Livre, Chap.
[3, 1]	διατριβαί εἰσιν αἱ προειρημέναι καὶ	αἱ	ἀνάπαυλαι. διὰ μέσων δὲ τῶν
[3, 1]	παρ´ ἑκάτερα δὲ τοῦ ποταμοῦ	αἱ	διατριβαί εἰσιν αἱ προειρημέναι καὶ
[3, 42]	οἷα νεβρὸν τῆς μανίας ἀρξάμεναι	αἱ	Μινυάδες, εἶτα ἐντεῦθεν ἐπὶ τὰς
[3, 1]	τοῦ ποταμοῦ αἱ διατριβαί εἰσιν	αἱ	προειρημέναι καὶ αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ
[3, 42]	καὶ ταῖς τῶν Χίων. καὶ	αἱ	τῶν Βοιωτῶν δὲ ὡς ἐνθεώτατα
[3, 47]	οὐδὲ ὀλίγον ἔσωσεν, οὐδὲ μὴν	αἱ	τῶν προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς δὲ
[3, 42]	τὰς ἐξ ἀρχῆς ᾖξαν μαινάδας·	αἳ	δὲ ἐδίωκον αὐτὰς διὰ τὸ
[3, 42]	μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ	αἳ	μὲν περὶ τοὺς ἱστοὺς εἶχον,
[3, 1]	ἑκάτερα δὲ τοῦ ποταμοῦ αἱ	διατριβαί	εἰσιν αἱ προειρημέναι καὶ αἱ
[3, 7]	διψῶντας τί φατε ὑμεῖς‘ εἶπε	Δυσμενίδαι;	τὸ ἦθος αὐτῶν ἅμα ἐκκαλύψας
[3, 31]	ὡς ἐπιλαθέσθαι πολλάκις αὐτὸν τροφὴν	προσενέγκασθαι	προστετηκότα τῇ τέχνῃ. ~Ἀλέξανδρος ὁ
[3, 11]	τῷ σώματι περιπλέκεσθαι καὶ μὴ	δύνασθαι	καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν· νύκτωρ
[3, 1]	καὶ τὸν Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον	καθήρασθαι	κατὰ πρόσταγμα τοῦ Διός, ὅτε
[3, 10]	πρὸς τὰ παιδικὰ εὔνοια ἀρετὰς	ἐνεργάσασθαι,	ὅταν αὐτοὶ σεμνοὶ ὦσιν· ἐπεί
[3, 9]	τις εἰ μὴ ὑπομένοι ὁπλίτης	ἀνταγωνίσασθαι	ὑφ´ ἑνὶ τεταγμένος θεῷ, ἀλλ´
[3, 18]	χώρας αὐτῶν τόπον εἶναι καὶ	ὀνομάζεσθαι	Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι
[3, 18]	ἀλλήλαις ἐοικέναι· καὶ τὴν μὲν	ὀνομάζεσθαι	Μάχιμον, τὴν δὲ Εὐσεβῆ. τοὺς
[3, 19]	ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν	μαλακίζεσθαι.	ὃ δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν
[3, 17]	δὲ ἐχρῆν ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ἀγωνίζεσθαι,	ἀλλ´ ἐνταῦθά γε ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος
[3, 31]	τὸ γράφειν σπουδὴν εἶχεν, ὡς	ἐπιλαθέσθαι	πολλάκις αὐτὸν τροφὴν προσενέγκασθαι προστετηκότα
[3, 11]	θητεύουσαν τὴν ψυχὴν τῷ σώματι	περιπλέκεσθαι	καὶ μὴ δύνασθαι καθαρῶς τὴν
[3, 18]	ἀπογεύσηται, τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων, ὥστε	κατατήκεσθαι	πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον τὸν
[3, 18]	μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων	ἀφικέσθαι.	καὶ πυθομένους τῶν παρ´ ἡμῖν
[3, 1]	εἶναι καὶ ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς	συμβάλλεσθαι.	κατᾴδουσι δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος
[3, 17]	καὶ Περικλέα τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον	γενέσθαι	καὶ Ἐπαμεινώνδαν τὸν Πολύμνιδος καὶ
[3, 19]	Πλάτωνα τὴν πρώτην ἐκ τούτων	γενέσθαι.	οὐκ ἠρέσκετο τῷ βίῳ αὐτοῦ
[3, 26]	ἀπέστειλεν, ἀξιῶν Ἐφεσίους ὑπ´ αὐτῷ	γενέσθαι,	ὡς δ´ οὐκ ἐπείσθη, ἐπολιόρκει
[3, 9]	φησὶν Ὅμηρος ὅμοια τῷ Ἄρει	μαίνεσθαι,	ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε ἐξ ἑνὸς
[3, 11]	περὶ τὸν θώρακα τόπῳ μαντικωτέραν	γίνεσθαι,	ἐξ ὧν τὰ ἐνύπνια. ~Οὔκ
[3, 14]	ταὐτῷ τοὺς Βυζαντίους διπλῆν αἰτίαν	φέρεσθαι	καὶ οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε
[3, 26]	δὲ Πινδάρῳ προστάξαι τῆς πόλεως	ἀπαλλάττεσθαι.	ὃ δὲ οὐκ ἀντεῖπε, τῶν
[3, 45]	ἐκπεσεῖν ἐν Βοιωτοῖς ἐν Τροφωνίου,	φυλάττεσθαι	δεῖν τὸ ἅρμα. ἐκεῖνον οὖν
[3, 26]	Ἐφέσῳ· ὃ δὲ συνεβούλευε προσελθόντας	δεῖσθαι	τοῦ Λυδοῦ. προβαλλομένων δὲ τὴν
[3, 24]	καὶ ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ μάχῃ	κεῖσθαι	καλῶς ἐν καλῇ τῇ πανοπλίᾳ·
[3, 18]	οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα δὲ	ἐπικεῖσθαι	ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ. δύο δὲ
[3, 18]	ῥεῖν, καὶ τὸν μὲν Ἡδονῆς	καλεῖσθαι	τὸν δὲ Λύπης· καὶ παρ´
[3, 14]	χαίρουσι, καὶ τὸ ἔργον αὐτοῖς	αὐλεῖσθαί	ἐστι· σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν
[3, 18]	ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι,	κατειλῆφθαι	δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε
[3, 18]	βίων ἰδιότητας, καὶ νόμους αὐτοῖς	τετάχθαι	ἐναντίως κειμένους τοῖς παρ´ ἡμῖν
[3, 17]	τὸν δυνησόμενον σῶσαι τοὺς Ἕλληνας	καὶ	ἀγαγεῖν τὴν ὀπίσω ἐς τὰ
[3, 19]	τινὰ καὶ ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν ἅμα	καὶ	ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος· καὶ διὰ
[3, 38]	καὶ λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι πρῶτοι.	καὶ	ἀγῶνα τὸν διὰ τῶν σωμάτων
[3, 16]	πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ μέγιστα	καὶ	ἀδικῶν ᾕρει τὰς πόλεις μηχανὰς
[3, 18]	αὐτοὶ καὶ γίνονται μεθ´ ὅπλων,	καὶ	ἀεὶ πολεμοῦσι, καὶ καταστρέφονται τοὺς
[3, 18]	φύσιν, ἀνθρώπου δὲ κρείττων, ἐπεὶ	καὶ	ἀθάνατος ἦν. πολλὰ μὲν οὖν
[3, 17]	αὖθις. Δημήτριος δὲ ὁ Φαληρεὺς	καὶ	Ἀθήνησιν ἐπιφανέστατα ἐπολιτεύσατο, ἔστ´ αὐτὸν
[3, 1]	αἱ διατριβαί εἰσιν αἱ προειρημέναι	καὶ	αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ μέσων δὲ
[3, 42]	βακχικὸς καὶ ταῖς τῶν Χίων.	καὶ	αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ ὡς
[3, 42]	θεῷ μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται,	καὶ	αἳ μὲν περὶ τοὺς ἱστοὺς
[3, 19]	ἦν αὐτοῦ περὶ τὸ πρόσωπον,	καὶ	ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος κατηγόρει καὶ
[3, 42]	Μινύου θυγατέρας Λευκίππην καὶ Ἀρσίππην	καὶ	Ἀλκιθόην. αἴτιον δὲ ὅτι ἐπόθουν
[3, 18]	ἀθάνατος ἦν. πολλὰ μὲν οὖν	καὶ	ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν, καὶ ὑπὲρ
[3, 20]	τὴν Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ μὲν	καὶ	ἄλλα ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν καὶ
[3, 10]	ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων πολλὰ μὲν	καὶ	ἄλλα εἰπεῖν καλὰ ἔχω, ἃ
[3, 19]	ἦν Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς	καὶ	ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε
[3, 10]	κἀκεῖνον ἀπέφηνεν, ἴσως δ´ ἂν	καὶ	ἄλλον. δεινὴ γὰρ ἡ τῶν
[3, 19]	Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν	καὶ	ἄλλους, τῇ τε λοιπῇ δεξιούμενος
[3, 20]	ὅτι ἐκ μέλιτος καὶ τυροῦ	καὶ	ἄλλων τινῶν ἐσκεύασται. ὁ δὲ
[3, 17]	καὶ Ξενοφῶν στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν	καὶ	ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη·
[3, 42]	φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί τε	καὶ	ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς περιεῖρπον, καὶ
[3, 19]	δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον	καὶ	Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους, τῇ τε
[3, 1]	καὶ οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι,	καὶ	ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ, καὶ
[3, 17]	μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους.	καὶ	Ἀναξίμανδρος δὲ ἡγήσατο τῆς ἐς
[3, 19]	Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι πεποίηκε τοῦ περιπάτου,	καὶ	ἀναχωρήσας ἐν τῷ κήπῳ τῷ
[3, 17]	φιλοσόφους, ἀλλὰ εὐήθη γε αὐτοῦ	καὶ	ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ μὲν γὰρ
[3, 18]	διατελοῦσιν (ἦ δ´ ὃς) ὑγιεῖς	καὶ	ἄνοσοι, καὶ καταστρέφουσι τὸν ἑαυτῶν
[3, 19]	ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ	καὶ	ἄξιοι λόγου καὶ οἱ μάλιστα
[3, 24]	φαίην εἶναι ἀνδρὸς τὰ τοιαῦτα	καὶ	ἀξιοῦντος ἑαυτὸν τῶν καλῶν. ~Ὁ
[3, 26]	μὲν τὰς τιμωρίας πικρὸς ἦν	καὶ	ἀπαραίτητος, τά γε μὴν ἄλλα
[3, 38]	διὰ τῶν σωμάτων πρῶτοι ἐπενόησαν,	καὶ	ἀπεδύσαντο καὶ ἠλείψαντο. καὶ ἵππους
[3, 32]	τῷ πλήκτρῳ τοῦ Λίνου καθίκετο	καὶ	ἀπέκτεινεν αὐτόν. ~Σάτυρος ὁ αὐλητὴς
[3, 9]	συμμίξειεν. ὁ γὰρ ἀνέραστος φεύγει	καὶ	ἀποδιδράσκει τὸν ἐρωτικόν, ἅτε βέβηλος
[3, 19]	προῆλθε φιλοτιμίας, ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν	καὶ	ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες χωρίον τῷ
[3, 24]	πολεμίους τὴν καλλίστην στολὴν ἁρμόττειν,	καὶ	ἀποθνήσκοντα ἐν τῇ μάχῃ κεῖσθαι
[3, 15]	Βυζάντιον· ὅλην ἐπίνομεν τὴν νύκτα.	~Καὶ	Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται
[3, 18]	εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι	καὶ	ἀργύρου ἀφθονίαν, ὡς ἀτιμότερον εἶναι
[3, 17]	Πολύμνιδος καὶ Φωκίωνα τὸν Φώκου	καὶ	Ἀριστείδην τὸν Λυσιμάχου καὶ Ἐφιάλτην
[3, 42]	Διονύσου τὰς Μινύου θυγατέρας Λευκίππην	καὶ	Ἀρσίππην καὶ Ἀλκιθόην. αἴτιον δὲ
[3, 1]	οἱ Δελφοὶ παῖδας εὐγενεῖς πέμπουσι	καὶ	ἀρχιθέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν. οἳ
[3, 9]	ἀποδιδράσκει τὸν ἐρωτικόν, ἅτε βέβηλος	καὶ	ἀτέλεστος τῷ θεῷ καὶ τοσοῦτον
[3, 19]	τὸ εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην φιλανθρώπως	καὶ	αὖ πάλιν ὁ Ξενοκράτης ἐκεῖνον
[3, 19]	καὶ ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος κατηγόρει	καὶ	αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ. πάντα
[3, 18]	Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι	καὶ	αὐτοὶ καὶ γίνονται μεθ´ ὅπλων,
[3, 17]	ἐκεῖνοι ὑπὲρ τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες,	καὶ	αὐτοῖς σωτηρίαν εὕραντο; οἵπερ οὖν
[3, 17]	δὲ ὁ γνώριμος ὁ Πυθαγόρου	καὶ	αὐτὸς Ἐπαμεινώνδαν ἐξεπαίδευσεν. εἴ τις
[3, 17]	ἐπαίδευσε, καὶ τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ	καὶ	αὐτὸς σὺν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Φιλίππου
[3, 18]	ἀλλὰ καὶ εἴ του ἤρα	καὶ	αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ γίνεται
[3, 18]	μὲν εἶναι καὶ μεγάλας πόλεις	καὶ	βίων ἰδιότητας, καὶ νόμους αὐτοῖς
[3, 22]	τῶν ἐλευθέρων ἓν ὅ τι	καὶ	βούλεται τῶν οἰκείων ἀποφέρειν ἀράμενον.
[3, 20]	καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν	καὶ	βοῦν καὶ πλακοῦντα. ὃ δὲ
[3, 18]	ἐκ τῆς γῆς χωρὶς ἀρότρων	καὶ	βοῶν, γεωργεῖν δὲ καὶ σπείρειν
[3, 14]	τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ	καὶ	βραδέως τὴν τάξιν μὴ καταλιπεῖν,
[3, 1]	καὶ Λητοῦς παῖδα. ἔστι δὲ	καὶ	βωμὸς ἐν αὐτῷ τῷ τόπῳ,
[3, 42]	δὲ τῶν ὀρόφων ἔσταζον οἴνου	καὶ	γάλακτος σταγόνες. τὰς δὲ οὐδὲ
[3, 19]	κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ σῶμα.	καὶ	γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ
[3, 18]	ἤρα καὶ αὐτοῦ λαμβάνει λήθην,	καὶ	γίνεται κατὰ βραχὺ νεώτερος καὶ
[3, 18]	μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ	καὶ	γίνονται μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ
[3, 30]	~Ἀμοιβεὺς ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο	καὶ	γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν
[3, 19]	ἐκείρετο καὶ ταύτην ἀήθη Πλάτωνι,	καὶ	δακτυλίους δὲ πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο
[3, 23]	καὶ ἡ πρὸς Ἀρβήλοις μάχη	καὶ	Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι δουλεύοντες
[3, 26]	Ἐφεσίων γελάσαντά φασι τὸν Κροῖσον	καὶ	δεξάμενον πράως τὸ στρατηγηθὲν τοῖς
[3, 22]	τοῦ ἀνδρὸς εὐσεβείᾳ οἱ Ἕλληνες	καὶ	δεύτερον αὐτῷ κτῆμα συνεχώρησαν λαβεῖν·
[3, 17]	Ἀρίστωνος Δίωνα κατήγαγεν ἐς Σικελίαν,	καὶ	δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ
[3, 19]	ἐνόσει δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος,	καὶ	διὰ ταῦτα ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν
[3, 19]	ἅμα καὶ ἀγνωμονῶν ἦν δῆλος·	καὶ	διὰ ταῦτα ἀποστὰς ὁ Πλάτων
[3, 18]	ὡς φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας,	καὶ	διὰ ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω.
[3, 17]	μοναρχικὴν ἑώρα τὴν δημοκρατίαν οὖσαν·	καὶ	διὰ ταῦτα οὔτε ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις
[3, 34]	τῶν ἄλλων σωφρονεῖν τοὺς πολίτας	καὶ	διὰ τῆς τραπέζης οὐχ ἥκιστα.
[3, 42]	δὲ ὅτι ἐπόθουν τοὺς γαμέτας,	καὶ	διὰ τοῦτο οὐκ ἐγένοντο τῷ
[3, 15]	τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο μὲν	καὶ	διαβεβόηται ἤδη καὶ διατεθρύληται, ὡς
[3, 18]	ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε	καὶ	διαβῆναι τούτους ἐς τάσδε τὰς
[3, 1]	τὰ Θετταλικὰ διαγράψωμεν τῷ λόγῳ	καὶ	διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ καὶ ὁ
[3, 18]	τάσδε τὰς ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε,	καὶ	διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι
[3, 15]	τοῦτο μὲν καὶ διαβεβόηται ἤδη	καὶ	διατεθρύληται, ὡς εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι.
[3, 18]	σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον εἶναι.	καὶ	διατελοῦσιν (ἦ δ´ ὃς) ὑγιεῖς
[3, 16]	τὰ τείχη, Τιμόθεος δὲ πείθων	καὶ	διδάσκων λόγῳ ὅτι λυσιτελέστερόν ἐστι
[3, 1]	καταφυγεῖν ὁδοιπόροις ἥδιστα καταγώγια, ἃ	καὶ	δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ
[3, 1]	μάλα λάσιος ἐνακμάζει καὶ τέθηλε	καὶ	δίκην τῶν εὐγενῶν ἀμπέλων κατὰ
[3, 30]	ὡραιοτάτην ἔχων μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ·	καὶ	Διογένης ὁ τῆς τραγῳδίας ὑποκριτὴς
[3, 25]	καλῶς ἀγωνισάμενοι τέλους ἔτυχον εὐκλεοῦς,	καὶ	δόξαν ἑαυτοῖς ἀθάνατον ἀπέλιπον καὶ
[3, 4]	οὖν ἐξ ἀρχῆς ἔπραττε, τοῦτο	καὶ	δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν γε μήν
[3, 1]	Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς Μηλιέων	καὶ	Δωριέων καὶ Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων.
