Livre, Chap.
[3, 37]	ὅτι πρὸς τὰ ἔργα τὰ	τῇ	πατρίδι λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί εἰσιν, ὑποληρούσης
[3, 29]	τούτοις μέγα ἐφρόνει οὐδὲν ἧττον	ἢ	Ἀλέξανδρος ἐπὶ τῇ τῆς οἰκουμένης
[3, 23]	τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν οὖν θάτερον,	ἢ	Ἀλέξανδρος κακῶς τοσαύτας τοῦ μηνὸς
[3, 12]	οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι·	ἢ	γὰρ τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ
[3, 37]	ὥσπερ ἐπὶ ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς	ἢ	ἐπί τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες
[3, 12]	ἢ γὰρ τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν	ἢ	καὶ τὸ ἔτι θερμότερον τοῦ
[3, 18]	γε πολλὰ ἐν τοῖς πολέμοις	ἢ	λίθοις ἢ ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι
[3, 18]	ἐν τοῖς πολέμοις ἢ λίθοις	ἢ	ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ εἰσι
[3, 23]	ἑαυτὸν ζημιοῖ διὰ τὸν οἶνον,	ἢ	οἱ ταῦτα ἀναγράψαντες ψεύδονται. ἔξεστι
[3, 12]	καλοὶ οὐδὲ ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον	ἢ	παρὰ τοῖς ἄλλοις ὡραίοις τὰ
[3, 44]	αἷμα, πέλεις δὲ χέρας καθαρώτερος	ἢ	πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ φασὶ χρηστήριον
[3, 16]	ἦν στρατηγεῖν, Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς	ἢ	Τιμόθεος ὁ Ἀθηναῖος; ἐγὼ μὲν
[3, 18]	αὐτοῖς ἔργον εἶναι. καὶ διατελοῦσιν	(ἦ	δ´ ὃς) ὑγιεῖς καὶ ἄνοσοι,
[3, 38]	τὴν συκῆν, ἃ καὶ πρῶτα	ἡ	γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι
[3, 15]	ἂν βούληται, κἂν μηδὲν προσήκῃ	ἡ	γυνὴ αὐτῷ. ~Εἶτα τίς ἀμείνων
[3, 43]	πῆμα δόμοις ἐπὶ πήματι βαίνει.	ἡ	δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις
[3, 43]	Συβαρῖται δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς.	ἡ	δὲ Πυθία ἀπεκρίνατο βαῖν´ ἀπ´
[3, 1]	ἥδισται· οὕτως ἄρα ἡ τιμὴ	ἡ	διαρκὴς ἡ περὶ τὸ κρεῖττον
[3, 47]	δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν ὤνησεν	ἡ	ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ δὲ
[3, 47]	ἐπὶ τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα δὲ	ἡ	εὐφημία ἡ καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν
[3, 47]	πρώτοις. Φωκίωνα δὲ ἡ εὐφημία	ἡ	καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν,
[3, 1]	ἄρα ἡ τιμὴ ἡ διαρκὴς	ἡ	περὶ τὸ κρεῖττον ἐκθεοῖ τὸν
[3, 43]	ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο, καὶ	ἡ	πόλις αὐτῶν ἠφανίσθη. ~Νεανίσκοι τρεῖς
[3, 23]	καὶ τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ καὶ	ἡ	πρὸς Ἀρβήλοις μάχη καὶ Δαρεῖος
[3, 44]	τοῦ φίλου. τῷ ἀποδράντι οὖν	ἡ	Πυθία ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ φίλῳ
[3, 1]	δίκην, πολλὴ δὲ κατ´ αὐτοῦ	ἡ	σκιὰ ἐκ τῶν παραπεφυκότων δένδρων
