Livre, Chap.
[3, 3]	διετέλει δὲ θύων. ἐπεὶ δὲ	ὁ	ἄγγελος προσέθηκε τῷ πρότερον λόγῳ
[3, 16]	Δημήτριος ὁ πολιορκητὴς ἢ Τιμόθεος	ὁ	Ἀθηναῖος; ἐγὼ μὲν ἐρῶ τὸν
[3, 2]	παῖδας οὕσπερ οὖν εἶχε μόνους	ὁ	Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ μηδὲν διαταραχθεὶς
[3, 19]	καὶ γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο περιέργῳ	ὁ	Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει, καὶ κουρὰν
[3, 19]	ἐπιθέμενος οὖν αὐτῷ καὶ ἐπιβουλεύων	ὁ	Ἀριστοτέλης, καὶ φιλοτίμως πάνυ τὰς
[3, 19]	τὴν πατρίδα, ἐπέθετο τῷ Πλάτωνι	ὁ	Ἀριστοτέλης, χορόν τινα τῶν ὁμιλητῶν
[3, 17]	οὗτος ἐκεῖνος ἦν. Πλάτων δὲ	ὁ	Ἀρίστωνος Δίωνα κατήγαγεν ἐς Σικελίαν,
[3, 27]	οὖν πέπυσμαι, ἐκεῖνό ἐστι. Πλάτων	ὁ	Ἀρίστωνος ὑπὸ πενίας φασὶ καταπονούμενος
[3, 33]	καθίκετο καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν. ~Σάτυρος	ὁ	αὐλητὴς Ἀρίστωνος τοῦ φιλοσόφου πολλάκις
[3, 23]	εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων	ὁ	Βαγώα οἶκος δέκα σταδίους· εἶτα
[3, 9]	τοῦ πολέμου οὐκ ἂν συμμίξειεν.	ὁ	γὰρ ἀνέραστος φεύγει καὶ ἀποδιδράσκει
[3, 17]	ἦν δῆλος. καὶ Λῦσις δὲ	ὁ	γνώριμος ὁ Πυθαγόρου καὶ αὐτὸς
[3, 44]	οὖν εἷς ἀπέδρα τοὺς λῃστάς,	ὁ	δὲ δεύτερος αὐτῶν συνεπλάκη τῷ
[3, 45]	ἐπὶ τῆς λαβῆς διαγεγλυμμένον ἐλεφάντινον·	ὁ	δὲ ἕτερος, τὴν Θηβαϊκὴν περιελθόντα
[3, 20]	βούλεται τὸ πέμμα ἐκεῖνο εἶναι;	ὁ	δὲ κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ
[3, 20]	τυροῦ καὶ ἄλλων τινῶν ἐσκεύασται.	ὁ	δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο μὲν‘
[3, 19]	τῷ κήπῳ τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ.	ὁ	δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε
[3, 4]	τινων δημοσίων καὶ κοινῶν πραγμάτων,	ὁ	δὲ παῖς αὐτοῦ ἐκ τοῦ
[3, 19]	ἀδύνατος ἦν συμβαδίζειν τῷ Πλάτωνι.	ὁ	δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη ἐγεγόνει,
[3, 4]	οὐδὲν οὖν ἐπὶ τούτοις μετεβάλετο	ὁ	Δίων, ἀλλ´ ὅπερ οὖν ἐξ
[3, 31]	λόγος παρερρύη, ἀναστὰς ἀπηλλάττετο. ~Νικίας	ὁ	ζωγράφος τοσαύτην περὶ τὸ γράφειν
[3, 32]	ὁ Λῖνος. ὃ δὲ ἀγανακτήσας	ὁ	Ἡρακλῆς τῷ πλήκτρῳ τοῦ Λίνου
[3, 1]	ἀφ´ ἧσπερ οὖν καὶ τότε	ὁ	θεὸς ἐστεφανώσατο. καὶ τὴν ὁδὸν
[3, 6]	ἀγαθὸν στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν. ~Κράτης	ὁ	Θηβαῖος τά τε ἄλλα μεγαλόφρων
[3, 4]	ἐς πολλοὺς ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων δὲ	ὁ	Ἱππαρίνου μὲν παῖς Πλάτωνος δὲ
[3, 1]	ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ μέσου αὐτοῦ	ὁ	καλούμενος Πηνειός. ἐς τοῦτον δὲ
[3, 23]	αὐτοὺς λέγοντας, ὧν καὶ Εὐμένης	ὁ	Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι
[3, 43]	ὅπλα λαβόντων ἐπ´ ἀλλήλους, φοβηθεὶς	ὁ	κιθαρῳδὸς σὺν αὐτῇ στολῇ κατέφυγεν
