Livre, Chap.
[3, 18]	ποταμῷ ἀντίπαλον ἐκφέρειν καρπόν. ὃς	γὰρ	ἂν γεύσηται τούτων, τῶν μὲν
[3, 24]	ἐν καλῇ τῇ πανοπλίᾳ· τῷ	γὰρ	ἀνδρὶ τῷ γενναίῳ ταῦτα εἶναι
[3, 9]	πολέμου οὐκ ἂν συμμίξειεν. ὁ	γὰρ	ἀνέραστος φεύγει καὶ ἀποδιδράσκει τὸν
[3, 19]	ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε	γὰρ	αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ ἀπεκρίνατο
[3, 18]	διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω. τὸ μὲν	γὰρ	γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ τὴν ἀκμὴν
[3, 23]	καὶ τὰ ἄλλα αὐτοῦ. τί	γὰρ	δεῖ νῦν στενοχωρίᾳ λόγου περιλαμβάνειν
[3, 34]	βούλεται μήτε ὅσα βούλεται· προσέταττον	γὰρ	διά τε τῶν ἄλλων σωφρονεῖν
[3, 21]	καὶ πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο αὕτη	γὰρ‘	εἶπεν αὐτῷ οὐχ ἱκανὴ ὁδός;
[3, 18]	λίθοις ἢ ξύλοις παιόμενοι· ἄτρωτοι	γάρ	εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι
[3, 9]	ἐξ Ἔρωτος μανέντα. οἱ μὲν	γὰρ	ἐκ τοῦ ἑτέρου τῶν θεῶν
[3, 24]	καὶ ὅπλα καλὰ ἔχειν. νικῶντι	γὰρ	ἔλεγε τοὺς πολεμίους τὴν καλλίστην
[3, 43]	δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις	γὰρ	ἐναντία τὰ ὅπλα θέμενοι ἀνάστατοι
[3, 19]	τῇ περὶ τὸ σῶμα. καὶ	γὰρ	ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης
[3, 10]	δ´ ἂν καὶ ἄλλον. δεινὴ	γὰρ	ἡ τῶν ἐραστῶν πρὸς τὰ
[3, 32]	τὸ τοῦ Λίνου πάθος. τὸν	γὰρ	Ἡρακλῆ ὁ Λῖνος ἔτι παῖδα
[3, 8]	μὴν ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις	γὰρ	καὶ ἐκ τούτων ἐθαυμάζοντο ἐν
[3, 17]	Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ ἠρέσκετο· τυραννικὴν	γὰρ	καὶ μοναρχικὴν ἑώρα τὴν δημοκρατίαν
[3, 1]	τῷ λόγῳ καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται	γὰρ	καὶ ὁ λόγος, ἐὰν ἔχῃ
[3, 35]	μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει	γὰρ	καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο τὸ χωρίον
[3, 13]	ἐς πόμα καταχρῶνται αὐτῷ, ἀλλὰ	γὰρ	καὶ χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ
[3, 47]	τὴν τῶν Ἀθηναίων τείχισιν. ἔφυγε	γὰρ	κἀκεῖνος οὐ τὰς Ἀθήνας μόνον,
[3, 26]	οὕτως ἔχειν ἐκεῖνα δήπου. ἐπεὶ	γὰρ	Κροῖσος ὁ πρὸς μητρὸς αὐτοῦ
[3, 12]	ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν· εἴτε	γὰρ	μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι εἴτε
[3, 20]	εἶπε τοῖς Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου	γὰρ	οὐκ ἔστι βρῶμα. τὸν δὲ
[3, 29]	αὐτὸς ἐκπληροῖ καὶ ὑπομένει· εἶναι	γὰρ	πλάνης ἄοικος πατρίδος ἐστερημένος πτωχὸς
[3, 1]	γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς μὲν	γὰρ	πολὺς καὶ εὖ μάλα λάσιος
[3, 17]	γενόμενοι ἐφ´ ἡσυχίας κατεβίωσαν. ἐπηνώρθωσαν	γὰρ	τὰ κοινὰ Ζάλευκος μὲν τὰ
[3, 17]	καὶ ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ μὲν	γὰρ	τὴν σὺν αὐτοῖς ἀπραγμοσύνην καὶ
[3, 42]	μεῖον τοῦ ἐν Κιθαιρῶνι· τὸν	γὰρ	τῆς Λευκίππης παῖδα ἔτι ἁπαλὸν
[3, 12]	ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι· ἢ	γὰρ	τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ καὶ
[3, 17]	πρεσβεύοντας οὐ τοὺς πείσοντας ἀλλὰ	γὰρ	τοὺς βιασομένους ἡμᾶς δρᾶσαι ὅσα
[3, 45]	τούτοις διαρρεῖ λόγος. ὃ μὲν	γάρ	φησι τὸ τοῦ Παυσανίου ξίφος,
[3, 10]	χρηστὸς ὢν οὐδενὸς ἤρα· δῆλον	γὰρ	ὡς ὅμοιον ἂν ἑαυτῷ κἀκεῖνον
[3, 20]	πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα ἀπέπεμψαν	ἀτὰρ	οὖν καὶ βοῦν καὶ πλακοῦντα.
