴν
[1, 15]	δὲ τὴν ψυχὴν τοῖς ἀναγωγικοῖς	ἐπίανε	λόγοις, ὡς ἀγγελικὸν ἐπὶ γῆς
[1, 3]	προεστηκότας· ὃς κυρίαν τῆς συνελεύσεως	ἀπέφηνε	τὴν ἁγίαν Πεντηκοστὴν ἡμέραν, ἐν
[1, 16]	τοῦ ἱεράρχου Γρηγορίου ταύτην ἐξάραντος.	Γέγονε	δὲ ταὐτὰ ἐκεῖθεν ἔνθεν, τοῦ
[1, 6]	εὐάφορμος τῆς ἐκκλησίας ἡ διχοστασία	γέγονε,	νυνὶ μάλιστα πεπληροφορήμεθα, τοῦ κυρίου
[1, 2]	ἐραστής, ὃς καὶ συνέκδημός οἱ	γέγονε	πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἀπαίροντι, ὅτε
[1, 17]	ἐξαίσιος καὶ τοὺς προλαβόντας νικῶν	γέγονε	σεισμὸς ἀνὰ πᾶσαν, ὡς εἰπεῖν,
[1, 13]	πηλίκος ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ	γέγονε	Συμεώνης. Ταύτῃ καὶ ὁ ἐκ
[1, 15]	ἐλπίδος. Οἷος γὰρ καὶ ὅσος	γέγονε,	τεκμηριοῦσι μὲν αἱ κομψῶς αὐτῷ
[1, 16]	τῷ Ἰγνατίῳ τὸ πάλαι Τυχαῖον	γέγονε,	τῶν ἱερῶν αὐτοῦ λειψάνων μετὰ
[1, 7]	τὸ τελευταῖον βρωθεὶς εἰς Ὄασιν	ἀπέρρηξε	τὴν ψυχήν. Ὅπως δὲ ὁ
[1, 0]	που καθ´ εἱρμὸν τετύχηκε λόγου,	ἔδοξέ	μοι, εἰ καὶ μὴ δεινὸς
[1, 15]	Κυρήνης ἐπισκόπου. Ἐπὶ τῆς αὐτῆς	διέπρεπε	βασιλείας καὶ Ἰσίδωρος, οὗ κλέος
[1, 1]	πρότερον μόνον ἀντίπαλον εἶχε, νῦν	τέθηπέ	τε καὶ περιπτύσσεται, καὶ οὐκ
[1, 13]	ἀποθανόντα τὸν Συμεώνην ὁ ἐραστὴς	ἀπέλιπε	σίδηρος. Οὕτω τὸ καθ´ ἕκαστον
[1, 14]	αὐτῆς τῆς κεφαλῆς τοῦ ἁγίου.	Φέρε	δὲ καὶ ἕτερον ὃ τεθέαμαι,
[1, 15]	μοι κομψῶς ὡς δυνατὸν πονουμένῳ,	φέρε	καὶ Συνέσιος ὁ Κυρηναῖος εἰς
[1, 7]	τοίνυν μὴ ψεύδους γραφὴν ἀπενεγκώμεθα,	φέρε,	Νεστόριον αὐτὸν εἰς μέσον παραγάγωμεν
[1, 13]	ταῖς δεήσεσι τὸ σεπτὸν αὐτοῖς	εἴασε	σῶμα. Τούτου τὰ πολλὰ μέχρις
[1, 13]	Στυλίτου. Ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις	ἤκμασέ	τε καὶ διεφάνη καὶ Συμεώνης,
[1, 1]	ἰλυσπώμενος κακίᾳ, καὶ γράμματος ἐναλλαγὴν	ἐτέχνασε	πρὸς μὲν τὴν αὐτὴν ἕλκοντος
[1, 19]	αὐτοῖς εἰρήνην χαρίσασθαι, ἣ καὶ	διήρκεσε	μέχρι δύο καὶ δέκα ἐτῶν
[1, 3]	τῆς ἐκκλησίας μηδὲν εὐλαβούμενος, εἰκότως	ἐδέησε	νεύμασι τοῦ νέου Θεοδοσίου τὰ
[1, 2]	χαλκευθεῖσαν διὰ πολλῶν ἐγκρίτων πατέρων	ἐξώθησέ	τε καὶ ἀπεβάλετο, τὴν δὲ
[1, 13]	οὕτω παρρησίᾳ γέγραφεν, οὕτω σφοδρῶς	ἐπετίμησε	μόνον τὸν ἴδιον βασιλέα εὐλαβούμενος,
[1, 7]	τοῦ ἑτέρου στερηθείη, τὴν χριστοτόκος	ἐπενόησε	φωνήν. Ἐπισημαίνεταί τε ὡς τὰ
