HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

ÉLIEN, Histoires diverses, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

ε = 84 formes différentes pour 346 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[3, 28]   φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ καὶ ἔ τι πλέον ἐπὶ τοῖς ἀγροῖς,

[3, 19]   παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα, καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν

[3, 17]   ἂν καὶ τὸ Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον ἐπαίδευσε, καὶ τὸ Ἀριστοτέλους,

[3, 17]   τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι, ἀλλ´ ἐνταῦθά γε ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν. ἐστρατεύσατο

[3, 17]   λέγει τοὺς φιλοσόφους, ἀλλὰ εὐήθη γε αὐτοῦ καὶ ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ

[3, 9]   τῷ Ἄρει μαίνεσθαι, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε ἐξ ἑνὸς περιειλημμένοι δαίμονος εὖ

[3, 17]   χρόνου Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον, εἴ γε ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίκοντο ἐκεῖνοι

[3, 26]   πικρὸς ἦν καὶ ἀπαραίτητος, τά γε μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι

[3, 17]   ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους.

[3, 1]   ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό γε μὴν πλάτος τῇ μέν ἐστι

[3, 15]   ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ προσιόντες. τό γε μὴν ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ

[3, 5]   τοῦτο καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν γε μήν φασι τὸν δεύτερον ἐπεί

[3, 18]   σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ τά γε πολλὰ ἐν τοῖς πολέμοις ἢ

[3, 15]   αἰτίαν οὐδὲ Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι κἀκεῖνο τὸ ἐπίκλημα, ὅτι

[3, 14]   πολεμίων τοῖς τείχεσι προσβαλόντων ἐκεῖνοί γε τὰς φρουρὰς ἐκλιπόντες διημέρευον ἐν

[3, 18]   ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε, καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων

[3, 18]   ἐς τάσδε τὰς ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε, καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν

[3, 18]   νομιζομένοις. δύο δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις

[3, 18]   ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν Μίδαν. τὴν μὲν

[3, 24]   ὅπλα καλὰ ἔχειν. νικῶντι γὰρ ἔλεγε τοὺς πολεμίους τὴν καλλίστην στολὴν

[3, 17]   ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε ἐκ Κατάνης ἔφευγε. Ταραντίνοις δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας,

[3, 47]   κλέπτων τὴν τῶν Ἀθηναίων τείχισιν. ἔφυγε γὰρ κἀκεῖνος οὐ τὰς Ἀθήνας

[3, 24]   δὲ ἵππον Ἐπιδαύριον. φιλοκάλου δὲ ἔγωγε ἂν φαίην εἶναι ἀνδρὸς τὰ

[3, 32]   πρὸς αὐτὸν ὁ Λῖνος. ὃ δὲ ἀγανακτήσας ὁ Ἡρακλῆς τῷ πλήκτρῳ

[3, 17]   δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας, Σόλων δὲ Ἀθηναίοις, Βίας δὲ καὶ Θαλῆς

[3, 27]   καὶ τοῦτον τὸν λόγον· εἰ δὲ ἀληθής ἐστιν, οὐκ οἶδα· ὃ

[3, 18]   πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις ἐοικέναι· καὶ τὴν μὲν

[3, 18]   εὖ μάλα καὶ ἡδόμενοι. οὕτω δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς μηδὲ

[3, 17]   τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε. τίς δὲ ἀντιφήσει καὶ Περικλέα τὸν Ξανθίππου

[3, 19]   ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν οὐ νοσεῖ,

[3, 20]   καὶ βοῦν καὶ πλακοῦντα. ὃ δὲ ἀπιδὼν ἐς τὸν πλακοῦντα ἤρετο

[3, 40]   τῶν τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι. Σάτυροι δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ

[3, 40]   δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν δὲ

[3, 32]   παῖδα ὄντα κιθαρίζειν ἐπαίδευεν· ἀμουσότερον δὲ ἁπτομένου τοῦ ὀργάνου, ἐχαλέπηνε πρὸς

[3, 32]   ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε δὲ ἄρα οὗτος τὸ τοῦ Λίνου

[3, 42]   καὶ Κελαινὴ Προίτου θυγατέρες. μάχλους δὲ αὐτὰς ἡ τῆς Κύπρου βασιλὶς

[3, 19]   ἐκεῖνος μὲν οὐ νοσεῖ, ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι πεποίηκε τοῦ

[3, 19]   οὗ κατέλιπε τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν δὲ αὐτὸν μετὰ τῶν γνωρίμων οὐ

[3, 19]   οὐ προσίετο τὸν ἄνδρα, προετίμα δὲ αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον καὶ

[3, 42]   καὶ ἡ τραγῳδία βοᾷ. μόνας δὲ ἀφηνιάσαι τῆς χορείας ταύτης λέγουσι

[3, 39]   ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ σῦκα, Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας δεῖπνον εἶχον, Ἰνδοὶ καλάμους,

[3, 20]   γὰρ οὐκ ἔστι βρῶμα. τὸν δὲ βοῦν προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια

[3, 19]   τῇ κοινωνίᾳ τῶν λόγων. ἀποδημίας δὲ γενομένης ποτὲ τῷ Ξενοκράτει ἐς

[3, 18]   ὁ Χῖος λέγων, πεπιστεύσθω· ἐμοὶ δὲ δεινὸς εἶναι δοκεῖ μυθολόγος καὶ

[3, 14]   ὥσπερ ἄλλοις τὸ ἔλαιον. ~Βυζαντίους δὲ δεινῶς οἰνόφλυγας ὄντας ἐνοικεῖν τοῖς

[3, 44]   εἷς ἀπέδρα τοὺς λῃστάς, ὁ δὲ δεύτερος αὐτῶν συνεπλάκη τῷ λοιπῷ

[3, 1]   ἣ καλεῖται μὲν Πυθιάς, φέρει δὲ διὰ Θετταλίας καὶ Πελασγίας καὶ

[3, 11]   καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν· νύκτωρ δὲ διαλυθεῖσαν τῆς περὶ τοῦτο λειτουργίας

[3, 32]   οὔπω πρόσηβος, ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ δὲ διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα

[3, 43]   δόμοις ἐπὶ πήματι βαίνει. ἡ δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις γὰρ

[3, 17]   ὅτε ἐκ Κατάνης ἔφευγε. Ταραντίνοις δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας, Σόλων δὲ

[3, 24]   τὸν δὲ ἵππον Ἐπιδαύριον. φιλοκάλου δὲ ἔγωγε ἂν φαίην εἶναι ἀνδρὸς

[3, 23]   ἐκ τοῦ πότου. παρὰ Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε

[3, 42]   ἐξ ἀρχῆς ᾖξαν μαινάδας· αἳ δὲ ἐδίωκον αὐτὰς διὰ τὸ ἄγος.

[3, 47]   μὲν πρῶτα ἐπῄνουν Ἀθηναῖοι· ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν ἁμαρτεῖν ἃ ἔδοξεν, ἡ

[3, 47]   ἀδικήσας τοὺς Ἀθηναίους ἔμβραχυ· ἐπεὶ δὲ ἔδοξεν Ἀντιπάτρῳ τὸν Πειραιᾶ προδιδόναι,

[3, 18]   περιρρεῖν κύκλῳ τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον δὲ εἶναι μόνην ἐκείνην τὴν ἔξω

[3, 18]   τοῖς παρ´ ἡμῖν νομιζομένοις. δύο δὲ εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας,

[3, 28]   ἀγροὺς τοὺς ἰδίους διαθρῆσαι. τοῦ δὲ εἰπόντος ἀλλ´ οὐδαμοῦ γεγραμμένοι εἰσίν‘

[3, 23]   οἱ ταῦτα ἀναγράψαντες ψεύδονται. ἔξεστι δὲ ἐκ τούτων ἐννοεῖν καὶ τοῦ

[3, 6]   αὐτοῦ οὐ πᾶσι γνώριμον· ἔστι δὲ ἐκεῖνο. ἀπαλλαττόμενος τῶν Θηβῶν οἰκισθεισῶν

[3, 19]   Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει, καὶ κουρὰν δὲ ἐκείρετο καὶ ταύτην ἀήθη Πλάτωνι,

[3, 44]   περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ ἑτέρῳ δὲ ἔκτεινας τὸν ἑταῖρον ἀμύνων· οὔ

[3, 19]   δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς. ἐπεὶ δὲ ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό τε

[3, 43]   οὐδὲν ἔλαττον πηγῆς ἀενάου, Συβαρῖται δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ δὲ

[3, 23]   πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ δὲ ἐπὶ δέκα τοῦ αὐτοῦ μηνὸς

[3, 18]   σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ. δύο

[3, 10]   νεαρῷ τῆς ἡλικίας συγγινώσκουσι, τὸν δὲ ἐραστὴν ὑπὲρ αὐτοῦ κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας

[3, 12]   φωνή, ἐρᾶν δεῖν λέγουσα. Σπαρτιάτης δὲ ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν· εἴτε

[3, 9]   ὅσον ἐνθουσιᾶν αὐτοὺς ἅπαξ· οἱ δὲ Ἔρωτος βάκχοι πολεμοῦντες καὶ ὑπὸ

[3, 42]   ἣ δὲ ἐς νυκτερίδα, ἣ δὲ ἐς γλαῦκα. ~Ἐν Συβάρει κιθαρῳδοῦ

[3, 42]   τὸ εἶδος ἐς κορώνην, ἣ δὲ ἐς νυκτερίδα, ἣ δὲ ἐς

[3, 12]   τῶν ἐραστῶν εἰσπνεῖν αὐτοῖς· Λακεδαιμονίων δέ ἐστιν αὕτη ἡ φωνή, ἐρᾶν

[3, 18]   θρηνοῦντα, καὶ οὕτω τελευτᾶν. τὰ δὲ ἕτερα τὰ παραπεφυκότα τῷ τῆς

[3, 6]   καὶ ἐς πάντας ἐξεφοίτησε· τὸ δὲ ἕτερον αὐτοῦ οὐ πᾶσι γνώριμον·

[3, 45]   τῆς λαβῆς διαγεγλυμμένον ἐλεφάντινον· ὁ δὲ ἕτερος, τὴν Θηβαϊκὴν περιελθόντα λίμνην

[3, 18]   ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω. τὸ δὲ ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει. μέροπάς τινας

[3, 18]   τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν δὲ Εὐσεβῆ. τοὺς μὲν οὖν Εὐσεβεῖς

[3, 18]   ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ δὲ ἔχουσι καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν, ὡς

[3, 17]   τριάκοντα ἐκοινώνει τῶν ἀσεβημάτων. ἔνθα δὲ ἐχρῆν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι,

[3, 47]   τὴν ἐπὶ τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα δὲ ἡ εὐφημία ἡ καλοῦσα αὐτὸν

[3, 40]   τοῖς Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται δὲ ἡ στολὴ τὴν ἐκ τοῦ

[3, 17]   Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους. καὶ Ἀναξίμανδρος δὲ ἡγήσατο τῆς ἐς Ἀπολλωνίαν ἐκ

[3, 47]   πρεσβείας τῆς ἐς Σπάρτην· λέγω δὲ ἣν ἐπρέσβευσε κλέπτων τὴν τῶν

[3, 26]   ~Πίνδαρος ὁ Μέλανος υἱός, Ἀλυάττου δὲ θυγατριδοῦς τοῦ Λυδοῦ, διαδεξάμενος τὴν

[3, 3]   ἀπέθετο μὲν τὸν στέφανον, διετέλει δὲ θύων. ἐπεὶ δὲ ὁ ἄγγελος

[3, 24]   μὲν ἀσπίδα Ἀργολικὴν ἔχειν, τὸν δὲ θώρακα Ἀττικόν, τὸ δὲ κράνος

[3, 24]   τὸ δὲ κράνος Βοιωτουργές, τὸν δὲ ἵππον Ἐπιδαύριον. φιλοκάλου δὲ ἔγωγε

[3, 1]   Διὸς καὶ Λητοῦς παῖδα. ἔστι δὲ καὶ βωμὸς ἐν αὐτῷ τῷ

[3, 42]   ἔδραμόν φασι γυμναὶ μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν δὲ καὶ ἐς ἄλλας χώρας τῆς

[3, 17]   Ἀρχύτας, Σόλων δὲ Ἀθηναίοις, Βίας δὲ καὶ Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ

[3, 39]   δὲ Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ καὶ κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ

[3, 1]   καὶ δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι δὲ καὶ κρῆναι συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ

[3, 1]   τῇ μέν ἐστι πλέθρου, τῇ δὲ καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ

[3, 1]   ὁ καλούμενος Πηνειός. ἐς τοῦτον δὲ καὶ οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι,

[3, 1]   ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι δὲ καὶ ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι,

[3, 23]   ἁπάσης Ἀσίας νενικημένης, καὶ Ἰνδοὶ δὲ καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν

[3, 21]   ὁδοῦ προσάγοντος τοῦ τυράννου. ὃ δὲ καὶ πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο αὕτη

[3, 1]   καὶ Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων. οὗτοι δὲ καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ

[3, 18]   χωρὶς ἀρότρων καὶ βοῶν, γεωργεῖν δὲ καὶ σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον

[3, 23]   καὶ Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ δὲ καὶ τὰ τῆς ἄλλης ἁπάσης

[3, 23]   ἀνδρὸς ἐς ὅπλα ἀρετήν; ἔστω δὲ καὶ τῆς Τύχης Ἀλέξανδρον ἀγαπώσης

[3, 15]   ἐπίνομεν τὴν νύκτα. ~Καὶ Ἀργεῖοι δὲ καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται καὶ οὗτοι

[3, 23]   καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν δὲ καὶ τὸ πρὸς τῇ Τύρῳ

[3, 43]   θεῶν τίσιν οὐκ ἀλεείνας. τοῖς δὲ κακῶς ῥέξασι δίκης τέλος οὐχὶ

[3, 18]   τὸ μέγεθος πλατάνου μεγάλης. φέρειν δὲ καρποὺς τὰ μὲν παρὰ τὸν

[3, 1]   πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην, πολλὴ δὲ κατ´ αὐτοῦ ἡ σκιὰ ἐκ

[3, 42]   Ἐργάνην εὖ μάλα φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί τε καὶ ἄμπελοι τοὺς

[3, 20]   τὸ πέμμα ἐκεῖνο εἶναι; ὁ δὲ κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ μέλιτος

[3, 24]   τὸν δὲ θώρακα Ἀττικόν, τὸ δὲ κράνος Βοιωτουργές, τὸν δὲ ἵππον

[3, 18]   μὲν ἀφανέστερος τὴν φύσιν, ἀνθρώπου δὲ κρείττων, ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος ἦν.

