Discours, Par.
[20, 10]	πάσχοντας, ἀλλὰ καὶ διανοεῖσθαι δυναμένους	ἃ	βούλονται διανοεῖσθαι καὶ λέγοντας καὶ
[20, 25]	συνουσίας τε καὶ μίξεως ἄρρενος,	ἃ	καλοῦσιν ὑπηνέμια, ὡς ὑπ´ ἀνέμῳ
[20, 20]	αὐτὴν τὸν ἄνδρα καὶ τὴν	Ἑλλάδα	ἧκεν ἄγων εἰς Τροίαν πολλῶν
[20, 20]	καὶ πλεύσας ἐπί τε τὴν	Ἑλλάδα	καὶ Σπάρτην καὶ εἰς τὴν
[20, 15]	ἤδη τὰ ἑξῆς περὶ τὴν	τυραννίδα	πάντα πράττοντες, τοὺς μέν τινας
[20, 15]	πάσης ἡσυχίας τε καὶ ἐρημίας.	~οἶδα	γὰρ ἔγωγε καὶ τῶν κυνῶν
[20, 10]	λάρους τε καὶ τὰ ἄλλα	ὄρνεα	ὁρᾶν, ὅπως ἐπιπέτονται ἐπὶ τὰ
[20, 15]	οὔτε ὄρος οὔτε τὰ λίαν	τραχέα	οὔτε χαράδρα ἢ ῥεῦμα ἀποκωλύει
[20, 5]	σύμπασα οὐσία διαρρυεῖσα καὶ ἀπολομένη·	ἐνταῦθα	δὲ οὐ δύνανται ταὐτὸ τοῦτο
[20, 15]	ταῖς ἐρημίας καὶ ἡσυχίαις, οὐκ	ἐνταῦθα	μάλιστα ἀνευρήκασιν οἱ ἀνόητοι ἄνθρωποι,
[20, 5]	πρᾴως ἔχοντες· λέγω δὲ οὐ	διὰ	τὴν ἀμέλειαν λυπούμενοι καὶ δακνόμενοι
[20, 5]	ἀμέλειαν λυπούμενοι καὶ δακνόμενοι καὶ	διὰ	τὸ μὴ προσέχειν (ἐφ´ οἷς
[20, 10]	~ἤδη δέ ποτε εἶδον ἐγὼ	διὰ	τοῦ ἱπποδρόμου βαδίζων πολλοὺς ἐν
[20, 10]	καταφρονεῖν ποιεῖ τῶν ἄλλων ἁπάντων.	παιδεία	δέ, ὡς ἔοικε, καὶ φιλοσοφία,
[20, 15]	καλλίστην γυναῖκα ἔχειν, καὶ οὔτε	βασιλεία	τούτου ἄξιον τοῦ χρήματος οὔτε
[20, 5]	ἦν δάκνεσθαι) ἀλλ´ ἐπὶ τῇ	ἀπωλείᾳ	τῶν δραχμῶν. ἡμέρας δὲ ἐξελθούσης
[20, 20]	πανταχοῦ θύειν· οὔτε ἄλλῃ τινὶ	ὁμιλίᾳ	καὶ δεήσει ῥᾳδίως ὑπακοῦσαι ἄν·
[20, 15]	ἐν τῇ Ἴδῃ περὶ τὰ	βουκόλια,	τοιαύτης ἐννοίας καὶ ἐπιθυμίας αὐτῷ
[20, 25]	καὶ μίξεως ἄρρενος, ἃ καλοῦσιν	ὑπηνέμια,	ὡς ὑπ´ ἀνέμῳ προσπεσόντι γιγνόμενα.
