Livre, Chap.
[1, 10]	ἐν Ἐφέσῳ δευτέρα σύνοδος ἀθροίζεται.	~ιʹ	Ὅσα παρὰ τοῦ Διοσκόρου καὶ
[1, 13]	τοῦ μακαρίου, ὡς ἂν μὴ	αἱ	γειτνιῶσαι πόλεις συνελθοῦσαι τοῦτον διαρπάζοιεν.
[1, 13]	οἱ ἐκπεμφθῆναι. Καὶ τὸ παράδοξον,	αἱ	κατὰ τῆς κεφαλῆς ἐπικείμεναι τρίχες
[1, 15]	καὶ ὅσος γέγονε, τεκμηριοῦσι μὲν	αἱ	κομψῶς αὐτῷ καὶ λογίως μετὰ
[1, 6]	αἵ τε παρ´ ὑμῖν καὶ	αἱ	παρ´ ἡμῖν ἐκκλησίαι. Ταῦτα μὲν
[1, 6]	ἡμῶν πατέρων συμβαίνουσαν ἔχουσι πίστιν	αἵ	τε παρ´ ὑμῖν καὶ αἱ
[1, 16]	ὥς φασιν Ἰουλιανῷ φθῆναι τούτους	ἐπαγγείλασθαι.	Τοῦτο δ´ ἄρα ἦν τὸ
[1, 21]	πέπραχε θεοῦ, ὥστε καὶ εὐαγῆ	δείμασθαι	φροντιστήρια καὶ τὰς καλουμένας λαύρας·
[1, 14]	τέμενος τούτου δὴ τοῦ ἁγίου	θεάσασθαι.	Διέστηκε δὲ Θεουπόλεως σταδίους μάλιστα
[1, 19]	ἡμῶν κεκλήκασι, καὶ τῶν ἑσπερίων	ἐξηγήσασθαι	δυνάμεων, Καρχηδόνος ὑπὸ Βανδίλων κρατηθείσης
[1, 4]	τὸν Νεστόριον, προτρέποντες τοῖς ἐπαγομένοις	ἀπολογήσασθαι.	Καὶ δῆτα κατὰ τὴν προτεραίαν
[1, 0]	ἀνελέσθαι πόνον συγγραφήν τε ταῦτα	ποιήσασθαι,	εὖ μάλα πιστεύσαντι τῷ καὶ
[1, 17]	τὴν δὲ θάλασσαν ἰχθῦς νεκροὺς	ἀποσφενδονήσασθαι,	καὶ πολλὰς τῶν ἐν αὐτῇ
[1, 19]	ὡς καὶ πρεσβευσαμένοις αὐτοῖς εἰρήνην	χαρίσασθαι,	ἣ καὶ διήρκεσε μέχρι δύο
[1, 2]	ὥστε κατὰ τῆς ἰδίας κεφαλῆς	ἐπιφθέγγεσθαι·	„Τὸν γενόμενον διμηναῖον ἢ τριμηναῖον
[1, 7]	λεγόντων ἀνθρωποτόκον δεῖν τὴν Μαρίαν	ὀνομάζεσθαι,	τῶν δὲ θεοτόκον· ἵνα γέ
[1, 21]	ἱστορήσασι καταλειπτέον, εἰ καὶ μὴ	ἀληθίζεσθαί	μοι δοκοῦσιν. Ὅμως δ´ οὖν
[1, 21]	τῶν ἀναγκαίων δεῖσθαι ἢ τόπῳ	περιορίζεσθαι,	πάντων δὲ ἀκούειν καὶ πᾶσι
[1, 12]	ἐκκλησιῶν ἐκβάλλεσθαι, εἰ δὲ λαϊκοί,	ἀναθεματίζεσθαι.	Τέθεινται δὲ αὐτῷ καὶ ἕτεραι
[1, 21]	τὸν σοφὸν ἡ ψυχὴ πέφυκεν	ἀποτίθεσθαι,	οὕτω τὸ ἀπαθῶς ἐσθίειν φιλοσοφοῦσι,
[1, 11]	πάσαις αἰσχρουργίαις ἡδομένην, καὶ τούτοις	ἱλάσκεσθαι	βουλομένην; Μεθ´ ἧς Ἄρης ἀσχημονεῖ
[1, 0]	τὰ τοιαῦτα, τὸν ὑπὲρ τούτων	ἀνελέσθαι	πόνον συγγραφήν τε ταῦτα ποιήσασθαι,
[1, 12]	ἢ κληρικοί, τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν	ἐκβάλλεσθαι,	εἰ δὲ λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται
[1, 17]	πολλά τε αὖ καὶ ἀναρίθμητα	γενέσθαι	πάθη ἀνά τε γῆν καὶ
[1, 21]	πάντων δὲ ἀκούειν καὶ πᾶσι	συγγίνεσθαι.	Εἰσὶ δὲ γονάτων αὐτοῖς συχναὶ
[1, 7]	ἀνδρείας ἔγγραφον ἱπτάμενον πρόσταγμα. Ταῦτα	στήσεσθαι	καθ´ ἡμῶν λογιζομένων καὶ τὸ
[1, 21]	τὸ μηδενὸς ὡς οἷόν τε	ἀπογεύεσθαι.	Ὁπόταν ξένος παρ´ αὐτοὺς ἀφίκηται
[1, 7]	φασὶ δὲ νῦν τὸ Εὐπρεπίου	προσαγορεύεσθαι,	ὅπερ ἴσμεν ταῖς ἀληθείαις πρὸ
[1, 13]	ἐπὶ ῥήματος ἱκετεύειν τε καὶ	εὔχεσθαι	ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ τῆς οἰκείας
[1, 9]	γάρ· „Ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων	γεγενῆσθαι	τὸν Κύριον ἡμῶν πρὸ τῆς
[1, 21]	διεκτελοῦντες, ὅσα μὴ τῶν ἀναγκαίων	δεῖσθαι	ἢ τόπῳ περιορίζεσθαι, πάντων δὲ
[1, 21]	μὴν ἐπ´ ἀδείας τὰς κλίσεις	ποιεῖσθαι,	σπηλαίοις προσκαρτεροῦντες καὶ ταῖς ὀπαῖς
[1, 4]	δῆτα κατὰ τὴν προτεραίαν ὑποσχόμενος	ἀφικνεῖσθαι	εἴπερ δεήσοι, καὶ τῶν ὑποσχεθέντων
[1, 21]	ποριζόμενοι, ὥστε χρόνῳ καὶ θηρίοις	συναφομοιοῦσθαι,	τῆς τε ἰδέας αὐτοῖς παρατραπείσης,
[1, 6]	πίστεως τὴν ὁμολογίαν, καὶ ταύτην	συντετάχθαι	διαβεβαιωσαμένου παρά τε τῆς σῆς
[1, 12]	Τέθεινται δὲ αὐτῷ καὶ ἕτεραι	νομοθεσίαι	τῆς ἡμετέρας ἕνεκα θρησκείας, τὸν
[1, 6]	ὑμῖν καὶ αἱ παρ´ ἡμῖν	ἐκκλησίαι.	Ταῦτα μὲν οὖν ἔστιν ἑλεῖν
[1, 6]	γέγραφε ταῦτα· „Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ	καὶ	ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ· λέλυται γὰρ
[1, 21]	Εἰσὶ δὲ γονάτων αὐτοῖς συχναὶ	καὶ	ἀδιάκοποι κλίσεις ἐπαναστάσεις τε σύντονοι,
[1, 13]	ἀρχῆς δεηθῆναί τε τοῦ παναγίου	καὶ	ἀερίου μάρτυρος ἐπὶ ῥήματος ἱκετεύειν
[1, 7]	διαβρωθεὶς ἐπὶ τὰ μείζω τε	καὶ	ἀθάνατα κατ´ αὐτοῦ δικαιωτήρια μετεχώρει.
[1, 6]	πίστιν αἵ τε παρ´ ὑμῖν	καὶ	αἱ παρ´ ἡμῖν ἐκκλησίαι. Ταῦτα
[1, 20]	ἔπος ἐφθέγξατο· Ὑμετέρης γενεῆς τε	καὶ	αἵματος εὔχομαι εἶναι, τὰς ἐκ
[1, 11]	μάλα σαφῶς εἴρηται· „Δεῖ δὲ	καὶ	αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα
[1, 2]	καλῶν θεομήτορα, δι´ ἣν αἰτίαν	καὶ	αἱρετικὸς ὡμολόγηται. Ἐπειδή γε Νεστόριος,
[1, 6]	ἄριστοι ζηλωταὶ γεγονότες ἀσφαλῆ μὲν	καὶ	ἀκατάσειστον ἐν ἰδίαις ψυχαῖς τὴν
[1, 0]	ποιήσασθαι, εὖ μάλα πιστεύσαντι τῷ	καὶ	ἁλιέας σοφίσαντι καὶ γλῶσσαν ἄλογον
[1, 1]	παραθήσομαι καιροῖς, παρυφαίνων εἴ τι	καὶ	ἄλλο πάρεργον μὲν ἱστορίας δὲ
[1, 14]	Συμεών, ὃν ἑωράκει ὁ συγγραφεὺς	καὶ	ἄλλοι, καὶ αὐτῆς τῆς κεφαλῆς
[1, 19]	Ἀναστασίου βασιλείας· ἅπερ ἱστόρηται μὲν	καὶ	ἄλλοις, ἐπιτέτμηται δὲ εὖ μάλα
[1, 1]	ὁ μισόκαλος δαίμων ξένον τινὰ	καὶ	ἀλλόκοτον ἡμῖν ἐπανίστησι πόλεμον, τήν
[1, 11]	μέλη, ἐκ τούτων τὰ ὀρθὰ	καὶ	ἀμώμητα πλέον ἀπεξέσθη τε καὶ
[1, 4]	καὶ ἐγκρίτων πατέρων τὴν ὀρθὴν	καὶ	ἀμώμητον ἐκθεμένων πίστιν, ἐνταγέντων γε
[1, 4]	αὐτοῦ καὶ τῶν συγγραμμάτων τῶν	καὶ	ἀναγνωσθέντων, καὶ ἐκ τῶν ἀρτίως
[1, 17]	αὐτῇ καταδῦναι· πολλά τε αὖ	καὶ	ἀναρίθμητα γενέσθαι πάθη ἀνά τε
[1, 13]	ἰδίαν ὁδὸν ἐκπληροῦν, ἐπιφθεγξάμενος· „Ἴσχυε	καὶ	ἀνδρίζου· ἡ στάσις σου παρὰ
[1, 11]	Ἡμεῖς μὲν γὰρ τὴν ἄφραστον	καὶ	ἀνεξιχνίαστον τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίαν ἐρευνῶντες
[1, 2]	δὲ χριστοτόκος παραχαράξας ἀντεχάλκευσέ τε	καὶ	ἀνετύπωσε, μυρίων τε αὖ πολέμων
[1, 0]	πράξεις, ψυχῶσαί τε τῷ λόγῳ	καὶ	ἀπαθανατίσαι τῇ μνήμῃ, ὡς ἂν
[1, 2]	πολλῶν ἐγκρίτων πατέρων ἐξώθησέ τε	καὶ	ἀπεβάλετο, τὴν δὲ χριστοτόκος παραχαράξας
[1, 13]	τοῦ μετώπου δέρμα ἐρρυτίδωτο μὲν	καὶ	ἀπέσκληκε, σώζεται δ´ οὖν ὅμως,
[1, 11]	καὶ ἀμώμητα πλέον ἀπεξέσθη τε	καὶ	ἀπετέθη δόγματα, καὶ πρὸς αὔξησιν
[1, 11]	ἵνα μᾶλλον ἡ ἁγία καθολικὴ	καὶ	ἀποστολικὴ ἐκκλησία ἐνθένδε κἀκεῖθεν πρὸς
[1, 11]	εἰς οὐρανοὺς ἀνάβασιν ἡ καθολικὴ	καὶ	ἀποστολικὴ τοῦ θεοῦ ἐλήλυθεν ἐκκλησία.
[1, 21]	τῆς θείας τὰ ἄμικτα συναγούσης	καὶ	αὖ πάλιν διαιρούσης χάριτος, ὥστε
[1, 6]	Ἔχει δὲ οὕτως ἡ συγγραφή,	καὶ	αὐταῖς λέξεσιν ἐντέθειται τῇδε τῇ
[1, 14]	ἑωράκει ὁ συγγραφεὺς καὶ ἄλλοι,	καὶ	αὐτῆς τῆς κεφαλῆς τοῦ ἁγίου.
[1, 14]	τῶν ἄλλων ὧνπερ τεθεάμεθα, ὅτι	καὶ	αὐτὸ δὴ τὸ προσωπεῖον αὐτοῦ
[1, 6]	ἀποφήνωσι τὴν ἑαυτῶν βασιλείαν· οἷς	καὶ	αὐτὸς ὁ τῶν δυνάμεων Κύριος
[1, 21]	οὐδέ τι τῶν πάντων ἐγκαλυπτόμενοι·	καὶ	βαλανείοις δὲ συχνοῖς ὁμιλοῦσι, τὰ
[1, 7]	ἐκ βάθρων μὲν ἡ προειρημένη	καὶ†	βαρβαρικῆς αἰχμαλωσίας καὶ πυρὶ καὶ
[1, 9]	τισι τῶν ἀρχόντων Φλαβιανὸς κρίνεται·	καὶ	βεβαιωθέντων ὡς ἀληθῶν τῶν ὑπομνημάτων,
[1, 2]	τούτοις τοῦ φιλοχρίστου λεὼ δυσχεράναντος	καὶ	βλασφημίαν εἰκότως ἡγουμένου τὴν διάλεξιν,
[1, 11]	οἰνοφλυγίας τε αὖ καὶ κραιπάλης	καί	γε ἑωλοκρασίας, καὶ τῶν ἐντεῦθεν
[1, 12]	λεγόμενον ψήφοις κατέκρινεν ἀναθέματι περιβαλών,	καὶ	γέγραφεν ἐπὶ λέξεως ὧδε· „Ἔτι
[1, 11]	ὑπὸ τοῖς θεοῖς θεατριζόμενός τε	καὶ	γελώμενος. Γελάσοι δὲ ἄν τις
[1, 7]	τῆς ὁδοιπορίας συμπτώμασιν ἐν νοσοῦντι	καὶ	γηράσαντι σώματι, καὶ τὴν χεῖρα
[1, 0]	πιστεύσαντι τῷ καὶ ἁλιέας σοφίσαντι	καὶ	γλῶσσαν ἄλογον εἰς ἔναρθρον εὐφωνίαν
[1, 1]	δὲ τῇ ἑαυτοῦ ἰλυσπώμενος κακίᾳ,	καὶ	γράμματος ἐναλλαγὴν ἐτέχνασε πρὸς μὲν
[1, 21]	φύσεως ἀναγκαῖα περιστείλαντες, ἄνδρες τε	καὶ	γύναια, τὸ λοιπὸν σῶμα γυμνὸν
[1, 10]	Ἐδεσηνῶν ἐπισκοπήσας ἀποκηρύσσεται· καθαιρεῖται δὲ	καὶ	Δανιὴλ ἐπίσκοπος Καρρῶν, Εἰρηναῖός τε
[1, 13]	ἐξῃτήσατο παρὰ τῶν Ἀντιοχέων λαβεῖν.	Καὶ	δεήσεις οἱ τῆς Ἀντιόχου πρὸς
[1, 19]	ἣ καὶ διήρκεσε μέχρι δύο	καὶ	δέκα ἐτῶν τῆς Ἀναστασίου βασιλείας·
[1, 20]	ἡμῶν πόλιν, ἐνταῦθά τε γίνεται	καὶ	δημηγορήσασα πρὸς τὸν ἐνταῦθα λεὼν
[1, 16]	κατὰ τὸ τέμενος τεθέντων. Ὅθεν	καὶ	δημοτελὴς ἑορτὴ καὶ πάνδημος εὐφροσύνη
[1, 4]	Νεστόριον, προτρέποντες τοῖς ἐπαγομένοις ἀπολογήσασθαι.	Καὶ	δῆτα κατὰ τὴν προτεραίαν ὑποσχόμενος
[1, 16]	ἐν τῷ τῆς Ῥώμης ἀμφιθεάτρῳ,	καὶ	διὰ τῶν ὑπολειφθέντων ἁδροτέρων ὀστῶν,
[1, 6]	ὑπὲρ τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν, ἵνα	καὶ	διαβόητον ἔχωσιν εἰς αἰῶνα τὴν
[1, 21]	διέθηκε· καὶ περὶ διαφόρου βιοτῆς	καὶ	διαίτης τῶν ἐν Παλαιστίνῃ μοναχῶν.
[1, 7]	τὸν Νεστόριον καταδικασθῆναι. Γράφει δὲ	καὶ	διαλεκτικῶς ἕτερον λόγον πρός τινα
[1, 7]	ἡμῖν ἀναλαβόντων ἀπολελύμεθα, μετὰ τοῦ	καὶ	διαμαρτυρίαις ἡμᾶς ἀπειλητικαῖς καταπλῆξαι διὰ
[1, 21]	πρὸς θεὸν λιτὰς διημερεύουσί τε	καὶ	διανυκτερεύουσιν, οὕτω σφᾶς ἐκθλίβοντες, οὕτω
[1, 4]	ἐκθεμένων πίστιν, ἐνταγέντων γε μὴν	καὶ	διαφόρων ἐκφρόνως βλασφημηθέντων παρὰ τοῦ
[1, 21]	λοιπὸν οὐ συμβαινούσης ἀνθρώποις· οὓς	καὶ	διδράσκουσιν ἰδόντες, καὶ διωκόμενοι ἢ
[1, 6]	πλουσίᾳ χειρὶ διανέμει τὰ ἀγαθά,	καὶ	δίδωσι μὲν κατακρατεῖν τῶν ἀνθεστηκότων,
[1, 7]	οὐ δεδήλωται τοῖς ἱστορήσασιν· ἃ	καὶ	διέπεσεν ἄν, καὶ τέλεον διερρύη
[1, 13]	τούτοις τοῖς χρόνοις ἤκμασέ τε	καὶ	διεφάνη καὶ Συμεώνης, ὁ τῆς
[1, 19]	πρεσβευσαμένοις αὐτοῖς εἰρήνην χαρίσασθαι, ἣ	καὶ	διήρκεσε μέχρι δύο καὶ δέκα
[1, 5]	καθαίρεσιν. Μετὰ γοῦν τὴν ἐννομωτάτην	καὶ	δικαίαν ταύτην ἀπόφασιν ἐφίσταται τῇ
[1, 20]	Στράβωνι τῷ γεωγράφῳ, Φλέγοντί τε	καὶ	Διοδώρῳ τῷ ἐκ Σικελίας, Ἀρριανῷ
[1, 6]	φραγμοῦ, καὶ πέπαυται τὸ λυποῦν,	καὶ	διχονοίας ἁπάσης ἀνῄρηται τρόπος, τοῦ
[1, 21]	γε κορεσθῆναι· πεινῆν δὲ αὐτοῖς	καὶ	διψῆν ὁ σφῶν ἐγκελεύεται νόμος,
[1, 21]	ἀνθρώποις· οὓς καὶ διδράσκουσιν ἰδόντες,	καὶ	διωκόμενοι ἢ τῇ ὠκύτητι τῶν
[1, 10]	αὐτὸν ἱερέων. Συνῆν δὲ τούτοις	καὶ	Δόμνος ὁ μετὰ Ἰωάννην Ἀντιοχείας
[1, 10]	Κυρεστῶν ἐπισκοπήσας Θεοδώρητος, καὶ μὴν	καὶ	Δόμνος ὁ τῆς Ἀντιοχέων. Ἐφ´
[1, 1]	μὴ τὴν αὐτὴν ὁμολογίαν τε	καὶ	δοξολογίαν ὁμοφώνως ἄμφω τῷ θεῷ
[1, 7]	ἐκ τῶν Βλεμμύων, παρ´ ὧν	καὶ	δορυάλωτος ἔτυχε γεγονώς, θεσπίσμασι δὲ
[1, 6]	ταῖς ἱεραῖς φωναῖς οὕτω τε	καὶ	ἑαυτοὺς φρονοῦντας εὑρίσκοντες εἷς γὰρ
[1, 4]	δὲ καὶ πολλῶν ῥήσεων ἁγίων	καὶ	ἐγκρίτων πατέρων τὴν ὀρθὴν καὶ
[1, 20]	καὶ Ἰουλιανῷ τοῖς παναρίστοις σοφισταῖς.	Καὶ	εἰκόνι ἐκ χαλκοῦ τεχνικῶς ἠσκημένῃ
[1, 6]	τὰ μεταξὺ σκάνδαλα περιελὼν ὁμονοίᾳ	καὶ	εἰρήνῃ στεφανώσῃ τάς τε παρ´
[1, 4]	κατεπειχθέντες ἀπό τε τῶν κανόνων	καὶ	ἐκ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ ἁγιωτάτου
[1, 4]	τῶν συγγραμμάτων τῶν καὶ ἀναγνωσθέντων,	καὶ	ἐκ τῶν ἀρτίως παρ´ αὐτοῦ
[1, 0]	ἀξίων διαλάθοι ὑπὸ τῇ ἀνειμένῃ	καὶ	ἐκλύτῳ ῥαθυμίᾳ καὶ τῇ ταύτης
[1, 17]	καὶ τὰ πολλὰ Βιθυνίας τε	καὶ	Ἑλλησπόντου, Φρυγίας τε ἑκατέρας. Ὃ
[1, 17]	τε γῆν καὶ κατὰ θάλασσαν·	καὶ	ἐνίας μὲν τῶν πηγῶν ξηρὰς
[1, 11]	καὶ ἐς τὰ μάλιστα σεμνύνειν	καὶ	ἐξαίρειν βουλόμενοι ἢ τῇδε ἢ
[1, 17]	Θεοδοσίου τὰ σκῆπτρα διέποντος, μέγιστος	καὶ	ἐξαίσιος καὶ τοὺς προλαβόντας νικῶν
[1, 6]	τοῦ Ἐμέσης εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἐλθόντος,	καὶ	ἔπαινος Κυρίλλου διὰ τὴν ἐπιστολήν.
[1, 13]	ἐν δὲ κίοσι βραχυτέροις ἑπτά,	καὶ	ἐπὶ τεσσαρακοντάπηχυν ἔτη τριάκοντα. Τούτου
[1, 17]	τε ἑκατέρας. Ὃ δὴ πάθος	καὶ	ἐπὶ χρόνον τῆς γῆς ἐπεκράτησεν,
[1, 17]	τῶν Σκυθῶν βασιλέως· ὃν περιέργως	καὶ	ἐς τὰ μάλιστα λογίως Πρίσκος
[1, 11]	ἀνεξιχνίαστον τοῦ θεοῦ φιλανθρωπίαν ἐρευνῶντες	καὶ	ἐς τὰ μάλιστα σεμνύνειν καὶ
[1, 17]	βασιλέως, καὶ ὅπως τὰ ἑῷα	καὶ	ἑσπέρια κατέστρεψε· καὶ περὶ τοῦ
[1, 17]	ὅπως τε κατὰ τῶν ἑῴων	καὶ	ἑσπερίων ἐπεστράτευσε μερῶν, οἵας τε
[1, 15]	δ´ οὖν αὐτῷ πολλὰ μὲν	καὶ	ἕτερα πάσης ὠφελείας ἔμπλεα· γέγραπται
[1, 12]	λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται δὲ αὐτῷ	καὶ	ἕτεραι νομοθεσίαι τῆς ἡμετέρας ἕνεκα
[1, 21]	τὸν θεὸν ἐντεύξεις ποιοῦνται. Ἀτὰρ	καὶ	ἕτερον εἶδος αὐτοῖς ἐπενοήθη, πάσης
[1, 21]	λαθεῖν ἑαυτοῖς πορίζονται. Λέξω δὲ	καὶ	ἕτερον, ὃ μικροῦ με διέλαθε,
[1, 14]	κεφαλῆς τοῦ ἁγίου. Φέρε δὲ	καὶ	ἕτερον ὃ τεθέαμαι, τῇ ἱστορίᾳ
[1, 21]	τοῦ σωτῆρος πέπραχε θεοῦ, ὥστε	καὶ	εὐαγῆ δείμασθαι φροντιστήρια καὶ τὰς
[1, 20]	~κʹ Περὶ τῆς βασιλίσσης Εὐδοκίας	καὶ	Εὐδοξίας τῆς θυγατρός, καὶ ὅπως
[1, 11]	λεγόμενα, καὶ πρὸς μίαν ἀπεξεσμένην	καὶ	εὐθεῖαν ὁδὸν ὑπαντήσῃ. Διὸ καὶ
[1, 6]	ἔχωσιν εἰς αἰῶνα τὴν δόξαν	καὶ	εὐκλεεστάτην ἀποφήνωσι τὴν ἑαυτῶν βασιλείαν·
[1, 11]	κἀκεῖθεν πρὸς τὸ δέον τε	καὶ	εὐσεβὲς αἰχμαλωτίσῃ τὰ λεγόμενα, καὶ
[1, 10]	ἀνείληπται· κατακρίνεται δὲ καθαιρέσεως Φλαβιανὸς	καὶ	Εὐσέβιος ὁ τοῦ Δορυλαίου πρόεδρος.