[3, 28]	μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ	καὶ	ἔ τι πλέον ἐπὶ τοῖς
[3, 23]	πορείας, λέγων ὅτι ἔσται πρωί.	καὶ	ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ
[3, 47]	οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε	καὶ	ἑβδομήκοντα ἔτη, ἅπερ οὖν διεβίωσεν,
[3, 20]	προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια σκευασθῆναι,	καὶ	ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει ποτὲ ἐκ
[3, 17]	καὶ δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε	καὶ	ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν τυραννίδα
[3, 18]	τῶν πρότερον ἐπιθυμιῶν παύεται, ἀλλὰ	καὶ	εἴ του ἤρα καὶ αὐτοῦ
[3, 8]	ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις γὰρ	καὶ	ἐκ τούτων ἐθαυμάζοντο ἐν ταῖς
[3, 14]	σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι.	καὶ	ἐκ τούτων ἔξεστι νοεῖν ὅτι
[3, 1]	ἀνατρέχει καὶ ἐπισκιάζει τὴν πέτραν·	καὶ	ἐκείνη μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ
[3, 18]	αὐτοὺς οὐχ ὅσον ἡμεῖς, ἀλλὰ	καὶ	ἐκεῖνον διπλοῦν. καὶ πολλὰς μὲν
[3, 3]	ἄγγελος προσέθηκε τῷ πρότερον λόγῳ	καὶ	ἐκεῖνον τὸν λέγοντα ὅτι νικῶν
[3, 23]	ὧν καὶ Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς	καὶ	ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν
[3, 8]	οὕτως ἄρα κατεκτήσατο τὸ θέατρον	καὶ	ἐκράτησε τῶν παρόντων, ὥστε παραχρῆμα
[3, 19]	ἐρωτήσεις ποιούμενος καὶ τρόπον τινὰ	καὶ	ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν ἅμα καὶ ἀγνωμονῶν
[3, 1]	οὖν τῶν ἐν Θετταλίᾳ Τεμπῶν	καὶ	ἐμοὶ νῦν τοσαῦτα εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ
[3, 17]	ὁ συνήθης Ἀθηναίοις φθόνος ἐξέωσε·	καὶ	ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν τῷ
[3, 18]	δοκεῖ μυθολόγος καὶ ἐν τούτοις	καὶ	ἐν ἄλλοις δέ. ~Λέγεται τὴν
[3, 26]	ἀνετράπη ὁ κληθεὶς ὕστερον Προδότης,	καὶ	ἐν ὀφθαλμοῖς ἑωρᾶτο τὸ δεινόν,
[3, 30]	καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο·	καὶ	ἐν συμποσίῳ εἴ τις ἀφροδίσιος
[3, 43]	ἔγγονοι εἶεν· ἀλλ´ αὐτῶν κεφαλῇσι	καὶ	ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται, καὶ
[3, 18]	δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ μυθολόγος	καὶ	ἐν τούτοις καὶ ἐν ἄλλοις
[3, 26]	τὸ πλεῖστον τῇ πόλει παρακαταθέμενος	καὶ	ἕνα τῶν συνήθων Πασικλέα ἀποδείξας
[3, 21]	καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ Θεμιστοκλεῖ	καὶ	ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε ἑάλω τὸ
[3, 10]	ὑπὲρ αὐτοῦ κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας αὐτοὺς	καὶ	ἐξεταστὰς ὧν ἐκεῖνοι πράττουσι κελεύοντες
[3, 17]	Περικλέα τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον γενέσθαι	καὶ	Ἐπαμεινώνδαν τὸν Πολύμνιδος καὶ Φωκίωνα
[3, 18]	εἶτα παῖς γίνεται, εἶτα βρέφος,	καὶ	ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη. καὶ ταῦτα
[3, 22]	τοῖς ὤμοις ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες οὖν	καὶ	ἐπὶ τούτῳ οὐχ ἥκιστα, πάντων
[3, 19]	μνήμης αὐτόν. ἐπιθέμενος οὖν αὐτῷ	καὶ	ἐπιβουλεύων ὁ Ἀριστοτέλης, καὶ φιλοτίμως
[3, 23]	καὶ ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ,	καὶ	ἔπινε πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε.
[3, 1]	διαρρέουσι δὲ καὶ κρῆναι συχναί,	καὶ	ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων ψυχρῶν καὶ
[3, 1]	πρὸς αὐτὸν τὸν πάγον ἀνατρέχει	καὶ	ἐπισκιάζει τὴν πέτραν· καὶ ἐκείνη
[3, 42]	μὲν περὶ τοὺς ἱστοὺς εἶχον,	καὶ	ἐπονοῦντο περὶ τὴν Ἐργάνην εὖ
[3, 1]	καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ,	καὶ	ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν ἐκεῖνοι μέγαν.
[3, 9]	διπλᾶ. οὔκουν τῷ ἐξ Ἄρεος	καὶ	Ἔρωτος φονῶντι αἰτιάσαιτο ἄν τις
[3, 42]	φασι γυμναὶ μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν δὲ	καὶ	ἐς ἄλλας χώρας τῆς Ἑλλάδος,
[3, 17]	ἦν. ἐστρατεύσατο γοῦν ἐπὶ Δήλιον,	καὶ	ἐς Ἀμφίπολιν καὶ ἐς Ποτίδαιαν.
[3, 8]	τῶν πολεμικῶν ἔργων ἡγήσεται καλῶς	καὶ	ἐς δέον, ὅπου μὴ ἀπᾴδοντα
[3, 6]	ἀπέστη τοῖς Θηβαίοις, τοῦτο μὲν	καὶ	ἐς πάντας ἐξεφοίτησε· τὸ δὲ
[3, 3]	στέφανον. ταῦτα μὲν οὖν δημώδη	καὶ	ἐς πολλοὺς ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων δὲ
[3, 17]	ἐπὶ Δήλιον, καὶ ἐς Ἀμφίπολιν	καὶ	ἐς Ποτίδαιαν. Ἀριστοτέλης δὲ τὴν
[3, 19]	τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ καρτερόν,	καὶ	ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας, ὡς
[3, 1]	καὶ τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν εἶναι	καὶ	ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι
[3, 1]	αὐτῷ τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ	καὶ	ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε.
[3, 1]	ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον πᾶν,	καὶ	ἔστιν ὀφθαλμῶν πανήγυρις. ἐν αὐτοῖς
[3, 1]	διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα οἱ μουσικοί,	καὶ	ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς ἀκοάς,
[3, 41]	Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην καὶ Ὀμφακίτην	καὶ	ἑτέρως πως διαφόρως. ~Ἐλέγη καὶ
[3, 1]	ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε.	καὶ	ἔτι καὶ νῦν δι´ ἔτους
[3, 17]	Λυσιμάχου καὶ Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου	καὶ	ἔτι κάτω τοῦ χρόνου Καρνεάδην
[3, 1]	χῶρος. κιττὸς μὲν γὰρ πολὺς	καὶ	εὖ μάλα λάσιος ἐνακμάζει καὶ
[3, 23]	τὰ ὅμοια αὐτοὺς λέγοντας, ὧν	καὶ	Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός
[3, 17]	Φώκου καὶ Ἀριστείδην τὸν Λυσιμάχου	καὶ	Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου καὶ ἔτι
[3, 43]	θέμενοι ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο,	καὶ	ἡ πόλις αὐτῶν ἠφανίσθη. ~Νεανίσκοι
[3, 23]	Γρανίκῳ καὶ τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ	καὶ	ἡ πρὸς Ἀρβήλοις μάχη καὶ
[3, 42]	Βοιωτῶν δὲ ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν	καὶ	ἡ τραγῳδία βοᾷ. μόνας δὲ
[3, 9]	καὶ τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ	καὶ	ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ τὸ
[3, 42]	ἐκ δὴ τούτων ἐγένοντο ὄρνιθες,	καὶ	ἣ μὲν ἤμειψε τὸ εἶδος
[3, 18]	ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ μάλα	καὶ	ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ
[3, 38]	σωμάτων πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο	καὶ	ἠλείψαντο. καὶ ἵππους ἔζευξε πρῶτος
[3, 32]	κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν μέλει	καὶ	ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα, καὶ
[3, 17]	Σόλων δὲ Ἀθηναίοις, Βίας δὲ	καὶ	Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν,
[3, 1]	περίοικος λεὼς συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις,	καὶ	θύουσι καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ
[3, 23]	τῆς ἄλλης ἁπάσης Ἀσίας νενικημένης,	καὶ	Ἰνδοὶ δὲ καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ
[3, 29]	τῇ τῆς οἰκουμένης ἀρχῇ, ὅτε	καὶ	Ἰνδοὺς ἑλὼν ἐς Βαβυλῶνα ὑπέστρεψεν.
[3, 38]	ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο καὶ ἠλείψαντο.	καὶ	ἵππους ἔζευξε πρῶτος Ἐριχθόνιος. ~Ὅτι
[3, 1]	ἐν αὐτοῖς δὲ τοῖς λείοις	καὶ	καθημένοις ἄλση τέ ἐστι ποικίλα
[3, 7]	τινας καθεζομένους ἐν ἰατρείῳ ψογεροὺς	καὶ	κακῶς ἀγορεύειν ἐκ παντὸς τρόπου
[3, 9]	ἐξ ἑνὸς περιειλημμένοι δαίμονος εὖ	καὶ	καλῶς ἀγωνίζονται τοσοῦτον, ὅσον ἐνθουσιᾶν
[3, 25]	καὶ ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος εὖ	καὶ	καλῶς ἀγωνισάμενοι τέλους ἔτυχον εὐκλεοῦς,
[3, 39]	Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ	καὶ	κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ
[3, 19]	Ξενοκράτης ἀφίκετο ἐκ τῆς ἀποδημίας,	καὶ	καταλαμβάνει τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ
[3, 16]	ᾕρει τὰς πόλεις μηχανὰς προσάγων	καὶ	κατασείων καὶ ὑπορύττων τὰ τείχη,
[3, 18]	μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι,	καὶ	καταστρέφονται τοὺς ὁμόρους, καὶ παμπόλλων
[3, 18]	δ´ ὃς) ὑγιεῖς καὶ ἄνοσοι,	καὶ	καταστρέφουσι τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες
[3, 6]	τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται	καὶ	καταφρονητικὸς τῶν ὑπὸ τοῦ πλήθους
[3, 19]	ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα,	καὶ	κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ·
[3, 42]	καὶ ἑτέρως πως διαφόρως. ~Ἐλέγη	καὶ	Κελαινὴ Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ
[3, 33]	Ἀρίστωνος τοῦ φιλοσόφου πολλάκις ἠκροᾶτο,	καὶ	κηλούμενος ἐκ τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν
[3, 4]	μὲν χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων	καὶ	κοινῶν πραγμάτων, ὁ δὲ παῖς
[3, 19]	περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει,	καὶ	κουρὰν δὲ ἐκείρετο καὶ ταύτην
[3, 1]	δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ	καὶ	κρῆναι συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ νάματα
[3, 17]	ἔτι κάτω τοῦ χρόνου Καρνεάδην	καὶ	Κριτόλαον, εἴ γε ἐς τὴν
[3, 30]	δὲ ὁ παγκρατιαστὴς εἴ ποτε	καὶ	κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ
[3, 17]	ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη·	καὶ	Κῦρος μὲν καὶ οἱ σὺν
[3, 38]	γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι	καὶ	λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι πρῶτοι. καὶ
[3, 1]	ταύτης τῆς δάφνης τῆς Τεμπικῆς	καὶ	λαβόντα κλάδον ἐς τὴν δεξιὰν
[3, 18]	τε διάγειν καὶ πλούτῳ βαθεῖ,	καὶ	λαμβάνειν τοὺς καρποὺς ἐκ τῆς
[3, 14]	διάκεινται Βυζάντιοι. διὰ ταῦτά τοι	καὶ	Λεωνίδης ὁ στρατηγὸς αὐτῶν ἐν
[3, 1]	παραλαβεῖν τὸ μαντεῖον τὸν Διὸς	καὶ	Λητοῦς παῖδα. ἔστι δὲ καὶ
[3, 1]	καὶ τῆς Μηλιέων καὶ Δωριέων	καὶ	Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων. οὗτοι δὲ
[3, 16]	Δημήτριος μὲν βίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ	καὶ	λυπῶν τὰ μέγιστα καὶ ἀδικῶν
[3, 17]	νέῳ ὄντι φιλοσοφῶν ἦν δῆλος.	καὶ	Λῦσις δὲ ὁ γνώριμος ὁ
[3, 1]	καὶ ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι,	καὶ	μάλιστα οἱ μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν
[3, 28]	Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον ἐπὶ τῷ πλούτῳ	καὶ	μέγα φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ
[3, 18]	παρ´ αὐτοῖς ἔφη πόλεις πολλὰς	καὶ	μεγάλας, ἐπ´ ἐσχάτῳ δὲ τῆς
[3, 18]	διπλοῦν. καὶ πολλὰς μὲν εἶναι	καὶ	μεγάλας πόλεις καὶ βίων ἰδιότητας,
[3, 1]	σφῶν αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι	καὶ	μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν τοῖς Τέμπεσιν
[3, 21]	ὁδός; οὕτως ἄρα εὐγενές τι	καὶ	μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ
[3, 1]	μέν ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ	καὶ	μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ μέσου
[3, 1]	ὑπό τινος θείας φροντίδος διεσχισμένα,	καὶ	μέσον δέχεται χωρίον, οὗ τὸ
[3, 11]	τὴν ψυχὴν τῷ σώματι περιπλέκεσθαι	καὶ	μὴ δύνασθαι καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν
[3, 1]	τῷ αὐτῷ θεῷ τούτῳ τιμῶσι.	καὶ	μὴν καὶ τοῖς Πυθίοις ἐκ
[3, 17]	πολιτείᾳ οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν γὰρ	καὶ	μοναρχικὴν ἑώρα τὴν δημοκρατίαν οὖσαν·
[3, 19]	πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ·	καὶ	μωκία δέ τις ἦν αὐτοῦ
[3, 42]	Λευκίππης παῖδα ἔτι ἁπαλὸν ὄντα	καὶ	νεαρὸν διεσπάσαντο οἷα νεβρὸν τῆς
[3, 18]	μεγάλας πόλεις καὶ βίων ἰδιότητας,	καὶ	νόμους αὐτοῖς τετάχθαι ἐναντίως κειμένους
[3, 1]	τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ ἔτι	καὶ	νῦν δι´ ἔτους ἐνάτου οἱ
[3, 17]	Ἀπολλωνίαν ἐκ Μιλήτου ἀποικίας. ἀλλὰ	καὶ	Ξενοφῶν στρατιώτης ἀγαθὸς ἦν καὶ
[3, 1]	λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ	καὶ	ὁ λόγος, ἐὰν ἔχῃ δύναμιν
[3, 14]	Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ τούτοις ἔοικε	καὶ	ὁ Μένανδρος, ὅταν λέγῃ μεθύσους
[3, 23]	παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ ἔπινε πάλιν,	καὶ	ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ δὲ ἐπὶ
[3, 1]	καλούμενος Πηνειός. ἐς τοῦτον δὲ	καὶ	οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ
[3, 19]	μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου	καὶ	οἱ μάλιστα δοκοῦντες τῶν νέων
[3, 17]	Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν	καὶ	οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης
[3, 25]	καλῶν. ~Ὁ Λεωνίδης ὁ Λακεδαιμόνιος	καὶ	οἱ σὺν αὐτῷ τριακόσιοι τὸν
[3, 22]	τοὺς γειναμένους δι´ αἰδοῦς ἄγοντας	καὶ	οἱ φύσει πολέμιοι ἥμεροι γίνονται.
[3, 14]	τοὺς Βυζαντίους διπλῆν αἰτίαν φέρεσθαι	καὶ	οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε δὲ
[3, 1]	ὄρη δὲ ταῦτά ἐστιν ὑπερύψηλα	καὶ	οἷον ὑπό τινος θείας φροντίδος
[3, 19]	δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη ἐγεγόνει,	καὶ	ὁμοῦ τι διὰ τὴν ἡλικίαν
[3, 41]	ἐκάλουν καὶ Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην	καὶ	Ὀμφακίτην καὶ ἑτέρως πως διαφόρως.
[3, 29]	πτωχὸς δυσείμων βίον ἔχων ἐφήμερον.	καὶ	ὅμως ἐπὶ τούτοις μέγα ἐφρόνει
[3, 18]	τῆς χώρας αὐτῶν τόπον εἶναι	καὶ	ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι,
[3, 24]	τε ἄλλων σπουδαίων, καὶ οὖν	καὶ	ὅπλα καλὰ ἔχειν. νικῶντι γὰρ
[3, 1]	ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι δὲ	καὶ	ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ
[3, 9]	ἅτε ἐκ θεοῦ κατόχως ἐνθουσιῶντα,	καὶ	οὐ μὰ Δία τοῦτο τὸ
[3, 14]	ἐνεπιδημοῦσι τῇ πόλει ἀπομισθώσαντας αὐτά,	καὶ	οὐ μόνον ἐκείνων, ἀλλὰ καὶ
[3, 13]	τῇ πρὸς αὐτὸν ὁμιλίᾳ καταναλίσκειν.	καὶ	οὐ μόνον ἐς πόμα καταχρῶνται
[3, 24]	ἔμελε τῶν τε ἄλλων σπουδαίων,	καὶ	οὖν καὶ ὅπλα καλὰ ἔχειν.
[3, 19]	τε λοιπῇ δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ	καὶ	οὖν καὶ τῇ κοινωνίᾳ τῶν
[3, 15]	Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται	καὶ	οὗτοι ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ προσιόντες.
