Discours, Par.
[20, 25]	γὰρ δὴ ᾠὰ γίγνεσθαι οὕτως	ἄνευ	συνουσίας τε καὶ μίξεως ἄρρενος,
[20, 15]	τῶν καρπῶν καὶ ἀνθῶν ἐμπλέκοιντο,	πολὺ	δὲ πλῆθος ἀνθρώπων τε καὶ
[20, 0]	ποιεῖν. καὶ γὰρ τὸ ἐπὶ	πολύ	τῳ ξυνεῖναι καὶ τὸ πίνοντα
[20, 5]	τε ἔστι καὶ ἐν τῷ	πάνυ	πολλῷ θορύβῳ τε καὶ πλήθει
[20, 5]	τε καὶ ἀσχολούμενος ἀναλώσει καὶ	πάνυ	πολὺν χρόνον, ἂν οὕτως τύχῃ.
[20, 0]	αὐτῶν, φαίνεται δ´ ὅμως ἀνηλωμένα	πάνυ	συχνὰ χρήματα, οὐδὲ οὗτοι τοῦ
[20, 15]	ἀτοπώτατα. τυραννίδες μὲν γὰρ οὐ	πάνυ	τι ἐκ τῶν τοιούτων γίγνονται·
[20, 20]	γυναῖκα. ἄλλως μὲν οὖν οὐ	πάνυ	τι ἡγεῖτο δυνατόν, εἰ δὲ
[20, 15]	τι ἐκ τῶν τοιούτων γίγνονται·	οὐ	γὰρ ἐθέλει ἡ τυραννὶς ὑπὸ
[20, 0]	τοῦ δεῖνος, ὡς ἔφη τις.	οὐ	γάρ ἐστιν ἀνόητος τῆς αὑτοῦ
[20, 5]	τοιούτῳ πρᾴως ἔχοντες· λέγω δὲ	οὐ	διὰ τὴν ἀμέλειαν λυπούμενοι καὶ
[20, 5]	διαρρυεῖσα καὶ ἀπολομένη· ἐνταῦθα δὲ	οὐ	δύνανται ταὐτὸ τοῦτο λογίσασθαι, ὡς
[20, 10]	ἐστὶ σιωπή τε καὶ ἡσυχία,	οὐ	δυνατὸν ὕπνου μεταλαβεῖν, οὕτως ἄρα
[20, 5]	πολλῷ θορύβῳ τε καὶ πλήθει	οὐ	κωλυόμενον πράττειν ἕκαστον τὸ αὑτοῦ
[20, 5]	μέν τινα ἐνίοτε μικρὰν (ἀνάπαυσιν,	οὐ	μὴν ἱκανήν γε οὐδ´ ὥστε
[20, 15]	καὶ ἀτοπώτατα. τυραννίδες μὲν γὰρ	οὐ	πάνυ τι ἐκ τῶν τοιούτων
[20, 20]	τὴν γυναῖκα. ἄλλως μὲν οὖν	οὐ	πάνυ τι ἡγεῖτο δυνατόν, εἰ
[20, 5]	δὲ καὶ πλείους τις ἐκβάλοι,	οὐ	πολλοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τῷ
[20, 0]	τῶν ἀνωφελῶν πραγμάτων καὶ τῶν	οὐ	προσηκουσῶν αὐτοῖς ἀσχολιῶν ἀπιόντας καὶ
[20, 15]	προσήκοντος ἔργου. εἰ δὲ μή,	οὐ	ῥᾴδιον περιγενέσθαι οὐδὲ ἐξεργάσασθαι οὐδὲν
[20, 5]	καὶ ἀπολόμενος. (ἀλλ´ ὅτι γε	οὐ	τόπος ἐστὶν ὁ παρέχων οὐδὲ
[20, 20]	ῥᾳδίως ὑπακοῦσαι ἄν· ἀλλ´ εἰ	οὗ	μάλιστα ἐπιθυμεῖ καὶ ὃ πάντων
[20, 5]	ἐν Μεγάροις καὶ πανταχοῦ σχεδὸν	οὗ	τις ἂν ἀπέλθῃ τῆς Ἑλλάδος
[20, 20]	εἰς τὴν οἰκίαν ἀφικόμενος τὴν	Μενελάου	καὶ Ἑλένης καὶ ξενίων τυχών,
[20, 10]	τῶν πολλῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ	θορύβου	τοῦ κατ´ αὐτοὺς καὶ τῶν