[1, 19]	ἐπιτέτμηται δὲ εὖ μάλα κομψῶς	καὶ	Εὐσταθίῳ τῷ ἐξ Ἐπιφανείας τῷ
[1, 13]	μάρτυρος ἐπὶ ῥήματος ἱκετεύειν τε	καὶ	εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ τῆς
[1, 18]	Κατὰ τούτους τοὺς χρόνους Μεμνόνιος	καὶ	Ζωΐλος καὶ Κάλλιστος παρὰ Θεοδοσίου
[1, 10]	τῷ εὐλαβεστάτῳ ἀρχιμανδρίτῃ παρόντων μὲν	καὶ	ἡσυχαζόντων, τάξιν δὲ δικαστῶν μὴ
[1, 19]	δυνάμεις ἐκπέμψας κατὰ γῆν τε	καὶ	θάλασσαν πεζικῷ τε καὶ νηΐτῃ
[1, 11]	ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται.	Καὶ	θαυμάσαι κἀν τούτῳ ἔστι τὴν
[1, 22]	τισι δοκεῖ πρὸ τῆς Εὐδοκίας,	καὶ	Θεοδοσίου, τὴν βασιλείαν ὀκτὼ καὶ
[1, 13]	θείας χάριτος ἐνέσκηψε δύναμις, ὡς	καὶ	Θεοδοσίου τοῦ αὐτοκράτορος τεθεσπικότος τοῖς
[1, 13]	γέγραφε δὲ καὶ λογίως ἀπέθετο	καὶ	Θεοδώρητος, ὁ τὴν Κυρεστῶν ἐπισκοπήσας,
[1, 3]	ἠθροίσθη, ὑστερήσαντος Ἰωάννου τοῦ Ἀντιοχείας	καὶ	Θεοδωρήτου. Ὧν ἐπειδὴ Κύριλλος, ὁ
[1, 0]	οὖν τῷ Παμφίλου, Σωζομενῷ τε	καὶ	Θεοδωρήτῳ καὶ Σωκράτει ἄριστα πάντων
[1, 2]	πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἀπαίροντι, ὅτε	καὶ	Θεοδώρῳ κατὰ τὴν Μοψουεστίαν συντυχὼν
[1, 7]	τετίμηται, ὁ μὲν ὡς βλάσφημος	καὶ	θεομάχος κατακέκριται, ὁ δὲ ὡς
[1, 21]	καὶ ψυχὴ διακυβερνῴη τὰ κάλλιστα	καὶ	θεὸν ἀρέσκοντα νουνεχῶς ἐκλεγομένη τε
[1, 4]	τοὺς παρ´ ἡμῶν ἀποσταλέντας ἁγιωτάτους	καὶ	θεοσεβεστάτους ἐπισκόπους προσδεξαμένου, ἀναγκαίως ἐχωρήσαμεν
[1, 6]	τοῦτο ἡμᾶς καὶ τῶν εὐσεβεστάτων	καὶ	θεοφιλεστάτων βασιλέων, οἳ προγονικῆς εὐσεβείας
[1, 21]	εἰπεῖν, ἐν τούτῳ τῷ παναρίστῳ	καὶ	θεοφόρῳ βίῳ ἡ ἀρετὴ τῇ
[1, 21]	ζῆν ἐντεῦθεν ποριζόμενοι, ὥστε χρόνῳ	καὶ	θηρίοις συναφομοιοῦσθαι, τῆς τε ἰδέας
[1, 10]	τοῦ Δορυλαίου πρόεδρος. Κατὰ ταύτην	καὶ	Ἴβας τῶν Ἐδεσηνῶν ἐπισκοπήσας ἀποκηρύσσεται·
[1, 7]	ἐν Ἐφέσῳ κεκινημένων, Ὄασιν τὴν	καὶ	Ἴβιν ἐκ θεσπίσματος βασιλικοῦ κατοικοῦμεν.
[1, 16]	Θεοδοσίου ἐν Ἀντιοχείᾳ κατετέθη. Τότε	καὶ	Ἰγνάτιος ὁ θεσπέσιος, ὡς Ἰωάννῃ
[1, 2]	περὶ τούτων ἐνιστάμενος. Καί που	καὶ	ἰδίας παρεντιθείς τε καὶ παρεγγράφων
[1, 20]	θυγατρός, καὶ ὅπως εἰς Ἀντιόχειαν	καὶ	Ἱεροσόλυμα ἀφίκετο. Οὗτος τοίνυν ὁ
[1, 11]	τις δικαίως καὶ Φαλλοὺς αὐτῶν	καὶ	Ἰθυφάλλους καὶ Φαλλαγώγια καὶ Πρίαπον
[1, 20]	πρός γε Οὐλπιανῷ Λιβανίῳ τε	καὶ	Ἰουλιανῷ τοῖς παναρίστοις σοφισταῖς. Καὶ
[1, 10]	Ἰωάννην Ἀντιοχείας πρόεδρος, καὶ μὴν	καὶ	Ἰούλιος ἐπίσκοπος, τόπον πληρῶν Λέοντος
[1, 15]	Ἐπὶ τῆς αὐτῆς διέπρεπε βασιλείας	καὶ	Ἰσίδωρος, οὗ κλέος εὐρὺ κατὰ
[1, 7]	τῆς οἰκείας βλασφημίας ἠρέμησεν, ὡς	καὶ	Ἰωάννην τὸν τῆς Ἀντιόχου πρόεδρον
[1, 5]	γράμμασι χρησαμένου πρός τε Κύριλλον	καὶ	Ἰωάννην τοὺς ἐπισκόπους, συμβαίνουσι πρὸς
[1, 5]	Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως συμβαίνουσι Κύριλλος	καὶ	Ἰωάννης, κυρώσαντες ἔτι καὶ τὴν
[1, 19]	γεγόνασιν, Οὐαλεντινιανοῦ Ῥώμης βασιλεύοντος· ἃς	καὶ	καθεῖλε Θεοδόσιος μεγάλας δυνάμεις ἐκπέμψας
[1, 11]	πρεσβεύσειε. Καὶ τὰ μὲν συνεκτικὰ	καὶ	καίρια πᾶσι κοινῶς ὡμολόγηται. Τριὰς
[1, 22]	τέμενος μέγιστον ἀνίστη, ἐξοχῇ τε	καὶ	κάλλει προὖχον, τοῦ πρώτου διακόνων
[1, 18]	τῶν ποικίλων παθημάτων ἐνήλλαξεν. Ἀτὰρ	καὶ	Κάλλιστος μεγαλοπρεπῆ τε καὶ περιφανῆ
[1, 18]	τοὺς χρόνους Μεμνόνιος καὶ Ζωΐλος	καὶ	Κάλλιστος παρὰ Θεοδοσίου κατὰ τὴν
[1, 21]	αὐτοῖς ἐπενοήθη, πάσης ἀνδρείας τε	καὶ	καρτερίας δύναμιν ἐκβαῖνον. Ἐς ἔρημον
[1, 17]	γενέσθαι πάθη ἀνά τε γῆν	καὶ	κατὰ θάλασσαν· καὶ ἐνίας μὲν
[1, 13]	τοῦτον διαρπάζοιεν. Θαυμάτων τοίνυν μεγίστων	καὶ	κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν γενομένων, κομίζεται
[1, 16]	τὴν πόλιν ἐπ´ ὀχήματος ἐνεχθέντων	καὶ	κατὰ τὸ τέμενος τεθέντων. Ὅθεν
[1, 11]	ὑπὲρ τῶν ἐν ἡμῖν διαφορῶν,	καὶ	κατάγελως τῶν Ἑλληνικῶν ὕθλων. Μή
[1, 7]	ἄν, καὶ τέλεον διερρύη τε	καὶ	κατεπόθη τῷ χρόνῳ μηδὲ ψιλῶς
[1, 7]	ὀρθῶν δογμάτων πρόμαχος ᾄδεταί τε	καὶ	κηρύσσεται; Ὡς ἂν τοίνυν μὴ
[1, 4]	μητρόπολιν καὶ προσμαρτυρηθέντων, δυσσεβῶς φρονοῦντα	καὶ	κηρύττοντα, ἀναγκαίως κατεπειχθέντες ἀπό τε
[1, 19]	ἅλωσιν Ἀμίδης συνεγράψατο. Τότε φασὶ	καὶ	Κλαυδιανὸν καὶ Κῦρον τοὺς ποιητὰς
[1, 21]	δοκεῖν καὶ τὴν ἑνὸς ἁπάντων.	Καὶ	κοινὴ τράπεζα παρατίθεται οὐκ ὄψοις
[1, 11]	μέθης ἔξαρχον οἰνοφλυγίας τε αὖ	καὶ	κραιπάλης καί γε ἑωλοκρασίας, καὶ
[1, 3]	διεστώσης τῆς Κωνσταντίνου φθάνει πάντας.	Καὶ	Κύριλλος δὲ καὶ οἱ ἀμφ´
[1, 6]	τούτου φερόμενον λόγον ὁμιλήσαντος, ὁπηνίκα	καὶ	Κύριλλος τὴν ἐπιστολὴν Ἰωάννου εὖ
[1, 19]	συνεγράψατο. Τότε φασὶ καὶ Κλαυδιανὸν	καὶ	Κῦρον τοὺς ποιητὰς ἀναδειχθῆναι, Κῦρον
[1, 1]	ἐξώσει γε φρυαττόμενος, ἀλλ´ εἰ	καὶ	λέξιν τινὰ παραχαράττειν οἷός τε
[1, 13]	τὸ αὐτοῦ πανάγιον σῶμα· ὃ	καὶ	Λέων ὁ αὐτοκράτωρ ἐξῃτήσατο παρὰ
[1, 13]	τῶν αὐτοπτῶν γενομένων· γέγραφε δὲ	καὶ	λογίως ἀπέθετο καὶ Θεοδώρητος, ὁ
[1, 15]	τεκμηριοῦσι μὲν αἱ κομψῶς αὐτῷ	καὶ	λογίως μετὰ τὴν ἱερωσύνην πεποιημέναι
[1, 15]	κατὰ τὴν ποίησιν, ἔργῳ τε	καὶ	λόγῳ παρὰ πᾶσι διαβόητος· ὃς
[1, 13]	ἀμφ´ αὐτὸν στρατιωτικῶν τελῶν τε	καὶ	λοιπῶν, κατὰ τὴν αὐτοῦ μάνδραν
[1, 1]	χαλκευθείσαις πέδαις, Εὐνομίου τε αὖ	καὶ	Μακεδονίου ὑπὸ τοῦ παναγίου πνεύματος
[1, 2]	τοῖς ὀρθοῖς προσετίθετο δόγμασιν, ἀλλὰ	καὶ	μάλα ἀτεχνῶς τοῖς εἰρημένοις Ἀναστασίῳ
[1, 22]	προὖχον, τοῦ πρώτου διακόνων τε	καὶ	μαρτύρων Στεφάνου, οὔτι στάδιον Ἱεροσολύμων
[1, 0]	τε τοῖς θεσπεσίοις ἀποστόλοις ἀτὰρ	καὶ	μάρτυσι διαθλεύουσι κατώρθωτο, ἢ εἴ
[1, 16]	ἀλιτήριος, ἡ θεοστυγὴς τυραννίς, ἄκων	καὶ	μαστιζόμενος, ἐπειδὴ μὴ ὁ Δαφναῖος
[1, 7]	ὁ δὲ ὡς μεγαλόφωνος κῆρυξ	καὶ	μέγας τῶν ὀρθῶν δογμάτων πρόμαχος
[1, 6]	ἡμῖν καὶ παρ´ ὑμῖν ἐκκλησίας.	Καὶ	μεθ´ ἕτερα· „Ὅτι δὲ περιττὴ
[1, 7]	Νουβαδῶν πλήθους ἐπ´ αὐτὴν ἀναδραμόντος	Καὶ	μεθ´ ἕτερα· „Τούτων δὲ οὕτως
[1, 5]	τοὺς ἀμφ´ αὐτὸν καθαιρεῖ Κύριλλον	καὶ	Μέμνονα. Ἐκ δὲ λιβέλλων ἐπιδεδομένων
[1, 5]	Ἰωάννης καθαιρεῖ Κύριλλον τὸν Ἀλεξανδρείας	καὶ	Μέμνονα τὸν Ἐφέσου· οὓς ἡ
[1, 18]	ἐξεπέμφθησαν, τὴν ἡμετέραν θρησκείαν διαπρέποντες.	Καὶ	Μεμνόνιος μὲν εὐπρεπῶς τε καὶ
[1, 5]	δὲ λιβέλλων ἐπιδεδομένων παρὰ Κυρίλλου	καὶ	Μέμνονος τῇ ἅμα σφίσι συναθροισθείσῃ
[1, 4]	τῆς ζητήσεως οἱ συνελθόντες ἀντελαμβάνοντο.	Καὶ	Μέμνονος τοῦ τῆς Ἐφεσίων προέδρου
[1, 5]	ἀπολύονται μὲν τῆς καθαιρέσεως Κύριλλος	καὶ	Μέμνων, ἀποκρίνονται δὲ τῆς ἁγίας
[1, 13]	κάτω βρίθουσαν τὰ μετέωρα διώκει·	καὶ	μέσον οὐρανοῦ καὶ τῶν ἐπὶ
[1, 7]	τετάρτην πάλιν ἀφειδῶς ἄλλο συνετίθετο.	Καὶ	μετ´ ὀλίγα· „Ἀλλ´ ἀρκέσθητι τοῖς
[1, 8]	~ηʹ Ὡς μετὰ Νεστόριον Μαξιμιανός,	καὶ	μετὰ τοῦτον Πρόκλος, εἶτα Φλαβιανὸς
[1, 13]	γενόμενος ἐντυγχάνει τε τῷ θεῷ	καὶ	μετὰ τῶν ἀγγέλων δοξολογεῖ, ἐκ
[1, 20]	παῖδες Ἀντιοχέων αὐτὴν τετιμήκασιν, ἣ	καὶ	μέχρις ἡμῶν σώζεται. Ἐξ ἧς
[1, 16]	τῆς πόλεως παμμεγέθης ἀνίστατο, ὁ	καὶ	μέχρις ἡμῶν σωζόμενος, ἵνα λοιπὸν
[1, 21]	βουλομένη, τοῖς ἱστορήσασι καταλειπτέον, εἰ	καὶ	μὴ ἀληθίζεσθαί μοι δοκοῦσιν. Ὅμως
[1, 0]	τετύχηκε λόγου, ἔδοξέ μοι, εἰ	καὶ	μὴ δεινὸς ἐγὼ τὰ τοιαῦτα,
[1, 7]	κατὰ τὸ τοῖς νόμοις δοκοῦν,	καὶ	μὴ ἐπιδοῦναι κακοτεχνίαις ἀνθρώπων αἰχμάλωτον
[1, 0]	ἐντυγχάνοντας θρησκεύειν τὰ ἡμέτερα, εἰ	καὶ	μὴ λίαν ἀκριβεῖς οἶδε ποιεῖνΕὐσεβίῳ
[1, 21]	ἑκατέρας τε μετέχειν ἐθέλειν φύσεως	καὶ	μὴ μιᾶς εἶναι. Συνελόντι τοίνυν
[1, 13]	τοῦ ἰδίου θελήματος δοῦλος γένοιτο	καὶ	μὴ πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν ἰθυδρομήσοι,
[1, 11]	ἀλογώτατος μεταβληθείς, ἀνδρόγυνος γίνεται, εἰ	καὶ	μὴ τὴν γαστέρα, ἀλλὰ γοῦν
[1, 21]	ὡς καὶ τῆς φύσεως τυραννῆσαι,	καὶ	μηδὲ τῇ ὄψει, μηδὲ τῇ
[1, 0]	οὓς καὶ παρ´ ὧν ἐγένοντο,	καὶ	μηδὲν τῶν μνήμης ἀξίων διαλάθοι
[1, 10]	ὁ τῆς Κυρεστῶν ἐπισκοπήσας Θεοδώρητος,	καὶ	μὴν καὶ Δόμνος ὁ τῆς
[1, 10]	ὁ μετὰ Ἰωάννην Ἀντιοχείας πρόεδρος,	καὶ	μὴν καὶ Ἰούλιος ἐπίσκοπος, τόπον
[1, 22]	μοι λέλεκται, τοιαῦτα φροντιστήρια δειμαμένη,	καὶ	μὴν καὶ τὰ τείχη πρὸς
[1, 7]	παραγάγωμεν τὰ περὶ τούτων διδάσκοντα.	Καί	μοι τῆς σῆς ἐπιστολῆς ἀνάγνωθι
[1, 21]	καὶ πεμπταῖοι ἢ καὶ πρός,	καὶ	μόλις τῆς ἀναγκαίας μεταλαμβάνουσι τροφῆς.
[1, 21]	γὰρ κεκαυμένην σφᾶς αὐτοὺς ἀφέντες	καὶ	μόνα τὰ τῆς φύσεως ἀναγκαῖα
[1, 11]	Τριὰς γὰρ ἡμῖν τὸ προσκυνούμενον,	καὶ	μονὰς τὰ δοξολογούμενα, ὅ τε
[1, 21]	εἰς τοσοῦτον χορηγουμένοις ὅσον ἀποζῆν	καὶ	μόνον. Κοινὰς δὲ τὰς πρὸς
[1, 11]	τὰ ὀνείδη κοινῶς πίνοιεν. Ὃς	καὶ	μυρίοις ἄλλοις ἀτοπήμασι καὶ παρὰ
[1, 21]	χάριτος, ὥστε ζωὴν ἐν αὐτοῖς	καὶ	νέκρωσιν συνοικεῖν, τἀναντία καὶ τῇ
[1, 3]	τὸ ζωοποιὸν ἡμῖν ἐπεφοίτησε πνεῦμα.	Καὶ	Νεστόριος μὲν οὐ μακρὰν τῆς
[1, 7]	πυλῶν τῆς νῦν Θεουπολιτῶν διάκειται	καὶ	Νεστορίῳ μὲν ἐπὶ λέξεως οὐκ
[1, 16]	τιμᾷ μεταθέσει τὸν ἅγιον, ὅτε	καὶ	νεὼς αὐτῷ πρὸ τῆς πόλεως
[1, 19]	τε καὶ θάλασσαν πεζικῷ τε	καὶ	νηΐτῃ στρατῷ. Οὕτω δὲ καὶ
[1, 7]	διὰ τῆς καταστροφῆς διηγούμενός τε	καὶ	νομοθετῶν ποῖα τὰ ἐπίχειρα καθεστᾶσι
[1, 7]	ὥστε τὴν τῷ θεῷ δοκοῦσαν	καὶ	νῦν ἐξενεχθῆναι περὶ ἡμῶν διατύπωσιν.
[1, 7]	πατρὸς συμβουλεύματα. Εἰ δὲ ἀγανακτήσειας	καὶ	νῦν ὡς τὸ πρότερον, πρᾶττε
[1, 13]	τοῦ θεοῦ γέγονε Συμεώνης. Ταύτῃ	καὶ	ὁ ἐκ σιδήρου πεποιημένος κλοιὸς
[1, 10]	ἐπισκοπήσαντος. Καθαιρεῖται δὲ παρ´ αὐτῶν	καὶ	ὁ τῆς Κυρεστῶν ἐπισκοπήσας Θεοδώρητος,
[1, 7]	τοῦ δοκοῦντος λόγος οὐδεὶς δυνατώτερος.	Καὶ	ὅδε μὲν οὕτω κἀν τοῖς
[1, 5]	καὶ πάσης αὐθεντίας ἱερατικῆς Ἰωάννης	καὶ	οἱ ἀμφ´ αὐτὸν ἱερεῖς. Καὶ
[1, 3]	φθάνει πάντας. Καὶ Κύριλλος δὲ	καὶ	οἱ ἀμφ´ αὐτὸν πρὸ τῆς
[1, 11]	τῶν οἰκείων παθῶν χειροτονοῦντές τε	καὶ	ὀνομάζοντες, ἵνα συγγνώμην ταῖς οἰκείαις
[1, 0]	εἰδέναι τί τε καὶ ὅτε,	καὶ	ὅποι καὶ ὅπως, καὶ πρὸς
[1, 1]	Ὅπως δὲ τούτων ἕκαστον ἐπράχθη	καὶ	ὅποι τετελεύτηκεν, ἐν τοῖς ἰδίοις
[1, 13]	τοῦ σχήματος κηρύσσοντες οἷός τε	καὶ	ὁπόσος καὶ πηλίκος ὁ ἄνθρωπος
[1, 5]	Ἰωάννην καὶ τοὺς μετ´ αὐτοῦ.	Καὶ	ὅπως διὰ Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως
[1, 20]	Εὐδοκίας καὶ Εὐδοξίας τῆς θυγατρός,	καὶ	ὅπως εἰς Ἀντιόχειαν καὶ Ἱεροσόλυμα
[1, 3]	μέγας Κύριλλος τῷ Νεστορίῳ ἔγραψε,	καὶ	ὅπως ἡ τρίτη σύνοδος ἐν
[1, 0]	τε καὶ ὅτε, καὶ ὅποι	καὶ	ὅπως, καὶ πρὸς οὓς καὶ
[1, 9]	~θʹ Περὶ τοῦ δυστυχοῦς Εὐτυχοῦς,	καὶ	ὅπως παρὰ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως καθῃρέθη
[1, 17]	Περὶ Ἀττίλα τοῦ Σκυθῶν βασιλέως,	καὶ	ὅπως τὰ ἑῷα καὶ ἑσπέρια
[1, 7]	αἰχμάλωτον ἢ πρόσφυγα βασιλείας ῥωμαϊκῆς.	Καὶ	ὅρκους ἐπαγαγὼν ᾔτησεν οὕτως· „Ἀνενεγκεῖν
[1, 17]	καὶ ὅσας πόλεις ἑλὼν κατήγαγε,	καὶ	ὅσα πεπραχὼς τῶν ἐντεῦθεν μετέστη.
[1, 15]	πρὸς αὐτὸν Θεοδόσιον προσφωνητικὸς λόγος,	καὶ	ὅσα τῶν ἐκείνου χρηστῶν φέρεται
[1, 17]	ἑσπερίων ἐπεστράτευσε μερῶν, οἵας τε	καὶ	ὅσας πόλεις ἑλὼν κατήγαγε, καὶ
[1, 15]	ἐψεύσθησαν τῆς ἐλπίδος. Οἷος γὰρ	καὶ	ὅσος γέγονε, τεκμηριοῦσι μὲν αἱ
[1, 21]	τῶν ἄλλων ἡδυσμάτων, λαχάνοις δὲ	καὶ	ὀσπρίοις μόνοις δεξιουμένη εἰς τοσοῦτον
[1, 0]	μέχρις ἡμῶν εἰδέναι τί τε	καὶ	ὅτε, καὶ ὅποι καὶ ὅπως,
[1, 21]	Εὐδοκία ἐν Ἱεροσολύμοις δὶς ἀφικνεῖται.	Καὶ	ὅτου μὲν χάριν ἢ τί
[1, 3]	Νεστόριός τε αὖ τούτοις ἀντέπιπτε,	καὶ	οὐδὲ τοῖς Κυρίλλῳ οὐδὲ τοῖς
[1, 11]	ἢ τῇδε ἢ ἐκεῖσε τρεπόμεθα.	Καὶ	οὐδεὶς {ἀδύνατον} τῶν αἱρέσεις παρὰ
[1, 7]	παρὰ Θεοδοσίου προσπάσχοντός οἱ ἐξηλάθη,	καὶ	οὐδεμιᾶς φειδοῦς τετυχηκὼς τοσούτοις ἐξοστρακισμοῖς
[1, 14]	μνημείοις. Εἰσὶ δὲ οἳ λέγουσι,	καὶ	οὐκ ἀπιστητέον τῷ θαύματι ἔκ
[1, 1]	νῦν τέθηπέ τε καὶ περιπτύσσεται,	καὶ	οὐκ εἰ τοῦ παντὸς ἐξώσει
[1, 6]	ἕτερα· „Ὅτι δὲ περιττὴ παντελῶς	καὶ	οὐκ εὐάφορμος τῆς ἐκκλησίας ἡ
[1, 15]	χάριτος μηδὲν ἐλλειπὲς ἔχειν ἀνεχομένης·	καὶ	οὐκ ἐψεύσθησαν τῆς ἐλπίδος. Οἷος
[1, 10]	λοιπὸν γέγονεν οὐκ ἔστιν εὑρεῖν.	Καὶ	οὕτω μὲν τὸ ἐν Ἐφέσῳ
[1, 7]	φειδοῦς τετυχηκὼς τοσούτοις ἐξοστρακισμοῖς κατεκρίθη,	καὶ	οὕτω τὸν τῇδε κατέλυσε βίον·
[1, 21]	κἂν ἔξωροι τὴν ἡλικίαν ὦσι.	Καὶ	οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος συμπλέκεται βίος,
[1, 13]	σῶμα, ὅπως ἡμῖν γένηται τεῖχος	καὶ	ὀχύρωμα. Οἷς καὶ πεισθεὶς ἐνδούς
[1, 14]	πολλάκις, παυόμενόν τε αὖ συχνῶς	καὶ	πάλιν ἐξαπίνης φαινόμενον· ὃ δὴ
[1, 11]	καὶ Φαλλαγώγια καὶ Πρίαπον ὑπερμεγέθη	καὶ	Πᾶνα ἀσχήμονι μορίῳ τιμώμενον καὶ
[1, 16]	τεθέντων. Ὅθεν καὶ δημοτελὴς ἑορτὴ	καὶ	πάνδημος εὐφροσύνη μέχρις ἡμῶν τελεῖται,
[1, 13]	καὶ Συμεώνης, ὁ τῆς ὁσίας	καὶ	πάντα ἀοιδίμου μνήμης, πρῶτος τὴν
[1, 7]	αὐτόθι διατρίψας παντοίας ἔτυχε τιμῆς	καὶ	παντοίων γερῶν ἀπέλαυσε, καὶ ὡς
[1, 4]	Νεστόριον τοῦ τε ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος	καὶ	παντὸς συλλόγου ἱερατικοῦ. ~εʹ Ὡς
[1, 13]	τοῖς τῆς ἁγίας ἐρήμου κατειλήφαμεν,	καὶ	παρ´ αὐτῶν παρειλήφαμεν. Ὅτε δ´
[1, 7]	ἀνενεχθεῖσι παρὰ τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας	καὶ	παρ´ ἡμῶν δὲ δι´ ὧν
[1, 6]	στεφανώσῃ τάς τε παρ´ ἡμῖν	καὶ	παρ´ ὑμῖν ἐκκλησίας. Καὶ μεθ´
[1, 0]	καὶ ὅπως, καὶ πρὸς οὓς	καὶ	παρ´ ὧν ἐγένοντο, καὶ μηδὲν
[1, 7]	Κυρίλλου τεχνάζοντος, τί δή ποτε	καὶ	παρὰ Θεοδοσίου προσπάσχοντός οἱ ἐξηλάθη,
[1, 11]	Ὃς καὶ μυρίοις ἄλλοις ἀτοπήμασι	καὶ	παρὰ τοῖς οὐδέσι τῶν ἀνθρώπων
[1, 15]	ἐς τὸ ἀκρότατον ἐξήσκησεν ὡς	καὶ	παρὰ Χριστιανῶν θαυμασθῆναι τῶν μὴ
[1, 9]	κληθεὶς Εὐτυχὴς οὐκ ἐλήλυθε, τάδε	καὶ	παραγενόμενος ἑάλω· εἰρήκει γάρ· „Ὁμολογῶ
[1, 6]	συγχαίροντες, ὅτι ταῖς θεοπνεύστοις γραφαῖς	καὶ	παραδόσει τῶν ἁγίων ἡμῶν πατέρων
[1, 21]	ἐπανίασιν ἐν μέσοις τοῖς θορύβοις·	καὶ	παραφόρους σφᾶς ἀπαγγέλλοντες, οὕτω τὴν
[1, 2]	που καὶ ἰδίας παρεντιθείς τε	καὶ	παρεγγράφων δόξας καὶ τὸν τῆς
[1, 18]	ὕλαις ταύτην διακοσμήσας. Ταῦτα, εἰ	καὶ	πάρεργα, τοῖς φιλομαθέσιν οὐκ ἄκομψα.