[3, 30]	ἑλὼν ἐς Βαβυλῶνα ὑπέστρεψεν. ~Ἀμοιβεὺς	ὁ	κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος ἐλέγετο καὶ γυναῖκα
[3, 26]	δέ τις τῶν πύργων ἀνετράπη	ὁ	κληθεὶς ὕστερον Προδότης, καὶ ἐν
[3, 25]	ἑαυτὸν τῶν καλῶν. ~Ὁ Λεωνίδης	ὁ	Λακεδαιμόνιος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ
[3, 25]	καὶ ἀξιοῦντος ἑαυτὸν τῶν καλῶν.	~Ὁ	Λεωνίδης ὁ Λακεδαιμόνιος καὶ οἱ
[3, 32]	Λίνου πάθος. τὸν γὰρ Ἡρακλῆ	ὁ	Λῖνος ἔτι παῖδα ὄντα κιθαρίζειν
[3, 32]	τοῦ ὀργάνου, ἐχαλέπηνε πρὸς αὐτὸν	ὁ	Λῖνος. ὃ δὲ ἀγανακτήσας ὁ
[3, 1]	καὶ διαπλάσωμεν· ὡμολόγηται γὰρ καὶ	ὁ	λόγος, ἐὰν ἔχῃ δύναμιν φραστικήν,
[3, 26]	φήμην ἀγαθὴν δι´ αἰῶνος. ~Πίνδαρος	ὁ	Μέλανος υἱός, Ἀλυάττου δὲ θυγατριδοῦς
[3, 45]	λίμνην τὴν καλουμένην Ἅρμα ἀποσφαγῆναι.	ὁ	μὲν πρῶτος λόγος δημώδης, ὃ
[3, 14]	ὁμολογεῖν δὲ τούτοις ἔοικε καὶ	ὁ	Μένανδρος, ὅταν λέγῃ μεθύσους τοὺς
[3, 19]	ἑταίροις. τριῶν δὲ μηνῶν διαγενομένων	ὁ	Ξενοκράτης ἀφίκετο ἐκ τῆς ἀποδημίας,
[3, 19]	Ξενοκράτην φιλανθρώπως καὶ αὖ πάλιν	ὁ	Ξενοκράτης ἐκεῖνον ὁμοίως. διαλυθείσης δὲ
[3, 19]	οὔτε εἰπὼν πρὸς τὸν Πλάτωνα	ὁ	Ξενοκράτης οὔτε ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς
[3, 3]	ὅτι νικῶν μέντοι τέθνηκε, πάλιν	ὁ	Ξενοφῶν ἐπέθετο τῇ κεφαλῇ τὸν
[3, 13]	γὰρ καὶ χρῖμά ἐστιν αὐτοῖς	ὁ	οἶνος, ὥσπερ ἄλλοις τὸ ἔλαιον.
[3, 22]	βούλεται τῶν οἰκείων ἀποφέρειν ἀράμενον.	ὁ	οὖν Αἰνείας τοὺς πατρῴους θεοὺς
[3, 44]	ἀφικόμενοι θεωροὶ συμπολῖται κακούργοις περιτυγχάνουσιν.	ὁ	οὖν εἷς ἀπέδρα τοὺς λῃστάς,
[3, 30]	ἀπείπατο παντελῶς πᾶσαν. Κλειτόμαχος δὲ	ὁ	παγκρατιαστὴς εἴ ποτε καὶ κύνας
[3, 21]	ὢν Θεμιστοκλῆς. εἶτα προσιόντος Πεισιστράτου	ὁ	παιδαγωγὸς ἔφη τῷ Θεμιστοκλεῖ μικρὸν
[3, 1]	πλεῖν κατὰ ψῦχος. πᾶς δὲ	ὁ	περίοικος λεὼς συνίασιν ἄλλοι ἄλλοις,
[3, 1]	διὰ μέσων δὲ τῶν Τεμπῶν	ὁ	Πηνειὸς ποταμὸς ἔρχεται, σχολῇ καὶ
[3, 26]	ὀφθαλμοῖς ἑωρᾶτο τὸ δεινόν, συνεβούλευεν	ὁ	Πίνδαρος Ἐφεσίοις ἐκδήσαντας ἐκ τῶν
[3, 27]	δὲ ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα	ὁ	Πλάτων, ἀνεστάλη τῆς ὁρμῆς, διαλεχθέντος
[3, 19]	φιλοσόφου, δῆλον. ἅπερ οὖν ὁρῶν	ὁ	Πλάτων οὐ προσίετο τὸν ἄνδρα,
[3, 19]	οὐκ ἠρέσκετο τῷ βίῳ αὐτοῦ	ὁ	Πλάτων οὐδὲ τῇ κατασκευῇ τῇ
[3, 19]	δῆλος· καὶ διὰ ταῦτα ἀποστὰς	ὁ	Πλάτων τοῦ ἔξω περιπάτου, ἔνδον
[3, 19]	τῇ περιπάτῳ ὅπου ποτὲ εἴη	ὁ	Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι.
[3, 16]	τίς ἀμείνων ἦν στρατηγεῖν, Δημήτριος	ὁ	πολιορκητὴς ἢ Τιμόθεος ὁ Ἀθηναῖος;
[3, 26]	ἐκεῖνα δήπου. ἐπεὶ γὰρ Κροῖσος	ὁ	πρὸς μητρὸς αὐτοῦ θεῖος καταστρεφόμενος
[3, 17]	καὶ Λῦσις δὲ ὁ γνώριμος	ὁ	Πυθαγόρου καὶ αὐτὸς Ἐπαμεινώνδαν ἐξεπαίδευσεν.
