HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Évagre le Scolastique, Histoire de l'Église, livre I

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

κ = 5 formes différentes pour 56 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[1, 20]   Γιζερίχου τε τῶν βαρβάρων ἡγουμένου. ~κʹ Περὶ τῆς βασιλίσσης Εὐδοκίας καὶ

[1, 7]   μέσῳ λελεγμένων ἐπάγει· „Ἐπειδὴ δὲ ἐκ βάθρων μὲν ἡ προειρημένη καὶ†

[1, 7]   ἡμετέραν ἐξ Ὀάσεως ἐνταῦθα διαγωγὴν ἐκ βαρβαρικῆς γενομένην ἀφέσεως, ὥστε τὴν

[1, 13]   ἐκέλευσαν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐκτρέχειν· ἐκ γὰρ τῆς ὑπακοῆς δῆλον εἶναι

[1, 16]   χρηστηριαζομένῳ, Βαβύλα τοῦ ἁγίου παντοίως ἐκ γειτόνων ἐπιστομίζοντος, τιμᾷ μεταθέσει τὸν

[1, 9]   μὲν ἀνὰ τὴν Κωνσταντίνου ἡ ἐκ γειτόνων σύνοδος ἁλίζεται, καὶ ὑπ´

[1, 5]   αὐτὸν καθαιρεῖ Κύριλλον καὶ Μέμνονα. Ἐκ δὲ λιβέλλων ἐπιδεδομένων παρὰ Κυρίλλου

[1, 21]   δίαιτα ἀκριβέσιν ἀντιταλαντεύεται ζυγοῖς ὡς ἐκ διαμέτρου χωροῦσιν αὐτοῖς τὴν ῥοπὴν

[1, 9]   παραγενόμενος ἑάλω· εἰρήκει γάρ· „Ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων γεγενῆσθαι τὸν Κύριον

[1, 13]   τὸ πολυύμνητον διαθλεῦσαν σῶμα τῶν ἐκ θεοῦ γερῶν μεταδέδωκεν· οὐδὲ γὰρ

[1, 13]   τῆς ὑπακοῆς δῆλον εἶναι ὡς ἐκ θεοῦ ποδηγηθεὶς ὧδε διαθλεύει· εἰ

[1, 7]   κεκινημένων, Ὄασιν τὴν καὶ Ἴβιν ἐκ θεσπίσματος βασιλικοῦ κατοικοῦμεν. Καί τινων

[1, 14]   παρατετάχαται δὲ ταῖς στοαῖς κίονες ἐκ λίθου ξεστοῦ πεποιημένοι εὐπρεπῶς, εὖ

[1, 13]   καὶ μετὰ τῶν ἀγγέλων δοξολογεῖ, ἐκ μὲν τῆς γῆς τὰς ὑπὲρ

[1, 7]   τῆς ἰδίας βλασφημίας ἀπολογούμενος, ὡς ἐκ πάσης ἀνάγκης εἰς τοῦτο τάξεως

[1, 7]   δὲ οὕτως συμβάντων, οὐκ οἶδ´ ἐκ ποίας ὁρμῆς ἢ ποίαν ἀφορμὴν

[1, 7]   βραχυλόγου οὔσης. Ὀάσεως τῆς Ἴβεως ἐκ πολλῶν πρώην ἀφανισθείσης, τοῦ τῶν

[1, 16]   ~ιςʹ Ὅπως ὁ θεοφόρος Ἰγνάτιος ἐκ Ῥώμης ἀνακομισθεὶς παρὰ Θεοδοσίου ἐν

[1, 13]   γέγονε Συμεώνης. Ταύτῃ καὶ ὁ ἐκ σιδήρου πεποιημένος κλοιὸς παράκειται, μεθ´

[1, 20]   Φλέγοντί τε καὶ Διοδώρῳ τῷ ἐκ Σικελίας, Ἀρριανῷ τε αὖ καὶ

[1, 20]   τῆς βασιλίδος τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς. Ἐκ ταύτης αὐτῷ γίνεται παῖς ἡ

