Discours, Par.
[20, 10]	τούτου οὐδὲ φροντίζουσιν. εἰ δέ	γε	ἐβούλοντο προσέχειν ὁπότε μείζων ἢ
[20, 15]	καὶ παντοδαπὰ πλάττοντες αὑτοῖς. ἐνίοτέ	γε	μὴν ἐκ τῶν ὀνειράτων τούτων
[20, 5]	διαρρυεὶς καὶ ἀπολόμενος. (ἀλλ´ ὅτι	γε	οὐ τόπος ἐστὶν ὁ παρέχων
[20, 5]	μικρὰν (ἀνάπαυσιν, οὐ μὴν ἱκανήν	γε	οὐδ´ ὥστε ἀπαλλάξαι· ἰδεῖν τε
[20, 0]	χρὴ τιθέναι τοὺς ἀναχωροῦντας; ἆρά	γε	τοὺς ἀπὸ τῶν προσηκόντων ἔργων
[20, 15]	τε καὶ ἐρημίας. ~οἶδα γὰρ	ἔγωγε	καὶ τῶν κυνῶν τὰς μὲν
[20, 10]	καὶ περὶ ταῦτα (γίγνεσθαι. ἀλλ´	ἔγωγε	ὁρῶ καὶ τοὺς πλησίον τῆς
[20, 10]	τὸν δὲ ποίημα ἀναγιγνώσκοντα, τὸν	δὲ	ᾄδοντα, τὸν δὲ ἱστορίαν τινὰ
[20, 15]	θέοντος καὶ (πειρωμένου ἐξαπατᾶν· τὰς	δὲ	ἀμαθεῖς τε καὶ ἀπαιδεύτους κύνας
[20, 0]	ἐπιόντος ἢ ἄλλων πολεμίων, ὁ	δὲ	ἀναχωρήσειεν εἰς Μέγαρα ἢ Αἴγιναν
[20, 15]	κύνας βραδέως μὲν αἰσθανομένας, ταχέως	δὲ	ἀπαγορευούσας, εἰ δέ ποθεν ἀλλαχόθεν
[20, 15]	ἐξαίφνης ἀμήχανον ὅσον κτώμενοι, οἱ	δὲ	βασιλεῖς τε καὶ μονάρχους πόλεών
[20, 15]	ἴχνη τὰ μὲν ἵππων, τὰ	δὲ	βοῶν, τὰ δὲ προβάτων— οὐδὲν
[20, 10]	ψόφου τούτου οὐδὲ φροντίζουσιν. εἰ	δέ	γε ἐβούλοντο προσέχειν ὁπότε μείζων
[20, 15]	τοὺς μέν τινας ἀποκτιννύντες, τοὺς	δὲ	ἐλαύνοντες, παρθένοις δὲ καὶ μειρακίοις
[20, 20]	ἐν Μυσίᾳ γυναῖκας ὑπερεώρα. πυνθανόμενος	δὲ	ἐν Σπάρτῃ τινὰ εἶναι Διὸς
[20, 5]	τῇ ἀπωλείᾳ τῶν δραχμῶν. ἡμέρας	δὲ	ἐξελθούσης καὶ ἀπολομένης καὶ δύο
[20, 20]	ἐκ τοῦ τοιούτου ὀνείρατος. νῦν	δὲ	ἐπειδὴ τύραννος καὶ δυνάστης ἦν
[20, 10]	αὐλοῦντα, τὸν δὲ ὀρχούμενον, τὸν	δὲ	θαῦμα ἀποδιδόμενον, τὸν δὲ ποίημα
[20, 20]	πάνυ τι ἡγεῖτο δυνατόν, εἰ	δὲ	θεός τις ὑπόσχοιτο καὶ δοίη,
[20, 10]	ἀναγιγνώσκοντα, τὸν δὲ ᾄδοντα, τὸν	δὲ	ἱστορίαν τινὰ ἢ μῦθον διηγούμενον·
[20, 15]	τε καὶ ἀγρύπνου φροντίδος· δαπάναι	δὲ	καὶ ἔρωτες καὶ τοιαῦταί τινες