[3, 18]	διελέχθησαν, καὶ ὑπὲρ τούτων δὲ	ὁ	Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν.
[3, 18]	καὶ Σιληνοῦ. νύμφης δὲ παῖς	ὁ	Σιληνὸς οὗτος, θεοῦ μὲν ἀφανέστερος
[3, 29]	μέρος τῆς γῆς εἰσιν; ~Διογένης	ὁ	Σινωπεὺς συνεχῶς ἐπέλεγεν ὑπὲρ ἑαυτοῦ
[3, 19]	ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε	ὁ	Σπεύσιππος, καὶ διὰ ταῦτα ἀδύνατος
[3, 14]	διὰ ταῦτά τοι καὶ Λεωνίδης	ὁ	στρατηγὸς αὐτῶν ἐν πολιορκίᾳ ἰσχυρᾷ,
[3, 17]	Ἀθήνησιν ἐπιφανέστατα ἐπολιτεύσατο, ἔστ´ αὐτὸν	ὁ	συνήθης Ἀθηναίοις φθόνος ἐξέωσε· καὶ
[3, 28]	καὶ πείσαντος φιλοσοφίας ἐπιθυμῆσαι. ~Ὁρῶν	ὁ	Σωκράτης τὸν Ἀλκιβιάδην τετυφωμένον ἐπὶ
[3, 30]	μὴ ὁμιλεῖν αὐτῇ· καὶ Διογένης	ὁ	τῆς τραγῳδίας ὑποκριτὴς τὴν ἀκόλαστον
[3, 1]	δ´ ἔχει ποικίλας καὶ παντοδαπὰς	ὁ	τόπος οὗτος, οὐκ ἀνθρωπίνης χειρὸς
[3, 24]	ἀληθῶς κοσμοῦντα αὐτόν. λέγεται οὖν	ὁ	τοῦ Γρύλλου τὴν μὲν ἀσπίδα
[3, 7]	ἣν Ἀλέξανδρος κατασκάψει ἄλλος. ~Δημοχάρης	ὁ	τοῦ Δημοσθένους ἀδελφιδοῦς ἐπιδεῖξαι βουλόμενος
[3, 17]	στόμα ἀνέστησεν αὖθις. Δημήτριος δὲ	ὁ	Φαληρεὺς καὶ Ἀθήνησιν ἐπιφανέστατα ἐπολιτεύσατο,
[3, 32]	προσενέγκασθαι προστετηκότα τῇ τέχνῃ. ~Ἀλέξανδρος	ὁ	Φιλίππου, παῖς ὢν οὔπω πρόσηβος,
[3, 19]	περιστησάμενος, ὧν ἦν Μνάσων τε	ὁ	Φωκεὺς καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει
[3, 18]	καὶ ταῦτα εἴ τῳ πιστὸς	ὁ	Χῖος λέγων, πεπιστεύσθω· ἐμοὶ δὲ
[3, 1]	τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν	ὁ	χῶρος. κιττὸς μὲν γὰρ πολὺς
[3, 22]	ἐκήρυξαν, ἕκαστον τῶν ἐλευθέρων ἓν	ὅ	τι καὶ βούλεται τῶν οἰκείων
[3, 27]	δὲ ἀληθής ἐστιν, οὐκ οἶδα·	ὃ	δ´ οὖν πέπυσμαι, ἐκεῖνό ἐστι.
[3, 32]	ἐχαλέπηνε πρὸς αὐτὸν ὁ Λῖνος.	ὃ	δὲ ἀγανακτήσας ὁ Ἡρακλῆς τῷ
[3, 19]	Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι.	ὃ	δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν οὐ
[3, 20]	οὖν καὶ βοῦν καὶ πλακοῦντα.	ὃ	δὲ ἀπιδὼν ἐς τὸν πλακοῦντα
[3, 21]	τῆς ὁδοῦ προσάγοντος τοῦ τυράννου.	ὃ	δὲ καὶ πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο
[3, 2]	οὖν εἶχε μόνους ὁ Ἀναξαγόρας.	ὃ	δὲ μηδὲν διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν
[3, 42]	οὐκ ἐγένοντο τῷ θεῷ μαινάδες.	ὃ	δὲ ὀργίζεται, καὶ αἳ μὲν
[3, 32]	ἐὰν ταύτην κρούσω; ἑτέραν δείξας.	ὃ	δὲ οὐδὲν ἔφη διαφέρειν τῷ
[3, 26]	Πινδάρῳ προστάξαι τῆς πόλεως ἀπαλλάττεσθαι.	ὃ	δὲ οὐκ ἀντεῖπε, τῶν φίλων
[3, 45]	ὁ μὲν πρῶτος λόγος δημώδης,	ὃ	δὲ οὐκ ἐς πάντας ἐξεφοίτησεν.
[3, 26]	διὰ τούτων ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ·	ὃ	δὲ συνεβούλευε προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ
[3, 22]	δεύτερον αὐτῷ κτῆμα συνεχώρησαν λαβεῖν·	ὃ	δὲ τὸν πατέρα πάνυ σφόδρα
[3, 45]	οὖν ἐπὶ τούτοις διαρρεῖ λόγος.	ὃ	μὲν γάρ φησι τὸ τοῦ
[3, 46]	νόμος οὗτος καὶ πάντη Ἑλληνικός.	ὃ	μὴ κατέθου φησί, μὴ λάμβανε.