[1, 3]   διεστώσης δὲ καὶ τῆς Ἐφεσίων ἐκ τῆς Ἀντιόχου ὁδὸν ἡμερῶν μάλιστα

[1, 20]   καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι, τὰς ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα σταλείσας ἀποικίας

[1, 4]   ἀπό τε τῶν κανόνων καὶ ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἁγιωτάτου πατρὸς

[1, 7]   τε κἀκεῖθεν πεμφθέντων πρὸς Θεοδόσιον ἐκ τῆς Ἐφεσίων πόλεως, αὐτοῦ τε

[1, 2]   τοῦ ἐπὶ πάντων συνεργοῦντος θεοῦ, ἐκ τῆς Νεστορίου τοῦ δυσσεβοῦς βλασφημίας.

[1, 7]   πέρας οὖσαν βαρβαρικῶν διὰ στρατιωτῶν ἐκ τῆς Πανὸς ἐπεμπόμεθα, συρόμενοι πρὸς

[1, 7]   κακοῖς. Μετῆγε δὲ πάλιν ἡμᾶς ἐκ τῆς Πανὸς πρὸς τὴν ὑπ´

[1, 20]   ὁ αὐτοκράτωρ ἄγεται, ἀπάρας μὲν ἐκ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης, κατάρας δὲ

[1, 7]   Θεοδοσίου τὴν ἐπάνοδον ἐγνωκότος, τόπους ἐκ τόπων πρὸς ταῖς ἐσχατιαῖς τῆς

[1, 7]   κακίαν ἔκδοτον, ἵνα μὴ πάσαις ἐκ τούτου γενεαῖς τραγῳδῆται κρεῖττον εἶναι

[1, 11]   τῆς ἐκκλησίας ἀπερράγη τὰ μέλη, ἐκ τούτων τὰ ὀρθὰ καὶ ἀμώμητα

[1, 4]   συγγραμμάτων τῶν καὶ ἀναγνωσθέντων, καὶ ἐκ τῶν ἀρτίως παρ´ αὐτοῦ ῥηθέντων

[1, 7]   μειζόνων ἐδεῖτο ποινῶν, ἀφείθη μὲν ἐκ τῶν Βλεμμύων, παρ´ ὧν καὶ

[1, 18]   διαδεξαμένην, εἰ καὶ τὰς οἰκοδομίας ἐκ τῶν ποικίλων παθημάτων ἐνήλλαξεν. Ἀτὰρ

[1, 7]   πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων ἡγούμενον· „Ἐκ τῶν πρώην περὶ τῆς ἁγιωτάτης

[1, 14]   οἰκοδομία σύγκειται μὲν σταυροῦ δίκην ἐκ τῶν τεσσάρων πλευρῶν στοαῖς κοσμουμένη·

[1, 20]   τοῖς παναρίστοις σοφισταῖς. Καὶ εἰκόνι ἐκ χαλκοῦ τεχνικῶς ἠσκημένῃ παῖδες Ἀντιοχέων

[1, 14]   καὶ οὐκ ἀπιστητέον τῷ θαύματι ἔκ τε τῆς τῶν λεγόντων εὐπιστίας

[1, 4]   δυσσεβηθέντων αὐτῷ· καὶ φωράσαντες αὐτὸν ἔκ τε τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ καὶ

[1, 18]   εἰ καὶ πάρεργα, τοῖς φιλομαθέσιν οὐκ ἄκομψα. ~ιθʹ Περὶ πολέμων διαφόρων

[1, 2]   „Τὸν γενόμενον διμηναῖον ἢ τριμηναῖον οὐκ ἂν θεὸν ὀνομάσαιμι, ὡς τὰ

[1, 14]   Εἰσὶ δὲ οἳ λέγουσι, καὶ οὐκ ἀπιστητέον τῷ θαύματι ἔκ τε

[1, 1]   τέθηπέ τε καὶ περιπτύσσεται, καὶ οὐκ εἰ τοῦ παντὸς ἐξώσει γε

[1, 7]   τὴν ἐπ´ αὐτῷ γενομένην ἀποβολὴν οὐκ ἐκύρωσεν· εἶτα ὅτι τινῶν ἐπισκόπων

[1, 9]   Ὡς δ´ οὖν κληθεὶς Εὐτυχὴς οὐκ ἐλήλυθε, τάδε καὶ παραγενόμενος ἑάλω·

[1, 1]   τῷ τε ἐραστῇ νυμφίῳ συναρμοζομένης, οὐκ ἐνεγκὼν ὁ μισόκαλος δαίμων ξένον