[20, 15]	πλησιάζοντες αἷς ἂν ἐθέλωσιν, ἑστιάσεων	δὲ	καὶ εὐωχιῶν τῶν πολυτελεστάτων μεταλαμβάνοντες,
[20, 15]	ἀποκτιννύντες, τοὺς δὲ ἐλαύνοντες, παρθένοις	δὲ	καὶ μειρακίοις καὶ γυναιξὶ πλησιάζοντες
[20, 5]	αἰσθέσθαι καὶ δηχθῆναι ἁμῃγέπῃ· εἰ	δὲ	καὶ πλείους τις ἐκβάλοι, οὐ
[20, 20]	τάχ´ ἂν ἀγαπῆσαι αὐτήν. (νικᾶν	δὲ	καὶ προκρίνεσθαι κατὰ τοῦτο τίνος
[20, 20]	οὐκ ᾤετο ἀξίας τυχεῖν, ὁμοίως	δὲ	καὶ τὰς Λυδῶν τε καὶ
[20, 15]	ἔφην, τὸ ἔθος αἴτιον. ὁμοίως	δὲ	καὶ τὴν ψυχὴν ἐθίζειν ἂν
[20, 15]	δοκοῦντος εἶναι προσήκοντος ἔργου. εἰ	δὲ	μή, οὐ ῥᾴδιον περιγενέσθαι οὐδὲ
[20, 25]	καὶ ἐν ἁπάσῃ ἡσυχίᾳ. εἰ	δὲ	μή, τὸ τῆς ἐρημίας τε
[20, 25]	ἀδυνάτου ἀποβῆναι πρᾶγμα ἀληθές. (εἴρηται	δέ	μοι πάντα ταῦτα ἀπ´ ἐκείνης
[20, 10]	πράττοντας, τὸν μὲν αὐλοῦντα, τὸν	δὲ	ὀρχούμενον, τὸν δὲ θαῦμα ἀποδιδόμενον,
[20, 15]	μὲν φωναὶ πανταχόθεν φέροιντο, πολλαὶ	δὲ	ὀσμαὶ ἀπό τε τῶν καρπῶν
[20, 5]	τῷ τοιούτῳ πρᾴως ἔχοντες· λέγω	δὲ	οὐ διὰ τὴν ἀμέλειαν λυπούμενοι
[20, 5]	οὐσία διαρρυεῖσα καὶ ἀπολομένη· ἐνταῦθα	δὲ	οὐ δύνανται ταὐτὸ τοῦτο λογίσασθαι,
[20, 5]	κιθαριστὴς ὅ τε ζωγράφος· ὃ	δὲ	πάντων σφοδρότατόν ἐστιν· οἱ γὰρ
[20, 15]	καρπῶν καὶ ἀνθῶν ἐμπλέκοιντο, πολὺ	δὲ	πλῆθος ἀνθρώπων τε καὶ ἄλλων
[20, 15]	αἰσθανομένας, ταχέως δὲ ἀπαγορευούσας, εἰ	δέ	ποθεν ἀλλαχόθεν προσπέσοι θροῦς, εἴτε
[20, 10]	τὸν δὲ θαῦμα ἀποδιδόμενον, τὸν	δὲ	ποίημα ἀναγιγνώσκοντα, τὸν δὲ ᾄδοντα,
[20, 10]	διδάσκειν τε καὶ μανθάνειν. ~ἤδη	δέ	ποτε εἶδον ἐγὼ διὰ τοῦ
[20, 15]	ἵππων, τὰ δὲ βοῶν, τὰ	δὲ	προβάτων— οὐδὲν οὔτε ὁρᾷ τούτων
[20, 20]	καὶ τὰ δῶρα αὐτῶν, τὴν	δὲ	προέκρινεν ἐπὶ μισθῷ τε καὶ
[20, 10]	διαπράττεσθαι τὰ προσήκοντα αὐτῇ, ἡ	δὲ	ῥεμβομένη τε καὶ ἀλύουσα καὶ
[20, 15]	εὐωχιῶν τῶν πολυτελεστάτων μεταλαμβάνοντες, (οἱ	δέ	τινες ἀργύριον ἐκδανείζοντες ἢ ἄλλας