[1, 5]	εἰ καὶ Σωκράτης ἀγνοήσας ἑτέρως	ἱστόρησε,	μετακαλεῖται Ἰωάννης ἐφ´ ᾗ πεποίηκεν
[1, 3]	ἐν ᾗ τὸ ζωοποιὸν ἡμῖν	ἐπεφοίτησε	πνεῦμα. Καὶ Νεστόριος μὲν οὐ
[1, 14]	προσωπεῖον αὐτοῦ τεθέανται ὧδέ τε	κἀκεῖσε	περιϊπτάμενον, τὴν ὑπήνην καθειμένον, τὴν
[1, 11]	ἐξαίρειν βουλόμενοι ἢ τῇδε ἢ	ἐκεῖσε	τρεπόμεθα. Καὶ οὐδεὶς {ἀδύνατον} τῶν
[1, 11]	διθύραμβον κύημα ἀνδρόγυνον γενόμενον ἑκατέραν	ἐνύβρισε	φύσιν, μέθης ἔξαρχον οἰνοφλυγίας τε
[1, 4]	αὐτοῦ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς	ὥρισε	διὰ τῆς παρούσης ἁγίας συνόδου,
[1, 7]	ἔτυχε τιμῆς καὶ παντοίων γερῶν	ἀπέλαυσε,	καὶ ὡς αὖθις Θεοδοσίου θεσπίσαντος
[1, 13]	καὶ τοῖς ἀνθρώποις ἀγνῶτα τρίβον	ἐπετήδευσε,	στέλλουσί τινα παρ´ αὐτὸν οἱ
[1, 2]	ἀπεβάλετο, τὴν δὲ χριστοτόκος παραχαράξας	ἀντεχάλκευσέ	τε καὶ ἀνετύπωσε, μυρίων τε
[1, 17]	κατὰ τῶν ἑῴων καὶ ἑσπερίων	ἐπεστράτευσε	μερῶν, οἵας τε καὶ ὅσας
[1, 7]	κατεκρίθη, καὶ οὕτω τὸν τῇδε	κατέλυσε	βίον· ἢ τί δή ποτε,
[1, 14]	κίων, ἐν ᾧ τὸν οὐράνιον	διήνυσε	βίον ὁ ἐπὶ γῆς ἔνσαρκος
[1, 2]	χριστοτόκος παραχαράξας ἀντεχάλκευσέ τε καὶ	ἀνετύπωσε,	μυρίων τε αὖ πολέμων τὴν
[1, 21]	καὶ τοῖς ζῶσι συναλίζονται, σώμασί	τε	ἄκη προσφέροντες καὶ τὰς τῶν
[1, 0]	μάλιστα λόγιος ὁ Παμφίλου τά	τε	ἄλλα καὶ ὥστε πείθειν οἷός
[1, 21]	φωνὰς τῷ θεῷ προσάγοντες, τά	τε	ἄλλα ὁμοίως τῇ προτέρᾳ βιοτῇ
[1, 11]	τά τε τῶν φθασάντων τά	τε	ἀλλήλων καταλύουσιν, ἀλλὰ θεοὺς ἐπὶ
[1, 21]	διακορῆ τὸ μηδενὸς ὡς οἷόν	τε	ἀπογεύεσθαι. Ὁπόταν ξένος παρ´ αὐτοὺς
[1, 5]	τὴν ἐκείνου βλασφημίαν ἐγνωκότος εὐσεβέσι	τε	αὖ γράμμασι χρησαμένου πρός τε
[1, 7]	ἐκ τῆς Ἐφεσίων πόλεως, αὐτοῦ	τε	αὖ δεηθέντος, ἐπετράπη κατὰ τὸ
[1, 9]	τὴν Κωνσταντίνου ἁλισθείσης συνόδου, λιβέλλους	τε	αὖ ἐπιδεδωκότος Εὐσεβίου τὴν ἐπισκοπὴν
[1, 17]	ἐν αὐτῇ νήσων ἐπικλυσθῆναι· πλοῖά	τε	αὖ θαλάττια ἐπὶ τῆς ξηρᾶς
[1, 17]	κώμας ἐν αὐτῇ καταδῦναι· πολλά	τε	αὖ καὶ ἀναρίθμητα γενέσθαι πάθη
[1, 11]	ἐνύβρισε φύσιν, μέθης ἔξαρχον οἰνοφλυγίας	τε	αὖ καὶ κραιπάλης καί γε
[1, 1]	ἐν Νικαίᾳ χαλκευθείσαις πέδαις, Εὐνομίου	τε	αὖ καὶ Μακεδονίου ὑπὸ τοῦ
[1, 20]	Διοδώρῳ τῷ ἐκ Σικελίας, Ἀρριανῷ	τε	αὖ καὶ Πεισάνδρῳ τῷ ποιητῇ,