[3, 40]	Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ	ἡ	στολὴ τὴν ἐκ τοῦ Διονύσου
[3, 42]	Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ αὐτὰς	ἡ	τῆς Κύπρου βασιλὶς εἰργάσατο, ἐπὶ
[3, 1]	ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται· οὕτως ἄρα	ἡ	τιμὴ ἡ διαρκὴς ἡ περὶ
[3, 42]	δὲ ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ	ἡ	τραγῳδία βοᾷ. μόνας δὲ ἀφηνιάσαι
[3, 36]	τὸν ἐρόμενον αὐτὸν τίς ἐστιν	ἡ	τῶν Ἀθηναίων πόλις; ἔφη παγκάλη·
[3, 10]	ἂν καὶ ἄλλον. δεινὴ γὰρ	ἡ	τῶν ἐραστῶν πρὸς τὰ παιδικὰ
[3, 47]	δὲ ἔδοξεν ἁμαρτεῖν ἃ ἔδοξεν,	ἡ	φθάνουσα αὐτὸν ἀνδραγαθία ἀλλ´ οὐδὲ
[3, 12]	αὐτοῖς· Λακεδαιμονίων δέ ἐστιν αὕτη	ἡ	φωνή, ἐρᾶν δεῖν λέγουσα. Σπαρτιάτης
[3, 9]	τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ καὶ	ἡ	ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ σῶμα
[3, 42]	κορώνην, ἣ δὲ ἐς νυκτερίδα,	ἣ	δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν Συβάρει
[3, 42]	ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς κορώνην,	ἣ	δὲ ἐς νυκτερίδα, ἣ δὲ
[3, 1]	καὶ τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται,	ἣ	καλεῖται μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ
[3, 42]	δὴ τούτων ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ	ἣ	μὲν ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς
[3, 15]	ξένοις προπίνειν ταῖς γυναιξίν, ἕκαστον	ᾗ	ἂν βούληται, κἂν μηδὲν προσήκῃ
[3, 17]	καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ	συνανέβη·	καὶ Κῦρος μὲν καὶ οἱ
[3, 18]	μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν δὲ	Εὐσεβῆ.	τοὺς μὲν οὖν Εὐσεβεῖς ἐν
[3, 38]	συκῆν, ἃ καὶ πρῶτα ἡ	γῆ	ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι καὶ
[3, 14]	ἔοικε καὶ ὁ Μένανδρος, ὅταν	λέγῃ	μεθύσους τοὺς ἐμπόρους ποιεῖ τὸ
[3, 42]	Ὀμφακίτην καὶ ἑτέρως πως διαφόρως.	~Ἐλέγη	καὶ Κελαινὴ Προίτου θυγατέρες. μάχλους
[3, 17]	ἑαυτοῦ πατρίδα οὐ τὸ λεγόμενον	δὴ	τοῦτο ἐς γόνυ πεσοῦσαν ἀλλ´
[3, 42]	αὐτὰς διὰ τὸ ἄγος. ἐκ	δὴ	τούτων ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ ἣ
[3, 1]	τῶν κατὰ χειρουργίαν δεινῶν. ἔστι	δὴ	χῶρος μεταξὺ κείμενος τοῦ τε
[3, 28]	γῆς περίοδον, καὶ προσέταξε τῷ	Ἀλκιβιάδῃ	τὴν Ἀττικὴν ἐνταῦθ´ ἀναζητεῖν. ὡς
[3, 18]	τὰς φθανούσας ἡλικίας καὶ τὰς	ἤδη	διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω. τὸ μὲν
[3, 15]	ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ διαβεβόηται	ἤδη	καὶ διατεθρύληται, ὡς εἰσὶ πιεῖν
[3, 37]	πατρίδι λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί εἰσιν, ὑποληρούσης	ἤδη	τι αὐτοῖς καὶ τῆς γνώμης