[3, 6]	τῶν ὑπὸ τοῦ πλήθους θαυμαζομένων,	ἀτὰρ	οὖν καὶ χρημάτων καὶ πατρίδος.
[3, 47]	τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη,	ἅπερ	οὖν διεβίωσεν, οὐδὲν ἀδικήσας τοὺς
[3, 19]	ὡς ἔστιν ἀλλότρια φιλοσόφου, δῆλον.	ἅπερ	οὖν ὁρῶν ὁ Πλάτων οὐ
[3, 1]	αἰδοῖ καὶ τιμῇ οὐδὲν ἧττον	ἤπερ	οὖν ἐκεῖνοι, οἳ τοὺς ἐξ
[3, 28]	τούτοις οὖν‘ εἶπε μέγα φρονεῖς,	οἵπερ	οὐδὲν μέρος τῆς γῆς εἰσιν;
[3, 17]	πρεσβεύοντες, καὶ αὐτοῖς σωτηρίαν εὕραντο;	οἵπερ	οὖν ἐς τοσοῦτον ἐνέτρεψαν τὴν
[3, 4]	τούτοις μετεβάλετο ὁ Δίων, ἀλλ´	ὅπερ	οὖν ἐξ ἀρχῆς ἔπραττε, τοῦτο
[3, 1]	τῆς αὐτῆς δάφνης διαπλέξαντες, ἀφ´	ἧσπερ	οὖν καὶ τότε ὁ θεὸς
[3, 2]	τεθνηκέναι οἱ τοὺς δύο παῖδας	οὕσπερ	οὖν εἶχε μόνους ὁ Ἀναξαγόρας.
[3, 13]	χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς ὁ οἶνος,	ὥσπερ	ἄλλοις τὸ ἔλαιον. ~Βυζαντίους δὲ
[3, 37]	οἱ πάνυ παρ´ αὐτοῖς γεγηρακότες,	ὥσπερ	ἐπὶ ξένια παρακαλοῦντες ἑαυτοὺς ἢ
[3, 10]	ἡλικίας συγγινώσκουσι, τὸν δὲ ἐραστὴν	ὑπὲρ	αὐτοῦ κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας αὐτοὺς καὶ
[3, 43]	ἣν ἐπετέλουν τῇ Ἥρᾳ, στασιασάντων	ὑπὲρ	αὐτοῦ τῶν Συβαριτῶν καὶ τὰ
[3, 14]	αὐτοῖς περιῃρημένης. λέγει δὲ ταῦτα	ὑπὲρ	αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ τούτοις
[3, 47]	ὤνησεν ἡ ἐν Πλαταιαῖς νίκη·	ὑπὲρ	δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει,
[3, 29]	~Διογένης ὁ Σινωπεὺς συνεχῶς ἐπέλεγεν	ὑπὲρ	ἑαυτοῦ ὅτι τὰς ἐκ τῆς
[3, 1]	τοὺς στεφάνους τοῖς νικῶσι διδόασιν.	ὑπὲρ	μὲν οὖν τῶν ἐν Θετταλίᾳ
[3, 23]	ὅσον ἀναστὰς χρηματίσαι τοῖς ἡγεμόσιν	ὑπὲρ	τῆς αὔριον πορείας, λέγων ὅτι
[3, 25]	θάνατον εἵλοντο ἐν Πύλαις, καὶ	ὑπὲρ	τῆς Ἑλλάδος εὖ καὶ καλῶς
[3, 17]	τῶν ἀσεβημάτων. ἔνθα δὲ ἐχρῆν	ὑπὲρ	τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι, ἀλλ´ ἐνταῦθά
[3, 4]	δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν χρηματίζων	ὑπέρ	τινων δημοσίων καὶ κοινῶν πραγμάτων,
[3, 26]	τυραννικοῦ βίου φυγὴν αὐθαίρετον ἀλλαξάμενος	ὑπὲρ	τοῦ μὴ ποιῆσαι τὴν πατρίδα
[3, 18]	καὶ ἄλλα ἀλλήλοις διελέχθησαν, καὶ	ὑπὲρ	τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς ἔλεγε
[3, 47]	δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει,	ὑπὲρ	τούτων διέφθειρε καὶ τὴν χάριν
[3, 17]	ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίκοντο ἐκεῖνοι	ὑπὲρ	τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες, καὶ αὐτοῖς
[3, 15]	οἴνῳ προσιόντες. τό γε μὴν	ὑπὲρ	τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ τοῦτο μὲν
[3, 1]	ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται τὸ	ὕδωρ	αὐτῷ, καὶ ἐργάζονται τὸν Πηνειὸν
[3, 11]	δύνασθαι καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν·	νύκτωρ	δὲ διαλυθεῖσαν τῆς περὶ τοῦτο

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007