[1, 10]   Ἐφ´ ᾧ τί λοιπὸν γέγονεν οὐκ ἔστιν εὑρεῖν. Καὶ οὕτω μὲν

[1, 6]   „Ὅτι δὲ περιττὴ παντελῶς καὶ οὐκ εὐάφορμος τῆς ἐκκλησίας ἡ διχοστασία

[1, 14]   δέ τις εἰς τὸ ἀκριβέστατον, οὐκ ἔχω ἀνθ´ ὅτου λέγειν, ὡς

[1, 7]   οἶκτον προσήγαγον, τί βουλόμενοι, λέγειν οὐκ ἔχω. Οἱ μὲν οὖν πρὸς

[1, 15]   μηδὲν ἐλλειπὲς ἔχειν ἀνεχομένης· καὶ οὐκ ἐψεύσθησαν τῆς ἐλπίδος. Οἷος γὰρ

[1, 7]   ἕτερα· „Τούτων δὲ οὕτως συμβάντων, οὐκ οἶδ´ ἐκ ποίας ὁρμῆς ἢ

[1, 7]   δὲ παρὰ τῶν βαρβάρων οἶκτον οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐξαίφνης ἐφ´ ἡμῖν

[1, 21]   ἁπάντων. Καὶ κοινὴ τράπεζα παρατίθεται οὐκ ὄψοις κεκαρυκευμένη οὐδέ τινι τῶν

