| Discours, Par. |
| [20, 0] |
τόπον
ἀναχωρεῖν
λέγοιτ´
ἄν·
ὅπου
|
γὰρ |
ἂν
ἀφίκηται,
πολλὰ
ἂν
εἴη |
| [20, 20] |
ἁπλῶς
κεκτημένην,
οὔτε
θυσιῶν·
πάντας
|
γὰρ |
αὐτῇ
πανταχοῦ
θύειν·
οὔτε
ἄλλῃ |
| [20, 25] |
τὸ
τοιοῦτον
ὑπηνεμίοις
γεννήμασιν.
φασὶ
|
γὰρ |
δὴ
ᾠὰ
γίγνεσθαι
οὕτως
ἄνευ |
| [20, 15] |
ἡσυχίας
τε
καὶ
ἐρημίας.
~οἶδα
|
γὰρ |
ἔγωγε
καὶ
τῶν
κυνῶν
τὰς |
| [20, 15] |
ἐκ
τῶν
τοιούτων
γίγνονται·
οὐ
|
γὰρ |
ἐθέλει
ἡ
τυραννὶς
ὑπὸ
ῥᾳθύμου |
| [20, 5] |
βουλόμενον
πρὸς
αὑτῷ
εἶναι—
καὶ
|
γὰρ
|
ἐν
Θήβαις
καὶ
ἐν
Μεγάροις |
| [20, 0] |
δεῖνος,
ὡς
ἔφη
τις.
οὐ
|
γάρ |
ἐστιν
ἀνόητος
τῆς
αὑτοῦ
ψυχῆς |
| [20, 15] |
φαυλότατα
καὶ
ἀτοπώτατα.
τυραννίδες
μὲν
|
γὰρ |
οὐ
πάνυ
τι
ἐκ
τῶν |
| [20, 0] |
~ΠΕΡΙ
ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ.
(Τί
|
γάρ |
ποτε
τὸ
τῆς
ἀναχωρήσεώς
ἐστι |
| [20, 0] |
ἐῶντα
τὰ
προσήκοντα
ποιεῖν.
καὶ
|
γὰρ |
τὸ
ἐπὶ
πολύ
τῳ
ξυνεῖναι |
| [20, 5] |
νήσῳ
μικρᾷ
καὶ
μόνος.
αἱ
|
γὰρ |
τοιαῦται
ἀναχωρήσεις
καὶ
ἀποδημίαι
μικράν |
| [20, 5] |
δὲ
πάντων
σφοδρότατόν
ἐστιν·
οἱ
|
γὰρ |
τῶν
γραμμάτων
διδάσκαλοι
μετὰ
τῶν
|
| [20, 20] |
μακρόν
τι
καὶ
συντεταγμένον
ὑφαινούσης
|
ὄναρ, |
κριτής
τε
ὑπὸ
τοῦ
Διὸς |
| [20, 15] |
τῶν
ὀνειράτων
τούτων
ἀποβαίνει
καὶ
|
ὕπαρ |
αὐτοῖς
τὰ
φαυλότατα
καὶ
ἀτοπώτατα. |
| [20, 0] |
ὁμιλίας.
{ὥστε}
οἱ
πολλοὶ
ἄνθρωποι,
|
καθάπερ |
οἱ
ἄσωτοι
τῶν
χρημάτων
οὐκ |
| [20, 15] |
κἀκεῖ
φερομένας.
τούτων
δὴ
πάντων,
|
ὅπερ |
ἔφην,
τὸ
ἔθος
αἴτιον.
ὁμοίως |
| [20, 25] |
καὶ
φοβερόν.
~καὶ
ἔστιν
ὅμοιον,
|
ὥσπερ |
ἐμοὶ
δοκεῖ,
τὸ
τοιοῦτον
ὑπηνεμίοις |
| [20, 20] |
ἀπ´
αὐτῶν
γίγνεται
χαλεπόν,
ἀλλ´
|
ὥσπερ |
τὰ
τῷ
ὄντι
ὀνείρατα
ἀναστάντων
|
| [20, 5] |
καὶ
τὸ
πράττειν
τὰ
δέοντα·
|
ὥσπερ |
τοῖς
ἀσθενοῦσιν
ἐφ´
ἑτέρας
καὶ |
| [20, 10] |
καὶ
ἀναχωρήσεως
τυγχάνουσι
δεόμεναι·
καὶ
|
ὥσπερ |
τοῖς
νοσοῦσιν,
εἰ
μὴ
πανταχόθεν
|
| [20, 10] |
ἡδονήν
τινα
ἢ
ῥᾳστώνην
ἔχον,
|
ὥσπερ |
ὕδατος
ἐν
ἑτεροκλινεῖ
χωρίῳ
ὅποι |
| [20, 20] |
τὸν
γάμον
ἐκείνης
τῆς
γυναικός,
|
(ὑπὲρ |
ἧς
ἐνεθυμήθη
τε
καὶ
εὔξατο. |
| [20, 0] |
Ἀθηναῖος
ὤν,
δέον
αὐτὸν
στρατεύεσθαι
|
ὑπὲρ |
τῆς
πατρίδος
Λακεδαιμονίων
εἰσβεβληκότων
εἰς |