[20, 10]	ἀκούσματος ἀκούειν μηδενός, οὐκ ἄρα	οἵα	τε ἔσται ἡ ψυχὴ τοῖς
[20, 20]	τῇ τῶν γονέων πρὸς αὐτὸν	εὐνοίᾳ,	τὰ λοιπὰ ἤδη ἔργῳ ἐξειργάσατο
[20, 20]	ἐν Λέσβῳ καὶ τὰς ἐν	Μυσίᾳ	γυναῖκας ὑπερεώρα. πυνθανόμενος δὲ ἐν
[20, 5]	λάθοι ἂν αὐτοὺς ἡ σύμπασα	οὐσία	διαρρυεῖσα καὶ ἀπολομένη· ἐνταῦθα δὲ
[20, 10]	παιδεία δέ, ὡς ἔοικε, καὶ	φιλοσοφία,	αἳ μάλιστα τοῦτο διαπράττονται, πολλῆς
[20, 25]	ἅπαντι θορύβῳ καὶ ἐν ἁπάσῃ	ἡσυχίᾳ.	εἰ δὲ μή, τὸ τῆς
[20, 10]	πανταχόθεν ἐστὶ σιωπή τε καὶ	ἡσυχία,	οὐ δυνατὸν ὕπνου μεταλαβεῖν, οὕτως
[20, 20]	μεγάλα καὶ θαυμαστὰ παρεχόμεναι δῶρα	ἕνεκα	τῆς νίκης. οὕτω δὴ διελθών
[20, 0]	εἴ τις συχνὴν οὐσίαν κεκτημένος	ἕνεκα	τοῦ διαφυγεῖν τὰς λειτουργίας ἀπέλθοι
[20, 0]	ἀναχωρήσειεν εἰς Μέγαρα ἢ Αἴγιναν	ἕνεκα	τοῦ μὴ στρατεύεσθαι μηδὲ κινδυνεύειν,
[20, 20]	ἐπεθύμησεν (αὑτῷ ταύτην γενέσθαι τὴν	γυναῖκα.	ἄλλως μὲν οὖν οὐ πάνυ
[20, 15]	μακάριον τὸ τὴν πασῶν καλλίστην	γυναῖκα	ἔχειν, καὶ οὔτε βασιλεία τούτου
[20, 20]	ἔτι μᾶλλον, εἰ φαίνοιντο ἐκεῖναι	μεγάλα	καὶ θαυμαστὰ παρεχόμεναι δῶρα ἕνεκα
[20, 15]	ἐγρηγορότες τε καὶ ὁρῶντες ὀνείρατα	ποικίλα	καὶ παντοδαπὰ πλάττοντες αὑτοῖς. ἐνίοτέ
[20, 15]	τούτων οὔτε αἰσθάνεται αὐτῶν οὐδενός,	ἀλλὰ	ἐκεῖνο {παριδοῦσα} πανταχόθεν ἐκλέγει τὸ
[20, 10]	πλησίον τῆς θαλάττης οὐδὲν πάσχοντας,	ἀλλὰ	καὶ διανοεῖσθαι δυναμένους ἃ βούλονται
[20, 0]	ἀνόητος τῆς αὑτοῦ ψυχῆς κύριος,	ἀλλὰ	ῥεμβόμενός τε καὶ ἀγόμενος ῥᾳδίως
[20, 15]	τινὰ ἀεὶ κοιμωμένης διανοίας θηρεύεσθαι,	ἀλλὰ	τοὐναντίον ὑπὸ δριμείας τε καὶ
[20, 10]	οὐκ ἂν ἐνοχλοῖτο ὑπ´ αὐτῶν.	ἀλλὰ	τοῦτό ἐστιν, ὡς ἔοικε, πολλοῦ
[20, 10]	τοὺς λάρους τε καὶ τὰ	ἄλλα	ὄρνεα ὁρᾶν, ὅπως ἐπιπέτονται ἐπὶ
[20, 5]	μαχομένων τε καὶ ἀποδιδομένων καὶ	ἄλλα	πραττόντων, ὅ τε κιθαριστὴς ὅ
[20, 0]	ἄν· ὅπου γὰρ ἂν ἀφίκηται,	πολλὰ	ἂν εἴη τὰ ἐμποδὼν αὐτῷ
[20, 20]	ἐμνήστευσάν τε καὶ ἔσπευσαν λαβεῖν	πολλὰ	ἕδνα καὶ δῶρα διδόντες οἱ
[20, 25]	τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ μὴ	πολλὰ	καὶ ἄτοπα διανοεῖσθαί τε καὶ
[20, 15]	μηδὲν διανοῶνται τῶν δεόντων, ἕτερα	πολλὰ	καὶ ἄτοπα διανοήματα, οἷς ἀγαπῶσι
[20, 10]	πάντες ὑποσιγήσουσιν αὐτοῖς καὶ μήτε	ὅραμα	μηδὲν ἄλλο ἔσται μήτε ἀκούσματος
[20, 10]	πολλοῦ ἄξιον {τὸ} μάθημα καὶ	δίδαγμα,	τὸ τὴν ψυχὴν ἐθίζειν ἕπεσθαι
[20, 25]	ἐνθυμήματος ψευδοῦς καὶ ἀδυνάτου ἀποβῆναι	πρᾶγμα	ἀληθές. (εἴρηται δέ μοι πάντα
[20, 20]	ἰδιώτης ἔτυχεν ὤν, οὐδὲν ἂν	πρᾶγμα	ἀπήντησεν ἐκ τοῦ τοιούτου ὀνείρατος.