[1, 1]	πρᾶγμα μέτεισι πεύσεις τινὰς ἀποκρίσεις	τε	αὖ μηχανώμενος, πρὸς Ἰουδαϊσμὸν καινοπρεπῶς
[1, 2]	ἀντεχάλκευσέ τε καὶ ἀνετύπωσε, μυρίων	τε	αὖ πολέμων τὴν ἐκκλησίαν ἐνέπλησεν
[1, 14]	τρίς, ἀλλὰ καὶ πολλάκις, παυόμενόν	τε	αὖ συχνῶς καὶ πάλιν ἐξαπίνης
[1, 3]	δι´ οἰκείων ἐπελαμβάνετο συλλαβῶν, Νεστόριός	τε	αὖ τούτοις ἀντέπιπτε, καὶ οὐδὲ
[1, 10]	καὶ Δανιὴλ ἐπίσκοπος Καρρῶν, Εἰρηναῖός	τε	αὖ Τύρου, καὶ πρός γε
[1, 21]	ὅσον ἡ ἀνάγκη βιάζεται. Οὕτως	τε	αὐτοῖς ἡ δίαιτα ἀκριβέσιν ἀντιταλαντεύεται
[1, 17]	ἀναδοθῆναι μὴ πρότερον ὄν, δένδρα	τε	αὐτόπρεμνα σὺν ταῖς σφίσι ῥίζαις
[1, 1]	καὶ λέξιν τινὰ παραχαράττειν οἷός	τε	γένοιτο· πολλάκις δὲ τῇ ἑαυτοῦ
[1, 7]	ἐσχατιαῖς τῆς Θηβαίων ἀμείβων, τῇ	τε	γῇ προσρηγνύμενος ἀξίως τῆς οἰκείας
[1, 17]	καὶ ἀναρίθμητα γενέσθαι πάθη ἀνά	τε	γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν· καὶ
[1, 20]	τοῦ θεοῦ ἡμῶν πόλιν, ἐνταῦθά	τε	γίνεται καὶ δημηγορήσασα πρὸς τὸν
[1, 21]	τε ἰδέας αὐτοῖς παρατραπείσης, τῆς	τε	γνώμης λοιπὸν οὐ συμβαινούσης ἀνθρώποις·
[1, 0]	ἄλλα καὶ ὥστε πείθειν οἷός	τε	εἶναι τοὺς ἐντυγχάνοντας θρησκεύειν τὰ
[1, 0]	Σωκράτει ἄριστα πάντων πεπόνηται ἥ	τε	εἰς ἡμᾶς ἄφιξις τοῦ φιλανθρώπου
[1, 0]	ἄφιξις τοῦ φιλανθρώπου θεοῦ, ἥ	τε	εἰς οὐρανοὺς ἀνάβασις, ὅσα τε
[1, 17]	Βιθυνίας τε καὶ Ἑλλησπόντου, Φρυγίας	τε	ἑκατέρας. Ὃ δὴ πάθος καὶ
[1, 21]	τὸ λοιπὸν σῶμα γυμνὸν κρυμνοῖς	τε	ἐξαισίοις ἀέρων τε πυρακτώσεσιν ἐπιτρέπουσιν,
[1, 4]	εἶναι τὸν αὐτὸν Νεστόριον τοῦ	τε	ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος καὶ παντὸς συλλόγου
[1, 1]	διαχρύσῳ περιβεβλημένης καὶ πεποικιλμένης τῷ	τε	ἐραστῇ νυμφίῳ συναρμοζομένης, οὐκ ἐνεγκὼν
[1, 15]	ἐπὶ γῆς μετελθεῖν βίον, στήλην	τε	ζῶσαν διὰ παντὸς εἶναι βίου
[1, 13]	τῶν πατέρων ἀπήγγειλεν ἐντολήν, εὐθέως	τε	θάτερον τοῖν ποδοῖν προέπεμψε τῶν
[1, 11]	παρ´ αὐτοῖς ὕπατος πατὴρ ἀνδρῶν	τε	θεῶν τε τὸν Φρύγα τὸ
[1, 21]	χρόνῳ καὶ θηρίοις συναφομοιοῦσθαι, τῆς	τε	ἰδέας αὐτοῖς παρατραπείσης, τῆς τε
[1, 7]	σκώληξι διαβρωθεὶς ἐπὶ τὰ μείζω	τε	καὶ ἀθάνατα κατ´ αὐτοῦ δικαιωτήρια
[1, 20]	ἐπιτελεύτιον ἔπος ἐφθέγξατο· Ὑμετέρης γενεῆς	τε	καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι, τὰς
