Livre, Chap.
[3, 34]	μὴ ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε	ἃ	βούλεται μήτε ὅσα βούλεται· προσέταττον
[3, 10]	καὶ ἄλλα εἰπεῖν καλὰ ἔχω,	ἃ	δ´ οὖν προῄρημαι, ταῦτα νῦν
[3, 47]	Ἀθηναῖοι· ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν ἁμαρτεῖν	ἃ	ἔδοξεν, ἡ φθάνουσα αὐτὸν ἀνδραγαθία
[3, 27]	ὁρμῆς, διαλεχθέντος αὐτῷ τοῦ Σωκράτους	ἃ	εἰκὸς ἦν καὶ πείσαντος φιλοσοφίας
[3, 1]	θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια,	ἃ	καὶ δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι
[3, 38]	τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν συκῆν,	ἃ	καὶ πρῶτα ἡ γῆ ἀνέδωκε.
[3, 14]	τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι·	σάλπιγγα	δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ
[3, 29]	ἐφήμερον. καὶ ὅμως ἐπὶ τούτοις	μέγα	ἐφρόνει οὐδὲν ἧττον ἢ Ἀλέξανδρος
[3, 28]	εἰσίν‘ ἐπὶ τούτοις οὖν‘ εἶπε	μέγα	φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν μέρος τῆς
[3, 28]	τετυφωμένον ἐπὶ τῷ πλούτῳ καὶ	μέγα	φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ καὶ
[3, 1]	τόπος οὗτος, οὐκ ἀνθρωπίνης χειρὸς	ἔργα,	ἀλλὰ φύσεως αὐτόματα ἐς κάλλος
[3, 37]	ἑαυτοῖς συνειδῶσιν ὅτι πρὸς τὰ	ἔργα	τὰ τῇ πατρίδι λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί
[3, 23]	Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ	εἰκάδα·	ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων ὁ
[3, 47]	Ἀθήνας μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν	Ἑλλάδα	πᾶσαν. καὶ Παυσανίαν δὲ τὸν
[3, 1]	μαντεῖον τὸν Διὸς καὶ Λητοῦς	παῖδα.	ἔστι δὲ καὶ βωμὸς ἐν
[3, 42]	Κιθαιρῶνι· τὸν γὰρ τῆς Λευκίππης	παῖδα	ἔτι ἁπαλὸν ὄντα καὶ νεαρὸν
[3, 32]	γὰρ Ἡρακλῆ ὁ Λῖνος ἔτι	παῖδα	ὄντα κιθαρίζειν ἐπαίδευεν· ἀμουσότερον δὲ
[3, 26]	τοῦ Λυδοῦ, διαδεξάμενος τὴν Ἐφεσίων	τυραννίδα	πρὸς μὲν τὰς τιμωρίας πικρὸς
[3, 17]	καὶ ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν	τυραννίδα	τὴν Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης δὲ
[3, 27]	εἰ δὲ ἀληθής ἐστιν, οὐκ	οἶδα·	ὃ δ´ οὖν πέπυσμαι, ἐκεῖνό
[3, 24]	ὁ τοῦ Γρύλλου τὴν μὲν	ἀσπίδα	Ἀργολικὴν ἔχειν, τὸν δὲ θώρακα
[3, 42]	ἐς κορώνην, ἣ δὲ ἐς	νυκτερίδα,	ἣ δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν
[3, 19]	ποτὲ τῷ Ξενοκράτει ἐς τὴν	πατρίδα,	ἐπέθετο τῷ Πλάτωνι ὁ Ἀριστοτέλης,
[3, 17]	Ποτίδαιαν. Ἀριστοτέλης δὲ τὴν ἑαυτοῦ	πατρίδα	οὐ τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο
[3, 26]	καὶ τοῦ μὴ δουλεῦσαι τὴν	πατρίδα	τοῖς βαρβάροις πολλὴν πρόνοιαν ἔθετο.
[3, 26]	ὑπὲρ τοῦ μὴ ποιῆσαι τὴν	πατρίδα	ὑποχείριον Λυδοῖς. ~Πέπυσμαι καὶ τοῦτον
[3, 17]	ἦρξε. τίς δὲ ἀντιφήσει καὶ	Περικλέα	τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον γενέσθαι καὶ
[3, 26]	παρακαταθέμενος καὶ ἕνα τῶν συνήθων	Πασικλέα	ἀποδείξας ἐπίτροπον καὶ τοῦ παιδὸς
[3, 28]	ἔς τινα τῆς πόλεως τόπον	ἔνθα	ἀνέκειτο πινάκιον ἔχον γῆς περίοδον,
[3, 17]	τοῖς τριάκοντα ἐκοινώνει τῶν ἀσεβημάτων.	ἔνθα	δὲ ἐχρῆν ὑπὲρ τῆς πατρίδος
[3, 44]	δὲ χέρας καθαρώτερος ἢ πάρος	ἦσθα"	~Φιλίππῳ φασὶ χρηστήριον ἐκπεσεῖν ἐν
[3, 17]	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι, ἀλλ´	ἐνταῦθά	γε ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν.
[3, 43]	Ἥρας βωμόν· οἳ δὲ οὐδὲ	ἐνταῦθα	ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ δὲ
[3, 42]	ἐς τὴν λατρείαν τοῦ δαίμονος.	ἐνταῦθά	τοι καὶ πάθος εἰργάσαντο ἔξω
[3, 1]	τὸ κρεῖττον ἐκθεοῖ τὸν τόπον.	ἐνταῦθά	τοί φασι παῖδες Θετταλῶν καὶ
[3, 47]	ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν Ἀντιπάτρῳ τὸν	Πειραιᾶ	προδιδόναι, Ἀθηναῖοι κατέγνωσαν αὐτοῦ θάνατον.
[3, 16]	προτιμῆσαι τὸν ἕτερον. Δημήτριος μὲν	βίᾳ	καὶ πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ
[3, 1]	ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα	καταγώγια,	ἃ καὶ δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι.