[20, 5]	Κόρινθον ἢ Θήβας ἀνακεχωρηκέναι {τὸ	δὲ}	τὸν βουλόμενον πρὸς αὑτῷ εἶναι—
[20, 20]	ἐπιθυμήματά τε καὶ ἐλπίσματα. τὰ	δὲ	τῶν μονάρχων ἢ πλουσίων ἢ
[20, 10]	ποιεῖ τῶν ἄλλων ἁπάντων. παιδεία	δέ,	ὡς ἔοικε, καὶ φιλοσοφία, αἳ
[20, 15]	ἐθίζειν ἂν δέοι μηδέποτε ἀποτρέπεσθαι	μηδὲ	ἀναχωρεῖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι προσήκοντος
[20, 0]	τούτων ἀπηλλαγμένος ἁπάντων ἔσται καὶ	μηδὲ	εἷς αὐτὸν ἐξελέγξει μηδὲ κωλύσει
[20, 0]	Αἴγιναν ἕνεκα τοῦ μὴ στρατεύεσθαι	μηδὲ	κινδυνεύειν, οὗτος (ἂν ἀνακεχωρηκέναι λέγοιτο;
[20, 0]	καὶ μηδὲ εἷς αὐτὸν ἐξελέγξει	μηδὲ	κωλύσει πίνοντα καὶ καθεύδοντα καὶ
[20, 5]	τοιοῦτον} ὅτι εἰ μὴ προσέξουσι	μηδὲ	φροντιοῦσι τῶν τοιούτων, λάθοι ἂν
[20, 20]	καὶ τὰς μὲν αὐτάς τε	ὑπερεῖδε	καὶ τὰ δῶρα αὐτῶν, τὴν
[20, 25]	ἐμοὶ δοκεῖν, οὐκ ἀδύνατον ἡγησάμενος	οὐδὲ	ἀπίθανον τοῖς ἀνθρώποις φανῆναι ἵππων
[20, 10]	τινὰ ἢ μῦθον διηγούμενον· καὶ	οὐδὲ	εἷς τούτων οὐδένα ἐκώλυσε προσέχειν
[20, 15]	δὲ μή, οὐ ῥᾴδιον περιγενέσθαι	οὐδὲ	ἐξεργάσασθαι οὐδὲν ἱκανῶς. (ἢ οὐκ
[20, 0]	οὐκ ὀλίγου ἄξιος τοῖς ἀνθρώποις	οὐδὲ	ἥττονος, ἐμοὶ δοκεῖν, ἢ τὸ
[20, 5]	οὐδὲν αὐτὸν ἐξίστησι τὸ πλῆθος	οὐδὲ	ὁ θόρυβος τῶν παριόντων, ὅ
[20, 0]	ὅμως ἀνηλωμένα πάνυ συχνὰ χρήματα,	οὐδὲ	οὗτοι τοῦ χρόνου τε καὶ
[20, 0]	οὐκ ἂν εἴη πρόφασις αὐτοῖς	οὐδὲ	συγγνώμη τῆς τοιαύτης (σχολῆς τε
[20, 20]	αὐτῶν, ὥς φασι, τὸν ἥλιον	οὐδὲ	τὴν ἡμέραν ὑπομένει, παραπλησίως καὶ
[20, 5]	οὐ τόπος ἐστὶν ὁ παρέχων	οὐδὲ	τὸ ἀποδημῆσαι τὸ μὴ φαῦλ´
[20, 5]	τὸ μὴ φαῦλ´ ἄττα πράττειν	οὐδὲ	τὸ εἰς Κόρινθον ἢ Θήβας
[20, 10]	προσήκειν αὑτοῖς τοῦ ψόφου τούτου	οὐδὲ	φροντίζουσιν. εἰ δέ γε ἐβούλοντο
[20, 20]	καὶ παρθένους ἅτε τύραννος ὢν	ἠτίμαζε	καὶ οὐκ ᾤετο ἀξίας τυχεῖν,
[20, 20]	ἐπιθυμεῖ καὶ ὃ πάντων τιμιώτατον	νενόμικε,	τοῦτο προσθείη τις αὐτῇ καὶ