[1, 2]	τὴν δὲ χριστοτόκος παραχαράξας ἀντεχάλκευσέ	τε	καὶ ἀνετύπωσε, μυρίων τε αὖ
[1, 2]	διὰ πολλῶν ἐγκρίτων πατέρων ἐξώθησέ	τε	καὶ ἀπεβάλετο, τὴν δὲ χριστοτόκος
[1, 11]	ὀρθὰ καὶ ἀμώμητα πλέον ἀπεξέσθη	τε	καὶ ἀπετέθη δόγματα, καὶ πρὸς
[1, 11]	τεχνάσμασιν ὑπὸ τοῖς θεοῖς θεατριζόμενός	τε	καὶ γελώμενος. Γελάσοι δὲ ἄν
[1, 21]	τῆς φύσεως ἀναγκαῖα περιστείλαντες, ἄνδρες	τε	καὶ γύναια, τὸ λοιπὸν σῶμα
[1, 21]	τὰς πρὸς θεὸν λιτὰς διημερεύουσί	τε	καὶ διανυκτερεύουσιν, οὕτω σφᾶς ἐκθλίβοντες,
[1, 13]	Ἐν τούτοις τοῖς χρόνοις ἤκμασέ	τε	καὶ διεφάνη καὶ Συμεώνης, ὁ
[1, 20]	περιέργως Στράβωνι τῷ γεωγράφῳ, Φλέγοντί	τε	καὶ Διοδώρῳ τῷ ἐκ Σικελίας,
[1, 1]	ἵνα μὴ τὴν αὐτὴν ὁμολογίαν	τε	καὶ δοξολογίαν ὁμοφώνως ἄμφω τῷ
[1, 6]	ἐντυχόντες ταῖς ἱεραῖς φωναῖς οὕτω	τε	καὶ ἑαυτοὺς φρονοῦντας εὑρίσκοντες εἷς
[1, 17]	τε καὶ τὰ πολλὰ Βιθυνίας	τε	καὶ Ἑλλησπόντου, Φρυγίας τε ἑκατέρας.
[1, 11]	ἐνθένδε κἀκεῖθεν πρὸς τὸ δέον	τε	καὶ εὐσεβὲς αἰχμαλωτίσῃ τὰ λεγόμενα,
[1, 13]	ἀερίου μάρτυρος ἐπὶ ῥήματος ἱκετεύειν	τε	καὶ εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ
[1, 19]	μεγάλας δυνάμεις ἐκπέμψας κατὰ γῆν	τε	καὶ θάλασσαν πεζικῷ τε καὶ
[1, 0]	τε οὖν τῷ Παμφίλου, Σωζομενῷ	τε	καὶ Θεοδωρήτῳ καὶ Σωκράτει ἄριστα
[1, 20]	καὶ πρός γε Οὐλπιανῷ Λιβανίῳ	τε	καὶ Ἰουλιανῷ τοῖς παναρίστοις σοφισταῖς.
[1, 22]	καὶ τέμενος μέγιστον ἀνίστη, ἐξοχῇ	τε	καὶ κάλλει προὖχον, τοῦ πρώτου
[1, 21]	εἶδος αὐτοῖς ἐπενοήθη, πάσης ἀνδρείας	τε	καὶ καρτερίας δύναμιν ἐκβαῖνον. Ἐς
[1, 7]	διέπεσεν ἄν, καὶ τέλεον διερρύη	τε	καὶ κατεπόθη τῷ χρόνῳ μηδὲ
[1, 7]	τῶν ὀρθῶν δογμάτων πρόμαχος ᾄδεταί	τε	καὶ κηρύσσεται; Ὡς ἂν τοίνυν
[1, 15]	εὐρὺ κατὰ τὴν ποίησιν, ἔργῳ	τε	καὶ λόγῳ παρὰ πᾶσι διαβόητος·
[1, 13]	τῶν ἀμφ´ αὐτὸν στρατιωτικῶν τελῶν	τε	καὶ λοιπῶν, κατὰ τὴν αὐτοῦ
[1, 22]	κάλλει προὖχον, τοῦ πρώτου διακόνων	τε	καὶ μαρτύρων Στεφάνου, οὔτι στάδιον
[1, 19]	γῆν τε καὶ θάλασσαν πεζικῷ	τε	καὶ νηΐτῃ στρατῷ. Οὕτω δὲ
[1, 7]	Ἄρειος, διὰ τῆς καταστροφῆς διηγούμενός	τε	καὶ νομοθετῶν ποῖα τὰ ἐπίχειρα
[1, 11]	καὶ τῶν οἰκείων παθῶν χειροτονοῦντές	τε	καὶ ὀνομάζοντες, ἵνα συγγνώμην ταῖς