[1, 7]   καὶ Νεστορίῳ μὲν ἐπὶ λέξεως οὐκ ὠνόμασται· φασὶ δὲ νῦν τὸ

Livre, Chap.
[1, 20]	Γιζερίχου τε τῶν βαρβάρων ἡγουμένου.	~κʹ	Περὶ τῆς βασιλίσσης Εὐδοκίας καὶ
[1, 7]	μέσῳ λελεγμένων ἐπάγει· „Ἐπειδὴ δὲ	ἐκ	βάθρων μὲν ἡ προειρημένη καὶ†
[1, 7]	ἡμετέραν ἐξ Ὀάσεως ἐνταῦθα διαγωγὴν	ἐκ	βαρβαρικῆς γενομένην ἀφέσεως, ὥστε τὴν
[1, 13]	ἐκέλευσαν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐκτρέχειν·	ἐκ	γὰρ τῆς ὑπακοῆς δῆλον εἶναι
[1, 16]	χρηστηριαζομένῳ, Βαβύλα τοῦ ἁγίου παντοίως	ἐκ	γειτόνων ἐπιστομίζοντος, τιμᾷ μεταθέσει τὸν
[1, 9]	μὲν ἀνὰ τὴν Κωνσταντίνου ἡ	ἐκ	γειτόνων σύνοδος ἁλίζεται, καὶ ὑπ´
[1, 5]	αὐτὸν καθαιρεῖ Κύριλλον καὶ Μέμνονα.	Ἐκ	δὲ λιβέλλων ἐπιδεδομένων παρὰ Κυρίλλου
[1, 21]	δίαιτα ἀκριβέσιν ἀντιταλαντεύεται ζυγοῖς ὡς	ἐκ	διαμέτρου χωροῦσιν αὐτοῖς τὴν ῥοπὴν
[1, 9]	παραγενόμενος ἑάλω· εἰρήκει γάρ· „Ὁμολογῶ	ἐκ	δύο φύσεων γεγενῆσθαι τὸν Κύριον
[1, 13]	τὸ πολυύμνητον διαθλεῦσαν σῶμα τῶν	ἐκ	θεοῦ γερῶν μεταδέδωκεν· οὐδὲ γὰρ
[1, 13]	τῆς ὑπακοῆς δῆλον εἶναι ὡς	ἐκ	θεοῦ ποδηγηθεὶς ὧδε διαθλεύει· εἰ
[1, 7]	κεκινημένων, Ὄασιν τὴν καὶ Ἴβιν	ἐκ	θεσπίσματος βασιλικοῦ κατοικοῦμεν. Καί τινων
[1, 14]	παρατετάχαται δὲ ταῖς στοαῖς κίονες	ἐκ	λίθου ξεστοῦ πεποιημένοι εὐπρεπῶς, εὖ
[1, 13]	καὶ μετὰ τῶν ἀγγέλων δοξολογεῖ,	ἐκ	μὲν τῆς γῆς τὰς ὑπὲρ
[1, 7]	τῆς ἰδίας βλασφημίας ἀπολογούμενος, ὡς	ἐκ	πάσης ἀνάγκης εἰς τοῦτο τάξεως
[1, 7]	δὲ οὕτως συμβάντων, οὐκ οἶδ´	ἐκ	ποίας ὁρμῆς ἢ ποίαν ἀφορμὴν
[1, 7]	βραχυλόγου οὔσης. Ὀάσεως τῆς Ἴβεως	ἐκ	πολλῶν πρώην ἀφανισθείσης, τοῦ τῶν
[1, 16]	~ιςʹ Ὅπως ὁ θεοφόρος Ἰγνάτιος	ἐκ	Ῥώμης ἀνακομισθεὶς παρὰ Θεοδοσίου ἐν
[1, 13]	γέγονε Συμεώνης. Ταύτῃ καὶ ὁ	ἐκ	σιδήρου πεποιημένος κλοιὸς παράκειται, μεθ´
[1, 20]	Φλέγοντί τε καὶ Διοδώρῳ τῷ	ἐκ	Σικελίας, Ἀρριανῷ τε αὖ καὶ
[1, 20]	τῆς βασιλίδος τῆς αὐτοῦ ἀδελφῆς.	Ἐκ	ταύτης αὐτῷ γίνεται παῖς ἡ
[1, 3]	διεστώσης δὲ καὶ τῆς Ἐφεσίων	ἐκ	τῆς Ἀντιόχου ὁδὸν ἡμερῶν μάλιστα
[1, 20]	καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι, τὰς	ἐκ	τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα σταλείσας ἀποικίας
[1, 4]	ἀπό τε τῶν κανόνων καὶ	ἐκ	τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἁγιωτάτου πατρὸς
[1, 7]	τε κἀκεῖθεν πεμφθέντων πρὸς Θεοδόσιον	ἐκ	τῆς Ἐφεσίων πόλεως, αὐτοῦ τε
[1, 2]	τοῦ ἐπὶ πάντων συνεργοῦντος θεοῦ,	ἐκ	τῆς Νεστορίου τοῦ δυσσεβοῦς βλασφημίας.
[1, 7]	πέρας οὖσαν βαρβαρικῶν διὰ στρατιωτῶν	ἐκ	τῆς Πανὸς ἐπεμπόμεθα, συρόμενοι πρὸς