[20, 10]	ἄλλων ἁπάντων. παιδεία δέ, ὡς	ἔοικε,	καὶ φιλοσοφία, αἳ μάλιστα τοῦτο
[20, 10]	αὐτῶν. ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν, ὡς	ἔοικε,	πολλοῦ ἄξιον {τὸ} μάθημα καὶ
[20, 15]	ἐγὼ οἶμαι τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς	ἐτύγχανε	σχολὴν ἄγων ἐν τῇ Ἴδῃ
[20, 10]	καὶ οὐδὲ εἷς τούτων οὐδένα	ἐκώλυσε	προσέχειν αὑτῷ καὶ (τὸ προκείμενον
[20, 0]	πίνοντα καὶ καθεύδοντα καὶ ῥᾳθυμοῦντα,	ἑτέρωσε	ἀποχωροῖ ποι, ἆρα τούτους ἀναχωρεῖν
[20, 5]	καὶ τῆς Ἰταλίας ἔνεστι τό	τε	ἀργεῖν καὶ τὸ ῥᾳθυμεῖν, καὶ
[20, 5]	τὸ αὑτοῦ ἔργον, ἀλλ´ ὅ	τε	αὐλῶν ἢ διδάσκων αὐλεῖν τοῦτο
[20, 25]	ἐρασθέντα Τρωικῶν τινων ἵππων ἐμπλῆσαί	τε	αὐτὰς γονῆς καὶ γένος ἵππων
[20, 0]	πράγματα ἔχῃ τούτους θεραπεύων, ἀπολίποι	τε	αὐτοὺς καὶ ἀποδημήσειεν εἰς ἕτερον
[20, 15]	μετὰ ταῦτα ἤδη διανοεῖσθαι τίς	τε	δὴ καὶ παρὰ τίσιν ἡ
[20, 20]	Λυδῶν τε καὶ Φρυγῶν τάς	τε	ἐν Λέσβῳ καὶ τὰς ἐν
[20, 10]	ἀκούειν μηδενός, οὐκ ἄρα οἵα	τε	ἔσται ἡ ψυχὴ τοῖς αὑτῆς
[20, 5]	γε οὐδ´ ὥστε ἀπαλλάξαι· ἰδεῖν	τε	ἔστι καὶ ἐν τῷ πάνυ
[20, 5]	πραττόντων, ὅ τε κιθαριστὴς ὅ	τε	ζωγράφος· ὃ δὲ πάντων σφοδρότατόν
[20, 20]	καὶ δυνάστης ἦν καὶ πλούτῳ	τε	ἰσχύων καὶ ἀρχῇ πόλεως τῆς
[20, 0]	αὑτοῦ ψυχῆς κύριος, ἀλλὰ ῥεμβόμενός	τε	καὶ ἀγόμενος ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς
[20, 15]	θηρεύεσθαι, ἀλλὰ τοὐναντίον ὑπὸ δριμείας	τε	καὶ ἀγρύπνου φροντίδος· δαπάναι δὲ
[20, 20]	ἔννοιαί τε καὶ ἐπιθυμίαι ὑπηνέμιοί	τε	καὶ ἀδρανεῖς, καὶ οὐδὲν ἀπ´
[20, 20]	καὶ δῶρα διδόντες οἱ πρῶτοί	τε	καὶ ἄκροι τῶν Ἑλλήνων· καὶ
[20, 15]	ἐμπλέκοιντο, πολὺ δὲ πλῆθος ἀνθρώπων	τε	καὶ ἄλλων ζῴων φαίνοιτο καὶ
[20, 10]	προσήκοντα αὐτῇ, ἡ δὲ ῥεμβομένη	τε	καὶ ἀλύουσα καὶ ἄλλοτε ἐπ´
[20, 25]	μὴ πολλὰ καὶ ἄτοπα διανοεῖσθαί	τε	καὶ ἁμαρτάνειν.