[3, 3]	τὸν στέφανον. ταῦτα μὲν οὖν	δημώδη	καὶ ἐς πολλοὺς ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων
[3, 19]	κουρὰν δὲ ἐκείρετο καὶ ταύτην	ἀήθη	Πλάτωνι, καὶ δακτυλίους δὲ πολλοὺς
[3, 17]	ἀπράκτους λέγει τοὺς φιλοσόφους, ἀλλὰ	εὐήθη	γε αὐτοῦ καὶ ἀνόητα ταῦτα·
[3, 26]	αὐτῷ γενέσθαι, ὡς δ´ οὐκ	ἐπείσθη,	ἐπολιόρκει τὴν πόλιν Κροῖσος. ἐπεὶ
[3, 43]	ἐγένοντο, καὶ ἡ πόλις αὐτῶν	ἠφανίσθη.	~Νεανίσκοι τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι
[3, 18]	εἶτα βρέφος, καὶ ἐπὶ τούτοις	ἐξαναλώθη.	καὶ ταῦτα εἴ τῳ πιστὸς
[3, 23]	ἀγαπώσης τὰ πλεῖστα, εἴ τις	εἴη	δύσερις. καλὸς δ´ οὖν Ἀλέξανδρος
[3, 19]	ἐν τῇ περιπάτῳ ὅπου ποτὲ	εἴη	ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν
[3, 44]	λῃστάς, ὁ δὲ δεύτερος αὐτῶν	συνεπλάκη	τῷ λοιπῷ τῶν κακούργων, τῶν
[3, 15]	ᾗ ἂν βούληται, κἂν μηδὲν	προσήκῃ	ἡ γυνὴ αὐτῷ. ~Εἶτα τίς
[3, 43]	ἐπὶ πήματι βαίνει. ἡ δὲ	δίκη	οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις γὰρ ἐναντία
[3, 47]	οὐδὲν ὤνησεν ἡ ἐν Πλαταιαῖς	νίκη·	ὑπὲρ δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ
[3, 24]	τῇ μάχῃ κεῖσθαι καλῶς ἐν	καλῇ	τῇ πανοπλίᾳ· τῷ γὰρ ἀνδρὶ
[3, 36]	ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις; ἔφη	παγκάλη·	ἀλλ´ ἐν αὐτῇ ὄγχνη ἐπ´
[3, 27]	Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα ὁ Πλάτων,	ἀνεστάλη	τῆς ὁρμῆς, διαλεχθέντος αὐτῷ τοῦ
[3, 3]	πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο τῇ	κεφαλῇ	τὸν στέφανον. ταῦτα μὲν οὖν
[3, 8]	πυρριχισταῖς ἔν τινι τραγῳδίᾳ ἐπιτήδεια	μέλη	καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα
[3, 8]	εἰργάσατο τὰ ἐν τῷ δράματι	μέλη	τε καὶ ποιήματα. ~Ἐρῶντι ἀνδρί
[3, 19]	τῆς ἀποδημίας, καὶ καταλαμβάνει τὸν	Ἀριστοτέλη	βαδίζοντα οὗ κατέλιπε τὸν Πλάτωνα.
[3, 0]		~Ποικίλη	ἱστορία Βιβλίον ~Φέρε οὖν καὶ
[3, 32]	τοῦ Λίνου πάθος. τὸν γὰρ	Ἡρακλῆ	ὁ Λῖνος ἔτι παῖδα ὄντα
[3, 1]	κατᾴδουσι δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος	ἄλλῃ	διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα οἱ μουσικοί,
[3, 1]	καὶ πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην,	πολλὴ	δὲ κατ´ αὐτοῦ ἡ σκιὰ
[3, 1]	δένδρων ἀνέρπει καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς,	πολλὴ	δὲ σμίλαξ πρὸς αὐτὸν τὸν
[3, 33]	τρόπον τινὰ τὴν τέχνην ἐκφαυλίζων	παραβολῇ	τῇ πρὸς φιλοσοφίαν. ~Ὅτι Λάκωσι
[3, 43]	φοβηθεὶς ὁ κιθαρῳδὸς σὺν αὐτῇ	στολῇ	κατέφυγεν ἐς τὸν τῆς Ἥρας
[3, 40]	ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ	στολὴ	τὴν ἐκ τοῦ Διονύσου φυτείαν
[3, 1]	Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς ποταμὸς ἔρχεται,	σχολῇ	καὶ πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην,
[3, 8]	καλῶς καὶ ἐς δέον, ὅπου	μὴ	ἀπᾴδοντα τοῖς ἐνόπλοις ἀνδράσιν εἰργάσατο