[3, 17]   τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός,

[3, 18]   ἐν τούτοις καὶ ἐν ἄλλοις δέ. ~Λέγεται τὴν διαφορὰν Ἀριστοτέλους πρὸς

[3, 18]   τὸν μὲν Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν δὲ Λύπης· καὶ παρ´ ἑκάτερον τούτων

[3, 20]   καὶ ἄλλων τινῶν ἐσκεύασται. ὁ δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο μὲν‘ εἶπε

[3, 39]   Ἰνδοὶ καλάμους, Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον δὲ Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ

[3, 19]   διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν δὲ μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου

[3, 1]   δὲ καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ μέσου αὐτοῦ ὁ καλούμενος Πηνειός.

[3, 2]   εἶχε μόνους ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ μηδὲν διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς

[3, 19]   ἐβάδιζε σὺν τοῖς ἑταίροις. τριῶν δὲ μηνῶν διαγενομένων ὁ Ξενοκράτης ἀφίκετο

[3, 19]   κήπῳ τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ. ὁ δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς

[3, 3]   στέφανον, διετέλει δὲ θύων. ἐπεὶ δὲ ὁ ἄγγελος προσέθηκε τῷ πρότερον

[3, 17]   οἰκεῖα, οὗτος ἐκεῖνος ἦν. Πλάτων δὲ ὁ Ἀρίστωνος Δίωνα κατήγαγεν ἐς

[3, 17]   φιλοσοφῶν ἦν δῆλος. καὶ Λῦσις δὲ ὁ γνώριμος ὁ Πυθαγόρου καὶ

[3, 4]   καὶ ἐς πολλοὺς ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων δὲ ὁ Ἱππαρίνου μὲν παῖς Πλάτωνος

[3, 30]   κοίτην ἀπείπατο παντελῶς πᾶσαν. Κλειτόμαχος δὲ ὁ παγκρατιαστὴς εἴ ποτε καὶ

[3, 1]   πλέουσι πλεῖν κατὰ ψῦχος. πᾶς δὲ ὁ περίοικος λεὼς συνίασιν ἄλλοι

[3, 18]   ἀλλήλοις διελέχθησαν, καὶ ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν

[3, 17]   ἐπὶ στόμα ἀνέστησεν αὖθις. Δημήτριος δὲ ὁ Φαληρεὺς καὶ Ἀθήνησιν ἐπιφανέστατα

[3, 18]   μία πόλις κρατεῖ αὕτη. εἰσὶ δὲ οἱ οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους διακοσίων

[3, 4]   ὁ Ἱππαρίνου μὲν παῖς Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν χρηματίζων ὑπέρ

[3, 42]   ἐγένοντο τῷ θεῷ μαινάδες. ὃ δὲ ὀργίζεται, καὶ αἳ μὲν περὶ

[3, 42]   καὶ Ἀρσίππην καὶ Ἀλκιθόην. αἴτιον δὲ ὅτι ἐπόθουν τοὺς γαμέτας, καὶ

[3, 42]   οὖσαι ὑπὸ τῆς νόσου. ἀκούω δὲ ὅτι καὶ ταῖς Λακεδαιμονίων γυναιξὶν

[3, 14]   ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι· σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ ἐκ

[3, 43]   τὸν τῆς Ἥρας βωμόν· οἳ δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ.

[3, 42]   οἴνου καὶ γάλακτος σταγόνες. τὰς δὲ οὐδὲ ταῦτα ἀνέπειθεν ἐλθεῖν ἐς

[3, 32]   ταύτην κρούσω; ἑτέραν δείξας. ὃ δὲ οὐδὲν ἔφη διαφέρειν τῷ μέλλοντι

[3, 47]   αἱ τῶν προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς δὲ οὐδὲν ὤνητο οὔτε ἐκ τῆς

[3, 26]   προστάξαι τῆς πόλεως ἀπαλλάττεσθαι. ὃ δὲ οὐκ ἀντεῖπε, τῶν φίλων δὲ

[3, 45]   μὲν πρῶτος λόγος δημώδης, ὃ δὲ οὐκ ἐς πάντας ἐξεφοίτησεν. ~Σταγειριτῶν

[3, 23]   ἐς αὐτὸν προθυμίαν ἀπαγορεύων. ἐκεῖνα δὲ οὐκέτι καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός

[3, 18]   Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ

[3, 4]   δημοσίων καὶ κοινῶν πραγμάτων, ὁ δὲ παῖς αὐτοῦ ἐκ τοῦ τέγους

[3, 18]   τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ. νύμφης δὲ παῖς ὁ Σιληνὸς οὗτος, θεοῦ

[3, 1]   ἀρχιθέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν. οἳ δὲ παραγενόμενοι καὶ μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν

[3, 16]   καὶ ὑπορύττων τὰ τείχη, Τιμόθεος δὲ πείθων καὶ διδάσκων λόγῳ ὅτι

[3, 26]   τὴν μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ δὲ Πινδάρῳ προστάξαι τῆς πόλεως ἀπαλλάττεσθαι.

[3, 19]   ἦν συμβαδίζειν τῷ Πλάτωνι. ὁ δὲ Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη ἐγεγόνει, καὶ

[3, 17]   ἡμᾶς δρᾶσαι ὅσα θέλουσιν. ἐγὼ δὲ πολιτείαν φαίην ἂν καὶ τὸ

[3, 19]   ταύτην ἀήθη Πλάτωνι, καὶ δακτυλίους δὲ πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ·

[3, 18]   ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ. δύο δὲ ποταμοὺς περὶ τοῦτον τὸν τόπον

[3, 18]   τοῦ παρ´ ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε καὶ διαβῆναι τούτους ἐς

[3, 43]   δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ δὲ Πυθία ἀπεκρίνατο βαῖν´ ἀπ´ ἐμῶν

[3, 17]   Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους. καὶ Ἀναξίμανδρος δὲ ἡγήσατο

[3, 40]   δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν δὲ σίλλον ψόγον λέγουσι μετὰ παιδιᾶς

[3, 1]   ἀνέρπει καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ δὲ σμίλαξ πρὸς αὐτὸν τὸν πάγον

[3, 39]   Ἀρκάδες, Ἀργεῖοι δ´ ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ σῦκα, Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας δεῖπνον

[3, 26]   τούτων ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ· ὃ δὲ συνεβούλευε προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ.

[3, 17]   φθόνος ἐξέωσε· καὶ ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε.

[3, 18]   μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν δὲ τὰ ἄλλα ζῷα μεγάλα, καὶ

[3, 17]   μὲν τὰ ἐν Λοκροῖς, Χαρώνδας δὲ τὰ ἐν Κατάνῃ καὶ τὰ

[3, 1]   ψυχρῶν καὶ πιεῖν ἡδίστων. λέγεται δὲ τὰ ὕδατα ταῦτα καὶ τοῖς

[3, 1]   Ὀλύμπου καὶ τῆς Ὄσσης. ὄρη δὲ ταῦτά ἐστιν ὑπερύψηλα καὶ οἷον

[3, 14]   τῆς προφάσεως αὐτοῖς περιῃρημένης. λέγει δὲ ταῦτα ὑπὲρ αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν

[3, 19]   αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ. πάντα δὲ ταῦτα ὡς ἔστιν ἀλλότρια φιλοσόφου,

[3, 15]   εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι. οὐ διαπεφεύγασι δὲ ταύτην τὴν αἰτίαν οὐδὲ Ἰλλυριοί,

[3, 17]   τυραννίδα τὴν Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ

[3, 17]   Ἀμφίπολιν καὶ ἐς Ποτίδαιαν. Ἀριστοτέλης δὲ τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα οὐ τὸ

[3, 26]   προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ. προβαλλομένων δὲ τὴν ἱκετηρίαν τῶν Ἐφεσίων γελάσαντά

[3, 18]   πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν αὐτοῖς. οἱ δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ

[3, 42]   Κύπρου βασιλὶς εἰργάσατο, ἐπὶ μέρους δὲ τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι γυμναὶ

[3, 19]   ὁ Ξενοκράτης ἐκεῖνον ὁμοίως. διαλυθείσης δὲ τῆς συνουσίας οὐδὲν οὔτε εἰπὼν

[3, 17]   οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης δὲ τῆς χρείας τὸν δυνησόμενον σῶσαι

[3, 18]   πολλὰς καὶ μεγάλας, ἐπ´ ἐσχάτῳ δὲ τῆς χώρας αὐτῶν τόπον εἶναι

[3, 10]   τῇ τῶν χρημάτων ζημίᾳ. ἄλλον δέ τινα ἄνδρα καλὸν κἀγαθὸν οὐδενὸς

[3, 35]   τῆς τραπέζης οὐχ ἥκιστα. ~Λόγος δέ τις διαρρεῖ καὶ οὗτος Ἀττικός,

[3, 19]   ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ· καὶ μωκία δέ τις ἦν αὐτοῦ περὶ τὸ

[3, 26]   ἐπολιόρκει τὴν πόλιν Κροῖσος. ἐπεὶ δέ τις τῶν πύργων ἀνετράπη ὁ

[3, 44]   τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ ξίφος κατὰ τοῦ φίλου.

[3, 40]   ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι ὀνομαζόμενοι. ἔσχον δὲ τὸ ὄνομα ἐκ τῶν τερετισμάτων,

[3, 1]   καὶ ἐκείνη μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται δὲ τὸ χλοάζον πᾶν, καὶ ἔστιν

[3, 1]   ἔστιν ὀφθαλμῶν πανήγυρις. ἐν αὐτοῖς δὲ τοῖς λείοις καὶ καθημένοις ἄλση

[3, 9]   τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει· δέδοικε δὲ τὸν ἕτερον, ἅτε ἐκ θεοῦ

[3, 47]   τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν. καὶ Παυσανίαν δὲ τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν ὤνησεν ἡ

[3, 18]   οὐκ ἐλάττους διακοσίων μυριάδων. ἀποθνήσκουσι δὲ τὸν μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες·

[3, 22]   αὐτῷ κτῆμα συνεχώρησαν λαβεῖν· ὃ δὲ τὸν πατέρα πάνυ σφόδρα γεγηρακότα

[3, 19]   Φωκεὺς καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος, καὶ διὰ

[3, 1]   τῶν παριόντων ἀφανίσαντες. παρ´ ἑκάτερα δὲ τοῦ ποταμοῦ αἱ διατριβαί εἰσιν

[3, 26]   δὲ οὐκ ἀντεῖπε, τῶν φίλων δὲ τοὺς συναπαίρειν αὐτῷ βουληθέντας παραλαβών,

[3, 18]   μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ τά γε πολλὰ

[3, 14]   ταῦτα ὑπὲρ αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ τούτοις ἔοικε καὶ ὁ Μένανδρος,

[3, 5]   νεκρόν, εἶδε μὲν αὐτόν, οὐδὲν δὲ τρέψας τοῦ χρωτός, οὐδὲ μὴν

[3, 23]   ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων ὁ Βαγώα οἶκος

[3, 18]   ζῷα μεγάλα, καὶ τοὺς ἀνθρώπους δὲ τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος,

[3, 42]   τοῖς ταλάροις ἐνεφώλευον δράκοντες, ἐκ δὲ τῶν ὀρόφων ἔσταζον οἴνου καὶ

[3, 1]   καὶ αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ μέσων δὲ τῶν Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς ποταμὸς

[3, 27]   ἔμελλεν ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς δὲ ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα ὁ

[3, 14]   καὶ οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς μέθης καὶ τοῦ

[3, 43]   ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ δὲ ὕστερον αἷμα ἐδόκει ἐν τῷ

[3, 18]   εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ

[3, 44]   οὔ ς´ ἐμίανεν αἷμα, πέλεις δὲ χέρας καθαρώτερος ἢ πάρος ἦσθα"

[3, 47]   ἡ ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ δὲ ὧν ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ

[3, 5]   χρωτός, οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς ἀγαθὸν στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν.

[3, 42]   Χίων. καὶ αἱ τῶν Βοιωτῶν δὲ ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ ἡ

[3, 44]   ἀποδράντι οὖν ἡ Πυθία ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ φίλῳ θνήσκοντι παρὼν πέλας

[3, 33]   λεγομένων ἐπέλεγεν εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην,

[3, 35]   ὃς λέγει πρότερον ἐν Ἀκαδημείᾳ μηδὲ γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ

[3, 23]   Ἀλέξανδρος μὴ ἡττώμενος τῆς Τύχης, μηδὲ πρὸς τὴν ἐξ αὐτῆς ἐς

[3, 18]   δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς μηδὲ τοὺς θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν

[3, 5]   ἐκ τῆς παρατάξεως ἐκόμισαν νεκρόν, εἶδε μὲν αὐτόν, οὐδὲν δὲ τρέψας

[3, 30]   παγκρατιαστὴς εἴ ποτε καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν συμποσίῳ

[3, 18]   ποτε καὶ διαβῆναι τούτους ἐς τάσδε τὰς ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε, καὶ

[3, 23]   δέκα σταδίους· εἶτα τῇ τρίτῃ ἐκάθευδε. δυοῖν οὖν θάτερον, ἢ Ἀλέξανδρος

[3, 23]   καὶ ἔπινε πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ δὲ ἐπὶ δέκα τοῦ

[3, 12]   ἐραστὰς οἱ ἐν Λακεδαίμονι καλοὶ οὐδὲ ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον ἢ παρὰ

[3, 14]   αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι· σάλπιγγα δὲ οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ ἐκ τούτων

[3, 43]   τῆς Ἥρας βωμόν· οἳ δὲ οὐδὲ ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ

[3, 15]   διαπεφεύγασι δὲ ταύτην τὴν αἰτίαν οὐδὲ Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι

[3, 47]   ἀνδραγαθία ἀλλ´ οὐδὲ ὀλίγον ἔσωσεν, οὐδὲ μὴν αἱ τῶν προγόνων ἀρεταί.

[3, 5]   οὐδὲν δὲ τρέψας τοῦ χρωτός, οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς

[3, 47]   ἡ φθάνουσα αὐτὸν ἀνδραγαθία ἀλλ´ οὐδὲ ὀλίγον ἔσωσεν, οὐδὲ μὴν αἱ

[3, 43]   ῥέξασι δίκης τέλος οὐχὶ χρονιστὸν οὐδὲ παραιτητόν, οὐδ´ εἰ Διὸς ἔγγονοι

[3, 47]   καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη,

[3, 42]   καὶ γάλακτος σταγόνες. τὰς δὲ οὐδὲ ταῦτα ἀνέπειθεν ἐλθεῖν ἐς τὴν

[3, 19]   τῷ βίῳ αὐτοῦ ὁ Πλάτων οὐδὲ τῇ κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ

[3, 17]   τῶν δέκα στρατηγῶν θάνατον, ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς τριάκοντα ἐκοινώνει τῶν ἀσεβημάτων.

[3, 19]   Πλάτων τοῦ ἔξω περιπάτου, ἔνδον ἐβάδιζε σὺν τοῖς ἑταίροις. τριῶν δὲ

[3, 19]   τὸ καρτερόν, καὶ ἐς τοσοῦτον προῆλθε φιλοτιμίας, ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ

[3, 19]   ὁ δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα, καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον

[3, 3]   ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς. ~Ξενοφῶντι θύοντι ἧκέ τις ἐκ Μαντινείας ἄγγελος, λέγων

[3, 3]   θύων. ἐπεὶ δὲ ὁ ἄγγελος προσέθηκε τῷ πρότερον λόγῳ καὶ ἐκεῖνον

[3, 19]   ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι πεποίηκε τοῦ περιπάτου, καὶ ἀναχωρήσας ἐν

[3, 3]   τὸν λέγοντα ὅτι νικῶν μέντοι τέθνηκε, πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο τῇ

[3, 9]   καὶ τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει· δέδοικε δὲ τὸν ἕτερον, ἅτε ἐκ

[3, 14]   αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ τούτοις ἔοικε καὶ ὁ Μένανδρος, ὅταν λέγῃ

[3, 10]   ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα, κολάζοντες ὡς ἔοικε τὴν φιλοχρηματίαν τῇ τῶν χρημάτων

[3, 17]   δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν τυραννίδα τὴν

[3, 38]   ἃ καὶ πρῶτα ἡ γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι καὶ λαβεῖν

[3, 24]   Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν τε ἄλλων σπουδαίων, καὶ

[3, 1]   εὖ μάλα λάσιος ἐνακμάζει καὶ τέθηλε καὶ δίκην τῶν εὐγενῶν ἀμπέλων

[3, 44]   τῷ ἀποδράντι οὖν ἡ Πυθία ἀνεῖλε τάδε ἀνδρὶ φίλῳ θνήσκοντι παρὼν

[3, 1]   καὶ ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον ἀφεῖλε. καὶ ἔτι καὶ νῦν δι´

[3, 46]   ὃ μὴ κατέθου φησί, μὴ λάμβανε. ~Τιμόθεον τὰ μὲν πρῶτα ἐπῄνουν

[3, 1]   ἐς κάλλος τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς μὲν

[3, 32]   Φιλίππου, παῖς ὢν οὔπω πρόσηβος, ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ δὲ διδάσκοντος κροῦσαι

[3, 32]   ἀμουσότερον δὲ ἁπτομένου τοῦ ὀργάνου, ἐχαλέπηνε πρὸς αὐτὸν ὁ Λῖνος. ὃ

[3, 23]   τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ ταύτῃ ἔπινε, καὶ τῇ ἑπομένῃ τὰ εἰθισμένα

[3, 23]   ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ ἔπινε πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ

[3, 23]   Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός φασι πέμπτῃ ἔπινε παρὰ Μηδίῳ, εἶτα ἕκτῃ ἐκάθευδεν

[3, 43]   βαίνει. ἡ δὲ δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις γὰρ ἐναντία τὰ ὅπλα

[3, 20]   ἔστι βρῶμα. τὸν δὲ βοῦν προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια σκευασθῆναι, καὶ

[3, 14]   διημέρευον ἐν ταῖς συνήθεσι διατριβαῖς, προσέταξε τὰ καπηλεῖα ἐπὶ τῶν τειχῶν

[3, 28]   πινάκιον ἔχον γῆς περίοδον, καὶ προσέταξε τῷ Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἀττικὴν ἐνταῦθ´

[3, 19]   ἑταίρους τῷ Σπευσίππῳ πάνυ ἰσχυρῶς ἐπέπληξε παραχωρήσαντι τοῦ περιπάτου Ἀριστοτέλει, αὐτός

[3, 26]   τοῖς βαρβάροις πολλὴν πρόνοιαν ἔθετο. ἔδειξε ταῦτα οὕτως ἔχειν ἐκεῖνα δήπου.

[3, 17]   δὲ συνὼν τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε. τίς δὲ ἀντιφήσει καὶ Περικλέα

[3, 38]   ἀπεδύσαντο καὶ ἠλείψαντο. καὶ ἵππους ἔζευξε πρῶτος Ἐριχθόνιος. ~Ὅτι βαλάνους Ἀρκάδες,

[3, 7]   τρόπου διψῶντας τί φατε ὑμεῖς‘ εἶπε Δυσμενίδαι; τὸ ἦθος αὐτῶν ἅμα

[3, 28]   γεγραμμένοι εἰσίν‘ ἐπὶ τούτοις οὖν‘ εἶπε μέγα φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν μέρος

[3, 20]   δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο μὲν‘ εἶπε τοῖς Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου γὰρ

[3, 26]   πόλεως ἀπαλλάττεσθαι. ὃ δὲ οὐκ ἀντεῖπε, τῶν φίλων δὲ τοὺς συναπαίρειν

[3, 36]   πρὸς τὸν ἐρόμενον διὰ τί ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας, ἀπεκρίνατο ὅτι οὐ

[3, 36]   χωρίον ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης ὅτε ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας δέει τῆς κρίσεως,

[3, 19]   καταλαμβάνει τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ κατέλιπε τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν δὲ αὐτὸν

[3, 1]   ~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον ~Φέρε οὖν καὶ τὰ καλούμενα Τέμπη

[3, 47]   ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ τούτων διέφθειρε καὶ τὴν χάριν τὴν ἐπὶ

[3, 28]   Ἀττικὴν ἐνταῦθ´ ἀναζητεῖν. ὡς δ´ εὗρε, προσέταξεν αὐτῷ τοὺς ἀγροὺς τοὺς

[3, 43]   ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ σε θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης

[3, 44]   παρὼν πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ σε θεμιστεύσω· περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ

[3, 42]   ὅτι καὶ ταῖς Λακεδαιμονίων γυναιξὶν ἐνέπεσέ τις οἶστρος βακχικὸς καὶ ταῖς

[3, 12]   εἴτε ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε τῇ Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι· ἢ γὰρ

[3, 23]   τοῦ πότου. παρὰ Βαγώᾳ δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ

[3, 8]   ἄρα κατεκτήσατο τὸ θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων, ὥστε παραχρῆμα αὐτὸν

[3, 6]   τοῦτο μὲν καὶ ἐς πάντας ἐξεφοίτησε· τὸ δὲ ἕτερον αὐτοῦ οὐ

[3, 32]   τῷ ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε δὲ ἄρα οὗτος τὸ τοῦ

[3, 47]   ἐς Σπάρτην· λέγω δὲ ἣν ἐπρέσβευσε κλέπτων τὴν τῶν Ἀθηναίων τείχισιν.

[3, 17]   τὸ Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον ἐπαίδευσε, καὶ τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ

[3, 17]   τούτων τὴν τυραννίδα τὴν Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων

[3, 44]   καὶ τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε δὲ τὸ ξίφος κατὰ τοῦ

[3, 17]   αὐτὸν ὁ συνήθης Ἀθηναίοις φθόνος ἐξέωσε· καὶ ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν

[3, 6]   προσέταξεν. ~Κράτης ὁ Θηβαῖος τά τε ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται καὶ

[3, 24]   ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν τε ἄλλων σπουδαίων, καὶ οὖν καὶ

[3, 18]   μὲν οὖν Εὐσεβεῖς ἐν εἰρήνῃ τε διάγειν καὶ πλούτῳ βαθεῖ, καὶ

[3, 38]   πρῶτα ἡ γῆ ἀνέδωκε. δίκας τε δοῦναι καὶ λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι

[3, 18]   δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ γίνονται

[3, 19]   παραχωρήσαντι τοῦ περιπάτου Ἀριστοτέλει, αὐτός τε ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ

[3, 1]   τοῖς λείοις καὶ καθημένοις ἄλση τέ ἐστι ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς,

[3, 42]   μάλα φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί τε καὶ ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς περιεῖρπον,

[3, 8]   τὰ ἐν τῷ δράματι μέλη τε καὶ ποιήματα. ~Ἐρῶντι ἀνδρί τις

[3, 19]   καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους, τῇ τε λοιπῇ δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ καὶ

[3, 19]   ἑαυτοῦ περιστησάμενος, ὧν ἦν Μνάσων τε ὁ Φωκεὺς καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι.

[3, 1]   δὴ χῶρος μεταξὺ κείμενος τοῦ τε Ὀλύμπου καὶ τῆς Ὄσσης. ὄρη

[3, 34]   ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ διά τε τῶν ἄλλων σωφρονεῖν τοὺς πολίτας

[3, 19]   δὲ ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό τε ὡς τὸ εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην

[3, 9]   φεύγει καὶ ἀποδιδράσκει τὸν ἐρωτικόν, ἅτε βέβηλος καὶ ἀτέλεστος τῷ θεῷ

[3, 14]   φέρεσθαι καὶ οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε δὲ ὑπὸ τῆς μέθης καὶ

[3, 9]   ἔχει· δέδοικε δὲ τὸν ἕτερον, ἅτε ἐκ θεοῦ κατόχως ἐνθουσιῶντα, καὶ

[3, 1]   καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν. ἅτε οὖν πολλῶν ὄντων τῶν θυόντων

[3, 14]   βραδέως τὴν τάξιν μὴ καταλιπεῖν, ἅτε τῆς προφάσεως αὐτοῖς περιῃρημένης. λέγει

[3, 7]   ἐκ παντὸς τρόπου διψῶντας τί φατε ὑμεῖς‘ εἶπε Δυσμενίδαι; τὸ ἦθος

[3, 34]   ἦν μὴ ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται μήτε ὅσα βούλεται·

[3, 34]   τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται μήτε ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ διά

[3, 12]   δὲ ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν· εἴτε γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι

[3, 12]   γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι εἴτε ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε

[3, 47]   Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἅπερ οὖν

[3, 36]   τὸ χωρίον ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης ὅτε ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας δέει τῆς

[3, 22]   τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ ἐξ ἐκείνου. ~Ὅτε ἑάλω τὸ Ἴλιον, οἰκτείραντες οἱ

[3, 17]   Κατάνῃ καὶ τὰ ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε ἐκ Κατάνης ἔφευγε. Ταραντίνοις δὲ

[3, 1]   αὐτόματα ἐς κάλλος τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς

[3, 29]   ἐπὶ τῇ τῆς οἰκουμένης ἀρχῇ, ὅτε καὶ Ἰνδοὺς ἑλὼν ἐς Βαβυλῶνα

[3, 17]   ἀγαθὸς ἦν καὶ ἀμείνων στρατηγός, ὅτε Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν

[3, 10]   οὖν προῄρημαι, ταῦτα νῦν ἐρῶ. ὅτε τις τῶν παρ´ αὐτοῖς καλῶν

[3, 1]   καθήρασθαι κατὰ πρόσταγμα τοῦ Διός, ὅτε τὸν Πύθωνα τὸν δράκοντα κατετόξευσεν

[3, 20]   τοῦτο μὲν‘ εἶπε τοῖς Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου γὰρ οὐκ ἔστι βρῶμα.