[1, 13]	διὰ τοῦ σχήματος κηρύσσοντες οἷός	τε	καὶ ὁπόσος καὶ πηλίκος ὁ
[1, 17]	καὶ ἑσπερίων ἐπεστράτευσε μερῶν, οἵας	τε	καὶ ὅσας πόλεις ἑλὼν κατήγαγε,
[1, 0]	ἕκαστος μέχρις ἡμῶν εἰδέναι τί	τε	καὶ ὅτε, καὶ ὅποι καὶ
[1, 2]	Καί που καὶ ἰδίας παρεντιθείς	τε	καὶ παρεγγράφων δόξας καὶ τὸν
[1, 18]	διαπρέποντες. Καὶ Μεμνόνιος μὲν εὐπρεπῶς	τε	καὶ περιέργως τὸ καὶ πρὸς
[1, 1]	μόνον ἀντίπαλον εἶχε, νῦν τέθηπέ	τε	καὶ περιπτύσσεται, καὶ οὐκ εἰ
[1, 21]	καὶ θεὸν ἀρέσκοντα νουνεχῶς ἐκλεγομένη	τε	καὶ περισώζουσα· μακάριοι τῆς ἐνταῦθα
[1, 18]	ἐνήλλαξεν. Ἀτὰρ καὶ Κάλλιστος μεγαλοπρεπῆ	τε	καὶ περιφανῆ οἰκοδομίαν ἀνίστη, ἣν
[1, 2]	ἐν ᾧ πάλιν Χριστὸς συμφωνεῖταί	τε	καὶ πιπράσκεται, τὰς φύσεις διαιρούμενός
[1, 14]	κατὰ πᾶν τὸ κλειθρίδιον διαθέοντά	τε	καὶ σελαγίζοντα, οὐχ ἅπαξ, οὐ
[1, 2]	καὶ πιπράσκεται, τὰς φύσεις διαιρούμενός	τε	καὶ σπαραττόμενος, ὁ μηδὲ ἐν
[1, 17]	ὑδάτων ἐς τοὐπίσω νοστησάντων· παθεῖν	τε	καὶ τὰ πολλὰ Βιθυνίας τε
[1, 2]	ὡς τὰ περὶ τούτου Σωκράτει	τε	καὶ τῇ ἐν Ἐφέσῳ προτέρᾳ
[1, 11]	κατεκρίθησαν. Τούτων τοῖς αἰσχρῶς τιμῶσί	τε	καὶ τιμωμένοις καταλιμπανομένων, ἐπὶ τὴν
[1, 17]	τὴν βασιλίδα πρηνεῖς ἐνεχθῆναι, συμπεσεῖν	τε	καὶ τὸ Χερρονήσου καλούμενον μακρὸν
[1, 21]	ἀναίματοι παλαισταί, οἵ γε πανδαισίαν	τε	καὶ τρυφὴν τὴν νηστείαν ἔχοντες,
[1, 21]	πυρακτώσεσιν ἐπιτρέπουσιν, ἐπ´ ἴσης θάλπους	τε	καὶ ψύχους περιορῶντες. Καὶ τὰς
[1, 7]	εἶτα ὅτι τινῶν ἐπισκόπων ἔνθεν	τε	κἀκεῖθεν πεμφθέντων πρὸς Θεοδόσιον ἐκ
[1, 14]	τὸ προσωπεῖον αὐτοῦ τεθέανται ὧδέ	τε	κἀκεῖσε περιϊπτάμενον, τὴν ὑπήνην καθειμένον,
[1, 17]	πολλῆς τῆς κομψείας διηγούμενος ὅπως	τε	κατὰ τῶν ἑῴων καὶ ἑσπερίων
[1, 5]	τε αὖ γράμμασι χρησαμένου πρός	τε	Κύριλλον καὶ Ἰωάννην τοὺς ἐπισκόπους,
[1, 3]	ἁλισθῆναι, γραμμάτων βασιλικῶν γενομένων πρός	τε	Κύριλλον καὶ τοὺς ἁπανταχῆ τῶν
[1, 21]	γυναικῶν τ´ αὖ γυναῖκας, ἑκατέρας	τε	μετέχειν ἐθέλειν φύσεως καὶ μὴ
[1, 15]	ζῶσαν διὰ παντὸς εἶναι βίου	τε	μοναδικοῦ καὶ τῆς εἰς θεὸν
[1, 18]	στοὰν οἵ τε παλαιοὶ οἵ	τε	νῦν ὀνομάζομεν, πρὸ τῶν ἑδῶν
[1, 0]	μὴ λίαν ἀκριβεῖς οἶδε ποιεῖνΕὐσεβίῳ	τε	οὖν τῷ Παμφίλου, Σωζομενῷ τε
[1, 16]	Θεοφόρον μείζοσι τιμῆσαι τιμαῖς, ἱερόν	τε	πάλαι τοῖς δαίμοσιν ἀνειμένονΤυχαῖον τοῖς