[20, 10]	ὡς ἔοικε, πολλοῦ ἄξιον {τὸ}	μάθημα	καὶ δίδαγμα, τὸ τὴν ψυχὴν
[20, 10]	δὲ θαῦμα ἀποδιδόμενον, τὸν δὲ	ποίημα	ἀναγιγνώσκοντα, τὸν δὲ ᾄδοντα, τὸν
[20, 10]	τὸν δὲ ὀρχούμενον, τὸν δὲ	θαῦμα	ἀποδιδόμενον, τὸν δὲ ποίημα ἀναγιγνώσκοντα,
[20, 15]	λίαν τραχέα οὔτε χαράδρα ἢ	ῥεῦμα	ἀποκωλύει αὐτήν, πολλούς τινας δρόμους
[20, 20]	τε καὶ ἔσπευσαν λαβεῖν πολλὰ	ἕδνα	καὶ δῶρα διδόντες οἱ πρῶτοί
[20, 10]	διηγούμενον· καὶ οὐδὲ εἷς τούτων	οὐδένα	ἐκώλυσε προσέχειν αὑτῷ καὶ (τὸ
[20, 10]	ἄττα τρέπεσθαι ἢ τά τε	προκείμενα	(καὶ δοκοῦντα ὀρθῶς ἔχειν· καὶ
[20, 0]	ἂν εἴη τὰ ἐμποδὼν αὐτῷ	γιγνόμενα	καὶ οὐκ ἐῶντα τὰ προσήκοντα
[20, 25]	ὑπηνέμια, ὡς ὑπ´ ἀνέμῳ προσπεσόντι	γιγνόμενα.	ὅθεν δὴ καὶ Ὅμηρος, ἐμοὶ
[20, 0]	ἕκαστον αὐτῶν, φαίνεται δ´ ὅμως	ἀνηλωμένα	πάνυ συχνὰ χρήματα, οὐδὲ οὗτοι
[20, 0]	τι ἑκάστην ἡμέραν ἀνήλωσαν ἢ	μῆνα	ἢ ἐνιαυτόν· φαίνεται δ´ οὖν
[20, 15]	ὑπὸ ῥᾳθύμου τε καὶ τρόπον	τινὰ	ἀεὶ κοιμωμένης διανοίας θηρεύεσθαι, ἀλλὰ
[20, 20]	πείσαι χαρίσασθαι ἢ εἰ τρόπον	τινὰ	γίγνοιτο αὐτὸς προσφιλὴς τῇ θεῷ
[20, 20]	ἂν γενέσθαι τὸ τοιοῦτον. καὶ	τίνα	δὴ θεὸν ἄλλην εἰκὸς τὰς
[20, 20]	ὑπερεώρα. πυνθανόμενος δὲ ἐν Σπάρτῃ	τινὰ	εἶναι Διὸς λεγομένην θυγατέρα, Μενελάῳ
[20, 5]	ἑτέρας κλίνας κατακλίνεσθαι φέρει μέν	τινα	ἐνίοτε μικρὰν (ἀνάπαυσιν, οὐ μὴν
[20, 20]	μονάρχων ἢ πλουσίων ἢ ἄλλην	τινὰ	ἐχόντων δύναμιν ἐπὶ πέρας ἀφικνεῖται
[20, 5]	τοιαῦται ἀναχωρήσεις καὶ ἀποδημίαι μικράν	τινα	ἔχουσι ῥοπὴν πρὸς τὸ σχολὴν
[20, 10]	δὲ ᾄδοντα, τὸν δὲ ἱστορίαν	τινὰ	ἢ μῦθον διηγούμενον· καὶ οὐδὲ
[20, 10]	ὅταν τι προφανῇ ποτε ἡδονήν	τινα	ἢ ῥᾳστώνην ἔχον, ὥσπερ ὕδατος
[20, 20]	προσφιλὴς τῇ θεῷ καὶ δωρεάν	τινα	καὶ χάριν δεδωκώς; ἀλλ´ οὔτε