[3, 19]   τῶν ἐν τῇ περιπάτῳ ὅπου ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ

[3, 21]   σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει ποτὲ ἐκ διδασκαλείου παῖς ἔτι ὢν

[3, 18]   παρ´ ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ ποτε καὶ διαβῆναι τούτους ἐς τάσδε

[3, 30]   Κλειτόμαχος δὲ ὁ παγκρατιαστὴς εἴ ποτε καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο·

[3, 19]   τῶν λόγων. ἀποδημίας δὲ γενομένης ποτὲ τῷ Ξενοκράτει ἐς τὴν πατρίδα,

[3, 45]   δέει τοῦ χρησμοῦ λόγος ἔχει μηδέποτε ἀναβῆναι ἅρμα. διπλοῦς οὖν ἐπὶ

[3, 1]   διαπλέξαντες, ἀφ´ ἧσπερ οὖν καὶ τότε ὁ θεὸς ἐστεφανώσατο. καὶ τὴν

[3, 19]   καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ τότε ὁ Σπεύσιππος, καὶ διὰ ταῦτα

[3, 1]   ἀλλὰ φύσεως αὐτόματα ἐς κάλλος τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν ὁ

[3, 13]   ἔθνος τὸ τῶν Ταπύρων τοσοῦτον, ὥστε ζῆν αὐτοὺς ἐν οἴνῳ, καὶ

[3, 18]   αὐτῶν ἀπογεύσηται, τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων, ὥστε κατατήκεσθαι πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον

[3, 8]   θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων, ὥστε παραχρῆμα αὐτὸν εἵλοντο στρατηγεῖν, πιστεύσαντες

[3, 4]   ἀλλ´ ὅπερ οὖν ἐξ ἀρχῆς ἔπραττε, τοῦτο καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν

[3, 19]   πρὸς τὸν Πλάτωνα ὁ Ξενοκράτης οὔτε ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τῷ

[3, 19]   διαλυθείσης δὲ τῆς συνουσίας οὐδὲν οὔτε εἰπὼν πρὸς τὸν Πλάτωνα ὁ

[3, 47]   ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς δὲ οὐδὲν ὤνητο οὔτε ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς περὶ

[3, 47]   τῆς ναυμαχίας τῆς περὶ Σαλαμῖνα οὔτε ἐκ τῆς πρεσβείας τῆς ἐς

[3, 17]   δημοκρατίαν οὖσαν· καὶ διὰ ταῦτα οὔτε ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις τὸν τῶν δέκα

[3, 8]   ὀνόματος. ~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε κατὰ τὴν

[3, 8]   στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς οὔτε κατὰ τὴν τοῦ γένους ἀξίαν

[3, 8]   κατὰ τὴν τοῦ γένους ἀξίαν οὔτε μὴν ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις

[3, 18]   ἐοικέναι δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός,

[3, 18]   κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι

[3, 17]   Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν

[3, 26]   ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ· ὃ δὲ συνεβούλευε προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ. προβαλλομένων

[3, 19]   ὅπου ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ

[3, 2]   τοὺς δύο παῖδας οὕσπερ οὖν εἶχε μόνους ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ

[3, 23]   δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ τῶν βασιλείων ὁ Βαγώα

[3, 4]   μὲν παῖς Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων

[3, 42]   ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ ἣ μὲν ἤμειψε τὸ εἶδος ἐς κορώνην, ἣ

[3, 14]   τοῦτο τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς ὀψὲ καὶ βραδέως τὴν τάξιν μὴ

Livre, Chap.
[3, 28]	φρονοῦντα ἐπὶ τῇ περιουσίᾳ καὶ	ἔ	τι πλέον ἐπὶ τοῖς ἀγροῖς,
[3, 19]	παραχρῆμα ἧκε πρὸς Πλάτωνα, καὶ	κατέλαβε	διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν
[3, 17]	ἂν καὶ τὸ Περσαίου, εἴ	γε	Ἀντίγονον ἐπαίδευσε, καὶ τὸ Ἀριστοτέλους,
[3, 17]	τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι, ἀλλ´ ἐνταῦθά	γε	ἀπροφάσιστος ἐκεῖνος στρατιωτὴς ἦν. ἐστρατεύσατο
[3, 17]	λέγει τοὺς φιλοσόφους, ἀλλὰ εὐήθη	γε	αὐτοῦ καὶ ἀνόητα ταῦτα· ἐγὼ
[3, 9]	τῷ Ἄρει μαίνεσθαι, ἀλλ´ ἐκεῖνοί	γε	ἐξ ἑνὸς περιειλημμένοι δαίμονος εὖ
[3, 17]	χρόνου Καρνεάδην καὶ Κριτόλαον, εἴ	γε	ἐς τὴν Ῥώμην ἀφίκοντο ἐκεῖνοι
[3, 26]	πικρὸς ἦν καὶ ἀπαραίτητος, τά	γε	μὴν ἄλλα ἐδόκει φιλόπατρις εἶναι
[3, 17]	ὤνησαν, Χίλων δὲ Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους	γε	μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους.
[3, 1]	ἐπὶ τετταράκοντα διήκει σταδίους, τό	γε	μὴν πλάτος τῇ μέν ἐστι
[3, 15]	ἀκρατέστερον τῷ οἴνῳ προσιόντες. τό	γε	μὴν ὑπὲρ τῶν Θρᾳκῶν, ἀλλὰ
[3, 5]	τοῦτο καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν	γε	μήν φασι τὸν δεύτερον ἐπεί
[3, 18]	σπάνιον δὲ τοῦτο, ἐπεὶ τά	γε	πολλὰ ἐν τοῖς πολέμοις ἢ
[3, 15]	αἰτίαν οὐδὲ Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί	γε	προσειλήφασι κἀκεῖνο τὸ ἐπίκλημα, ὅτι
[3, 14]	πολεμίων τοῖς τείχεσι προσβαλόντων ἐκεῖνοί	γε	τὰς φρουρὰς ἐκλιπόντες διημέρευον ἐν
[3, 18]	ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε, καὶ διαπλεύσαντάς	γε	τὸν Ὠκεανὸν μυριάσι χιλίαις ἀνθρώπων
[3, 18]	ἐς τάσδε τὰς ἡμεδαπὰς νήσους	ἔλεγε,	καὶ διαπλεύσαντάς γε τὸν Ὠκεανὸν
[3, 18]	νομιζομένοις. δύο δὲ εἶναι πόλεις	ἔλεγε	μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν δὲ ἀλλήλαις
[3, 18]	ὑπὲρ τούτων δὲ ὁ Σιληνὸς	ἔλεγε	πρὸς τὸν Μίδαν. τὴν μὲν
[3, 24]	ὅπλα καλὰ ἔχειν. νικῶντι γὰρ	ἔλεγε	τοὺς πολεμίους τὴν καλλίστην στολὴν
[3, 17]	ἐν Ῥηγίῳ, ὅτε ἐκ Κατάνης	ἔφευγε.	Ταραντίνοις δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας,
[3, 47]	κλέπτων τὴν τῶν Ἀθηναίων τείχισιν.	ἔφυγε	γὰρ κἀκεῖνος οὐ τὰς Ἀθήνας
[3, 24]	δὲ ἵππον Ἐπιδαύριον. φιλοκάλου δὲ	ἔγωγε	ἂν φαίην εἶναι ἀνδρὸς τὰ
[3, 32]	πρὸς αὐτὸν ὁ Λῖνος. ὃ	δὲ	ἀγανακτήσας ὁ Ἡρακλῆς τῷ πλήκτρῳ
[3, 17]	δὲ ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας, Σόλων	δὲ	Ἀθηναίοις, Βίας δὲ καὶ Θαλῆς
[3, 27]	καὶ τοῦτον τὸν λόγον· εἰ	δὲ	ἀληθής ἐστιν, οὐκ οἶδα· ὃ
[3, 18]	πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας, οὐδὲν	δὲ	ἀλλήλαις ἐοικέναι· καὶ τὴν μὲν
[3, 18]	εὖ μάλα καὶ ἡδόμενοι. οὕτω	δὲ	ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς μηδὲ
[3, 17]	τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε. τίς	δὲ	ἀντιφήσει καὶ Περικλέα τὸν Ξανθίππου
[3, 19]	ὑπώπτευε γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ	δὲ	ἀπεκρίνατο ἐκεῖνος μὲν οὐ νοσεῖ,
[3, 20]	καὶ βοῦν καὶ πλακοῦντα. ὃ	δὲ	ἀπιδὼν ἐς τὸν πλακοῦντα ἤρετο
[3, 40]	τῶν τερετισμάτων, οἷς χαίρουσι. Σάτυροι	δὲ	ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ δὲ
[3, 40]	δὲ ἀπὸ τοῦ σεσηρέναι. Σιληνοὶ	δὲ	ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν δὲ
[3, 32]	παῖδα ὄντα κιθαρίζειν ἐπαίδευεν· ἀμουσότερον	δὲ	ἁπτομένου τοῦ ὀργάνου, ἐχαλέπηνε πρὸς
[3, 32]	ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι. ἔδεισε	δὲ	ἄρα οὗτος τὸ τοῦ Λίνου
[3, 42]	καὶ Κελαινὴ Προίτου θυγατέρες. μάχλους	δὲ	αὐτὰς ἡ τῆς Κύπρου βασιλὶς
[3, 19]	ἐκεῖνος μὲν οὐ νοσεῖ, ἐνοχλῶν	δὲ	αὐτὸν Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι πεποίηκε τοῦ
[3, 19]	οὗ κατέλιπε τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν	δὲ	αὐτὸν μετὰ τῶν γνωρίμων οὐ
[3, 19]	οὐ προσίετο τὸν ἄνδρα, προετίμα	δὲ	αὐτοῦ Ξενοκράτην καὶ Σπεύσιππον καὶ
[3, 42]	καὶ ἡ τραγῳδία βοᾷ. μόνας	δὲ	ἀφηνιάσαι τῆς χορείας ταύτης λέγουσι
[3, 39]	ἀπίους, Ἀθηναῖοι δὲ σῦκα, Τιρύνθιοι	δὲ	ἀχράδας δεῖπνον εἶχον, Ἰνδοὶ καλάμους,
[3, 20]	γὰρ οὐκ ἔστι βρῶμα. τὸν	δὲ	βοῦν προσέταξε κατὰ τὰ πάτρια
[3, 19]	τῇ κοινωνίᾳ τῶν λόγων. ἀποδημίας	δὲ	γενομένης ποτὲ τῷ Ξενοκράτει ἐς
[3, 18]	ὁ Χῖος λέγων, πεπιστεύσθω· ἐμοὶ	δὲ	δεινὸς εἶναι δοκεῖ μυθολόγος καὶ
[3, 14]	ὥσπερ ἄλλοις τὸ ἔλαιον. ~Βυζαντίους	δὲ	δεινῶς οἰνόφλυγας ὄντας ἐνοικεῖν τοῖς
[3, 44]	εἷς ἀπέδρα τοὺς λῃστάς, ὁ	δὲ	δεύτερος αὐτῶν συνεπλάκη τῷ λοιπῷ
[3, 1]	ἣ καλεῖται μὲν Πυθιάς, φέρει	δὲ	διὰ Θετταλίας καὶ Πελασγίας καὶ
[3, 11]	καθαρῶς τὴν ἀλήθειαν θεωρεῖν· νύκτωρ	δὲ	διαλυθεῖσαν τῆς περὶ τοῦτο λειτουργίας
[3, 32]	οὔπω πρόσηβος, ἐμάνθανε κιθαρίζειν. τοῦ	δὲ	διδάσκοντος κροῦσαι κελεύσαντος χορδήν τινα
[3, 43]	δόμοις ἐπὶ πήματι βαίνει. ἡ	δὲ	δίκη οὐκ ἐβράδυνε· Κροτωνιάταις γὰρ
[3, 17]	ὅτε ἐκ Κατάνης ἔφευγε. Ταραντίνοις	δὲ	ἐγένετο ἀγαθὸν Ἀρχύτας, Σόλων δὲ
[3, 24]	τὸν δὲ ἵππον Ἐπιδαύριον. φιλοκάλου	δὲ	ἔγωγε ἂν φαίην εἶναι ἀνδρὸς
[3, 23]	ἐκ τοῦ πότου. παρὰ Βαγώᾳ	δὲ	ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε
[3, 42]	ἐξ ἀρχῆς ᾖξαν μαινάδας· αἳ	δὲ	ἐδίωκον αὐτὰς διὰ τὸ ἄγος.
[3, 47]	μὲν πρῶτα ἐπῄνουν Ἀθηναῖοι· ἐπεὶ	δὲ	ἔδοξεν ἁμαρτεῖν ἃ ἔδοξεν, ἡ
[3, 47]	ἀδικήσας τοὺς Ἀθηναίους ἔμβραχυ· ἐπεὶ	δὲ	ἔδοξεν Ἀντιπάτρῳ τὸν Πειραιᾶ προδιδόναι,
[3, 18]	περιρρεῖν κύκλῳ τὸν Ὠκεανόν, ἤπειρον	δὲ	εἶναι μόνην ἐκείνην τὴν ἔξω
[3, 18]	τοῖς παρ´ ἡμῖν νομιζομένοις. δύο	δὲ	εἶναι πόλεις ἔλεγε μεγέθει μεγίστας,
[3, 28]	ἀγροὺς τοὺς ἰδίους διαθρῆσαι. τοῦ	δὲ	εἰπόντος ἀλλ´ οὐδαμοῦ γεγραμμένοι εἰσίν‘
[3, 23]	οἱ ταῦτα ἀναγράψαντες ψεύδονται. ἔξεστι	δὲ	ἐκ τούτων ἐννοεῖν καὶ τοῦ
[3, 6]	αὐτοῦ οὐ πᾶσι γνώριμον· ἔστι	δὲ	ἐκεῖνο. ἀπαλλαττόμενος τῶν Θηβῶν οἰκισθεισῶν
[3, 19]	Ἀριστοτέλης καὶ ὑποδέσει, καὶ κουρὰν	δὲ	ἐκείρετο καὶ ταύτην ἀήθη Πλάτωνι,
[3, 44]	περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ ἑτέρῳ	δὲ	ἔκτεινας τὸν ἑταῖρον ἀμύνων· οὔ
[3, 19]	δοκοῦντες τῶν νέων ἐπιφανεῖς. ἐπεὶ	δὲ	ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό τε
[3, 43]	οὐδὲν ἔλαττον πηγῆς ἀενάου, Συβαρῖται	δὲ	ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ δὲ
[3, 23]	πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ	δὲ	ἐπὶ δέκα τοῦ αὐτοῦ μηνὸς
[3, 18]	σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός, ἀέρα	δὲ	ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ. δύο
[3, 10]	νεαρῷ τῆς ἡλικίας συγγινώσκουσι, τὸν	δὲ	ἐραστὴν ὑπὲρ αὐτοῦ κολάζουσιν, ἐπιγνώμονας
[3, 12]	φωνή, ἐρᾶν δεῖν λέγουσα. Σπαρτιάτης	δὲ	ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν· εἴτε
[3, 9]	ὅσον ἐνθουσιᾶν αὐτοὺς ἅπαξ· οἱ	δὲ	Ἔρωτος βάκχοι πολεμοῦντες καὶ ὑπὸ
[3, 42]	ἣ δὲ ἐς νυκτερίδα, ἣ	δὲ	ἐς γλαῦκα. ~Ἐν Συβάρει κιθαρῳδοῦ
[3, 42]	τὸ εἶδος ἐς κορώνην, ἣ	δὲ	ἐς νυκτερίδα, ἣ δὲ ἐς
[3, 12]	τῶν ἐραστῶν εἰσπνεῖν αὐτοῖς· Λακεδαιμονίων	δέ	ἐστιν αὕτη ἡ φωνή, ἐρᾶν
[3, 18]	θρηνοῦντα, καὶ οὕτω τελευτᾶν. τὰ	δὲ	ἕτερα τὰ παραπεφυκότα τῷ τῆς
[3, 6]	καὶ ἐς πάντας ἐξεφοίτησε· τὸ	δὲ	ἕτερον αὐτοῦ οὐ πᾶσι γνώριμον·
[3, 45]	τῆς λαβῆς διαγεγλυμμένον ἐλεφάντινον· ὁ	δὲ	ἕτερος, τὴν Θηβαϊκὴν περιελθόντα λίμνην
[3, 18]	ταῦτα ἀτιμάσαι προελθεῖν περαιτέρω. τὸ	δὲ	ἔτι θαυμασιώτερον προσετίθει. μέροπάς τινας
[3, 18]	τὴν μὲν ὀνομάζεσθαι Μάχιμον, τὴν	δὲ	Εὐσεβῆ. τοὺς μὲν οὖν Εὐσεβεῖς
[3, 18]	ἄτρωτοι γάρ εἰσι σιδήρῳ. χρυσοῦ	δὲ	ἔχουσι καὶ ἀργύρου ἀφθονίαν, ὡς
[3, 17]	τριάκοντα ἐκοινώνει τῶν ἀσεβημάτων. ἔνθα	δὲ	ἐχρῆν ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀγωνίζεσθαι,
[3, 47]	τὴν ἐπὶ τοῖς πρώτοις. Φωκίωνα	δὲ	ἡ εὐφημία ἡ καλοῦσα αὐτὸν
[3, 40]	τοῖς Σιληνοῖς ἀμφίμαλλοι χιτῶνες. αἰνίττεται	δὲ	ἡ στολὴ τὴν ἐκ τοῦ
[3, 17]	Κλεόβουλος δὲ Ῥοδίους. καὶ Ἀναξίμανδρος	δὲ	ἡγήσατο τῆς ἐς Ἀπολλωνίαν ἐκ