[1, 18]	ἀνίστη, ἣν Καλλίστου στοὰν οἵ	τε	παλαιοὶ οἵ τε νῦν ὀνομάζομεν,
[1, 6]	ὁμονοίᾳ καὶ εἰρήνῃ στεφανώσῃ τάς	τε	παρ´ ἡμῖν καὶ παρ´ ὑμῖν
[1, 6]	πατέρων συμβαίνουσαν ἔχουσι πίστιν αἵ	τε	παρ´ ὑμῖν καὶ αἱ παρ´
[1, 1]	ἀλλόκοτον ἡμῖν ἐπανίστησι πόλεμον, τήν	τε	πεπατημένην εἰδωλολατρίαν περιφρονήσας καὶ τὴν
[1, 11]	καὶ μονὰς τὰ δοξολογούμενα, ὅ	τε	πρὸ αἰώνων γεννηθεὶς θεὸς Λόγος
[1, 15]	τὴν ἱερωσύνην πεποιημέναι ἐπιστολαί, ὅ	τε	πρὸς αὐτὸν Θεοδόσιον προσφωνητικὸς λόγος,
[1, 21]	γυμνὸν κρυμνοῖς τε ἐξαισίοις ἀέρων	τε	πυρακτώσεσιν ἐπιτρέπουσιν, ἐπ´ ἴσης θάλπους
[1, 21]	συχναὶ καὶ ἀδιάκοποι κλίσεις ἐπαναστάσεις	τε	σύντονοι, μόνης τῆς ἐφέσεως ἀναζωπυρούσης
[1, 13]	ὀχύρωμα. Οἷς καὶ πεισθεὶς ἐνδούς	τε	ταῖς δεήσεσι τὸ σεπτὸν αὐτοῖς
[1, 0]	εἰς ἔναρθρον εὐφωνίαν κινήσαντι, ἀναστῆσαί	τε	τὰς ἤδη τῇ λήθῃ τεθνηκυίας
[1, 14]	τε τὸ λελεγμένον ὑπαίθριον πρός	τε	τὰς στοὰς ἀποκρινόμενα. Κατὰ τὸ
[1, 0]	ὑπὲρ τούτων ἀνελέσθαι πόνον συγγραφήν	τε	ταῦτα ποιήσασθαι, εὖ μάλα πιστεύσαντι
[1, 1]	Κωνσταντίνου ἱερᾷ θραυσθέντων πόλει, ἤδη	τε	τῆς ἁγίας ἐκκλησίας τὸν πρόσφατον
[1, 11]	ὄρνεον μετασχηματισθεὶς ἀσελγῶς διήρπασεν, μισθόν	τε	τῆς αἰσχρουργίας τὴν κύλικα παρέσχετο,
[1, 13]	καθ´ ἕκαστον ἂν διεξεληλύθειν ἐμοί	τε	τῆς διηγήσεως ὠφέλειαν παρέξον καὶ
[1, 6]	τὴν Ἀλεξάνδρου πόλιν γενομένου, ἐπί	τε	τῆς ἐκκλησίας τὸν περὶ τούτου
[1, 6]	καὶ ταύτην συντετάχθαι διαβεβαιωσαμένου παρά	τε	τῆς σῆς ὁσιότητος καὶ τῶν
[1, 14]	οὐκ ἀπιστητέον τῷ θαύματι ἔκ	τε	τῆς τῶν λεγόντων εὐπιστίας καὶ
[1, 14]	στοῶν κλειθρίδια καθεστᾶσιθυρίδας ἔνιοι καλοῦσιπρός	τε	τὸ λελεγμένον ὑπαίθριον πρός τε
[1, 21]	ὁ σφῶν ἐγκελεύεται νόμος, περιστέλλειν	τε	τὸ σῶμα τοσοῦτο μόνον ὅσον
[1, 0]	τε εἰς οὐρανοὺς ἀνάβασις, ὅσα	τε	τοῖς θεσπεσίοις ἀποστόλοις ἀτὰρ καὶ
[1, 7]	Ἀντιόχου πρόεδρον ταῦτα μηνύσαι, ἀειφυγίᾳ	τε	τὸν Νεστόριον καταδικασθῆναι. Γράφει δὲ
[1, 11]	ὕπατος πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν	τε	τὸν Φρύγα τὸ μειράκιον εἰς
[1, 6]	Κυρίλλου διὰ τὴν ἐπιστολήν. Παύλου	τε	τοῦ Ἐμεσηνῶν ἐπισκόπου πρὸς τὴν
[1, 13]	ταῦτα διδάξαντα τῆς ἀρχῆς δεηθῆναί	τε	τοῦ παναγίου καὶ ἀερίου μάρτυρος