[20, 15]	κἀκείνῳ ἕπεται, μέχρις ἂν εὕρῃ	τε	καὶ ἀναστήσῃ τὸν λαγών, καὶ
[20, 10]	μάλιστα τοῦτο διαπράττονται, πολλῆς ἐρημίας	τε	καὶ ἀναχωρήσεως τυγχάνουσι δεόμεναι· καὶ
[20, 15]	(πειρωμένου ἐξαπατᾶν· τὰς δὲ ἀμαθεῖς	τε	καὶ ἀπαιδεύτους κύνας βραδέως μὲν
[20, 5]	τούτῳ ἐστίν, ἀμελήσας τῶν μαχομένων	τε	καὶ ἀποδιδομένων καὶ ἄλλα πραττόντων,
[20, 0]	οὐδὲ συγγνώμη τῆς τοιαύτης (σχολῆς	τε	καὶ ἀποδράσεως. μὴ οὖν τοὺς
[20, 15]	μὲν θησαυρούς τινας {ἀναπλάττοντες} χρυσοῦ	τε	καὶ ἀργύρου πλῆθος ἐξαίφνης ἀμήχανον
[20, 20]	χαρίζεσθαι χάριτας ἢ τὴν κρατοῦσάν	τε	καὶ ἄρχουσαν τῶν περὶ τοὺς
[20, 5]	τύχῃ ὤν, δι´ ἣν βλακεύων	τε	καὶ ἀσχολούμενος ἀναλώσει καὶ πάνυ
[20, 0]	χρήματα, οὐδὲ οὗτοι τοῦ χρόνου	τε	καὶ βίου δύναιντ´ ἂν ἀποδοῦναι
[20, 0]	οὗτοι μὲν δῆλον ὅτι φεύγουσί	τε	καὶ δραπετεύουσι, καὶ οὐκ ἂν
[20, 20]	τὴν δὲ προέκρινεν ἐπὶ μισθῷ	τε	καὶ δώρῳ τῷ λαβεῖν τὸν
[20, 15]	βασιλεῖς τε καὶ μονάρχους πόλεών	τε	καὶ ἐθνῶν ἀποδεικνύντες σφᾶς αὐτούς,
[20, 20]	καὶ τὰ τοιαῦτα ἔχει ἐπιθυμήματά	τε	καὶ ἐλπίσματα. τὰ δὲ τῶν
[20, 25]	δέοντα πράττειν καὶ διανοεῖσθαι πανταχοῦ	τε	καὶ ἐν ἅπαντι θορύβῳ καὶ
[20, 20]	τῆς νίκης. οὕτω δὴ διελθών	τε	καὶ ἐξεργασάμενος τὴν αὑτοῦ δόξαν
[20, 20]	ἰδιωτικῆς καὶ ἀδυνάτου ψυχῆς ἔννοιαί	τε	καὶ ἐπιθυμίαι ὑπηνέμιοί τε καὶ
[20, 10]	οὐδ´ ὑπὸ τῆς πάσης ἡσυχίας	τε	καὶ ἐρημίας. ~οἶδα γὰρ ἔγωγε
[20, 20]	ἄρχουσαν τῶν περὶ τοὺς γάμους	τε	καὶ ἔρωτας; οὔκουν ἐκείνης διδούσης
[20, 20]	τῆς ξυμπάσης Ἑλλάδος, ἣν ἐμνήστευσάν	τε	καὶ ἔσπευσαν λαβεῖν πολλὰ ἕδνα
[20, 20]	τῆς γυναικός, (ὑπὲρ ἧς ἐνεθυμήθη	τε	καὶ εὔξατο. εἰ μὲν οὖν
[20, 20]	τῶν πρώτων καὶ μεγίστων, Ἀθηνᾶς	τε	καὶ Ἥρας; καὶ ἔτι μᾶλλον,
[20, 10]	εἰ μὴ πανταχόθεν ἐστὶ σιωπή	τε	καὶ ἡσυχία, οὐ δυνατὸν ὕπνου
[20, 25]	δὲ μή, τὸ τῆς ἐρημίας	τε	καὶ ἡσυχίας οὐδὲν μεῖζον καὶ
[20, 15]	αὐτῷ γενομένης ὡς ἄρα εὔδαιμόν	τε	καὶ μακάριον τὸ τὴν πασῶν
[20, 5]	ἐν τοσούτῳ πλήθει τοῦ διδάσκειν	τε	καὶ μανθάνειν. ~ἤδη δέ ποτε
[20, 25]	ᾠὰ γίγνεσθαι οὕτως ἄνευ συνουσίας	τε	καὶ μίξεως ἄρρενος, ἃ καλοῦσιν