[3, 23]	Ἀσίας νενικημένης, καὶ Ἰνδοὶ δὲ	καὶ	οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν δὲ
[3, 35]	ἥκιστα. ~Λόγος δέ τις διαρρεῖ	καὶ	οὗτος Ἀττικός, ὃς λέγει πρότερον
[3, 10]	σεμνοὶ ὦσιν· ἐπεί τοι Λακωνικὸς	καὶ	οὗτος νόμος, ὅταν ἁμάρτῃ μειράκιον,
[3, 18]	ἑαυτοῦ βίον τὸν λοιπὸν θρηνοῦντα,	καὶ	οὕτω τελευτᾶν. τὰ δὲ ἕτερα
[3, 42]	λατρείαν τοῦ δαίμονος. ἐνταῦθά τοι	καὶ	πάθος εἰργάσαντο ἔξω Κιθαιρῶνος, οὐ
[3, 18]	πολεμοῦσι, καὶ καταστρέφονται τοὺς ὁμόρους,	καὶ	παμπόλλων ἐθνῶν μία πόλις κρατεῖ
[3, 46]	πάντας ἐξεφοίτησεν. ~Σταγειριτῶν νόμος οὗτος	καὶ	πάντη Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου
[3, 1]	μέγαν. διατριβὰς δ´ ἔχει ποικίλας	καὶ	παντοδαπὰς ὁ τόπος οὗτος, οὐκ
[3, 21]	προσάγοντος τοῦ τυράννου. ὃ δὲ	καὶ	πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο αὕτη γὰρ‘
[3, 22]	Ἀχαιοὶ τὰς τῶν ἁλισκομένων τύχας	καὶ	πάνυ Ἑλληνικῶς τοῦτο ἐκήρυξαν, ἕκαστον
[3, 18]	Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν δὲ Λύπης·	καὶ	παρ´ ἑκάτερον τούτων ἑστηκέναι δένδρα
[3, 1]	αὐτῆς δάφνης ἐλθεῖν ἐς Δελφοὺς	καὶ	παραλαβεῖν τὸ μαντεῖον τὸν Διὸς
[3, 1]	ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς ἀκοάς,	καὶ	παραπέμπουσιν ἀπόνως καὶ σὺν ἡδονῇ,
[3, 1]	Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων. οὗτοι δὲ	καὶ	παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ καὶ
[3, 1]	αὐτὴν προήκουσαν ἀποστέγειν τὴν ἀκτῖνα	καὶ	παρέχειν τοῖς πλέουσι πλεῖν κατὰ
[3, 6]	θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν καὶ χρημάτων	καὶ	πατρίδος. ὅτι μὲν οὖν τῆς
[3, 47]	ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν.	καὶ	Παυσανίαν δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν
[3, 27]	τοῦ Σωκράτους ἃ εἰκὸς ἦν	καὶ	πείσαντος φιλοσοφίας ἐπιθυμῆσαι. ~Ὁρῶν ὁ
[3, 1]	Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ Θετταλίας	καὶ	Πελασγίας καὶ τῆς Οἴτης καὶ
[3, 17]	νομοθεσίας ἦρξε. τίς δὲ ἀντιφήσει	καὶ	Περικλέα τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον γενέσθαι
[3, 23]	Ἀρβήλοις μάχη καὶ Δαρεῖος ἡττημένος	καὶ	Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ
[3, 43]	καὶ ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται,	καὶ	πῆμα δόμοις ἐπὶ πήματι βαίνει.
[3, 1]	καὶ ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων ψυχρῶν	καὶ	πιεῖν ἡδίστων. λέγεται δὲ τὰ
[3, 20]	ἀπέπεμψαν ἀτὰρ οὖν καὶ βοῦν	καὶ	πλακοῦντα. ὃ δὲ ἀπιδὼν ἐς
[3, 16]	τὸν ἕτερον. Δημήτριος μὲν βίᾳ	καὶ	πλεονεξίᾳ καὶ λυπῶν τὰ μέγιστα
[3, 18]	Εὐσεβεῖς ἐν εἰρήνῃ τε διάγειν	καὶ	πλούτῳ βαθεῖ, καὶ λαμβάνειν τοὺς
[3, 8]	ἐν τῷ δράματι μέλη τε	καὶ	ποιήματα. ~Ἐρῶντι ἀνδρί τις οὐκ
[3, 8]	ἔν τινι τραγῳδίᾳ ἐπιτήδεια μέλη	καὶ	πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα κατεκτήσατο
[3, 18]	ἡμεῖς, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνον διπλοῦν.	καὶ	πολλὰς μὲν εἶναι καὶ μεγάλας
[3, 1]	ὁ Πηνειὸς ποταμὸς ἔρχεται, σχολῇ	καὶ	πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην, πολλὴ
[3, 14]	διπλῆν αἰτίαν φέρεσθαι καὶ οἰνοφλυγίας	καὶ	προαγωγείας. ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς
[3, 14]	ἐκ τούτων ἔξεστι νοεῖν ὅτι	καὶ	πρὸς ὅπλα καὶ πρὸς πολέμους
[3, 14]	νοεῖν ὅτι καὶ πρὸς ὅπλα	καὶ	πρὸς πολέμους ἀλλοτριώτατα διάκεινται Βυζάντιοι.
[3, 36]	ἐπὶ σύκῳ, τοὺς συκοφάντας λέγων.	καὶ	πρὸς τὸν ἐρόμενον διὰ τί
[3, 26]	αὐτοῦ θεῖος καταστρεφόμενος τὴν Ἰωνίαν	καὶ	πρὸς τὸν Πίνδαρον πρεσβείαν ἀπέστειλεν,
[3, 28]	ἀνέκειτο πινάκιον ἔχον γῆς περίοδον,	καὶ	προσέταξε τῷ Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἀττικὴν
[3, 41]	ἐντεῦθεν τὸν Διόνυσον Φλεῶνα ἐκάλουν	καὶ	Προτρύγαιον καὶ Σταφυλίτην καὶ Ὀμφακίτην
[3, 38]	ἐλαίαν καὶ τὴν συκῆν, ἃ	καὶ	πρῶτα ἡ γῆ ἀνέδωκε. δίκας
[3, 18]	χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι.	καὶ	πυθομένους τῶν παρ´ ἡμῖν τούτους
[3, 35]	γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ	καὶ	ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ χωρίον ἄβατον
[3, 34]	τῇ πρὸς φιλοσοφίαν. ~Ὅτι Λάκωσι	καὶ	Ῥωμαίοις νόμος ἦν μὴ ἐξεῖναί
[3, 39]	Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται	καὶ	Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον
[3, 18]	Θεόπομπος συνουσίαν Μίδου τοῦ Φρυγὸς	καὶ	Σιληνοῦ. νύμφης δὲ παῖς ὁ
[3, 18]	ἀρότρων καὶ βοῶν, γεωργεῖν δὲ	καὶ	σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον εἶναι.
[3, 19]	ἄνδρα, προετίμα δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην	καὶ	Σπεύσιππον καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους,
[3, 41]	Διόνυσον Φλεῶνα ἐκάλουν καὶ Προτρύγαιον	καὶ	Σταφυλίτην καὶ Ὀμφακίτην καὶ ἑτέρως
[3, 37]	ἐπί τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες	καὶ	στεφανωσάμενοι πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς
[3, 1]	κατὰ τῶν ὑψηλῶν δένδρων ἀνέρπει	καὶ	συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ δὲ σμίλαξ
[3, 1]	καὶ θύουσι καὶ συνουσίας ποιοῦνται	καὶ	συμπίνουσιν. ἅτε οὖν πολλῶν ὄντων
[3, 1]	τὰς ἀκοάς, καὶ παραπέμπουσιν ἀπόνως	καὶ	σὺν ἡδονῇ, διὰ τοῦ μέλους
[3, 9]	οὐκ ἐρῶν ἐπειγούσης τῆς μάχης	καὶ	συνάγοντος τοῦ πολέμου οὐκ ἂν
[3, 1]	συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις, καὶ θύουσι	καὶ	συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν. ἅτε
[3, 11]	διαλυθεῖσαν τῆς περὶ τοῦτο λειτουργίας	καὶ	σφαιρωθεῖσαν ἐν τῷ περὶ τὸν
[3, 26]	μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι	καὶ	σώφρων, καὶ τοῦ μὴ δουλεῦσαι
[3, 23]	Τύρῳ καὶ τὰ ἐν Ὀξυδράκαις	καὶ	τὰ ἄλλα αὐτοῦ. τί γὰρ
[3, 23]	καὶ τὸ πρὸς τῇ Τύρῳ	καὶ	τὰ ἐν Ὀξυδράκαις καὶ τὰ
[3, 17]	Χαρώνδας δὲ τὰ ἐν Κατάνῃ	καὶ	τὰ ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε ἐκ
[3, 23]	οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ ἐπὶ Γρανίκῳ	καὶ	τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ καὶ ἡ
[3, 1]	~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον ~Φέρε οὖν	καὶ	τὰ καλούμενα Τέμπη τὰ Θετταλικὰ
[3, 43]	στασιασάντων ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν	καὶ	τὰ ὅπλα λαβόντων ἐπ´ ἀλλήλους,
[3, 23]	Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ	καὶ	τὰ τῆς ἄλλης ἁπάσης Ἀσίας
[3, 40]	τὴν ἐκ τοῦ Διονύσου φυτείαν	καὶ	τὰ τῶν οἰναρίδων δάση. ~Ὅτι
[3, 42]	τῆς νόσου. ἀκούω δὲ ὅτι	καὶ	ταῖς Λακεδαιμονίων γυναιξὶν ἐνέπεσέ τις
[3, 42]	γυναιξὶν ἐνέπεσέ τις οἶστρος βακχικὸς	καὶ	ταῖς τῶν Χίων. καὶ αἱ
[3, 18]	τοὺς εὐδαιμονεστάτους, καταφρονῆσαι ὡς φαύλως	καὶ	ταπεινῶς πράττοντας, καὶ διὰ ταῦτα
[3, 18]	νεώτερος καὶ τὰς φθανούσας ἡλικίας	καὶ	τὰς ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω.
[3, 18]	καὶ γίνεται κατὰ βραχὺ νεώτερος	καὶ	τὰς φθανούσας ἡλικίας καὶ τὰς
[3, 18]	βρέφος, καὶ ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη.	καὶ	ταῦτα εἴ τῳ πιστὸς ὁ
[3, 23]	ἐπὶ δέκα τοῦ αὐτοῦ μηνὸς	καὶ	ταύτῃ ἔπινε, καὶ τῇ ἑπομένῃ
[3, 19]	ὑποδέσει, καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο	καὶ	ταύτην ἀήθη Πλάτωνι, καὶ δακτυλίους
[3, 1]	καὶ εὖ μάλα λάσιος ἐνακμάζει	καὶ	τέθηλε καὶ δίκην τῶν εὐγενῶν
[3, 23]	αὐτοῦ μηνὸς καὶ ταύτῃ ἔπινε,	καὶ	τῇ ἑπομένῃ τὰ εἰθισμένα ἔδρα
[3, 19]	δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ καὶ οὖν	καὶ	τῇ κοινωνίᾳ τῶν λόγων. ἀποδημίας
[3, 18]	τὸν Μίδαν. τὴν μὲν Εὐρώπην	καὶ	τὴν Ἀσίαν καὶ τὴν Λιβύην
[3, 47]	οὐ τὰς Ἀθήνας μόνον, ἀλλὰ	καὶ	τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν. καὶ Παυσανίαν
[3, 18]	μὲν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν	καὶ	τὴν Λιβύην νήσους εἶναι, ἃς
[3, 18]	μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι·	καὶ	τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν
[3, 1]	καὶ τότε ὁ θεὸς ἐστεφανώσατο.	καὶ	τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται, ἣ
[3, 38]	εὑρεθῆναι λέγουσι πρῶτον τὴν ἐλαίαν	καὶ	τὴν συκῆν, ἃ καὶ πρῶτα
[3, 47]	Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ τούτων διέφθειρε	καὶ	τὴν χάριν τὴν ἐπὶ τοῖς
[3, 1]	καὶ Πελασγίας καὶ τῆς Οἴτης	καὶ	τῆς Αἰνιάνων χώρας καὶ τῆς
[3, 37]	εἰσιν, ὑποληρούσης ἤδη τι αὐτοῖς	καὶ	τῆς γνώμης διὰ τὸν χρόνον.
[3, 1]	Οἴτης καὶ τῆς Αἰνιάνων χώρας	καὶ	τῆς Μηλιέων καὶ Δωριέων καὶ
[3, 1]	δὲ διὰ Θετταλίας καὶ Πελασγίας	καὶ	τῆς Οἴτης καὶ τῆς Αἰνιάνων
[3, 1]	μεταξὺ κείμενος τοῦ τε Ὀλύμπου	καὶ	τῆς Ὄσσης. ὄρη δὲ ταῦτά
[3, 26]	αὐτῷ βουληθέντας παραλαβών, τὸν υἱὸν	καὶ	τῆς οὐσίας τὸ πλεῖστον τῇ
[3, 23]	ἐς ὅπλα ἀρετήν; ἔστω δὲ	καὶ	τῆς Τύχης Ἀλέξανδρον ἀγαπώσης τὰ
[3, 32]	καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα,	καὶ	τί διοίσει‘ ἔφη ἐὰν ταύτην
[3, 1]	καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ	καὶ	τιμῇ οὐδὲν ἧττον ἤπερ οὖν
[3, 15]	τὴν νύκτα. ~Καὶ Ἀργεῖοι δὲ	καὶ	Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται καὶ οὗτοι ἀκρατέστερον
[3, 17]	Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον ἐπαίδευσε,	καὶ	τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς
[3, 14]	διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν ἀκούοντες χαίρουσι,	καὶ	τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι·
[3, 12]	γὰρ τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ	καὶ	τὸ ἔτι θερμότερον τοῦ βίου
[3, 18]	τὴν ἔξω τούτου τοῦ κόσμου.	καὶ	τὸ μὲν μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον
[3, 17]	ἐγὼ δὲ πολιτείαν φαίην ἂν	καὶ	τὸ Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον
[3, 13]	ὥστε ζῆν αὐτοὺς ἐν οἴνῳ,	καὶ	τὸ πλεῖστον τοῦ βίου ἐν
[3, 23]	οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν δὲ	καὶ	τὸ πρὸς τῇ Τύρῳ καὶ
[3, 9]	αὐτῷ καὶ ἡ ψυχὴ χωρεῖ	καὶ	τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει· δέδοικε
[3, 1]	καὶ τῶν καθαγιζόντων συνεχῶς, εἰκότως	καὶ	τοῖς βαδίζουσι καὶ τοῖς πλέουσιν
[3, 1]	λέγεται δὲ τὰ ὕδατα ταῦτα	καὶ	τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν εἶναι καὶ
[3, 14]	ἰδίων καὶ τῶν δωμάτων ἐξοικισθέντας,	καὶ	τοῖς ξένοις τοῖς ἐνεπιδημοῦσι τῇ
[3, 1]	συνεχῶς, εἰκότως καὶ τοῖς βαδίζουσι	καὶ	τοῖς πλέουσιν ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται·
[3, 1]	θεῷ τούτῳ τιμῶσι. καὶ μὴν	καὶ	τοῖς Πυθίοις ἐκ ταύτης τῆς
[3, 42]	καὶ ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς περιεῖρπον,	καὶ	τοῖς ταλάροις ἐνεφώλευον δράκοντες, ἐκ
[3, 1]	ἐνταῦθά τοί φασι παῖδες Θετταλῶν	καὶ	τὸν Ἀπόλλωνα τὸν Πύθιον καθήρασθαι
[3, 36]	τὸ περὶ Σωκράτην πάθος αἰνιττόμενος	καὶ	τὸν καθ´ ἑαυτὸν κίνδυνον. ~Νόμος
[3, 1]	τόπῳ, ἐν ᾧ καὶ ἐστεφανώσατο	καὶ	τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ ἔτι
[3, 18]	περὶ τοῦτον τὸν τόπον ῥεῖν,	καὶ	τὸν μὲν Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν
[3, 17]	γὰρ τὴν σὺν αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην	καὶ	τὸν τῆς ἡσυχίας ἔρωτα κἂν
[3, 9]	βέβηλος καὶ ἀτέλεστος τῷ θεῷ	καὶ	τοσοῦτον ἀνδρεῖος, ὅσον αὐτῷ καὶ
[3, 23]	ἕκτῃ ἐκάθευδεν ἐκ τοῦ πότου,	καὶ	τοσοῦτον ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἔζησεν,
[3, 1]	δάφνης διαπλέξαντες, ἀφ´ ἧσπερ οὖν	καὶ	τότε ὁ θεὸς ἐστεφανώσατο. καὶ
[3, 23]	ἔξεστι δὲ ἐκ τούτων ἐννοεῖν	καὶ	τοῦ λοιποῦ χρόνου τὰ ὅμοια
[3, 44]	τῶν κακούργων, τῶν ἄλλων προαναλωθέντων,	καὶ	τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε
[3, 26]	ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι καὶ σώφρων,	καὶ	τοῦ μὴ δουλεῦσαι τὴν πατρίδα
[3, 14]	ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς μέθης	καὶ	τοῦ οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν
[3, 26]	τῶν συνήθων Πασικλέα ἀποδείξας ἐπίτροπον	καὶ	τοῦ παιδὸς καὶ τῶν χρημάτων,
[3, 18]	δὲ τὰ ἄλλα ζῷα μεγάλα,	καὶ	τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν ἐνταυθοῖ
[3, 22]	τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς θεοὺς	καὶ	τοὺς γειναμένους δι´ αἰδοῦς ἄγοντας
[3, 22]	πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς τῶν ἀνθρώπων	καὶ	τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς γειναμένους
[3, 14]	ἐπὶ τῶν τειχῶν διασκηνωθῆναι αὐτοῖς.	καὶ	τοῦτο τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς
[3, 10]	οὐδενὸς ἐρῶντα τῶν καλῶς πεφυκότων	καὶ	τοῦτον ἐζημίωσαν, ὅτι χρηστὸς ὢν
[3, 27]	τὴν πατρίδα ὑποχείριον Λυδοῖς. ~Πέπυσμαι	καὶ	τοῦτον τὸν λόγον· εἰ δὲ
[3, 19]	φιλοτίμως πάνυ τὰς ἐρωτήσεις ποιούμενος	καὶ	τρόπον τινὰ καὶ ἐλεγκτικῶς, ἀδικῶν
[3, 33]	πυρὶ θείην, τοὺς αὐλοὺς αἰνιττόμενος,	καὶ	τρόπον τινὰ τὴν τέχνην ἐκφαυλίζων
[3, 20]	κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ μέλιτος	καὶ	τυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν ἐσκεύασται.