[20, 0]	αὐτοῖς ἀσχολιῶν ἀπιόντας καὶ σχολήν	τινα	πορίζοντας αὑτοῖς ἀπὸ τῶν ἐνοχλούντων
[20, 0]	φαίνεται δ´ ὅμως ἀνηλωμένα πάνυ	συχνὰ	χρήματα, οὐδὲ οὗτοι τοῦ χρόνου
[20, 15]	καὶ ὁρῶντες ὀνείρατα ποικίλα καὶ	παντοδαπὰ	πλάττοντες αὑτοῖς. ἐνίοτέ γε μὴν
[20, 20]	γονέων πρὸς αὐτὸν εὐνοίᾳ, τὰ	λοιπὰ	ἤδη ἔργῳ ἐξειργάσατο ὡς ἐπὶ
[20, 25]	πρὸς τὸ μὴ πολλὰ καὶ	ἄτοπα	διανοεῖσθαί τε καὶ ἁμαρτάνειν.
[20, 15]	τῶν δεόντων, ἕτερα πολλὰ καὶ	ἄτοπα	διανοήματα, οἷς ἀγαπῶσι ξυνόντες, τυραννίδας
[20, 15]	καὶ ἐπιθυμίας αὐτῷ γενομένης ὡς	ἄρα	εὔδαιμόν τε καὶ μακάριον τὸ
[20, 10]	οὐ δυνατὸν ὕπνου μεταλαβεῖν, οὕτως	ἄρα	καὶ τοῖς φιλολόγοις, εἰ μὴ
[20, 10]	μήτε ἀκούσματος ἀκούειν μηδενός, οὐκ	ἄρα	οἵα τε ἔσται ἡ ψυχὴ
[20, 0]	τίνας χρὴ τιθέναι τοὺς ἀναχωροῦντας;	ἆρά	γε τοὺς ἀπὸ τῶν προσηκόντων
[20, 0]	καὶ ῥᾳθυμοῦντα, ἑτέρωσε ἀποχωροῖ ποι,	ἆρα	τούτους ἀναχωρεῖν ῥητέον; ἀλλ´ οὗτοι
[20, 0]	πολεμίων, ὁ δὲ ἀναχωρήσειεν εἰς	Μέγαρα	ἢ Αἴγιναν ἕνεκα τοῦ μὴ
[20, 15]	διανοεῖσθαι τίς τε δὴ καὶ	παρὰ	τίσιν ἡ τοιαύτη γυνὴ καὶ
[20, 15]	οὔτε τὰ λίαν τραχέα οὔτε	χαράδρα	ἢ ῥεῦμα ἀποκωλύει αὐτήν, πολλούς
[20, 20]	τυχών, ἀναπείσας καταλιπεῖν αὐτὴν τὸν	ἄνδρα	καὶ τὴν Ἑλλάδα ἧκεν ἄγων
[20, 20]	Σπάρτῃ τινὰ εἶναι Διὸς λεγομένην	θυγατέρα,	Μενελάῳ συνοικοῦσαν, ἀνδρὶ βασιλεῖ καὶ
[20, 15]	ὅπως μηδὲν διανοῶνται τῶν δεόντων,	ἕτερα	πολλὰ καὶ ἄτοπα διανοήματα, οἷς
[20, 5]	στρατοπέδῳ ἐάν τ´ ἐν νήσῳ	μικρᾷ	καὶ μόνος. αἱ γὰρ τοιαῦται
[20, 15]	τὰ δὲ προβάτων— οὐδὲν οὔτε	ὁρᾷ	τούτων οὔτε αἰσθάνεται αὐτῶν οὐδενός,
[20, 20]	αὐτάς τε ὑπερεῖδε καὶ τὰ	δῶρα	αὐτῶν, τὴν δὲ προέκρινεν ἐπὶ
[20, 20]	ἔσπευσαν λαβεῖν πολλὰ ἕδνα καὶ	δῶρα	διδόντες οἱ πρῶτοί τε καὶ
[20, 20]	ἐκεῖναι μεγάλα καὶ θαυμαστὰ παρεχόμεναι	δῶρα	ἕνεκα τῆς νίκης. οὕτω δὴ