[20, 15]	ὅσον κτώμενοι, οἱ δὲ βασιλεῖς	τε	καὶ μονάρχους πόλεών τε καὶ
[20, 15]	ἢ ἄλλας ἐργασίας οἷον ἐγρηγορότες	τε	καὶ ὁρῶντες ὀνείρατα ποικίλα καὶ
[20, 5]	ἐν τῷ πάνυ πολλῷ θορύβῳ	τε	καὶ πλήθει οὐ κωλυόμενον πράττειν
[20, 15]	διανοήματα, οἷς ἀγαπῶσι ξυνόντες, τυραννίδας	τε	καὶ πλούτους καὶ ἄλλ´ ἄττα
[20, 10]	τὰ προσπίπτοντα ἢ τοὺς λάρους	τε	καὶ τὰ ἄλλα ὄρνεα ὁρᾶν,
[20, 15]	ἐθέλει ἡ τυραννὶς ὑπὸ ῥᾳθύμου	τε	καὶ τρόπον τινὰ ἀεὶ κοιμωμένης
[20, 20]	ἐπὶ πέρας ἀφικνεῖται πολλάκις χαλεπόν	τε	καὶ φοβερόν. ~καὶ ἔστιν ὅμοιον,
[20, 20]	ὁμοίως δὲ καὶ τὰς Λυδῶν	τε	καὶ Φρυγῶν τάς τε ἐν
[20, 5]	ἀποδιδομένων καὶ ἄλλα πραττόντων, ὅ	τε	κιθαριστὴς ὅ τε ζωγράφος· ὃ
[20, 20]	ἐπὶ τούτοις ἀληθῶς γεγονόσι, ναῦς	τε	ναυπηγησάμενος καὶ ἑταίρους συναγαγών· καὶ
[20, 5]	ὁ θόρυβος τῶν παριόντων, ὅ	τε	ὀρχούμενος ὁμοίως ἢ ὀρχηστοδιδάσκαλος πρὸς
[20, 10]	ἄλλ´ ἄττα τρέπεσθαι ἢ τά	τε	προκείμενα (καὶ δοκοῦντα ὀρθῶς ἔχειν·
[20, 20]	ἑταίρους συναγαγών· καὶ πλεύσας ἐπί	τε	τὴν Ἑλλάδα καὶ Σπάρτην καὶ
[20, 15]	φέροιντο, πολλαὶ δὲ ὀσμαὶ ἀπό	τε	τῶν καρπῶν καὶ ἀνθῶν ἐμπλέκοιντο,
[20, 20]	θεῶν, καὶ τὰς μὲν αὐτάς	τε	ὑπερεῖδε καὶ τὰ δῶρα αὐτῶν,
[20, 20]	καὶ συντεταγμένον ὑφαινούσης ὄναρ, κριτής	τε	ὑπὸ τοῦ Διὸς γίγνεται τῶν
[20, 20]	ἐν Ἰλίῳ νύμφας καὶ παρθένους	ἅτε	τύραννος ὢν ἠτίμαζε καὶ οὐκ
[20, 20]	οὔτε χρημάτων αὐτὴν τυγχάνειν δεομένην,	ἅτε	χρυσῆν οὖσαν καὶ πάντα χρήματα
[20, 10]	μήτε ὅραμα μηδὲν ἄλλο ἔσται	μήτε	ἀκούσματος ἀκούειν μηδενός, οὐκ ἄρα
[20, 10]	μὴ πάντες ὑποσιγήσουσιν αὐτοῖς καὶ	μήτε	ὅραμα μηδὲν ἄλλο ἔσται μήτε
[20, 15]	προσπέσοι θροῦς, εἴτε ὑλακὴ κυνῶν	εἴτε	ἀνθρώπων φθεγξαμένων ὁδοιπόρων ἢ νομέων,
[20, 15]	δέ ποθεν ἀλλαχόθεν προσπέσοι θροῦς,	εἴτε	ὑλακὴ κυνῶν εἴτε ἀνθρώπων φθεγξαμένων
[20, 15]	ποικίλα καὶ παντοδαπὰ πλάττοντες αὑτοῖς.	ἐνίοτέ	γε μὴν ἐκ τῶν ὀνειράτων
[20, 5]	κλίνας κατακλίνεσθαι φέρει μέν τινα	ἐνίοτε	μικρὰν (ἀνάπαυσιν, οὐ μὴν ἱκανήν
[20, 10]	ῥεμβομένη τε καὶ ἀλύουσα καὶ	ἄλλοτε	ἐπ´ ἄλλο τρεπομένη, ὅταν τι