[3, 15]	Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι	κἀκεῖνο	τὸ ἐπίκλημα, ὅτι ἐφεῖται τοῖς
[3, 6]	οὐ πᾶσι γνώριμον· ἔστι δὲ	ἐκεῖνο.	ἀπαλλαττόμενος τῶν Θηβῶν οἰκισθεισῶν πάλιν
[3, 20]	ἤρετο τί βούλεται τὸ πέμμα	ἐκεῖνο	εἶναι; ὁ δὲ κομίζων ἀπεκρίνατο
[3, 27]	οἶδα· ὃ δ´ οὖν πέπυσμαι,	ἐκεῖνό	ἐστι. Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος ὑπὸ
[3, 43]	φόνος ἀμφὶ χέρεσσι πουλὺς ἀποστάζων	ἀπὸ	λαΐνου οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ σε
[3, 1]	τοῖς Τέμπεσιν ἀπίασι πάλιν στεφάνους	ἀπὸ	τῆς αὐτῆς δάφνης διαπλέξαντες, ἀφ´
[3, 40]	τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι. Σάτυροι δὲ	ἀπὸ	τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ
[3, 40]	ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ	ἀπὸ	τοῦ σιλλαίνειν· τὸν δὲ σίλλον
[3, 27]	ἐκεῖνό ἐστι. Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος	ὑπὸ	πενίας φασὶ καταπονούμενος ἔμελλεν ἐπὶ
[3, 18]	δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε	ὑπὸ	σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα
[3, 27]	ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ	ὑπὸ	Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα ὁ Πλάτων,
[3, 9]	δὲ Ἔρωτος βάκχοι πολεμοῦντες καὶ	ὑπὸ	τῆς Ἄρεος ὁρμῆς καὶ ὑπὸ
[3, 9]	ὑπὸ τῆς Ἄρεος ὁρμῆς καὶ	ὑπὸ	τῆς Ἔρωτος ἐκκαύσεως διπλῆν τὴν
[3, 14]	οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε δὲ	ὑπὸ	τῆς μέθης καὶ τοῦ οἴνου
[3, 42]	χώρας τῆς Ἑλλάδος, παράφοροι οὖσαι	ὑπὸ	τῆς νόσου. ἀκούω δὲ ὅτι
[3, 1]	ταῦτά ἐστιν ὑπερύψηλα καὶ οἷον	ὑπό	τινος θείας φροντίδος διεσχισμένα, καὶ
[3, 9]	ἑνὶ τεταγμένος θεῷ, ἀλλ´ οὐχ	ὑπὸ	τοῖς δύο. ~Περὶ τῶν ἐν
[3, 6]	ὢν πεφώραται καὶ καταφρονητικὸς τῶν	ὑπὸ	τοῦ πλήθους θαυμαζομένων, ἀτὰρ οὖν
[3, 18]	δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε	ὑπὸ	φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι
[3, 42]	αἳ δὲ ἐδίωκον αὐτὰς διὰ	τὸ	ἄγος. ἐκ δὴ τούτων ἐγένοντο
[3, 17]	εἴ γε Ἀντίγονον ἐπαίδευσε, καὶ	τὸ	Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς σὺν
[3, 45]	Βοιωτοῖς ἐν Τροφωνίου, φυλάττεσθαι δεῖν	τὸ	ἅρμα. ἐκεῖνον οὖν δέει τοῦ
[3, 14]	λέγῃ μεθύσους τοὺς ἐμπόρους ποιεῖ	τὸ	Βυζάντιον· ὅλην ἐπίνομεν τὴν νύκτα.
[3, 1]	μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους,	τό	γε μὴν πλάτος τῇ μέν
[3, 15]	οὗτοι ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ προσιόντες.	τό	γε μὴν ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν,
[3, 31]	~Νικίας ὁ ζωγράφος τοσαύτην περὶ	τὸ	γράφειν σπουδὴν εἶχεν, ὡς ἐπιλαθέσθαι
[3, 6]	μὲν καὶ ἐς πάντας ἐξεφοίτησε·	τὸ	δὲ ἕτερον αὐτοῦ οὐ πᾶσι
[3, 18]	διὰ ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω.	τὸ	δὲ ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει. μέροπάς
[3, 24]	ἔχειν, τὸν δὲ θώρακα Ἀττικόν,	τὸ	δὲ κράνος Βοιωτουργές, τὸν δὲ
[3, 26]	Προδότης, καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς ἑωρᾶτο	τὸ	δεινόν, συνεβούλευεν ὁ Πίνδαρος Ἐφεσίοις
[3, 42]	ὄρνιθες, καὶ ἣ μὲν ἤμειψε	τὸ	εἶδος ἐς κορώνην, ἣ δὲ
[3, 19]	τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό τε ὡς	τὸ	εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην φιλανθρώπως καὶ
[3, 13]	αὐτοῖς ὁ οἶνος, ὥσπερ ἄλλοις	τὸ	ἔλαιον. ~Βυζαντίους δὲ δεινῶς οἰνόφλυγας
[3, 15]	ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι κἀκεῖνο	τὸ	ἐπίκλημα, ὅτι ἐφεῖται τοῖς ἐν
[3, 14]	αὐλοῦ μὲν ἀκούοντες χαίρουσι, καὶ	τὸ	ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι· σάλπιγγα
[3, 12]	τῆς πατρίδος ἀπηλλάγησαν ἢ καὶ	τὸ	ἔτι θερμότερον τοῦ βίου αὐτοῦ.