[3, 10]	τῇ μὲν ἀφελείᾳ τοῦ τρόπου	καὶ	τῷ νεαρῷ τῆς ἡλικίας συγγινώσκουσι,
[3, 8]	τούτων ἐθαυμάζοντο ἐν ταῖς Ἀθήναις,	καὶ	τῶν ἄλλων προῃροῦντο. ἀλλ´ ἐπεὶ
[3, 14]	καὶ οὐ μόνον ἐκείνων, ἀλλὰ	καὶ	τῶν γυναικῶν αὐτοῖς ἀποστάντας, ὡς
[3, 14]	ἔχει, τῶν οἰκιῶν τῶν ἰδίων	καὶ	τῶν δωμάτων ἐξοικισθέντας, καὶ τοῖς
[3, 1]	σκιὰ ἐκ τῶν παραπεφυκότων δένδρων	καὶ	τῶν ἐξηρτημένων κλάδων τίκτεται, ὡς
[3, 1]	οὖν πολλῶν ὄντων τῶν θυόντων	καὶ	τῶν καθαγιζόντων συνεχῶς, εἰκότως καὶ
[3, 26]	Ἐφεσίοις ἐκδήσαντας ἐκ τῶν πυλῶν	καὶ	τῶν τειχῶν θώμιγγας συνάψαι τοῖς
[3, 26]	ἀποδείξας ἐπίτροπον καὶ τοῦ παιδὸς	καὶ	τῶν χρημάτων, ἀπῆρεν ἐς Πελοπόννησον,
[3, 25]	αὐτοῖς θάνατον εἵλοντο ἐν Πύλαις,	καὶ	ὑπὲρ τῆς Ἑλλάδος εὖ καὶ
[3, 18]	οὖν καὶ ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν,	καὶ	ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς
[3, 9]	οἱ δὲ Ἔρωτος βάκχοι πολεμοῦντες	καὶ	ὑπὸ τῆς Ἄρεος ὁρμῆς καὶ
[3, 9]	καὶ ὑπὸ τῆς Ἄρεος ὁρμῆς	καὶ	ὑπὸ τῆς Ἔρωτος ἐκκαύσεως διπλῆν
[3, 19]	ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης	καὶ	ὑποδέσει, καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο
[3, 1]	καθημένοις ἄλση τέ ἐστι ποικίλα	καὶ	ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ θέρους
[3, 29]	τῆς τραγῳδίας ἀρὰς αὐτὸς ἐκπληροῖ	καὶ	ὑπομένει· εἶναι γὰρ πλάνης ἄοικος
[3, 16]	πόλεις μηχανὰς προσάγων καὶ κατασείων	καὶ	ὑπορύττων τὰ τείχη, Τιμόθεος δὲ
[3, 25]	καὶ δόξαν ἑαυτοῖς ἀθάνατον ἀπέλιπον	καὶ	φήμην ἀγαθὴν δι´ αἰῶνος. ~Πίνδαρος
[3, 17]	τῶν Ἀθηναίων ἀκούειν. ~Ἐπολιτεύσαντο οὖν	καὶ	φιλόσοφοι, μηδ´ αὐτὸ τοῦτο μόνον
[3, 19]	αὐτῷ καὶ ἐπιβουλεύων ὁ Ἀριστοτέλης,	καὶ	φιλοτίμως πάνυ τὰς ἐρωτήσεις ποιούμενος
[3, 17]	γενέσθαι καὶ Ἐπαμεινώνδαν τὸν Πολύμνιδος	καὶ	Φωκίωνα τὸν Φώκου καὶ Ἀριστείδην
[3, 6]	τοῦ πλήθους θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν	καὶ	χρημάτων καὶ πατρίδος. ὅτι μὲν
[3, 13]	πόμα καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ	καὶ	χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος,
[3, 18]	τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος,	καὶ	χρόνον ζῆν αὐτοὺς οὐχ ὅσον
[3, 1]	εἰσιν αἱ προειρημέναι καὶ αἱ	ἀνάπαυλαι.	διὰ μέσων δὲ τῶν Τεμπῶν
[3, 10]	καλὰ ἔχω, ἃ δ´ οὖν	προῄρημαι,	ταῦτα νῦν ἐρῶ. ὅτε τις
[3, 6]	Θηβῶν οἰκισθεισῶν πάλιν ἔφη οὐ	δέομαι	πόλεως, ἣν Ἀλέξανδρος κατασκάψει ἄλλος.
[3, 1]	ἄλση τέ ἐστι ποικίλα καὶ	ὑποδρομαὶ	συνεχεῖς, ἐν ὥρᾳ θέρους καταφυγεῖν
[3, 1]	τοῖς βαδίζουσι καὶ τοῖς πλέουσιν	ὀσμαὶ	συμπαρομαρτοῦσιν ἥδισται· οὕτως ἄρα ἡ
[3, 27]	οὐκ οἶδα· ὃ δ´ οὖν	πέπυσμαι,	ἐκεῖνό ἐστι. Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος
[3, 27]	ποιῆσαι τὴν πατρίδα ὑποχείριον Λυδοῖς.	~Πέπυσμαι	καὶ τοῦτον τὸν λόγον· εἰ
[3, 3]	τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν Γρύλλον	τεθνάναι·	κἀκεῖνος ἀπέθετο μὲν τὸν στέφανον,
[3, 2]	πρὸς τοὺς ἑταίρους προσελθὼν ἔφη	τεθνηκέναι	οἱ τοὺς δύο παῖδας οὕσπερ
[3, 18]	Λύπης· καὶ παρ´ ἑκάτερον τούτων	ἑστηκέναι	δένδρα τὸ μέγεθος πλατάνου μεγάλης.
[3, 18]	τόπον εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον,	ἐοικέναι	δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε
[3, 18]	μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις	ἐοικέναι·	καὶ τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον,
[3, 42]	διεσπάσαντο οἷα νεβρὸν τῆς μανίας	ἀρξάμεναι	αἱ Μινυάδες, εἶτα ἐντεῦθεν ἐπὶ
[3, 1]	ποταμοῦ αἱ διατριβαί εἰσιν αἱ	προειρημέναι	καὶ αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ μέσων
[3, 42]	τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι γυμναὶ	μαινόμεναι,	ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς ἄλλας
[3, 40]	χαίρουσι. Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ	σεσηρέναι.	Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν·
[3, 18]	σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε καὶ	διαβῆναι	τούτους ἐς τάσδε τὰς ἡμεδαπὰς
[3, 45]	τοῦ χρησμοῦ λόγος ἔχει μηδέποτε	ἀναβῆναι	ἅρμα. διπλοῦς οὖν ἐπὶ τούτοις
[3, 45]	περιελθόντα λίμνην τὴν καλουμένην Ἅρμα	ἀποσφαγῆναι.	ὁ μὲν πρῶτος λόγος δημώδης,
[3, 38]	τὸν χρόνον. ~Ὅτι ἐν Ἀθήναις	εὑρεθῆναι	λέγουσι πρῶτον τὴν ἐλαίαν καὶ
[3, 20]	βοῦν προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια	σκευασθῆναι,	καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει ποτὲ
[3, 14]	τὰ καπηλεῖα ἐπὶ τῶν τειχῶν	διασκηνωθῆναι	αὐτοῖς. καὶ τοῦτο τὸ σόφισμα
[3, 1]	ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ καὶ	κρῆναι	συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων
[3, 24]	φιλοκάλου δὲ ἔγωγε ἂν φαίην	εἶναι	ἀνδρὸς τὰ τοιαῦτα καὶ ἀξιοῦντος
[3, 18]	Ἀσίαν καὶ τὴν Λιβύην νήσους	εἶναι,	ἃς περιρρεῖν κύκλῳ τὸν Ὠκεανόν,
[3, 29]	ἀρὰς αὐτὸς ἐκπληροῖ καὶ ὑπομένει·	εἶναι	γὰρ πλάνης ἄοικος πατρίδος ἐστερημένος
[3, 18]	λέγων, πεπιστεύσθω· ἐμοὶ δὲ δεινὸς	εἶναι	δοκεῖ μυθολόγος καὶ ἐν τούτοις
[3, 18]	καὶ σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον	εἶναι.	καὶ διατελοῦσιν (ἦ δ´ ὃς)
[3, 1]	ταῦτα καὶ τοῖς λουσαμένοις ἀγαθὸν	εἶναι	καὶ ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι.
[3, 18]	ἐκεῖνον διπλοῦν. καὶ πολλὰς μὲν	εἶναι	καὶ μεγάλας πόλεις καὶ βίων
[3, 18]	δὲ τῆς χώρας αὐτῶν τόπον	εἶναι	καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ
[3, 26]	γε μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις	εἶναι	καὶ σώφρων, καὶ τοῦ μὴ
[3, 18]	κύκλῳ τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον δὲ	εἶναι	μόνην ἐκείνην τὴν ἔξω τούτου
[3, 20]	τί βούλεται τὸ πέμμα ἐκεῖνο	εἶναι;	ὁ δὲ κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι
[3, 10]	ἐξεταστὰς ὧν ἐκεῖνοι πράττουσι κελεύοντες	εἶναι.	~Οἱ περιπατητικοί φασι μεθ´ ἡμέραν
[3, 18]	καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν, ὡς ἀτιμότερον	εἶναι	παρ´ αὐτοῖς τὸν χρυσὸν τοῦ
[3, 18]	παρ´ ἡμῖν νομιζομένοις. δύο δὲ	εἶναι	πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν
[3, 24]	γὰρ ἀνδρὶ τῷ γενναίῳ ταῦτα	εἶναι	τὰ ἐντάφια τὰ ὡς ἀληθῶς
[3, 26]	οἱονεὶ τὴν πόλιν ἀνάθημα ἐῶντας	εἶναι	τῇ Ἀρτέμιδι, ἀσυλίαν διὰ τούτων
[3, 18]	πυθομένους τῶν παρ´ ἡμῖν τούτους	εἶναι	τοὺς εὐδαιμονεστάτους, καταφρονῆσαι ὡς φαύλως
[3, 35]	ἐν Ἀκαδημείᾳ μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν	εἶναι·	ὕβρει γὰρ καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο
[3, 12]	ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ	ἐγκαταμεῖναι·	ἢ γὰρ τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν
[3, 12]	εἴτε γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν	ὑπομεῖναι	εἴτε ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις
[3, 34]	καὶ Ῥωμαίοις νόμος ἦν μὴ	ἐξεῖναί	τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται
[3, 42]	δὲ τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι	γυμναὶ	μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς
[3, 47]	δὲ ἔδοξεν Ἀντιπάτρῳ τὸν Πειραιᾶ	προδιδόναι,	Ἀθηναῖοι κατέγνωσαν αὐτοῦ θάνατον.
[3, 1]	φραστικήν, μηδὲν ἀσθενέστερον ὅσα βούλεται	δεικνύναι	τῶν ἀνδρῶν τῶν κατὰ χειρουργίαν
[3, 38]	ἡ γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε	δοῦναι	καὶ λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι πρῶτοι.
[3, 19]	φιλοτιμίας, ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ	ἀποδοῦναι	τὸ σύνηθες χωρίον τῷ Πλάτωνι.
[3, 1]	ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ καὶ κρῆναι	συχναί,	καὶ ἐπιρρεῖ νάματα ὑδάτων ψυχρῶν
[3, 26]	ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ δὲ Πινδάρῳ	προστάξαι	τῆς πόλεως ἀπαλλάττεσθαι. ὃ δὲ
[3, 7]	~Δημοχάρης ὁ τοῦ Δημοσθένους ἀδελφιδοῦς	ἐπιδεῖξαι	βουλόμενος ὅτι τῆς ἐκ τῶν
[3, 42]	ἡ τραγῳδία βοᾷ. μόνας δὲ	ἀφηνιάσαι	τῆς χορείας ταύτης λέγουσι τοῦ
[3, 35]	λέγει πρότερον ἐν Ἀκαδημείᾳ μηδὲ	γελάσαι	ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ καὶ
[3, 19]	ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας, ὡς	ἐξελάσαι	αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες
[3, 18]	ταπεινῶς πράττοντας, καὶ διὰ ταῦτα	ἀτιμάσαι	προελθεῖν περαιτέρω. τὸ δὲ ἔτι
[3, 17]	ἀλλὰ γὰρ τοὺς βιασομένους ἡμᾶς	δρᾶσαι	ὅσα θέλουσιν. ἐγὼ δὲ πολιτείαν
[3, 1]	καταγώγια, ἃ καὶ δίδωσιν ἀσμένως	ψυχάσαι.	διαρρέουσι δὲ καὶ κρῆναι συχναί,
[3, 26]	αὐθαίρετον ἀλλαξάμενος ὑπὲρ τοῦ μὴ	ποιῆσαι	τὴν πατρίδα ὑποχείριον Λυδοῖς. ~Πέπυσμαι
[3, 27]	φασὶ καταπονούμενος ἔμελλεν ἐπὶ στρατείαν	ἀποδημῆσαι·	καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος
[3, 16]	ἀμφοτέρων τρόπον· ἔνεστι δ´ ὑμῖν	προτιμῆσαι	τὸν ἕτερον. Δημήτριος μὲν βίᾳ
[3, 27]	εἰκὸς ἦν καὶ πείσαντος φιλοσοφίας	ἐπιθυμῆσαι.	~Ὁρῶν ὁ Σωκράτης τὸν Ἀλκιβιάδην
[3, 18]	ἡμῖν τούτους εἶναι τοὺς εὐδαιμονεστάτους,	καταφρονῆσαι	ὡς φαύλως καὶ ταπεινῶς πράττοντας,
[3, 28]	αὐτῷ τοὺς ἀγροὺς τοὺς ἰδίους	διαθρῆσαι.	τοῦ δὲ εἰπόντος ἀλλ´ οὐδαμοῦ
[3, 18]	χρυσὸν τοῦ παρ´ ἡμῖν σιδήρου.	ἐπιχειρῆσαι	δέ ποτε καὶ διαβῆναι τούτους
[3, 19]	νοσεῖ, ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν Ἀριστοτέλης	παραχωρῆσαι	πεποίηκε τοῦ περιπάτου, καὶ ἀναχωρήσας
[3, 26]	τὸ στρατηγηθὲν τοῖς μὲν Ἐφεσίοις	συγχωρῆσαι	τὴν μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ
[3, 21]	παιδαγωγὸς ἔφη τῷ Θεμιστοκλεῖ μικρὸν	ἐκχωρῆσαι	τῆς ὁδοῦ προσάγοντος τοῦ τυράννου.
[3, 12]	ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι εἴτε ἐραστὴς	ὑβρίσαι,	ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ
[3, 23]	τῆς ἡμέρας ἔζησεν, ὅσον ἀναστὰς	χρηματίσαι	τοῖς ἡγεμόσιν ὑπὲρ τῆς αὔριον
[3, 23]	μάχη καὶ Δαρεῖος ἡττημένος καὶ	Πέρσαι	δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ καὶ
[3, 39]	Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον	Πέρσαι.	~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι
[3, 26]	καὶ σώφρων, καὶ τοῦ μὴ	δουλεῦσαι	τὴν πατρίδα τοῖς βαρβάροις πολλὴν
[3, 42]	ἄλλας χώρας τῆς Ἑλλάδος, παράφοροι	οὖσαι	ὑπὸ τῆς νόσου. ἀκούω δὲ
[3, 32]	ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ δὲ διδάσκοντος	κροῦσαι	κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν μέλει
[3, 17]	δὲ τῆς χρείας τὸν δυνησόμενον	σῶσαι	τοὺς Ἕλληνας καὶ ἀγαγεῖν τὴν
[3, 39]	φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται καὶ	Σαυρομάται,	τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον Πέρσαι.