[20, 20]	καὶ τὰς ἐν Μυσίᾳ γυναῖκας	ὑπερεώρα.	πυνθανόμενος δὲ ἐν Σπάρτῃ τινὰ
[20, 5]	τοιούτων, λάθοι ἂν αὐτοὺς ἡ	σύμπασα	οὐσία διαρρυεῖσα καὶ ἀπολομένη· ἐνταῦθα
[20, 10]	ἔχειν· καὶ ἡ μὲν οὕτως	ἐθισθεῖσα	{ἡ} ψυχὴ {λόγῳ} δυνήσεται ἅπαντα
[20, 5]	ἂν αὐτοὺς ἡ σύμπασα οὐσία	διαρρυεῖσα	καὶ ἀπολομένη· ἐνταῦθα δὲ οὐ
[20, 15]	αἰσθάνεται αὐτῶν οὐδενός, ἀλλὰ ἐκεῖνο	{παριδοῦσα}	πανταχόθεν ἐκλέγει τὸ ἴχνος κἀκείνῳ
[20, 15]	λαγών, καὶ μετὰ ταῦτα κατέχει	διώκουσα,	δι´ ὁποίων ἄν ποτε ἴῃ
[20, 10]	ἡ δὲ ῥεμβομένη τε καὶ	ἀλύουσα	καὶ ἄλλοτε ἐπ´ ἄλλο τρεπομένη,
[20, 10]	ἢ τοὺς λάρους τε καὶ	τὰ	ἄλλα ὄρνεα ὁρᾶν, ὅπως ἐπιπέτονται
[20, 0]	λόγων οὐδὲν χρησίμων ἢ περὶ	τὰ	βασιλέως πράγματα (διατρίβειν ἢ τὰ
[20, 15]	ἄγων ἐν τῇ Ἴδῃ περὶ	τὰ	βουκόλια, τοιαύτης ἐννοίας καὶ ἐπιθυμίας
[20, 15]	καὶ ἴχνη τὰ μὲν ἵππων,	τὰ	δὲ βοῶν, τὰ δὲ προβάτων—
[20, 15]	μὲν ἵππων, τὰ δὲ βοῶν,	τὰ	δὲ προβάτων— οὐδὲν οὔτε ὁρᾷ
[20, 20]	ἔχει ἐπιθυμήματά τε καὶ ἐλπίσματα.	τὰ	δὲ τῶν μονάρχων ἢ πλουσίων
[20, 25]	ὅτι δεῖ τὴν ψυχὴν ἐθίζεσθαι	τὰ	δέοντα πράττειν καὶ διανοεῖσθαι πανταχοῦ
[20, 5]	σχολὴν ἄγειν καὶ τὸ πράττειν	τὰ	δέοντα· ὥσπερ τοῖς ἀσθενοῦσιν ἐφ´
[20, 20]	μὲν αὐτάς τε ὑπερεῖδε καὶ	τὰ	δῶρα αὐτῶν, τὴν δὲ προέκρινεν
[20, 0]	ἂν ἀφίκηται, πολλὰ ἂν εἴη	τὰ	ἐμποδὼν αὐτῷ γιγνόμενα καὶ οὐκ
[20, 15]	ἀποδεικνύντες σφᾶς αὐτούς, ἔπειτα ἤδη	τὰ	ἑξῆς περὶ τὴν τυραννίδα πάντα
[20, 10]	ὄρνεα ὁρᾶν, ὅπως ἐπιπέτονται ἐπὶ	τὰ	κύματα καὶ νήχονται ῥᾳδίως ἐπ´
[20, 10]	ἐλάττων γίγνοιτο ἦχος ἢ διαριθμεῖν	τὰ	κύματα τὰ προσπίπτοντα ἢ τοὺς
[20, 15]	οὔτε πεδίον οὔτε ὄρος οὔτε	τὰ	λίαν τραχέα οὔτε χαράδρα ἢ
[20, 20]	τῶν γονέων πρὸς αὐτὸν εὐνοίᾳ,	τὰ	λοιπὰ ἤδη ἔργῳ ἐξειργάσατο ὡς