[1, 13]	τῶν ἐπὶ γῆς γενόμενος ἐντυγχάνει	τε	τῷ θεῷ καὶ μετὰ τῶν
[1, 0]	τῇ λήθῃ τεθνηκυίας πράξεις, ψυχῶσαί	τε	τῷ λόγῳ καὶ ἀπαθανατίσαι τῇ
[1, 19]	Καρχηδόνος ὑπὸ Βανδίλων κρατηθείσης Γιζερίχου	τε	τῶν βαρβάρων ἡγουμένου. ~κʹ Περὶ
[1, 4]	αὐτῷ· καὶ φωράσαντες αὐτὸν ἔκ	τε	τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ καὶ τῶν
[1, 4]	καὶ κηρύττοντα, ἀναγκαίως κατεπειχθέντες ἀπό	τε	τῶν κανόνων καὶ ἐκ τῆς
[1, 11]	περὶ τοὺς ἀνθρώπους κηδεμονίαν, τά	τε	τῶν φθασάντων τά τε ἀλλήλων
[1, 7]	τὴν χριστοτόκος ἐπενόησε φωνήν. Ἐπισημαίνεταί	τε	ὡς τὰ μὲν πρῶτα Θεοδόσιος
[1, 4]	τιμιωτάτου Νεστορίου τῇ ἡμῶν κλήσει,	μήτε	μὴν τοὺς παρ´ ἡμῶν ἀποσταλέντας
[1, 4]	ἀπεφήνατο ταῦτα· „Πρὸς τοῖς ἄλλοις	μήτε	ὑπακοῦσαι βουληθέντος τοῦ τιμιωτάτου Νεστορίου
[1, 7]	πρὸς τὴν σὴν μεγαλοπρέπειαν γράμμα,	εἴτε	ὡς ὑπόμνησιν παρὰ πατρὸς πρὸς
[1, 7]	πρὸς τὸν αὐτὸν ἐπιστολῆς δευτέρας·	„Εἴτε	ὡς φιλικὸν παρ´ ἡμῶν πρὸς
[1, 5]	συλλόγου ἱερατικοῦ. ~εʹ Ὡς μετὰ	πέντε	ἡμέρας ἐλθὼν ὁ Ἀντιοχείας Ἰωάννης
[1, 5]	τῶν ἀμφ´ αὐτὸν ἱερέων, ἡμέρας	πέντε	τῆς καθαιρέσεως ὑστερήσας· καὶ συναλίσας
[1, 13]	κατειλήφαμεν, καὶ παρ´ αὐτῶν παρειλήφαμεν.	Ὅτε	δ´ οὖν Συμεώνης οὗτος ὁ
[1, 2]	γέγονε πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἀπαίροντι,	ὅτε	καὶ Θεοδώρῳ κατὰ τὴν Μοψουεστίαν
[1, 16]	ἐπιστομίζοντος, τιμᾷ μεταθέσει τὸν ἅγιον,	ὅτε	καὶ νεὼς αὐτῷ πρὸ τῆς
[1, 0]	ἡμῶν εἰδέναι τί τε καὶ	ὅτε,	καὶ ὅποι καὶ ὅπως, καὶ
[1, 21]	τί δ´ ἂν φαίην χρυσός,	ὅτε	οὔτε ἰδική τις ἐσθὴς οὐδέ
[1, 3]	ἡμερῶν μάλιστα τριάκοντα, ἐνισχυριζόμενος μή	ποτε	ἂν αὐτὸν φθῆναι τὴν κυρίαν,
[1, 7]	κατέλυσε βίον· ἢ τί δή	ποτε,	εἰ μὴ θεία κρίσις ἐγεγόνει
[1, 7]	καινοτομίᾳ Κυρίλλου τεχνάζοντος, τί δή	ποτε	καὶ παρὰ Θεοδοσίου προσπάσχοντός οἱ
[1, 16]	παρὰ Θεοδοσίου ἐν Ἀντιοχείᾳ κατετέθη.	Τότε	καὶ Ἰγνάτιος ὁ θεσπέσιος, ὡς
[1, 19]	καὶ τὴν ἅλωσιν Ἀμίδης συνεγράψατο.	Τότε	φασὶ καὶ Κλαυδιανὸν καὶ Κῦρον
[1, 3]	συλλαβῶν, Νεστόριός τε αὖ τούτοις	ἀντέπιπτε,	καὶ οὐδὲ τοῖς Κυρίλλῳ οὐδὲ
[1, 21]	οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος συμπλέκεται βίος,	ὥστε	ἀμέλει καὶ τὴν σάρκα τέλεον