[3, 1]	πέτραν· καὶ ἐκείνη μὲν ὑπολανθάνει,	ὁρᾶται	δὲ τὸ χλοάζον πᾶν, καὶ
[3, 6]	τά τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν	πεφώραται	καὶ καταφρονητικὸς τῶν ὑπὸ τοῦ
[3, 1]	ὑδάτων ψυχρῶν καὶ πιεῖν ἡδίστων.	λέγεται	δὲ τὰ ὕδατα ταῦτα καὶ
[3, 24]	τὰ ὡς ἀληθῶς κοσμοῦντα αὐτόν.	λέγεται	οὖν ὁ τοῦ Γρύλλου τὴν
[3, 19]	τούτοις καὶ ἐν ἄλλοις δέ.	~Λέγεται	τὴν διαφορὰν Ἀριστοτέλους πρὸς Πλάτωνα
[3, 42]	τῷ θεῷ μαινάδες. ὃ δὲ	ὀργίζεται,	καὶ αἳ μὲν περὶ τοὺς
[3, 36]	τὰς Ἀθήνας, ἀπεκρίνατο ὅτι οὐ	βούλεται	Ἀθηναίους δὶς ἐξαμαρτεῖν ἐς φιλοσοφίαν,
[3, 1]	δύναμιν φραστικήν, μηδὲν ἀσθενέστερον ὅσα	βούλεται	δεικνύναι τῶν ἀνδρῶν τῶν κατὰ
[3, 34]	ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ	βούλεται	μήτε ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ
[3, 34]	μήτε ἃ βούλεται μήτε ὅσα	βούλεται·	προσέταττον γὰρ διά τε τῶν
[3, 20]	ἐς τὸν πλακοῦντα ἤρετο τί	βούλεται	τὸ πέμμα ἐκεῖνο εἶναι; ὁ
[3, 22]	ἐλευθέρων ἓν ὅ τι καὶ	βούλεται	τῶν οἰκείων ἀποφέρειν ἀράμενον. ὁ
[3, 18]	μειρακίων ἡλικίαν ἀναχωρεῖ, εἶτα παῖς	γίνεται,	εἶτα βρέφος, καὶ ἐπὶ τούτοις
[3, 18]	καὶ αὐτοῦ λαμβάνει λήθην, καὶ	γίνεται	κατὰ βραχὺ νεώτερος καὶ τὰς
[3, 47]	οὐδὲ μὴν αἱ τῶν προγόνων	ἀρεταί.	Θεμιστοκλῆς δὲ οὐδὲν ὤνητο οὔτε
[3, 8]	πιστεύσαντες ὅτι τῶν πολεμικῶν ἔργων	ἡγήσεται	καλῶς καὶ ἐς δέον, ὅπου
[3, 1]	δένδρων καὶ τῶν ἐξηρτημένων κλάδων	τίκτεται,	ὡς ἐπὶ πλεῖστον τῆς ἡμέρας
[3, 40]	ἦν τοῖς Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες.	αἰνίττεται	δὲ ἡ στολὴ τὴν ἐκ
[3, 18]	μὲν ἄλλων τῶν πρότερον ἐπιθυμιῶν	παύεται,	ἀλλὰ καὶ εἴ του ἤρα
[3, 1]	θείας φροντίδος διεσχισμένα, καὶ μέσον	δέχεται	χωρίον, οὗ τὸ μὲν μῆκος
[3, 1]	τῶν Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς ποταμὸς	ἔρχεται,	σχολῇ καὶ πράως προϊὼν ἐλαίου
[3, 1]	διαγράψωμεν τῷ λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν·	ὡμολόγηται	γὰρ καὶ ὁ λόγος, ἐὰν
[3, 15]	ταῖς γυναιξίν, ἕκαστον ᾗ ἂν	βούληται,	κἂν μηδὲν προσήκῃ ἡ γυνὴ
[3, 15]	μὲν καὶ διαβεβόηται ἤδη καὶ	διατεθρύληται,	ὡς εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι. οὐ
[3, 15]	Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο μὲν καὶ	διαβεβόηται	ἤδη καὶ διατεθρύληται, ὡς εἰσὶ
[3, 18]	ἐκφέρειν καρπόν. ὃς γὰρ ἂν	γεύσηται	τούτων, τῶν μὲν ἄλλων τῶν
[3, 18]	τὴν φύσιν. ἐάν τις αὐτῶν	ἀπογεύσηται,	τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων, ὥστε κατατήκεσθαι
[3, 18]	ἡσυχίας ἔρωτα κἂν ἁρπάσαιμι ἐπιδραμών.	~Περιηγεῖταί	τινα Θεόπομπος συνουσίαν Μίδου τοῦ
[3, 1]	τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται, ἣ	καλεῖται	μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ
[3, 43]	κεφαλῇσι καὶ ἐν σφετέροισι τέκεσσιν	εἱλεῖται,	καὶ πῆμα δόμοις ἐπὶ πήματι
[3, 15]	προσειλήφασι κἀκεῖνο τὸ ἐπίκλημα, ὅτι	ἐφεῖται	τοῖς ἐν τῷ συνδείπνῳ παροῦσι
[3, 44]	τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι θεωροὶ	συμπολῖται	κακούργοις περιτυγχάνουσιν. ὁ οὖν εἷς
[3, 43]	ἀναβρύειν οὐδὲν ἔλαττον πηγῆς ἀενάου,	Συβαρῖται	δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ
[3, 15]	~Καὶ Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι	κεκωμῴδηνται	καὶ οὗτοι ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ
[3, 14]	ὅπλα καὶ πρὸς πολέμους ἀλλοτριώτατα	διάκεινται	Βυζάντιοι. διὰ ταῦτά τοι καὶ
[3, 23]	οἶνον, ἢ οἱ ταῦτα ἀναγράψαντες	ψεύδονται.	ἔξεστι δὲ ἐκ τούτων ἐννοεῖν
[3, 12]	τούτων καταμαθεῖν ἐστιν. αὐτοὶ γοῦν	δέονται	τῶν ἐραστῶν εἰσπνεῖν αὐτοῖς· Λακεδαιμονίων
[3, 1]	ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ, καὶ	ἐργάζονται	τὸν Πηνειὸν ἐκεῖνοι μέγαν. διατριβὰς
[3, 9]	περιειλημμένοι δαίμονος εὖ καὶ καλῶς	ἀγωνίζονται	τοσοῦτον, ὅσον ἐνθουσιᾶν αὐτοὺς ἅπαξ·
[3, 22]	καὶ οἱ φύσει πολέμιοι ἥμεροι	γίνονται.	~Καλὰ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ
[3, 18]	τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ	γίνονται	μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι,
[3, 18]	ὅπλων, καὶ ἀεὶ πολεμοῦσι, καὶ	καταστρέφονται	τοὺς ὁμόρους, καὶ παμπόλλων ἐθνῶν
[3, 1]	ἐστεφανώσατο. καὶ τὴν ὁδὸν ἐκείνην	ἔρχονται,	ἣ καλεῖται μὲν Πυθιάς, φέρει
[3, 1]	ἄλλοις, καὶ θύουσι καὶ συνουσίας	ποιοῦνται	καὶ συμπίνουσιν. ἅτε οὖν πολλῶν
[3, 1]	οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ	ἀνακοινοῦνται	τὸ ὕδωρ αὐτῷ, καὶ ἐργάζονται
[3, 13]	καὶ οὐ μόνον ἐς πόμα	καταχρῶνται	αὐτῷ, ἀλλὰ γὰρ καὶ χρῖμά
[3, 20]	καὶ τυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν	ἐσκεύασται.	ὁ δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο
[3, 23]	τῆς αὔριον πορείας, λέγων ὅτι	ἔσται	πρωί. καὶ ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ
[3, 1]	καὶ τοῖς πλέουσιν ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν	ἥδισται·	οὕτως ἄρα ἡ τιμὴ ἡ
[3, 40]	καὶ κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ	συγχορευταὶ	Διονύσου Σάτυροι ἦσαν οἱ ὑπ´
[3, 39]	καλάμους, Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ	Μαιῶται	καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ
[3, 26]	πυλῶν καὶ τῶν τειχῶν θώμιγγας	συνάψαι	τοῖς κίοσι τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος
[3, 23]	πότου. παρὰ Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε	τετράδι	μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ τῶν
[3, 26]	πόλιν ἀνάθημα ἐῶντας εἶναι τῇ	Ἀρτέμιδι,	ἀσυλίαν διὰ τούτων ἐπινοῶν τῇ
[3, 37]	πρὸς τὰ ἔργα τὰ τῇ	πατρίδι	λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί εἰσιν, ὑποληρούσης ἤδη
[3, 27]	~Πέπυσμαι καὶ τοῦτον τὸν λόγον·	εἰ	δὲ ἀληθής ἐστιν, οὐκ οἶδα·
[3, 43]	οὐχὶ χρονιστὸν οὐδὲ παραιτητόν, οὐδ´	εἰ	Διὸς ἔγγονοι εἶεν· ἀλλ´ αὐτῶν
[3, 33]	κηλούμενος ἐκ τῶν λεγομένων ἐπέλεγεν	εἰ	μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ
[3, 9]	Ἔρωτος φονῶντι αἰτιάσαιτο ἄν τις	εἰ	μὴ ὑπομένοι ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´
[3, 17]	φαίην ἂν καὶ τὸ Περσαίου,	εἴ	γε Ἀντίγονον ἐπαίδευσε, καὶ τὸ
[3, 17]	τοῦ χρόνου Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον,	εἴ	γε ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίκοντο
[3, 30]	πᾶσαν. Κλειτόμαχος δὲ ὁ παγκρατιαστὴς	εἴ	ποτε καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους,
[3, 30]	συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν συμποσίῳ	εἴ	τις ἀφροδίσιος λόγος παρερρύη, ἀναστὰς
[3, 23]	Τύχης Ἀλέξανδρον ἀγαπώσης τὰ πλεῖστα,	εἴ	τις εἴη δύσερις. καλὸς δ´
[3, 17]	Πυθαγόρου καὶ αὐτὸς Ἐπαμεινώνδαν ἐξεπαίδευσεν.	εἴ	τις οὖν ἀπράκτους λέγει τοὺς
[3, 18]	πρότερον ἐπιθυμιῶν παύεται, ἀλλὰ καὶ	εἴ	του ἤρα καὶ αὐτοῦ λαμβάνει
[3, 18]	ἐπὶ τούτοις ἐξαναλώθη. καὶ ταῦτα	εἴ	τῳ πιστὸς ὁ Χῖος λέγων,
[3, 18]	καὶ γίνονται μεθ´ ὅπλων, καὶ	ἀεὶ	πολεμοῦσι, καὶ καταστρέφονται τοὺς ὁμόρους,
[3, 14]	ἅτε τῆς προφάσεως αὐτοῖς περιῃρημένης.	λέγει	δὲ ταῦτα ὑπὲρ αὐτῶν Δάμων.
[3, 35]	διαρρεῖ καὶ οὗτος Ἀττικός, ὃς	λέγει	πρότερον ἐν Ἀκαδημείᾳ μηδὲ γελάσαι
[3, 17]	ἐξεπαίδευσεν. εἴ τις οὖν ἀπράκτους	λέγει	τοὺς φιλοσόφους, ἀλλὰ εὐήθη γε
[3, 47]	ὑπὲρ δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ	ἐκαινούργει,	ὑπὲρ τούτων διέφθειρε καὶ τὴν
[3, 9]	ἂν συμμίξειεν. ὁ γὰρ ἀνέραστος	φεύγει	καὶ ἀποδιδράσκει τὸν ἐρωτικόν, ἅτε
[3, 23]	τὰ ἄλλα αὐτοῦ. τί γὰρ	δεῖ	νῦν στενοχωρίᾳ λόγου περιλαμβάνειν τοσαύτην
[3, 36]	~Ἀριστοτέλης ὅτε ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας	δέει	τῆς κρίσεως, πρὸς τὸν ἐρόμενον
[3, 45]	δεῖν τὸ ἅρμα. ἐκεῖνον οὖν	δέει	τοῦ χρησμοῦ λόγος ἔχει μηδέποτε
[3, 1]	αὐτὸν τὸν πάγον ἀνατρέχει καὶ	ἐπισκιάζει	τὴν πέτραν· καὶ ἐκείνη μὲν
[3, 1]	πολὺς καὶ εὖ μάλα λάσιος	ἐνακμάζει	καὶ τέθηλε καὶ δίκην τῶν
[3, 21]	πάτρια σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως.	~Ἐπανῄει	ποτὲ ἐκ διδασκαλείου παῖς ἔτι
[3, 18]	εἰρήνῃ τε διάγειν καὶ πλούτῳ	βαθεῖ,	καὶ λαμβάνειν τοὺς καρποὺς ἐκ
[3, 18]	δύο δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε	μεγέθει	μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι·
[3, 18]	περαιτέρω. τὸ δὲ ἔτι θαυμασιώτερον	προσετίθει.	μέροπάς τινας οὕτω καλουμένους ἀνθρώπους
[3, 14]	ὅταν λέγῃ μεθύσους τοὺς ἐμπόρους	ποιεῖ	τὸ Βυζάντιον· ὅλην ἐπίνομεν τὴν
[3, 1]	τὸ μὲν μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα	διήκει	σταδίους, τό γε μὴν πλάτος
[3, 18]	πεπιστεύσθω· ἐμοὶ δὲ δεινὸς εἶναι	δοκεῖ	μυθολόγος καὶ ἐν τούτοις καὶ
[3, 43]	κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ δὲ ὕστερον αἷμα	ἐδόκει	ἐν τῷ τῆς Ἥρας νεῷ
[3, 26]	ἀπαραίτητος, τά γε μὴν ἄλλα	ἐδόκει	φιλόπατρις εἶναι καὶ σώφρων, καὶ
[3, 26]	γενέσθαι, ὡς δ´ οὐκ ἐπείσθη,	ἐπολιόρκει	τὴν πόλιν Κροῖσος. ἐπεὶ δέ
[3, 9]	ὁ γὰρ ἀνέραστος φεύγει καὶ	ἀποδιδράσκει	τὸν ἐρωτικόν, ἅτε βέβηλος καὶ
[3, 36]	ἐν αὐτῇ ὄγχνη ἐπ´ ὄγχνῃ	γηράσκει,	σῦκον δ´ ἐπὶ σύκῳ, τοὺς
[3, 43]	πουλὺς ἀποστάζων ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ	ἐρύκει.	οὔ σε θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα
[3, 32]	κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα σὺν	μέλει	καὶ ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα,
[3, 3]	κἀκεῖνος ἀπέθετο μὲν τὸν στέφανον,	διετέλει	δὲ θύων. ἐπεὶ δὲ ὁ
[3, 19]	ἰσχυρῶς ἐπέπληξε παραχωρήσαντι τοῦ περιπάτου	Ἀριστοτέλει,	αὐτός τε ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ
[3, 21]	τι καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ	Θεμιστοκλεῖ	καὶ ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε ἑάλω
[3, 21]	Πεισιστράτου ὁ παιδαγωγὸς ἔφη τῷ	Θεμιστοκλεῖ	μικρὸν ἐκχωρῆσαι τῆς ὁδοῦ προσάγοντος
[3, 18]	ἐάν τις αὐτῶν ἀπογεύσηται, τοσοῦτον	ἐκβάλλει	δακρύων, ὥστε κατατήκεσθαι πάντα τὸν
[3, 14]	τοῖς ξένοις τοῖς ἐνεπιδημοῦσι τῇ	πόλει	ἀπομισθώσαντας αὐτά, καὶ οὐ μόνον
[3, 26]	τῆς οὐσίας τὸ πλεῖστον τῇ	πόλει	παρακαταθέμενος καὶ ἕνα τῶν συνήθων
[3, 18]	εἴ του ἤρα καὶ αὐτοῦ	λαμβάνει	λήθην, καὶ γίνεται κατὰ βραχὺ
[3, 18]	ἡλικίας καὶ τὰς ἤδη διελθούσας	ἀναλαμβάνει	ὀπίσω. τὸ μὲν γὰρ γῆρας
[3, 19]	ἀφίκετο ἐκ τῆς ἀποδημίας, καὶ	καταλαμβάνει	τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ κατέλιπε
[3, 1]	τὴν πέτραν· καὶ ἐκείνη μὲν	ὑπολανθάνει,	ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον πᾶν,
[3, 29]	τραγῳδίας ἀρὰς αὐτὸς ἐκπληροῖ καὶ	ὑπομένει·	εἶναι γὰρ πλάνης ἄοικος πατρίδος
[3, 43]	καὶ πῆμα δόμοις ἐπὶ πήματι	βαίνει.	ἡ δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε·
[3, 19]	ὁ δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη	ἐγεγόνει,	καὶ ὁμοῦ τι διὰ τὴν
[3, 26]	κίοσι τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος νεώ,	οἱονεὶ	τὴν πόλιν ἀνάθημα ἐῶντας εἶναι
[3, 29]	καὶ ὅμως ἐπὶ τούτοις μέγα	ἐφρόνει	οὐδὲν ἧττον ἢ Ἀλέξανδρος ἐπὶ
[3, 7]	τῆς ἐκ τῶν πολλῶν κακοφημίας	ὑπερφρονεῖ,	θεασάμενός τινας καθεζομένους ἐν ἰατρείῳ
[3, 17]	θάνατον, ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς τριάκοντα	ἐκοινώνει	τῶν ἀσεβημάτων. ἔνθα δὲ ἐχρῆν
[3, 26]	ταῦτα οὕτως ἔχειν ἐκεῖνα δήπου.	ἐπεὶ	γὰρ Κροῖσος ὁ πρὸς μητρὸς
[3, 47]	τὰ μὲν πρῶτα ἐπῄνουν Ἀθηναῖοι·	ἐπεὶ	δὲ ἔδοξεν ἁμαρτεῖν ἃ ἔδοξεν,
[3, 47]	οὐδὲν ἀδικήσας τοὺς Ἀθηναίους ἔμβραχυ·	ἐπεὶ	δὲ ἔδοξεν Ἀντιπάτρῳ τὸν Πειραιᾶ
[3, 19]	μάλιστα δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς.	ἐπεὶ	δὲ ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό
[3, 3]	τὸν στέφανον, διετέλει δὲ θύων.	ἐπεὶ	δὲ ὁ ἄγγελος προσέθηκε τῷ
[3, 26]	ἐπείσθη, ἐπολιόρκει τὴν πόλιν Κροῖσος.	ἐπεὶ	δέ τις τῶν πύργων ἀνετράπη
[3, 18]	τὴν φύσιν, ἀνθρώπου δὲ κρείττων,	ἐπεὶ	καὶ ἀθάνατος ἦν. πολλὰ μὲν
[3, 17]	Ἀντίγονον ἐπαίδευσε, καὶ τὸ Ἀριστοτέλους,	ἐπεὶ	καὶ αὐτὸς σὺν Ἀλεξάνδρῳ τῷ
[3, 18]	χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον δὲ τοῦτο,	ἐπεὶ	τά γε πολλὰ ἐν τοῖς
[3, 5]	γε μήν φασι τὸν δεύτερον	ἐπεί	τινες τὸν υἱὸν αὐτῷ ἐκ
[3, 10]	ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ σεμνοὶ ὦσιν·	ἐπεί	τοι Λακωνικὸς καὶ οὗτος νόμος,
[3, 8]	καὶ τῶν ἄλλων προῃροῦντο. ἀλλ´	ἐπεὶ	τοῖς πυρριχισταῖς ἔν τινι τραγῳδίᾳ
[3, 12]	ἐν Λακεδαίμονι καλοὶ οὐδὲ ἀλαζόνες,	ἐπεὶ	τοὐναντίον ἢ παρὰ τοῖς ἄλλοις
[3, 14]	στρατηγὸς αὐτῶν ἐν πολιορκίᾳ ἰσχυρᾷ,	ἐπεὶ	τῶν πολεμίων τοῖς τείχεσι προσβαλόντων
[3, 19]	ὁμοῦ τι διὰ τὴν ἡλικίαν	ἐπελελοίπει	τὰ τῆς μνήμης αὐτόν. ἐπιθέμενος
[3, 1]	ἀμπέλων κατὰ τῶν ὑψηλῶν δένδρων	ἀνέρπει	καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ δὲ
[3, 9]	ἕνα φησὶν Ὅμηρος ὅμοια τῷ	Ἄρει	μαίνεσθαι, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε ἐξ
[3, 43]	ἣ δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν	Συβάρει	κιθαρῳδοῦ ᾄδοντος ἐν τῇ ἀγωνίᾳ,
[3, 35]	Ἀκαδημείᾳ μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι·	ὕβρει	γὰρ καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ
[3, 1]	ἔρχονται, ἣ καλεῖται μὲν Πυθιάς,	φέρει	δὲ διὰ Θετταλίας καὶ Πελασγίας
[3, 16]	λυπῶν τὰ μέγιστα καὶ ἀδικῶν	ᾕρει	τὰς πόλεις μηχανὰς προσάγων καὶ
[3, 19]	πρόσωπον, καὶ ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος	κατηγόρει	καὶ αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ.