[1, 7]	κακοῖς. Μετῆγε δὲ πάλιν ἡμᾶς	ἐκ	τῆς Πανὸς πρὸς τὴν ὑπ´
[1, 20]	ὁ αὐτοκράτωρ ἄγεται, ἀπάρας μὲν	ἐκ	τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης, κατάρας δὲ
[1, 7]	Θεοδοσίου τὴν ἐπάνοδον ἐγνωκότος, τόπους	ἐκ	τόπων πρὸς ταῖς ἐσχατιαῖς τῆς
[1, 7]	κακίαν ἔκδοτον, ἵνα μὴ πάσαις	ἐκ	τούτου γενεαῖς τραγῳδῆται κρεῖττον εἶναι
[1, 11]	τῆς ἐκκλησίας ἀπερράγη τὰ μέλη,	ἐκ	τούτων τὰ ὀρθὰ καὶ ἀμώμητα
[1, 4]	συγγραμμάτων τῶν καὶ ἀναγνωσθέντων, καὶ	ἐκ	τῶν ἀρτίως παρ´ αὐτοῦ ῥηθέντων
[1, 7]	μειζόνων ἐδεῖτο ποινῶν, ἀφείθη μὲν	ἐκ	τῶν Βλεμμύων, παρ´ ὧν καὶ
[1, 18]	διαδεξαμένην, εἰ καὶ τὰς οἰκοδομίας	ἐκ	τῶν ποικίλων παθημάτων ἐνήλλαξεν. Ἀτὰρ
[1, 7]	πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων ἡγούμενον·	„Ἐκ	τῶν πρώην περὶ τῆς ἁγιωτάτης
[1, 14]	οἰκοδομία σύγκειται μὲν σταυροῦ δίκην	ἐκ	τῶν τεσσάρων πλευρῶν στοαῖς κοσμουμένη·
[1, 20]	τοῖς παναρίστοις σοφισταῖς. Καὶ εἰκόνι	ἐκ	χαλκοῦ τεχνικῶς ἠσκημένῃ παῖδες Ἀντιοχέων
[1, 14]	καὶ οὐκ ἀπιστητέον τῷ θαύματι	ἔκ	τε τῆς τῶν λεγόντων εὐπιστίας
[1, 4]	δυσσεβηθέντων αὐτῷ· καὶ φωράσαντες αὐτὸν	ἔκ	τε τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ καὶ
[1, 18]	εἰ καὶ πάρεργα, τοῖς φιλομαθέσιν	οὐκ	ἄκομψα. ~ιθʹ Περὶ πολέμων διαφόρων
[1, 2]	„Τὸν γενόμενον διμηναῖον ἢ τριμηναῖον	οὐκ	ἂν θεὸν ὀνομάσαιμι, ὡς τὰ
[1, 14]	Εἰσὶ δὲ οἳ λέγουσι, καὶ	οὐκ	ἀπιστητέον τῷ θαύματι ἔκ τε
[1, 1]	τέθηπέ τε καὶ περιπτύσσεται, καὶ	οὐκ	εἰ τοῦ παντὸς ἐξώσει γε
[1, 7]	τὴν ἐπ´ αὐτῷ γενομένην ἀποβολὴν	οὐκ	ἐκύρωσεν· εἶτα ὅτι τινῶν ἐπισκόπων
[1, 9]	Ὡς δ´ οὖν κληθεὶς Εὐτυχὴς	οὐκ	ἐλήλυθε, τάδε καὶ παραγενόμενος ἑάλω·
[1, 1]	τῷ τε ἐραστῇ νυμφίῳ συναρμοζομένης,	οὐκ	ἐνεγκὼν ὁ μισόκαλος δαίμων ξένον
[1, 10]	Ἐφ´ ᾧ τί λοιπὸν γέγονεν	οὐκ	ἔστιν εὑρεῖν. Καὶ οὕτω μὲν
[1, 6]	„Ὅτι δὲ περιττὴ παντελῶς καὶ	οὐκ	εὐάφορμος τῆς ἐκκλησίας ἡ διχοστασία
[1, 14]	δέ τις εἰς τὸ ἀκριβέστατον,	οὐκ	ἔχω ἀνθ´ ὅτου λέγειν, ὡς
[1, 7]	οἶκτον προσήγαγον, τί βουλόμενοι, λέγειν	οὐκ	ἔχω. Οἱ μὲν οὖν πρὸς
[1, 15]	μηδὲν ἐλλειπὲς ἔχειν ἀνεχομένης· καὶ	οὐκ	ἐψεύσθησαν τῆς ἐλπίδος. Οἷος γὰρ
[1, 7]	ἕτερα· „Τούτων δὲ οὕτως συμβάντων,	οὐκ	οἶδ´ ἐκ ποίας ὁρμῆς ἢ
[1, 7]	δὲ παρὰ τῶν βαρβάρων οἶκτον	οὐκ	οἶδ´ ὅπως ἐξαίφνης ἐφ´ ἡμῖν
[1, 21]	ἁπάντων. Καὶ κοινὴ τράπεζα παρατίθεται	οὐκ	ὄψοις κεκαρυκευμένη οὐδέ τινι τῶν
[1, 7]	καὶ Νεστορίῳ μὲν ἐπὶ λέξεως	οὐκ	ὠνόμασται· φασὶ δὲ νῦν τὸ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/08/2009