[3, 7]	τί φατε ὑμεῖς‘ εἶπε Δυσμενίδαι;	τὸ	ἦθος αὐτῶν ἅμα ἐκκαλύψας διὰ
[3, 8]	πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα κατεκτήσατο	τὸ	θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων,
[3, 22]	καὶ ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε ἑάλω	τὸ	Ἴλιον, οἰκτείραντες οἱ Ἀχαιοὶ τὰς
[3, 19]	τε ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ	τὸ	καρτερόν, καὶ ἐς τοσοῦτον προῆλθε
[3, 9]	καὶ οὐ μὰ Δία τοῦτο	τὸ	κοινὸν ἐξ Ἄρεος ἀλλ´ ἐξ
[3, 1]	τιμὴ ἡ διαρκὴς ἡ περὶ	τὸ	κρεῖττον ἐκθεοῖ τὸν τόπον. ἐνταῦθά
[3, 17]	δὲ τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα οὐ	τὸ	λεγόμενον δὴ τοῦτο ἐς γόνυ
[3, 1]	Δελφούς, τῆς Γῆς ἔτι ἐχούσης	τὸ	μαντεῖον. στεφανωσάμενον οὖν ἐκ ταύτης
[3, 1]	ἐλθεῖν ἐς Δελφοὺς καὶ παραλαβεῖν	τὸ	μαντεῖον τὸν Διὸς καὶ Λητοῦς
[3, 18]	ἀνθρώπους δὲ τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας	τὸ	μέγεθος, καὶ χρόνον ζῆν αὐτοὺς
[3, 18]	παρ´ ἑκάτερον τούτων ἑστηκέναι δένδρα	τὸ	μέγεθος πλατάνου μεγάλης. φέρειν δὲ
[3, 18]	τὰς ἤδη διελθούσας ἀναλαμβάνει ὀπίσω.	τὸ	μὲν γὰρ γῆρας ἀπορρίψας ἐπὶ
[3, 18]	ἔξω τούτου τοῦ κόσμου. καὶ	τὸ	μὲν μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο.
[3, 1]	καὶ μέσον δέχεται χωρίον, οὗ	τὸ	μὲν μῆκος ἐπὶ τετταράκοντα διήκει
[3, 44]	μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε δὲ	τὸ	ξίφος κατὰ τοῦ φίλου. τῷ
[3, 40]	ἐνίων Τίτυροι ὀνομαζόμενοι. ἔσχον δὲ	τὸ	ὄνομα ἐκ τῶν τερετισμάτων, οἷς
[3, 20]	τὸν πλακοῦντα ἤρετο τί βούλεται	τὸ	πέμμα ἐκεῖνο εἶναι; ὁ δὲ
[3, 36]	Ἀθηναίους δὶς ἐξαμαρτεῖν ἐς φιλοσοφίαν,	τὸ	περὶ Σωκράτην πάθος αἰνιττόμενος καὶ
[3, 17]	δὲ πολιτείαν φαίην ἂν καὶ	τὸ	Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον ἐπαίδευσε,
[3, 26]	τὸν υἱὸν καὶ τῆς οὐσίας	τὸ	πλεῖστον τῇ πόλει παρακαταθέμενος καὶ
[3, 13]	ζῆν αὐτοὺς ἐν οἴνῳ, καὶ	τὸ	πλεῖστον τοῦ βίου ἐν τῇ
[3, 41]	τὰ τῶν οἰναρίδων δάση. ~Ὅτι	τὸ	πολυκαρπεῖν οἱ ἀρχαῖοι ὠνόμαζον φλύειν.