[3, 1]	καλεῖται μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ	διὰ	Θετταλίας καὶ Πελασγίας καὶ τῆς
[3, 1]	αἱ προειρημέναι καὶ αἱ ἀνάπαυλαι.	διὰ	μέσων δὲ τῶν Τεμπῶν ὁ
[3, 19]	δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος, καὶ	διὰ	ταῦτα ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν τῷ
[3, 19]	καὶ ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος· καὶ	διὰ	ταῦτα ἀποστὰς ὁ Πλάτων τοῦ
[3, 18]	φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας, καὶ	διὰ	ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω. τὸ
[3, 17]	ἑώρα τὴν δημοκρατίαν οὖσαν· καὶ	διὰ	ταῦτα οὔτε ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις τὸν
[3, 14]	πρὸς πολέμους ἀλλοτριώτατα διάκεινται Βυζάντιοι.	διὰ	ταῦτά τοι καὶ Λεωνίδης ὁ
[3, 34]	μήτε ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ	διά	τε τῶν ἄλλων σωφρονεῖν τοὺς
[3, 19]	ἔτη ἐγεγόνει, καὶ ὁμοῦ τι	διὰ	τὴν ἡλικίαν ἐπελελοίπει τὰ τῆς
[3, 34]	ἄλλων σωφρονεῖν τοὺς πολίτας καὶ	διὰ	τῆς τραπέζης οὐχ ἥκιστα. ~Λόγος
[3, 36]	λέγων. καὶ πρὸς τὸν ἐρόμενον	διὰ	τί ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας, ἀπεκρίνατο
[3, 42]	μαινάδας· αἳ δὲ ἐδίωκον αὐτὰς	διὰ	τὸ ἄγος. ἐκ δὴ τούτων
[3, 23]	τοῦ μηνὸς ἡμέρας ἑαυτὸν ζημιοῖ	διὰ	τὸν οἶνον, ἢ οἱ ταῦτα
[3, 37]	τι αὐτοῖς καὶ τῆς γνώμης	διὰ	τὸν χρόνον. ~Ὅτι ἐν Ἀθήναις
[3, 1]	παραπέμπουσιν ἀπόνως καὶ σὺν ἡδονῇ,	διὰ	τοῦ μέλους τὸν κάματον τῶν
[3, 42]	ὅτι ἐπόθουν τοὺς γαμέτας, καὶ	διὰ	τοῦτο οὐκ ἐγένοντο τῷ θεῷ
[3, 9]	κατόχως ἐνθουσιῶντα, καὶ οὐ μὰ	Δία	τοῦτο τὸ κοινὸν ἐξ Ἄρεος
[3, 7]	τὸ ἦθος αὐτῶν ἅμα ἐκκαλύψας	διὰ	τούτου τοῦ ὀνόματος. ~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι
[3, 26]	ἐῶντας εἶναι τῇ Ἀρτέμιδι, ἀσυλίαν	διὰ	τούτων ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ· ὃ
[3, 17]	ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ ἐδίδασκε,	διὰ	τούτων τὴν τυραννίδα τὴν Διονυσίου
[3, 38]	Ἀθηναῖοι πρῶτοι. καὶ ἀγῶνα τὸν	διὰ	τῶν σωμάτων πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ
[3, 42]	ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ ἡ	τραγῳδία	βοᾷ. μόνας δὲ ἀφηνιάσαι τῆς
[3, 8]	ἐπεὶ τοῖς πυρριχισταῖς ἔν τινι	τραγῳδίᾳ	ἐπιτήδεια μέλη καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν,
[3, 22]	οὖν ἐπὶ τῇ τοῦ ἀνδρὸς	εὐσεβείᾳ	οἱ Ἕλληνες καὶ δεύτερον αὐτῷ
[3, 8]	τοῖς πυρριχισταῖς ἔν τινι τραγῳδίᾳ	ἐπιτήδεια	μέλη καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως
[3, 17]	ἀγαγεῖν τὴν ὀπίσω ἐς τὰ	οἰκεῖα,	οὗτος ἐκεῖνος ἦν. Πλάτων δὲ
[3, 10]	ὅταν ἁμάρτῃ μειράκιον, τῇ μὲν	ἀφελείᾳ	τοῦ τρόπου καὶ τῷ νεαρῷ
[3, 14]	ταῖς συνήθεσι διατριβαῖς, προσέταξε τὰ	καπηλεῖα	ἐπὶ τῶν τειχῶν διασκηνωθῆναι αὐτοῖς.
[3, 35]	Ἀττικός, ὃς λέγει πρότερον ἐν	Ἀκαδημείᾳ	μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει
[3, 17]	Σωκράτης δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων	πολιτείᾳ	οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν γὰρ καὶ
[3, 47]	ἃ ἔδοξεν, ἡ φθάνουσα αὐτὸν	ἀνδραγαθία	ἀλλ´ οὐδὲ ὀλίγον ἔσωσεν, οὐδὲ
[3, 44]	φίλου. τῷ ἀποδράντι οὖν ἡ	Πυθία	ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ φίλῳ θνήσκοντι
[3, 43]	ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ δὲ	Πυθία	ἀπεκρίνατο βαῖν´ ἀπ´ ἐμῶν τριπόδων,
[3, 14]	Λεωνίδης ὁ στρατηγὸς αὐτῶν ἐν	πολιορκίᾳ	ἰσχυρᾷ, ἐπεὶ τῶν πολεμίων τοῖς
[3, 1]	πολλὴ δὲ κατ´ αὐτοῦ ἡ	σκιὰ	ἐκ τῶν παραπεφυκότων δένδρων καὶ
[3, 19]	φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ· καὶ	μωκία	δέ τις ἦν αὐτοῦ περὶ
[3, 1]	ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν ἐν	Θετταλίᾳ	Τεμπῶν καὶ ἐμοὶ νῦν τοσαῦτα
[3, 13]	βίου ἐν τῇ πρὸς αὐτὸν	ὁμιλίᾳ	καταναλίσκειν. καὶ οὐ μόνον ἐς
[3, 24]	κεῖσθαι καλῶς ἐν καλῇ τῇ	πανοπλίᾳ·	τῷ γὰρ ἀνδρὶ τῷ γενναίῳ
[3, 19]	περὶ τὸ πρόσωπον, καὶ ἄκαιρος	στωμυλία	λαλοῦντος κατηγόρει καὶ αὕτη τὸν
[3, 18]	τοὺς ὁμόρους, καὶ παμπόλλων ἐθνῶν	μία	πόλις κρατεῖ αὕτη. εἰσὶ δὲ
[3, 10]	τὴν φιλοχρηματίαν τῇ τῶν χρημάτων	ζημίᾳ.	ἄλλον δέ τινα ἄνδρα καλὸν
[3, 47]	τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα δὲ ἡ	εὐφημία	ἡ καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν
[3, 35]	ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ καὶ	ῥᾳθυμίᾳ	ἐπειρῶντο τὸ χωρίον ἄβατον φυλάττειν.
[3, 37]	παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες, ὥσπερ ἐπὶ	ξένια	παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ ἐπί τινα
[3, 11]	μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ ὧν τὰ	ἐνύπνια.	~Οὔκ εἰσι θρυπτικοὶ πρὸς τοὺς
[3, 43]	Συβάρει κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν τῇ	ἀγωνίᾳ,	ἣν ἐπετέλουν τῇ Ἥρᾳ, στασιασάντων
[3, 19]	τιμῇ καὶ οὖν καὶ τῇ	κοινωνίᾳ	τῶν λόγων. ἀποδημίας δὲ γενομένης
[3, 16]	ἕτερον. Δημήτριος μὲν βίᾳ καὶ	πλεονεξίᾳ	καὶ λυπῶν τὰ μέγιστα καὶ
[3, 42]	ἁπαλὸν ὄντα καὶ νεαρὸν διεσπάσαντο	οἷα	νεβρὸν τῆς μανίας ἀρξάμεναι αἱ
[3, 23]	καὶ τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ	ὅμοια	αὐτοὺς λέγοντας, ὧν καὶ Εὐμένης
[3, 9]	κατειλημμένοι, ὧν ἕνα φησὶν Ὅμηρος	ὅμοια	τῷ Ἄρει μαίνεσθαι, ἀλλ´ ἐκεῖνοί
[3, 10]	τῶν ἐραστῶν πρὸς τὰ παιδικὰ	εὔνοια	ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ σεμνοὶ
[3, 0]	~Ποικίλη	ἱστορία	Βιβλίον ~Φέρε οὖν καὶ τὰ
[3, 20]	δὲ βοῦν προσέταξε κατὰ τὰ	πάτρια	σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει
[3, 19]	πάντα δὲ ταῦτα ὡς ἔστιν	ἀλλότρια	φιλοσόφου, δῆλον. ἅπερ οὖν ὁρῶν
[3, 23]	αὐτοῦ. τί γὰρ δεῖ νῦν	στενοχωρίᾳ	λόγου περιλαμβάνειν τοσαύτην ἀνδρὸς ἐς
[3, 28]	καὶ μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ	περιουσίᾳ	καὶ ἔ τι πλέον ἐπὶ
[3, 43]	δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις γὰρ	ἐναντία	τὰ ὅπλα θέμενοι ἀνάστατοι ὑπ´
[3, 24]	τῷ γενναίῳ ταῦτα εἶναι τὰ	ἐντάφια	τὰ ὡς ἀληθῶς κοσμοῦντα αὐτόν.