[3, 1]	τῇ δὲ καὶ μεῖζον ὀλίγῳ.	διαρρεῖ	δὲ μέσου αὐτοῦ ὁ καλούμενος
[3, 35]	οὐχ ἥκιστα. ~Λόγος δέ τις	διαρρεῖ	καὶ οὗτος Ἀττικός, ὃς λέγει
[3, 45]	ἅρμα. διπλοῦς οὖν ἐπὶ τούτοις	διαρρεῖ	λόγος. ὃ μὲν γάρ φησι
[3, 1]	δὲ καὶ κρῆναι συχναί, καὶ	ἐπιρρεῖ	νάματα ὑδάτων ψυχρῶν καὶ πιεῖν
[3, 9]	ὅσον αὐτῷ καὶ ἡ ψυχὴ	χωρεῖ	καὶ τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει·
[3, 18]	ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων ἡλικίαν	ἀναχωρεῖ,	εἶτα παῖς γίνεται, εἶτα βρέφος,
[3, 19]	ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ	ὑποδέσει,	καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο καὶ
[3, 17]	Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε. τίς δὲ	ἀντιφήσει	καὶ Περικλέα τὸν Ξανθίππου φιλόσοφον
[3, 32]	ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα, καὶ τί	διοίσει‘	ἔφη ἐὰν ταύτην κρούσω; ἑτέραν
[3, 19]	δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν οὐ	νοσεῖ,	ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι
[3, 19]	ὁ Φωκεὺς καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι.	ἐνόσει	δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος, καὶ
[3, 22]	δι´ αἰδοῦς ἄγοντας καὶ οἱ	φύσει	πολέμιοι ἥμεροι γίνονται. ~Καλὰ μὲν
[3, 18]	καὶ παμπόλλων ἐθνῶν μία πόλις	κρατεῖ	αὕτη. εἰσὶ δὲ οἱ οἰκήτορες
[3, 19]	ἀποδημίας δὲ γενομένης ποτὲ τῷ	Ξενοκράτει	ἐς τὴν πατρίδα, ἐπέθετο τῷ
[3, 32]	τινα σὺν μέλει καὶ ἣν	ἀπῄτει	τὰ κιθαρίσματα, καὶ τί διοίσει‘
[3, 18]	γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν ἀκμὴν	ὑποστρέφει,	εἶτα ἐπὶ τὴν τῶν μειρακίων
[3, 19]	ἐν τῷ κήπῳ τῷ ἑαυτοῦ	φιλοσοφεῖ.	ὁ δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα
[3, 9]	χωρεῖ καὶ τὸ σῶμα ῥώμης	ἔχει·	δέδοικε δὲ τὸν ἕτερον, ἅτε
[3, 45]	οὖν δέει τοῦ χρησμοῦ λόγος	ἔχει	μηδέποτε ἀναβῆναι ἅρμα. διπλοῦς οὖν
[3, 1]	Πηνειὸν ἐκεῖνοι μέγαν. διατριβὰς δ´	ἔχει	ποικίλας καὶ παντοδαπὰς ὁ τόπος
[3, 14]	ὄντας ἐνοικεῖν τοῖς καπηλείοις λόγος	ἔχει,	τῶν οἰκιῶν τῶν ἰδίων καὶ
[3, 1]	σμίλαξ πρὸς αὐτὸν τὸν πάγον	ἀνατρέχει	καὶ ἐπισκιάζει τὴν πέτραν· καὶ
[3, 6]	οὐ δέομαι πόλεως, ἣν Ἀλέξανδρος	κατασκάψει	ἄλλος. ~Δημοχάρης ὁ τοῦ Δημοσθένους
[3, 44]	ἐβοήθεις. οὔ σε θεμιστεύσω· περικαλλέος	ἔξιθι	νηοῦ· τῷ ἑτέρῳ δὲ ἔκτεινας
[3, 17]	τὸν τῆς ἡσυχίας ἔρωτα κἂν	ἁρπάσαιμι	ἐπιδραμών. ~Περιηγεῖταί τινα Θεόπομπος συνουσίαν
[3, 9]	μὴ ὑπομένοι ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´	ἑνὶ	τεταγμένος θεῷ, ἀλλ´ οὐχ ὑπὸ
[3, 34]	Ῥωμαίοις νόμος ἦν μὴ ἐξεῖναί	τινι	ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται μήτε
[3, 8]	ἀλλ´ ἐπεὶ τοῖς πυρριχισταῖς ἔν	τινι	τραγῳδίᾳ ἐπιτήδεια μέλη καὶ πολεμικὰ
[3, 10]	τοῖς δύο. ~Περὶ τῶν ἐν	Λακεδαίμονι	ἐφόρων πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα
[3, 12]	πρὸς τοὺς ἐραστὰς οἱ ἐν	Λακεδαίμονι	καλοὶ οὐδὲ ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον
[3, 42]	Κιθαιρῶνος, οὐ μεῖον τοῦ ἐν	Κιθαιρῶνι·	τὸν γὰρ τῆς Λευκίππης παῖδα
[3, 19]	δὲ ἐκείρετο καὶ ταύτην ἀήθη	Πλάτωνι,	καὶ δακτυλίους δὲ πολλοὺς φορῶν
[3, 19]	ἀποδοῦναι τὸ σύνηθες χωρίον τῷ	Πλάτωνι.	~Λυσάνδρῳ τῷ Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν
[3, 19]	ἐς τὴν πατρίδα, ἐπέθετο τῷ	Πλάτωνι	ὁ Ἀριστοτέλης, χορόν τινα τῶν
[3, 19]	ταῦτα ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν τῷ	Πλάτωνι.	ὁ δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη
[3, 41]	οἰναρίδων δάση. ~Ὅτι τὸ πολυκαρπεῖν	οἱ	ἀρχαῖοι ὠνόμαζον φλύειν. ἐντεῦθεν τὸν
[3, 22]	~Ὅτε ἑάλω τὸ Ἴλιον, οἰκτείραντες	οἱ	Ἀχαιοὶ τὰς τῶν ἁλισκομένων τύχας
[3, 9]	τοσοῦτον, ὅσον ἐνθουσιᾶν αὐτοὺς ἅπαξ·	οἱ	δὲ Ἔρωτος βάκχοι πολεμοῦντες καὶ
[3, 18]	θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν αὐτοῖς.	οἱ	δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί
[3, 1]	καὶ νῦν δι´ ἔτους ἐνάτου	οἱ	Δελφοὶ παῖδας εὐγενεῖς πέμπουσι καὶ
[3, 22]	ἐπὶ τῇ τοῦ ἀνδρὸς εὐσεβείᾳ	οἱ	Ἕλληνες καὶ δεύτερον αὐτῷ κτῆμα
[3, 12]	εἰσι θρυπτικοὶ πρὸς τοὺς ἐραστὰς	οἱ	ἐν Λακεδαίμονι καλοὶ οὐδὲ ἀλαζόνες,
[3, 20]	τῷ Σπαρτιάτῃ ἐς Ἰωνίαν ἀφικομένῳ	οἱ	κατὰ τὴν Ἰωνίαν ξένοι πολλὰ
[3, 1]	Πηνειός. ἐς τοῦτον δὲ καὶ	οἱ	λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται
[3, 19]	συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου καὶ	οἱ	μάλιστα δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς.
[3, 9]	Ἄρεος ἀλλ´ ἐξ Ἔρωτος μανέντα.	οἱ	μὲν γὰρ ἐκ τοῦ ἑτέρου
[3, 1]	ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα	οἱ	μουσικοί, καὶ ἑστιῶσιν εὖ μάλα
[3, 18]	πόλις κρατεῖ αὕτη. εἰσὶ δὲ	οἱ	οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους διακοσίων μυριάδων.
[3, 37]	ἑαυτὸν κίνδυνον. ~Νόμος ἐστὶ Κείων,	οἱ	πάνυ παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες, ὥσπερ
[3, 11]	ὧν ἐκεῖνοι πράττουσι κελεύοντες εἶναι.	~Οἱ	περιπατητικοί φασι μεθ´ ἡμέραν θητεύουσαν
[3, 40]	δὲ καὶ κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι	οἱ	συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι ἦσαν οἱ
[3, 17]	συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν καὶ	οἱ	σὺν αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης δὲ
[3, 25]	~Ὁ Λεωνίδης ὁ Λακεδαιμόνιος καὶ	οἱ	σὺν αὐτῷ τριακόσιοι τὸν μαντευόμενον
[3, 23]	ζημιοῖ διὰ τὸν οἶνον, ἢ	οἱ	ταῦτα ἀναγράψαντες ψεύδονται. ἔξεστι δὲ
[3, 2]	τοὺς ἑταίρους προσελθὼν ἔφη τεθνηκέναι	οἱ	τοὺς δύο παῖδας οὕσπερ οὖν
[3, 40]	οἱ συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι ἦσαν	οἱ	ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι ὀνομαζόμενοι. ἔσχον
[3, 22]	γειναμένους δι´ αἰδοῦς ἄγοντας καὶ	οἱ	φύσει πολέμιοι ἥμεροι γίνονται. ~Καλὰ
[3, 43]	ἐς τὸν τῆς Ἥρας βωμόν·	οἳ	δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ
[3, 1]	καὶ ἀρχιθέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν.	οἳ	δὲ παραγενόμενοι καὶ μεγαλοπρεπῶς θύσαντες
[3, 1]	οὐδὲν ἧττον ἤπερ οὖν ἐκεῖνοι,	οἳ	τοὺς ἐξ Ὑπερβορέων τὰ ἱερὰ
[3, 1]	δὲ καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν	αἰδοῖ	καὶ τιμῇ οὐδὲν ἧττον ἤπερ
[3, 23]	ἄλλης ἁπάσης Ἀσίας νενικημένης, καὶ	Ἰνδοὶ	δὲ καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι·
[3, 39]	Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας δεῖπνον εἶχον,	Ἰνδοὶ	καλάμους, Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ
[3, 1]	διαρκὴς ἡ περὶ τὸ κρεῖττον	ἐκθεοῖ	τὸν τόπον. ἐνταῦθά τοί φασι
[3, 17]	αὐτὸ τοῦτο μόνον τὴν διάνοιαν	ἀγαθοὶ	γενόμενοι ἐφ´ ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν
[3, 18]	καὶ τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν	ἐνταυθοῖ	διπλασίονας τὸ μέγεθος, καὶ χρόνον
[3, 18]	ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ	δίκαιοι,	ὡς μηδὲ τοὺς θεοὺς πολλάκις
[3, 39]	βαλάνους Ἀρκάδες, Ἀργεῖοι δ´ ἀπίους,	Ἀθηναῖοι	δὲ σῦκα, Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας
[3, 47]	~Τιμόθεον τὰ μὲν πρῶτα ἐπῄνουν	Ἀθηναῖοι·	ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν ἁμαρτεῖν ἃ
[3, 47]	ἔδοξεν Ἀντιπάτρῳ τὸν Πειραιᾶ προδιδόναι,	Ἀθηναῖοι	κατέγνωσαν αὐτοῦ θάνατον.
[3, 17]	βουλήν, ὡς εἰπεῖν αὐτοὺς ἔπεμψαν	Ἀθηναῖοι	πρεσβεύοντας οὐ τοὺς πείσοντας ἀλλὰ
[3, 38]	τε δοῦναι καὶ λαβεῖν εὗρον	Ἀθηναῖοι	πρῶτοι. καὶ ἀγῶνα τὸν διὰ
[3, 8]	διὰ τούτου τοῦ ὀνόματος. ~Φρύνιχον	Ἀθηναῖοι	στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς
[3, 22]	ἑάλω τὸ Ἴλιον, οἰκτείραντες οἱ	Ἀχαιοὶ	τὰς τῶν ἁλισκομένων τύχας καὶ
[3, 41]	δάση. ~Ὅτι τὸ πολυκαρπεῖν οἱ	ἀρχαῖοι	ὠνόμαζον φλύειν. ἐντεῦθεν τὸν Διόνυσον
[3, 39]	πρῶτος Ἐριχθόνιος. ~Ὅτι βαλάνους Ἀρκάδες,	Ἀργεῖοι	δ´ ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ σῦκα,
[3, 15]	ὅλην ἐπίνομεν τὴν νύκτα. ~Καὶ	Ἀργεῖοι	δὲ καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται καὶ
[3, 39]	δ´ ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ σῦκα,	Τιρύνθιοι	δὲ ἀχράδας δεῖπνον εἶχον, Ἰνδοὶ
[3, 15]	νύκτα. ~Καὶ Ἀργεῖοι δὲ καὶ	Τιρύνθιοι	κεκωμῴδηνται καὶ οὗτοι ἀκρατέστερον τῷ
[3, 22]	αἰδοῦς ἄγοντας καὶ οἱ φύσει	πολέμιοι	ἥμεροι γίνονται. ~Καλὰ μὲν οὖν
[3, 23]	τοσαύτας τοῦ μηνὸς ἡμέρας ἑαυτὸν	ζημιοῖ	διὰ τὸν οἶνον, ἢ οἱ
[3, 19]	ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ καὶ	ἄξιοι	λόγου καὶ οἱ μάλιστα δοκοῦντες
[3, 15]	δὲ ταύτην τὴν αἰτίαν οὐδὲ	Ἰλλυριοί,	ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι κἀκεῖνο
[3, 25]	Λακεδαιμόνιος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ	τριακόσιοι	τὸν μαντευόμενον αὐτοῖς θάνατον εἵλοντο
[3, 14]	καὶ πρὸς πολέμους ἀλλοτριώτατα διάκεινται	Βυζάντιοι.	διὰ ταῦτά τοι καὶ Λεωνίδης
[3, 1]	ἄλλῃ διεσπαρμένοι, καὶ μάλιστα οἱ	μουσικοί,	καὶ ἑστιῶσιν εὖ μάλα τὰς
[3, 11]	ἐκεῖνοι πράττουσι κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ	περιπατητικοί	φασι μεθ´ ἡμέραν θητεύουσαν τὴν
[3, 12]	ὧν τὰ ἐνύπνια. ~Οὔκ εἰσι	θρυπτικοὶ	πρὸς τοὺς ἐραστὰς οἱ ἐν
[3, 44]	καὶ ἡ πόλις αὐτῶν ἠφανίσθη.	~Νεανίσκοι	τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι θεωροὶ
[3, 12]	τοὺς ἐραστὰς οἱ ἐν Λακεδαίμονι	καλοὶ	οὐδὲ ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον ἢ
[3, 42]	ἄφνω δὲ κιττοί τε καὶ	ἄμπελοι	τοὺς ἱστοὺς περιεῖρπον, καὶ τοῖς
[3, 1]	δὲ ὁ περίοικος λεὼς συνίασιν	ἄλλοι	ἄλλοις, καὶ θύουσι καὶ συνουσίας
[3, 19]	Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς καὶ	ἄλλοι	τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε ὁ
[3, 40]	ἐσθὴς δ´ ἦν τοῖς Σιληνοῖς	ἀμφίμαλλοι	χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ στολὴ
[3, 1]	τοῦτον δὲ καὶ οἱ λοιποὶ	ποταμοὶ	συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ
[3, 18]	πιστὸς ὁ Χῖος λέγων, πεπιστεύσθω·	ἐμοὶ	δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ μυθολόγος
[3, 1]	τῶν ἐν Θετταλίᾳ Τεμπῶν καὶ	ἐμοὶ	νῦν τοσαῦτα εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις
[3, 39]	ἀχράδας δεῖπνον εἶχον, Ἰνδοὶ καλάμους,	Καρμανοὶ	φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται καὶ
[3, 25]	τῆς Ἑλλάδος εὖ καὶ καλῶς	ἀγωνισάμενοι	τέλους ἔτυχον εὐκλεοῦς, καὶ δόξαν
[3, 37]	τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες καὶ	στεφανωσάμενοι	πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν
[3, 43]	Κροτωνιάταις γὰρ ἐναντία τὰ ὅπλα	θέμενοι	ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο, καὶ
[3, 28]	τοῦ δὲ εἰπόντος ἀλλ´ οὐδαμοῦ	γεγραμμένοι	εἰσίν‘ ἐπὶ τούτοις οὖν‘ εἶπε
[3, 9]	ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε ἐξ ἑνὸς	περιειλημμένοι	δαίμονος εὖ καὶ καλῶς ἀγωνίζονται