[3, 23]	Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν δὲ καὶ	τὸ	πρὸς τῇ Τύρῳ καὶ τὰ
[3, 19]	δέ τις ἦν αὐτοῦ περὶ	τὸ	πρόσωπον, καὶ ἄκαιρος στωμυλία λαλοῦντος
[3, 14]	τειχῶν διασκηνωθῆναι αὐτοῖς. καὶ τοῦτο	τὸ	σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ καὶ
[3, 26]	τὸν Κροῖσον καὶ δεξάμενον πράως	τὸ	στρατηγηθὲν τοῖς μὲν Ἐφεσίοις συγχωρῆσαι
[3, 19]	ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ ἀποδοῦναι	τὸ	σύνηθες χωρίον τῷ Πλάτωνι. ~Λυσάνδρῳ
[3, 19]	οὐδὲ τῇ κατασκευῇ τῇ περὶ	τὸ	σῶμα. καὶ γὰρ ἐσθῆτι ἐχρῆτο
[3, 9]	καὶ ἡ ψυχὴ χωρεῖ καὶ	τὸ	σῶμα ῥώμης ἔχει· δέδοικε δὲ
[3, 32]	μέλλοντι. ἔδεισε δὲ ἄρα οὗτος	τὸ	τοῦ Λίνου πάθος. τὸν γὰρ
[3, 45]	λόγος. ὃ μὲν γάρ φησι	τὸ	τοῦ Παυσανίου ξίφος, ᾧ τὸν
[3, 13]	βίου αὐτοῦ. ~Ὅτι φιλοινότατον ἔθνος	τὸ	τῶν Ταπύρων τοσοῦτον, ὥστε ζῆν
[3, 1]	λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι, καὶ ἀνακοινοῦνται	τὸ	ὕδωρ αὐτῷ, καὶ ἐργάζονται τὸν
[3, 1]	ἐκείνη μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ	τὸ	χλοάζον πᾶν, καὶ ἔστιν ὀφθαλμῶν
[3, 35]	ὕβρει γὰρ καὶ ῥᾳθυμίᾳ ἐπειρῶντο	τὸ	χωρίον ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης ὅτε
[3, 23]	ὅτι ἔσται πρωί. καὶ ἑβδόμῃ	εἱστιᾶτο	παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ ἔπινε πάλιν,
[3, 21]	ὃ δὲ καὶ πάνυ ἐλευθερίως	ἀπεκρίνατο	αὕτη γὰρ‘ εἶπεν αὐτῷ οὐχ
[3, 43]	ἐς Δελφούς. ἡ δὲ Πυθία	ἀπεκρίνατο	βαῖν´ ἀπ´ ἐμῶν τριπόδων, ἔτι
[3, 19]	γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ	ἀπεκρίνατο	ἐκεῖνος μὲν οὐ νοσεῖ, ἐνοχλῶν
[3, 20]	ἐκεῖνο εἶναι; ὁ δὲ κομίζων	ἀπεκρίνατο	ὅτι ἐκ μέλιτος καὶ τυροῦ
[3, 36]	διὰ τί ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας,	ἀπεκρίνατο	ὅτι οὐ βούλεται Ἀθηναίους δὶς
[3, 33]	αὐλητὴς Ἀρίστωνος τοῦ φιλοσόφου πολλάκις	ἠκροᾶτο,	καὶ κηλούμενος ἐκ τῶν λεγομένων
[3, 30]	τραγῳδίας ὑποκριτὴς τὴν ἀκόλαστον κοίτην	ἀπείπατο	παντελῶς πᾶσαν. Κλειτόμαχος δὲ ὁ
[3, 26]	ὕστερον Προδότης, καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς	ἑωρᾶτο	τὸ δεινόν, συνεβούλευεν ὁ Πίνδαρος
[3, 42]	αὐτὰς ἡ τῆς Κύπρου βασιλὶς	εἰργάσατο,	ἐπὶ μέρους δὲ τῆς Πελοποννήσου
[3, 8]	μὴ ἀπᾴδοντα τοῖς ἐνόπλοις ἀνδράσιν	εἰργάσατο	τὰ ἐν τῷ δράματι μέλη
[3, 19]	ἐπεὶ δὲ ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας,	ἠσπάσατό	τε ὡς τὸ εἰκὸς τὸν
[3, 17]	δὲ Ῥοδίους. καὶ Ἀναξίμανδρος δὲ	ἡγήσατο	τῆς ἐς Ἀπολλωνίαν ἐκ Μιλήτου
[3, 45]	Παυσανίου ξίφος, ᾧ τὸν Φίλιππον	διεχρήσατο,	ἅρμα ἔχειν ἐπὶ τῆς λαβῆς
[3, 8]	καὶ πολεμικὰ ἐξεπόνησεν, οὕτως ἄρα	κατεκτήσατο	τὸ θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν
[3, 19]	τῶν νέων ἐπιφανεῖς. ἐπεὶ δὲ	ἐπαύσατο	τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό τε ὡς
[3, 17]	γε ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν.	ἐστρατεύσατο	γοῦν ἐπὶ Δήλιον, καὶ ἐς
[3, 17]	ὁ Φαληρεὺς καὶ Ἀθήνησιν ἐπιφανέστατα	ἐπολιτεύσατο,	ἔστ´ αὐτὸν ὁ συνήθης Ἀθηναίοις
[3, 1]	οὖν καὶ τότε ὁ θεὸς	ἐστεφανώσατο.	καὶ τὴν ὁδὸν ἐκείνην ἔρχονται,
[3, 1]	τῷ τόπῳ, ἐν ᾧ καὶ	ἐστεφανώσατο	καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ
[3, 30]	ὑπέστρεψεν. ~Ἀμοιβεὺς ὁ κιθαρῳδὸς σωφρονέστατος	ἐλέγετο	καὶ γυναῖκα ὡραιοτάτην ἔχων μὴ