[20, 15]	ἄλλων ζῴων φαίνοιτο καὶ ἴχνη	τὰ	μὲν ἵππων, τὰ δὲ βοῶν,
[20, 10]	ψυχὴ {λόγῳ} δυνήσεται ἅπαντα διαπράττεσθαι	τὰ	προσήκοντα αὐτῇ, ἡ δὲ ῥεμβομένη
[20, 0]	αὐτῷ γιγνόμενα καὶ οὐκ ἐῶντα	τὰ	προσήκοντα ποιεῖν. καὶ γὰρ τὸ
[20, 10]	ἦχος ἢ διαριθμεῖν τὰ κύματα	τὰ	προσπίπτοντα ἢ τοὺς λάρους τε
[20, 10]	ἐπ´ ἄλλ´ ἄττα τρέπεσθαι ἢ	τά	τε προκείμενα (καὶ δοκοῦντα ὀρθῶς
[20, 20]	τὴν ἡμέραν ὑπομένει, παραπλησίως καὶ	τὰ	τοιαῦτα ἔχει ἐπιθυμήματά τε καὶ
[20, 0]	τὰ βασιλέως πράγματα (διατρίβειν ἢ	τὰ	τοῦ δεῖνος, ὡς ἔφη τις.
[20, 20]	αὐτῶν γίγνεται χαλεπόν, ἀλλ´ ὥσπερ	τὰ	τῷ ὄντι ὀνείρατα ἀναστάντων εὐθὺς
[20, 15]	τούτων ἀποβαίνει καὶ ὕπαρ αὐτοῖς	τὰ	φαυλότατα καὶ ἀτοπώτατα. τυραννίδες μὲν
[20, 20]	αὐτήν. (νικᾶν δὲ καὶ προκρίνεσθαι	κατὰ	τοῦτο τίνος ἄν ποτε ἀξιώσειεν
[20, 0]	χρησίμων ἢ περὶ τὰ βασιλέως	πράγματα	(διατρίβειν ἢ τὰ τοῦ δεῖνος,
[20, 0]	καμνόντων, ὅπως μὴ κακοπαθῇ καὶ	πράγματα	ἔχῃ τούτους θεραπεύων, ἀπολίποι τε
[20, 20]	παραπλησίως καὶ τὰ τοιαῦτα ἔχει	ἐπιθυμήματά	τε καὶ ἐλπίσματα. τὰ δὲ
[20, 15]	δεόντων, ἕτερα πολλὰ καὶ ἄτοπα	διανοήματα,	οἷς ἀγαπῶσι ξυνόντες, τυραννίδας τε
[20, 20]	ἅτε χρυσῆν οὖσαν καὶ πάντα	χρήματα	ἁπλῶς κεκτημένην, οὔτε θυσιῶν· πάντας
[20, 0]	δ´ ὅμως ἀνηλωμένα πάνυ συχνὰ	χρήματα,	οὐδὲ οὗτοι τοῦ χρόνου τε
[20, 20]	τοιαῦτα ἔχει ἐπιθυμήματά τε καὶ	ἐλπίσματα.	τὰ δὲ τῶν μονάρχων ἢ
[20, 10]	ὁρᾶν, ὅπως ἐπιπέτονται ἐπὶ τὰ	κύματα	καὶ νήχονται ῥᾳδίως ἐπ´ αὐτῶν,
[20, 10]	γίγνοιτο ἦχος ἢ διαριθμεῖν τὰ	κύματα	τὰ προσπίπτοντα ἢ τοὺς λάρους
[20, 20]	ἀλλ´ ὥσπερ τὰ τῷ ὄντι	ὀνείρατα	ἀναστάντων εὐθὺς οἴχεται καὶ οὐδὲν
[20, 15]	οἷον ἐγρηγορότες τε καὶ ὁρῶντες	ὀνείρατα	ποικίλα καὶ παντοδαπὰ πλάττοντες αὑτοῖς.