[3, 24]	ἀσπίδα Ἀργολικὴν ἔχειν, τὸν δὲ	θώρακα	Ἀττικόν, τὸ δὲ κράνος Βοιωτουργές,
[3, 11]	σφαιρωθεῖσαν ἐν τῷ περὶ τὸν	θώρακα	τόπῳ μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ ὧν
[3, 23]	τῶν βασιλείων ὁ Βαγώα οἶκος	δέκα	σταδίους· εἶτα τῇ τρίτῃ ἐκάθευδε.
[3, 17]	οὔτε ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις τὸν τῶν	δέκα	στρατηγῶν θάνατον, ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς
[3, 23]	ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ δὲ ἐπὶ	δέκα	τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ ταύτῃ
[3, 30]	ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο καὶ	γυναῖκα	ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ·
[3, 10]	ἡ τῶν ἐραστῶν πρὸς τὰ	παιδικὰ	εὔνοια ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ
[3, 1]	καὶ τὰ καλούμενα Τέμπη τὰ	Θετταλικὰ	διαγράψωμεν τῷ λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν·
[3, 8]	τινι τραγῳδίᾳ ἐπιτήδεια μέλη καὶ	πολεμικὰ	ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα κατεκτήσατο τὸ
[3, 23]	πρωί. καὶ ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ	Περδίκκᾳ,	καὶ ἔπινε πάλιν, καὶ ὀγδόῃ
[3, 42]	ἐς νυκτερίδα, ἣ δὲ ἐς	γλαῦκα.	~Ἐν Συβάρει κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν
[3, 39]	Ἀργεῖοι δ´ ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ	σῦκα,	Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας δεῖπνον εἶχον,
[3, 18]	τρέφειν δὲ τὰ ἄλλα ζῷα	μεγάλα,	καὶ τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν
[3, 23]	προθυμίαν ἀπαγορεύων. ἐκεῖνα δὲ οὐκέτι	καλὰ	Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός φασι πέμπτῃ
[3, 23]	ἡττημένος καὶ Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι·	καλὰ	δὲ καὶ τὰ τῆς ἄλλης
[3, 24]	σπουδαίων, καὶ οὖν καὶ ὅπλα	καλὰ	ἔχειν. νικῶντι γὰρ ἔλεγε τοὺς
[3, 10]	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα εἰπεῖν	καλὰ	ἔχω, ἃ δ´ οὖν προῄρημαι,
[3, 23]	οἱ φύσει πολέμιοι ἥμεροι γίνονται.	~Καλὰ	μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ
[3, 18]	τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ	μάλα	καὶ ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως
[3, 1]	μὲν γὰρ πολὺς καὶ εὖ	μάλα	λάσιος ἐνακμάζει καὶ τέθηλε καὶ
[3, 19]	τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ	μάλα	συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου καὶ
[3, 1]	οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ	μάλα	τὰς ἀκοάς, καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως
[3, 42]	ἐπονοῦντο περὶ τὴν Ἐργάνην εὖ	μάλα	φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί τε
[3, 1]	Ὄσσης. ὄρη δὲ ταῦτά ἐστιν	ὑπερύψηλα	καὶ οἷον ὑπό τινος θείας
[3, 1]	καὶ καθημένοις ἄλση τέ ἐστι	ποικίλα	καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ
[3, 13]	μόνον ἐς πόμα καταχρῶνται αὐτῷ,	ἀλλὰ	γὰρ καὶ χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς
[3, 17]	Ἀθηναῖοι πρεσβεύοντας οὐ τοὺς πείσοντας	ἀλλὰ	γὰρ τοὺς βιασομένους ἡμᾶς δρᾶσαι
[3, 17]	οὖν ἀπράκτους λέγει τοὺς φιλοσόφους,	ἀλλὰ	εὐήθη γε αὐτοῦ καὶ ἀνόητα
[3, 19]	Πλάτωνα ἀναχωροῦντα ἐκ τοῦ περιπάτου,	ἀλλὰ	καθ´ ἑαυτὸν ἀπιόντα ἐς τὴν
[3, 18]	ἄλλων τῶν πρότερον ἐπιθυμιῶν παύεται,	ἀλλὰ	καὶ εἴ του ἤρα καὶ
[3, 18]	ζῆν αὐτοὺς οὐχ ὅσον ἡμεῖς,	ἀλλὰ	καὶ ἐκεῖνον διπλοῦν. καὶ πολλὰς
[3, 17]	ἐς Ἀπολλωνίαν ἐκ Μιλήτου ἀποικίας.	ἀλλὰ	καὶ Ξενοφῶν στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν
[3, 47]	κἀκεῖνος οὐ τὰς Ἀθήνας μόνον,	ἀλλὰ	καὶ τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν. καὶ
[3, 14]	αὐτά, καὶ οὐ μόνον ἐκείνων,	ἀλλὰ	καὶ τῶν γυναικῶν αὐτοῖς ἀποστάντας,
[3, 20]	τινῶν ἐσκεύασται. ὁ δὲ Λύσανδρος	ἀλλὰ	τοῦτο μὲν‘ εἶπε τοῖς Εἵλωσι
[3, 15]	γε μὴν ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν,	ἀλλὰ	τοῦτο μὲν καὶ διαβεβόηται ἤδη
[3, 32]	ἔφη διαφέρειν τῷ μέλλοντι βασιλεύσειν	ἀλλὰ	τῷ ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι.
[3, 1]	οὗτος, οὐκ ἀνθρωπίνης χειρὸς ἔργα,	ἀλλὰ	φύσεως αὐτόματα ἐς κάλλος τότε
[3, 18]	ἦν. πολλὰ μὲν οὖν καὶ	ἄλλα	ἀλλήλοις διελέχθησαν, καὶ ὑπὲρ τούτων
[3, 20]	Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ μὲν καὶ	ἄλλα	ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν καὶ βοῦν
[3, 23]	τὰ ἐν Ὀξυδράκαις καὶ τὰ	ἄλλα	αὐτοῦ. τί γὰρ δεῖ νῦν
[3, 26]	καὶ ἀπαραίτητος, τά γε μὴν	ἄλλα	ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι καὶ σώφρων,
[3, 10]	Λακεδαίμονι ἐφόρων πολλὰ μὲν καὶ	ἄλλα	εἰπεῖν καλὰ ἔχω, ἃ δ´
[3, 18]	ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν δὲ τὰ	ἄλλα	ζῷα μεγάλα, καὶ τοὺς ἀνθρώπους
[3, 6]	~Κράτης ὁ Θηβαῖος τά τε	ἄλλα	μεγαλόφρων ὢν πεφώραται καὶ καταφρονητικὸς
[3, 18]	δὲ τοῦτο, ἐπεὶ τά γε	πολλὰ	ἐν τοῖς πολέμοις ἢ λίθοις
[3, 20]	οἱ κατὰ τὴν Ἰωνίαν ξένοι	πολλὰ	μὲν καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν ἀτὰρ
[3, 10]	~Περὶ τῶν ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων	πολλὰ	μὲν καὶ ἄλλα εἰπεῖν καλὰ
[3, 18]	κρείττων, ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος ἦν.	πολλὰ	μὲν οὖν καὶ ἄλλα ἀλλήλοις
[3, 17]	δὲ καὶ Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν	πολλὰ	ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους
[3, 9]	κατὰ τὴν Κρητῶν ἔννοιαν κατορθοῦσι	διπλᾶ.	οὔκουν τῷ ἐξ Ἄρεος καὶ
[3, 23]	λόγου περιλαμβάνειν τοσαύτην ἀνδρὸς ἐς	ὅπλα	ἀρετήν; ἔστω δὲ καὶ τῆς
[3, 43]	ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις γὰρ ἐναντία τὰ	ὅπλα	θέμενοι ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο,
[3, 14]	ἔξεστι νοεῖν ὅτι καὶ πρὸς	ὅπλα	καὶ πρὸς πολέμους ἀλλοτριώτατα διάκεινται
[3, 24]	ἄλλων σπουδαίων, καὶ οὖν καὶ	ὅπλα	καλὰ ἔχειν. νικῶντι γὰρ ἔλεγε
[3, 43]	αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν καὶ τὰ	ὅπλα	λαβόντων ἐπ´ ἀλλήλους, φοβηθεὶς ὁ
[3, 27]	καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος	ὅπλα	ὁ Πλάτων, ἀνεστάλη τῆς ὁρμῆς,
[3, 9]	θεοῦ κατόχως ἐνθουσιῶντα, καὶ οὐ	μὰ	Δία τοῦτο τὸ κοινὸν ἐξ
[3, 7]	εἶπε Δυσμενίδαι; τὸ ἦθος αὐτῶν	ἅμα	ἐκκαλύψας διὰ τούτου τοῦ ὀνόματος.