[1, 11]	ἀκολασίαις πορίζοιντο θεοὺς τοιούτους ἐπιγραφόμενοι.	Ὥστε	ἀμέλει ὁ παρ´ αὐτοῖς ὕπατος
[1, 21]	καὶ αὖ πάλιν διαιρούσης χάριτος,	ὥστε	ζωὴν ἐν αὐτοῖς καὶ νέκρωσιν
[1, 21]	τιμῆς τοῦ σωτῆρος πέπραχε θεοῦ,	ὥστε	καὶ εὐαγῆ δείμασθαι φροντιστήρια καὶ
[1, 17]	πᾶσαν, ὡς εἰπεῖν, τὴν οἰκουμένην,	ὥστε	καὶ πολλοὺς τῶν πύργων τῶν
[1, 2]	ἰὸν ἀπερευγόμενος, βλασφημότερα διδάσκειν ἐπειρᾶτο,	ὥστε	κατὰ τῆς ἰδίας κεφαλῆς ἐπιφθέγγεσθαι·
[1, 21]	φύσει ἀντινομοθετεῖ οἰκείους πηξαμένη νόμους,	ὥστε	μηδενὸς αὐτῶν τῶν ἀναγκαίων μεταδιδόναι
[1, 0]	Παμφίλου τά τε ἄλλα καὶ	ὥστε	πείθειν οἷός τε εἶναι τοὺς
[1, 7]	διαγωγὴν ἐκ βαρβαρικῆς γενομένην ἀφέσεως,	ὥστε	τὴν τῷ θεῷ δοκοῦσαν καὶ
[1, 21]	καλοῦσιμόνον τὸ ζῆν ἐντεῦθεν ποριζόμενοι,	ὥστε	χρόνῳ καὶ θηρίοις συναφομοιοῦσθαι, τῆς
[1, 7]	καὶ νῦν ὡς τὸ πρότερον,	πρᾶττε	τὸ δοκοῦν, εἴ γε τοῦ
[1, 21]	δ´ ἂν φαίην χρυσός, ὅτε	οὔτε	ἰδική τις ἐσθὴς οὐδέ τι
[1, 13]	τὴν ἰδίαν ὁδὸν ἐκπληροῦν, ἐπιφθεγξάμενος·	„Ἴσχυε	καὶ ἀνδρίζου· ἡ στάσις σου
[1, 13]	καί τις τῶν αὐτοπτῶν γενομένων·	γέγραφε	δὲ καὶ λογίως ἀπέθετο καὶ
[1, 13]	εὐμένειαν καταπραττόμενος. Τούτου τὰς θεοσημείας	γέγραφε	μὲν καί τις τῶν αὐτοπτῶν
[1, 6]	εὖ μάλα ἐπαινέσας ἐπὶ ῥήματος	γέγραφε	ταῦτα· „Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ καὶ
[1, 21]	πολλὰ πρὸς τιμῆς τοῦ σωτῆρος	πέπραχε	θεοῦ, ὥστε καὶ εὐαγῆ δείμασθαι
[1, 1]	δείλαιοςὃ γὰρ πρότερον μόνον ἀντίπαλον	εἶχε,	νῦν τέθηπέ τε καὶ περιπτύσσεται,
[1, 7]	Βλεμμύων, παρ´ ὧν καὶ δορυάλωτος	ἔτυχε	γεγονώς, θεσπίσμασι δὲ Θεοδοσίου τὴν
[1, 7]	τετραετῆ χρόνον αὐτόθι διατρίψας παντοίας	ἔτυχε	τιμῆς καὶ παντοίων γερῶν ἀπέλαυσε,
[1, 3]	ὁ μέγας Κύριλλος τῷ Νεστορίῳ	ἔγραψε,	καὶ ὅπως ἡ τρίτη σύνοδος
[1, 7]	αὐτῷ, ἢ ὅπως τὸν τῇδε	κατέστρεψε	βίον, καὶ ὧν ἔτυχεν ἀμοιβῶν
[1, 17]	ὅπως τὰ ἑῷα καὶ ἑσπέρια	κατέστρεψε·	καὶ περὶ τοῦ γενομένου ξένου
[1, 13]	τοσοῦτον ἡ τῆς θείας χάριτος	ἐνέσκηψε	δύναμις, ὡς καὶ Θεοδοσίου τοῦ
[1, 13]	καὶ τῆς οἰκείας εὐλογίας μεταδιδόναι.	Διέτριψε	τοίνυν ἐν σαρκὶ τόνδε τὸν
[1, 13]	εὐθέως τε θάτερον τοῖν ποδοῖν	προέπεμψε	τῶν πατέρων τὴν ἐπιτροπὴν ἐκπληρῶσαι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/08/2009