[1, 11]	ἄλλως ἐκτόπων μυσαττομένην, πορνείαις δὲ	καὶ	πάσαις αἰσχρουργίαις ἡδομένην, καὶ τούτοις
[1, 11]	τοῖς οὐδέσι τῶν ἀνθρώπων ἀπηγορευμένοις	καὶ	πᾶσαν ἀλόγων ἰδέαν ὁ πάντων
[1, 5]	ἀποκρίνονται δὲ τῆς ἁγίας κοινωνίας	καὶ	πάσης αὐθεντίας ἱερατικῆς Ἰωάννης καὶ
[1, 21]	τόπῳ περιορίζεσθαι, πάντων δὲ ἀκούειν	καὶ	πᾶσι συγγίνεσθαι. Εἰσὶ δὲ γονάτων
[1, 20]	ἐκ Σικελίας, Ἀρριανῷ τε αὖ	καὶ	Πεισάνδρῳ τῷ ποιητῇ, καὶ πρός
[1, 13]	γένηται τεῖχος καὶ ὀχύρωμα. Οἷς	καὶ	πεισθεὶς ἐνδούς τε ταῖς δεήσεσι
[1, 21]	νηστείας ἐκτελοῦντες, εἰσὶ δὲ οἳ	καὶ	πεμπταῖοι ἢ καὶ πρός, καὶ
[1, 13]	τὸν βίον διαθλεύων ἔτη ἓξ	καὶ	πεντήκοντα· ἐν μὲν τῷ πρώτῳ
[1, 6]	γὰρ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ,	καὶ	πέπαυται τὸ λυποῦν, καὶ διχονοίας
[1, 1]	εὐπρέπειαν, ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένης	καὶ	πεποικιλμένης τῷ τε ἐραστῇ νυμφίῳ
[1, 21]	τὰ Ἱεροσόλυμα ἡ Εὐδοκία διέθηκε·	καὶ	περὶ διαφόρου βιοτῆς καὶ διαίτης
[1, 9]	παρὰ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως καθῃρέθη Φλαβιανοῦ,	καὶ	περὶ τῆς ἐν Ἐφέσῳ δευτέρας
[1, 11]	ἐξωθήσαντα. Τί δὲ ἂν φαίην	καὶ	περὶ τῆς θεουργηθείσης αὐτοῖς πορνείας,
[1, 17]	τὰ ἑῷα καὶ ἑσπέρια κατέστρεψε·	καὶ	περὶ τοῦ γενομένου ξένου σεισμοῦ
[1, 11]	σωτῆρος ἐνδόντος θεοῦ τῷ αὐτεξουσίῳ	καὶ	περὶ τούτων, ἵνα μᾶλλον ἡ
[1, 18]	Καὶ Μεμνόνιος μὲν εὐπρεπῶς τε	καὶ	περιέργως τὸ καὶ πρὸς ἡμῶν
[1, 1]	ἀντίπαλον εἶχε, νῦν τέθηπέ τε	καὶ	περιπτύσσεται, καὶ οὐκ εἰ τοῦ
[1, 21]	θεὸν ἀρέσκοντα νουνεχῶς ἐκλεγομένη τε	καὶ	περισώζουσα· μακάριοι τῆς ἐνταῦθα διαίτης,
[1, 18]	Ἀτὰρ καὶ Κάλλιστος μεγαλοπρεπῆ τε	καὶ	περιφανῆ οἰκοδομίαν ἀνίστη, ἣν Καλλίστου
[1, 19]	~ιθʹ Περὶ πολέμων διαφόρων Ἰταλικῶν	καὶ	Περσικῶν οἳ ἐπὶ Θεοδοσίου γεγόνασι.
[1, 19]	καὶ νηΐτῃ στρατῷ. Οὕτω δὲ	καὶ	Περσῶν παροινησάντων κεκράτηκε, βασιλεύοντος αὐτῶν
[1, 13]	κηρύσσοντες οἷός τε καὶ ὁπόσος	καὶ	πηλίκος ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ
[1, 2]	ᾧ πάλιν Χριστὸς συμφωνεῖταί τε	καὶ	πιπράσκεται, τὰς φύσεις διαιρούμενός τε
[1, 3]	εὐζώνῳ ἡμερῶν δυοκαίδεκα, τισὶ δὲ	καὶ	πλέον, διεστώσης δὲ καὶ τῆς
[1, 22]	τοιούτοις ἐντυχοῦσα ἡ Θεοδοσίου σύμβιος,	καὶ	πολλά, ὥς μοι λέλεκται, τοιαῦτα
[1, 14]	οὐ δίς, οὐ τρίς, ἀλλὰ	καὶ	πολλάκις, παυόμενόν τε αὖ συχνῶς
[1, 17]	τεῖχος· διαχῆναι δὲ τὴν γῆν	καὶ	πολλὰς κώμας ἐν αὐτῇ καταδῦναι·
[1, 17]	δὲ θάλασσαν ἰχθῦς νεκροὺς ἀποσφενδονήσασθαι,	καὶ	πολλὰς τῶν ἐν αὐτῇ νήσων
[1, 17]	ὡς εἰπεῖν, τὴν οἰκουμένην, ὥστε	καὶ	πολλοὺς τῶν πύργων τῶν ἀνὰ
[1, 4]	πρὸς αὐτ? τόριος, συνυφανθεισῶν δὲ	καὶ	πολλῶν ῥήσεων ἁγίων καὶ ἐγκρίτων
[1, 2]	ἐν τοῖς περὶ τούτων ἐνιστάμενος.	Καί	που καὶ ἰδίας παρεντιθείς τε
[1, 19]	δοκεῖ, αὐτοῦ Βαραράνου βασιλεύοντος, ὡς	καὶ	πρεσβευσαμένοις αὐτοῖς εἰρήνην χαρίσασθαι, ἣ
[1, 11]	αὐτῶν καὶ Ἰθυφάλλους καὶ Φαλλαγώγια	καὶ	Πρίαπον ὑπερμεγέθη καὶ Πᾶνα ἀσχήμονι
[1, 11]	ἀπεξέσθη τε καὶ ἀπετέθη δόγματα,	καὶ	πρὸς αὔξησιν καὶ τὴν εἰς
[1, 13]	μὴ πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν ἰθυδρομήσοι,	καὶ	πρὸς βίας αὐτὸν καθέλκειν. Ὃς
[1, 10]	Καρρῶν, Εἰρηναῖός τε αὖ Τύρου,	καὶ	πρός γε Ἀκυλίνιος Βύβλου. Ἐπράχθη
[1, 20]	αὖ καὶ Πεισάνδρῳ τῷ ποιητῇ,	καὶ	πρός γε Οὐλπιανῷ Λιβανίῳ τε
[1, 4]	τῶν πρὸς Νεστόριον εἰργασμένων αὐτῷ,	καὶ	πρός γε τῶν Νεστορίου πρὸς
[1, 18]	εὐπρεπῶς τε καὶ περιέργως τὸ	καὶ	πρὸς ἡμῶν Ψηφίον ὀνομαζόμενον ἐξ
[1, 21]	δὲ οἳ καὶ πεμπταῖοι ἢ	καὶ	πρός, καὶ μόλις τῆς ἀναγκαίας
[1, 15]	πάσης ὠφελείας ἔμπλεα· γέγραπται δὲ	καὶ	πρὸς Κύριλλον τὸν ἀοίδιμον, ἐξ
[1, 11]	καὶ εὐσεβὲς αἰχμαλωτίσῃ τὰ λεγόμενα,	καὶ	πρὸς μίαν ἀπεξεσμένην καὶ εὐθεῖαν
[1, 0]	ὅτε, καὶ ὅποι καὶ ὅπως,	καὶ	πρὸς οὓς καὶ παρ´ ὧν
[1, 1]	πνεύματος κατὰ τὸν Βόσπορον ἐκβρασθέντων	καὶ	πρὸς τῇ Κωνσταντίνου ἱερᾷ θραυσθέντων
[1, 1]	ἐκκλησίας τὸν πρόσφατον ἀποθεμένης ῥύπον	καὶ	πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἐπαναγομένης εὐπρέπειαν,
[1, 11]	ἄρρητον τοῦ θεοῦ σοφίαν, τοῦ	καὶ	πρὸς τὸν θεσπέσιον Παῦλον εἰρηκότος·
[1, 19]	τοὺς ποιητὰς ἀναδειχθῆναι, Κῦρον δὲ	καὶ	πρὸς τὸν μέγιστον τῶν ὑπάρχων
[1, 1]	τὴν δουλικὴν Ἀρείου μανίαν παραγκωνισάμενος.	Καὶ	προσβαλεῖν μὲν ὡς ἐχθρὸς τῇ
[1, 11]	τῶν δευτέρων τοὺς προτέρους καθαιρούντων,	καὶ	προσεφευρισκόντων ἀεί τι τῇ πίστει
[1, 4]	ῥηθέντων κατὰ τήνδε τὴν μητρόπολιν	καὶ	προσμαρτυρηθέντων, δυσσεβῶς φρονοῦντα καὶ κηρύττοντα,
[1, 10]	Ἰουβεναλίου τοῦ Ἱεροσολύμων ἐπισκόπου, τοῦ	καὶ	πρότερον ἐν Ἐφέσῳ γενομένου, μετὰ
[1, 16]	ὁ Δαφναῖος Ἀπόλλων, ὁ φωνὴν	καὶ	προφητείαν τὴν Κασταλίαν ἔχων, ἀνελεῖν
[1, 5]	καὶ οἱ ἀμφ´ αὐτὸν ἱερεῖς.	Καὶ	πρῶτα μὲν Θεοδοσίου οὐ προσιεμένου
[1, 7]	ἡ προειρημένη καὶ† βαρβαρικῆς αἰχμαλωσίας	καὶ	πυρὶ καὶ σφαγαῖς ἐκλελίκμηται, ἡμεῖς
[1, 9]	ἐπισκοπὴν τοῦ Δορυλαίου διέποντος, ὃς	καὶ	ῥήτωρ ἔτι τυγχάνων πρῶτος τὴν
[1, 14]	πᾶν τὸ κλειθρίδιον διαθέοντά τε	καὶ	σελαγίζοντα, οὐχ ἅπαξ, οὐ δίς,
[1, 16]	ἐπιχωρίοις ὠνόμαστοτῷ ἀθλοφόρῳ μάρτυρι ἀναθεῖναι·	καὶ	σηκὸς εὐαγὴς καὶ τέμενος ἅγιον
[1, 2]	πιπράσκεται, τὰς φύσεις διαιρούμενός τε	καὶ	σπαραττόμενος, ὁ μηδὲ ἐν αὐτῷ
[1, 4]	ἐπιστολῆς τοῦ ἁγιωτάτου πατρὸς ἡμῶν	καὶ	συλλειτουργοῦ Κελεστίνου τοῦ ἐπισκόπου τῆς
[1, 6]	κυρίου μου τοῦ θεοσεβεστάτου ἀδελφοῦ	καὶ	συλλειτουργοῦ Παύλου, θυμηδίας ἐμπεπλήσμεθα, καὶ
[1, 21]	ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ γυναιξὶ συναλιζόμενοι	καὶ	συλλουόμενοι, οὕτω τῶν παθῶν περιγενόμενοι
[1, 13]	χρόνοις ἤκμασέ τε καὶ διεφάνη	καὶ	Συμεώνης, ὁ τῆς ὁσίας καὶ
[1, 5]	ἡμέρας πέντε τῆς καθαιρέσεως ὑστερήσας·	καὶ	συναλίσας πάντας τοὺς ἀμφ´ αὐτὸν
[1, 6]	τὸν τοῦ διαβόλου νικήσῃ φθόνον	καὶ	συνάψῃ τὰ διῃρημένα, καὶ τὰ
[1, 2]	Ἰουδαϊκῶν δογμάτων διάπυρος ἐραστής, ὃς	καὶ	συνέκδημός οἱ γέγονε πρὸς τὴν
[1, 15]	κομψῶς ὡς δυνατὸν πονουμένῳ, φέρε	καὶ	Συνέσιος ὁ Κυρηναῖος εἰς μέσον
[1, 15]	τοῦ ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου,	καὶ	Συνεσίου τοῦ Κυρήνης ἐπισκόπου. Ἐπὶ
[1, 7]	καὶ† βαρβαρικῆς αἰχμαλωσίας καὶ πυρὶ	καὶ	σφαγαῖς ἐκλελίκμηται, ἡμεῖς δὲ παρὰ
[1, 6]	καὶ συλλειτουργοῦ Παύλου, θυμηδίας ἐμπεπλήσμεθα,	καὶ	σφόδρα εἰκότως, ὡς ἀνδρὸς τοιούτου
[1, 0]	Παμφίλου, Σωζομενῷ τε καὶ Θεοδωρήτῳ	καὶ	Σωκράτει ἄριστα πάντων πεπόνηται ἥ
[1, 5]	ἅμα σφίσι συναθροισθείσῃ συνόδῳ, εἰ	καὶ	Σωκράτης ἀγνοήσας ἑτέρως ἱστόρησε, μετακαλεῖται
[1, 15]	Οὗτος ὁ Συνέσιος ἦν μὲν	καὶ	τὰ ἄλλα πάντα λόγιος, φιλοσοφίαν
[1, 11]	καὶ Πᾶνα ἀσχήμονι μορίῳ τιμώμενον	καὶ	τὰ ἐν Ἐλευσῖνι μυστήρια, καθ´
[1, 6]	ἐπιστολῇ· Περὶ δὲ τῆς θεοτόκου,	καὶ	τὰ ἑξῆς. Ταύταις ὑμῶν ἐντυχόντες
[1, 11]	τὴν νύσσαν τὸν πῶλον ἐκκεντήσωμεν,	καὶ	τὰ λειπόμενα τῆς Θεοδοσίου βασιλείας
[1, 11]	φθάσαντος λέγειν εἰ τόδε πρεσβεύσειε.	Καὶ	τὰ μὲν συνεκτικὰ καὶ καίρια
[1, 6]	φθόνον καὶ συνάψῃ τὰ διῃρημένα,	καὶ	τὰ μεταξὺ σκάνδαλα περιελὼν ὁμονοίᾳ
[1, 11]	ὡς ἂν μετὰ τοῦ νέκταρος	καὶ	τὰ ὀνείδη κοινῶς πίνοιεν. Ὃς
[1, 17]	ἐς τοὐπίσω νοστησάντων· παθεῖν τε	καὶ	τὰ πολλὰ Βιθυνίας τε καὶ
[1, 1]	ὑπὸ τοσούτων ἁγίων πατέρων πυργωθείσῃ	καὶ	τὰ πολλὰ τῆς δυνάμεως ἐν
[1, 22]	τοιαῦτα φροντιστήρια δειμαμένη, καὶ μὴν	καὶ	τὰ τείχη πρὸς τὸ κρεῖττον
[1, 21]	τὰς κλίσεις ποιεῖσθαι, σπηλαίοις προσκαρτεροῦντες	καὶ	ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς, κατὰ
[1, 21]	ὥστε καὶ εὐαγῆ δείμασθαι φροντιστήρια	καὶ	τὰς καλουμένας λαύρας· ἐν οἷς
[1, 21]	γῆν ὁρᾶν Οἳ πολλάκις μὲν	καὶ	τὰς καλουμένας ὑπερθεσίμους πράττουσι διήμεροι
[1, 21]	θάλπους τε καὶ ψύχους περιορῶντες.	Καὶ	τὰς μὲν τῶν ἀνθρώπων τροφὰς
[1, 18]	τὴν τούτου προσηγορίαν διαδεξαμένην, εἰ	καὶ	τὰς οἰκοδομίας ἐκ τῶν ποικίλων
[1, 21]	συναλίζονται, σώμασί τε ἄκη προσφέροντες	καὶ	τὰς τῶν ἱκετευόντων φωνὰς τῷ
[1, 21]	αὐτοῖς τὴν ῥοπὴν ἀνεπαίσθητον εἶναι,	καὶ	ταῦτά γε πολὺ διεστῶσαν. Τοσοῦτον
[1, 11]	γοῦν τὸν μηρὸν κυοφορῶν, ἵνα	καὶ	ταῦτα παρὰ φύσιν αὐτῷ πράττοιτο.
[1, 15]	ταῖς ἄλλαις τἀνδρὸς ἀρεταῖς ἕψεται	καὶ	ταῦτα, τῆς θείας χάριτος μηδὲν
[1, 11]	ἕτερά τινα ἄττα κεκαινούργηται, γεγόνασι	καὶ	ταῦτα τοῦ σωτῆρος ἐνδόντος θεοῦ
[1, 6]	ἔχοντα τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν,	καὶ	ταύτην συντετάχθαι διαβεβαιωσαμένου παρά τε
[1, 7]	ἐπὶ τῆς ψάμμου κτίσας, ἣ	καὶ	ταχέως διελύθη κατὰ τὴν τοῦ
[1, 7]	ἱστορήσασιν· ἃ καὶ διέπεσεν ἄν,	καὶ	τέλεον διερρύη τε καὶ κατεπόθη
[1, 16]	μάρτυρι ἀναθεῖναι· καὶ σηκὸς εὐαγὴς	καὶ	τέμενος ἅγιον τῷ Ἰγνατίῳ τὸ
[1, 22]	πρὸς τὸ κρεῖττον Ἱεροσολύμων ἀνανεωσαμένη,	καὶ	τέμενος μέγιστον ἀνίστη, ἐξοχῇ τε
[1, 13]	αὖ τῇ καλουμένῃ μάνδρᾳ ἑπτὰ	καὶ	τεσσαράκοντα· ἔν τινι μὲν στενῷ
[1, 2]	τὰ περὶ τούτου Σωκράτει τε	καὶ	τῇ ἐν Ἐφέσῳ προτέρᾳ συνόδῳ
[1, 0]	τῇ ἀνειμένῃ καὶ ἐκλύτῳ ῥαθυμίᾳ	καὶ	τῇ ταύτης ἀγχιθύρῳ λήθῃ κρυπτόμενον.
[1, 21]	ἑωθινοῦ, οὕτω πάλιν ταῖς φιλοφροσύναις	καὶ	τῇ φιλοτησίᾳ δεξιοῦνται, ἕτερον εἶδος
[1, 21]	αὐτοῖς καὶ νέκρωσιν συνοικεῖν, τἀναντία	καὶ	τῇ φύσει καὶ τοῖς πράγμασιν.
[1, 13]	πολλὰ μέχρις ἡμῶν ἐφυλάχθη, οὖ	καὶ	τὴν ἁγίαν κορυφὴν μετὰ πολλῶν
[1, 19]	ἐξ Ἐπιφανείας τῷ Σύρῳ, ὃς	καὶ	τὴν ἅλωσιν Ἀμίδης συνεγράψατο. Τότε
[1, 7]	παίει, βαίνει, καὶ τὴν βασιλείαν	καὶ	τὴν ἀρχὴν βλασφημῶν, ὁ μηδὲ
[1, 7]	γράμμασι, πύξ, λάξ, παίει, βαίνει,	καὶ	τὴν βασιλείαν καὶ τὴν ἀρχὴν
[1, 13]	αὐτὸν γέγονεν, ἐκπλαγεὶς τὴν στάσιν	καὶ	τὴν δίαιταν, τῶν μυστικωτέρων ἐγλίχετο·
[1, 1]	τήν τε πεπατημένην εἰδωλολατρίαν περιφρονήσας	καὶ	τὴν δουλικὴν Ἀρείου μανίαν παραγκωνισάμενος.
[1, 11]	ἀπετέθη δόγματα, καὶ πρὸς αὔξησιν	καὶ	τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀνάβασιν ἡ
[1, 21]	ἐφέσεως ἀναζωπυρούσης αὐτοῖς τὴν ἡλικίαν	καὶ	τὴν ἑκούσιον ἀσθένειαν· ἄσαρκοί τινες
[1, 21]	πάντων ἐσθῆτα ἑνὸς εἶναι δοκεῖν	καὶ	τὴν ἑνὸς ἁπάντων. Καὶ κοινὴ
[1, 1]	ἐπανάγων τὸν πλανώμενον, οὐ συνιεὶς	καὶ	τὴν ἐντεῦθεν ἧτταν ὁ δείλαιοςὃ
[1, 5]	Κύριλλος καὶ Ἰωάννης, κυρώσαντες ἔτι	καὶ	τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν. Μετὰ γοῦν
[1, 21]	μετὰ σμικρὸν ἕτερος ἀμφιέννυται, ὡς	καὶ	τὴν πάντων ἐσθῆτα ἑνὸς εἶναι
[1, 7]	γηράσαντι σώματι, καὶ τὴν χεῖρα	καὶ	τὴν πλευρὰν συντριβέντες ἀφικόμεθα πάλιν
[1, 21]	ἑκάτερος συμπλέκεται βίος, ὥστε ἀμέλει	καὶ	τὴν σάρκα τέλεον ἀποθέμενοι ζῶσιν
[1, 13]	καὶ ὡς ἐπιτετράφασιν αὐτῷ καταβῆναι	καὶ	τὴν τῶν ἐκλεκτῶν πατέρων ὁδὸν
[1, 13]	ἐπειδή περ παρ´ αὐτὸν ἐγένετο	καὶ	τὴν τῶν πατέρων ἀπήγγειλεν ἐντολήν,
[1, 13]	ἑαυτὸν τῶν ἐπὶ γῆς πραγμάτων,	καὶ	τὴν φύσιν βιασάμενος τὴν τέως
[1, 7]	ἐν νοσοῦντι καὶ γηράσαντι σώματι,	καὶ	τὴν χεῖρα καὶ τὴν πλευρὰν
[1, 20]	γένει μὲν Ἀθηναίαν, καλλιεπῆ δὲ	καὶ	τὴν ὥραν εὐπρεπῆ, μέσης οἱ
[1, 0]	τοῖς ἄλλοις, ἀξιόλογον ἡμῖν ἢ	καὶ	τηνάλλως ἔχον, πέπρακται, μέχρι τινὸς
[1, 1]	τοῖς τῶν μαρτύρων αἵμασι κατακλυσθείσης	καὶ	τῆς Ἀρείου μανίας συνδεθείσης ταῖς
[1, 15]	παντὸς εἶναι βίου τε μοναδικοῦ	καὶ	τῆς εἰς θεὸν θεωρίας. Γέγραπται
[1, 7]	καθ´ ἑνὸς σώματος ἐξορίας ὁρίζειν·	καὶ	τῆς ἐπὶ τοῖς ἀνενεχθεῖσι παρὰ
[1, 3]	δὲ καὶ πλέον, διεστώσης δὲ	καὶ	τῆς Ἐφεσίων ἐκ τῆς Ἀντιόχου
[1, 4]	πρὸς αὐτὸν Κύριλλον, ἐγγραφείσης δὲ	καὶ	τῆς ἱερᾶς ἐκείνης ἐπιστολῆς Κελεστίνου
[1, 22]	ἁγίου Στεφάνου ἐν ᾧ ἐτέθη,	καὶ	τῆς μετ´ αὐτὴν τελευτῆς Θεοδοσίου.
[1, 13]	τε καὶ εὔχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ,	καὶ	τῆς οἰκείας εὐλογίας μεταδιδόναι. Διέτριψε
[1, 2]	πρὸς εὔλογον διασκευὴν τῆς ἱστορίας	καὶ	τῆς ταύτης τελευτῆς καταντήσειν, εἴ
[1, 21]	ἀρκοῦνται· ἐχθροὶ τῶν ἰδίων βουλήσεων	καὶ	τῆς φύσεως, ἔκδοτοι τοῖς τῶν
[1, 21]	οὕτω τῶν παθῶν περιγενόμενοι ὡς	καὶ	τῆς φύσεως τυραννῆσαι, καὶ μηδὲ
[1, 11]	Τούτῳ τῷ Αἰγιόχῳ τῷ ὑψιβρεμέτῃ	καί	τι σεμνὸν ἐκεῖνο περιτιθέασι, πατραλοίαν
[1, 11]	σωφροσύνην ὡς ἐναγές τι χρῆμα	καί	τι τῶν ἄλλως ἐκτόπων μυσαττομένην,
[1, 22]	στάδιον Ἱεροσολύμων διεστώς· ἐν ᾧ	καὶ	τίθεται πρὸς τὸν ἀγήρω μεταχωρήσασα
[1, 11]	Τούτων τοῖς αἰσχρῶς τιμῶσί τε	καὶ	τιμωμένοις καταλιμπανομένων, ἐπὶ τὴν νύσσαν
[1, 10]	γε Ἀκυλίνιος Βύβλου. Ἐπράχθη δὲ	καί	τινα Σωφρονίου χάριν τὴν Κωνσταντιναίων
[1, 18]	τῶν οἰκοδομιῶν τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ,	καὶ	τίνες οἱ ἐργασάμενοι ταύτας. Κατὰ
[1, 7]	Ἐφέσῳ συντεθῆναι ὑπομνήματα, πανουργίᾳ δὲ	καί	τινι ἀθέσμῳ καινοτομίᾳ Κυρίλλου τεχνάζοντος,
[1, 7]	ὧν πέπονθε σωφρονήσας. Ἐγὼ δὲ	καί	τινος γεγραφότος τὴν τελευταίαν ἐκείνου
[1, 7]	Ἴβιν ἐκ θεσπίσματος βασιλικοῦ κατοικοῦμεν.	Καί	τινων ἐν μέσῳ λελεγμένων ἐπάγει·
[1, 13]	Τούτου τὰς θεοσημείας γέγραφε μὲν	καί	τις τῶν αὐτοπτῶν γενομένων· γέγραφε
[1, 21]	φωνήν. Ἄλλοι σύνοικοι θηρίοις γινόμενοι	καί	τισι τῆς γῆς ἀτεκμάρτοις ἐνδομυχοῖς
[1, 9]	σύνοδος ἁλίζεται, καὶ ὑπ´ αὐτῇ	καί	τισι τῶν ἀρχόντων Φλαβιανὸς κρίνεται·
[1, 13]	ἐγλίχετο· ἄμφω δ´ οὖν συνηλθέτην,	καὶ	τὸ ἄχραντον ἱερουργήσαντες σῶμα τῆς
[1, 11]	παρὰ φύσιν αὐτῷ πράττοιτο. Οὗ	καὶ	τὸ διθύραμβον κύημα ἀνδρόγυνον γενόμενον
[1, 13]	καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναλιζομένου διασώζονται.	Καὶ	τὸ κατὰ τοῦ μετώπου δέρμα
[1, 13]	ἐκστρατευμάτων τίμια λείψανά οἱ ἐκπεμφθῆναι.	Καὶ	τὸ παράδοξον, αἱ κατὰ τῆς
[1, 7]	Ταῦτα στήσεσθαι καθ´ ἡμῶν λογιζομένων	καὶ	τὸ τοῖς καλλινίκοις βασιλεῦσι δοκοῦν
[1, 17]	βασιλίδα πρηνεῖς ἐνεχθῆναι, συμπεσεῖν τε	καὶ	τὸ Χερρονήσου καλούμενον μακρὸν τεῖχος·
[1, 13]	αὕτη πολιτεία, τί τὴν τετριμμένην	καὶ	τοῖς ἁγίοις πεπατημένην ὁδὸν ἀφείς,
[1, 0]	διαθλεύουσι κατώρθωτο, ἢ εἴ τι	καὶ	τοῖς ἄλλοις, ἀξιόλογον ἡμῖν ἢ
[1, 13]	Ἱερουσαλὴμ πολίτης, τὴν ξένην ταύτην	καὶ	τοῖς ἀνθρώποις ἀγνῶτα τρίβον ἐπετήδευσε,
[1, 13]	ὁδὸν ἀφείς, ἄλλην τινὰ ξένην	καὶ	τοῖς ἀνθρώποις καθάπαξ ἀγνοουμένην ὁδεύει·
[1, 13]	διεφθάρησαν, ὡς δ´ αὖ ζῶντος	καὶ	τοῖς ἀνθρώποις συναλιζομένου διασώζονται. Καὶ
[1, 13]	τε τῆς διηγήσεως ὠφέλειαν παρέξον	καὶ	τοῖς ἐντυγχάνουσιν, εἰ μὴ πλατύτερον
[1, 21]	σάρκα τέλεον ἀποθέμενοι ζῶσιν ἀεὶ	καὶ	τοῖς ζῶσι συναλίζονται, σώμασί τε
[1, 21]	συνοικεῖν, τἀναντία καὶ τῇ φύσει	καὶ	τοῖς πράγμασιν. Ἔνθα μὲν γὰρ
[1, 7]	τὴν Πανός, τρόπον τινὰ ψυχορραγοῦντες	καὶ	τοῖς συμπτώμασιν ἔτι τοῖς τῶν
[1, 6]	εἰκότως, ὡς ἀνδρὸς τοιούτου μεσιτεύοντος	καὶ	τοῖς ὑπὲρ δύναμιν πόνοις ἑλομένου
[1, 13]	τὸν ἴδιον βασιλέα εὐλαβούμενος, ὡς	καὶ	τὸν βασιλέα Θεοδόσιον τὰς ἰδίας
[1, 15]	αὐτὸν τῆς σωτηριώδους παλιγγενεσίας ἀξιωθῆναι	καὶ	τὸν ζυγὸν τῆς ἱερωσύνης ὑπελθεῖν,
[1, 4]	συναλίζονται, Κυρίλλου τοῦ θεσπεσίου διέποντος	καὶ	τὸν Κελεστίνου τόπον τὴν ἐπισκοπήν,
[1, 13]	κατὰ τὴν αὐτοῦ μάνδραν γενομένων,	καὶ	τὸν πάνσεπτον διασωσάντων νεκρὸν Συμεώνου
[1, 2]	παρεντιθείς τε καὶ παρεγγράφων δόξας	καὶ	τὸν τῆς ψυχῆς ἰὸν ἀπερευγόμενος,
[1, 13]	χάριν Χριστιανῶν ἐκπληρῶσαι, παραλῦσαι δὲ	καὶ	τὸν ὕπαρχον τὸν ταῦτα διδάξαντα
[1, 16]	μεμαρτυρηκότων ἡ δύναμις ἔκδηλος ᾖ,	καὶ	τοῦ ἁγίου μάρτυρος τὰ εὐαγῆ
[1, 13]	εἰ δέ γε ἀντισταίη, ἢ	καὶ	τοῦ ἰδίου θελήματος δοῦλος γένοιτο
[1, 8]	ὃς πάλαι Κυζίκου ἐπίσκοπος ἐκεχειροτόνητο.	Καὶ	τοῦδε τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων
[1, 3]	βασιλικῶν γενομένων πρός τε Κύριλλον	καὶ	τοὺς ἁπανταχῆ τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν
[1, 5]	σύνοδος πάλιν ἠθῴωσεν καθελοῦσα Ἰωάννην	καὶ	τοὺς μετ´ αὐτοῦ. Καὶ ὅπως
[1, 17]	σκῆπτρα διέποντος, μέγιστος καὶ ἐξαίσιος	καὶ	τοὺς προλαβόντας νικῶν γέγονε σεισμὸς
[1, 11]	δὲ καὶ πάσαις αἰσχρουργίαις ἡδομένην,	καὶ	τούτοις ἱλάσκεσθαι βουλομένην; Μεθ´ ἧς
[1, 21]	καὶ τρυφὴν τὴν νηστείαν ἔχοντες,	καὶ	τράπεζαν διακορῆ τὸ μηδενὸς ὡς
[1, 22]	καὶ Θεοδοσίου, τὴν βασιλείαν ὀκτὼ	καὶ	τριάκοντα ἔτεσι τούτῳ διακονησαμένης, Μαρκιανὸς
[1, 21]	τὰς καλουμένας ὑπερθεσίμους πράττουσι διήμεροι	καὶ	τριήμεροι τὰς νηστείας ἐκτελοῦντες, εἰσὶ
[1, 4]	δεήσοι, καὶ τῶν ὑποσχεθέντων κατολιγωρήσας,	καὶ	τρὶς κληθεὶς ἐπειδὴ μὴ ἀπήντηκε,
[1, 21]	παλαισταί, οἵ γε πανδαισίαν τε	καὶ	τρυφὴν τὴν νηστείαν ἔχοντες, καὶ
[1, 11]	καὶ εὐθεῖαν ὁδὸν ὑπαντήσῃ. Διὸ	καὶ	τῷ ἀποστόλῳ εὖ μάλα σαφῶς
[1, 7]	διὰ τῆς προρρηθείσης στρατιωτικῆς βοηθείας.	Καὶ	τῷ πλείονι τῆς ὁδοῦ συντριβέντες
[1, 7]	„Ἀλλ´ ἀρκέσθητι τοῖς πεπραγμένοις, παρακαλῶ,	καὶ	τῷ τοσαύτας καθ´ ἑνὸς σώματος
[1, 17]	περὶ τοῦ γενομένου ξένου σεισμοῦ	καὶ	τῶν ἄλλων ἐν κόσμῳ φοβερῶν
[1, 14]	τε τῆς τῶν λεγόντων εὐπιστίας	καὶ	τῶν ἄλλων ὧνπερ τεθεάμεθα, ὅτι
[1, 7]	κρίσις ἐγεγόνει ἡ διὰ Κυρίλλου	καὶ	τῶν ἀμφ´ αὐτὸν ἱερέων, ἀμφοτέρων
[1, 10]	τῆς καθαιρέσεως Εὐτυχὴς παρὰ Διοσκόρου	καὶ	τῶν ἀμφ´ αὐτόν, ὅπως δὴ
[1, 6]	παρά τε τῆς σῆς ὁσιότητος	καὶ	τῶν αὐτόθι θεοσεβεστάτων ἐπισκόπων. Ἔχει
[1, 11]	καὶ κραιπάλης καί γε ἑωλοκρασίας,	καὶ	τῶν ἐντεῦθεν δεινῶν. Τούτῳ τῷ
[1, 13]	μετέωρα διώκει· καὶ μέσον οὐρανοῦ	καὶ	τῶν ἐπὶ γῆς γενόμενος ἐντυγχάνει
[1, 4]	δὲ ἑξκαίδεκα τὸν ἀριθμὸν οὖσαι	καὶ	τῶν ἐπιστολῶν ἀνεγνωσμένων Κυρίλλου τοῦ
[1, 19]	αὐλῆς οἱ πρὸ ἡμῶν κεκλήκασι,	καὶ	τῶν ἑσπερίων ἐξηγήσασθαι δυνάμεων, Καρχηδόνος
[1, 6]	κεκληκότων δὲ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς	καὶ	τῶν εὐσεβεστάτων καὶ θεοφιλεστάτων βασιλέων,
[1, 16]	τοῦ σωτῆρος θεοῦ, ὡς ἂν	καὶ	τῶν μεμαρτυρηκότων ἡ δύναμις ἔκδηλος
[1, 7]	ἐλήλυθεν ἀποκριθείσης τῆς ἁγίας ἐκκλησίας,	καὶ	τῶν μὲν λεγόντων ἀνθρωποτόκον δεῖν
[1, 2]	πρεσβύτερος τὴν γνώμην κακόδοξος Νεστορίου	καὶ	τῶν Νεστορίου Ἰουδαϊκῶν δογμάτων διάπυρος
[1, 13]	ἀπέσκληκε, σώζεται δ´ οὖν ὅμως,	καὶ	τῶν ὀδόντων δ´ οἱ πλείους,
[1, 11]	ἀλλὰ θεοὺς ἐπὶ θεοῖς ἐπινοοῦντες	καὶ	τῶν οἰκείων παθῶν χειροτονοῦντές τε
[1, 4]	ἔκ τε τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ	καὶ	τῶν συγγραμμάτων τῶν καὶ ἀναγνωσθέντων,
[1, 21]	γὰρ πάθος, νεκροὺς εἶναι δεῖ	καὶ	τῶν τάφων εἴσω· ἔνθα δὲ
[1, 4]	προτεραίαν ὑποσχόμενος ἀφικνεῖσθαι εἴπερ δεήσοι,	καὶ	τῶν ὑποσχεθέντων κατολιγωρήσας, καὶ τρὶς
[1, 9]	ἡ ἐκ γειτόνων σύνοδος ἁλίζεται,	καὶ	ὑπ´ αὐτῇ καί τισι τῶν
[1, 22]	ἀρχὴν περιβάλλεται. Ἃ δ´ οὖν	καὶ	ὑπ´ αὐτῷ πέπρακται τῶν ἑῴων
[1, 11]	καὶ Φαλλοὺς αὐτῶν καὶ Ἰθυφάλλους	καὶ	Φαλλαγώγια καὶ Πρίαπον ὑπερμεγέθη καὶ
[1, 11]	Γελάσοι δὲ ἄν τις δικαίως	καὶ	Φαλλοὺς αὐτῶν καὶ Ἰθυφάλλους καὶ
[1, 4]	φθησομένων τῶν ἀνατολικῶν, ἢ εἰ	καὶ	φθαῖεν, μετὰ πολλοῦ χρόνου τριβήν,
[1, 10]	Ῥώμης ἐπισκόπου. Παρῆν δὲ αὐτοῖς	καὶ	Φλαβιανὸς μετὰ τῶν ἀμφ´ αὐτὸν
[1, 4]	τὴν ἐξέτασιν τῶν δυσσεβηθέντων αὐτῷ·	καὶ	φωράσαντες αὐτὸν ἔκ τε τῶν
[1, 10]	~ιʹ Ὅσα παρὰ τοῦ Διοσκόρου	καὶ	Χρυσαφίου τὸ παράλογον ἐν Ἐφέσῳ
[1, 20]	πρεσβύτερον Θεοδόσιον τὸ τεῖχος εὐρῦναι.	Καὶ	χρυσίον δὲ διακοσίας ἕλκον λίτρας
[1, 17]	σὺν ταῖς σφίσι ῥίζαις ἀναβρασθῆναι	καὶ	χώματα πλεῖστα εἰς ὄρη σχεδιασθῆναι·
[1, 21]	τὸ ἡδὺ τῆς σαρκὸς ἐξωσθείη,	καὶ	ψυχὴ διακυβερνῴη τὰ κάλλιστα καὶ
[1, 21]	ἐπιτρέπουσιν, ἐπ´ ἴσης θάλπους τε	καὶ	ψύχους περιορῶντες. Καὶ τὰς μὲν
[1, 7]	ὅπως τὸν τῇδε κατέστρεψε βίον,	καὶ	ὧν ἔτυχεν ἀμοιβῶν τῆς βλασφημίας
[1, 7]	τιμῆς καὶ παντοίων γερῶν ἀπέλαυσε,	καὶ	ὡς αὖθις Θεοδοσίου θεσπίσαντος ἀνὰ
[1, 13]	τοῖς ἀνθρώποις καθάπαξ ἀγνοουμένην ὁδεύει·	καὶ	ὡς ἐπιτετράφασιν αὐτῷ καταβῆναι καὶ
[1, 7]	Νεστόριος πεπονθέναι περὶ αὐτοῦ γράφει,	καὶ	ὡς σκώληξι τὴν γλῶτταν τὸ
[1, 22]	Ἀμείψαντος δὲ μετὰ ταῦτα, ἢ	καὶ	ὥς τισι δοκεῖ πρὸ τῆς
[1, 0]	ὁ Παμφίλου τά τε ἄλλα	καὶ	ὥστε πείθειν οἷός τε εἶναι
[1, 8]	οἴακας τῆς καθέδρας ἐγχειρίζεται, ὃς	πάλαι	Κυζίκου ἐπίσκοπος ἐκεχειροτόνητο. Καὶ τοῦδε
[1, 3]	διϊσταμένων τῶν αὐτῶν πόλεων τῆς	πάλαι	μὲν Ἀντιόχου, νυνὶ δὲ θεοῦ
[1, 12]	τίτλου τυγχάνουσα· ἐν ᾗ τὸν	πάλαι	ποθούμενον παρ´ αὐτοῦ, ὡς αὐτῷ
[1, 16]	μείζοσι τιμῆσαι τιμαῖς, ἱερόν τε	πάλαι	τοῖς δαίμοσιν ἀνειμένονΤυχαῖον τοῖς ἐπιχωρίοις
[1, 16]	τέμενος ἅγιον τῷ Ἰγνατίῳ τὸ	πάλαι	Τυχαῖον γέγονε, τῶν ἱερῶν αὐτοῦ
[1, 15]	λογίως μετὰ τὴν ἱερωσύνην πεποιημέναι	ἐπιστολαί,	ὅ τε πρὸς αὐτὸν Θεοδόσιον
[1, 13]	ἁγίαν κορυφὴν μετὰ πολλῶν ἱερέων	τεθέαμαι,	ἐπισκοποῦντος τήνδε Γρηγορίου τοῦ παναοιδίμου,
[1, 14]	κίονος ἐν αὐτῷ τῷ κλειθριδίῳ	τεθέαμαι	μετὰ παντὸς τοῦ ἁλισθέντος αὐτόθι
[1, 14]	Φέρε δὲ καὶ ἕτερον ὃ	τεθέαμαι,	τῇ ἱστορίᾳ παραδῶ. Ἐπόθουν τὸ
[1, 14]	οἱ ἐπιχώριοι καλοῦσι, τῆς ἀσκήσεως	οἶμαι	τοῦ παναγίου Συμεώνου τὴν προσηγορίαν
[1, 0]	τῇ ταύτης ἀγχιθύρῳ λήθῃ κρυπτόμενον.	Ἄρξομαι	δέ, τῆς θείας ἡγουμένης ῥοπῆς,
[1, 1]	ὅποι τετελεύτηκεν, ἐν τοῖς ἰδίοις	παραθήσομαι	καιροῖς, παρυφαίνων εἴ τι καὶ
[1, 20]	Ὑμετέρης γενεῆς τε καὶ αἵματος	εὔχομαι	εἶναι, τὰς ἐκ τῆς Ἑλλάδος
[1, 21]	ἐσθίειν, ὡς ἔκπληξιν τὸ πρᾶγμα	καθεστάναι,	πόσων εἰς τροφὴν αὐτάρκη δεόμενοι
[1, 13]	οἱ τῆς ἁγίας ἐρήμου, ἐντειλάμενοι	φάναι·	τίς ἡ ξενοπρεπὴς αὕτη πολιτεία,
[1, 20]	αἰνιττομένη. Εἴ τῳ περισπούδαστον ταύτας	εἰδέναι,	ἱστόρηται περιέργως Στράβωνι τῷ γεωγράφῳ,
[1, 0]	τῶν ἐντυγχανόντων ἕκαστος μέχρις ἡμῶν	εἰδέναι	τί τε καὶ ὅτε, καὶ
[1, 7]	~ζʹ Οἷα ὁ δυσσεβὴς Νεστόριος	πεπονθέναι	περὶ αὐτοῦ γράφει, καὶ ὡς
[1, 15]	καὶ λογίως μετὰ τὴν ἱερωσύνην	πεποιημέναι	ἐπιστολαί, ὅ τε πρὸς αὐτὸν
[1, 13]	παράδοξον, αἱ κατὰ τῆς κεφαλῆς	ἐπικείμεναι	τρίχες οὐ διεφθάρησαν, ὡς δ´
[1, 19]	πρὸς τὸν μέγιστον τῶν ὑπάρχων	ἀναβῆναι	θρόνον, ὃν ὕπαρχον τῆς αὐλῆς
[1, 13]	ὁδεύει· καὶ ὡς ἐπιτετράφασιν αὐτῷ	καταβῆναι	καὶ τὴν τῶν ἐκλεκτῶν πατέρων
[1, 7]	τὸ δέον τὰ ἐν Ἐφέσῳ	συντεθῆναι	ὑπομνήματα, πανουργίᾳ δὲ καί τινι
[1, 13]	τὸν ταῦτα διδάξαντα τῆς ἀρχῆς	δεηθῆναί	τε τοῦ παναγίου καὶ ἀερίου
[1, 21]	τοῦ θήλεος πρὸς τὴν ἰδίαν	ἀποκριθῆναι	φύσιν· μετὰ ἀνδρῶν δὲ ἄνδρας
[1, 17]	ἀναδειχθῆναι, ἑτέρωθι δὲ ὑδάτων πλῆθος	ἀναδοθῆναι	μὴ πρότερον ὄν, δένδρα τε
[1, 13]	τοῖς κατὰ τὴν Ἀντιόχου Ἰουδαίοις	ἀποδοθῆναι	τὰς σφῶν συναγωγάς, ἅσπερ ἔφθησαν
[1, 17]	καὶ χώματα πλεῖστα εἰς ὄρη	σχεδιασθῆναι·	τὴν δὲ θάλασσαν ἰχθῦς νεκροὺς
[1, 7]	μηνύσαι, ἀειφυγίᾳ τε τὸν Νεστόριον	καταδικασθῆναι.	Γράφει δὲ καὶ διαλεκτικῶς ἕτερον
[1, 15]	ἐξήσκησεν ὡς καὶ παρὰ Χριστιανῶν	θαυμασθῆναι	τῶν μὴ προσπαθείᾳ ἢ ἀντιπαθείᾳ
[1, 17]	αὐτόπρεμνα σὺν ταῖς σφίσι ῥίζαις	ἀναβρασθῆναι	καὶ χώματα πλεῖστα εἰς ὄρη
[1, 21]	τῶν ἀναγκαίων μεταδιδόναι ὅσα γε	κορεσθῆναι·	πεινῆν δὲ αὐτοῖς καὶ διψῆν
[1, 3]	τὴν ἐν Ἐφέσῳ πρώτην σύνοδον	ἁλισθῆναι,	γραμμάτων βασιλικῶν γενομένων πρός τε
[1, 7]	αἰτῆσαι τὴν ἐν Ἐφέσῳ σύνοδον	ἁλισθῆναι,	γράφει, πρὸς ἄλλοις οἷς ἐβουλήθη,
[1, 7]	ἡμῶν δὲ δι´ ὧν ἐχρῆν	γνωρισθῆναι	τοῖς καλλινίκοις ἡμῶν βασιλεῦσι δοκιμασίας
[1, 17]	πολλὰς τῶν ἐν αὐτῇ νήσων	ἐπικλυσθῆναι·	πλοῖά τε αὖ θαλάττια ἐπὶ
[1, 3]	ἐνισχυριζόμενος μή ποτε ἂν αὐτὸν	φθῆναι	τὴν κυρίαν, εἰ τὴν καλουμένην
[1, 16]	οἰκεῖα δρῷεν, ὥς φασιν Ἰουλιανῷ	φθῆναι	τούτους ἐπαγγείλασθαι. Τοῦτο δ´ ἄρα
[1, 13]	ἑῴων ἐκστρατευμάτων τίμια λείψανά οἱ	ἐκπεμφθῆναι.	Καὶ τὸ παράδοξον, αἱ κατὰ
[1, 17]	αὖ θαλάττια ἐπὶ τῆς ξηρᾶς	ὀφθῆναι	τῶν ὑδάτων ἐς τοὐπίσω νοστησάντων·
[1, 17]	τῶν ἀνὰ τὴν βασιλίδα πρηνεῖς	ἐνεχθῆναι,	συμπεσεῖν τε καὶ τὸ Χερρονήσου
[1, 7]	τῷ θεῷ δοκοῦσαν καὶ νῦν	ἐξενεχθῆναι	περὶ ἡμῶν διατύπωσιν. Τοῦ αὐτοῦ
[1, 2]	ἦν· ὑπὸ ἀνθρώπου δὲ θεὸν	τεχθῆναι	ἀδύνατον. Πρὸς τούτοις τοῦ φιλοχρίστου
[1, 17]	ἐνίας μὲν τῶν πηγῶν ξηρὰς	ἀναδειχθῆναι,	ἑτέρωθι δὲ ὑδάτων πλῆθος ἀναδοθῆναι
[1, 19]	Κλαυδιανὸν καὶ Κῦρον τοὺς ποιητὰς	ἀναδειχθῆναι,	Κῦρον δὲ καὶ πρὸς τὸν
[1, 15]	οὖν αὐτὸν τῆς σωτηριώδους παλιγγενεσίας	ἀξιωθῆναι	καὶ τὸν ζυγὸν τῆς ἱερωσύνης
[1, 17]	τὸ Χερρονήσου καλούμενον μακρὸν τεῖχος·	διαχῆναι	δὲ τὴν γῆν καὶ πολλὰς
[1, 7]	ἐκ τούτου γενεαῖς τραγῳδῆται κρεῖττον	εἶναι	βαρβάρων αἰχμάλωτον ἢ πρόσφυγα βασιλείας
[1, 15]	στήλην τε ζῶσαν διὰ παντὸς	εἶναι	βίου τε μοναδικοῦ καὶ τῆς
[1, 21]	Ἔνθα μὲν γὰρ πάθος, νεκροὺς	εἶναι	δεῖ καὶ τῶν τάφων εἴσω·
[1, 21]	καὶ τὴν πάντων ἐσθῆτα ἑνὸς	εἶναι	δοκεῖν καὶ τὴν ἑνὸς ἁπάντων.
[1, 11]	δὲ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν	εἶναι,	ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται.
[1, 9]	τοῦ Κυρίου ὁμοούσιον ἡμῖν ἔλεγεν	εἶναι·	καθαιρεῖται μέν, ἐκδεήσεων δὲ αὐτοῦ
[1, 21]	χωροῦσιν αὐτοῖς τὴν ῥοπὴν ἀνεπαίσθητον	εἶναι,	καὶ ταῦτά γε πολὺ διεστῶσαν.
[1, 21]	φύσιν· μετὰ ἀνδρῶν δὲ ἄνδρας	εἶναι,	μετὰ γυναικῶν τ´ αὖ γυναῖκας,
[1, 21]	ἐθέλειν φύσεως καὶ μὴ μιᾶς	εἶναι.	Συνελόντι τοίνυν εἰπεῖν, ἐν τούτῳ
[1, 20]	γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι	εἶναι,	τὰς ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα
[1, 4]	τῆς παρούσης ἁγίας συνόδου, ἀλλότριον	εἶναι	τὸν αὐτὸν Νεστόριον τοῦ τε
[1, 0]	καὶ ὥστε πείθειν οἷός τε	εἶναι	τοὺς ἐντυγχάνοντας θρησκεύειν τὰ ἡμέτερα,
[1, 21]	διὰ τῆς ἀρετῆς τοῦ ἀπαθεῖς	εἶναι	τύχωσιν, εἰς κόσμον ἐπανίασιν ἐν
[1, 13]	ἐκ γὰρ τῆς ὑπακοῆς δῆλον	εἶναι	ὡς ἐκ θεοῦ ποδηγηθεὶς ὧδε
[1, 16]	τοῖς ἐπιχωρίοις ὠνόμαστοτῷ ἀθλοφόρῳ μάρτυρι	ἀναθεῖναι·	καὶ σηκὸς εὐαγὴς καὶ τέμενος
[1, 13]	αὐτοῦ, καὶ τῆς οἰκείας εὐλογίας	μεταδιδόναι.	Διέτριψε τοίνυν ἐν σαρκὶ τόνδε
[1, 21]	ὥστε μηδενὸς αὐτῶν τῶν ἀναγκαίων	μεταδιδόναι	ὅσα γε κορεσθῆναι· πεινῆν δὲ
[1, 17]	καὶ πολλὰς κώμας ἐν αὐτῇ	καταδῦναι·	πολλά τε αὖ καὶ ἀναρίθμητα
[1, 7]	τοῖς νόμοις δοκοῦν, καὶ μὴ	ἐπιδοῦναι	κακοτεχνίαις ἀνθρώπων αἰχμάλωτον εἰς κακίαν
[1, 20]	τὸν πρεσβύτερον Θεοδόσιον τὸ τεῖχος	εὐρῦναι.	Καὶ χρυσίον δὲ διακοσίας ἕλκον
[1, 21]	συγγίνεσθαι. Εἰσὶ δὲ γονάτων αὐτοῖς	συχναὶ	καὶ ἀδιάκοποι κλίσεις ἐπαναστάσεις τε
[1, 19]	τοῖς αὐτοῖς χρόνοις Θεοδοσίου ἐπαναστάσεις	συχναὶ	κατὰ τὴν Εὐρώπην γεγόνασιν, Οὐαλεντινιανοῦ
[1, 7]	τοῦ καὶ διαμαρτυρίαις ἡμᾶς ἀπειλητικαῖς	καταπλῆξαι	διὰ τάχους τὴν χώραν ἐκδραμεῖν,
[1, 7]	δεηθέντος, ἐπετράπη κατὰ τὸ οἰκεῖον	ἐπαναζεῦξαι	μοναστήριον, ὃ πρὸ τῶν πυλῶν
[1, 12]	ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται δὲ αὐτῷ καὶ	ἕτεραι	νομοθεσίαι τῆς ἡμετέρας ἕνεκα θρησκείας,
[1, 3]	ἀπολογουμένοις δοκεῖ, ἀλλ´ ὅτι μὴ	ἀγεῖραι	τάχιστα τοὺς ἀμφ´ αὐτὸν ἠδυνήθη,
[1, 11]	ἐξευρηκότων πρωτοτύπως βλασφημεῖν ἠθέλησεν, ἢ	ἀτιμάσαι	τὸ θεῖον βουλόμενος ἐξωλίσθησεν, ἀλλὰ
[1, 15]	ὧν μάλιστα δείκνυται τοῦ θεσπεσίου	συνακμάσαι	τοῖς χρόνοις. Ταῦτά μοι κομψῶς
[1, 11]	οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται. Καὶ	θαυμάσαι	κἀν τούτῳ ἔστι τὴν ἄρρητον
[1, 7]	μὴ κατὰ τὸ δέον τι	καινουργῆσαι,	μηδὲ μὴν καλῶς αἰτῆσαι τὴν
[1, 16]	θεοῦ Θεοδοσίῳ τὸν Θεοφόρον μείζοσι	τιμῆσαι	τιμαῖς, ἱερόν τε πάλαι τοῖς
[1, 21]	περιγενόμενοι ὡς καὶ τῆς φύσεως	τυραννῆσαι,	καὶ μηδὲ τῇ ὄψει, μηδὲ
[1, 7]	τι καινουργῆσαι, μηδὲ μὴν καλῶς	αἰτῆσαι	τὴν ἐν Ἐφέσῳ σύνοδον ἁλισθῆναι,
[1, 0]	ἄλογον εἰς ἔναρθρον εὐφωνίαν κινήσαντι,	ἀναστῆσαί	τε τὰς ἤδη τῇ λήθῃ
[1, 6]	φιλοπόνως τοῖς τὸ τηνικαῦτα γεγονόσιν	ἐπιστῆσαι	βουλόμενον. ~ζʹ Οἷα ὁ δυσσεβὴς
[1, 0]	ψυχῶσαί τε τῷ λόγῳ καὶ	ἀπαθανατίσαι	τῇ μνήμῃ, ὡς ἂν ἔχοιεν
[1, 7]	ὑμέτερον μέγεθος τῆς ἡμετέρας αἰχμαλωσίας	φροντίσαι	κατὰ τὸ τοῖς νόμοις δοκοῦν,
[1, 13]	πάντα πρὸς χάριν Χριστιανῶν ἐκπληρῶσαι,	παραλῦσαι	δὲ καὶ τὸν ὕπαρχον τὸν
[1, 7]	τὸν τῆς Ἀντιόχου πρόεδρον ταῦτα	μηνύσαι,	ἀειφυγίᾳ τε τὸν Νεστόριον καταδικασθῆναι.
[1, 12]	θρησκείας, τὸν διάπυρον αὐτοῦ ζῆλον	δεικνῦσαι.	~ιγʹ Περὶ τοῦ ἁγίου Συμεὼν
[1, 4]	διελθόντοςἐτύγχανον δὲ ἑξκαίδεκα τὸν ἀριθμὸν	οὖσαι	καὶ τῶν ἐπιστολῶν ἀνεγνωσμένων Κυρίλλου
[1, 13]	ἂν μὴ αἱ γειτνιῶσαι πόλεις	συνελθοῦσαι	τοῦτον διαρπάζοιεν. Θαυμάτων τοίνυν μεγίστων
[1, 4]	ταῦτα· „Πρὸς τοῖς ἄλλοις μήτε	ὑπακοῦσαι	βουληθέντος τοῦ τιμιωτάτου Νεστορίου τῇ
[1, 13]	μακαρίου, ὡς ἂν μὴ αἱ	γειτνιῶσαι	πόλεις συνελθοῦσαι τοῦτον διαρπάζοιεν. Θαυμάτων
[1, 13]	προέπεμψε τῶν πατέρων τὴν ἐπιτροπὴν	ἐκπληρῶσαι	βουλόμενος, ἀφίει αὐτὸν τὴν ἰδίαν
[1, 13]	κελεύσεις πάντα πρὸς χάριν Χριστιανῶν	ἐκπληρῶσαι,	παραλῦσαι δὲ καὶ τὸν ὕπαρχον
[1, 14]	Ἔξω δὲ περὶ τὰς φλιὰς	ἑστῶσαι	τεθήπασι τὸ θαῦμα· ἀντικρὺ γὰρ
[1, 0]	ἤδη τῇ λήθῃ τεθνηκυίας πράξεις,	ψυχῶσαί	τε τῷ λόγῳ καὶ ἀπαθανατίσαι
[1, 21]	Τοσοῦτον γὰρ αὐτοῖς τὰ ἐναντία	κέκραται,	τῆς θείας τὰ ἄμικτα συναγούσης
[1, 14]	τῆς τέχνης· ἔνθα ὁ τεσσαρακοντάπηχυς	ἵσταται	κίων, ἐν ᾧ τὸν οὐράνιον
[1, 5]	ἐννομωτάτην καὶ δικαίαν ταύτην ἀπόφασιν	ἐφίσταται	τῇ Ἐφεσίων Ἰωάννης ὁ τῆς
[1, 14]	τῶν τεσσάρων πλευρῶν στοαῖς κοσμουμένη·	παρατετάχαται	δὲ ταῖς στοαῖς κίονες ἐκ
[1, 20]	ἦγε γάμου, Οὐαλεντινιανὸς ὁ αὐτοκράτωρ	ἄγεται,	ἀπάρας μὲν ἐκ τῆς πρεσβυτέρας
[1, 7]	μέγας τῶν ὀρθῶν δογμάτων πρόμαχος	ᾄδεταί	τε καὶ κηρύσσεται; Ὡς ἂν
[1, 21]	τοσοῦτο μόνον ὅσον ἡ ἀνάγκη	βιάζεται.	Οὕτως τε αὐτοῖς ἡ δίαιτα
[1, 10]	τὰ παρ´ αὐτῶν κεκριμένα νῦν	δοκιμάζεται	Ἐν τούτῳ τῷ συνεδρίῳ ἀνακαλεῖται
[1, 20]	τοίνυν ὁ Θεοδόσιος τὴν Εὐδοκίαν	εἰσοικίζεται	τοῦ σωτηριώδους μεταλαβοῦσαν βαπτίσματος, γένει
[1, 9]	Κωνσταντίνου ἡ ἐκ γειτόνων σύνοδος	ἁλίζεται,	καὶ ὑπ´ αὐτῇ καί τισι
[1, 13]	καὶ κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν γενομένων,	κομίζεται	κατὰ τὴν Ἀντιόχου τὸ αὐτοῦ
[1, 9]	ἡ ἐν Ἐφέσῳ δευτέρα σύνοδος	ἀθροίζεται.	~ιʹ Ὅσα παρὰ τοῦ Διοσκόρου
[1, 6]	δίδωσι μὲν κατακρατεῖν τῶν ἀνθεστηκότων,	χαρίζεται	δὲ τὸ νικᾶν. Οὐ γὰρ
[1, 8]	Πρόκλος τοὺς οἴακας τῆς καθέδρας	ἐγχειρίζεται,	ὃς πάλαι Κυζίκου ἐπίσκοπος ἐκεχειροτόνητο.
[1, 13]	δέρμα ἐρρυτίδωτο μὲν καὶ ἀπέσκληκε,	σώζεται	δ´ οὖν ὅμως, καὶ τῶν
[1, 20]	τετιμήκασιν, ἣ καὶ μέχρις ἡμῶν	σώζεται.	Ἐξ ἧς προτραπεὶς Θεοδόσιος μεγίστην
[1, 22]	Ἱεροσολύμων διεστώς· ἐν ᾧ καὶ	τίθεται	πρὸς τὸν ἀγήρω μεταχωρήσασα βίον.
[1, 21]	ἑνὸς ἁπάντων. Καὶ κοινὴ τράπεζα	παρατίθεται	οὐκ ὄψοις κεκαρυκευμένη οὐδέ τινι
[1, 16]	ἀπεκομίσθη, ἐν τῷ καλουμένῳ κοιμητηρίῳ,	μετατίθεται	πολλοῖς ὕστερον χρόνοις, ὑποθεμένου τοῦ
[1, 21]	ὦσι. Καὶ οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος	συμπλέκεται	βίος, ὥστε ἀμέλει καὶ τὴν
[1, 2]	πάλιν Χριστὸς συμφωνεῖταί τε καὶ	πιπράσκεται,	τὰς φύσεις διαιρούμενός τε καὶ
[1, 22]	ὁ πανάριστος τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν	περιβάλλεται.	Ἃ δ´ οὖν καὶ ὑπ´
[1, 7]	στερηθείη, τὴν χριστοτόκος ἐπενόησε φωνήν.	Ἐπισημαίνεταί	τε ὡς τὰ μὲν πρῶτα
[1, 11]	ὁ πάντων ἀλογώτατος μεταβληθείς, ἀνδρόγυνος	γίνεται,	εἰ καὶ μὴ τὴν γαστέρα,
[1, 20]	θεοῦ ἡμῶν πόλιν, ἐνταῦθά τε	γίνεται	καὶ δημηγορήσασα πρὸς τὸν ἐνταῦθα
[1, 8]	μετὰ τοῦτον Πρόκλος, εἶτα Φλαβιανὸς	γίνεται.	Μετὰ δ´ οὖν αὐτὸν Νεστόριον
[1, 14]	πάλιν ἐξαπίνης φαινόμενον· ὃ δὴ	γίνεται	μόνον ἐν τοῖς τοῦ παναγίου
[1, 20]	αὐτοῦ ἀδελφῆς. Ἐκ ταύτης αὐτῷ	γίνεται	παῖς ἡ Εὐδοξία, ἣν ὕστερον,
[1, 9]	καί τισι τῶν ἀρχόντων Φλαβιανὸς	κρίνεται·	καὶ βεβαιωθέντων ὡς ἀληθῶν τῶν
[1, 10]	ὅπως δὴ τοῖς πεπραγμένοις ἀνείληπται·	κατακρίνεται	δὲ καθαιρέσεως Φλαβιανὸς καὶ Εὐσέβιος
[1, 8]	τοῦ ἀοιδίμου πόλεως τὴν ἐπισκοπὴν	ἐπιτρέπεται	Μαξιμιανός, ὑφ´ οὗ πάσης εἰρήνης
[1, 15]	καὶ ὅσα τῶν ἐκείνου χρηστῶν	φέρεται	πόνων. ~ιςʹ Ὅπως ὁ θεοφόρος
[1, 7]	δογμάτων πρόμαχος ᾄδεταί τε καὶ	κηρύσσεται;	Ὡς ἂν τοίνυν μὴ ψεύδους
[1, 10]	καὶ Ἴβας τῶν Ἐδεσηνῶν ἐπισκοπήσας	ἀποκηρύσσεται·	καθαιρεῖται δὲ καὶ Δανιὴλ ἐπίσκοπος
[1, 1]	εἶχε, νῦν τέθηπέ τε καὶ	περιπτύσσεται,	καὶ οὐκ εἰ τοῦ παντὸς
[1, 7]	θεσπίσαντος ἀνὰ τὴν καλουμένην Ὄασιν	φυγαδεύεται.	Τὸ δέ γε καίριον ἀπεκρύψατο.
[1, 21]	αὐτοῖς καὶ διψῆν ὁ σφῶν	ἐγκελεύεται	νόμος, περιστέλλειν τε τὸ σῶμα
[1, 21]	τε αὐτοῖς ἡ δίαιτα ἀκριβέσιν	ἀντιταλαντεύεται	ζυγοῖς ὡς ἐκ διαμέτρου χωροῦσιν
[1, 18]	τῶν ἑδῶν ἃ τῇ δίκῃ	ἱδρύεται,	εὐθὺ τοῦ φόρου οὗ ἡ
[1, 8]	στειλαμένου πορείαν, Φλαβιανὸς τὸν θρόνον	διαδέχεται.	~θʹ Περὶ τοῦ δυστυχοῦς Εὐτυχοῦς,
[1, 21]	ἐδωδίμων. Ὃ γὰρ νῦν τις	ἀμπέχεται	τριβώνιον ἢ ἐξωμίδα, τοῦτο μετὰ
[1, 15]	ὡς ταῖς ἄλλαις τἀνδρὸς ἀρεταῖς	ἕψεται	καὶ ταῦτα, τῆς θείας χάριτος
[1, 2]	δι´ ἣν αἰτίαν καὶ αἱρετικὸς	ὡμολόγηται.	Ἐπειδή γε Νεστόριος, ἡ θεομάχος
[1, 11]	συνεκτικὰ καὶ καίρια πᾶσι κοινῶς	ὡμολόγηται.	Τριὰς γὰρ ἡμῖν τὸ προσκυνούμενον,
[1, 11]	δὲ περὶ ἕτερά τινα ἄττα	κεκαινούργηται,	γεγόνασι καὶ ταῦτα τοῦ σωτῆρος
[1, 7]	μὴ πάσαις ἐκ τούτου γενεαῖς	τραγῳδῆται	κρεῖττον εἶναι βαρβάρων αἰχμάλωτον ἢ
[1, 21]	ἀπογεύεσθαι. Ὁπόταν ξένος παρ´ αὐτοὺς	ἀφίκηται	κἂν ἐξ ἑωθινοῦ, οὕτω πάλιν
[1, 21]	τὴν ἑκούσιον ἀσθένειαν· ἄσαρκοί τινες	ἀθληταί,	ἀναίματοι παλαισταί, οἵ γε πανδαισίαν
[1, 7]	„τὸ μὴ ἐμποδὼν ἀνανταγωνίστῳ εὐνοίᾳ	τετίμηται,	ὁ μὲν ὡς βλάσφημος καὶ
[1, 7]	αἰχμαλωσίας καὶ πυρὶ καὶ σφαγαῖς	ἐκλελίκμηται,	ἡμεῖς δὲ παρὰ τῶν βαρβάρων
[1, 19]	ἅπερ ἱστόρηται μὲν καὶ ἄλλοις,	ἐπιτέτμηται	δὲ εὖ μάλα κομψῶς καὶ
[1, 13]	τὸ πανάγιον σῶμα, ὅπως ἡμῖν	γένηται	τεῖχος καὶ ὀχύρωμα. Οἷς καὶ
[1, 0]	Θεοδωρήτῳ καὶ Σωκράτει ἄριστα πάντων	πεπόνηται	ἥ τε εἰς ἡμᾶς ἄφιξις
[1, 6]	τὸ λυποῦν, καὶ διχονοίας ἁπάσης	ἀνῄρηται	τρόπος, τοῦ πάντων ἡμῶν σωτῆρος
[1, 11]	τῷ ἀποστόλῳ εὖ μάλα σαφῶς	εἴρηται·	„Δεῖ δὲ καὶ αἱρέσεις ἐν
[1, 4]	Κελεστίνου τόπον τὴν ἐπισκοπήν, ὡς	εἴρηται,	τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης πρυτανεύοντος. Καλοῦσι
[1, 7]	ὥς τινι τῶν θύραθε σοφῶν	εἴρηται,	„τὸ μὴ ἐμποδὼν ἀνανταγωνίστῳ εὐνοίᾳ
[1, 2]	ἐν Ἐφέσῳ προτέρᾳ συνόδῳ σαφῶς	ἱστόρηται.	~γʹ Οἷα ὁ μέγας Κύριλλος
[1, 16]	Ἰωάννῃ τῷ ῥήτορι σὺν ἑτέροις	ἱστόρηται,	ἐπειδή γε ὡς ἐβούλετο τάφον
[1, 19]	ἐτῶν τῆς Ἀναστασίου βασιλείας· ἅπερ	ἱστόρηται	μὲν καὶ ἄλλοις, ἐπιτέτμηται δὲ
[1, 20]	Εἴ τῳ περισπούδαστον ταύτας εἰδέναι,	ἱστόρηται	περιέργως Στράβωνι τῷ γεωγράφῳ, Φλέγοντί
[1, 6]	ἡ συγγραφή, καὶ αὐταῖς λέξεσιν	ἐντέθειται	τῇδε τῇ ἐπιστολῇ· Περὶ δὲ
[1, 7]	ἔνια τοῖς ὀνόμασιν, ἥ σοι	συντέθειται	πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων ἡγούμενον·
[1, 7]	τῶν πυλῶν τῆς νῦν Θεουπολιτῶν	διάκειται	καὶ Νεστορίῳ μὲν ἐπὶ λέξεως
[1, 13]	ὁ ἐκ σιδήρου πεποιημένος κλοιὸς	παράκειται,	μεθ´ οὗ τὸ πολυύμνητον διαθλεῦσαν
[1, 14]	Ἡ δὲ τοῦ νεὼ οἰκοδομία	σύγκειται	μὲν σταυροῦ δίκην ἐκ τῶν
[1, 10]	δοκιμάζεται Ἐν τούτῳ τῷ συνεδρίῳ	ἀνακαλεῖται	μὲν τῆς καθαιρέσεως Εὐτυχὴς παρὰ
[1, 5]	καὶ Σωκράτης ἀγνοήσας ἑτέρως ἱστόρησε,	μετακαλεῖται	Ἰωάννης ἐφ´ ᾗ πεποίηκεν ἀπολογησόμενος
[1, 16]	καὶ πάνδημος εὐφροσύνη μέχρις ἡμῶν	τελεῖται,	πρὸς τὸ μεγαλοπρεπέστερον τοῦ ἱεράρχου
[1, 9]	τὰ κατὰ Εὐτυχῆ τὸν δυσσεβῆ	κινεῖται,	μερικῆς κατὰ τὴν Κωνσταντίνου ἁλισθείσης
[1, 21]	ἡ Εὐδοκία ἐν Ἱεροσολύμοις δὶς	ἀφικνεῖται.	Καὶ ὅτου μὲν χάριν ἢ
[1, 2]	ἐργαστήριον, ἐν ᾧ πάλιν Χριστὸς	συμφωνεῖταί	τε καὶ πιπράσκεται, τὰς φύσεις
[1, 10]	Ἴβας τῶν Ἐδεσηνῶν ἐπισκοπήσας ἀποκηρύσσεται·	καθαιρεῖται	δὲ καὶ Δανιὴλ ἐπίσκοπος Καρρῶν,
[1, 10]	Σωφρονίου χάριν τὴν Κωνσταντιναίων ἐπισκοπήσαντος.	Καθαιρεῖται	δὲ παρ´ αὐτῶν καὶ ὁ
[1, 9]	Κυρίου ὁμοούσιον ἡμῖν ἔλεγεν εἶναι·	καθαιρεῖται	μέν, ἐκδεήσεων δὲ αὐτοῦ πρὸς
[1, 20]	μέχρι γὰρ ἡμῶν τὸ παλαιὸν	ἰχνηλατεῖται	τεῖχος, τῶν λειψάνων ξεναγούντων τὰς
[1, 7]	μὲν ὡς βλάσφημος καὶ θεομάχος	κατακέκριται,	ὁ δὲ ὡς μεγαλόφωνος κῆρυξ
[1, 0]	ἡμῖν ἢ καὶ τηνάλλως ἔχον,	πέπρακται,	μέχρι τινὸς τῆς Θεοδοσίου βασιλείας.
[1, 22]	δ´ οὖν καὶ ὑπ´ αὐτῷ	πέπρακται	τῶν ἑῴων ἡγεμονεύοντι, ἡ ἑξῆς
[1, 22]	σύμβιος, καὶ πολλά, ὥς μοι	λέλεκται,	τοιαῦτα φροντιστήρια δειμαμένη, καὶ μὴν
[1, 14]	αὐτὸ δὴ τὸ προσωπεῖον αὐτοῦ	τεθέανται	ὧδέ τε κἀκεῖσε περιϊπτάμενον, τὴν
[1, 12]	ἐκβάλλεσθαι, εἰ δὲ λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι.	Τέθεινται	δὲ αὐτῷ καὶ ἕτεραι νομοθεσίαι
[1, 4]	φθαῖεν, μετὰ πολλοῦ χρόνου τριβήν,	συναλίζονται,	Κυρίλλου τοῦ θεσπεσίου διέποντος καὶ
[1, 21]	ζῶσιν ἀεὶ καὶ τοῖς ζῶσι	συναλίζονται,	σώμασί τε ἄκη προσφέροντες καὶ
[1, 21]	δυσόδων χωρίων τὸ λαθεῖν ἑαυτοῖς	πορίζονται.	Λέξω δὲ καὶ ἕτερον, ὃ
[1, 13]	ζῶντος καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναλιζομένου	διασώζονται.	Καὶ τὸ κατὰ τοῦ μετώπου
[1, 21]	μὲν τῶν ἀνθρώπων τροφὰς τέλεον	ἀποσείονται,	νέμονται δὲ τὴν γῆνβοσκοὺς καλοῦσιμόνον
[1, 21]	τῶν ἀνθρώπων τροφὰς τέλεον ἀποσείονται,	νέμονται	δὲ τὴν γῆνβοσκοὺς καλοῦσιμόνον τὸ
[1, 5]	τῆς καθαιρέσεως Κύριλλος καὶ Μέμνων,	ἀποκρίνονται	δὲ τῆς ἁγίας κοινωνίας καὶ
[1, 5]	μετὰ τρεῖς τὰς γενομένας κλήσεις,	ἀπολύονται	μὲν τῆς καθαιρέσεως Κύριλλος καὶ
[1, 21]	ταῖς φιλοφροσύναις καὶ τῇ φιλοτησίᾳ	δεξιοῦνται,	ἕτερον εἶδος νηστείας ἐπινοήσαντες τὸ
[1, 21]	τὰς πρὸς τὸν θεὸν ἐντεύξεις	ποιοῦνται.	Ἀτὰρ καὶ ἕτερον εἶδος αὐτοῖς
[1, 6]	ὀρθὴν φυλάττουσι πίστιν, ἐξαίρετον δὲ	ποιοῦνται	φροντίδα τὴν ὑπὲρ τῶν ἁγίων
[1, 21]	αὐτάρκη δεόμενοι οὕτω κομιδῇ βραχέσιν	ἀρκοῦνται·	ἐχθροὶ τῶν ἰδίων βουλήσεων καὶ
[1, 21]	οὐδενὶ τῶν ἐς γῆν βριθόντων	κρατοῦνται·	οὐ χρυσὸς γὰρ αὐτοῖς ἐστι,
[1, 11]	εἶναι, ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ	γένωνται.	Καὶ θαυμάσαι κἀν τούτῳ ἔστι
[1, 12]	Θεοδόσιος τὴν Νεστορίου αἵρεσιν ἀπελαύνει.	Γέγραπται	δ´ οὖν αὐτῷ πανευσεβὴς διάταξις
[1, 15]	καὶ τῆς εἰς θεὸν θεωρίας.	Γέγραπται	δ´ οὖν αὐτῷ πολλὰ μὲν
[1, 15]	καὶ ἕτερα πάσης ὠφελείας ἔμπλεα·	γέγραπται	δὲ καὶ πρὸς Κύριλλον τὸν
[1, 12]	παρ´ αὐτοῦ, ὡς αὐτῷ Νεστορίῳ	γέγραπται,	θεόθεν κινηθείς, ἁπάσαις τὸ δὴ
[1, 2]	ὡς Θεοδούλῳ περὶ τούτων ἐπιστολικῶς	γέγραπται,	τὰς διαλέξεις τῷ φιλοχρίστῳ λεῲ
[1, 10]	αὐτόν, ὅπως δὴ τοῖς πεπραγμένοις	ἀνείληπται·	κατακρίνεται δὲ καθαιρέσεως Φλαβιανὸς καὶ
[1, 7]	Νεστορίῳ μὲν ἐπὶ λέξεως οὐκ	ὠνόμασται·	φασὶ δὲ νῦν τὸ Εὐπρεπίου
[1, 21]	ἀσθένειαν· ἄσαρκοί τινες ἀθληταί, ἀναίματοι	παλαισταί,	οἵ γε πανδαισίαν τε καὶ
[1, 6]	τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ, καὶ	πέπαυται	τὸ λυποῦν, καὶ διχονοίας ἁπάσης
[1, 6]	οὐρανοὶ καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ·	λέλυται	γὰρ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ,
[1, 15]	τὸν ἀοίδιμον, ἐξ ὧν μάλιστα	δείκνυται	τοῦ θεσπεσίου συνακμάσαι τοῖς χρόνοις.
[1, 21]	ἐξωμίδα, τοῦτο μετὰ σμικρὸν ἕτερος	ἀμφιέννυται,	ὡς καὶ τὴν πάντων ἐσθῆτα
[1, 11]	γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ	τελειοῦται.	Ἐξ ὧν γὰρ τῆς ἐκκλησίας
[1, 7]	ἀμοιβῶν τῆς βλασφημίας ἕνεκα, οὐ	δεδήλωται	τοῖς ἱστορήσασιν· ἃ καὶ διέπεσεν
[1, 6]	βασιλέων, οἳ προγονικῆς εὐσεβείας ἄριστοι	ζηλωταὶ	γεγονότες ἀσφαλῆ μὲν καὶ ἀκατάσειστον
[1, 7]	γε καίριον ἀπεκρύψατο. Οὐδὲ γὰρ	ἐνθαδὶ	ὢν τῆς οἰκείας βλασφημίας ἠρέμησεν,
[1, 7]	πρὸς υἱὸν παρὰ πατρὸς συμβουλεύματα.	Εἰ	δὲ ἀγανακτήσειας καὶ νῦν ὡς
[1, 13]	ἐκ θεοῦ ποδηγηθεὶς ὧδε διαθλεύει·	εἰ	δέ γε ἀντισταίη, ἢ καὶ
[1, 12]	κληρικοί, τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν ἐκβάλλεσθαι,	εἰ	δὲ λαϊκοί, ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται δὲ
[1, 11]	δευτέρᾳ γεννήσει φειδοῖ τοῦ πλάσματος.	Εἰ	δὲ περὶ ἕτερά τινα ἄττα
[1, 1]	παντὸς ἐξώσει γε φρυαττόμενος, ἀλλ´	εἰ	καὶ λέξιν τινὰ παραχαράττειν οἷός
[1, 21]	φασι βουλομένη, τοῖς ἱστορήσασι καταλειπτέον,	εἰ	καὶ μὴ ἀληθίζεσθαί μοι δοκοῦσιν.