[3, 26]	εἶναι καὶ σώφρων, καὶ τοῦ	μὴ	δουλεῦσαι τὴν πατρίδα τοῖς βαρβάροις
[3, 11]	ψυχὴν τῷ σώματι περιπλέκεσθαι καὶ	μὴ	δύνασθαι καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν·
[3, 33]	ἐκ τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν εἰ	μὴ	ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν
[3, 34]	Λάκωσι καὶ Ῥωμαίοις νόμος ἦν	μὴ	ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ
[3, 23]	δύσερις. καλὸς δ´ οὖν Ἀλέξανδρος	μὴ	ἡττώμενος τῆς Τύχης, μηδὲ πρὸς
[3, 14]	ὀψὲ καὶ βραδέως τὴν τάξιν	μὴ	καταλιπεῖν, ἅτε τῆς προφάσεως αὐτοῖς
[3, 46]	οὗτος καὶ πάντη Ἑλληνικός. ὃ	μὴ	κατέθου φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον
[3, 46]	Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου φησί,	μὴ	λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ μὲν πρῶτα
[3, 30]	ἐλέγετο καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων	μὴ	ὁμιλεῖν αὐτῇ· καὶ Διογένης ὁ
[3, 26]	φυγὴν αὐθαίρετον ἀλλαξάμενος ὑπὲρ τοῦ	μὴ	ποιῆσαι τὴν πατρίδα ὑποχείριον Λυδοῖς.
[3, 9]	φονῶντι αἰτιάσαιτο ἄν τις εἰ	μὴ	ὑπομένοι ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´ ἑνὶ
[3, 1]	συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται· οὕτως ἄρα ἡ	τιμὴ	ἡ διαρκὴς ἡ περὶ τὸ
[3, 19]	τῇ τε λοιπῇ δεξιούμενος αὐτοὺς	τιμῇ	καὶ οὖν καὶ τῇ κοινωνίᾳ
[3, 1]	παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ καὶ	τιμῇ	οὐδὲν ἧττον ἤπερ οὖν ἐκεῖνοι,
[3, 23]	λέγων ὅτι ἔσται πρωί. καὶ	ἑβδόμῃ	εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ ἔπινε
[3, 21]	αὕτη γὰρ‘ εἶπεν αὐτῷ οὐχ	ἱκανὴ	ὁδός; οὕτως ἄρα εὐγενές τι
[3, 17]	Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ τὰ ἐν	Κατάνῃ	καὶ τὰ ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε
[3, 23]	καὶ ταύτῃ ἔπινε, καὶ τῇ	ἑπομένῃ	τὰ εἰθισμένα ἔδρα τὰ ἐκ
[3, 18]	τοὺς μὲν οὖν Εὐσεβεῖς ἐν	εἰρήνῃ	τε διάγειν καὶ πλούτῳ βαθεῖ,
[3, 42]	ἑτέρως πως διαφόρως. ~Ἐλέγη καὶ	Κελαινὴ	Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ αὐτὰς
[3, 10]	ἴσως δ´ ἂν καὶ ἄλλον.	δεινὴ	γὰρ ἡ τῶν ἐραστῶν πρὸς
[3, 1]	καὶ ἐπισκιάζει τὴν πέτραν· καὶ	ἐκείνη	μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ τὸ
[3, 1]	καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως καὶ σὺν	ἡδονῇ,	διὰ τοῦ μέλους τὸν κάματον
[3, 15]	βούληται, κἂν μηδὲν προσήκῃ ἡ	γυνὴ	αὐτῷ. ~Εἶτα τίς ἀμείνων ἦν
[3, 36]	ἀλλ´ ἐν αὐτῇ ὄγχνη ἐπ´	ὄγχνῃ	γηράσκει, σῦκον δ´ ἐπὶ σύκῳ,
[3, 36]	ἔφη παγκάλη· ἀλλ´ ἐν αὐτῇ	ὄγχνη	ἐπ´ ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον δ´
[3, 31]	αὐτὸν τροφὴν προσενέγκασθαι προστετηκότα τῇ	τέχνῃ.	~Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου, παῖς ὢν
[3, 32]	μέλλοντι βασιλεύσειν ἀλλὰ τῷ ἐπὶ	τέχνῃ	κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε δὲ ἄρα
[3, 12]	Λακεδαιμονίων δέ ἐστιν αὕτη ἡ	φωνή,	ἐρᾶν δεῖν λέγουσα. Σπαρτιάτης δὲ
[3, 23]	Περδίκκᾳ, καὶ ἔπινε πάλιν, καὶ	ὀγδόῃ	ἐκάθευδε. πέμπτῃ δὲ ἐπὶ δέκα
[3, 26]	ἐπεὶ δέ τις τῶν πύργων	ἀνετράπη	ὁ κληθεὶς ὕστερον Προδότης, καὶ
[3, 19]	Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους, τῇ τε	λοιπῇ	δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ καὶ οὖν
[3, 1]	~Φέρε οὖν καὶ τὰ καλούμενα	Τέμπη	τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν τῷ λόγῳ
[3, 1]	τε Ὀλύμπου καὶ τῆς Ὄσσης.	ὄρη	δὲ ταῦτά ἐστιν ὑπερύψηλα καὶ
[3, 40]	φυτείαν καὶ τὰ τῶν οἰναρίδων	δάση.	~Ὅτι τὸ πολυκαρπεῖν οἱ ἀρχαῖοι
[3, 1]	δὲ τοῖς λείοις καὶ καθημένοις	ἄλση	τέ ἐστι ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ
[3, 43]	~Ἐν Συβάρει κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν	τῇ	ἀγωνίᾳ, ἣν ἐπετέλουν τῇ Ἥρᾳ,
[3, 26]	τὴν πόλιν ἀνάθημα ἐῶντας εἶναι	τῇ	Ἀρτέμιδι, ἀσυλίαν διὰ τούτων ἐπινοῶν
[3, 1]	πλάτος τῇ μέν ἐστι πλέθρου,	τῇ	δὲ καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ
[3, 23]	μηνὸς καὶ ταύτῃ ἔπινε, καὶ	τῇ	ἑπομένῃ τὰ εἰθισμένα ἔδρα τὰ
[3, 26]	Ἀρτέμιδι, ἀσυλίαν διὰ τούτων ἐπινοῶν	τῇ	Ἐφέσῳ· ὃ δὲ συνεβούλευε προσελθόντας
[3, 43]	ἐν τῇ ἀγωνίᾳ, ἣν ἐπετέλουν	τῇ	Ἥρᾳ, στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν
[3, 19]	βίῳ αὐτοῦ ὁ Πλάτων οὐδὲ	τῇ	κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ σῶμα.
[3, 3]	τέθνηκε, πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο	τῇ	κεφαλῇ τὸν στέφανον. ταῦτα μὲν
[3, 19]	αὐτοὺς τιμῇ καὶ οὖν καὶ	τῇ	κοινωνίᾳ τῶν λόγων. ἀποδημίας δὲ
[3, 24]	στολὴν ἁρμόττειν, καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν	τῇ	μάχῃ κεῖσθαι καλῶς ἐν καλῇ
[3, 17]	τὴν Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης δὲ	τῇ	μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ ἠρέσκετο·
[3, 10]	οὗτος νόμος, ὅταν ἁμάρτῃ μειράκιον,	τῇ	μὲν ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου καὶ
[3, 1]	σταδίους, τό γε μὴν πλάτος	τῇ	μέν ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ
[3, 24]	μάχῃ κεῖσθαι καλῶς ἐν καλῇ	τῇ	πανοπλίᾳ· τῷ γὰρ ἀνδρὶ τῷ
[3, 19]	ὁ Πλάτων οὐδὲ τῇ κατασκευῇ	τῇ	περὶ τὸ σῶμα. καὶ γὰρ
[3, 28]	πλούτῳ καὶ μέγα φρονοῦντα ἐπὶ	τῇ	περιουσίᾳ καὶ ἔ τι πλέον
[3, 19]	πόλιν, ἤρετό τινα τῶν ἐν	τῇ	περιπάτῳ ὅπου ποτὲ εἴη ὁ
[3, 14]	καὶ τοῖς ξένοις τοῖς ἐνεπιδημοῦσι	τῇ	πόλει ἀπομισθώσαντας αὐτά, καὶ οὐ
[3, 26]	καὶ τῆς οὐσίας τὸ πλεῖστον	τῇ	πόλει παρακαταθέμενος καὶ ἕνα τῶν
[3, 13]	τὸ πλεῖστον τοῦ βίου ἐν	τῇ	πρὸς αὐτὸν ὁμιλίᾳ καταναλίσκειν. καὶ
[3, 33]	τινὰ τὴν τέχνην ἐκφαυλίζων παραβολῇ	τῇ	πρὸς φιλοσοφίαν. ~Ὅτι Λάκωσι καὶ
[3, 12]	ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε	τῇ	Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι· ἢ γὰρ τῆς
[3, 19]	Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους,	τῇ	τε λοιπῇ δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ
[3, 31]	πολλάκις αὐτὸν τροφὴν προσενέγκασθαι προστετηκότα	τῇ	τέχνῃ. ~Ἀλέξανδρος ὁ Φιλίππου, παῖς
[3, 29]	οὐδὲν ἧττον ἢ Ἀλέξανδρος ἐπὶ	τῇ	τῆς οἰκουμένης ἀρχῇ, ὅτε καὶ
[3, 22]	τῶν ἄλλων. ἡσθέντες οὖν ἐπὶ	τῇ	τοῦ ἀνδρὸς εὐσεβείᾳ οἱ Ἕλληνες
[3, 23]	Βαγώα οἶκος δέκα σταδίους· εἶτα	τῇ	τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν οὖν θάτερον,
[3, 23]	καλὸν δὲ καὶ τὸ πρὸς	τῇ	Τύρῳ καὶ τὰ ἐν Ὀξυδράκαις
[3, 10]	κολάζοντες ὡς ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν	τῇ	τῶν χρημάτων ζημίᾳ. ἄλλον δέ
[3, 20]	χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ τῷ	Σπαρτιάτῃ	ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ οἱ κατὰ
[3, 47]	οὐδὲ τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα	ἔτη,	ἅπερ οὖν διεβίωσεν, οὐδὲν ἀδικήσας
[3, 19]	Πλάτωνι. ὁ δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα	ἔτη	ἐγεγόνει, καὶ ὁμοῦ τι διὰ
[3, 19]	Ἀριστοτέλει, αὐτός τε ἐπέθετο τῷ	Σταγειρίτῃ	κατὰ τὸ καρτερόν, καὶ ἐς
[3, 23]	οἶκος δέκα σταδίους· εἶτα τῇ	τρίτῃ	ἐκάθευδε. δυοῖν οὖν θάτερον, ἢ
[3, 23]	πέμπτῃ ἔπινε παρὰ Μηδίῳ, εἶτα	ἕκτῃ	ἐκάθευδεν ἐκ τοῦ πότου, καὶ
[3, 46]	ἐξεφοίτησεν. ~Σταγειριτῶν νόμος οὗτος καὶ	πάντη	Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου φησί,
[3, 23]	ἔπινε πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε.	πέμπτῃ	δὲ ἐπὶ δέκα τοῦ αὐτοῦ
[3, 23]	καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός φασι	πέμπτῃ	ἔπινε παρὰ Μηδίῳ, εἶτα ἕκτῃ
[3, 10]	Λακωνικὸς καὶ οὗτος νόμος, ὅταν	ἁμάρτῃ	μειράκιον, τῇ μὲν ἀφελείᾳ τοῦ
[3, 12]	ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ	Σπάρτῃ	ἐγκαταμεῖναι· ἢ γὰρ τῆς πατρίδος
[3, 6]	ὅτι μὲν οὖν τῆς οὐσίας	ἀπέστη	τοῖς Θηβαίοις, τοῦτο μὲν καὶ
[3, 30]	γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν	αὐτῇ·	καὶ Διογένης ὁ τῆς τραγῳδίας
[3, 36]	πόλις; ἔφη παγκάλη· ἀλλ´ ἐν	αὐτῇ	ὄγχνη ἐπ´ ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον
[3, 43]	ἀλλήλους, φοβηθεὶς ὁ κιθαρῳδὸς σὺν	αὐτῇ	στολῇ κατέφυγεν ἐς τὸν τῆς
[3, 21]	δὲ καὶ πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο	αὕτη	γὰρ‘ εἶπεν αὐτῷ οὐχ ἱκανὴ
[3, 18]	παμπόλλων ἐθνῶν μία πόλις κρατεῖ	αὕτη.	εἰσὶ δὲ οἱ οἰκήτορες οὐκ
[3, 12]	εἰσπνεῖν αὐτοῖς· Λακεδαιμονίων δέ ἐστιν	αὕτη	ἡ φωνή, ἐρᾶν δεῖν λέγουσα.