[3, 9]	ἐκ τοῦ ἑτέρου τῶν θεῶν	κατειλημμένοι,	ὧν ἕνα φησὶν Ὅμηρος ὅμοια
[3, 18]	βίον γελῶντες εὖ μάλα καὶ	ἡδόμενοι.	οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι,
[3, 40]	ἦσαν οἱ ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι	ὀνομαζόμενοι.	ἔσχον δὲ τὸ ὄνομα ἐκ
[3, 23]	Ἰνδοὶ δὲ καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ	πειθόμενοι·	καλὸν δὲ καὶ τὸ πρὸς
[3, 18]	πολέμοις ἢ λίθοις ἢ ξύλοις	παιόμενοι·	ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ
[3, 44]	ἠφανίσθη. ~Νεανίσκοι τρεῖς ἐς Δελφοὺς	ἀφικόμενοι	θεωροὶ συμπολῖται κακούργοις περιτυγχάνουσιν. ὁ
[3, 17]	τοῦτο μόνον τὴν διάνοιαν ἀγαθοὶ	γενόμενοι	ἐφ´ ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν γὰρ
[3, 1]	ἕνα σφῶν αὐτῶν. οἳ δὲ	παραγενόμενοι	καὶ μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν τοῖς
[3, 9]	αἰτιάσαιτο ἄν τις εἰ μὴ	ὑπομένοι	ὁπλίτης ἀνταγωνίσασθαι ὑφ´ ἑνὶ τεταγμένος
[3, 1]	δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ	διεσπαρμένοι,	καὶ μάλιστα οἱ μουσικοί, καὶ
[3, 20]	ἀφικομένῳ οἱ κατὰ τὴν Ἰωνίαν	ξένοι	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν
[3, 40]	Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι.	Σιληνοὶ	δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν
[3, 9]	ὅμοια τῷ Ἄρει μαίνεσθαι, ἀλλ´	ἐκεῖνοί	γε ἐξ ἑνὸς περιειλημμένοι δαίμονος
[3, 15]	τὴν αἰτίαν οὐδὲ Ἰλλυριοί, ἀλλ´	ἐκεῖνοί	γε προσειλήφασι κἀκεῖνο τὸ ἐπίκλημα,
[3, 14]	τῶν πολεμίων τοῖς τείχεσι προσβαλόντων	ἐκεῖνοί	γε τὰς φρουρὰς ἐκλιπόντες διημέρευον
[3, 1]	αὐτῷ, καὶ ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν	ἐκεῖνοι	μέγαν. διατριβὰς δ´ ἔχει ποικίλας
[3, 1]	τιμῇ οὐδὲν ἧττον ἤπερ οὖν	ἐκεῖνοι,	οἳ τοὺς ἐξ Ὑπερβορέων τὰ
[3, 10]	ἐπιγνώμονας αὐτοὺς καὶ ἐξεταστὰς ὧν	ἐκεῖνοι	πράττουσι κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ περιπατητικοί
[3, 17]	γε ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίκοντο	ἐκεῖνοι	ὑπὲρ τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες, καὶ
[3, 10]	εὔνοια ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν αὐτοὶ	σεμνοὶ	ὦσιν· ἐπεί τοι Λακωνικὸς καὶ
[3, 43]	οὐδὲ παραιτητόν, οὐδ´ εἰ Διὸς	ἔγγονοι	εἶεν· ἀλλ´ αὐτῶν κεφαλῇσι καὶ
[3, 19]	σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα	συχνοὶ	καὶ ἄξιοι λόγου καὶ οἱ
[3, 1]	ἐς τοῦτον δὲ καὶ οἱ	λοιποὶ	ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ
[3, 22]	ἄγοντας καὶ οἱ φύσει πολέμιοι	ἥμεροι	γίνονται. ~Καλὰ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου
[3, 29]	ἐκ τῆς τραγῳδίας ἀρὰς αὐτὸς	ἐκπληροῖ	καὶ ὑπομένει· εἶναι γὰρ πλάνης
[3, 42]	ἐς ἄλλας χώρας τῆς Ἑλλάδος,	παράφοροι	οὖσαι ὑπὸ τῆς νόσου. ἀκούω
[3, 40]	ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι.	Σάτυροι	δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ
[3, 40]	Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ συγχορευταὶ Διονύσου	Σάτυροι	ἦσαν οἱ ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι
[3, 40]	Σάτυροι ἦσαν οἱ ὑπ´ ἐνίων	Τίτυροι	ὀνομαζόμενοι. ἔσχον δὲ τὸ ὄνομα
[3, 44]	~Νεανίσκοι τρεῖς ἐς Δελφοὺς ἀφικόμενοι	θεωροὶ	συμπολῖται κακούργοις περιτυγχάνουσιν. ὁ οὖν
[3, 18]	(ἦ δ´ ὃς) ὑγιεῖς καὶ	ἄνοσοι,	καὶ καταστρέφουσι τὸν ἑαυτῶν βίον
[3, 14]	ἀλλοτριώτατα διάκεινται Βυζάντιοι. διὰ ταῦτά	τοι	καὶ Λεωνίδης ὁ στρατηγὸς αὐτῶν
[3, 42]	τὴν λατρείαν τοῦ δαίμονος. ἐνταῦθά	τοι	καὶ πάθος εἰργάσαντο ἔξω Κιθαιρῶνος,
[3, 10]	ὅταν αὐτοὶ σεμνοὶ ὦσιν· ἐπεί	τοι	Λακωνικὸς καὶ οὗτος νόμος, ὅταν
[3, 1]	κρεῖττον ἐκθεοῖ τὸν τόπον. ἐνταῦθά	τοί	φασι παῖδες Θετταλῶν καὶ τὸν
[3, 43]	βαῖν´ ἀπ´ ἐμῶν τριπόδων, ἔτι	τοι	φόνος ἀμφὶ χέρεσσι πουλὺς ἀποστάζων
[3, 15]	καὶ διατεθρύληται, ὡς εἰσὶ πιεῖν	δεινότατοι.	οὐ διαπεφεύγασι δὲ ταύτην τὴν
[3, 43]	γὰρ ἐναντία τὰ ὅπλα θέμενοι	ἀνάστατοι	ὑπ´ ἐκείνων ἐγένοντο, καὶ ἡ
[3, 18]	οἱ δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως	μαχιμώτατοί	τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ
[3, 3]	ἐκεῖνον τὸν λέγοντα ὅτι νικῶν	μέντοι	τέθνηκε, πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο
[3, 37]	ἔργα τὰ τῇ πατρίδι λυσιτελοῦντα	ἄχρηστοί	εἰσιν, ὑποληρούσης ἤδη τι αὐτοῖς
[3, 42]	εὖ μάλα φιλοτίμως· ἄφνω δὲ	κιττοί	τε καὶ ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς
[3, 12]	τὰ ἐκ τούτων καταμαθεῖν ἐστιν.	αὐτοὶ	γοῦν δέονται τῶν ἐραστῶν εἰσπνεῖν
[3, 18]	πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ	αὐτοὶ	καὶ γίνονται μεθ´ ὅπλων, καὶ
[3, 10]	παιδικὰ εὔνοια ἀρετὰς ἐνεργάσασθαι, ὅταν	αὐτοὶ	σεμνοὶ ὦσιν· ἐπεί τοι Λακωνικὸς
[3, 15]	δὲ καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται καὶ	οὗτοι	ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ προσιόντες. τό
[3, 23]	νενικημένης, καὶ Ἰνδοὶ δὲ καὶ	οὗτοι	Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν δὲ καὶ
[3, 1]	Δωριέων καὶ Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων.	οὗτοι	δὲ καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν
[3, 19]	τε ὁ Φωκεὺς καὶ ἄλλοι	τοιοῦτοι.	ἐνόσει δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος,
[3, 38]	ἀγῶνα τὸν διὰ τῶν σωμάτων	πρῶτοι	ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο καὶ ἠλείψαντο.
[3, 38]	δοῦναι καὶ λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι	πρῶτοι.	καὶ ἀγῶνα τὸν διὰ τῶν
[3, 18]	ἢ λίθοις ἢ ξύλοις παιόμενοι·	ἄτρωτοι	γάρ εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ
[3, 1]	νῦν δι´ ἔτους ἐνάτου οἱ	Δελφοὶ	παῖδας εὐγενεῖς πέμπουσι καὶ ἀρχιθέωρον
[3, 17]	Ἀθηναίων ἀκούειν. ~Ἐπολιτεύσαντο οὖν καὶ	φιλόσοφοι,	μηδ´ αὐτὸ τοῦτο μόνον τὴν
[3, 9]	αὐτοὺς ἅπαξ· οἱ δὲ Ἔρωτος	βάκχοι	πολεμοῦντες καὶ ὑπὸ τῆς Ἄρεος
[3, 23]	~Καλὰ μὲν οὖν Ἀλεξάνδρου τὰ	ἐπὶ	Γρανίκῳ καὶ τὰ ἐπὶ Ἰσσῷ
[3, 23]	καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ δὲ	ἐπὶ	δέκα τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ
[3, 17]	ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν. ἐστρατεύσατο γοῦν	ἐπὶ	Δήλιον, καὶ ἐς Ἀμφίπολιν καὶ
[3, 23]	τὰ ἐπὶ Γρανίκῳ καὶ τὰ	ἐπὶ	Ἰσσῷ καὶ ἡ πρὸς Ἀρβήλοις
[3, 42]	ἡ τῆς Κύπρου βασιλὶς εἰργάσατο,	ἐπὶ	μέρους δὲ τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν
[3, 37]	πάνυ παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες, ὥσπερ	ἐπὶ	ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ ἐπί
[3, 43]	τέκεσσιν εἱλεῖται, καὶ πῆμα δόμοις	ἐπὶ	πήματι βαίνει. ἡ δὲ δίκη
[3, 1]	τῶν ἐξηρτημένων κλάδων τίκτεται, ὡς	ἐπὶ	πλεῖστον τῆς ἡμέρας αὐτὴν προήκουσαν
[3, 17]	τοῦτο ἐς γόνυ πεσοῦσαν ἀλλ´	ἐπὶ	στόμα ἀνέστησεν αὖθις. Δημήτριος δὲ
[3, 27]	ὑπὸ πενίας φασὶ καταπονούμενος ἔμελλεν	ἐπὶ	στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ
[3, 36]	ἐπ´ ὄγχνῃ γηράσκει, σῦκον δ´	ἐπὶ	σύκῳ, τοὺς συκοφάντας λέγων. καὶ
[3, 42]	ἀρξάμεναι αἱ Μινυάδες, εἶτα ἐντεῦθεν	ἐπὶ	τὰς ἐξ ἀρχῆς ᾖξαν μαινάδας·
[3, 1]	χωρίον, οὗ τὸ μὲν μῆκος	ἐπὶ	τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό γε
[3, 32]	τῷ μέλλοντι βασιλεύσειν ἀλλὰ τῷ	ἐπὶ	τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε δὲ
[3, 28]	τῷ πλούτῳ καὶ μέγα φρονοῦντα	ἐπὶ	τῇ περιουσίᾳ καὶ ἔ τι
[3, 29]	ἐφρόνει οὐδὲν ἧττον ἢ Ἀλέξανδρος	ἐπὶ	τῇ τῆς οἰκουμένης ἀρχῇ, ὅτε
[3, 22]	ὑπεριδὼν τῶν ἄλλων. ἡσθέντες οὖν	ἐπὶ	τῇ τοῦ ἀνδρὸς εὐσεβείᾳ οἱ
[3, 18]	τὸ μὲν γὰρ γῆρας ἀπορρίψας	ἐπὶ	τὴν ἀκμὴν ὑποστρέφει, εἶτα ἐπὶ
[3, 18]	ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ὑποστρέφει, εἶτα	ἐπὶ	τὴν τῶν μειρακίων ἡλικίαν ἀναχωρεῖ,
[3, 45]	τὸν Φίλιππον διεχρήσατο, ἅρμα ἔχειν	ἐπὶ	τῆς λαβῆς διαγεγλυμμένον ἐλεφάντινον· ὁ
[3, 37]	ἐπὶ ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ	ἐπί	τινα ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες καὶ
[3, 28]	περιουσίᾳ καὶ ἔ τι πλέον	ἐπὶ	τοῖς ἀγροῖς, ἤγαγεν αὐτὸν ἔς
[3, 47]	διέφθειρε καὶ τὴν χάριν τὴν	ἐπὶ	τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα δὲ ἡ
[3, 45]	μηδέποτε ἀναβῆναι ἅρμα. διπλοῦς οὖν	ἐπὶ	τούτοις διαρρεῖ λόγος. ὃ μὲν
[3, 18]	παῖς γίνεται, εἶτα βρέφος, καὶ	ἐπὶ	τούτοις ἐξαναλώθη. καὶ ταῦτα εἴ
[3, 29]	βίον ἔχων ἐφήμερον. καὶ ὅμως	ἐπὶ	τούτοις μέγα ἐφρόνει οὐδὲν ἧττον
[3, 4]	τὸν βίον κατέστρεψεν. οὐδὲν οὖν	ἐπὶ	τούτοις μετεβάλετο ὁ Δίων, ἀλλ´
[3, 28]	εἰπόντος ἀλλ´ οὐδαμοῦ γεγραμμένοι εἰσίν‘	ἐπὶ	τούτοις οὖν‘ εἶπε μέγα φρονεῖς,
[3, 19]	δακτυλίους δὲ πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο	ἐπὶ	τούτῳ· καὶ μωκία δέ τις
[3, 22]	ὤμοις ἔφερεν. ὑπερεκλαγέντες οὖν καὶ	ἐπὶ	τούτῳ οὐχ ἥκιστα, πάντων αὐτῷ
[3, 28]	ὁ Σωκράτης τὸν Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον	ἐπὶ	τῷ πλούτῳ καὶ μέγα φρονοῦντα
[3, 14]	συνήθεσι διατριβαῖς, προσέταξε τὰ καπηλεῖα	ἐπὶ	τῶν τειχῶν διασκηνωθῆναι αὐτοῖς. καὶ
[3, 9]	μέλη τε καὶ ποιήματα. ~Ἐρῶντι	ἀνδρί	τις οὐκ ἐρῶν ἐπειγούσης τῆς
[3, 24]	καλῇ τῇ πανοπλίᾳ· τῷ γὰρ	ἀνδρὶ	τῷ γενναίῳ ταῦτα εἶναι τὰ
[3, 44]	οὖν ἡ Πυθία ἀνεῖλε τάδε	ἀνδρὶ	φίλῳ θνήσκοντι παρὼν πέλας οὐκ
[3, 47]	οὔτε ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς	περὶ	Σαλαμῖνα οὔτε ἐκ τῆς πρεσβείας
[3, 36]	δὶς ἐξαμαρτεῖν ἐς φιλοσοφίαν, τὸ	περὶ	Σωκράτην πάθος αἰνιττόμενος καὶ τὸν
[3, 42]	τοὺς ἱστοὺς εἶχον, καὶ ἐπονοῦντο	περὶ	τὴν Ἐργάνην εὖ μάλα φιλοτίμως·
[3, 31]	ἀπηλλάττετο. ~Νικίας ὁ ζωγράφος τοσαύτην	περὶ	τὸ γράφειν σπουδὴν εἶχεν, ὡς
[3, 1]	ἡ τιμὴ ἡ διαρκὴς ἡ	περὶ	τὸ κρεῖττον ἐκθεοῖ τὸν τόπον.
[3, 19]	μωκία δέ τις ἦν αὐτοῦ	περὶ	τὸ πρόσωπον, καὶ ἄκαιρος στωμυλία
[3, 19]	Πλάτων οὐδὲ τῇ κατασκευῇ τῇ	περὶ	τὸ σῶμα. καὶ γὰρ ἐσθῆτι
[3, 11]	λειτουργίας καὶ σφαιρωθεῖσαν ἐν τῷ	περὶ	τὸν θώρακα τόπῳ μαντικωτέραν γίνεσθαι,
[3, 42]	δὲ ὀργίζεται, καὶ αἳ μὲν	περὶ	τοὺς ἱστοὺς εἶχον, καὶ ἐπονοῦντο
[3, 11]	θεωρεῖν· νύκτωρ δὲ διαλυθεῖσαν τῆς	περὶ	τοῦτο λειτουργίας καὶ σφαιρωθεῖσαν ἐν
[3, 18]	μεμιγμένον θολερῷ. δύο δὲ ποταμοὺς	περὶ	τοῦτον τὸν τόπον ῥεῖν, καὶ
[3, 10]	ἀλλ´ οὐχ ὑπὸ τοῖς δύο.	~Περὶ	τῶν ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων πολλὰ
[3, 33]	ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν	πυρὶ	θείην, τοὺς αὐλοὺς αἰνιττόμενος, καὶ
[3, 15]	ὡς εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι. οὐ	διαπεφεύγασι	δὲ ταύτην τὴν αἰτίαν οὐδὲ
[3, 1]	μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν τοῖς Τέμπεσιν	ἀπίασι	πάλιν στεφάνους ἀπὸ τῆς αὐτῆς
[3, 18]	καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν	μυριάσι	χιλίαις ἀνθρώπων ἕως Ὑπερβορέων ἀφικέσθαι.