[1, 0]	εἱρμὸν τετύχηκε λόγου, ἔδοξέ μοι,	εἰ	καὶ μὴ δεινὸς ἐγὼ τὰ
[1, 0]	τοὺς ἐντυγχάνοντας θρησκεύειν τὰ ἡμέτερα,	εἰ	καὶ μὴ λίαν ἀκριβεῖς οἶδε
[1, 11]	πάντων ἀλογώτατος μεταβληθείς, ἀνδρόγυνος γίνεται,	εἰ	καὶ μὴ τὴν γαστέρα, ἀλλὰ
[1, 18]	παντοδαπαῖς ὕλαις ταύτην διακοσμήσας. Ταῦτα,	εἰ	καὶ πάρεργα, τοῖς φιλομαθέσιν οὐκ
[1, 5]	τῇ ἅμα σφίσι συναθροισθείσῃ συνόδῳ,	εἰ	καὶ Σωκράτης ἀγνοήσας ἑτέρως ἱστόρησε,
[1, 18]	ἡμῶν τὴν τούτου προσηγορίαν διαδεξαμένην,	εἰ	καὶ τὰς οἰκοδομίας ἐκ τῶν
[1, 4]	οὐ φθησομένων τῶν ἀνατολικῶν, ἢ	εἰ	καὶ φθαῖεν, μετὰ πολλοῦ χρόνου
[1, 13]	ἐκλεκτῶν πατέρων ὁδὸν ἀνύειν. Οἵπερ,	εἰ	μὲν ἐκθύμως ἑαυτὸν πρὸς τὴν
[1, 12]	τῇ ἀθεμίτῳ αὐτοῦ διδασκαλίᾳ ἀκολουθοῦντας,	εἰ	μὲν ἐπίσκοποι εἶεν ἢ κληρικοί,
[1, 13]	τῶν ὀδόντων δ´ οἱ πλείους,	εἰ	μή γε ὅσοι χερσὶν ἀνθρώπων
[1, 7]	βίον· ἢ τί δή ποτε,	εἰ	μὴ θεία κρίσις ἐγεγόνει ἡ
[1, 7]	τῷ χρόνῳ μηδὲ ψιλῶς ἀκουόμενα,	εἰ	μὴ Νεστορίου βίβλῳ περιέτυχον τὴν
[1, 13]	ὠφέλειαν παρέξον καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσιν,	εἰ	μὴ πλατύτερον ταῦτα Θεοδωρήτῳ, ὡς
[1, 3]	ἂν αὐτὸν φθῆναι τὴν κυρίαν,	εἰ	τὴν καλουμένην νέαν κυριακὴν οἱ
[1, 11]	ὑπολαμβάνων κρεῖσσον τοῦ φθάσαντος λέγειν	εἰ	τόδε πρεσβεύσειε. Καὶ τὰ μὲν
[1, 1]	τε καὶ περιπτύσσεται, καὶ οὐκ	εἰ	τοῦ παντὸς ἐξώσει γε φρυαττόμενος,
[1, 2]	καὶ τῆς ταύτης τελευτῆς καταντήσειν,	εἴ	γε προοιμιασθείη, Χριστοῦ τοῦ ἐπὶ
[1, 7]	τὸ πρότερον, πρᾶττε τὸ δοκοῦν,	εἴ	γε τοῦ δοκοῦντος λόγος οὐδεὶς
[1, 1]	τοῖς ἰδίοις παραθήσομαι καιροῖς, παρυφαίνων	εἴ	τι καὶ ἄλλο πάρεργον μὲν
[1, 0]	καὶ μάρτυσι διαθλεύουσι κατώρθωτο, ἢ	εἴ	τι καὶ τοῖς ἄλλοις, ἀξιόλογον
[1, 20]	Ἑλλάδος ἐνταῦθα σταλείσας ἀποικίας αἰνιττομένη.	Εἴ	τῳ περισπούδαστον ταύτας εἰδέναι, ἱστόρηται
[1, 21]	τὴν σάρκα τέλεον ἀποθέμενοι ζῶσιν	ἀεὶ	καὶ τοῖς ζῶσι συναλίζονται, σώμασί
[1, 11]	τοὺς προτέρους καθαιρούντων, καὶ προσεφευρισκόντων	ἀεί	τι τῇ πίστει καινότερον. Ἡμεῖς
[1, 7]	Καί τινων ἐν μέσῳ λελεγμένων	ἐπάγει·	„Ἐπειδὴ δὲ ἐκ βάθρων μὲν
[1, 16]	μάρτυρος τὰ εὐαγῆ λείψανα ἐν	εὐαγεῖ	μετενεχθεῖεν χώρῳ, καλλίστῳ τεμένει τιμώμενα.
[1, 6]	διαψεύσαιτο ὁ λέγων· Ζῶ ἐγώ,	λέγει	Κύριος, ὅτι τοὺς δοξάζοντάς με
[1, 7]	ἔνθα τὰ περὶ τούτων πλατύτερον	λέγει.	Ὧν δὲ τετύχηκε διὰ τὰς
[1, 13]	θεῷ καὶ μετὰ τῶν ἀγγέλων	δοξολογεῖ,	ἐκ μὲν τῆς γῆς τὰς
[1, 11]	ἀποστόλῳ εὖ μάλα σαφῶς εἴρηται·	„Δεῖ	δὲ καὶ αἱρέσεις ἐν ὑμῖν
[1, 21]	μὲν γὰρ πάθος, νεκροὺς εἶναι	δεῖ	καὶ τῶν τάφων εἴσω· ἔνθα
[1, 14]	τὴν κεφαλὴν τιάρᾳ κεκαλυμμένον ὥσπερ	εἰώθει.	Ὧδε τοῦ χώρου γινόμενοι ἄνδρες
[1, 7]	κἀν τοῖς γράμμασι, πύξ, λάξ,	παίει,	βαίνει, καὶ τὴν βασιλείαν καὶ
[1, 13]	πατέρων τὴν ἐπιτροπὴν ἐκπληρῶσαι βουλόμενος,	ἀφίει	αὐτὸν τὴν ἰδίαν ὁδὸν ἐκπληροῦν,
[1, 14]	στοᾷ τοῦ ὁσίου Συμεών, ὃν	ἑωράκει	ὁ συγγραφεὺς καὶ ἄλλοι, καὶ
[1, 14]	τὴν προσηγορίαν τῷ χώρῳ καταλιπούσης.	Διήκει	δὲ τὸ πρόσαντες τοῦ ὄρους
[1, 9]	ἐλήλυθε, τάδε καὶ παραγενόμενος ἑάλω·	εἰρήκει	γάρ· „Ὁμολογῶ ἐκ δύο φύσεων
[1, 10]	Ἐφέσῳ συνέδριον διεπράξατο. Ἧς ἔξαρχος	καθειστήκει	Διόσκορος, ὁ μετὰ Κύριλλον τῆς
[1, 3]	οὔτι ἑκών, ὡς πολλοῖς ἀπολογουμένοις	δοκεῖ,	ἀλλ´ ὅτι μὴ ἀγεῖραι τάχιστα
[1, 19]	τοῦ Βαραράνου, ἢ ὡς Σωκράτει	δοκεῖ,	αὐτοῦ Βαραράνου βασιλεύοντος, ὡς καὶ
[1, 22]	ταῦτα, ἢ καὶ ὥς τισι	δοκεῖ	πρὸ τῆς Εὐδοκίας, καὶ Θεοδοσίου,
[1, 13]	τέως κάτω βρίθουσαν τὰ μετέωρα	διώκει·	καὶ μέσον οὐρανοῦ καὶ τῶν
[1, 21]	αὐτοῖς ἑκάτερος συμπλέκεται βίος, ὥστε	ἀμέλει	καὶ τὴν σάρκα τέλεον ἀποθέμενοι
[1, 11]	πορίζοιντο θεοὺς τοιούτους ἐπιγραφόμενοι. Ὥστε	ἀμέλει	ὁ παρ´ αὐτοῖς ὕπατος πατὴρ
[1, 16]	ἔχων, ἀνελεῖν τι ἠδύνατο τῷ	βασιλεῖ	χρηστηριαζομένῳ, Βαβύλα τοῦ ἁγίου παντοίως
[1, 7]	αἰχμαλωσίᾳ τῇ πάντων ἐλεεινοτάτῃ συμφορᾷ	περιβάλλει.	Ἐπειδὴ γοῦν μειζόνων ἐδεῖτο ποινῶν,
[1, 22]	μέγιστον ἀνίστη, ἐξοχῇ τε καὶ	κάλλει	προὖχον, τοῦ πρώτου διακόνων τε
[1, 1]	πρὸς τῇ Κωνσταντίνου ἱερᾷ θραυσθέντων	πόλει,	ἤδη τε τῆς ἁγίας ἐκκλησίας
[1, 13]	τὸ μὴ ὑπάρχειν τεῖχος τῇ	πόλει,	πέπτωκε γὰρ ἐν ὀργῇ, ἠγάγομεν
[1, 20]	προτραπεὶς Θεοδόσιος μεγίστην μοῖραν τῇ	πόλει	προστίθησι, τὸ τεῖχος εὐρύνας μέχρι
[1, 6]	τῶν δυνάμεων Κύριος πλουσίᾳ χειρὶ	διανέμει	τὰ ἀγαθά, καὶ δίδωσι μὲν
[1, 18]	πεμφθείς, τὴν καλουμένην Ἀνατολίου στοὰν	οἰκοδομεῖ	παντοδαπαῖς ὕλαις ταύτην διακοσμήσας. Ταῦτα,
[1, 18]	ἡμῶν Ψηφίον ὀνομαζόμενον ἐξ ἐδάφους	ἀνοικοδομεῖ,	ὑπαίθριον αὐλὴν κατὰ τὸ μέσον
[1, 3]	τῆς Ἐφέσου διεστώσης τῆς Κωνσταντίνου	φθάνει	πάντας. Καὶ Κύριλλος δὲ καὶ
[1, 13]	καὶ τῶν ἐπὶ γῆς γενόμενος	ἐντυγχάνει	τε τῷ θεῷ καὶ μετὰ
[1, 20]	εἰσοικίζεται τοῦ σωτηριώδους μεταλαβοῦσαν βαπτίσματος,	γένει	μὲν Ἀθηναίαν, καλλιεπῆ δὲ καὶ
[1, 16]	ἐν εὐαγεῖ μετενεχθεῖεν χώρῳ, καλλίστῳ	τεμένει	τιμώμενα. ~ιζʹ Περὶ Ἀττίλα τοῦ
[1, 7]	τοῖς γράμμασι, πύξ, λάξ, παίει,	βαίνει,	καὶ τὴν βασιλείαν καὶ τὴν
[1, 7]	ποτε, εἰ μὴ θεία κρίσις	ἐγεγόνει	ἡ διὰ Κυρίλλου καὶ τῶν
[1, 11]	ἱλάσκεσθαι βουλομένην; Μεθ´ ἧς Ἄρης	ἀσχημονεῖ	τοῖς Ἡφαίστου τεχνάσμασιν ὑπὸ τοῖς
[1, 12]	βασιλεὺς Θεοδόσιος τὴν Νεστορίου αἵρεσιν	ἀπελαύνει.	Γέγραπται δ´ οὖν αὐτῷ πανευσεβὴς
[1, 5]	συναλίσας πάντας τοὺς ἀμφ´ αὐτὸν	καθαιρεῖ	Κύριλλον καὶ Μέμνονα. Ἐκ δὲ
[1, 5]	ἡμέρας ἐλθὼν ὁ Ἀντιοχείας Ἰωάννης	καθαιρεῖ	Κύριλλον τὸν Ἀλεξανδρείας καὶ Μέμνονα
[1, 13]	τῶν οὐρανίων δυνάμεων πολιτείαν ζηλώσας,	ἐξαίρει	μὲν ἑαυτὸν τῶν ἐπὶ γῆς
[1, 7]	καὶ ἀθάνατα κατ´ αὐτοῦ δικαιωτήρια	μετεχώρει.	~ηʹ Ὡς μετὰ Νεστόριον Μαξιμιανός,
[1, 16]	παντοίως ἐκ γειτόνων ἐπιστομίζοντος, τιμᾷ	μεταθέσει	τὸν ἅγιον, ὅτε καὶ νεὼς
[1, 5]	Ἰωάννης ἐφ´ ᾗ πεποίηκεν ἀπολογησόμενος	καθαιρέσει.	Οὗ μὴ συνεληλυθότος μετὰ τρεῖς
[1, 4]	τοῦ τιμιωτάτου Νεστορίου τῇ ἡμῶν	κλήσει,	μήτε μὴν τοὺς παρ´ ἡμῶν
[1, 11]	γεννηθεὶς θεὸς Λόγος σαρκούμενος δευτέρᾳ	γεννήσει	φειδοῖ τοῦ πλάσματος. Εἰ δὲ
[1, 22]	ἑξῆς εὖ μάλα σαφῶς ἱστορία	παραστήσει,	τῆς ἄνωθεν ῥοπῆς τὴν οἰκείαν
[1, 6]	ὅτι ταῖς θεοπνεύστοις γραφαῖς καὶ	παραδόσει	τῶν ἁγίων ἡμῶν πατέρων συμβαίνουσαν
[1, 21]	θεοφόρῳ βίῳ ἡ ἀρετὴ τῇ	φύσει	ἀντινομοθετεῖ οἰκείους πηξαμένη νόμους, ὥστε
[1, 21]	νέκρωσιν συνοικεῖν, τἀναντία καὶ τῇ	φύσει	καὶ τοῖς πράγμασιν. Ἔνθα μὲν
[1, 1]	καὶ οὐκ εἰ τοῦ παντὸς	ἐξώσει	γε φρυαττόμενος, ἀλλ´ εἰ καὶ
[1, 0]	Σωζομενῷ τε καὶ Θεοδωρήτῳ καὶ	Σωκράτει	ἄριστα πάντων πεπόνηται ἥ τε
[1, 19]	πατρὸς〉 τοῦ Βαραράνου, ἢ ὡς	Σωκράτει	δοκεῖ, αὐτοῦ Βαραράνου βασιλεύοντος, ὡς
[1, 2]	ὀνομάσαιμι, ὡς τὰ περὶ τούτου	Σωκράτει	τε καὶ τῇ ἐν Ἐφέσῳ
[1, 21]	βίῳ ἡ ἀρετὴ τῇ φύσει	ἀντινομοθετεῖ	οἰκείους πηξαμένη νόμους, ὥστε μηδενὸς
[1, 1]	προσβαλεῖν μὲν ὡς ἐχθρὸς τῇ	πίστει	δέδοικεν ὑπὸ τοσούτων ἁγίων πατέρων
[1, 11]	καὶ προσεφευρισκόντων ἀεί τι τῇ	πίστει	καινότερον. Ἡμεῖς μὲν γὰρ τὴν
[1, 13]	καὶ τοῖς ἀνθρώποις καθάπαξ ἀγνοουμένην	ὁδεύει·	καὶ ὡς ἐπιτετράφασιν αὐτῷ καταβῆναι
[1, 13]	ὡς ἐκ θεοῦ ποδηγηθεὶς ὧδε	διαθλεύει·	εἰ δέ γε ἀντισταίη, ἢ
[1, 7]	ἀειφυγίᾳ τε τὸν Νεστόριον καταδικασθῆναι.	Γράφει	δὲ καὶ διαλεκτικῶς ἕτερον λόγον
[1, 7]	δυσσεβὴς Νεστόριος πεπονθέναι περὶ αὐτοῦ	γράφει,	καὶ ὡς σκώληξι τὴν γλῶτταν
[1, 17]	μάλιστα λογίως Πρίσκος ὁ ῥήτωρ	γράφει,	μετὰ πολλῆς τῆς κομψείας διηγούμενος
[1, 7]	τὴν ἐν Ἐφέσῳ σύνοδον ἁλισθῆναι,	γράφει,	πρὸς ἄλλοις οἷς ἐβουλήθη, ὑπὲρ
[1, 6]	καὶ τῶν αὐτόθι θεοσεβεστάτων ἐπισκόπων.	Ἔχει	δὲ οὕτως ἡ συγγραφή, καὶ
[1, 10]	ῥήματος ταῦτα· „Τῶν πρὶν δικασάντων	Εὐτυχεῖ	τῷ εὐλαβεστάτῳ ἀρχιμανδρίτῃ παρόντων μὲν
[1, 21]	φύσεως τυραννῆσαι, καὶ μηδὲ τῇ	ὄψει,	μηδὲ τῇ ἁφῇ, μηδὲ μὴν
[1, 7]	ὁ Νεστόριος ὡς τετραετῆ χρόνον	αὐτόθι	διατρίψας παντοίας ἔτυχε τιμῆς καὶ
[1, 6]	τῆς σῆς ὁσιότητος καὶ τῶν	αὐτόθι	θεοσεβεστάτων ἐπισκόπων. Ἔχει δὲ οὕτως
[1, 14]	τεθέαμαι μετὰ παντὸς τοῦ ἁλισθέντος	αὐτόθι	λεώ, τῶν ἀγροίκων περὶ τὸν
[1, 7]	Καί μοι τῆς σῆς ἐπιστολῆς	ἀνάγνωθι	αὐτοῖς ἔνια τοῖς ὀνόμασιν, ἥ
[1, 17]	μὲν τῶν πηγῶν ξηρὰς ἀναδειχθῆναι,	ἑτέρωθι	δὲ ὑδάτων πλῆθος ἀναδοθῆναι μὴ
[1, 13]	κοινωνίας ἀλλήλοις μετέδοσαν. Οὗτος ἐν	σαρκὶ	τὴν τῶν οὐρανίων δυνάμεων πολιτείαν
[1, 13]	ἐπὶ γῆς ἄγγελος, ὁ ἐν	σαρκὶ	τῆς ἄνω Ἱερουσαλὴμ πολίτης, τὴν
[1, 13]	εὐλογίας μεταδιδόναι. Διέτριψε τοίνυν ἐν	σαρκὶ	τόνδε τὸν βίον διαθλεύων ἔτη
[1, 2]	ἢ τριμηναῖον οὐκ ἂν θεὸν	ὀνομάσαιμι,	ὡς τὰ περὶ τούτου Σωκράτει
[1, 7]	δοξάζων. Πρὸς ὃν ἥδιστα ἂν	εἴποιμι,	μεμφόμενον μὴ κατὰ τὸ δέον
[1, 21]	Οἱ μὲν γὰρ ἀγεληδὸν ζῶντες	οὐδενὶ	τῶν ἐς γῆν βριθόντων κρατοῦνται·
[1, 11]	μορίῳ τιμώμενον καὶ τὰ ἐν	Ἐλευσῖνι	μυστήρια, καθ´ ἓν μόνον ἐπαινετὰ
[1, 7]	συντεθῆναι ὑπομνήματα, πανουργίᾳ δὲ καί	τινι	ἀθέσμῳ καινοτομίᾳ Κυρίλλου τεχνάζοντος, τί
[1, 13]	μάνδρᾳ ἑπτὰ καὶ τεσσαράκοντα· ἔν	τινι	μὲν στενῷ τόπῳ ἔτεσι δέκα
[1, 21]	παρατίθεται οὐκ ὄψοις κεκαρυκευμένη οὐδέ	τινι	τῶν ἄλλων ἡδυσμάτων, λαχάνοις δὲ
[1, 21]	τῇ ὠκύτητι τῶν ποδῶν, ἤ	τινι	τῶν ἐπὶ γῆς δυσόδων χωρίων
[1, 7]	τοῖς ἀπελθοῦσι συναριθμηθέντων, ἡνίκα, ὥς	τινι	τῶν θύραθε σοφῶν εἴρηται, „τὸ
[1, 7]	προρρηθείσης στρατιωτικῆς βοηθείας. Καὶ τῷ	πλείονι	τῆς ὁδοῦ συντριβέντες πάλιν ἄγραφον
[1, 20]	Ἰουλιανῷ τοῖς παναρίστοις σοφισταῖς. Καὶ	εἰκόνι	ἐκ χαλκοῦ τεχνικῶς ἠσκημένῃ παῖδες
[1, 11]	καὶ Πρίαπον ὑπερμεγέθη καὶ Πᾶνα	ἀσχήμονι	μορίῳ τιμώμενον καὶ τὰ ἐν
[1, 3]	πόλεων τῆς πάλαι μὲν Ἀντιόχου,	νυνὶ	δὲ θεοῦ προσαγορευομένης πόλεως, ὁδὸν
[1, 6]	τῆς ἐκκλησίας ἡ διχοστασία γέγονε,	νυνὶ	μάλιστα πεπληροφορήμεθα, τοῦ κυρίου μου
[1, 20]	περισπούδαστον ταύτας εἰδέναι, ἱστόρηται περιέργως	Στράβωνι	τῷ γεωγράφῳ, Φλέγοντί τε καὶ
[1, 7]	ἀκήκοα λέγοντος ὡς τὴν γλῶσσαν	σκώληξι	διαβρωθεὶς ἐπὶ τὰ μείζω τε
[1, 7]	περὶ αὐτοῦ γράφει, καὶ ὡς	σκώληξι	τὴν γλῶτταν τὸ τελευταῖον βρωθεὶς
[1, 21]	δὲ συχνοῖς ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ	γυναιξὶ	συναλιζόμενοι καὶ συλλουόμενοι, οὕτω τῶν
[1, 3]	εἰ τὴν καλουμένην νέαν κυριακὴν	οἱ	ἀμφ´ αὐτὸν ἀνὰ τοὺς οἰκείους
[1, 5]	πάσης αὐθεντίας ἱερατικῆς Ἰωάννης καὶ	οἱ	ἀμφ´ αὐτὸν ἱερεῖς. Καὶ πρῶτα
[1, 3]	πάντας. Καὶ Κύριλλος δὲ καὶ	οἱ	ἀμφ´ αὐτὸν πρὸ τῆς ἐπαγγελθείσης
[1, 7]	τῶν αἰχμαλώτων λειψάνων, οὓς ἡμῖν	οἱ	βάρβαροι κατ´ οἶκτον προσήγαγον, τί
[1, 2]	διάπυρος ἐραστής, ὃς καὶ συνέκδημός	οἱ	γέγονε πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἀπαίροντι,
[1, 20]	καὶ τὴν ὥραν εὐπρεπῆ, μέσης	οἱ	γενομένης Πουλχερίας τῆς βασιλίδος τῆς
[1, 16]	μέχρις ἡμῶν σωζόμενος, ἵνα λοιπὸν	οἱ	δαίμονες ἐπ´ ἀδείας τὰ οἰκεῖα
[1, 11]	ἀποστολικὴ τοῦ θεοῦ ἐλήλυθεν ἐκκλησία.	Οἱ	δέ γε τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης
[1, 11]	αἱρέσεις ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα	οἱ	δόκιμοι φανεροὶ γένωνται. Καὶ θαυμάσαι
[1, 13]	τῶν ἑῴων ἐκστρατευμάτων τίμια λείψανά	οἱ	ἐκπεμφθῆναι. Καὶ τὸ παράδοξον, αἱ
[1, 7]	ποτε καὶ παρὰ Θεοδοσίου προσπάσχοντός	οἱ	ἐξηλάθη, καὶ οὐδεμιᾶς φειδοῦς τετυχηκὼς
[1, 4]	ἡ κυρία παρῴχηκεν ἡμέρας πεντεκαίδεκα,	οἱ	ἐπὶ τούτῳ συναθροισθέντες, ὡς οὐ
[1, 14]	τοῦ ὄρους τὴν κορυφήν. Μάνδραν	οἱ	ἐπιχώριοι καλοῦσι, τῆς ἀσκήσεως οἶμαι
[1, 18]	τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ, καὶ τίνες	οἱ	ἐργασάμενοι ταύτας. Κατὰ τούτους τοὺς
[1, 0]	τῆς θείας ἡγουμένης ῥοπῆς, ὅθεν	οἱ	λελεγμένοι μοι τὴν ἱστορίαν ἀπέλιπον.