[20, 15]	ἀποβαίνει καὶ ὕπαρ αὐτοῖς τὰ	φαυλότατα	καὶ ἀτοπώτατα. τυραννίδες μὲν γὰρ
[20, 15]	ὕπαρ αὐτοῖς τὰ φαυλότατα καὶ	ἀτοπώτατα.	τυραννίδες μὲν γὰρ οὐ πάνυ
[20, 15]	οὔτε κρατεῖν μαχόμενον ἁπάντων ἀνθρώπων,	μετὰ	ταῦτα ἤδη διανοεῖσθαι τίς τε
[20, 15]	καὶ ἀναστήσῃ τὸν λαγών, καὶ	μετὰ	ταῦτα κατέχει διώκουσα, δι´ ὁποίων
[20, 5]	οἱ γὰρ τῶν γραμμάτων διδάσκαλοι	μετὰ	τῶν παίδων ἐν ταῖς ὁδοῖς
[20, 15]	καὶ ἐθνῶν ἀποδεικνύντες σφᾶς αὐτούς,	ἔπειτα	ἤδη τὰ ἑξῆς περὶ τὴν
[20, 15]	τὰ ἑξῆς περὶ τὴν τυραννίδα	πάντα	πράττοντες, τοὺς μέν τινας ἀποκτιννύντες,
[20, 25]	πρᾶγμα ἀληθές. (εἴρηται δέ μοι	πάντα	ταῦτα ἀπ´ ἐκείνης τῆς ἀρχῆς
[20, 20]	δεομένην, ἅτε χρυσῆν οὖσαν καὶ	πάντα	χρήματα ἁπλῶς κεκτημένην, οὔτε θυσιῶν·
[20, 10]	ἐθισθεῖσα {ἡ} ψυχὴ {λόγῳ} δυνήσεται	ἅπαντα	διαπράττεσθαι τὰ προσήκοντα αὐτῇ, ἡ
[20, 25]	ὑπηνέμιον γένος, τὸν Βορρᾶν ἔφη	ἐρασθέντα	Τρωικῶν τινων ἵππων ἐμπλῆσαί τε
[20, 10]	δὲ ποίημα ἀναγιγνώσκοντα, τὸν δὲ	ᾄδοντα,	τὸν δὲ ἱστορίαν τινὰ ἢ
[20, 0]	ἐξελέγξει μηδὲ κωλύσει πίνοντα καὶ	καθεύδοντα	καὶ ῥᾳθυμοῦντα, ἑτέρωσε ἀποχωροῖ ποι,
[20, 25]	δεῖ τὴν ψυχὴν ἐθίζεσθαι τὰ	δέοντα	πράττειν καὶ διανοεῖσθαι πανταχοῦ τε
[20, 5]	ἄγειν καὶ τὸ πράττειν τὰ	δέοντα·	ὥσπερ τοῖς ἀσθενοῦσιν ἐφ´ ἑτέρας
[20, 10]	{λόγῳ} δυνήσεται ἅπαντα διαπράττεσθαι τὰ	προσήκοντα	αὐτῇ, ἡ δὲ ῥεμβομένη τε
[20, 0]	γιγνόμενα καὶ οὐκ ἐῶντα τὰ	προσήκοντα	ποιεῖν. καὶ γὰρ τὸ ἐπὶ
[20, 10]	θαῦμα ἀποδιδόμενον, τὸν δὲ ποίημα	ἀναγιγνώσκοντα,	τὸν δὲ ᾄδοντα, τὸν δὲ
[20, 0]	πολύ τῳ ξυνεῖναι καὶ τὸ	πίνοντα	ἢ κυβεύοντα ἢ ἄλλο τι
[20, 0]	εἷς αὐτὸν ἐξελέγξει μηδὲ κωλύσει	πίνοντα	καὶ καθεύδοντα καὶ ῥᾳθυμοῦντα, ἑτέρωσε
[20, 10]	ἢ διαριθμεῖν τὰ κύματα τὰ	προσπίπτοντα	ἢ τοὺς λάρους τε καὶ
[20, 0]	τι τῶν βλαβερῶν καὶ ἀσυμφόρων	πράττοντα	διατελεῖν πανταχοῦ τοιαῦτά ἐστιν καὶ
[20, 0]	ξυνεῖναι καὶ τὸ πίνοντα ἢ	κυβεύοντα	ἢ ἄλλο τι τῶν βλαβερῶν