[3, 26]	πατρίδα τοῖς βαρβάροις πολλὴν πρόνοιαν	ἔθετο.	ἔδειξε ταῦτα οὕτως ἔχειν ἐκεῖνα
[3, 3]	αὐτοῦ τὸν Γρύλλον τεθνάναι· κἀκεῖνος	ἀπέθετο	μὲν τὸν στέφανον, διετέλει δὲ
[3, 3]	μέντοι τέθνηκε, πάλιν ὁ Ξενοφῶν	ἐπέθετο	τῇ κεφαλῇ τὸν στέφανον. ταῦτα
[3, 19]	τῷ Ξενοκράτει ἐς τὴν πατρίδα,	ἐπέθετο	τῷ Πλάτωνι ὁ Ἀριστοτέλης, χορόν
[3, 19]	τοῦ περιπάτου Ἀριστοτέλει, αὐτός τε	ἐπέθετο	τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ καρτερόν,
[3, 19]	οὖν ὁρῶν ὁ Πλάτων οὐ	προσίετο	τὸν ἄνδρα, προετίμα δὲ αὐτοῦ
[3, 32]	Ἡρακλῆς τῷ πλήκτρῳ τοῦ Λίνου	καθίκετο	καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν. ~Σάτυρος ὁ
[3, 19]	δὲ μηνῶν διαγενομένων ὁ Ξενοκράτης	ἀφίκετο	ἐκ τῆς ἀποδημίας, καὶ καταλαμβάνει
[3, 17]	τῇ μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ	ἠρέσκετο·	τυραννικὴν γὰρ καὶ μοναρχικὴν ἑώρα
[3, 19]	πρώτην ἐκ τούτων γενέσθαι. οὐκ	ἠρέσκετο	τῷ βίῳ αὐτοῦ ὁ Πλάτων
[3, 4]	κατέστρεψεν. οὐδὲν οὖν ἐπὶ τούτοις	μετεβάλετο	ὁ Δίων, ἀλλ´ ὅπερ οὖν
[3, 10]	παρ´ αὐτοῖς καλῶν πλούσιον ἐραστὴν	προείλετο	χρηστοῦ πένητος, ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα,
[3, 17]	ἐκ Κατάνης ἔφευγε. Ταραντίνοις δὲ	ἐγένετο	ἀγαθὸν Ἀρχύτας, Σόλων δὲ Ἀθηναίοις,
[3, 21]	ἄρα εὐγενές τι καὶ μεγαλόφρον	ἐνεφαίνετο	τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ ἐξ ἐκείνου.
[3, 19]	καὶ δακτυλίους δὲ πολλοὺς φορῶν	ἐκαλλύνετο	ἐπὶ τούτῳ· καὶ μωκία δέ
[3, 20]	δὲ ἀπιδὼν ἐς τὸν πλακοῦντα	ἤρετο	τί βούλεται τὸ πέμμα ἐκεῖνο
[3, 19]	ἑαυτὸν ἀπιόντα ἐς τὴν πόλιν,	ἤρετό	τινα τῶν ἐν τῇ περιπάτῳ
[3, 19]	καὶ ὑποδέσει, καὶ κουρὰν δὲ	ἐκείρετο	καὶ ταύτην ἀήθη Πλάτωνι, καὶ
[3, 30]	τις ἀφροδίσιος λόγος παρερρύη, ἀναστὰς	ἀπηλλάττετο.	~Νικίας ὁ ζωγράφος τοσαύτην περὶ
[3, 30]	ποτε καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους,	ἀπεστρέφετο·	καὶ ἐν συμποσίῳ εἴ τις
[3, 47]	προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς δὲ οὐδὲν	ὤνητο	οὔτε ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς
[3, 19]	τὸ σῶμα. καὶ γὰρ ἐσθῆτι	ἐχρῆτο	περιέργῳ ὁ Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει,
[3, 9]	ἐξ Ἄρεος καὶ Ἔρωτος φονῶντι	αἰτιάσαιτο	ἄν τις εἰ μὴ ὑπομένοι
[3, 18]	τὸ μὲν μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον	διηγεῖτο.	τρέφειν δὲ τὰ ἄλλα ζῷα
[3, 28]	τινα τῆς πόλεως τόπον ἔνθα	ἀνέκειτο	πινάκιον ἔχον γῆς περίοδον, καὶ
[3, 17]	Ἀθηναίων πρεσβεύοντες, καὶ αὐτοῖς σωτηρίαν	εὕραντο;	οἵπερ οὖν ἐς τοσοῦτον ἐνέτρεψαν
[3, 42]	δαίμονος. ἐνταῦθά τοι καὶ πάθος	εἰργάσαντο	ἔξω Κιθαιρῶνος, οὐ μεῖον τοῦ
[3, 42]	ἔτι ἁπαλὸν ὄντα καὶ νεαρὸν	διεσπάσαντο	οἷα νεβρὸν τῆς μανίας ἀρξάμεναι
[3, 43]	βωμόν· οἳ δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα	ἐφείσαντο	τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ δὲ ὕστερον
[3, 38]	τῶν σωμάτων πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ	ἀπεδύσαντο	καὶ ἠλείψαντο. καὶ ἵππους ἔζευξε
[3, 17]	λυσιτελέστερόν ἐστι τῶν Ἀθηναίων ἀκούειν.	~Ἐπολιτεύσαντο	οὖν καὶ φιλόσοφοι, μηδ´ αὐτὸ
[3, 38]	πρῶτοι ἐπενόησαν, καὶ ἀπεδύσαντο καὶ	ἠλείψαντο.	καὶ ἵππους ἔζευξε πρῶτος Ἐριχθόνιος.