[1, 21]	εἰς ἕνα τελευτᾷ θεοφιλῆ σκοπόν.	Οἱ	μὲν γὰρ ἀγεληδὸν ζῶντες οὐδενὶ
[1, 7]	τί βουλόμενοι, λέγειν οὐκ ἔχω.	Οἱ	μὲν οὖν πρὸς τὰς ποιούμενος
[1, 7]	Κυρίου παραβολήν, πρὸς τοὺς ἐγκαλέσαντάς	οἱ	μὴ κατὰ τὸ δέον τι
[1, 6]	ἐπὶ ῥήματος γέγραφε ταῦτα· „Εὐφραινέσθωσαν	οἱ	οὐρανοὶ καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ·
[1, 13]	ὅμως, καὶ τῶν ὀδόντων δ´	οἱ	πλείους, εἰ μή γε ὅσοι
[1, 19]	θρόνον, ὃν ὕπαρχον τῆς αὐλῆς	οἱ	πρὸ ἡμῶν κεκλήκασι, καὶ τῶν
[1, 4]	ἐπειδὴ μὴ ἀπήντηκε, τῆς ζητήσεως	οἱ	συνελθόντες ἀντελαμβάνοντο. Καὶ Μέμνονος τοῦ
[1, 13]	ἐπετήδευσε, στέλλουσί τινα παρ´ αὐτὸν	οἱ	τῆς ἁγίας ἐρήμου, ἐντειλάμενοι φάναι·
[1, 13]	τῶν Ἀντιοχέων λαβεῖν. Καὶ δεήσεις	οἱ	τῆς Ἀντιόχου πρὸς αὐτὸν ἀνατεινάμενοι
[1, 21]	ἄσαρκοί τινες ἀθληταί, ἀναίματοι παλαισταί,	οἵ	γε πανδαισίαν τε καὶ τρυφὴν
[1, 18]	Καλλίστου στοὰν οἵ τε παλαιοὶ	οἵ	τε νῦν ὀνομάζομεν, πρὸ τῶν
[1, 18]	οἰκοδομίαν ἀνίστη, ἣν Καλλίστου στοὰν	οἵ	τε παλαιοὶ οἵ τε νῦν
[1, 20]	ξεναγούντων τὰς ὄψεις, εἰσὶ δὲ	οἵ	φασι τὸν πρεσβύτερον Θεοδόσιον τὸ
[1, 21]	ἐλάχιστοι, εἰσὶ δ´ οὖν ὅμως,	οἳ	ἐπὰν διὰ τῆς ἀρετῆς τοῦ
[1, 19]	πολέμων διαφόρων Ἰταλικῶν καὶ Περσικῶν	οἳ	ἐπὶ Θεοδοσίου γεγόνασι. Ἐν τοῖς
[1, 21]	τὰς νηστείας ἐκτελοῦντες, εἰσὶ δὲ	οἳ	καὶ πεμπταῖοι ἢ καὶ πρός,
[1, 14]	τοῦ παναγίου μνημείοις. Εἰσὶ δὲ	οἳ	λέγουσι, καὶ οὐκ ἀπιστητέον τῷ
[1, 21]	αὐτοὺς δοκεῖν ὑπὲρ γῆν ὁρᾶν	Οἳ	πολλάκις μὲν καὶ τὰς καλουμένας
[1, 6]	τῶν εὐσεβεστάτων καὶ θεοφιλεστάτων βασιλέων,	οἳ	προγονικῆς εὐσεβείας ἄριστοι ζηλωταὶ γεγονότες
[1, 11]	θεὸς Λόγος σαρκούμενος δευτέρᾳ γεννήσει	φειδοῖ	τοῦ πλάσματος. Εἰ δὲ περὶ
[1, 0]	καὶ μηδὲν τῶν μνήμης ἀξίων	διαλάθοι	ὑπὸ τῇ ἀνειμένῃ καὶ ἐκλύτῳ
[1, 18]	ἣν Καλλίστου στοὰν οἵ τε	παλαιοὶ	οἵ τε νῦν ὀνομάζομεν, πρὸ
[1, 21]	ἐκτελοῦντες, εἰσὶ δὲ οἳ καὶ	πεμπταῖοι	ἢ καὶ πρός, καὶ μόλις
[1, 14]	τῶν λελεγμένων στοῶν κλειθρίδια καθεστᾶσιθυρίδας	ἔνιοι	καλοῦσιπρός τε τὸ λελεγμένον ὑπαίθριον
[1, 21]	νουνεχῶς ἐκλεγομένη τε καὶ περισώζουσα·	μακάριοι	τῆς ἐνταῦθα διαίτης, μακαριώτεροι τῆς
[1, 14]	ὄρους τὴν κορυφήν. Μάνδραν οἱ	ἐπιχώριοι	καλοῦσι, τῆς ἀσκήσεως οἶμαι τοῦ
[1, 12]	ἁγίων ἐκκλησιῶν ἐκβάλλεσθαι, εἰ δὲ	λαϊκοί,	ἀναθεματίζεσθαι. Τέθεινται δὲ αὐτῷ καὶ
[1, 21]	τὴν τοῦ ἀποστόλου φωνήν. Ἄλλοι	σύνοικοι	θηρίοις γινόμενοι καί τισι τῆς
[1, 12]	εἰ μὲν ἐπίσκοποι εἶεν ἢ	κληρικοί,	τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν ἐκβάλλεσθαι, εἰ
[1, 21]	ἡλικίαν καὶ τὴν ἑκούσιον ἀσθένειαν·	ἄσαρκοί	τινες ἀθληταί, ἀναίματοι παλαισταί, οἵ
[1, 14]	ὃν ἑωράκει ὁ συγγραφεὺς καὶ	ἄλλοι,	καὶ αὐτῆς τῆς κεφαλῆς τοῦ
[1, 21]	κατὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου φωνήν.	Ἄλλοι	σύνοικοι θηρίοις γινόμενοι καί τισι
[1, 13]	σου παρὰ θεοῦ ἐστιν. Ὅ	μοι	ἀξιόλογον ὂν ἐξετέθη, τοῖς περὶ
[1, 11]	κατάγελως τῶν Ἑλληνικῶν ὕθλων. Μή	μοι	δέ τις τῶν εἰδωλομανούντων ἐπιγελάσῃ,
[1, 21]	καταλειπτέον, εἰ καὶ μὴ ἀληθίζεσθαί	μοι	δοκοῦσιν. Ὅμως δ´ οὖν ἀνὰ
[1, 0]	καθ´ εἱρμὸν τετύχηκε λόγου, ἔδοξέ	μοι,	εἰ καὶ μὴ δεινὸς ἐγὼ
[1, 15]	θεσπεσίου συνακμάσαι τοῖς χρόνοις. Ταῦτά	μοι	κομψῶς ὡς δυνατὸν πονουμένῳ, φέρε
[1, 22]	Θεοδοσίου σύμβιος, καὶ πολλά, ὥς	μοι	λέλεκται, τοιαῦτα φροντιστήρια δειμαμένη, καὶ
[1, 0]	ἡγουμένης ῥοπῆς, ὅθεν οἱ λελεγμένοι	μοι	τὴν ἱστορίαν ἀπέλιπον. ~αʹ Εἶτα
[1, 7]	τὰ περὶ τούτων διδάσκοντα. Καί	μοι	τῆς σῆς ἐπιστολῆς ἀνάγνωθι αὐτοῖς
[1, 13]	τὸ καθ´ ἕκαστον ἂν διεξεληλύθειν	ἐμοί	τε τῆς διηγήσεως ὠφέλειαν παρέξον
[1, 11]	ἐν ὑμῖν εἶναι, ἵνα οἱ	δόκιμοι	φανεροὶ γένωνται. Καὶ θαυμάσαι κἀν
[1, 11]	δέ γε τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης	τρόφιμοι,	οὐ θεὸν εὑρεῖν βουλόμενοι ἢ
[1, 6]	ῥήματος γέγραφε ταῦτα· „Εὐφραινέσθωσαν οἱ	οὐρανοὶ	καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ· λέλυται
[1, 13]	αὐτὸν οἱ τῆς ἁγίας ἐρήμου,	ἐντειλάμενοι	φάναι· τίς ἡ ξενοπρεπὴς αὕτη
[1, 13]	οἱ τῆς Ἀντιόχου πρὸς αὐτὸν	ἀνατεινάμενοι	γεγράφασιν οὕτως· „Διὰ τὸ μὴ
[1, 18]	ἐν Ἀντιοχείᾳ, καὶ τίνες οἱ	ἐργασάμενοι	ταύτας. Κατὰ τούτους τοὺς χρόνους
[1, 15]	δοξάζειν ἐθέλοντα, εὐθυβόλως εὖ μάλα	στοχασάμενοι	ὡς ταῖς ἄλλαις τἀνδρὸς ἀρεταῖς
[1, 0]	θείας ἡγουμένης ῥοπῆς, ὅθεν οἱ	λελεγμένοι	μοι τὴν ἱστορίαν ἀπέλιπον. ~αʹ
[1, 21]	ἀμέλει καὶ τὴν σάρκα τέλεον	ἀποθέμενοι	ζῶσιν ἀεὶ καὶ τοῖς ζῶσι
[1, 14]	στοαῖς κίονες ἐκ λίθου ξεστοῦ	πεποιημένοι	εὐπρεπῶς, εὖ μάλα τὴν ὀροφὴν
[1, 13]	συναγωγάς, ἅσπερ ἔφθησαν παρὰ Χριστιανῶν	ἀφῃρημένοι,	οὕτω παρρησίᾳ γέγραφεν, οὕτω σφοδρῶς
[1, 21]	χαίνουσι τὸν ποθούμενον αὐτοῖς ἰδεῖν	ἐπειγόμενοι.	~κβʹ Περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ
[1, 21]	καθεστάναι, πόσων εἰς τροφὴν αὐτάρκη	δεόμενοι	οὕτω κομιδῇ βραχέσιν ἀρκοῦνται· ἐχθροὶ
[1, 21]	συχνοῖς ὁμιλοῦσι, τὰ πολλὰ γυναιξὶ	συναλιζόμενοι	καὶ συλλουόμενοι, οὕτω τῶν παθῶν
[1, 21]	γῆνβοσκοὺς καλοῦσιμόνον τὸ ζῆν ἐντεῦθεν	ποριζόμενοι,	ὥστε χρόνῳ καὶ θηρίοις συναφομοιοῦσθαι,
[1, 21]	οὓς καὶ διδράσκουσιν ἰδόντες, καὶ	διωκόμενοι	ἢ τῇ ὠκύτητι τῶν ποδῶν,
[1, 21]	νηστείας ἐπινοήσαντες τὸ αὖ μὴ	βουλόμενοι	ἐσθίειν, ὡς ἔκπληξιν τὸ πρᾶγμα
[1, 11]	τὰ μάλιστα σεμνύνειν καὶ ἐξαίρειν	βουλόμενοι	ἢ τῇδε ἢ ἐκεῖσε τρεπόμεθα.
[1, 11]	πλάνης τρόφιμοι, οὐ θεὸν εὑρεῖν	βουλόμενοι	ἢ τὴν αὐτοῦ περὶ τοὺς
[1, 7]	βάρβαροι κατ´ οἶκτον προσήγαγον, τί	βουλόμενοι,	λέγειν οὐκ ἔχω. Οἱ μὲν
[1, 21]	καὶ συλλουόμενοι, οὕτω τῶν παθῶν	περιγενόμενοι	ὡς καὶ τῆς φύσεως τυραννῆσαι,
[1, 14]	ὥσπερ εἰώθει. Ὧδε τοῦ χώρου	γινόμενοι	ἄνδρες ἀφυλάκτως εἰσίασι, μετὰ τῶν
[1, 21]	ἀποστόλου φωνήν. Ἄλλοι σύνοικοι θηρίοις	γινόμενοι	καί τισι τῆς γῆς ἀτεκμάρτοις
[1, 7]	στρατιωτῶν ἐκ τῆς Πανὸς ἐπεμπόμεθα,	συρόμενοι	πρὸς αὐτὴν διὰ τῆς προρρηθείσης
[1, 21]	πρόσωπον, οὐδέ τι τῶν πάντων	ἐγκαλυπτόμενοι·	καὶ βαλανείοις δὲ συχνοῖς ὁμιλοῦσι,
[1, 21]	τὰ πολλὰ γυναιξὶ συναλιζόμενοι καὶ	συλλουόμενοι,	οὕτω τῶν παθῶν περιγενόμενοι ὡς
[1, 11]	οἰκείαις ἀκολασίαις πορίζοιντο θεοὺς τοιούτους	ἐπιγραφόμενοι.	Ὥστε ἀμέλει ὁ παρ´ αὐτοῖς
[1, 7]	συμπτώμασιν ἔτι τοῖς τῶν ἀλγηδόνων	μαστιγούμενοι	κακοῖς. Μετῆγε δὲ πάλιν ἡμᾶς
[1, 21]	καὶ ἀδιάκοποι κλίσεις ἐπαναστάσεις τε	σύντονοι,	μόνης τῆς ἐφέσεως ἀναζωπυρούσης αὐτοῖς
[1, 0]	τί τε καὶ ὅτε, καὶ	ὅποι	καὶ ὅπως, καὶ πρὸς οὓς
[1, 1]	δὲ τούτων ἕκαστον ἐπράχθη καὶ	ὅποι	τετελεύτηκεν, ἐν τοῖς ἰδίοις παραθήσομαι
[1, 21]	δὲ γονάτων αὐτοῖς συχναὶ καὶ	ἀδιάκοποι	κλίσεις ἐπαναστάσεις τε σύντονοι, μόνης
[1, 12]	αὐτοῦ διδασκαλίᾳ ἀκολουθοῦντας, εἰ μὲν	ἐπίσκοποι	εἶεν ἢ κληρικοί, τῶν ἁγίων
[1, 7]	αἰχμαλώτων λειψάνων, οὓς ἡμῖν οἱ	βάρβαροι	κατ´ οἶκτον προσήγαγον, τί βουλόμενοι,
[1, 21]	καὶ τὰς καλουμένας ὑπερθεσίμους πράττουσι	διήμεροι	καὶ τριήμεροι τὰς νηστείας ἐκτελοῦντες,
[1, 21]	καλουμένας ὑπερθεσίμους πράττουσι διήμεροι καὶ	τριήμεροι	τὰς νηστείας ἐκτελοῦντες, εἰσὶ δὲ
[1, 11]	ὑμῖν εἶναι, ἵνα οἱ δόκιμοι	φανεροὶ	γένωνται. Καὶ θαυμάσαι κἀν τούτῳ
[1, 21]	μόλις τῆς ἀναγκαίας μεταλαμβάνουσι τροφῆς.	Ἕτεροι	δὲ αὖ πάλιν ἀπ´ ἐναντίας
[1, 21]	περισώζουσα· μακάριοι τῆς ἐνταῦθα διαίτης,	μακαριώτεροι	τῆς ἐντεῦθεν μεταστάσεως, ἐς ἣν
[1, 21]	δεόμενοι οὕτω κομιδῇ βραχέσιν ἀρκοῦνται·	ἐχθροὶ	τῶν ἰδίων βουλήσεων καὶ τῆς
[1, 21]	σῶμα, σφριγῶντας τὴν ἀκμήν, κἂν	ἔξωροι	τὴν ἡλικίαν ὦσι. Καὶ οὕτως
[1, 7]	αὐτοῖς ἔνια τοῖς ὀνόμασιν, ἥ	σοι	συντέθειται πρὸς τὸν τῆς Θηβαίων
[1, 11]	θεοῖς θεατριζόμενός τε καὶ γελώμενος.	Γελάσοι	δὲ ἄν τις δικαίως καὶ
[1, 4]	τὴν προτεραίαν ὑποσχόμενος ἀφικνεῖσθαι εἴπερ	δεήσοι,	καὶ τῶν ὑποσχεθέντων κατολιγωρήσας, καὶ
[1, 21]	κἂν παρὰ καπήλοις ἢ παλιγκαπήλοις	δεήσοι,	οὐ τόπον, οὐ πρόσωπον, οὐδέ
[1, 13]	καὶ μὴ πρὸς τὴν ἐπιτροπὴν	ἰθυδρομήσοι,	καὶ πρὸς βίας αὐτὸν καθέλκειν.
[1, 13]	οἱ πλείους, εἰ μή γε	ὅσοι	χερσὶν ἀνθρώπων πιστῶν βιαίως ἀφῃρέθησαν,
[1, 21]	ἑκούσιον ἀσθένειαν· ἄσαρκοί τινες ἀθληταί,	ἀναίματοι	παλαισταί, οἵ γε πανδαισίαν τε
[1, 21]	ἕτερον, ὃ μικροῦ με διέλαθε,	καίτοι	τὰ πρεσβεῖα κατὰ πάντων ἔχον.
[1, 21]	ἰδίων βουλήσεων καὶ τῆς φύσεως,	ἔκδοτοι	τοῖς τῶν πέλας θελήμασιν, ἵνα
[1, 6]	θεοφιλεστάτων βασιλέων, οἳ προγονικῆς εὐσεβείας	ἄριστοι	ζηλωταὶ γεγονότες ἀσφαλῆ μὲν καὶ
[1, 21]	κατὰ πάντων ἔχον. Εἰσὶ μὲν	ἐλάχιστοι,	εἰσὶ δ´ οὖν ὅμως, οἳ
[1, 13]	δ´ οὖν Συμεώνης οὗτος ὁ	ἐπὶ	γῆς ἄγγελος, ὁ ἐν σαρκὶ
[1, 13]	καὶ μέσον οὐρανοῦ καὶ τῶν	ἐπὶ	γῆς γενόμενος ἐντυγχάνει τε τῷ
[1, 21]	τῶν ποδῶν, ἤ τινι τῶν	ἐπὶ	γῆς δυσόδων χωρίων τὸ λαθεῖν
[1, 14]	τὸν οὐράνιον διήνυσε βίον ὁ	ἐπὶ	γῆς ἔνσαρκος ἄγγελος. Πρὸς τῇ
[1, 15]	ἀναγωγικοῖς ἐπίανε λόγοις, ὡς ἀγγελικὸν	ἐπὶ	γῆς μετελθεῖν βίον, στήλην τε
[1, 13]	ζηλώσας, ἐξαίρει μὲν ἑαυτὸν τῶν	ἐπὶ	γῆς πραγμάτων, καὶ τὴν φύσιν
[1, 20]	εὐρύνας μέχρι τῆς πύλης τῆς	ἐπὶ	Δάφνην ἀγούσης τὸ προάστειον ὁρᾶν
[1, 19]	διαφόρων Ἰταλικῶν καὶ Περσικῶν οἳ	ἐπὶ	Θεοδοσίου γεγόνασι. Ἐν τοῖς αὐτοῖς
[1, 11]	τε ἀλλήλων καταλύουσιν, ἀλλὰ θεοὺς	ἐπὶ	θεοῖς ἐπινοοῦντες καὶ τῶν οἰκείων
[1, 13]	πάντα ἀοιδίμου μνήμης, πρῶτος τὴν	ἐπὶ	κίονος στάσιν ἐπιτηδεύσας, δίπηχυ μόλις
[1, 7]	Θεουπολιτῶν διάκειται καὶ Νεστορίῳ μὲν	ἐπὶ	λέξεως οὐκ ὠνόμασται· φασὶ δὲ
[1, 12]	κατέκρινεν ἀναθέματι περιβαλών, καὶ γέγραφεν	ἐπὶ	λέξεως ὧδε· „Ἔτι θεσπίζομεν τοὺς
[1, 2]	εἴ γε προοιμιασθείη, Χριστοῦ τοῦ	ἐπὶ	πάντων συνεργοῦντος θεοῦ, ἐκ τῆς
[1, 6]	ἐπιστολὴν Ἰωάννου εὖ μάλα ἐπαινέσας	ἐπὶ	ῥήματος γέγραφε ταῦτα· „Εὐφραινέσθωσαν οἱ
[1, 13]	τοῦ παναγίου καὶ ἀερίου μάρτυρος	ἐπὶ	ῥήματος ἱκετεύειν τε καὶ εὔχεσθαι
[1, 10]	ἐπισκόπων, Θεοδοσίου θεσπίσαντος πρὸς Ἐλπίδιον	ἐπὶ	ῥήματος ταῦτα· „Τῶν πρὶν δικασάντων
[1, 7]	ὡς τὴν γλῶσσαν σκώληξι διαβρωθεὶς	ἐπὶ	τὰ μείζω τε καὶ ἀθάνατα
[1, 4]	τῆς Ῥωμαίων ἐκκλησίας, δακρύσαντες πολλάκις,	ἐπὶ	ταύτην τὴν σκυθρωπὸν ἐχωρήσαμεν ἀπόφασιν.
[1, 6]	πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρου πόλιν γενομένου,	ἐπί	τε τῆς ἐκκλησίας τὸν περὶ
[1, 13]	δὲ κίοσι βραχυτέροις ἑπτά, καὶ	ἐπὶ	τεσσαρακοντάπηχυν ἔτη τριάκοντα. Τούτου τὸ
[1, 20]	τὴν Κωνσταντίνου. Ἣ χρόνοις ὕστερον	ἐπὶ	τὴν ἁγίαν ἐπειγομένη Χριστοῦ τοῦ
[1, 4]	θεοσεβεστάτους ἐπισκόπους προσδεξαμένου, ἀναγκαίως ἐχωρήσαμεν	ἐπὶ	τὴν ἐξέτασιν τῶν δυσσεβηθέντων αὐτῷ·
[1, 11]	τιμῶσί τε καὶ τιμωμένοις καταλιμπανομένων,	ἐπὶ	τὴν νύσσαν τὸν πῶλον ἐκκεντήσωμεν,
[1, 15]	καὶ Συνεσίου τοῦ Κυρήνης ἐπισκόπου.	Ἐπὶ	τῆς αὐτῆς διέπρεπε βασιλείας καὶ
[1, 17]	ἐπικλυσθῆναι· πλοῖά τε αὖ θαλάττια	ἐπὶ	τῆς ξηρᾶς ὀφθῆναι τῶν ὑδάτων
[1, 7]	θεμελίου τὴν οἰκοδομίαν ποιησάμενος ἀλλ´	ἐπὶ	τῆς ψάμμου κτίσας, ἣ καὶ
[1, 0]	~Προοίμιον τοῦ συγγραφέως, πῶς	ἐπὶ	τὸ γράφειν τὴν παροῦσαν πραγματείαν
[1, 7]	σώματος ἐξορίας ὁρίζειν· καὶ τῆς	ἐπὶ	τοῖς ἀνενεχθεῖσι παρὰ τῆς σῆς
[1, 4]	κυρία παρῴχηκεν ἡμέρας πεντεκαίδεκα, οἱ	ἐπὶ	τούτῳ συναθροισθέντες, ὡς οὐ φθησομένων
[1, 17]	ἑκατέρας. Ὃ δὴ πάθος καὶ	ἐπὶ	χρόνον τῆς γῆς ἐπεκράτησεν, οὐχ
[1, 3]	δὲ θεοῦ προσαγορευομένης πόλεως, ὁδὸν	ἀνδρὶ	εὐζώνῳ ἡμερῶν δυοκαίδεκα, τισὶ δὲ
[1, 17]	χώρῳ, καλλίστῳ τεμένει τιμώμενα. ~ιζʹ	Περὶ	Ἀττίλα τοῦ Σκυθῶν βασιλέως, καὶ
[1, 7]	Οἷα ὁ δυσσεβὴς Νεστόριος πεπονθέναι	περὶ	αὐτοῦ γράφει, καὶ ὡς σκώληξι
[1, 13]	μοι ἀξιόλογον ὂν ἐξετέθη, τοῖς	περὶ	αὐτοῦ γραφεῖσι παρειμένον. Τούτῳ τοσοῦτον
[1, 6]	λέξεσιν ἐντέθειται τῇδε τῇ ἐπιστολῇ·	Περὶ	δὲ τῆς θεοτόκου, καὶ τὰ
[1, 21]	Ἱεροσόλυμα ἡ Εὐδοκία διέθηκε· καὶ	περὶ	διαφόρου βιοτῆς καὶ διαίτης τῶν
[1, 11]	φειδοῖ τοῦ πλάσματος. Εἰ δὲ	περὶ	ἕτερά τινα ἄττα κεκαινούργηται, γεγόνασι
[1, 7]	τὸ τοῖς καλλινίκοις βασιλεῦσι δοκοῦν	περὶ	ἡμῶν ἀναμενόντων, ἐξαίφνης πρὸς ἄλλην
[1, 7]	θεῷ δοκοῦσαν καὶ νῦν ἐξενεχθῆναι	περὶ	ἡμῶν διατύπωσιν. Τοῦ αὐτοῦ πρὸς
[1, 6]	τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν ἐπικυρώσαντες, ~ςʹ	Περὶ	Παύλου τοῦ Ἐμέσης εἰς Ἀλεξάνδρειαν
[1, 19]	τοῖς φιλομαθέσιν οὐκ ἄκομψα. ~ιθʹ	Περὶ	πολέμων διαφόρων Ἰταλικῶν καὶ Περσικῶν
[1, 7]	παρακαλῶ, τῆς ἐν αὐτῷ διηγήσεως,	περὶ	πολλῶν, καθ´ ὅσον ἐνῆν, γεγραμμένης
[1, 21]	ἐμπρησθέντι. ~καʹ Ὅτι καλῶς τὰ	περὶ	τὰ Ἱεροσόλυμα ἡ Εὐδοκία διέθηκε·
[1, 14]	τῶν ἀνακτόρων εἴσω. Ἔξω δὲ	περὶ	τὰς φλιὰς ἑστῶσαι τεθήπασι τὸ
[1, 7]	Θηβαίων ἡγούμενον· „Ἐκ τῶν πρώην	περὶ	τῆς ἁγιωτάτης θρησκείας ἐν Ἐφέσῳ
[1, 7]	πρός τινα δῆθεν Αἰγύπτιον συγκείμενον	περὶ	τῆς αὐτοῦ εἰς Ὄασιν ἐξορίας,
[1, 20]	τε τῶν βαρβάρων ἡγουμένου. ~κʹ	Περὶ	τῆς βασιλίσσης Εὐδοκίας καὶ Εὐδοξίας
[1, 9]	τοῦ Κωνσταντινουπόλεως καθῃρέθη Φλαβιανοῦ, καὶ	περὶ	τῆς ἐν Ἐφέσῳ δευτέρας λῃστρικῆς
[1, 11]	Τί δὲ ἂν φαίην καὶ	περὶ	τῆς θεουργηθείσης αὐτοῖς πορνείας, ᾗ
[1, 14]	πολλάκις φαινομένου ἀστέρος ἐν τῇ	περὶ	τὸν κίονα στοᾷ τοῦ ὁσίου
[1, 14]	ἁλισθέντος αὐτόθι λεώ, τῶν ἀγροίκων	περὶ	τὸν κίονα χορευόντων, ἀστέρα ὑπερμεγέθη
[1, 15]	μία τῶν θυρῶν ἐστιν. ~ιεʹ	Περὶ	τοῦ ἁγίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου,
[1, 13]	διάπυρον αὐτοῦ ζῆλον δεικνῦσαι. ~ιγʹ	Περὶ	τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ Στυλίτου.