[20, 0]	ἀεὶ τῷ ἐντυχόντι ἀδολεσχοῦντα καὶ	ἀκούοντα	λόγων οὐδὲν χρησίμων ἢ περὶ
[20, 10]	ἢ τά τε προκείμενα (καὶ	δοκοῦντα	ὀρθῶς ἔχειν· καὶ ἡ μὲν
[20, 10]	ἄλλο τι πράττοντας, τὸν μὲν	αὐλοῦντα,	τὸν δὲ ὀρχούμενον, τὸν δὲ
[20, 0]	κωλύσει πίνοντα καὶ καθεύδοντα καὶ	ῥᾳθυμοῦντα,	ἑτέρωσε ἀποχωροῖ ποι, ἆρα τούτους
[20, 0]	τὸ συνδιατρίβειν ἀεὶ τῷ ἐντυχόντι	ἀδολεσχοῦντα	καὶ ἀκούοντα λόγων οὐδὲν χρησίμων
[20, 0]	ἐμποδὼν αὐτῷ γιγνόμενα καὶ οὐκ	ἐῶντα	τὰ προσήκοντα ποιεῖν. καὶ γὰρ
[20, 15]	καὶ πλούτους καὶ ἄλλ´ ἄττα	θαυμαστὰ	ἀναπλάττοντες αὑτοῖς; οἱ μὲν θησαυρούς
[20, 20]	εἰ φαίνοιντο ἐκεῖναι μεγάλα καὶ	θαυμαστὰ	παρεχόμεναι δῶρα ἕνεκα τῆς νίκης.
[20, 15]	ἐρημίας καὶ ἡσυχίαις, οὐκ ἐνταῦθα	μάλιστα	ἀνευρήκασιν οἱ ἀνόητοι ἄνθρωποι, ὅπως
[20, 20]	ὑπακοῦσαι ἄν· ἀλλ´ εἰ οὗ	μάλιστα	ἐπιθυμεῖ καὶ ὃ πάντων τιμιώτατον
[20, 10]	ὡς ἔοικε, καὶ φιλοσοφία, αἳ	μάλιστα	τοῦτο διαπράττονται, πολλῆς ἐρημίας τε
[20, 15]	τε καὶ πλούτους καὶ ἄλλ´	ἄττα	θαυμαστὰ ἀναπλάττοντες αὑτοῖς; οἱ μὲν
[20, 5]	τὸ ἀποδημῆσαι τὸ μὴ φαῦλ´	ἄττα	πράττειν οὐδὲ τὸ εἰς Κόρινθον
[20, 10]	λόγῳ καὶ μὴ ἐπ´ ἄλλ´	ἄττα	τρέπεσθαι ἢ τά τε προκείμενα
[20, 0]	καὶ ἀσυμφόρων πράττοντα διατελεῖν πανταχοῦ	τοιαῦτά	ἐστιν καὶ τὸ συνδιατρίβειν ἀεὶ
[20, 20]	ἡμέραν ὑπομένει, παραπλησίως καὶ τὰ	τοιαῦτα	ἔχει ἐπιθυμήματά τε καὶ ἐλπίσματα.
[20, 25]	ἀληθές. (εἴρηται δέ μοι πάντα	ταῦτα	ἀπ´ ἐκείνης τῆς ἀρχῆς καὶ
[20, 10]	τοῖς αὑτῆς προσέχειν καὶ περὶ	ταῦτα	(γίγνεσθαι. ἀλλ´ ἔγωγε ὁρῶ καὶ
[20, 15]	κρατεῖν μαχόμενον ἁπάντων ἀνθρώπων, μετὰ	ταῦτα	ἤδη διανοεῖσθαι τίς τε δὴ
[20, 15]	ἀναστήσῃ τὸν λαγών, καὶ μετὰ	ταῦτα	κατέχει διώκουσα, δι´ ὁποίων ἄν
[20, 10]	τῶν πραγμάτων, ὅτι οὐδὲν διαφέρει	ταῦτα	τῶν ἐν τῇ θαλάττῃ γιγνομένων,
[20, 25]	ὑπηνεμίοις γεννήμασιν. φασὶ γὰρ δὴ	ᾠὰ	γίγνεσθαι οὕτως ἄνευ συνουσίας τε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2007