[20, 20]	προκρίνεσθαι κατὰ τοῦτο τίνος ἄν	ποτε	ἀξιώσειεν ἢ θεῶν τῶν πρώτων
[20, 10]	τε καὶ μανθάνειν. ~ἤδη δέ	ποτε	εἶδον ἐγὼ διὰ τοῦ ἱπποδρόμου
[20, 10]	ἄλλο τρεπομένη, ὅταν τι προφανῇ	ποτε	ἡδονήν τινα ἢ ῥᾳστώνην ἔχον,
[20, 15]	κατέχει διώκουσα, δι´ ὁποίων ἄν	ποτε	ἴῃ χωρίων, καὶ οὔτε πεδίον
[20, 0]	~ΠΕΡΙ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ. (Τί γάρ	ποτε	τὸ τῆς ἀναχωρήσεώς ἐστι καὶ
[20, 15]	εἰ πάντες ἀποκαλοῖεν, οὐκ ἄν	ποτε	τοῦτο ἀπολειπούσας, οὐδ´ εἰ πολλαὶ
[20, 15]	τὴν ψυχὴν ἐθίζειν ἂν δέοι	μηδέποτε	ἀποτρέπεσθαι μηδὲ ἀναχωρεῖν τοῦ δοκοῦντος
[20, 10]	εἰ δέ γε ἐβούλοντο προσέχειν	ὁπότε	μείζων ἢ ἐλάττων γίγνοιτο ἦχος
[20, 20]	ἰσχύων καὶ ἀρχῇ πόλεως τῆς	τότε	μεγίστης καὶ τῇ τῶν γονέων
[20, 5]	οὐ μὴν ἱκανήν γε οὐδ´	ὥστε	ἀπαλλάξαι· ἰδεῖν τε ἔστι καὶ
[20, 0]	τῆς τυχούσης προφάσεως καὶ ὁμιλίας.	{ὥστε}	οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι, καθάπερ οἱ
[20, 15]	προβάτων— οὐδὲν οὔτε ὁρᾷ τούτων	οὔτε	αἰσθάνεται αὐτῶν οὐδενός, ἀλλὰ ἐκεῖνο
[20, 20]	πάντας γὰρ αὐτῇ πανταχοῦ θύειν·	οὔτε	ἄλλῃ τινὶ ὁμιλίᾳ καὶ δεήσει
[20, 15]	πασῶν καλλίστην γυναῖκα ἔχειν, καὶ	οὔτε	βασιλεία τούτου ἄξιον τοῦ χρήματος
[20, 20]	καὶ πάντα χρήματα ἁπλῶς κεκτημένην,	οὔτε	θυσιῶν· πάντας γὰρ αὐτῇ πανταχοῦ
[20, 15]	ἄξιον τοῦ χρήματος οὔτε πλοῦτος	οὔτε	κρατεῖν μαχόμενον ἁπάντων ἀνθρώπων, μετὰ
[20, 15]	βοῶν, τὰ δὲ προβάτων— οὐδὲν	οὔτε	ὁρᾷ τούτων οὔτε αἰσθάνεται αὐτῶν
[20, 15]	ἴῃ χωρίων, καὶ οὔτε πεδίον	οὔτε	ὄρος οὔτε τὰ λίαν τραχέα
[20, 15]	ἄν ποτε ἴῃ χωρίων, καὶ	οὔτε	πεδίον οὔτε ὄρος οὔτε τὰ
[20, 15]	βασιλεία τούτου ἄξιον τοῦ χρήματος	οὔτε	πλοῦτος οὔτε κρατεῖν μαχόμενον ἁπάντων
[20, 15]	καὶ οὔτε πεδίον οὔτε ὄρος	οὔτε	τὰ λίαν τραχέα οὔτε χαράδρα
[20, 15]	ὄρος οὔτε τὰ λίαν τραχέα	οὔτε	χαράδρα ἢ ῥεῦμα ἀποκωλύει αὐτήν,
[20, 20]	τινα καὶ χάριν δεδωκώς; ἀλλ´	οὔτε	χρημάτων αὐτὴν τυγχάνειν δεομένην, ἅτε
[20, 10]	ὕδατος ἐν ἑτεροκλινεῖ χωρίῳ ὅποι	ἔτυχε	τρεπομένου, οὐδὲν ἂν ὠφεληθείη οὐδ´

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2007