[3, 8]	πολλάκις γὰρ καὶ ἐκ τούτων	ἐθαυμάζοντο	ἐν ταῖς Ἀθήναις, καὶ τῶν
[3, 17]	εἴ γε ἐς τὴν Ῥώμην	ἀφίκοντο	ἐκεῖνοι ὑπὲρ τῶν Ἀθηναίων πρεσβεύοντες,
[3, 25]	τριακόσιοι τὸν μαντευόμενον αὐτοῖς θάνατον	εἵλοντο	ἐν Πύλαις, καὶ ὑπὲρ τῆς
[3, 8]	τοῦ ὀνόματος. ~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι στρατηγὸν	εἵλοντο	οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε κατὰ
[3, 8]	τῶν παρόντων, ὥστε παραχρῆμα αὐτὸν	εἵλοντο	στρατηγεῖν, πιστεύσαντες ὅτι τῶν πολεμικῶν
[3, 43]	ὅπλα θέμενοι ἀνάστατοι ὑπ´ ἐκείνων	ἐγένοντο,	καὶ ἡ πόλις αὐτῶν ἠφανίσθη.
[3, 42]	τὸ ἄγος. ἐκ δὴ τούτων	ἐγένοντο	ὄρνιθες, καὶ ἣ μὲν ἤμειψε
[3, 42]	γαμέτας, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ	ἐγένοντο	τῷ θεῷ μαινάδες. ὃ δὲ
[3, 42]	περὶ τοὺς ἱστοὺς εἶχον, καὶ	ἐπονοῦντο	περὶ τὴν Ἐργάνην εὖ μάλα
[3, 8]	ταῖς Ἀθήναις, καὶ τῶν ἄλλων	προῃροῦντο.	ἀλλ´ ἐπεὶ τοῖς πυρριχισταῖς ἔν
[3, 35]	εἶναι· ὕβρει γὰρ καὶ ῥᾳθυμίᾳ	ἐπειρῶντο	τὸ χωρίον ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης
[3, 17]	~Ἐπολιτεύσαντο οὖν καὶ φιλόσοφοι, μηδ´	αὐτὸ	τοῦτο μόνον τὴν διάνοιαν ἀγαθοὶ
[3, 22]	ἁλισκομένων τύχας καὶ πάνυ Ἑλληνικῶς	τοῦτο	ἐκήρυξαν, ἕκαστον τῶν ἐλευθέρων ἓν
[3, 18]	ἄλλον χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον δὲ	τοῦτο,	ἐπεὶ τά γε πολλὰ ἐν
[3, 17]	πατρίδα οὐ τὸ λεγόμενον δὴ	τοῦτο	ἐς γόνυ πεσοῦσαν ἀλλ´ ἐπὶ
[3, 4]	ὅπερ οὖν ἐξ ἀρχῆς ἔπραττε,	τοῦτο	καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν γε
[3, 11]	νύκτωρ δὲ διαλυθεῖσαν τῆς περὶ	τοῦτο	λειτουργίας καὶ σφαιρωθεῖσαν ἐν τῷ
[3, 20]	ἐσκεύασται. ὁ δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ	τοῦτο	μὲν‘ εἶπε τοῖς Εἵλωσι δότε·
[3, 15]	μὴν ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ	τοῦτο	μὲν καὶ διαβεβόηται ἤδη καὶ
[3, 6]	τῆς οὐσίας ἀπέστη τοῖς Θηβαίοις,	τοῦτο	μὲν καὶ ἐς πάντας ἐξεφοίτησε·
[3, 17]	οὖν καὶ φιλόσοφοι, μηδ´ αὐτὸ	τοῦτο	μόνον τὴν διάνοιαν ἀγαθοὶ γενόμενοι
[3, 42]	ἐπόθουν τοὺς γαμέτας, καὶ διὰ	τοῦτο	οὐκ ἐγένοντο τῷ θεῷ μαινάδες.
[3, 9]	ἐνθουσιῶντα, καὶ οὐ μὰ Δία	τοῦτο	τὸ κοινὸν ἐξ Ἄρεος ἀλλ´
[3, 14]	τῶν τειχῶν διασκηνωθῆναι αὐτοῖς. καὶ	τοῦτο	τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ
[3, 18]	κειμένους τοῖς παρ´ ἡμῖν νομιζομένοις.	δύο	δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει
[3, 18]	δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ.	δύο	δὲ ποταμοὺς περὶ τοῦτον τὸν
[3, 2]	προσελθὼν ἔφη τεθνηκέναι οἱ τοὺς	δύο	παῖδας οὕσπερ οὖν εἶχε μόνους
[3, 9]	θεῷ, ἀλλ´ οὐχ ὑπὸ τοῖς	δύο.	~Περὶ τῶν ἐν Λακεδαίμονι ἐφόρων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 29/03/2007