[3, 19]	τρόπον τινὰ καὶ ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν	ἅμα	καὶ ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος· καὶ
[3, 1]	Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον καθήρασθαι κατὰ	πρόσταγμα	τοῦ Διός, ὅτε τὸν Πύθωνα
[3, 26]	Ἀρτέμιδος νεώ, οἱονεὶ τὴν πόλιν	ἀνάθημα	ἐῶντας εἶναι τῇ Ἀρτέμιδι, ἀσυλίαν
[3, 15]	ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι κἀκεῖνο τὸ	ἐπίκλημα,	ὅτι ἐφεῖται τοῖς ἐν τῷ
[3, 43]	ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται, καὶ	πῆμα	δόμοις ἐπὶ πήματι βαίνει. ἡ
[3, 8]	καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων, ὥστε	παραχρῆμα	αὐτὸν εἵλοντο στρατηγεῖν, πιστεύσαντες ὅτι
[3, 19]	φιλοσοφεῖ. ὁ δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας	παραχρῆμα	ἧκε πρὸς Πλάτωνα, καὶ κατέλαβε
[3, 22]	οἱ Ἕλληνες καὶ δεύτερον αὐτῷ	κτῆμα	συνεχώρησαν λαβεῖν· ὃ δὲ τὸν
[3, 43]	τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ δὲ ὕστερον	αἷμα	ἐδόκει ἐν τῷ τῆς Ἥρας
[3, 44]	ἑταῖρον ἀμύνων· οὔ ς´ ἐμίανεν	αἷμα,	πέλεις δὲ χέρας καθαρώτερος ἢ
[3, 13]	καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ καὶ	χρῖμά	ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος, ὥσπερ
[3, 19]	Πλάτων οὐ προσίετο τὸν ἄνδρα,	προετίμα	δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον
[3, 20]	πλακοῦντα ἤρετο τί βούλεται τὸ	πέμμα	ἐκεῖνο εἶναι; ὁ δὲ κομίζων
[3, 40]	Τίτυροι ὀνομαζόμενοι. ἔσχον δὲ τὸ	ὄνομα	ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι.
[3, 13]	καταναλίσκειν. καὶ οὐ μόνον ἐς	πόμα	καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ καὶ
[3, 17]	ἐς γόνυ πεσοῦσαν ἀλλ´ ἐπὶ	στόμα	ἀνέστησεν αὖθις. Δημήτριος δὲ ὁ
[3, 45]	Θηβαϊκὴν περιελθόντα λίμνην τὴν καλουμένην	Ἅρμα	ἀποσφαγῆναι. ὁ μὲν πρῶτος λόγος
[3, 45]	χρησμοῦ λόγος ἔχει μηδέποτε ἀναβῆναι	ἅρμα.	διπλοῦς οὖν ἐπὶ τούτοις διαρρεῖ
[3, 45]	ἐν Τροφωνίου, φυλάττεσθαι δεῖν τὸ	ἅρμα.	ἐκεῖνον οὖν δέει τοῦ χρησμοῦ
[3, 45]	ξίφος, ᾧ τὸν Φίλιππον διεχρήσατο,	ἅρμα	ἔχειν ἐπὶ τῆς λαβῆς διαγεγλυμμένον
[3, 14]	διασκηνωθῆναι αὐτοῖς. καὶ τοῦτο τὸ	σόφισμα	ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ καὶ βραδέως
[3, 20]	δότε· ἐλευθέρου γὰρ οὐκ ἔστι	βρῶμα.	τὸν δὲ βοῦν προσέταξε κατὰ
[3, 19]	τῇ κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ	σῶμα.	καὶ γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ
[3, 9]	ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ	σῶμα	ῥώμης ἔχει· δέδοικε δὲ τὸν
[3, 1]	παῖδας εὐγενεῖς πέμπουσι καὶ ἀρχιθέωρον	ἕνα	σφῶν αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι
[3, 26]	πλεῖστον τῇ πόλει παρακαταθέμενος καὶ	ἕνα	τῶν συνήθων Πασικλέα ἀποδείξας ἐπίτροπον
[3, 9]	ἑτέρου τῶν θεῶν κατειλημμένοι, ὧν	ἕνα	φησὶν Ὅμηρος ὅμοια τῷ Ἄρει
[3, 23]	ἔπινε, καὶ τῇ ἑπομένῃ τὰ	εἰθισμένα	ἔδρα τὰ ἐκ τοῦ πότου.
[3, 1]	οἷον ὑπό τινος θείας φροντίδος	διεσχισμένα,	καὶ μέσον δέχεται χωρίον, οὗ
[3, 1]	Βιβλίον ~Φέρε οὖν καὶ τὰ	καλούμενα	Τέμπη τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν τῷ
[3, 23]	αὐτῆς ἐς αὐτὸν προθυμίαν ἀπαγορεύων.	ἐκεῖνα	δὲ οὐκέτι καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου
[3, 26]	ἔθετο. ἔδειξε ταῦτα οὕτως ἔχειν	ἐκεῖνα	δήπου. ἐπεὶ γὰρ Κροῖσος ὁ
[3, 47]	ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς περὶ	Σαλαμῖνα	οὔτε ἐκ τῆς πρεσβείας τῆς
[3, 17]	ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν γὰρ τὰ	κοινὰ	Ζάλευκος μὲν τὰ ἐν Λοκροῖς,
[3, 10]	τῶν χρημάτων ζημίᾳ. ἄλλον δέ	τινα	ἄνδρα καλὸν κἀγαθὸν οὐδενὸς ἐρῶντα
[3, 37]	ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ ἐπί	τινα	ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες καὶ στεφανωσάμενοι
[3, 18]	ἔρωτα κἂν ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί	τινα	Θεόπομπος συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς
[3, 19]	τὰς ἐρωτήσεις ποιούμενος καὶ τρόπον	τινὰ	καὶ ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν ἅμα καὶ
[3, 32]	δὲ διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν	τινα	σὺν μέλει καὶ ἣν ἀπῄτει
[3, 33]	τοὺς αὐλοὺς αἰνιττόμενος, καὶ τρόπον	τινὰ	τὴν τέχνην ἐκφαυλίζων παραβολῇ τῇ
[3, 28]	τοῖς ἀγροῖς, ἤγαγεν αὐτὸν ἔς	τινα	τῆς πόλεως τόπον ἔνθα ἀνέκειτο
[3, 19]	ἀπιόντα ἐς τὴν πόλιν, ἤρετό	τινα	τῶν ἐν τῇ περιπάτῳ ὅπου
[3, 19]	τῷ Πλάτωνι ὁ Ἀριστοτέλης, χορόν	τινα	τῶν ὁμιλητῶν τῶν ἑαυτοῦ περιστησάμενος,
[3, 1]	ἡμέρας αὐτὴν προήκουσαν ἀποστέγειν τὴν	ἀκτῖνα	καὶ παρέχειν τοῖς πλέουσι πλεῖν
[3, 38]	λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι πρῶτοι. καὶ	ἀγῶνα	τὸν διὰ τῶν σωμάτων πρῶτοι
[3, 41]	ὠνόμαζον φλύειν. ἐντεῦθεν τὸν Διόνυσον	Φλεῶνα	ἐκάλουν καὶ Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην
[3, 1]	πρόσταγμα τοῦ Διός, ὅτε τὸν	Πύθωνα	τὸν δράκοντα κατετόξευσεν φυλάττοντα τοὺς
[3, 17]	ἦν. Πλάτων δὲ ὁ Ἀρίστωνος	Δίωνα	κατήγαγεν ἐς Σικελίαν, καὶ δι´
[3, 47]	χάριν τὴν ἐπὶ τοῖς πρώτοις.	Φωκίωνα	δὲ ἡ εὐφημία ἡ καλοῦσα
[3, 17]	καὶ Ἐπαμεινώνδαν τὸν Πολύμνιδος καὶ	Φωκίωνα	τὸν Φώκου καὶ Ἀριστείδην τὸν
[3, 1]	φασι παῖδες Θετταλῶν καὶ τὸν	Ἀπόλλωνα	τὸν Πύθιον καθήρασθαι κατὰ πρόσταγμα
[3, 29]	ὅτε καὶ Ἰνδοὺς ἑλὼν ἐς	Βαβυλῶνα	ὑπέστρεψεν. ~Ἀμοιβεὺς ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος
[3, 19]	μετὰ τῶν γνωρίμων οὐ πρὸς	Πλάτωνα	ἀναχωροῦντα ἐκ τοῦ περιπάτου, ἀλλὰ
[3, 19]	Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς	Πλάτωνα,	καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν
[3, 19]	οὐδὲν οὔτε εἰπὼν πρὸς τὸν	Πλάτωνα	ὁ Ξενοκράτης οὔτε ἀκούσας, συναγαγὼν
[3, 19]	Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ κατέλιπε τὸν	Πλάτωνα.	ὁρῶν δὲ αὐτὸν μετὰ τῶν
[3, 19]	~Λέγεται τὴν διαφορὰν Ἀριστοτέλους πρὸς	Πλάτωνα	τὴν πρώτην ἐκ τούτων γενέσθαι.
[3, 33]	ἐπέλεγεν εἰ μὴ ἐγὼ τάδε	τόξα	φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην, τοὺς
[3, 42]	ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ ἡ τραγῳδία	βοᾷ.	μόνας δὲ ἀφηνιάσαι τῆς χορείας
[3, 21]	αὐτῷ οὐχ ἱκανὴ ὁδός; οὕτως	ἄρα	εὐγενές τι καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο
[3, 1]	πλέουσιν ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται· οὕτως	ἄρα	ἡ τιμὴ ἡ διαρκὴς ἡ
[3, 8]	μέλη καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως	ἄρα	κατεκτήσατο τὸ θέατρον καὶ ἐκράτησε
[3, 32]	τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε δὲ	ἄρα	οὗτος τὸ τοῦ Λίνου πάθος.
[3, 23]	ἔδρα τὰ ἐκ τοῦ πότου.	παρὰ	Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ
[3, 23]	δίου μηνός φασι πέμπτῃ ἔπινε	παρὰ	Μηδίῳ, εἶτα ἕκτῃ ἐκάθευδεν ἐκ
[3, 23]	ἔσται πρωί. καὶ ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο	παρὰ	Περδίκκᾳ, καὶ ἔπινε πάλιν, καὶ
[3, 12]	οὐδὲ ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον ἢ	παρὰ	τοῖς ἄλλοις ὡραίοις τὰ ἐκ
[3, 18]	φέρειν δὲ καρποὺς τὰ μὲν	παρὰ	τὸν τῆς Λύπης ποταμὸν τοιαύτην
[3, 23]	καὶ τῇ ἑπομένῃ τὰ εἰθισμένα	ἔδρα	τὰ ἐκ τοῦ πότου. παρὰ
[3, 44]	κακούργοις περιτυγχάνουσιν. ὁ οὖν εἷς	ἀπέδρα	τοὺς λῃστάς, ὁ δὲ δεύτερος
[3, 10]	χρημάτων ζημίᾳ. ἄλλον δέ τινα	ἄνδρα	καλὸν κἀγαθὸν οὐδενὸς ἐρῶντα τῶν
[3, 19]	ὁ Πλάτων οὐ προσίετο τὸν	ἄνδρα,	προετίμα δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ
[3, 18]	καὶ παρ´ ἑκάτερον τούτων ἑστηκέναι	δένδρα	τὸ μέγεθος πλατάνου μεγάλης. φέρειν
[3, 22]	ὃ δὲ τὸν πατέρα πάνυ	σφόδρα	γεγηρακότα ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις ἔφερεν.
[3, 18]	ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός,	ἀέρα	δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ.
[3, 1]	οἳ τοὺς ἐξ Ὑπερβορέων τὰ	ἱερὰ	κομίζοντας τῷ αὐτῷ θεῷ τούτῳ
[3, 1]	κάματον τῶν παριόντων ἀφανίσαντες. παρ´	ἑκάτερα	δὲ τοῦ ποταμοῦ αἱ διατριβαί
[3, 22]	συνεχώρησαν λαβεῖν· ὃ δὲ τὸν	πατέρα	πάνυ σφόδρα γεγηρακότα ἀναθέμενος τοῖς
[3, 18]	καὶ οὕτω τελευτᾶν. τὰ δὲ	ἕτερα	τὰ παραπεφυκότα τῷ τῆς Ἡδονῆς
[3, 10]	ἐζημίωσαν, ὅτι χρηστὸς ὢν οὐδενὸς	ἤρα·	δῆλον γὰρ ὡς ὅμοιον ἂν
[3, 18]	παύεται, ἀλλὰ καὶ εἴ του	ἤρα	καὶ αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ
[3, 43]	τῇ ἀγωνίᾳ, ἣν ἐπετέλουν τῇ	Ἥρᾳ,	στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν
[3, 1]	λαβόντα κλάδον ἐς τὴν δεξιὰν	χεῖρα	ἐκ τῆς αὐτῆς δάφνης ἐλθεῖν
[3, 2]	καὶ ἐμοὶ νῦν τοσαῦτα εἰρήσθω.	~Ἀναξαγόρᾳ	τις τῷ Κλαζομενίῳ σπουδάζοντι πρὸς
[3, 14]	ὁ στρατηγὸς αὐτῶν ἐν πολιορκίᾳ	ἰσχυρᾷ,	ἐπεὶ τῶν πολεμίων τοῖς τείχεσι
[3, 1]	ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν	ὥρᾳ	θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια,
[3, 17]	ἠρέσκετο· τυραννικὴν γὰρ καὶ μοναρχικὴν	ἑώρα	τὴν δημοκρατίαν οὖσαν· καὶ διὰ
[3, 1]	ἔχῃ δύναμιν φραστικήν, μηδὲν ἀσθενέστερον	ὅσα	βούλεται δεικνύναι τῶν ἀνδρῶν τῶν
[3, 34]	ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται μήτε	ὅσα	βούλεται· προσέταττον γὰρ διά τε
[3, 17]	γὰρ τοὺς βιασομένους ἡμᾶς δρᾶσαι	ὅσα	θέλουσιν. ἐγὼ δὲ πολιτείαν φαίην
[3, 12]	αὕτη ἡ φωνή, ἐρᾶν δεῖν	λέγουσα.	Σπαρτιάτης δὲ ἔρως αἰσχρὸν οὐκ
[3, 47]	Φωκίωνα δὲ ἡ εὐφημία ἡ	καλοῦσα	αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ
[3, 47]	ἔδοξεν ἁμαρτεῖν ἃ ἔδοξεν, ἡ	φθάνουσα	αὐτὸν ἀνδραγαθία ἀλλ´ οὐδὲ ὀλίγον
[3, 23]	καὶ τὰ ἐν Ὀξυδράκαις καὶ	τὰ	ἄλλα αὐτοῦ. τί γὰρ δεῖ
[3, 18]	αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν δὲ	τὰ	ἄλλα ζῷα μεγάλα, καὶ τοὺς
[3, 26]	τιμωρίας πικρὸς ἦν καὶ ἀπαραίτητος,	τά	γε μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις
[3, 18]	νοσήσαντες· σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ	τά	γε πολλὰ ἐν τοῖς πολέμοις
[3, 18]	λοιπὸν θρηνοῦντα, καὶ οὕτω τελευτᾶν.	τὰ	δὲ ἕτερα τὰ παραπεφυκότα τῷ
[3, 23]	ταύτῃ ἔπινε, καὶ τῇ ἑπομένῃ	τὰ	εἰθισμένα ἔδρα τὰ ἐκ τοῦ
[3, 23]	τῇ ἑπομένῃ τὰ εἰθισμένα ἔδρα	τὰ	ἐκ τοῦ πότου. παρὰ Βαγώᾳ
[3, 12]	ἢ παρὰ τοῖς ἄλλοις ὡραίοις	τὰ	ἐκ τούτων καταμαθεῖν ἐστιν. αὐτοὶ
[3, 17]	τὰ ἐν Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ	τὰ	ἐν Κατάνῃ καὶ τὰ ἐν
[3, 17]	γὰρ τὰ κοινὰ Ζάλευκος μὲν	τὰ	ἐν Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ τὰ
[3, 23]	τὸ πρὸς τῇ Τύρῳ καὶ	τὰ	ἐν Ὀξυδράκαις καὶ τὰ ἄλλα
[3, 17]	δὲ τὰ ἐν Κατάνῃ καὶ	τὰ	ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε ἐκ Κατάνης
[3, 8]	ἀπᾴδοντα τοῖς ἐνόπλοις ἀνδράσιν εἰργάσατο	τὰ	ἐν τῷ δράματι μέλη τε
[3, 24]	ἀνδρὶ τῷ γενναίῳ ταῦτα εἶναι	τὰ	ἐντάφια τὰ ὡς ἀληθῶς κοσμοῦντα
[3, 11]	τόπῳ μαντικωτέραν γίνεσθαι, ἐξ ὧν	τὰ	ἐνύπνια. ~Οὔκ εἰσι θρυπτικοὶ πρὸς
[3, 23]	γίνονται. ~Καλὰ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου	τὰ	ἐπὶ Γρανίκῳ καὶ τὰ ἐπὶ
[3, 23]	Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ Γρανίκῳ καὶ	τὰ	ἐπὶ Ἰσσῷ καὶ ἡ πρὸς
[3, 37]	ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν ὅτι πρὸς	τὰ	ἔργα τὰ τῇ πατρίδι λυσιτελοῦντα
[3, 1]	οὖν καὶ τὰ καλούμενα Τέμπη	τὰ	Θετταλικὰ διαγράψωμεν τῷ λόγῳ καὶ
[3, 1]	ἐκεῖνοι, οἳ τοὺς ἐξ Ὑπερβορέων	τὰ	ἱερὰ κομίζοντας τῷ αὐτῷ θεῷ
[3, 1]	ἱστορία Βιβλίον ~Φέρε οὖν καὶ	τὰ	καλούμενα Τέμπη τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν
[3, 14]	ἐν ταῖς συνήθεσι διατριβαῖς, προσέταξε	τὰ	καπηλεῖα ἐπὶ τῶν τειχῶν διασκηνωθῆναι
[3, 32]	σὺν μέλει καὶ ἣν ἀπῄτει	τὰ	κιθαρίσματα, καὶ τί διοίσει‘ ἔφη
[3, 17]	ἐφ´ ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν γὰρ	τὰ	κοινὰ Ζάλευκος μὲν τὰ ἐν
[3, 16]	βίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν	τὰ	μέγιστα καὶ ἀδικῶν ᾕρει τὰς
[3, 18]	πλατάνου μεγάλης. φέρειν δὲ καρποὺς	τὰ	μὲν παρὰ τὸν τῆς Λύπης
[3, 47]	κατέθου φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον	τὰ	μὲν πρῶτα ἐπῄνουν Ἀθηναῖοι· ἐπεὶ
[3, 17]	καὶ ἀγαγεῖν τὴν ὀπίσω ἐς	τὰ	οἰκεῖα, οὗτος ἐκεῖνος ἦν. Πλάτων
[3, 23]	ἐννοεῖν καὶ τοῦ λοιποῦ χρόνου	τὰ	ὅμοια αὐτοὺς λέγοντας, ὧν καὶ
[3, 43]	οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις γὰρ ἐναντία	τὰ	ὅπλα θέμενοι ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων
[3, 43]	ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν καὶ	τὰ	ὅπλα λαβόντων ἐπ´ ἀλλήλους, φοβηθεὶς
[3, 10]	γὰρ ἡ τῶν ἐραστῶν πρὸς	τὰ	παιδικὰ εὔνοια ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν
[3, 18]	οὕτω τελευτᾶν. τὰ δὲ ἕτερα	τὰ	παραπεφυκότα τῷ τῆς Ἡδονῆς ποταμῷ
[3, 20]	τὸν δὲ βοῦν προσέταξε κατὰ	τὰ	πάτρια σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως.
[3, 47]	αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ	τὰ	πέντε καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἅπερ
[3, 23]	καὶ τῆς Τύχης Ἀλέξανδρον ἀγαπώσης	τὰ	πλεῖστα, εἴ τις εἴη δύσερις.
[3, 6]	θάπτειν προσέταξεν. ~Κράτης ὁ Θηβαῖος	τά	τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται
[3, 16]	προσάγων καὶ κατασείων καὶ ὑπορύττων	τὰ	τείχη, Τιμόθεος δὲ πείθων καὶ
[3, 37]	συνειδῶσιν ὅτι πρὸς τὰ ἔργα	τὰ	τῇ πατρίδι λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί εἰσιν,
[3, 23]	δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ καὶ	τὰ	τῆς ἄλλης ἁπάσης Ἀσίας νενικημένης,
[3, 19]	τι διὰ τὴν ἡλικίαν ἐπελελοίπει	τὰ	τῆς μνήμης αὐτόν. ἐπιθέμενος οὖν
[3, 24]	ἔγωγε ἂν φαίην εἶναι ἀνδρὸς	τὰ	τοιαῦτα καὶ ἀξιοῦντος ἑαυτὸν τῶν
[3, 40]	ἐκ τοῦ Διονύσου φυτείαν καὶ	τὰ	τῶν οἰναρίδων δάση. ~Ὅτι τὸ
[3, 1]	καὶ πιεῖν ἡδίστων. λέγεται δὲ	τὰ	ὕδατα ταῦτα καὶ τοῖς λουσαμένοις
[3, 24]	γενναίῳ ταῦτα εἶναι τὰ ἐντάφια	τὰ	ὡς ἀληθῶς κοσμοῦντα αὐτόν. λέγεται
[3, 1]	πιεῖν ἡδίστων. λέγεται δὲ τὰ	ὕδατα	ταῦτα καὶ τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν
[3, 18]	αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ γίνεται	κατὰ	βραχὺ νεώτερος καὶ τὰς φθανούσας
[3, 1]	τὸν Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον καθήρασθαι	κατὰ	πρόσταγμα τοῦ Διός, ὅτε τὸν
[3, 8]	~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε	κατὰ	σπουδὰς οὔτε κατὰ τὴν τοῦ
[3, 20]	βρῶμα. τὸν δὲ βοῦν προσέταξε	κατὰ	τὰ πάτρια σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν
[3, 20]	Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ οἱ	κατὰ	τὴν Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ μὲν
[3, 9]	διπλῆν τὴν λατρείαν ὑπομένοντες εἰκότως	κατὰ	τὴν Κρητῶν ἔννοιαν κατορθοῦσι διπλᾶ.