[3, 19]	ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος κατηγόρει καὶ	αὕτη	τὸν τρόπον αὐτοῦ. πάντα δὲ
[3, 23]	δέκα τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ	ταύτῃ	ἔπινε, καὶ τῇ ἑπομένῃ τὰ
[3, 19]	αὐτοῦ ὁ Πλάτων οὐδὲ τῇ	κατασκευῇ	τῇ περὶ τὸ σῶμα. καὶ
[3, 30]	συμποσίῳ εἴ τις ἀφροδίσιος λόγος	παρερρύη,	ἀναστὰς ἀπηλλάττετο. ~Νικίας ὁ ζωγράφος
[3, 32]	ἑτέραν δείξας. ὃ δὲ οὐδὲν	ἔφη	διαφέρειν τῷ μέλλοντι βασιλεύσειν ἀλλὰ
[3, 32]	τὰ κιθαρίσματα, καὶ τί διοίσει‘	ἔφη	ἐὰν ταύτην κρούσω; ἑτέραν δείξας.
[3, 6]	ἀπαλλαττόμενος τῶν Θηβῶν οἰκισθεισῶν πάλιν	ἔφη	οὐ δέομαι πόλεως, ἣν Ἀλέξανδρος
[3, 36]	ἐστιν ἡ τῶν Ἀθηναίων πόλις;	ἔφη	παγκάλη· ἀλλ´ ἐν αὐτῇ ὄγχνη
[3, 18]	καλουμένους ἀνθρώπους οἰκεῖν παρ´ αὐτοῖς	ἔφη	πόλεις πολλὰς καὶ μεγάλας, ἐπ´
[3, 2]	σπουδάζοντι πρὸς τοὺς ἑταίρους προσελθὼν	ἔφη	τεθνηκέναι οἱ τοὺς δύο παῖδας
[3, 21]	εἶτα προσιόντος Πεισιστράτου ὁ παιδαγωγὸς	ἔφη	τῷ Θεμιστοκλεῖ μικρὸν ἐκχωρῆσαι τῆς
[3, 23]	Ἰσσῷ καὶ ἡ πρὸς Ἀρβήλοις	μάχη	καὶ Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι
[3, 24]	ἁρμόττειν, καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ	μάχῃ	κεῖσθαι καλῶς ἐν καλῇ τῇ
[3, 1]	γὰρ καὶ ὁ λόγος, ἐὰν	ἔχῃ	δύναμιν φραστικήν, μηδὲν ἀσθενέστερον ὅσα
[3, 16]	καὶ κατασείων καὶ ὑπορύττων τὰ	τείχη,	Τιμόθεος δὲ πείθων καὶ διδάσκων
[3, 29]	Ἀλέξανδρος ἐπὶ τῇ τῆς οἰκουμένης	ἀρχῇ,	ὅτε καὶ Ἰνδοὺς ἑλὼν ἐς
[3, 9]	ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ καὶ ἡ	ψυχὴ	χωρεῖ καὶ τὸ σῶμα ῥώμης

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007