[3, 47]	πρεσβείας τῆς ἐς Σπάρτην· λέγω	δὲ	ἣν ἐπρέσβευσε κλέπτων τὴν τῶν
[3, 26]	~Πίνδαρος ὁ Μέλανος υἱός, Ἀλυάττου	δὲ	θυγατριδοῦς τοῦ Λυδοῦ, διαδεξάμενος τὴν
[3, 3]	ἀπέθετο μὲν τὸν στέφανον, διετέλει	δὲ	θύων. ἐπεὶ δὲ ὁ ἄγγελος
[3, 24]	μὲν ἀσπίδα Ἀργολικὴν ἔχειν, τὸν	δὲ	θώρακα Ἀττικόν, τὸ δὲ κράνος
[3, 24]	τὸ δὲ κράνος Βοιωτουργές, τὸν	δὲ	ἵππον Ἐπιδαύριον. φιλοκάλου δὲ ἔγωγε
[3, 1]	Διὸς καὶ Λητοῦς παῖδα. ἔστι	δὲ	καὶ βωμὸς ἐν αὐτῷ τῷ
[3, 42]	ἔδραμόν φασι γυμναὶ μαινόμεναι, ἐξεφοίτησαν	δὲ	καὶ ἐς ἄλλας χώρας τῆς
[3, 17]	Ἀρχύτας, Σόλων δὲ Ἀθηναίοις, Βίας	δὲ	καὶ Θαλῆς τὴν Ἰωνίαν πολλὰ
[3, 39]	δὲ Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον	δὲ	καὶ κάρδαμον Πέρσαι. ~Ὅτι οἱ
[3, 1]	καὶ δίδωσιν ἀσμένως ψυχάσαι. διαρρέουσι	δὲ	καὶ κρῆναι συχναί, καὶ ἐπιρρεῖ
[3, 1]	τῇ μέν ἐστι πλέθρου, τῇ	δὲ	καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ δὲ
[3, 1]	ὁ καλούμενος Πηνειός. ἐς τοῦτον	δὲ	καὶ οἱ λοιποὶ ποταμοὶ συρρέουσι,
[3, 1]	ἐς ὑγίειαν αὐτοῖς συμβάλλεσθαι. κατᾴδουσι	δὲ	καὶ ὄρνιθες ἄλλος ἄλλῃ διεσπαρμένοι,
[3, 23]	ἁπάσης Ἀσίας νενικημένης, καὶ Ἰνδοὶ	δὲ	καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν
[3, 21]	ὁδοῦ προσάγοντος τοῦ τυράννου. ὃ	δὲ	καὶ πάνυ ἐλευθερίως ἀπεκρίνατο αὕτη
[3, 1]	καὶ Λοκρῶν τῶν Ἑσπερίων. οὗτοι	δὲ	καὶ παραπέμπουσιν αὐτοὺς σὺν αἰδοῖ
[3, 18]	χωρὶς ἀρότρων καὶ βοῶν, γεωργεῖν	δὲ	καὶ σπείρειν οὐδὲν αὐτοῖς ἔργον
[3, 23]	καὶ Πέρσαι δουλεύοντες Μακεδόσι· καλὰ	δὲ	καὶ τὰ τῆς ἄλλης ἁπάσης
[3, 23]	ἀνδρὸς ἐς ὅπλα ἀρετήν; ἔστω	δὲ	καὶ τῆς Τύχης Ἀλέξανδρον ἀγαπώσης
[3, 15]	ἐπίνομεν τὴν νύκτα. ~Καὶ Ἀργεῖοι	δὲ	καὶ Τιρύνθιοι κεκωμῴδηνται καὶ οὗτοι
[3, 23]	καὶ οὗτοι Ἀλεξάνδρῳ πειθόμενοι· καλὸν	δὲ	καὶ τὸ πρὸς τῇ Τύρῳ
[3, 43]	θεῶν τίσιν οὐκ ἀλεείνας. τοῖς	δὲ	κακῶς ῥέξασι δίκης τέλος οὐχὶ
[3, 18]	τὸ μέγεθος πλατάνου μεγάλης. φέρειν	δὲ	καρποὺς τὰ μὲν παρὰ τὸν
[3, 1]	πράως προϊὼν ἐλαίου δίκην, πολλὴ	δὲ	κατ´ αὐτοῦ ἡ σκιὰ ἐκ
[3, 42]	Ἐργάνην εὖ μάλα φιλοτίμως· ἄφνω	δὲ	κιττοί τε καὶ ἄμπελοι τοὺς
[3, 20]	τὸ πέμμα ἐκεῖνο εἶναι; ὁ	δὲ	κομίζων ἀπεκρίνατο ὅτι ἐκ μέλιτος
[3, 24]	τὸν δὲ θώρακα Ἀττικόν, τὸ	δὲ	κράνος Βοιωτουργές, τὸν δὲ ἵππον
[3, 18]	μὲν ἀφανέστερος τὴν φύσιν, ἀνθρώπου	δὲ	κρείττων, ἐπεὶ καὶ ἀθάνατος ἦν.
[3, 17]	τὴν Ἰωνίαν πολλὰ ὤνησαν, Χίλων	δὲ	Λακεδαιμονίους, Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός,
[3, 18]	ἐν τούτοις καὶ ἐν ἄλλοις	δέ.	~Λέγεται τὴν διαφορὰν Ἀριστοτέλους πρὸς
[3, 18]	τὸν μὲν Ἡδονῆς καλεῖσθαι τὸν	δὲ	Λύπης· καὶ παρ´ ἑκάτερον τούτων
[3, 20]	καὶ ἄλλων τινῶν ἐσκεύασται. ὁ	δὲ	Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο μὲν‘ εἶπε
[3, 39]	Ἰνδοὶ καλάμους, Καρμανοὶ φοίνικας, κέγχρον	δὲ	Μαιῶται καὶ Σαυρομάται, τέρμινθον δὲ
[3, 19]	διαλεγόμενον τοῖς σὺν ἑαυτῷ· ἦσαν	δὲ	μάλα συχνοὶ καὶ ἄξιοι λόγου
[3, 1]	δὲ καὶ μεῖζον ὀλίγῳ. διαρρεῖ	δὲ	μέσου αὐτοῦ ὁ καλούμενος Πηνειός.
[3, 2]	εἶχε μόνους ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ	δὲ	μηδὲν διαταραχθεὶς εἶπεν ᾔδειν θνητοὺς
[3, 19]	ἐβάδιζε σὺν τοῖς ἑταίροις. τριῶν	δὲ	μηνῶν διαγενομένων ὁ Ξενοκράτης ἀφίκετο
[3, 19]	κήπῳ τῷ ἑαυτοῦ φιλοσοφεῖ. ὁ	δὲ	Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα ἧκε πρὸς
[3, 3]	στέφανον, διετέλει δὲ θύων. ἐπεὶ	δὲ	ὁ ἄγγελος προσέθηκε τῷ πρότερον
[3, 17]	οἰκεῖα, οὗτος ἐκεῖνος ἦν. Πλάτων	δὲ	ὁ Ἀρίστωνος Δίωνα κατήγαγεν ἐς
[3, 17]	φιλοσοφῶν ἦν δῆλος. καὶ Λῦσις	δὲ	ὁ γνώριμος ὁ Πυθαγόρου καὶ
[3, 4]	καὶ ἐς πολλοὺς ἐκπεφοίτηκεν. ~Δίων	δὲ	ὁ Ἱππαρίνου μὲν παῖς Πλάτωνος
[3, 30]	κοίτην ἀπείπατο παντελῶς πᾶσαν. Κλειτόμαχος	δὲ	ὁ παγκρατιαστὴς εἴ ποτε καὶ
[3, 1]	πλέουσι πλεῖν κατὰ ψῦχος. πᾶς	δὲ	ὁ περίοικος λεὼς συνίασιν ἄλλοι
[3, 18]	ἀλλήλοις διελέχθησαν, καὶ ὑπὲρ τούτων	δὲ	ὁ Σιληνὸς ἔλεγε πρὸς τὸν
[3, 17]	ἐπὶ στόμα ἀνέστησεν αὖθις. Δημήτριος	δὲ	ὁ Φαληρεὺς καὶ Ἀθήνησιν ἐπιφανέστατα
[3, 18]	μία πόλις κρατεῖ αὕτη. εἰσὶ	δὲ	οἱ οἰκήτορες οὐκ ἐλάττους διακοσίων
[3, 4]	ὁ Ἱππαρίνου μὲν παῖς Πλάτωνος	δὲ	ὁμιλητὴς ἔτυχε μὲν χρηματίζων ὑπέρ
[3, 42]	ἐγένοντο τῷ θεῷ μαινάδες. ὃ	δὲ	ὀργίζεται, καὶ αἳ μὲν περὶ
[3, 42]	καὶ Ἀρσίππην καὶ Ἀλκιθόην. αἴτιον	δὲ	ὅτι ἐπόθουν τοὺς γαμέτας, καὶ
[3, 42]	οὖσαι ὑπὸ τῆς νόσου. ἀκούω	δὲ	ὅτι καὶ ταῖς Λακεδαιμονίων γυναιξὶν
[3, 14]	ἔργον αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι· σάλπιγγα	δὲ	οὐδὲ ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ ἐκ
[3, 43]	τὸν τῆς Ἥρας βωμόν· οἳ	δὲ	οὐδὲ ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ.
[3, 42]	οἴνου καὶ γάλακτος σταγόνες. τὰς	δὲ	οὐδὲ ταῦτα ἀνέπειθεν ἐλθεῖν ἐς
[3, 32]	ταύτην κρούσω; ἑτέραν δείξας. ὃ	δὲ	οὐδὲν ἔφη διαφέρειν τῷ μέλλοντι
[3, 47]	αἱ τῶν προγόνων ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς	δὲ	οὐδὲν ὤνητο οὔτε ἐκ τῆς
[3, 26]	προστάξαι τῆς πόλεως ἀπαλλάττεσθαι. ὃ	δὲ	οὐκ ἀντεῖπε, τῶν φίλων δὲ
[3, 45]	μὲν πρῶτος λόγος δημώδης, ὃ	δὲ	οὐκ ἐς πάντας ἐξεφοίτησεν. ~Σταγειριτῶν
[3, 23]	ἐς αὐτὸν προθυμίαν ἀπαγορεύων. ἐκεῖνα	δὲ	οὐκέτι καλὰ Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός
[3, 18]	Ἄνοστον, ἐοικέναι δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι	δὲ	οὔτε ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ
[3, 4]	δημοσίων καὶ κοινῶν πραγμάτων, ὁ	δὲ	παῖς αὐτοῦ ἐκ τοῦ τέγους
[3, 18]	τοῦ Φρυγὸς καὶ Σιληνοῦ. νύμφης	δὲ	παῖς ὁ Σιληνὸς οὗτος, θεοῦ
[3, 1]	ἀρχιθέωρον ἕνα σφῶν αὐτῶν. οἳ	δὲ	παραγενόμενοι καὶ μεγαλοπρεπῶς θύσαντες ἐν
[3, 16]	καὶ ὑπορύττων τὰ τείχη, Τιμόθεος	δὲ	πείθων καὶ διδάσκων λόγῳ ὅτι
[3, 26]	τὴν μετ´ ἐλευθερίας ἀσφάλειαν, τῷ	δὲ	Πινδάρῳ προστάξαι τῆς πόλεως ἀπαλλάττεσθαι.
[3, 19]	ἦν συμβαδίζειν τῷ Πλάτωνι. ὁ	δὲ	Πλάτων ὀγδοήκοντα ἔτη ἐγεγόνει, καὶ
[3, 17]	ἡμᾶς δρᾶσαι ὅσα θέλουσιν. ἐγὼ	δὲ	πολιτείαν φαίην ἂν καὶ τὸ
[3, 19]	ταύτην ἀήθη Πλάτωνι, καὶ δακτυλίους	δὲ	πολλοὺς φορῶν ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ·
[3, 18]	ἐπικεῖσθαι ἐρυθήματι μεμιγμένον θολερῷ. δύο	δὲ	ποταμοὺς περὶ τοῦτον τὸν τόπον
[3, 18]	τοῦ παρ´ ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι	δέ	ποτε καὶ διαβῆναι τούτους ἐς
[3, 43]	δὲ ἔπεμψαν ἐς Δελφούς. ἡ	δὲ	Πυθία ἀπεκρίνατο βαῖν´ ἀπ´ ἐμῶν
[3, 17]	Μυτιληναίους γε μὴν Πιττακός, Κλεόβουλος	δὲ	Ῥοδίους. καὶ Ἀναξίμανδρος δὲ ἡγήσατο
[3, 40]	δὲ ἀπὸ τοῦ σιλλαίνειν· τὸν	δὲ	σίλλον ψόγον λέγουσι μετὰ παιδιᾶς
[3, 1]	ἀνέρπει καὶ συμπέφυκεν αὐτοῖς, πολλὴ	δὲ	σμίλαξ πρὸς αὐτὸν τὸν πάγον
[3, 39]	Ἀρκάδες, Ἀργεῖοι δ´ ἀπίους, Ἀθηναῖοι	δὲ	σῦκα, Τιρύνθιοι δὲ ἀχράδας δεῖπνον
[3, 26]	τούτων ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ· ὃ	δὲ	συνεβούλευε προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ.
[3, 17]	φθόνος ἐξέωσε· καὶ ἐν Αἰγύπτῳ	δὲ	συνὼν τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας ἦρξε.
[3, 18]	μέγεθος αὐτῆς ἄπειρον διηγεῖτο. τρέφειν	δὲ	τὰ ἄλλα ζῷα μεγάλα, καὶ
[3, 17]	μὲν τὰ ἐν Λοκροῖς, Χαρώνδας	δὲ	τὰ ἐν Κατάνῃ καὶ τὰ
[3, 1]	ψυχρῶν καὶ πιεῖν ἡδίστων. λέγεται	δὲ	τὰ ὕδατα ταῦτα καὶ τοῖς
[3, 1]	Ὀλύμπου καὶ τῆς Ὄσσης. ὄρη	δὲ	ταῦτά ἐστιν ὑπερύψηλα καὶ οἷον
[3, 14]	τῆς προφάσεως αὐτοῖς περιῃρημένης. λέγει	δὲ	ταῦτα ὑπὲρ αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν
[3, 19]	αὕτη τὸν τρόπον αὐτοῦ. πάντα	δὲ	ταῦτα ὡς ἔστιν ἀλλότρια φιλοσόφου,
[3, 15]	εἰσὶ πιεῖν δεινότατοι. οὐ διαπεφεύγασι	δὲ	ταύτην τὴν αἰτίαν οὐδὲ Ἰλλυριοί,
[3, 17]	τυραννίδα τὴν Διονυσίου κατέλυσε. Σωκράτης	δὲ	τῇ μὲν Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὐκ
[3, 17]	Ἀμφίπολιν καὶ ἐς Ποτίδαιαν. Ἀριστοτέλης	δὲ	τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα οὐ τὸ