[3, 8]	εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε	κατὰ	τὴν τοῦ γένους ἀξίαν οὔτε
[3, 19]	αὐτός τε ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ	κατὰ	τὸ καρτερόν, καὶ ἐς τοσοῦτον
[3, 44]	ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ ξίφος	κατὰ	τοῦ φίλου. τῷ ἀποδράντι οὖν
[3, 1]	καὶ δίκην τῶν εὐγενῶν ἀμπέλων	κατὰ	τῶν ὑψηλῶν δένδρων ἀνέρπει καὶ
[3, 1]	βούλεται δεικνύναι τῶν ἀνδρῶν τῶν	κατὰ	χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι δὴ χῶρος
[3, 1]	καὶ παρέχειν τοῖς πλέουσι πλεῖν	κατὰ	ψῦχος. πᾶς δὲ ὁ περίοικος
[3, 1]	καὶ κρῆναι συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ	νάματα	ὑδάτων ψυχρῶν καὶ πιεῖν ἡδίστων.
[3, 8]	τῷ δράματι μέλη τε καὶ	ποιήματα.	~Ἐρῶντι ἀνδρί τις οὐκ ἐρῶν
[3, 10]	προείλετο χρηστοῦ πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ	χρήματα,	κολάζοντες ὡς ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν
[3, 1]	ἀνθρωπίνης χειρὸς ἔργα, ἀλλὰ φύσεως	αὐτόματα	ἐς κάλλος τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε
[3, 32]	μέλει καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ	κιθαρίσματα,	καὶ τί διοίσει‘ ἔφη ἐὰν
[3, 17]	δὲ ὁ Φαληρεὺς καὶ Ἀθήνησιν	ἐπιφανέστατα	ἐπολιτεύσατο, ἔστ´ αὐτὸν ὁ συνήθης
[3, 42]	αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ ὡς	ἐνθεώτατα	ἐμάνησαν καὶ ἡ τραγῳδία βοᾷ.
[3, 14]	πρὸς ὅπλα καὶ πρὸς πολέμους	ἀλλοτριώτατα	διάκεινται Βυζάντιοι. διὰ ταῦτά τοι
[3, 23]	παρὰ Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε τετράδι	μετὰ	εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων
[3, 40]	τὸν δὲ σίλλον ψόγον λέγουσι	μετὰ	παιδιᾶς δυσαρέστου. ἐσθὴς δ´ ἦν
[3, 19]	τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν δὲ αὐτὸν	μετὰ	τῶν γνωρίμων οὐ πρὸς Πλάτωνα
[3, 17]	ἀλλὰ εὐήθη γε αὐτοῦ καὶ	ἀνόητα	ταῦτα· ἐγὼ μὲν γὰρ τὴν
[3, 18]	ἡλικίαν ἀναχωρεῖ, εἶτα παῖς γίνεται,	εἶτα	βρέφος, καὶ ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη.
[3, 23]	φασι πέμπτῃ ἔπινε παρὰ Μηδίῳ,	εἶτα	ἕκτῃ ἐκάθευδεν ἐκ τοῦ πότου,
[3, 42]	τῆς μανίας ἀρξάμεναι αἱ Μινυάδες,	εἶτα	ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰς ἐξ ἀρχῆς
[3, 18]	ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ὑποστρέφει,	εἶτα	ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων ἡλικίαν
[3, 18]	τὴν τῶν μειρακίων ἡλικίαν ἀναχωρεῖ,	εἶτα	παῖς γίνεται, εἶτα βρέφος, καὶ
[3, 21]	διδασκαλείου παῖς ἔτι ὢν Θεμιστοκλῆς.	εἶτα	προσιόντος Πεισιστράτου ὁ παιδαγωγὸς ἔφη
[3, 23]	ὁ Βαγώα οἶκος δέκα σταδίους·	εἶτα	τῇ τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν οὖν
[3, 16]	μηδὲν προσήκῃ ἡ γυνὴ αὐτῷ.	~Εἶτα	τίς ἀμείνων ἦν στρατηγεῖν, Δημήτριος
[3, 14]	τὸ Βυζάντιον· ὅλην ἐπίνομεν τὴν	νύκτα.	~Καὶ Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι
[3, 19]	καὶ αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ.	πάντα	δὲ ταῦτα ὡς ἔστιν ἀλλότρια
[3, 18]	τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων, ὥστε κατατήκεσθαι	πάντα	τὸν ἑαυτοῦ βίον τὸν λοιπὸν
[3, 26]	δὲ τὴν ἱκετηρίαν τῶν Ἐφεσίων	γελάσαντά	φασι τὸν Κροῖσον καὶ δεξάμενον
[3, 9]	ἐξ Ἄρεος ἀλλ´ ἐξ Ἔρωτος	μανέντα.	οἱ μὲν γὰρ ἐκ τοῦ
[3, 42]	τῆς Λευκίππης παῖδα ἔτι ἁπαλὸν	ὄντα	καὶ νεαρὸν διεσπάσαντο οἷα νεβρὸν
[3, 32]	Ἡρακλῆ ὁ Λῖνος ἔτι παῖδα	ὄντα	κιθαρίζειν ἐπαίδευεν· ἀμουσότερον δὲ ἁπτομένου
[3, 1]	τῆς δάφνης τῆς Τεμπικῆς καὶ	λαβόντα	κλάδον ἐς τὴν δεξιὰν χεῖρα
[3, 3]	πρότερον λόγῳ καὶ ἐκεῖνον τὸν	λέγοντα	ὅτι νικῶν μέντοι τέθνηκε, πάλιν
[3, 8]	καὶ ἐς δέον, ὅπου μὴ	ἀπᾴδοντα	τοῖς ἐνόπλοις ἀνδράσιν εἰργάσατο τὰ
[3, 19]	ἀποδημίας, καὶ καταλαμβάνει τὸν Ἀριστοτέλη	βαδίζοντα	οὗ κατέλιπε τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν
[3, 45]	ὁ δὲ ἕτερος, τὴν Θηβαϊκὴν	περιελθόντα	λίμνην τὴν καλουμένην Ἅρμα ἀποσφαγῆναι.