[3, 43]	οὐκ ἀλεείνας. τοῖς δὲ κακῶς	ῥέξασι	δίκης τέλος οὐχὶ χρονιστὸν οὐδὲ
[3, 6]	τὸ δὲ ἕτερον αὐτοῦ οὐ	πᾶσι	γνώριμον· ἔστι δὲ ἐκεῖνο. ἀπαλλαττόμενος
[3, 42]	μέρους δὲ τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν	φασι	γυμναὶ μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ
[3, 27]	Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος ὑπὸ πενίας	φασὶ	καταπονούμενος ἔμελλεν ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι·
[3, 11]	πράττουσι κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ περιπατητικοί	φασι	μεθ´ ἡμέραν θητεύουσαν τὴν ψυχὴν
[3, 1]	ἐκθεοῖ τὸν τόπον. ἐνταῦθά τοί	φασι	παῖδες Θετταλῶν καὶ τὸν Ἀπόλλωνα
[3, 23]	οὐκέτι καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός	φασι	πέμπτῃ ἔπινε παρὰ Μηδίῳ, εἶτα
[3, 5]	δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν γε μήν	φασι	τὸν δεύτερον ἐπεί τινες τὸν
[3, 26]	τὴν ἱκετηρίαν τῶν Ἐφεσίων γελάσαντά	φασι	τὸν Κροῖσον καὶ δεξάμενον πράως
[3, 45]	καθαρώτερος ἢ πάρος ἦσθα" ~Φιλίππῳ	φασὶ	χρηστήριον ἐκπεσεῖν ἐν Βοιωτοῖς ἐν
[3, 15]	οὐδὲ Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε	προσειλήφασι	κἀκεῖνο τὸ ἐπίκλημα, ὅτι ἐφεῖται
[3, 14]	φρουρὰς ἐκλιπόντες διημέρευον ἐν ταῖς	συνήθεσι	διατριβαῖς, προσέταξε τὰ καπηλεῖα ἐπὶ
[3, 14]	ἰσχυρᾷ, ἐπεὶ τῶν πολεμίων τοῖς	τείχεσι	προσβαλόντων ἐκεῖνοί γε τὰς φρουρὰς
[3, 43]	Διὸς ἔγγονοι εἶεν· ἀλλ´ αὐτῶν	κεφαλῇσι	καὶ ἐν σφετέροισι τέκεσσιν εἱλεῖται,
[3, 46]	πάντη Ἑλληνικός. ὃ μὴ κατέθου	φησί,	μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ μὲν
[3, 45]	διαρρεῖ λόγος. ὃ μὲν γάρ	φησι	τὸ τοῦ Παυσανίου ξίφος, ᾧ
[3, 18]	ἐθνῶν μία πόλις κρατεῖ αὕτη.	εἰσὶ	δὲ οἱ οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους
[3, 18]	καὶ ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως	εἰσὶ	δίκαιοι, ὡς μηδὲ τοὺς θεοὺς
[3, 12]	ἐξ ὧν τὰ ἐνύπνια. ~Οὔκ	εἰσι	θρυπτικοὶ πρὸς τοὺς ἐραστὰς οἱ
[3, 18]	τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ	εἰσι	καὶ αὐτοὶ καὶ γίνονται μεθ´
[3, 15]	διαβεβόηται ἤδη καὶ διατεθρύληται, ὡς	εἰσὶ	πιεῖν δεινότατοι. οὐ διαπεφεύγασι δὲ
[3, 18]	ἢ ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι γάρ	εἰσι	σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι καὶ
[3, 43]	Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης πρὸς	βωμοῖσι,	θεῶν τίσιν οὐκ ἀλεείνας. τοῖς
[3, 43]	ἀλλ´ αὐτῶν κεφαλῇσι καὶ ἐν	σφετέροισι	τέκεσσιν εἱλεῖται, καὶ πῆμα δόμοις
[3, 23]	Δαρεῖος ἡττημένος καὶ Πέρσαι δουλεύοντες	Μακεδόσι·	καλὰ δὲ καὶ τὰ τῆς
[3, 26]	τῶν τειχῶν θώμιγγας συνάψαι τοῖς	κίοσι	τοῦ τῆς Ἀρτέμιδος νεώ, οἱονεὶ
[3, 43]	τριπόδων, ἔτι τοι φόνος ἀμφὶ	χέρεσσι	πουλὺς ἀποστάζων ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ
[3, 40]	σιλλαίνειν· τὸν δὲ σίλλον ψόγον	λέγουσι	μετὰ παιδιᾶς δυσαρέστου. ἐσθὴς δ´
[3, 38]	χρόνον. ~Ὅτι ἐν Ἀθήναις εὑρεθῆναι	λέγουσι	πρῶτον τὴν ἐλαίαν καὶ τὴν
[3, 42]	δὲ ἀφηνιάσαι τῆς χορείας ταύτης	λέγουσι	τοῦ Διονύσου τὰς Μινύου θυγατέρας
[3, 1]	καὶ ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι.	κατᾴδουσι	δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ
[3, 1]	τὴν ἀκτῖνα καὶ παρέχειν τοῖς	πλέουσι	πλεῖν κατὰ ψῦχος. πᾶς δὲ
[3, 1]	ἃ καὶ δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι.	διαρρέουσι	δὲ καὶ κρῆναι συχναί, καὶ
[3, 1]	δὲ καὶ οἱ λοιποὶ ποταμοὶ	συρρέουσι,	καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ ὕδωρ αὐτῷ,
[3, 1]	καθαγιζόντων συνεχῶς, εἰκότως καὶ τοῖς	βαδίζουσι	καὶ τοῖς πλέουσιν ὀσμαὶ συμπαρομαρτοῦσιν
[3, 9]	εἰκότως κατὰ τὴν Κρητῶν ἔννοιαν	κατορθοῦσι	διπλᾶ. οὔκουν τῷ ἐξ Ἄρεος
[3, 18]	οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους διακοσίων μυριάδων.	ἀποθνήσκουσι	δὲ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον
[3, 10]	καὶ τῷ νεαρῷ τῆς ἡλικίας	συγγινώσκουσι,	τὸν δὲ ἐραστὴν ὑπὲρ αὐτοῦ
[3, 18]	γίνονται μεθ´ ὅπλων, καὶ ἀεὶ	πολεμοῦσι,	καὶ καταστρέφονται τοὺς ὁμόρους, καὶ
[3, 14]	ἐξοικισθέντας, καὶ τοῖς ξένοις τοῖς	ἐνεπιδημοῦσι	τῇ πόλει ἀπομισθώσαντας αὐτά, καὶ
[3, 14]	ἐστι· σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν	ὑπομένουσι.	καὶ ἐκ τούτων ἔξεστι νοεῖν
[3, 37]	ἑορταστικὴν θυσίαν, συνελθόντες καὶ στεφανωσάμενοι	πίνουσι	κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν ὅτι
[3, 1]	ἐνάτου οἱ Δελφοὶ παῖδας εὐγενεῖς	πέμπουσι	καὶ ἀρχιθέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν.
[3, 15]	ἐφεῖται τοῖς ἐν τῷ συνδείπνῳ	παροῦσι	ξένοις προπίνειν ταῖς γυναιξίν, ἕκαστον
[3, 14]	οἴνου διαρρέοντες, αὐλοῦ μὲν ἀκούοντες	χαίρουσι,	καὶ τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί
[3, 40]	ὄνομα ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς	χαίρουσι.	Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι.
[3, 10]	αὐτοὺς καὶ ἐξεταστὰς ὧν ἐκεῖνοι	πράττουσι	κελεύοντες εἶναι. ~Οἱ περιπατητικοί φασι
[3, 1]	λεὼς συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις, καὶ	θύουσι	καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν.
[3, 18]	ὃς) ὑγιεῖς καὶ ἄνοσοι, καὶ	καταστρέφουσι	τὸν ἑαυτῶν βίον γελῶντες εὖ
[3, 18]	γάρ εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ	ἔχουσι	καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν, ὡς ἀτιμότερον
[3, 34]	παραβολῇ τῇ πρὸς φιλοσοφίαν. ~Ὅτι	Λάκωσι	καὶ Ῥωμαίοις νόμος ἦν μὴ
[3, 1]	τῆς δάφνης τοὺς στεφάνους τοῖς	νικῶσι	διδόασιν. ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν
[3, 20]	ἀλλὰ τοῦτο μὲν‘ εἶπε τοῖς	Εἵλωσι	δότε· ἐλευθέρου γὰρ οὐκ ἔστι
[3, 1]	κομίζοντας τῷ αὐτῷ θεῷ τούτῳ	τιμῶσι.	καὶ μὴν καὶ τοῖς Πυθίοις
[3, 36]	καὶ πρὸς τὸν ἐρόμενον διὰ	τί	ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας, ἀπεκρίνατο ὅτι
[3, 37]	λυσιτελοῦντα ἄχρηστοί εἰσιν, ὑποληρούσης ἤδη	τι	αὐτοῖς καὶ τῆς γνώμης διὰ
[3, 20]	ἀπιδὼν ἐς τὸν πλακοῦντα ἤρετο	τί	βούλεται τὸ πέμμα ἐκεῖνο εἶναι;
[3, 23]	Ὀξυδράκαις καὶ τὰ ἄλλα αὐτοῦ.	τί	γὰρ δεῖ νῦν στενοχωρίᾳ λόγου
[3, 19]	ὀγδοήκοντα ἔτη ἐγεγόνει, καὶ ὁμοῦ	τι	διὰ τὴν ἡλικίαν ἐπελελοίπει τὰ
[3, 32]	ἣν ἀπῄτει τὰ κιθαρίσματα, καὶ	τί	διοίσει‘ ἔφη ἐὰν ταύτην κρούσω;
[3, 22]	ἕκαστον τῶν ἐλευθέρων ἓν ὅ	τι	καὶ βούλεται τῶν οἰκείων ἀποφέρειν
[3, 21]	ἱκανὴ ὁδός; οὕτως ἄρα εὐγενές	τι	καὶ μεγαλόφρον ἐνεφαίνετο τῷ Θεμιστοκλεῖ
[3, 28]	ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ καὶ ἔ	τι	πλέον ἐπὶ τοῖς ἀγροῖς, ἤγαγεν
[3, 7]	ἀγορεύειν ἐκ παντὸς τρόπου διψῶντας	τί	φατε ὑμεῖς‘ εἶπε Δυσμενίδαι; τὸ
[3, 8]	ἀνδράσιν εἰργάσατο τὰ ἐν τῷ	δράματι	μέλη τε καὶ ποιήματα. ~Ἐρῶντι
[3, 18]	ὑπὸ φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι	ἐρυθήματι	μεμιγμένον θολερῷ. δύο δὲ ποταμοὺς
[3, 43]	εἱλεῖται, καὶ πῆμα δόμοις ἐπὶ	πήματι	βαίνει. ἡ δὲ δίκη οὐκ
[3, 18]	καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ	χάσματι,	κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους
[3, 11]	ἡμέραν θητεύουσαν τὴν ψυχὴν τῷ	σώματι	περιπλέκεσθαι καὶ μὴ δύνασθαι καθαρῶς
[3, 42]	τὸν γὰρ τῆς Λευκίππης παῖδα	ἔτι	ἁπαλὸν ὄντα καὶ νεαρὸν διεσπάσαντο
[3, 1]	φυλάττοντα τοὺς Δελφούς, τῆς Γῆς	ἔτι	ἐχούσης τὸ μαντεῖον. στεφανωσάμενον οὖν
[3, 18]	ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω. τὸ δὲ	ἔτι	θαυμασιώτερον προσετίθει. μέροπάς τινας οὕτω
[3, 12]	πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ καὶ τὸ	ἔτι	θερμότερον τοῦ βίου αὐτοῦ. ~Ὅτι
[3, 1]	καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ	ἔτι	καὶ νῦν δι´ ἔτους ἐνάτου
[3, 17]	καὶ Ἐφιάλτην τὸν Σοφωνίδου καὶ	ἔτι	κάτω τοῦ χρόνου Καρνεάδην καὶ
[3, 32]	τὸν γὰρ Ἡρακλῆ ὁ Λῖνος	ἔτι	παῖδα ὄντα κιθαρίζειν ἐπαίδευεν· ἀμουσότερον
[3, 43]	ἀπεκρίνατο βαῖν´ ἀπ´ ἐμῶν τριπόδων,	ἔτι	τοι φόνος ἀμφὶ χέρεσσι πουλὺς
[3, 21]	~Ἐπανῄει ποτὲ ἐκ διδασκαλείου παῖς	ἔτι	ὢν Θεμιστοκλῆς. εἶτα προσιόντος Πεισιστράτου
[3, 23]	αὐτὸν προθυμίαν ἀπαγορεύων. ἐκεῖνα δὲ	οὐκέτι	καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός φασι
[3, 19]	περὶ τὸ σῶμα. καὶ γὰρ	ἐσθῆτι	ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ
[3, 44]	ξίφος κατὰ τοῦ φίλου. τῷ	ἀποδράντι	οὖν ἡ Πυθία ἀνεῖλε τάδε
[3, 19]	τῷ Σπευσίππῳ πάνυ ἰσχυρῶς ἐπέπληξε	παραχωρήσαντι	τοῦ περιπάτου Ἀριστοτέλει, αὐτός τε
[3, 17]	σὺν Ἀλεξάνδρῳ τῷ Φιλίππου νέῳ	ὄντι	φιλοσοφῶν ἦν δῆλος. καὶ Λῦσις
[3, 2]	εἰρήσθω. ~Ἀναξαγόρᾳ τις τῷ Κλαζομενίῳ	σπουδάζοντι	πρὸς τοὺς ἑταίρους προσελθὼν ἔφη
[3, 44]	Πυθία ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ φίλῳ	θνήσκοντι	παρὼν πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ
[3, 32]	δὲ οὐδὲν ἔφη διαφέρειν τῷ	μέλλοντι	βασιλεύσειν ἀλλὰ τῷ ἐπὶ τέχνῃ
[3, 32]	ἀλλὰ τῷ ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν	μέλλοντι.	ἔδεισε δὲ ἄρα οὗτος τὸ
[3, 3]	εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς. ~Ξενοφῶντι	θύοντι	ἧκέ τις ἐκ Μαντινείας ἄγγελος,
[3, 24]	οὖν καὶ ὅπλα καλὰ ἔχειν.	νικῶντι	γὰρ ἔλεγε τοὺς πολεμίους τὴν
[3, 9]	τῷ ἐξ Ἄρεος καὶ Ἔρωτος	φονῶντι	αἰτιάσαιτο ἄν τις εἰ μὴ
[3, 9]	δράματι μέλη τε καὶ ποιήματα.	~Ἐρῶντι	ἀνδρί τις οὐκ ἐρῶν ἐπειγούσης
[3, 24]	ὁ Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός ἐστι.	~Ξενοφῶντι	ἔμελε τῶν τε ἄλλων σπουδαίων,
[3, 3]	διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς.	~Ξενοφῶντι	θύοντι ἧκέ τις ἐκ Μαντινείας
[3, 39]	καὶ ἵππους ἔζευξε πρῶτος Ἐριχθόνιος.	~Ὅτι	βαλάνους Ἀρκάδες, Ἀργεῖοι δ´ ἀπίους,
[3, 20]	εἶναι; ὁ δὲ κομίζων ἀπεκρίνατο	ὅτι	ἐκ μέλιτος καὶ τυροῦ καὶ
[3, 38]	τῆς γνώμης διὰ τὸν χρόνον.	~Ὅτι	ἐν Ἀθήναις εὑρεθῆναι λέγουσι πρῶτον
[3, 42]	Ἀρσίππην καὶ Ἀλκιθόην. αἴτιον δὲ	ὅτι	ἐπόθουν τοὺς γαμέτας, καὶ διὰ
[3, 23]	ὑπὲρ τῆς αὔριον πορείας, λέγων	ὅτι	ἔσται πρωί. καὶ ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο
[3, 15]	γε προσειλήφασι κἀκεῖνο τὸ ἐπίκλημα,	ὅτι	ἐφεῖται τοῖς ἐν τῷ συνδείπνῳ
[3, 8]	τοῦ γένους ἀξίαν οὔτε μὴν	ὅτι	ἦν πλούσιος· πολλάκις γὰρ καὶ
[3, 14]	καὶ ἐκ τούτων ἔξεστι νοεῖν	ὅτι	καὶ πρὸς ὅπλα καὶ πρὸς
[3, 42]	ὑπὸ τῆς νόσου. ἀκούω δὲ	ὅτι	καὶ ταῖς Λακεδαιμονίων γυναιξὶν ἐνέπεσέ
[3, 34]	ἐκφαυλίζων παραβολῇ τῇ πρὸς φιλοσοφίαν.	~Ὅτι	Λάκωσι καὶ Ῥωμαίοις νόμος ἦν
[3, 16]	δὲ πείθων καὶ διδάσκων λόγῳ	ὅτι	λυσιτελέστερόν ἐστι τῶν Ἀθηναίων ἀκούειν.
[3, 6]	οὖν καὶ χρημάτων καὶ πατρίδος.	ὅτι	μὲν οὖν τῆς οὐσίας ἀπέστη
[3, 3]	λόγῳ καὶ ἐκεῖνον τὸν λέγοντα	ὅτι	νικῶν μέντοι τέθνηκε, πάλιν ὁ
[3, 40]	τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον Πέρσαι.	~Ὅτι	οἱ συγχορευταὶ Διονύσου Σάτυροι ἦσαν
[3, 36]	τί ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας, ἀπεκρίνατο	ὅτι	οὐ βούλεται Ἀθηναίους δὶς ἐξαμαρτεῖν
[3, 37]	πίνουσι κώνειον, ὅταν ἑαυτοῖς συνειδῶσιν	ὅτι	πρὸς τὰ ἔργα τὰ τῇ
[3, 22]	τῶν οἰκείων κτημάτων ἀπέστησαν, ὁμολογοῦντες	ὅτι	πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς τῶν ἀνθρώπων
[3, 29]	Σινωπεὺς συνεχῶς ἐπέλεγεν ὑπὲρ ἑαυτοῦ	ὅτι	τὰς ἐκ τῆς τραγῳδίας ἀρὰς
[3, 7]	τοῦ Δημοσθένους ἀδελφιδοῦς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος	ὅτι	τῆς ἐκ τῶν πολλῶν κακοφημίας
[3, 41]	καὶ τὰ τῶν οἰναρίδων δάση.	~Ὅτι	τὸ πολυκαρπεῖν οἱ ἀρχαῖοι ὠνόμαζον
[3, 8]	παραχρῆμα αὐτὸν εἵλοντο στρατηγεῖν, πιστεύσαντες	ὅτι	τῶν πολεμικῶν ἔργων ἡγήσεται καλῶς
[3, 13]	ἔτι θερμότερον τοῦ βίου αὐτοῦ.	~Ὅτι	φιλοινότατον ἔθνος τὸ τῶν Ταπύρων
[3, 10]	καλῶς πεφυκότων καὶ τοῦτον ἐζημίωσαν,	ὅτι	χρηστὸς ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον
[3, 37]	τὸν καθ´ ἑαυτὸν κίνδυνον. ~Νόμος	ἐστὶ	Κείων, οἱ πάνυ παρ´ αὐτοῖς
[3, 23]	Εὐμένης ὁ Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός	ἐστι.	~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν τε ἄλλων
[3, 27]	ὃ δ´ οὖν πέπυσμαι, ἐκεῖνό	ἐστι.	Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος ὑπὸ πενίας
[3, 1]	γε μὴν πλάτος τῇ μέν	ἐστι	πλέθρου, τῇ δὲ καὶ μεῖζον
[3, 1]	λείοις καὶ καθημένοις ἄλση τέ	ἐστι	ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς, ἐν
[3, 14]	καὶ τὸ ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί	ἐστι·	σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι.
[3, 16]	καὶ διδάσκων λόγῳ ὅτι λυσιτελέστερόν	ἐστι	τῶν Ἀθηναίων ἀκούειν. ~Ἐπολιτεύσαντο οὖν
[3, 20]	Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου γὰρ οὐκ	ἔστι	βρῶμα. τὸν δὲ βοῦν προσέταξε
[3, 6]	ἕτερον αὐτοῦ οὐ πᾶσι γνώριμον·	ἔστι	δὲ ἐκεῖνο. ἀπαλλαττόμενος τῶν Θηβῶν
[3, 1]	τὸν Διὸς καὶ Λητοῦς παῖδα.	ἔστι	δὲ καὶ βωμὸς ἐν αὐτῷ
[3, 1]	ἀνδρῶν τῶν κατὰ χειρουργίαν δεινῶν.	ἔστι	δὴ χῶρος μεταξὺ κείμενος τοῦ
[3, 16]	ἐρῶ τὸν τῶν ἀμφοτέρων τρόπον·	ἔνεστι	δ´ ὑμῖν προτιμῆσαι τὸν ἕτερον.
[3, 23]	ἢ οἱ ταῦτα ἀναγράψαντες ψεύδονται.	ἔξεστι	δὲ ἐκ τούτων ἐννοεῖν καὶ
[3, 14]	ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ ἐκ τούτων	ἔξεστι	νοεῖν ὅτι καὶ πρὸς ὅπλα
[3, 43]	ἐμῶν τριπόδων, ἔτι τοι φόνος	ἀμφὶ	χέρεσσι πουλὺς ἀποστάζων ἀπὸ λαΐνου
[3, 43]	δὲ κακῶς ῥέξασι δίκης τέλος	οὐχὶ	χρονιστὸν οὐδὲ παραιτητόν, οὐδ´ εἰ
[3, 23]	αὔριον πορείας, λέγων ὅτι ἔσται	πρωί.	καὶ ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ,