Livre, Chap.
[3, 1]	ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ, ἐν	ᾧ	καὶ ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον
[3, 45]	φησι τὸ τοῦ Παυσανίου ξίφος,	ᾧ	τὸν Φίλιππον διεχρήσατο, ἅρμα ἔχειν
[3, 17]	βιασομένους ἡμᾶς δρᾶσαι ὅσα θέλουσιν.	ἐγὼ	δὲ πολιτείαν φαίην ἂν καὶ
[3, 17]	γε αὐτοῦ καὶ ἀνόητα ταῦτα·	ἐγὼ	μὲν γὰρ τὴν σὺν αὐτοῖς
[3, 16]	πολιορκητὴς ἢ Τιμόθεος ὁ Ἀθηναῖος;	ἐγὼ	μὲν ἐρῶ τὸν τῶν ἀμφοτέρων
[3, 33]	τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν εἰ μὴ	ἐγὼ	τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ
[3, 47]	τῆς πρεσβείας τῆς ἐς Σπάρτην·	λέγω	δὲ ἣν ἐπρέσβευσε κλέπτων τὴν
[3, 43]	οὐδὲ ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ.	ὀλίγῳ	δὲ ὕστερον αἷμα ἐδόκει ἐν
[3, 1]	πλέθρου, τῇ δὲ καὶ μεῖζον	ὀλίγῳ.	διαρρεῖ δὲ μέσου αὐτοῦ ὁ
[3, 1]	Τέμπη τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν τῷ	λόγῳ	καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ καὶ
[3, 3]	ὁ ἄγγελος προσέθηκε τῷ πρότερον	λόγῳ	καὶ ἐκεῖνον τὸν λέγοντα ὅτι
[3, 16]	Τιμόθεος δὲ πείθων καὶ διδάσκων	λόγῳ	ὅτι λυσιτελέστερόν ἐστι τῶν Ἀθηναίων
[3, 19]	σῶμα. καὶ γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο	περιέργῳ	ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει, καὶ
[3, 9]	ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´ ἑνὶ τεταγμένος	θεῷ,	ἀλλ´ οὐχ ὑπὸ τοῖς δύο.
[3, 9]	ἅτε βέβηλος καὶ ἀτέλεστος τῷ	θεῷ	καὶ τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ
[3, 42]	διὰ τοῦτο οὐκ ἐγένοντο τῷ	θεῷ	μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ
[3, 1]	τὰ ἱερὰ κομίζοντας τῷ αὐτῷ	θεῷ	τούτῳ τιμῶσι. καὶ μὴν καὶ
[3, 43]	ἐδόκει ἐν τῷ τῆς Ἥρας	νεῷ	ἀναβρύειν οὐδὲν ἔλαττον πηγῆς ἀενάου,
[3, 26]	τοῖς κίοσι τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος	νεώ,	οἱονεὶ τὴν πόλιν ἀνάθημα ἐῶντας
[3, 17]	αὐτὸς σὺν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Φιλίππου	νέῳ	ὄντι φιλοσοφῶν ἦν δῆλος. καὶ
[3, 1]	Τεμπῶν καὶ ἐμοὶ νῦν τοσαῦτα	εἰρήσθω.	~Ἀναξαγόρᾳ τις τῷ Κλαζομενίῳ σπουδάζοντι
[3, 18]	τῳ πιστὸς ὁ Χῖος λέγων,	πεπιστεύσθω·	ἐμοὶ δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ
[3, 17]	ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν τῷ	Πτολεμαίῳ	νομοθεσίας ἦρξε. τίς δὲ ἀντιφήσει
[3, 24]	πανοπλίᾳ· τῷ γὰρ ἀνδρὶ τῷ	γενναίῳ	ταῦτα εἶναι τὰ ἐντάφια τὰ
[3, 19]	τούτων γενέσθαι. οὐκ ἠρέσκετο τῷ	βίῳ	αὐτοῦ ὁ Πλάτων οὐδὲ τῇ
[3, 17]	ἐν Κατάνῃ καὶ τὰ ἐν	Ῥηγίῳ,	ὅτε ἐκ Κατάνης ἔφευγε. Ταραντίνοις
[3, 23]	μηνός φασι πέμπτῃ ἔπινε παρὰ	Μηδίῳ,	εἶτα ἕκτῃ ἐκάθευδεν ἐκ τοῦ
[3, 7]	ὑπερφρονεῖ, θεασάμενός τινας καθεζομένους ἐν	ἰατρείῳ	ψογεροὺς καὶ κακῶς ἀγορεύειν ἐκ
[3, 2]	τοσαῦτα εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις τῷ	Κλαζομενίῳ	σπουδάζοντι πρὸς τοὺς ἑταίρους προσελθὼν
[3, 30]	εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν	συμποσίῳ	εἴ τις ἀφροδίσιος λόγος παρερρύη,
[3, 47]	νίκη· ὑπὲρ δὲ ὧν ἐν	Βυζαντίῳ	ἐκαινούργει, ὑπὲρ τούτων διέφθειρε καὶ
[3, 23]	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ	Γρανίκῳ	καὶ τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ καὶ
[3, 36]	ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον δ´ ἐπὶ	σύκῳ,	τοὺς συκοφάντας λέγων. καὶ πρὸς
[3, 22]	Θεμιστοκλεῖ καὶ ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε	ἑάλω	τὸ Ἴλιον, οἰκτείραντες οἱ Ἀχαιοὶ
[3, 44]	ἡ Πυθία ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ	φίλῳ	θνήσκοντι παρὼν πέλας οὐκ ἐβοήθεις.
[3, 18]	Λιβύην νήσους εἶναι, ἃς περιρρεῖν	κύκλῳ	τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον δὲ εἶναι
[3, 18]	τὰ παραπεφυκότα τῷ τῆς Ἡδονῆς	ποταμῷ	ἀντίπαλον ἐκφέρειν καρπόν. ὃς γὰρ
[3, 20]	~Λυσάνδρῳ τῷ Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν	ἀφικομένῳ	οἱ κατὰ τὴν Ἰωνίαν ξένοι
[3, 33]	εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα	φαεινῷ	ἐν πυρὶ θείην, τοὺς αὐλοὺς
[3, 13]	τοσοῦτον, ὥστε ζῆν αὐτοὺς ἐν	οἴνῳ,	καὶ τὸ πλεῖστον τοῦ βίου
[3, 15]	κεκωμῴδηνται καὶ οὗτοι ἀκρατέστερον τῷ	οἴνῳ	προσιόντες. τό γε μὴν ὑπὲρ
[3, 15]	ὅτι ἐφεῖται τοῖς ἐν τῷ	συνδείπνῳ	παροῦσι ξένοις προπίνειν ταῖς γυναιξίν,
[3, 42]	τὴν Ἐργάνην εὖ μάλα φιλοτίμως·	ἄφνω	δὲ κιττοί τε καὶ ἄμπελοι
[3, 42]	ἐνταῦθά τοι καὶ πάθος εἰργάσαντο	ἔξω	Κιθαιρῶνος, οὐ μεῖον τοῦ ἐν
[3, 19]	ταῦτα ἀποστὰς ὁ Πλάτων τοῦ	ἔξω	περιπάτου, ἔνδον ἐβάδιζε σὺν τοῖς
[3, 18]	δὲ εἶναι μόνην ἐκείνην τὴν	ἔξω	τούτου τοῦ κόσμου. καὶ τὸ
[3, 19]	περιπάτου, καὶ ἀναχωρήσας ἐν τῷ	κήπῳ	τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ. ὁ δὲ
[3, 44]	δὲ δεύτερος αὐτῶν συνεπλάκη τῷ	λοιπῷ	τῶν κακούργων, τῶν ἄλλων προαναλωθέντων,
[3, 1]	καὶ βωμὸς ἐν αὐτῷ τῷ	τόπῳ,	ἐν ᾧ καὶ ἐστεφανώσατο καὶ
[3, 11]	ἐν τῷ περὶ τὸν θώρακα	τόπῳ	μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ ὧν τὰ
[3, 45]	χέρας καθαρώτερος ἢ πάρος ἦσθα"	~Φιλίππῳ	φασὶ χρηστήριον ἐκπεσεῖν ἐν Βοιωτοῖς
[3, 19]	ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τῷ	Σπευσίππῳ	πάνυ ἰσχυρῶς ἐπέπληξε παραχωρήσαντι τοῦ
[3, 32]	~Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου, παῖς ὢν	οὔπω	πρόσηβος, ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ δὲ
[3, 26]	μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ δὲ	Πινδάρῳ	προστάξαι τῆς πόλεως ἀπαλλάττεσθαι. ὃ
[3, 10]	ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου καὶ τῷ	νεαρῷ	τῆς ἡλικίας συγγινώσκουσι, τὸν δὲ
[3, 23]	καὶ Ἰνδοὶ δὲ καὶ οὗτοι	Ἀλεξάνδρῳ	πειθόμενοι· καλὸν δὲ καὶ τὸ
[3, 17]	Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς σὺν	Ἀλεξάνδρῳ	τῷ Φιλίππου νέῳ ὄντι φιλοσοφῶν
[3, 20]	τὸ σύνηθες χωρίον τῷ Πλάτωνι.	~Λυσάνδρῳ	τῷ Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ
[3, 10]	δ´ οὖν προῄρημαι, ταῦτα νῦν	ἐρῶ.	ὅτε τις τῶν παρ´ αὐτοῖς
[3, 16]	Τιμόθεος ὁ Ἀθηναῖος; ἐγὼ μὲν	ἐρῶ	τὸν τῶν ἀμφοτέρων τρόπον· ἔνεστι
[3, 18]	ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον	θολερῷ.	δύο δὲ ποταμοὺς περὶ τοῦτον
[3, 44]	θεμιστεύσω· περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ	ἑτέρῳ	δὲ ἔκτεινας τὸν ἑταῖρον ἀμύνων·
[3, 18]	καὶ διὰ ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν	περαιτέρω.	τὸ δὲ ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει.
[3, 18]	ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι	σιδήρῳ.	χρυσοῦ δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου
[3, 47]	Ἀθηναίους ἔμβραχυ· ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν	Ἀντιπάτρῳ	τὸν Πειραιᾶ προδιδόναι, Ἀθηναῖοι κατέγνωσαν
[3, 32]	δὲ ἀγανακτήσας ὁ Ἡρακλῆς τῷ	πλήκτρῳ	τοῦ Λίνου καθίκετο καὶ ἀπέκτεινεν
[3, 17]	ἦν καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε	Κύρῳ	συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν καὶ
[3, 23]	δὲ καὶ τὸ πρὸς τῇ	Τύρῳ	καὶ τὰ ἐν Ὀξυδράκαις καὶ
[3, 26]	ἀσυλίαν διὰ τούτων ἐπινοῶν τῇ	Ἐφέσῳ·	ὃ δὲ συνεβούλευε προσελθόντας δεῖσθαι
[3, 17]	τοὺς Ἕλληνας καὶ ἀγαγεῖν τὴν	ὀπίσω	ἐς τὰ οἰκεῖα, οὗτος ἐκεῖνος
[3, 18]	καὶ τὰς ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει	ὀπίσω.	τὸ μὲν γὰρ γῆρας ἀπορρίψας
[3, 23]	ἐπὶ Γρανίκῳ καὶ τὰ ἐπὶ	Ἰσσῷ	καὶ ἡ πρὸς Ἀρβήλοις μάχη
[3, 43]	λαΐνου οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ σε	θεμιστεύσω·	Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης πρὸς
[3, 44]	πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ σε	θεμιστεύσω·	περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ ἑτέρῳ
[3, 32]	τί διοίσει‘ ἔφη ἐὰν ταύτην	κρούσω;	ἑτέραν δείξας. ὃ δὲ οὐδὲν
[3, 28]	ἔχον γῆς περίοδον, καὶ προσέταξε	τῷ	Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἀττικὴν ἐνταῦθ´ ἀναζητεῖν.
[3, 44]	τὸ ξίφος κατὰ τοῦ φίλου.	τῷ	ἀποδράντι οὖν ἡ Πυθία ἀνεῖλε
[3, 9]	ὧν ἕνα φησὶν Ὅμηρος ὅμοια	τῷ	Ἄρει μαίνεσθαι, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε
[3, 1]	ἐξ Ὑπερβορέων τὰ ἱερὰ κομίζοντας	τῷ	αὐτῷ θεῷ τούτῳ τιμῶσι. καὶ
[3, 19]	ἐκ τούτων γενέσθαι. οὐκ ἠρέσκετο	τῷ	βίῳ αὐτοῦ ὁ Πλάτων οὐδὲ
[3, 24]	καλῶς ἐν καλῇ τῇ πανοπλίᾳ·	τῷ	γὰρ ἀνδρὶ τῷ γενναίῳ ταῦτα
[3, 24]	τῇ πανοπλίᾳ· τῷ γὰρ ἀνδρὶ	τῷ	γενναίῳ ταῦτα εἶναι τὰ ἐντάφια
[3, 26]	συγχωρῆσαι τὴν μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν,	τῷ	δὲ Πινδάρῳ προστάξαι τῆς πόλεως
[3, 8]	ἐνόπλοις ἀνδράσιν εἰργάσατο τὰ ἐν	τῷ	δράματι μέλη τε καὶ ποιήματα.
[3, 19]	καὶ ἀναχωρήσας ἐν τῷ κήπῳ	τῷ	ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ. ὁ δὲ Ξενοκράτης
[3, 9]	Κρητῶν ἔννοιαν κατορθοῦσι διπλᾶ. οὔκουν	τῷ	ἐξ Ἄρεος καὶ Ἔρωτος φονῶντι
[3, 32]	διαφέρειν τῷ μέλλοντι βασιλεύσειν ἀλλὰ	τῷ	ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε
[3, 44]	σε θεμιστεύσω· περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ·	τῷ	ἑτέρῳ δὲ ἔκτεινας τὸν ἑταῖρον
[3, 21]	εὐγενές τι καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο	τῷ	Θεμιστοκλεῖ καὶ ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε
[3, 21]	προσιόντος Πεισιστράτου ὁ παιδαγωγὸς ἔφη	τῷ	Θεμιστοκλεῖ μικρὸν ἐκχωρῆσαι τῆς ὁδοῦ
[3, 9]	ἐρωτικόν, ἅτε βέβηλος καὶ ἀτέλεστος	τῷ	θεῷ καὶ τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον
[3, 42]	καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐγένοντο	τῷ	θεῷ μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται,
[3, 19]	τοῦ περιπάτου, καὶ ἀναχωρήσας ἐν	τῷ	κήπῳ τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ. ὁ
[3, 2]	νῦν τοσαῦτα εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις	τῷ	Κλαζομενίῳ σπουδάζοντι πρὸς τοὺς ἑταίρους
[3, 1]	καλούμενα Τέμπη τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν	τῷ	λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ
[3, 44]	ὁ δὲ δεύτερος αὐτῶν συνεπλάκη	τῷ	λοιπῷ τῶν κακούργων, τῶν ἄλλων
[3, 32]	ὃ δὲ οὐδὲν ἔφη διαφέρειν	τῷ	μέλλοντι βασιλεύσειν ἀλλὰ τῷ ἐπὶ
[3, 10]	μὲν ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου καὶ	τῷ	νεαρῷ τῆς ἡλικίας συγγινώσκουσι, τὸν
[3, 19]	λόγων. ἀποδημίας δὲ γενομένης ποτὲ	τῷ	Ξενοκράτει ἐς τὴν πατρίδα, ἐπέθετο
[3, 15]	Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται καὶ οὗτοι ἀκρατέστερον	τῷ	οἴνῳ προσιόντες. τό γε μὴν
[3, 11]	τοῦτο λειτουργίας καὶ σφαιρωθεῖσαν ἐν	τῷ	περὶ τὸν θώρακα τόπῳ μαντικωτέραν
[3, 18]	τούτοις ἐξαναλώθη. καὶ ταῦτα εἴ	τῳ	πιστὸς ὁ Χῖος λέγων, πεπιστεύσθω·
[3, 19]	καὶ ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες χωρίον	τῷ	Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ Σπαρτιάτῃ ἐς
[3, 19]	Ξενοκράτει ἐς τὴν πατρίδα, ἐπέθετο	τῷ	Πλάτωνι ὁ Ἀριστοτέλης, χορόν τινα
[3, 19]	διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν	τῷ	Πλάτωνι. ὁ δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα
[3, 32]	ὃ δὲ ἀγανακτήσας ὁ Ἡρακλῆς	τῷ	πλήκτρῳ τοῦ Λίνου καθίκετο καὶ
[3, 28]	Σωκράτης τὸν Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον ἐπὶ	τῷ	πλούτῳ καὶ μέγα φρονοῦντα ἐπὶ
[3, 3]	ἐπεὶ δὲ ὁ ἄγγελος προσέθηκε	τῷ	πρότερον λόγῳ καὶ ἐκεῖνον τὸν
[3, 17]	καὶ ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν	τῷ	Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε. τίς δὲ
[3, 20]	σύνηθες χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ	τῷ	Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ οἱ
[3, 19]	οὔτε ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους	τῷ	Σπευσίππῳ πάνυ ἰσχυρῶς ἐπέπληξε παραχωρήσαντι
[3, 19]	περιπάτου Ἀριστοτέλει, αὐτός τε ἐπέθετο	τῷ	Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ καρτερόν, καὶ
[3, 15]	ἐπίκλημα, ὅτι ἐφεῖται τοῖς ἐν	τῷ	συνδείπνῳ παροῦσι ξένοις προπίνειν ταῖς
[3, 11]	μεθ´ ἡμέραν θητεύουσαν τὴν ψυχὴν	τῷ	σώματι περιπλέκεσθαι καὶ μὴ δύνασθαι
[3, 18]	τὰ δὲ ἕτερα τὰ παραπεφυκότα	τῷ	τῆς Ἡδονῆς ποταμῷ ἀντίπαλον ἐκφέρειν
[3, 43]	δὲ ὕστερον αἷμα ἐδόκει ἐν	τῷ	τῆς Ἥρας νεῷ ἀναβρύειν οὐδὲν
[3, 1]	δὲ καὶ βωμὸς ἐν αὐτῷ	τῷ	τόπῳ, ἐν ᾧ καὶ ἐστεφανώσατο
[3, 17]	ἐπεὶ καὶ αὐτὸς σὺν Ἀλεξάνδρῳ	τῷ	Φιλίππου νέῳ ὄντι φιλοσοφῶν ἦν
[3, 17]	Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου καὶ ἔτι	κάτω	τοῦ χρόνου Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον,
[3, 19]	ἤρετό τινα τῶν ἐν τῇ	περιπάτῳ	ὅπου ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων·
[3, 18]	πόλεις πολλὰς καὶ μεγάλας, ἐπ´	ἐσχάτῳ	δὲ τῆς χώρας αὐτῶν τόπον
[3, 17]	Ἀθηναίοις φθόνος ἐξέωσε· καὶ ἐν	Αἰγύπτῳ	δὲ συνὼν τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας
[3, 23]	τοσαύτην ἀνδρὸς ἐς ὅπλα ἀρετήν;	ἔστω	δὲ καὶ τῆς Τύχης Ἀλέξανδρον
[3, 13]	οὐ μόνον ἐς πόμα καταχρῶνται	αὐτῷ,	ἀλλὰ γὰρ καὶ χρῖμά ἐστιν
[3, 17]	Κῦρος μὲν καὶ οἱ σὺν	αὐτῷ	ἀπέθανον, καλούσης δὲ τῆς χρείας
[3, 26]	τῶν φίλων δὲ τοὺς συναπαίρειν	αὐτῷ	βουληθέντας παραλαβών, τὸν υἱὸν καὶ
[3, 26]	πρεσβείαν ἀπέστειλεν, ἀξιῶν Ἐφεσίους ὑπ´	αὐτῷ	γενέσθαι, ὡς δ´ οὐκ ἐπείσθη,
[3, 15]	κἂν μηδὲν προσήκῃ ἡ γυνὴ	αὐτῷ.	~Εἶτα τίς ἀμείνων ἦν στρατηγεῖν,
[3, 5]	δεύτερον ἐπεί τινες τὸν υἱὸν	αὐτῷ	ἐκ τῆς παρατάξεως ἐκόμισαν νεκρόν,