[3, 26]	προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ. προβαλλομένων	δὲ	τὴν ἱκετηρίαν τῶν Ἐφεσίων γελάσαντά
[3, 18]	πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν αὐτοῖς. οἱ	δὲ	τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί τέ
[3, 42]	Κύπρου βασιλὶς εἰργάσατο, ἐπὶ μέρους	δὲ	τῆς Πελοποννήσου ἔδραμόν φασι γυμναὶ
[3, 19]	ὁ Ξενοκράτης ἐκεῖνον ὁμοίως. διαλυθείσης	δὲ	τῆς συνουσίας οὐδὲν οὔτε εἰπὼν
[3, 17]	οἱ σὺν αὐτῷ ἀπέθανον, καλούσης	δὲ	τῆς χρείας τὸν δυνησόμενον σῶσαι
[3, 18]	πολλὰς καὶ μεγάλας, ἐπ´ ἐσχάτῳ	δὲ	τῆς χώρας αὐτῶν τόπον εἶναι
[3, 10]	τῇ τῶν χρημάτων ζημίᾳ. ἄλλον	δέ	τινα ἄνδρα καλὸν κἀγαθὸν οὐδενὸς
[3, 35]	τῆς τραπέζης οὐχ ἥκιστα. ~Λόγος	δέ	τις διαρρεῖ καὶ οὗτος Ἀττικός,
[3, 19]	ἐκαλλύνετο ἐπὶ τούτῳ· καὶ μωκία	δέ	τις ἦν αὐτοῦ περὶ τὸ
[3, 26]	ἐπολιόρκει τὴν πόλιν Κροῖσος. ἐπεὶ	δέ	τις τῶν πύργων ἀνετράπη ὁ
[3, 44]	τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν, ὦσε	δὲ	τὸ ξίφος κατὰ τοῦ φίλου.
[3, 40]	ὑπ´ ἐνίων Τίτυροι ὀνομαζόμενοι. ἔσχον	δὲ	τὸ ὄνομα ἐκ τῶν τερετισμάτων,
[3, 1]	καὶ ἐκείνη μὲν ὑπολανθάνει, ὁρᾶται	δὲ	τὸ χλοάζον πᾶν, καὶ ἔστιν
[3, 1]	ἔστιν ὀφθαλμῶν πανήγυρις. ἐν αὐτοῖς	δὲ	τοῖς λείοις καὶ καθημένοις ἄλση
[3, 9]	τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει· δέδοικε	δὲ	τὸν ἕτερον, ἅτε ἐκ θεοῦ
[3, 47]	τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν. καὶ Παυσανίαν	δὲ	τὸν Λακεδαιμόνιον οὐδὲν ὤνησεν ἡ
[3, 18]	οὐκ ἐλάττους διακοσίων μυριάδων. ἀποθνήσκουσι	δὲ	τὸν μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες·
[3, 22]	αὐτῷ κτῆμα συνεχώρησαν λαβεῖν· ὃ	δὲ	τὸν πατέρα πάνυ σφόδρα γεγηρακότα
[3, 19]	Φωκεὺς καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει	δὲ	τότε ὁ Σπεύσιππος, καὶ διὰ
[3, 1]	τῶν παριόντων ἀφανίσαντες. παρ´ ἑκάτερα	δὲ	τοῦ ποταμοῦ αἱ διατριβαί εἰσιν
[3, 26]	δὲ οὐκ ἀντεῖπε, τῶν φίλων	δὲ	τοὺς συναπαίρειν αὐτῷ βουληθέντας παραλαβών,
[3, 18]	μὲν ἄλλον χρόνον νοσήσαντες· σπάνιον	δὲ	τοῦτο, ἐπεὶ τά γε πολλὰ
[3, 14]	ταῦτα ὑπὲρ αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν	δὲ	τούτοις ἔοικε καὶ ὁ Μένανδρος,
[3, 5]	νεκρόν, εἶδε μὲν αὐτόν, οὐδὲν	δὲ	τρέψας τοῦ χρωτός, οὐδὲ μὴν
[3, 23]	ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε	δὲ	τῶν βασιλείων ὁ Βαγώα οἶκος
[3, 18]	ζῷα μεγάλα, καὶ τοὺς ἀνθρώπους	δὲ	τῶν ἐνταυθοῖ διπλασίονας τὸ μέγεθος,
[3, 42]	τοῖς ταλάροις ἐνεφώλευον δράκοντες, ἐκ	δὲ	τῶν ὀρόφων ἔσταζον οἴνου καὶ
[3, 1]	καὶ αἱ ἀνάπαυλαι. διὰ μέσων	δὲ	τῶν Τεμπῶν ὁ Πηνειὸς ποταμὸς
[3, 27]	ἔμελλεν ἐπὶ στρατείαν ἀποδημῆσαι· καταληφθεὶς	δὲ	ὑπὸ Σωκράτους ὠνούμενος ὅπλα ὁ
[3, 14]	καὶ οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας. ἅτε	δὲ	ὑπὸ τῆς μέθης καὶ τοῦ
[3, 43]	ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ	δὲ	ὕστερον αἷμα ἐδόκει ἐν τῷ
[3, 18]	εἶναι καὶ ὀνομάζεσθαι Ἄνοστον, ἐοικέναι	δὲ	χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ
[3, 44]	οὔ ς´ ἐμίανεν αἷμα, πέλεις	δὲ	χέρας καθαρώτερος ἢ πάρος ἦσθα"
[3, 47]	ἡ ἐν Πλαταιαῖς νίκη· ὑπὲρ	δὲ	ὧν ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ
[3, 5]	χρωτός, οὐδὲ μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας	δὲ	ὡς ἀγαθὸν στρατιώτην, θάπτειν προσέταξεν.
[3, 42]	Χίων. καὶ αἱ τῶν Βοιωτῶν	δὲ	ὡς ἐνθεώτατα ἐμάνησαν καὶ ἡ
[3, 44]	ἀποδράντι οὖν ἡ Πυθία ἀνεῖλε	τάδε	ἀνδρὶ φίλῳ θνήσκοντι παρὼν πέλας
[3, 33]	λεγομένων ἐπέλεγεν εἰ μὴ ἐγὼ	τάδε	τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην,
[3, 35]	ὃς λέγει πρότερον ἐν Ἀκαδημείᾳ	μηδὲ	γελάσαι ἐξουσίαν εἶναι· ὕβρει γὰρ
[3, 23]	Ἀλέξανδρος μὴ ἡττώμενος τῆς Τύχης,	μηδὲ	πρὸς τὴν ἐξ αὐτῆς ἐς
[3, 18]	δὲ ἀναμφιλόγως εἰσὶ δίκαιοι, ὡς	μηδὲ	τοὺς θεοὺς πολλάκις ἀπαξιοῦν ἐπιφοιτᾶν
[3, 5]	ἐκ τῆς παρατάξεως ἐκόμισαν νεκρόν,	εἶδε	μὲν αὐτόν, οὐδὲν δὲ τρέψας
[3, 30]	παγκρατιαστὴς εἴ ποτε καὶ κύνας	εἶδε	συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο· καὶ ἐν συμποσίῳ
[3, 18]	ποτε καὶ διαβῆναι τούτους ἐς	τάσδε	τὰς ἡμεδαπὰς νήσους ἔλεγε, καὶ
[3, 23]	δέκα σταδίους· εἶτα τῇ τρίτῃ	ἐκάθευδε.	δυοῖν οὖν θάτερον, ἢ Ἀλέξανδρος
[3, 23]	καὶ ἔπινε πάλιν, καὶ ὀγδόῃ	ἐκάθευδε.	πέμπτῃ δὲ ἐπὶ δέκα τοῦ
[3, 12]	ἐραστὰς οἱ ἐν Λακεδαίμονι καλοὶ	οὐδὲ	ἀλαζόνες, ἐπεὶ τοὐναντίον ἢ παρὰ
[3, 14]	αὐτοῖς αὐλεῖσθαί ἐστι· σάλπιγγα δὲ	οὐδὲ	ἀρχὴν ὑπομένουσι. καὶ ἐκ τούτων
[3, 43]	τῆς Ἥρας βωμόν· οἳ δὲ	οὐδὲ	ἐνταῦθα ἐφείσαντο τοῦ κιθαρῳδοῦ. ὀλίγῳ
[3, 15]	διαπεφεύγασι δὲ ταύτην τὴν αἰτίαν	οὐδὲ	Ἰλλυριοί, ἀλλ´ ἐκεῖνοί γε προσειλήφασι
[3, 47]	ἀνδραγαθία ἀλλ´ οὐδὲ ὀλίγον ἔσωσεν,	οὐδὲ	μὴν αἱ τῶν προγόνων ἀρεταί.
[3, 5]	οὐδὲν δὲ τρέψας τοῦ χρωτός,	οὐδὲ	μὴν ἐπιδακρύσας, ἐπαινέσας δὲ ὡς
[3, 47]	ἡ φθάνουσα αὐτὸν ἀνδραγαθία ἀλλ´	οὐδὲ	ὀλίγον ἔσωσεν, οὐδὲ μὴν αἱ
[3, 43]	ῥέξασι δίκης τέλος οὐχὶ χρονιστὸν	οὐδὲ	παραιτητόν, οὐδ´ εἰ Διὸς ἔγγονοι
[3, 47]	καλοῦσα αὐτὸν Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν,	οὐδὲ	τὰ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη,
[3, 42]	καὶ γάλακτος σταγόνες. τὰς δὲ	οὐδὲ	ταῦτα ἀνέπειθεν ἐλθεῖν ἐς τὴν
[3, 19]	τῷ βίῳ αὐτοῦ ὁ Πλάτων	οὐδὲ	τῇ κατασκευῇ τῇ περὶ τὸ
[3, 17]	τῶν δέκα στρατηγῶν θάνατον, ἀλλ´	οὐδὲ	τοῖς τριάκοντα ἐκοινώνει τῶν ἀσεβημάτων.
[3, 19]	Πλάτων τοῦ ἔξω περιπάτου, ἔνδον	ἐβάδιζε	σὺν τοῖς ἑταίροις. τριῶν δὲ
[3, 19]	τὸ καρτερόν, καὶ ἐς τοσοῦτον	προῆλθε	φιλοτιμίας, ὡς ἐξελάσαι αὐτὸν καὶ
[3, 19]	ὁ δὲ Ξενοκράτης ἀκούσας παραχρῆμα	ἧκε	πρὸς Πλάτωνα, καὶ κατέλαβε διαλεγόμενον
[3, 3]	ᾔδειν θνητοὺς γεγεννηκώς. ~Ξενοφῶντι θύοντι	ἧκέ	τις ἐκ Μαντινείας ἄγγελος, λέγων
[3, 3]	θύων. ἐπεὶ δὲ ὁ ἄγγελος	προσέθηκε	τῷ πρότερον λόγῳ καὶ ἐκεῖνον
[3, 19]	ἐνοχλῶν δὲ αὐτὸν Ἀριστοτέλης παραχωρῆσαι	πεποίηκε	τοῦ περιπάτου, καὶ ἀναχωρήσας ἐν
[3, 3]	τὸν λέγοντα ὅτι νικῶν μέντοι	τέθνηκε,	πάλιν ὁ Ξενοφῶν ἐπέθετο τῇ
[3, 9]	καὶ τὸ σῶμα ῥώμης ἔχει·	δέδοικε	δὲ τὸν ἕτερον, ἅτε ἐκ
[3, 14]	αὐτῶν Δάμων. ὁμολογεῖν δὲ τούτοις	ἔοικε	καὶ ὁ Μένανδρος, ὅταν λέγῃ
[3, 10]	ἐπέβαλον αὐτῷ χρήματα, κολάζοντες ὡς	ἔοικε	τὴν φιλοχρηματίαν τῇ τῶν χρημάτων
[3, 17]	δι´ ὧν αὐτῷ συνεβούλευε καὶ	ἐδίδασκε,	διὰ τούτων τὴν τυραννίδα τὴν
[3, 38]	ἃ καὶ πρῶτα ἡ γῆ	ἀνέδωκε.	δίκας τε δοῦναι καὶ λαβεῖν
[3, 24]	Καρδιανὸς καὶ ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι	ἔμελε	τῶν τε ἄλλων σπουδαίων, καὶ
[3, 1]	εὖ μάλα λάσιος ἐνακμάζει καὶ	τέθηλε	καὶ δίκην τῶν εὐγενῶν ἀμπέλων
[3, 44]	τῷ ἀποδράντι οὖν ἡ Πυθία	ἀνεῖλε	τάδε ἀνδρὶ φίλῳ θνήσκοντι παρὼν
[3, 1]	καὶ ἐστεφανώσατο καὶ τὸν κλάδον	ἀφεῖλε.	καὶ ἔτι καὶ νῦν δι´
[3, 46]	ὃ μὴ κατέθου φησί, μὴ	λάμβανε.	~Τιμόθεον τὰ μὲν πρῶτα ἐπῄνουν
[3, 1]	ἐς κάλλος τότε φιλοτιμησαμένης, ὅτε	ἐλάμβανε	γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς μὲν
[3, 32]	Φιλίππου, παῖς ὢν οὔπω πρόσηβος,	ἐμάνθανε	κιθαρίζειν. τοῦ δὲ διδάσκοντος κροῦσαι
[3, 32]	ἀμουσότερον δὲ ἁπτομένου τοῦ ὀργάνου,	ἐχαλέπηνε	πρὸς αὐτὸν ὁ Λῖνος. ὃ
[3, 23]	τοῦ αὐτοῦ μηνὸς καὶ ταύτῃ	ἔπινε,	καὶ τῇ ἑπομένῃ τὰ εἰθισμένα
[3, 23]	ἑβδόμῃ εἱστιᾶτο παρὰ Περδίκκᾳ, καὶ	ἔπινε	πάλιν, καὶ ὀγδόῃ ἐκάθευδε. πέμπτῃ
[3, 23]	Ἀλεξάνδρου. δίου μηνός φασι πέμπτῃ	ἔπινε	παρὰ Μηδίῳ, εἶτα ἕκτῃ ἐκάθευδεν
[3, 43]	βαίνει. ἡ δὲ δίκη οὐκ	ἐβράδυνε·	Κροτωνιάταις γὰρ ἐναντία τὰ ὅπλα
[3, 20]	ἔστι βρῶμα. τὸν δὲ βοῦν	προσέταξε	κατὰ τὰ πάτρια σκευασθῆναι, καὶ
[3, 14]	διημέρευον ἐν ταῖς συνήθεσι διατριβαῖς,	προσέταξε	τὰ καπηλεῖα ἐπὶ τῶν τειχῶν
[3, 28]	πινάκιον ἔχον γῆς περίοδον, καὶ	προσέταξε	τῷ Ἀλκιβιάδῃ τὴν Ἀττικὴν ἐνταῦθ´
[3, 19]	ἑταίρους τῷ Σπευσίππῳ πάνυ ἰσχυρῶς	ἐπέπληξε	παραχωρήσαντι τοῦ περιπάτου Ἀριστοτέλει, αὐτός