[20, 0]	καὶ δαπανώμενος ὁ χρόνος, οὐκ	ὀλίγου	ἄξιος τοῖς ἀνθρώποις οὐδὲ ἥττονος,
[20, 15]	ἀναχωρεῖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι προσήκοντος	ἔργου.	εἰ δὲ μή, οὐ ῥᾴδιον
[20, 5]	ποιεῖ πολλάκις ἐπ´ αὐτῆς τῆς	ὁδοῦ	τὸ διδασκαλεῖον ἔχων καὶ οὐδὲν
[20, 0]	οὗτοι τοῦ χρόνου τε καὶ	βίου	δύναιντ´ ἂν ἀποδοῦναι λόγον, πρὸς
[20, 10]	ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν, ὡς ἔοικε,	πολλοῦ	ἄξιον {τὸ} μάθημα καὶ δίδαγμα,
[20, 10]	ποτε εἶδον ἐγὼ διὰ τοῦ	ἱπποδρόμου	βαδίζων πολλοὺς ἐν τῷ αὐτῷ
[20, 15]	γὰρ ἐθέλει ἡ τυραννὶς ὑπὸ	ῥᾳθύμου	τε καὶ τρόπον τινὰ ἀεὶ
[20, 10]	ἐν ἑτεροκλινεῖ χωρίῳ ὅποι ἔτυχε	τρεπομένου,	οὐδὲν ἂν ὠφεληθείη οὐδ´ ὑπὸ
[20, 15]	δρόμους τοῦ λαγὼ θέοντος καὶ	(πειρωμένου	ἐξαπατᾶν· τὰς δὲ ἀμαθεῖς τε
[20, 0]	συχνὰ χρήματα, οὐδὲ οὗτοι τοῦ	χρόνου	τε καὶ βίου δύναιντ´ ἂν
[20, 10]	τε καὶ ἡσυχία, οὐ δυνατὸν	ὕπνου	μεταλαβεῖν, οὕτως ἄρα καὶ τοῖς
[20, 15]	τοὐναντίον ὑπὸ δριμείας τε καὶ	ἀγρύπνου	φροντίδος· δαπάναι δὲ καὶ ἔρωτες
[20, 5]	ῥᾳθυμεῖν, καὶ οὐκ ἀπορήσει προφάσεως,	ὅπου	ἂν τύχῃ ὤν, δι´ ἣν
[20, 0]	ἕτερον τόπον ἀναχωρεῖν λέγοιτ´ ἄν·	ὅπου	γὰρ ἂν ἀφίκηται, πολλὰ ἂν
[20, 0]	εἰς ἑτέραν πόλιν ἢ ἐκ	τόπου	εἰς ἕτερον τόπον ἀναχωρεῖν λέγοιτ´
[20, 0]	εἰσβεβληκότων εἰς τὴν Ἀττικὴν ἢ	Φιλίππου	ἐπιόντος ἢ ἄλλων πολεμίων, ὁ
[20, 15]	τινας {ἀναπλάττοντες} χρυσοῦ τε καὶ	ἀργύρου	πλῆθος ἐξαίφνης ἀμήχανον ὅσον κτώμενοι,
[20, 15]	οἱ μὲν θησαυρούς τινας {ἀναπλάττοντες}	χρυσοῦ	τε καὶ ἀργύρου πλῆθος ἐξαίφνης
[20, 0]	βασιλέως πράγματα (διατρίβειν ἢ τὰ	τοῦ	δεῖνος, ὡς ἔφη τις. οὐ
[20, 0]	τις συχνὴν οὐσίαν κεκτημένος ἕνεκα	τοῦ	διαφυγεῖν τὰς λειτουργίας ἀπέλθοι ἐκ
[20, 5]	ἐμποδών ἐστιν ἐν τοσούτῳ πλήθει	τοῦ	διδάσκειν τε καὶ μανθάνειν. ~ἤδη
[20, 20]	ὑφαινούσης ὄναρ, κριτής τε ὑπὸ	τοῦ	Διὸς γίγνεται τῶν θεῶν, καὶ
[20, 15]	δέοι μηδέποτε ἀποτρέπεσθαι μηδὲ ἀναχωρεῖν	τοῦ	δοκοῦντος εἶναι προσήκοντος ἔργου. εἰ
[20, 10]	περὶ τῶν πολλῶν ἀνθρώπων καὶ	τοῦ	θορύβου τοῦ κατ´ αὐτοὺς καὶ