[3, 19]	τοῦ περιπάτου, ἀλλὰ καθ´ ἑαυτὸν	ἀπιόντα	ἐς τὴν πόλιν, ἤρετό τινα
[3, 17]	στρατηγῶν θάνατον, ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς	τριάκοντα	ἐκοινώνει τῶν ἀσεβημάτων. ἔνθα δὲ
[3, 1]	οὗ τὸ μὲν μῆκος ἐπὶ	τετταράκοντα	διήκει σταδίους, τό γε μὴν
[3, 1]	Διός, ὅτε τὸν Πύθωνα τὸν	δράκοντα	κατετόξευσεν φυλάττοντα τοὺς Δελφούς, τῆς
[3, 47]	ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε καὶ	ἑβδομήκοντα	ἔτη, ἅπερ οὖν διεβίωσεν, οὐδὲν
[3, 19]	τῷ Πλάτωνι. ὁ δὲ Πλάτων	ὀγδοήκοντα	ἔτη ἐγεγόνει, καὶ ὁμοῦ τι
[3, 24]	τὴν καλλίστην στολὴν ἁρμόττειν, καὶ	ἀποθνήσκοντα	ἐν τῇ μάχῃ κεῖσθαι καλῶς
[3, 43]	ἐρύκει. οὔ σε θεμιστεύσω· Μουσῶν	θεράποντα	κατέκτας Ἥρης πρὸς βωμοῖσι, θεῶν
[3, 1]	τὸν Πύθωνα τὸν δράκοντα κατετόξευσεν	φυλάττοντα	τοὺς Δελφούς, τῆς Γῆς ἔτι
[3, 20]	ὃ δὲ ἀπιδὼν ἐς τὸν	πλακοῦντα	ἤρετο τί βούλεται τὸ πέμμα
[3, 20]	ἀτὰρ οὖν καὶ βοῦν καὶ	πλακοῦντα.	ὃ δὲ ἀπιδὼν ἐς τὸν
[3, 37]	τὰ ἔργα τὰ τῇ πατρίδι	λυσιτελοῦντα	ἄχρηστοί εἰσιν, ὑποληρούσης ἤδη τι
[3, 24]	τὰ ἐντάφια τὰ ὡς ἀληθῶς	κοσμοῦντα	αὐτόν. λέγεται οὖν ὁ τοῦ
[3, 18]	τὸν ἑαυτοῦ βίον τὸν λοιπὸν	θρηνοῦντα,	καὶ οὕτω τελευτᾶν. τὰ δὲ
[3, 28]	ἐπὶ τῷ πλούτῳ καὶ μέγα	φρονοῦντα	ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ καὶ ἔ
[3, 19]	τῶν γνωρίμων οὐ πρὸς Πλάτωνα	ἀναχωροῦντα	ἐκ τοῦ περιπάτου, ἀλλὰ καθ´
[3, 9]	ἕτερον, ἅτε ἐκ θεοῦ κατόχως	ἐνθουσιῶντα,	καὶ οὐ μὰ Δία τοῦτο
[3, 10]	τινα ἄνδρα καλὸν κἀγαθὸν οὐδενὸς	ἐρῶντα	τῶν καλῶς πεφυκότων καὶ τοῦτον
[3, 22]	δὲ τὸν πατέρα πάνυ σφόδρα	γεγηρακότα	ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες
[3, 31]	ἐπιλαθέσθαι πολλάκις αὐτὸν τροφὴν προσενέγκασθαι	προστετηκότα	τῇ τέχνῃ. ~Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου,
[3, 18]	τελευτᾶν. τὰ δὲ ἕτερα τὰ	παραπεφυκότα	τῷ τῆς Ἡδονῆς ποταμῷ ἀντίπαλον
[3, 16]	καὶ πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ	μέγιστα	καὶ ἀδικῶν ᾕρει τὰς πόλεις
[3, 1]	ἐν ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν ὁδοιπόροις	ἥδιστα	καταγώγια, ἃ καὶ δίδωσιν ἀσμένως
[3, 23]	τῆς Τύχης Ἀλέξανδρον ἀγαπώσης τὰ	πλεῖστα,	εἴ τις εἴη δύσερις. καλὸς
[3, 34]	καὶ διὰ τῆς τραπέζης οὐχ	ἥκιστα.	~Λόγος δέ τις διαρρεῖ καὶ
[3, 22]	οὖν καὶ ἐπὶ τούτῳ οὐχ	ἥκιστα,	πάντων αὐτῷ τῶν οἰκείων κτημάτων
[3, 19]	καὶ ἄξιοι λόγου καὶ οἱ	μάλιστα	δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς. ἐπεὶ
[3, 1]	ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ	μάλιστα	οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ
[3, 14]	τοῖς ἐνεπιδημοῦσι τῇ πόλει ἀπομισθώσαντας	αὐτά,	καὶ οὐ μόνον ἐκείνων, ἀλλὰ
[3, 24]	ἂν φαίην εἶναι ἀνδρὸς τὰ	τοιαῦτα	καὶ ἀξιοῦντος ἑαυτὸν τῶν καλῶν.
[3, 1]	Θετταλίᾳ Τεμπῶν καὶ ἐμοὶ νῦν	τοσαῦτα	εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις τῷ Κλαζομενίῳ
[3, 19]	τότε ὁ Σπεύσιππος, καὶ διὰ	ταῦτα	ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν τῷ Πλάτωνι.
[3, 23]	διὰ τὸν οἶνον, ἢ οἱ	ταῦτα	ἀναγράψαντες ψεύδονται. ἔξεστι δὲ ἐκ
[3, 42]	γάλακτος σταγόνες. τὰς δὲ οὐδὲ	ταῦτα	ἀνέπειθεν ἐλθεῖν ἐς τὴν λατρείαν
[3, 19]	ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος· καὶ διὰ	ταῦτα	ἀποστὰς ὁ Πλάτων τοῦ ἔξω
[3, 18]	καὶ ταπεινῶς πράττοντας, καὶ διὰ	ταῦτα	ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω. τὸ δὲ
[3, 17]	εὐήθη γε αὐτοῦ καὶ ἀνόητα	ταῦτα·	ἐγὼ μὲν γὰρ τὴν σὺν
[3, 18]	καὶ ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη. καὶ	ταῦτα	εἴ τῳ πιστὸς ὁ Χῖος
[3, 24]	τῷ γὰρ ἀνδρὶ τῷ γενναίῳ	ταῦτα	εἶναι τὰ ἐντάφια τὰ ὡς
[3, 1]	καὶ τῆς Ὄσσης. ὄρη δὲ	ταῦτά	ἐστιν ὑπερύψηλα καὶ οἷον ὑπό
[3, 1]	ἡδίστων. λέγεται δὲ τὰ ὕδατα	ταῦτα	καὶ τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν εἶναι
[3, 3]	ἐπέθετο τῇ κεφαλῇ τὸν στέφανον.	ταῦτα	μὲν οὖν δημώδη καὶ ἐς
[3, 10]	ἔχω, ἃ δ´ οὖν προῄρημαι,	ταῦτα	νῦν ἐρῶ. ὅτε τις τῶν
[3, 17]	τὴν δημοκρατίαν οὖσαν· καὶ διὰ	ταῦτα	οὔτε ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις τὸν τῶν
[3, 26]	βαρβάροις πολλὴν πρόνοιαν ἔθετο. ἔδειξε	ταῦτα	οὕτως ἔχειν ἐκεῖνα δήπου. ἐπεὶ
[3, 14]	πολέμους ἀλλοτριώτατα διάκεινται Βυζάντιοι. διὰ	ταῦτά	τοι καὶ Λεωνίδης ὁ στρατηγὸς
[3, 14]	προφάσεως αὐτοῖς περιῃρημένης. λέγει δὲ	ταῦτα	ὑπὲρ αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ
[3, 19]	τὸν τρόπον αὐτοῦ. πάντα δὲ	ταῦτα	ὡς ἔστιν ἀλλότρια φιλοσόφου, δῆλον.
[3, 17]	ἀπραγμοσύνην καὶ τὸν τῆς ἡσυχίας	ἔρωτα	κἂν ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα
[3, 47]	μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ μὲν	πρῶτα	ἐπῄνουν Ἀθηναῖοι· ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν
[3, 38]	καὶ τὴν συκῆν, ἃ καὶ	πρῶτα	ἡ γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε
[3, 23]	τὰ ἐκ τοῦ πότου. παρὰ	Βαγώᾳ	δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα·
[3, 23]	ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων ὁ	Βαγώα	οἶκος δέκα σταδίους· εἶτα τῇ
[3, 18]	διηγεῖτο. τρέφειν δὲ τὰ ἄλλα	ζῷα	μεγάλα, καὶ τοὺς ἀνθρώπους δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007