[3, 1]	Ὑπερβορέων τὰ ἱερὰ κομίζοντας τῷ	αὐτῷ	θεῷ τούτῳ τιμῶσι. καὶ μὴν
[3, 19]	τῆς μνήμης αὐτόν. ἐπιθέμενος οὖν	αὐτῷ	καὶ ἐπιβουλεύων ὁ Ἀριστοτέλης, καὶ
[3, 1]	συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ	αὐτῷ,	καὶ ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν ἐκεῖνοι
[3, 9]	θεῷ καὶ τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον	αὐτῷ	καὶ ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ
[3, 22]	εὐσεβείᾳ οἱ Ἕλληνες καὶ δεύτερον	αὐτῷ	κτῆμα συνεχώρησαν λαβεῖν· ὃ δὲ
[3, 21]	ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο αὕτη γὰρ‘ εἶπεν	αὐτῷ	οὐχ ἱκανὴ ὁδός; οὕτως ἄρα
[3, 17]	ἐς Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν	αὐτῷ	συνεβούλευε καὶ ἐδίδασκε, διὰ τούτων
[3, 27]	Πλάτων, ἀνεστάλη τῆς ὁρμῆς, διαλεχθέντος	αὐτῷ	τοῦ Σωκράτους ἃ εἰκὸς ἦν
[3, 28]	ἀναζητεῖν. ὡς δ´ εὗρε, προσέταξεν	αὐτῷ	τοὺς ἀγροὺς τοὺς ἰδίους διαθρῆσαι.
[3, 25]	ὁ Λακεδαιμόνιος καὶ οἱ σὺν	αὐτῷ	τριακόσιοι τὸν μαντευόμενον αὐτοῖς θάνατον
[3, 1]	ἔστι δὲ καὶ βωμὸς ἐν	αὐτῷ	τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ καὶ
[3, 22]	ἐπὶ τούτῳ οὐχ ἥκιστα, πάντων	αὐτῷ	τῶν οἰκείων κτημάτων ἀπέστησαν, ὁμολογοῦντες
[3, 10]	ἐραστὴν προείλετο χρηστοῦ πένητος, ἐπέβαλον	αὐτῷ	χρήματα, κολάζοντες ὡς ἔοικε τὴν
[3, 19]	καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν	ἑαυτῷ·	ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ καὶ
[3, 10]	δῆλον γὰρ ὡς ὅμοιον ἂν	ἑαυτῷ	κἀκεῖνον ἀπέφηνεν, ἴσως δ´ ἂν
[3, 14]	γυναικῶν αὐτοῖς ἀποστάντας, ὡς ἐν	ταὐτῷ	τοὺς Βυζαντίους διπλῆν αἰτίαν φέρεσθαι
[3, 18]	γελῶντες εὖ μάλα καὶ ἡδόμενοι.	οὕτω	δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς
[3, 18]	ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει. μέροπάς τινας	οὕτω	καλουμένους ἀνθρώπους οἰκεῖν παρ´ αὐτοῖς
[3, 18]	βίον τὸν λοιπὸν θρηνοῦντα, καὶ	οὕτω	τελευτᾶν. τὰ δὲ ἕτερα τὰ
[3, 18]	ἐν εἰρήνῃ τε διάγειν καὶ	πλούτῳ	βαθεῖ, καὶ λαμβάνειν τοὺς καρποὺς
[3, 28]	τὸν Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον ἐπὶ τῷ	πλούτῳ	καὶ μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ
[3, 19]	δὲ πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ	τούτῳ·	καὶ μωκία δέ τις ἦν
[3, 22]	ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες οὖν καὶ ἐπὶ	τούτῳ	οὐχ ἥκιστα, πάντων αὐτῷ τῶν
[3, 1]	ἱερὰ κομίζοντας τῷ αὐτῷ θεῷ	τούτῳ	τιμῶσι. καὶ μὴν καὶ τοῖς
[3, 42]	παράφοροι οὖσαι ὑπὸ τῆς νόσου.	ἀκούω	δὲ ὅτι καὶ ταῖς Λακεδαιμονίων
[3, 10]	μὲν καὶ ἄλλα εἰπεῖν καλὰ	ἔχω,	ἃ δ´ οὖν προῄρημαι, ταῦτα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007