[20, 10]	δέ ποτε εἶδον ἐγὼ διὰ	τοῦ	ἱπποδρόμου βαδίζων πολλοὺς ἐν τῷ
[20, 15]	ἢ νομέων, εὐθὺς ἀνακυπτούσας ἐκ	τοῦ	ἴχνους κἀκεῖ φερομένας. τούτων δὴ
[20, 10]	πολλῶν ἀνθρώπων καὶ τοῦ θορύβου	τοῦ	κατ´ αὐτοὺς καὶ τῶν πραγμάτων,
[20, 15]	ἀποκωλύει αὐτήν, πολλούς τινας δρόμους	τοῦ	λαγὼ θέοντος καὶ (πειρωμένου ἐξαπατᾶν·
[20, 0]	εἰς Μέγαρα ἢ Αἴγιναν ἕνεκα	τοῦ	μὴ στρατεύεσθαι μηδὲ κινδυνεύειν, οὗτος
[20, 20]	οὐδὲν ἂν πρᾶγμα ἀπήντησεν ἐκ	τοῦ	τοιούτου ὀνείρατος. νῦν δὲ ἐπειδὴ
[20, 15]	καὶ οὔτε βασιλεία τούτου ἄξιον	τοῦ	χρήματος οὔτε πλοῦτος οὔτε κρατεῖν
[20, 0]	πάνυ συχνὰ χρήματα, οὐδὲ οὗτοι	τοῦ	χρόνου τε καὶ βίου δύναιντ´
[20, 10]	ὅτι οὐδὲν οἴονται προσήκειν αὑτοῖς	τοῦ	ψόφου τούτου οὐδὲ φροντίζουσιν. εἰ
[20, 25]	ἔκ τινος ἐνθυμήματος ψευδοῦς καὶ	ἀδυνάτου	ἀποβῆναι πρᾶγμα ἀληθές. (εἴρηται δέ
[20, 20]	οὕτως αἱ μὲν ἰδιωτικῆς καὶ	ἀδυνάτου	ψυχῆς ἔννοιαί τε καὶ ἐπιθυμίαι
[20, 20]	διελθών τε καὶ ἐξεργασάμενος τὴν	αὑτοῦ	δόξαν καὶ ἐπίνοιαν, οἷον ψυχῆς
[20, 5]	οὐ κωλυόμενον πράττειν ἕκαστον τὸ	αὑτοῦ	ἔργον, ἀλλ´ ὅ τε αὐλῶν
[20, 5]	ἀναχώρησις καὶ τὸ προσέχειν τοῖς	αὑτοῦ	πράγμασιν, ἐάν τ´ ἐν Βαβυλῶνι
[20, 0]	οὐ γάρ ἐστιν ἀνόητος τῆς	αὑτοῦ	ψυχῆς κύριος, ἀλλὰ ῥεμβόμενός τε
[20, 20]	ἂν πρᾶγμα ἀπήντησεν ἐκ τοῦ	τοιούτου	ὀνείρατος. νῦν δὲ ἐπειδὴ τύραννος
[20, 15]	γυναῖκα ἔχειν, καὶ οὔτε βασιλεία	τούτου	ἄξιον τοῦ χρήματος οὔτε πλοῦτος
[20, 10]	οἴονται προσήκειν αὑτοῖς τοῦ ψόφου	τούτου	οὐδὲ φροντίζουσιν. εἰ δέ γε
[20, 10]	οὐδὲν οἴονται προσήκειν αὑτοῖς τοῦ	ψόφου	τούτου οὐδὲ φροντίζουσιν. εἰ δέ
[20, 20]	οὔτε θυσιῶν· πάντας γὰρ αὐτῇ	πανταχοῦ	θύειν· οὔτε ἄλλῃ τινὶ ὁμιλίᾳ
[20, 5]	Θήβαις καὶ ἐν Μεγάροις καὶ	πανταχοῦ	σχεδὸν οὗ τις ἂν ἀπέλθῃ
[20, 25]	τὰ δέοντα πράττειν καὶ διανοεῖσθαι	πανταχοῦ	τε καὶ ἐν ἅπαντι θορύβῳ
[20, 0]	βλαβερῶν καὶ ἀσυμφόρων πράττοντα διατελεῖν	πανταχοῦ	τοιαῦτά ἐστιν καὶ τὸ συνδιατρίβειν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2007