[1, 17]	ἑῷα καὶ ἑσπέρια κατέστρεψε· καὶ	περὶ	τοῦ γενομένου ξένου σεισμοῦ καὶ
[1, 9]	Φλαβιανὸς τὸν θρόνον διαδέχεται. ~θʹ	Περὶ	τοῦ δυστυχοῦς Εὐτυχοῦς, καὶ ὅπως
[1, 22]	ποθούμενον αὐτοῖς ἰδεῖν ἐπειγόμενοι. ~κβʹ	Περὶ	τοῦ ναοῦ τοῦ ἁγίου Στεφάνου
[1, 14]	ὡς ἔφθην εἰπών, ἐπεπόνητο. ~ιδʹ	Περὶ	τοῦ πολλάκις φαινομένου ἀστέρος ἐν
[1, 11]	εὑρεῖν βουλόμενοι ἢ τὴν αὐτοῦ	περὶ	τοὺς ἀνθρώπους κηδεμονίαν, τά τε
[1, 2]	ἂν θεὸν ὀνομάσαιμι, ὡς τὰ	περὶ	τούτου Σωκράτει τε καὶ τῇ
[1, 6]	ἐπί τε τῆς ἐκκλησίας τὸν	περὶ	τούτου φερόμενον λόγον ὁμιλήσαντος, ὁπηνίκα
[1, 7]	αὐτὸν εἰς μέσον παραγάγωμεν τὰ	περὶ	τούτων διδάσκοντα. Καί μοι τῆς
[1, 2]	ῥοπὴν ἐδίδου φιλονεικότερον ἐν τοῖς	περὶ	τούτων ἐνιστάμενος. Καί που καὶ
[1, 2]	ἐκείνου διδαγμάτων ἀκροασάμενος, ὡς Θεοδούλῳ	περὶ	τούτων ἐπιστολικῶς γέγραπται, τὰς διαλέξεις
[1, 11]	ἐνδόντος θεοῦ τῷ αὐτεξουσίῳ καὶ	περὶ	τούτων, ἵνα μᾶλλον ἡ ἁγία
[1, 7]	μὴ Νεστορίου βίβλῳ περιέτυχον τὴν	περὶ	τούτων ἱστορίαν παρεχομένῃ. Αὐτὸς τοίνυν
[1, 7]	εἰς Ὄασιν ἐξορίας, ἔνθα τὰ	περὶ	τούτων πλατύτερον λέγει. Ὧν δὲ
[1, 18]	μέχρις οὗ καθάπαξ ἐπέπαυστο. ~ιηʹ	Περὶ	τῶν οἰκοδομιῶν τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ,
[1, 6]	ὁ τῶν δυνάμεων Κύριος πλουσίᾳ	χειρὶ	διανέμει τὰ ἀγαθά, καὶ δίδωσι
[1, 16]	ὁ θεσπέσιος, ὡς Ἰωάννῃ τῷ	ῥήτορι	σὺν ἑτέροις ἱστόρηται, ἐπειδή γε
[1, 7]	προειρημένη καὶ† βαρβαρικῆς αἰχμαλωσίας καὶ	πυρὶ	καὶ σφαγαῖς ἐκλελίκμηται, ἡμεῖς δὲ
[1, 16]	ἀνειμένονΤυχαῖον τοῖς ἐπιχωρίοις ὠνόμαστοτῷ ἀθλοφόρῳ	μάρτυρι	ἀναθεῖναι· καὶ σηκὸς εὐαγὴς καὶ
[1, 20]	προάστειον ὁρᾶν τοῖς ἐθέλουσι πάρεστι·	μέχρι	γὰρ ἡμῶν τὸ παλαιὸν ἰχνηλατεῖται
[1, 19]	εἰρήνην χαρίσασθαι, ἣ καὶ διήρκεσε	μέχρι	δύο καὶ δέκα ἐτῶν τῆς
[1, 13]	ᾧ τὰ μάλιστα παραλελοιπότες, ὃ	μέχρι	νῦν σωζόμενον παρὰ τοῖς τῆς
[1, 20]	πόλει προστίθησι, τὸ τεῖχος εὐρύνας	μέχρι	τῆς πύλης τῆς ἐπὶ Δάφνην
[1, 0]	ἢ καὶ τηνάλλως ἔχον, πέπρακται,	μέχρι	τινὸς τῆς Θεοδοσίου βασιλείας. Ἐπειδὴ
[1, 11]	ὑψιβρεμέτῃ καί τι σεμνὸν ἐκεῖνο	περιτιθέασι,	πατραλοίαν ἀποκαλοῦντες, τὴν ἐσχάτην παρὰ
[1, 14]	τοῦ χώρου γινόμενοι ἄνδρες ἀφυλάκτως	εἰσίασι,	μετὰ τῶν σφῶν νωτοφόρων τὸν
[1, 19]	τῆς αὐλῆς οἱ πρὸ ἡμῶν	κεκλήκασι,	καὶ τῶν ἑσπερίων ἐξηγήσασθαι δυνάμεων,
[1, 11]	πίνοιεν. Ὃς καὶ μυρίοις ἄλλοις	ἀτοπήμασι	καὶ παρὰ τοῖς οὐδέσι τῶν
[1, 1]	Ἰουλιανοῦ δυσσεβείας τοῖς τῶν μαρτύρων	αἵμασι	κατακλυσθείσης καὶ τῆς Ἀρείου μανίας
[1, 7]	ὅδε μὲν οὕτω κἀν τοῖς	γράμμασι,	πύξ, λάξ, παίει, βαίνει, καὶ
[1, 5]	βλασφημίαν ἐγνωκότος εὐσεβέσι τε αὖ	γράμμασι	χρησαμένου πρός τε Κύριλλον καὶ
[1, 7]	ὧν καὶ δορυάλωτος ἔτυχε γεγονώς,	θεσπίσμασι	δὲ Θεοδοσίου τὴν ἐπάνοδον ἐγνωκότος,
[1, 3]	ἐκκλησίας μηδὲν εὐλαβούμενος, εἰκότως ἐδέησε	νεύμασι	τοῦ νέου Θεοδοσίου τὰ σκῆπτρα
[1, 21]	ἀεὶ καὶ τοῖς ζῶσι συναλίζονται,	σώμασί	τε ἄκη προσφέροντες καὶ τὰς
[1, 19]	καὶ Περσικῶν οἳ ἐπὶ Θεοδοσίου	γεγόνασι.	Ἐν τοῖς αὐτοῖς χρόνοις Θεοδοσίου
[1, 11]	περὶ ἕτερά τινα ἄττα κεκαινούργηται,	γεγόνασι	καὶ ταῦτα τοῦ σωτῆρος ἐνδόντος
[1, 15]	ἔργῳ τε καὶ λόγῳ παρὰ	πᾶσι	διαβόητος· ὃς οὕτω μὲν τὴν
[1, 11]	τὰ μὲν συνεκτικὰ καὶ καίρια	πᾶσι	κοινῶς ὡμολόγηται. Τριὰς γὰρ ἡμῖν
[1, 11]	πατραλοίαν ἀποκαλοῦντες, τὴν ἐσχάτην παρὰ	πᾶσι	ποινήν, οἷα τὸν Κρόνον τὸν
[1, 21]	περιορίζεσθαι, πάντων δὲ ἀκούειν καὶ	πᾶσι	συγγίνεσθαι. Εἰσὶ δὲ γονάτων αὐτοῖς
[1, 14]	δὲ περὶ τὰς φλιὰς ἑστῶσαι	τεθήπασι	τὸ θαῦμα· ἀντικρὺ γὰρ τοῦ
[1, 21]	πρωτοτύπως ὥς φασι βουλομένη, τοῖς	ἱστορήσασι	καταλειπτέον, εἰ καὶ μὴ ἀληθίζεσθαί
[1, 7]	καὶ νομοθετῶν ποῖα τὰ ἐπίχειρα	καθεστᾶσι	τῆς εἰς Χριστὸν βλασφημίας. Ἄμφω
[1, 21]	χάριν ἢ τί πρωτοτύπως ὥς	φασι	βουλομένη, τοῖς ἱστορήσασι καταλειπτέον, εἰ
[1, 7]	μὲν ἐπὶ λέξεως οὐκ ὠνόμασται·	φασὶ	δὲ νῦν τὸ Εὐπρεπίου προσαγορεύεσθαι,
[1, 19]	τὴν ἅλωσιν Ἀμίδης συνεγράψατο. Τότε	φασὶ	καὶ Κλαυδιανὸν καὶ Κῦρον τοὺς
[1, 20]	τὰς ὄψεις, εἰσὶ δὲ οἵ	φασι	τὸν πρεσβύτερον Θεοδόσιον τὸ τεῖχος
[1, 5]	δὲ τὴν ἐκείνου βλασφημίαν ἐγνωκότος	εὐσεβέσι	τε αὖ γράμμασι χρησαμένου πρός
[1, 11]	ἄλλοις ἀτοπήμασι καὶ παρὰ τοῖς	οὐδέσι	τῶν ἀνθρώπων ἀπηγορευμένοις καὶ πᾶσαν
[1, 13]	καὶ πεισθεὶς ἐνδούς τε ταῖς	δεήσεσι	τὸ σεπτὸν αὐτοῖς εἴασε σῶμα.
[1, 13]	ἔν τινι μὲν στενῷ τόπῳ	ἔτεσι	δέκα τὸν ἀγῶνα διανύσας, ἐν
[1, 22]	τὴν βασιλείαν ὀκτὼ καὶ τριάκοντα	ἔτεσι	τούτῳ διακονησαμένης, Μαρκιανὸς ὁ πανάριστος
[1, 20]	Θεοδόσιος μεγίστην μοῖραν τῇ πόλει	προστίθησι,	τὸ τεῖχος εὐρύνας μέχρι τῆς
[1, 1]	ξένον τινὰ καὶ ἀλλόκοτον ἡμῖν	ἐπανίστησι	πόλεμον, τήν τε πεπατημένην εἰδωλολατρίαν
[1, 7]	σταδίοις διεστηκὸς οὐ πλείοσι δύο.	Φησὶ	γοῦν αὐτὸς ὁ Νεστόριος ὡς
[1, 7]	τῶν δὲ θεοτόκον· ἵνα γέ	φησι	μὴ δυοῖν θάτερον ἁμαρτάνοιτο, ἢ
[1, 21]	πάντων ἔχον. Εἰσὶ μὲν ἐλάχιστοι,	εἰσὶ	δ´ οὖν ὅμως, οἳ ἐπὰν
[1, 21]	δὲ ἀκούειν καὶ πᾶσι συγγίνεσθαι.	Εἰσὶ	δὲ γονάτων αὐτοῖς συχναὶ καὶ
[1, 20]	τῶν λειψάνων ξεναγούντων τὰς ὄψεις,	εἰσὶ	δὲ οἵ φασι τὸν πρεσβύτερον
[1, 21]	καὶ τριήμεροι τὰς νηστείας ἐκτελοῦντες,	εἰσὶ	δὲ οἳ καὶ πεμπταῖοι ἢ
[1, 14]	ἐν τοῖς τοῦ παναγίου μνημείοις.	Εἰσὶ	δὲ οἳ λέγουσι, καὶ οὐκ
[1, 21]	τὰ πρεσβεῖα κατὰ πάντων ἔχον.	Εἰσὶ	μὲν ἐλάχιστοι, εἰσὶ δ´ οὖν
[1, 7]	ὁρίζειν· καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς	ἀνενεχθεῖσι	παρὰ τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας καὶ
[1, 1]	παρῃρημένος, λῃστρικῶς δὲ τὸ πρᾶγμα	μέτεισι	πεύσεις τινὰς ἀποκρίσεις τε αὖ
[1, 13]	ὂν ἐξετέθη, τοῖς περὶ αὐτοῦ	γραφεῖσι	παρειμένον. Τούτῳ τοσοῦτον ἡ τῆς
[1, 3]	ὁδὸν ἀνδρὶ εὐζώνῳ ἡμερῶν δυοκαίδεκα,	τισὶ	δὲ καὶ πλέον, διεστώσης δὲ
[1, 22]	μετὰ ταῦτα, ἢ καὶ ὥς	τισι	δοκεῖ πρὸ τῆς Εὐδοκίας, καὶ
[1, 21]	Ἄλλοι σύνοικοι θηρίοις γινόμενοι καί	τισι	τῆς γῆς ἀτεκμάρτοις ἐνδομυχοῖς τὰς
[1, 9]	ἁλίζεται, καὶ ὑπ´ αὐτῇ καί	τισι	τῶν ἀρχόντων Φλαβιανὸς κρίνεται· καὶ
[1, 17]	δένδρα τε αὐτόπρεμνα σὺν ταῖς	σφίσι	ῥίζαις ἀναβρασθῆναι καὶ χώματα πλεῖστα
[1, 5]	Κυρίλλου καὶ Μέμνονος τῇ ἅμα	σφίσι	συναθροισθείσῃ συνόδῳ, εἰ καὶ Σωκράτης
[1, 16]	παναγάθου θεοῦ Θεοδοσίῳ τὸν Θεοφόρον	μείζοσι	τιμῆσαι τιμαῖς, ἱερόν τε πάλαι
[1, 7]	Θεουπολιτῶν διακείμενον, σταδίοις διεστηκὸς οὐ	πλείοσι	δύο. Φησὶ γοῦν αὐτὸς ὁ
[1, 13]	τὸν ἀγῶνα διανύσας, ἐν δὲ	κίοσι	βραχυτέροις ἑπτά, καὶ ἐπὶ τεσσαρακοντάπηχυν
[1, 7]	ἐχρῆν γνωρισθῆναι τοῖς καλλινίκοις ἡμῶν	βασιλεῦσι	δοκιμασίας ἐπιεικῶς, παρακαλῶ, παραχώρησον. Ταῦτα
[1, 7]	λογιζομένων καὶ τὸ τοῖς καλλινίκοις	βασιλεῦσι	δοκοῦν περὶ ἡμῶν ἀναμενόντων, ἐξαίφνης
[1, 14]	παναγίου μνημείοις. Εἰσὶ δὲ οἳ	λέγουσι,	καὶ οὐκ ἀπιστητέον τῷ θαύματι
[1, 15]	ἢ ἀντιπαθείᾳ κρινόντων τὰ ὁρώμενα.	Πείθουσι	δ´ οὖν αὐτὸν τῆς σωτηριώδους
[1, 7]	αὐτὸν ἱερέων, ἀμφοτέρων αὐτῶν τοῖς	ἀπελθοῦσι	συναριθμηθέντων, ἡνίκα, ὥς τινι τῶν
[1, 15]	Οἷος γὰρ καὶ ὅσος γέγονε,	τεκμηριοῦσι	μὲν αἱ κομψῶς αὐτῷ καὶ
[1, 4]	εἴρηται, τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης πρυτανεύοντος.	Καλοῦσι	δ´ οὖν τὸν Νεστόριον, προτρέποντες
[1, 14]	τὴν κορυφήν. Μάνδραν οἱ ἐπιχώριοι	καλοῦσι,	τῆς ἀσκήσεως οἶμαι τοῦ παναγίου
[1, 20]	ἀγούσης τὸ προάστειον ὁρᾶν τοῖς	ἐθέλουσι	πάρεστι· μέχρι γὰρ ἡμῶν τὸ
[1, 21]	ἐγκαλυπτόμενοι· καὶ βαλανείοις δὲ συχνοῖς	ὁμιλοῦσι,	τὰ πολλὰ γυναιξὶ συναλιζόμενοι καὶ
[1, 13]	τοῖς ἀνθρώποις ἀγνῶτα τρίβον ἐπετήδευσε,	στέλλουσί	τινα παρ´ αὐτὸν οἱ τῆς
[1, 21]	πρός, καὶ μόλις τῆς ἀναγκαίας	μεταλαμβάνουσι	τροφῆς. Ἕτεροι δὲ αὖ πάλιν
[1, 5]	ὅπως διὰ Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως	συμβαίνουσι	Κύριλλος καὶ Ἰωάννης, κυρώσαντες ἔτι
[1, 5]	Κύριλλον καὶ Ἰωάννην τοὺς ἐπισκόπους,	συμβαίνουσι	πρὸς ἀλλήλους, τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν
[1, 21]	μεταστάσεως, ἐς ἣν διὰ παντὸς	χαίνουσι	τὸν ποθούμενον αὐτοῖς ἰδεῖν ἐπειγόμενοι.
[1, 6]	ἐν ἰδίαις ψυχαῖς τὴν ὀρθὴν	φυλάττουσι	πίστιν, ἐξαίρετον δὲ ποιοῦνται φροντίδα
[1, 21]	μὲν καὶ τὰς καλουμένας ὑπερθεσίμους	πράττουσι	διήμεροι καὶ τριήμεροι τὰς νηστείας
[1, 0]	θεσπεσίοις ἀποστόλοις ἀτὰρ καὶ μάρτυσι	διαθλεύουσι	κατώρθωτο, ἢ εἴ τι καὶ
[1, 21]	δὲ τὰς πρὸς θεὸν λιτὰς	διημερεύουσί	τε καὶ διανυκτερεύουσιν, οὕτω σφᾶς
[1, 21]	ἀποτίθεσθαι, οὕτω τὸ ἀπαθῶς ἐσθίειν	φιλοσοφοῦσι,	κἂν παρὰ καπήλοις ἢ παλιγκαπήλοις
[1, 6]	τῶν ἁγίων ἡμῶν πατέρων συμβαίνουσαν	ἔχουσι	πίστιν αἵ τε παρ´ ὑμῖν
[1, 0]	τοῖς θεσπεσίοις ἀποστόλοις ἀτὰρ καὶ	μάρτυσι	διαθλεύουσι κατώρθωτο, ἢ εἴ τι
[1, 21]	ἀκμήν, κἂν ἔξωροι τὴν ἡλικίαν	ὦσι.	Καὶ οὕτως αὐτοῖς ἑκάτερος συμπλέκεται
[1, 6]	χειρὶ διανέμει τὰ ἀγαθά, καὶ	δίδωσι	μὲν κατακρατεῖν τῶν ἀνθεστηκότων, χαρίζεται
[1, 21]	ἀποθέμενοι ζῶσιν ἀεὶ καὶ τοῖς	ζῶσι	συναλίζονται, σώμασί τε ἄκη προσφέροντες
[1, 11]	συνοικεῖν κατεκρίθησαν. Τούτων τοῖς αἰσχρῶς	τιμῶσί	τε καὶ τιμωμένοις καταλιμπανομένων, ἐπὶ
[1, 6]	αἰῶνα τὴν δόξαν καὶ εὐκλεεστάτην	ἀποφήνωσι	τὴν ἑαυτῶν βασιλείαν· οἷς καὶ
[1, 7]	οἱ βάρβαροι κατ´ οἶκτον προσήγαγον,	τί	βουλόμενοι, λέγειν οὐκ ἔχω. Οἱ
[1, 21]	οὐ χρυσὸς γὰρ αὐτοῖς ἐστι,	τί	δ´ ἂν φαίην χρυσός, ὅτε
[1, 11]	αὐτὸν φύσαντα τῆς βασιλείας ἐξωθήσαντα.	Τί	δὲ ἂν φαίην καὶ περὶ
[1, 7]	τὸν τῇδε κατέλυσε βίον· ἢ	τί	δή ποτε, εἰ μὴ θεία
[1, 7]	τινι ἀθέσμῳ καινοτομίᾳ Κυρίλλου τεχνάζοντος,	τί	δή ποτε καὶ παρὰ Θεοδοσίου
[1, 16]	προφητείαν τὴν Κασταλίαν ἔχων, ἀνελεῖν	τι	ἠδύνατο τῷ βασιλεῖ χρηστηριαζομένῳ, Βαβύλα
[1, 1]	ἰδίοις παραθήσομαι καιροῖς, παρυφαίνων εἴ	τι	καὶ ἄλλο πάρεργον μὲν ἱστορίας
[1, 0]	μάρτυσι διαθλεύουσι κατώρθωτο, ἢ εἴ	τι	καὶ τοῖς ἄλλοις, ἀξιόλογον ἡμῖν
[1, 7]	οἱ μὴ κατὰ τὸ δέον	τι	καινουργῆσαι, μηδὲ μὴν καλῶς αἰτῆσαι
[1, 10]	ὁ τῆς Ἀντιοχέων. Ἐφ´ ᾧ	τί	λοιπὸν γέγονεν οὐκ ἔστιν εὑρεῖν.
[1, 20]	τῷ Βάλεντος ἐδωρήσατο λουτρῷ κατά	τι	μέρος ἐμπρησθέντι. ~καʹ Ὅτι καλῶς
[1, 7]	δὲ ὁ Νεστόριος ἐξηλάθη, ἢ	τί	μετὰ ταῦτα γέγονεν ἐπ´ αὐτῷ,
[1, 21]	Καὶ ὅτου μὲν χάριν ἢ	τί	πρωτοτύπως ὥς φασι βουλομένη, τοῖς
[1, 11]	τῷ Αἰγιόχῳ τῷ ὑψιβρεμέτῃ καί	τι	σεμνὸν ἐκεῖνο περιτιθέασι, πατραλοίαν ἀποκαλοῦντες,
[1, 0]	ἐντυγχανόντων ἕκαστος μέχρις ἡμῶν εἰδέναι	τί	τε καὶ ὅτε, καὶ ὅποι
[1, 11]	προτέρους καθαιρούντων, καὶ προσεφευρισκόντων ἀεί	τι	τῇ πίστει καινότερον. Ἡμεῖς μὲν
[1, 13]	τίς ἡ ξενοπρεπὴς αὕτη πολιτεία,	τί	τὴν τετριμμένην καὶ τοῖς ἁγίοις
[1, 11]	ὡς ἐναγές τι χρῆμα καί	τι	τῶν ἄλλως ἐκτόπων μυσαττομένην, πορνείαις
[1, 21]	οὔτε ἰδική τις ἐσθὴς οὐδέ	τι	τῶν ἐδωδίμων. Ὃ γὰρ νῦν
[1, 21]	οὐ τόπον, οὐ πρόσωπον, οὐδέ	τι	τῶν πάντων ἐγκαλυπτόμενοι· καὶ βαλανείοις
[1, 11]	τὴν μὲν σωφροσύνην ὡς ἐναγές	τι	χρῆμα καί τι τῶν ἄλλως
[1, 12]	τὸ δὴ λεγόμενον ψήφοις κατέκρινεν	ἀναθέματι	περιβαλών, καὶ γέγραφεν ἐπὶ λέξεως
[1, 14]	λέγουσι, καὶ οὐκ ἀπιστητέον τῷ	θαύματι	ἔκ τε τῆς τῶν λεγόντων
[1, 7]	συμπτώμασιν ἐν νοσοῦντι καὶ γηράσαντι	σώματι,	καὶ τὴν χεῖρα καὶ τὴν
[1, 12]	καὶ γέγραφεν ἐπὶ λέξεως ὧδε·	„Ἔτι	θεσπίζομεν τοὺς ζηλοῦντας τὴν ἀσεβῆ
[1, 5]	συμβαίνουσι Κύριλλος καὶ Ἰωάννης, κυρώσαντες	ἔτι	καὶ τὴν Νεστορίου καθαίρεσιν. Μετὰ
[1, 7]	τινὰ ψυχορραγοῦντες καὶ τοῖς συμπτώμασιν	ἔτι	τοῖς τῶν ἀλγηδόνων μαστιγούμενοι κακοῖς.
[1, 9]	Δορυλαίου διέποντος, ὃς καὶ ῥήτωρ	ἔτι	τυγχάνων πρῶτος τὴν Νεστορίου βλασφημίαν
[1, 7]	συνετίθετο. Καὶ μετ´ ὀλίγα· „Ἀλλ´	ἀρκέσθητι	τοῖς πεπραγμένοις, παρακαλῶ, καὶ τῷ
[1, 7]	ὡς Μαζίκων αὐτὴν μετ´ αὐτοὺς	ἀμελλητὶ	παραληψομένων, ἥκομεν ἐς τὴν Θηβαίων
[1, 21]	ἰδόντες, καὶ διωκόμενοι ἢ τῇ	ὠκύτητι	τῶν ποδῶν, ἤ τινι τῶν
[1, 7]	ὁδοιπορίας συμπτώμασιν ἐν νοσοῦντι καὶ	γηράσαντι	σώματι, καὶ τὴν χεῖρα καὶ
[1, 0]	γλῶσσαν ἄλογον εἰς ἔναρθρον εὐφωνίαν	κινήσαντι,	ἀναστῆσαί τε τὰς ἤδη τῇ
[1, 0]	μάλα πιστεύσαντι τῷ καὶ ἁλιέας	σοφίσαντι	καὶ γλῶσσαν ἄλογον εἰς ἔναρθρον
[1, 0]	τε ταῦτα ποιήσασθαι, εὖ μάλα	πιστεύσαντι	τῷ καὶ ἁλιέας σοφίσαντι καὶ
[1, 20]	ἐδωρήσατο λουτρῷ κατά τι μέρος	ἐμπρησθέντι.	~καʹ Ὅτι καλῶς τὰ περὶ
[1, 20]	ἱστόρηται περιέργως Στράβωνι τῷ γεωγράφῳ,	Φλέγοντί	τε καὶ Διοδώρῳ τῷ ἐκ
[1, 21]	φύσεως καὶ μὴ μιᾶς εἶναι.	Συνελόντι	τοίνυν εἰπεῖν, ἐν τούτῳ τῷ
[1, 2]	οἱ γέγονε πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν	ἀπαίροντι,	ὅτε καὶ Θεοδώρῳ κατὰ τὴν
[1, 22]	ὑπ´ αὐτῷ πέπρακται τῶν ἑῴων	ἡγεμονεύοντι,	ἡ ἑξῆς εὖ μάλα σαφῶς
[1, 7]	τοῖς τῆς ὁδοιπορίας συμπτώμασιν ἐν	νοσοῦντι	καὶ γηράσαντι σώματι, καὶ τὴν
[1, 11]	μυστήρια, καθ´ ἓν μόνον ἐπαινετὰ	ὅτι	γε ἥλιος οὐχ ὁρᾷ, ἀλλὰ
[1, 6]	ὑμῖν ἐκκλησίας. Καὶ μεθ´ ἕτερα·	„Ὅτι	δὲ περιττὴ παντελῶς καὶ οὐκ
[1, 14]	καὶ τῶν ἄλλων ὧνπερ τεθεάμεθα,	ὅτι	καὶ αὐτὸ δὴ τὸ προσωπεῖον
[1, 21]	κατά τι μέρος ἐμπρησθέντι. ~καʹ	Ὅτι	καλῶς τὰ περὶ τὰ Ἱεροσόλυμα
[1, 1]	ἀπέλιπον. ~αʹ Εἶτα πρῶτον κεφάλαιον,	ὅτι	μετὰ τὴν κατάλυσιν τοῦ ἀσεβοῦς
[1, 3]	ὡς πολλοῖς ἀπολογουμένοις δοκεῖ, ἀλλ´	ὅτι	μὴ ἀγεῖραι τάχιστα τοὺς ἀμφ´
[1, 6]	ὅλων δεσπότην θεόν, ἀλλήλοις συγχαίροντες,	ὅτι	ταῖς θεοπνεύστοις γραφαῖς καὶ παραδόσει
[1, 7]	γενομένην ἀποβολὴν οὐκ ἐκύρωσεν· εἶτα	ὅτι	τινῶν ἐπισκόπων ἔνθεν τε κἀκεῖθεν
[1, 6]	λέγων· Ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος,	ὅτι	τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω. Ἀφικομένου
[1, 1]	διάβολος τὴν πίστιν πάλιν ἐτάραττεν.	Ἄρτι	τῆς Ἰουλιανοῦ δυσσεβείας τοῖς τῶν
[1, 21]	κρατοῦνται· οὐ χρυσὸς γὰρ αὐτοῖς	ἐστι,	τί δ´ ἂν φαίην χρυσός,
[1, 11]	γένωνται. Καὶ θαυμάσαι κἀν τούτῳ	ἔστι	τὴν ἄρρητον τοῦ θεοῦ σοφίαν,
[1, 20]	τὸ προάστειον ὁρᾶν τοῖς ἐθέλουσι	πάρεστι·	μέχρι γὰρ ἡμῶν τὸ παλαιὸν
[1, 3]	αὐτὸν ἀπελείφθη τῆς ὁρισθείσης ἡμέρας,	οὔτι	ἑκών, ὡς πολλοῖς ἀπολογουμένοις δοκεῖ,
[1, 22]	διακόνων τε καὶ μαρτύρων Στεφάνου,	οὔτι	στάδιον Ἱεροσολύμων διεστώς· ἐν ᾧ