[3, 26]	τοῖς βαρβάροις πολλὴν πρόνοιαν ἔθετο.	ἔδειξε	ταῦτα οὕτως ἔχειν ἐκεῖνα δήπου.
[3, 17]	δὲ συνὼν τῷ Πτολεμαίῳ νομοθεσίας	ἦρξε.	τίς δὲ ἀντιφήσει καὶ Περικλέα
[3, 38]	ἀπεδύσαντο καὶ ἠλείψαντο. καὶ ἵππους	ἔζευξε	πρῶτος Ἐριχθόνιος. ~Ὅτι βαλάνους Ἀρκάδες,
[3, 7]	τρόπου διψῶντας τί φατε ὑμεῖς‘	εἶπε	Δυσμενίδαι; τὸ ἦθος αὐτῶν ἅμα
[3, 28]	γεγραμμένοι εἰσίν‘ ἐπὶ τούτοις οὖν‘	εἶπε	μέγα φρονεῖς, οἵπερ οὐδὲν μέρος
[3, 20]	δὲ Λύσανδρος ἀλλὰ τοῦτο μὲν‘	εἶπε	τοῖς Εἵλωσι δότε· ἐλευθέρου γὰρ
[3, 26]	πόλεως ἀπαλλάττεσθαι. ὃ δὲ οὐκ	ἀντεῖπε,	τῶν φίλων δὲ τοὺς συναπαίρειν
[3, 36]	πρὸς τὸν ἐρόμενον διὰ τί	ἀπέλιπε	τὰς Ἀθήνας, ἀπεκρίνατο ὅτι οὐ
[3, 36]	χωρίον ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης ὅτε	ἀπέλιπε	τὰς Ἀθήνας δέει τῆς κρίσεως,
[3, 19]	καταλαμβάνει τὸν Ἀριστοτέλη βαδίζοντα οὗ	κατέλιπε	τὸν Πλάτωνα. ὁρῶν δὲ αὐτὸν
[3, 1]	~Ποικίλη ἱστορία Βιβλίον	~Φέρε	οὖν καὶ τὰ καλούμενα Τέμπη
[3, 47]	ἐν Βυζαντίῳ ἐκαινούργει, ὑπὲρ τούτων	διέφθειρε	καὶ τὴν χάριν τὴν ἐπὶ
[3, 28]	Ἀττικὴν ἐνταῦθ´ ἀναζητεῖν. ὡς δ´	εὗρε,	προσέταξεν αὐτῷ τοὺς ἀγροὺς τοὺς
[3, 43]	ἀπὸ λαΐνου οὐδοῦ ἐρύκει. οὔ	σε	θεμιστεύσω· Μουσῶν θεράποντα κατέκτας Ἥρης
[3, 44]	παρὼν πέλας οὐκ ἐβοήθεις. οὔ	σε	θεμιστεύσω· περικαλλέος ἔξιθι νηοῦ· τῷ
[3, 42]	ὅτι καὶ ταῖς Λακεδαιμονίων γυναιξὶν	ἐνέπεσέ	τις οἶστρος βακχικὸς καὶ ταῖς
[3, 12]	εἴτε ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις	ἐλυσιτέλησε	τῇ Σπάρτῃ ἐγκαταμεῖναι· ἢ γὰρ
[3, 23]	τοῦ πότου. παρὰ Βαγώᾳ δὲ	ἐδείπνησε	τετράδι μετὰ εἰκάδα· ἀπεῖχε δὲ
[3, 8]	ἄρα κατεκτήσατο τὸ θέατρον καὶ	ἐκράτησε	τῶν παρόντων, ὥστε παραχρῆμα αὐτὸν
[3, 6]	τοῦτο μὲν καὶ ἐς πάντας	ἐξεφοίτησε·	τὸ δὲ ἕτερον αὐτοῦ οὐ
[3, 32]	τῷ ἐπὶ τέχνῃ κιθαρίσειν μέλλοντι.	ἔδεισε	δὲ ἄρα οὗτος τὸ τοῦ
[3, 47]	ἐς Σπάρτην· λέγω δὲ ἣν	ἐπρέσβευσε	κλέπτων τὴν τῶν Ἀθηναίων τείχισιν.
[3, 17]	τὸ Περσαίου, εἴ γε Ἀντίγονον	ἐπαίδευσε,	καὶ τὸ Ἀριστοτέλους, ἐπεὶ καὶ
[3, 17]	τούτων τὴν τυραννίδα τὴν Διονυσίου	κατέλυσε.	Σωκράτης δὲ τῇ μὲν Ἀθηναίων
[3, 44]	καὶ τοῦ μὲν λῃστοῦ ἥμαρτεν,	ὦσε	δὲ τὸ ξίφος κατὰ τοῦ
[3, 17]	αὐτὸν ὁ συνήθης Ἀθηναίοις φθόνος	ἐξέωσε·	καὶ ἐν Αἰγύπτῳ δὲ συνὼν
[3, 6]	προσέταξεν. ~Κράτης ὁ Θηβαῖος τά	τε	ἄλλα μεγαλόφρων ὢν πεφώραται καὶ
[3, 24]	ἐκεῖνός ἐστι. ~Ξενοφῶντι ἔμελε τῶν	τε	ἄλλων σπουδαίων, καὶ οὖν καὶ
[3, 18]	μὲν οὖν Εὐσεβεῖς ἐν εἰρήνῃ	τε	διάγειν καὶ πλούτῳ βαθεῖ, καὶ
[3, 38]	πρῶτα ἡ γῆ ἀνέδωκε. δίκας	τε	δοῦναι καὶ λαβεῖν εὗρον Ἀθηναῖοι
[3, 18]	δὲ τῆς Μαχίμου πόλεως μαχιμώτατοί	τέ	εἰσι καὶ αὐτοὶ καὶ γίνονται
[3, 19]	παραχωρήσαντι τοῦ περιπάτου Ἀριστοτέλει, αὐτός	τε	ἐπέθετο τῷ Σταγειρίτῃ κατὰ τὸ
[3, 1]	τοῖς λείοις καὶ καθημένοις ἄλση	τέ	ἐστι ποικίλα καὶ ὑποδρομαὶ συνεχεῖς,
[3, 42]	μάλα φιλοτίμως· ἄφνω δὲ κιττοί	τε	καὶ ἄμπελοι τοὺς ἱστοὺς περιεῖρπον,
[3, 8]	τὰ ἐν τῷ δράματι μέλη	τε	καὶ ποιήματα. ~Ἐρῶντι ἀνδρί τις
[3, 19]	καὶ Ἀμύκλαν καὶ ἄλλους, τῇ	τε	λοιπῇ δεξιούμενος αὐτοὺς τιμῇ καὶ
[3, 19]	ἑαυτοῦ περιστησάμενος, ὧν ἦν Μνάσων	τε	ὁ Φωκεὺς καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι.
[3, 1]	δὴ χῶρος μεταξὺ κείμενος τοῦ	τε	Ὀλύμπου καὶ τῆς Ὄσσης. ὄρη
[3, 34]	ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ διά	τε	τῶν ἄλλων σωφρονεῖν τοὺς πολίτας
[3, 19]	δὲ ἐπαύσατο τῆς ὁμιλίας, ἠσπάσατό	τε	ὡς τὸ εἰκὸς τὸν Ξενοκράτην
[3, 9]	φεύγει καὶ ἀποδιδράσκει τὸν ἐρωτικόν,	ἅτε	βέβηλος καὶ ἀτέλεστος τῷ θεῷ
[3, 14]	φέρεσθαι καὶ οἰνοφλυγίας καὶ προαγωγείας.	ἅτε	δὲ ὑπὸ τῆς μέθης καὶ
[3, 9]	ἔχει· δέδοικε δὲ τὸν ἕτερον,	ἅτε	ἐκ θεοῦ κατόχως ἐνθουσιῶντα, καὶ
[3, 1]	καὶ συνουσίας ποιοῦνται καὶ συμπίνουσιν.	ἅτε	οὖν πολλῶν ὄντων τῶν θυόντων
[3, 14]	βραδέως τὴν τάξιν μὴ καταλιπεῖν,	ἅτε	τῆς προφάσεως αὐτοῖς περιῃρημένης. λέγει
[3, 7]	ἐκ παντὸς τρόπου διψῶντας τί	φατε	ὑμεῖς‘ εἶπε Δυσμενίδαι; τὸ ἦθος
[3, 34]	ἦν μὴ ἐξεῖναί τινι ὀψωνεῖν	μήτε	ἃ βούλεται μήτε ὅσα βούλεται·
[3, 34]	τινι ὀψωνεῖν μήτε ἃ βούλεται	μήτε	ὅσα βούλεται· προσέταττον γὰρ διά
[3, 12]	δὲ ἔρως αἰσχρὸν οὐκ οἶδεν·	εἴτε	γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι
[3, 12]	γὰρ μειράκιον ἐτόλμησεν ὕβριν ὑπομεῖναι	εἴτε	ἐραστὴς ὑβρίσαι, ἀλλ´ οὐδετέροις ἐλυσιτέλησε
[3, 47]	Χρηστὸν οὐδὲν ὠφέλησεν, οὐδὲ τὰ	πέντε	καὶ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἅπερ οὖν
[3, 36]	τὸ χωρίον ἄβατον φυλάττειν. ~Ἀριστοτέλης	ὅτε	ἀπέλιπε τὰς Ἀθήνας δέει τῆς
[3, 22]	τῷ Θεμιστοκλεῖ καὶ ἐξ ἐκείνου.	~Ὅτε	ἑάλω τὸ Ἴλιον, οἰκτείραντες οἱ
[3, 17]	Κατάνῃ καὶ τὰ ἐν Ῥηγίῳ,	ὅτε	ἐκ Κατάνης ἔφευγε. Ταραντίνοις δὲ
[3, 1]	αὐτόματα ἐς κάλλος τότε φιλοτιμησαμένης,	ὅτε	ἐλάμβανε γένεσιν ὁ χῶρος. κιττὸς
[3, 29]	ἐπὶ τῇ τῆς οἰκουμένης ἀρχῇ,	ὅτε	καὶ Ἰνδοὺς ἑλὼν ἐς Βαβυλῶνα
[3, 17]	ἀγαθὸς ἦν καὶ ἀμείνων στρατηγός,	ὅτε	Κύρῳ συνανέβη· καὶ Κῦρος μὲν
[3, 10]	οὖν προῄρημαι, ταῦτα νῦν ἐρῶ.	ὅτε	τις τῶν παρ´ αὐτοῖς καλῶν
[3, 1]	καθήρασθαι κατὰ πρόσταγμα τοῦ Διός,	ὅτε	τὸν Πύθωνα τὸν δράκοντα κατετόξευσεν
[3, 20]	τοῦτο μὲν‘ εἶπε τοῖς Εἵλωσι	δότε·	ἐλευθέρου γὰρ οὐκ ἔστι βρῶμα.
[3, 19]	τῶν ἐν τῇ περιπάτῳ ὅπου	ποτὲ	εἴη ὁ Πλάτων· ὑπώπτευε γὰρ
[3, 21]	σκευασθῆναι, καὶ ἐδείπνησεν ἡδέως. ~Ἐπανῄει	ποτὲ	ἐκ διδασκαλείου παῖς ἔτι ὢν
[3, 18]	παρ´ ἡμῖν σιδήρου. ἐπιχειρῆσαι δέ	ποτε	καὶ διαβῆναι τούτους ἐς τάσδε
[3, 30]	Κλειτόμαχος δὲ ὁ παγκρατιαστὴς εἴ	ποτε	καὶ κύνας εἶδε συμπλεκομένους, ἀπεστρέφετο·
[3, 19]	τῶν λόγων. ἀποδημίας δὲ γενομένης	ποτὲ	τῷ Ξενοκράτει ἐς τὴν πατρίδα,
[3, 45]	δέει τοῦ χρησμοῦ λόγος ἔχει	μηδέποτε	ἀναβῆναι ἅρμα. διπλοῦς οὖν ἐπὶ
[3, 1]	διαπλέξαντες, ἀφ´ ἧσπερ οὖν καὶ	τότε	ὁ θεὸς ἐστεφανώσατο. καὶ τὴν
[3, 19]	καὶ ἄλλοι τοιοῦτοι. ἐνόσει δὲ	τότε	ὁ Σπεύσιππος, καὶ διὰ ταῦτα
[3, 1]	ἀλλὰ φύσεως αὐτόματα ἐς κάλλος	τότε	φιλοτιμησαμένης, ὅτε ἐλάμβανε γένεσιν ὁ
[3, 13]	ἔθνος τὸ τῶν Ταπύρων τοσοῦτον,	ὥστε	ζῆν αὐτοὺς ἐν οἴνῳ, καὶ
[3, 18]	αὐτῶν ἀπογεύσηται, τοσοῦτον ἐκβάλλει δακρύων,	ὥστε	κατατήκεσθαι πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον
[3, 8]	θέατρον καὶ ἐκράτησε τῶν παρόντων,	ὥστε	παραχρῆμα αὐτὸν εἵλοντο στρατηγεῖν, πιστεύσαντες
[3, 4]	ἀλλ´ ὅπερ οὖν ἐξ ἀρχῆς	ἔπραττε,	τοῦτο καὶ δρῶν διετέλεσεν. ~Ἀντίγονόν
[3, 19]	πρὸς τὸν Πλάτωνα ὁ Ξενοκράτης	οὔτε	ἀκούσας, συναγαγὼν τοὺς ἑταίρους τῷ
[3, 19]	διαλυθείσης δὲ τῆς συνουσίας οὐδὲν	οὔτε	εἰπὼν πρὸς τὸν Πλάτωνα ὁ
[3, 47]	ἀρεταί. Θεμιστοκλῆς δὲ οὐδὲν ὤνητο	οὔτε	ἐκ τῆς ναυμαχίας τῆς περὶ
[3, 47]	τῆς ναυμαχίας τῆς περὶ Σαλαμῖνα	οὔτε	ἐκ τῆς πρεσβείας τῆς ἐς
[3, 17]	δημοκρατίαν οὖσαν· καὶ διὰ ταῦτα	οὔτε	ἐπεψήφισεν Ἀθηναίοις τὸν τῶν δέκα
[3, 8]	ὀνόματος. ~Φρύνιχον Ἀθηναῖοι στρατηγὸν εἵλοντο	οὔτε	κατὰ σπουδὰς οὔτε κατὰ τὴν
[3, 8]	στρατηγὸν εἵλοντο οὔτε κατὰ σπουδὰς	οὔτε	κατὰ τὴν τοῦ γένους ἀξίαν
[3, 8]	κατὰ τὴν τοῦ γένους ἀξίαν	οὔτε	μὴν ὅτι ἦν πλούσιος· πολλάκις
[3, 18]	ἐοικέναι δὲ χάσματι, κατειλῆφθαι δὲ	οὔτε	ὑπὸ σκότους οὔτε ὑπὸ φωτός,
[3, 18]	κατειλῆφθαι δὲ οὔτε ὑπὸ σκότους	οὔτε	ὑπὸ φωτός, ἀέρα δὲ ἐπικεῖσθαι
[3, 17]	Σικελίαν, καὶ δι´ ὧν αὐτῷ	συνεβούλευε	καὶ ἐδίδασκε, διὰ τούτων τὴν
[3, 26]	ἐπινοῶν τῇ Ἐφέσῳ· ὃ δὲ	συνεβούλευε	προσελθόντας δεῖσθαι τοῦ Λυδοῦ. προβαλλομένων
[3, 19]	ὅπου ποτὲ εἴη ὁ Πλάτων·	ὑπώπτευε	γὰρ αὐτὸν μαλακίζεσθαι. ὃ δὲ
[3, 2]	τοὺς δύο παῖδας οὕσπερ οὖν	εἶχε	μόνους ὁ Ἀναξαγόρας. ὃ δὲ
[3, 23]	δὲ ἐδείπνησε τετράδι μετὰ εἰκάδα·	ἀπεῖχε	δὲ τῶν βασιλείων ὁ Βαγώα
[3, 4]	μὲν παῖς Πλάτωνος δὲ ὁμιλητὴς	ἔτυχε	μὲν χρηματίζων ὑπέρ τινων δημοσίων
[3, 42]	ἐγένοντο ὄρνιθες, καὶ ἣ μὲν	ἤμειψε	τὸ εἶδος ἐς κορώνην, ἣ
[3, 14]	τοῦτο τὸ σόφισμα ἀνέπεισεν αὐτοὺς	ὀψὲ	καὶ βραδέως τὴν τάξιν μὴ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 29/03/2007