Discours, Par.
[20, 0]	ἀλλ´ οὕτως μὲν οὐχ ὁ	μεταβὰς	ἐκ πόλεώς τινος εἰς ἑτέραν
[20, 5]	οὐδὲ τὸ εἰς Κόρινθον ἢ	Θήβας	ἀνακεχωρηκέναι {τὸ δὲ} τὸν βουλόμενον
[20, 15]	ἄτοπα διανοήματα, οἷς ἀγαπῶσι ξυνόντες,	τυραννίδας	τε καὶ πλούτους καὶ ἄλλ´
[20, 0]	κεκτημένος ἕνεκα τοῦ διαφυγεῖν τὰς	λειτουργίας	ἀπέλθοι ἐκ τῆς πόλεως; ἢ
[20, 15]	διανοίας θηρεύεσθαι, ἀλλὰ τοὐναντίον ὑπὸ	δριμείας	τε καὶ ἀγρύπνου φροντίδος· δαπάναι
[20, 5]	ἀπέλθῃ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς	Ἰταλίας	ἔνεστι τό τε ἀργεῖν καὶ
[20, 0]	ὑπὸ τῆς τυχούσης προφάσεως καὶ	ὁμιλίας.	{ὥστε} οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι, καθάπερ
[20, 5]	ἢ τὸ ἀργύριον. ~ἀλλ´ ὅμως	μιᾶς	δραχμῆς ἀπολομένης ἀνάγκη αἰσθέσθαι καὶ
[20, 15]	ἱκανῶς. (ἢ οὐκ ἐν ταῖς	ἐρημίας	καὶ ἡσυχίαις, οὐκ ἐνταῦθα μάλιστα
[20, 10]	τῆς πάσης ἡσυχίας τε καὶ	ἐρημίας.	~οἶδα γὰρ ἔγωγε καὶ τῶν
[20, 10]	αἳ μάλιστα τοῦτο διαπράττονται, πολλῆς	ἐρημίας	τε καὶ ἀναχωρήσεως τυγχάνουσι δεόμεναι·
[20, 25]	εἰ δὲ μή, τὸ τῆς	ἐρημίας	τε καὶ ἡσυχίας οὐδὲν μεῖζον
[20, 15]	τὰ βουκόλια, τοιαύτης ἐννοίας καὶ	ἐπιθυμίας	αὐτῷ γενομένης ὡς ἄρα εὔδαιμόν
[20, 20]	ὢν ἠτίμαζε καὶ οὐκ ᾤετο	ἀξίας	τυχεῖν, ὁμοίως δὲ καὶ τὰς
[20, 15]	καὶ τρόπον τινὰ ἀεὶ κοιμωμένης	διανοίας	θηρεύεσθαι, ἀλλὰ τοὐναντίον ὑπὸ δριμείας
[20, 15]	Ἴδῃ περὶ τὰ βουκόλια, τοιαύτης	ἐννοίας	καὶ ἐπιθυμίας αὐτῷ γενομένης ὡς
[20, 15]	τινες ἀργύριον ἐκδανείζοντες ἢ ἄλλας	ἐργασίας	οἷον ἐγρηγορότες τε καὶ ὁρῶντες
[20, 25]	δὴ ᾠὰ γίγνεσθαι οὕτως ἄνευ	συνουσίας	τε καὶ μίξεως ἄρρενος, ἃ
[20, 25]	τὸ τῆς ἐρημίας τε καὶ	ἡσυχίας	οὐδὲν μεῖζον καὶ ἀσφαλέστερον τοῖς
[20, 10]	ὠφεληθείη οὐδ´ ὑπὸ τῆς πάσης	ἡσυχίας	τε καὶ ἐρημίας. ~οἶδα γὰρ
[20, 0]	ἄρχειν καὶ ἀρχαῖς ὑπηρετεῖν καὶ	φυλακάς	τινας φυλάττειν ἀγρυπνῶν μὴ βούλοιτο,
[20, 20]	Λέσβῳ καὶ τὰς ἐν Μυσίᾳ	γυναῖκας	ὑπερεώρα. πυνθανόμενος δὲ ἐν Σπάρτῃ
[20, 15]	δέ τινες ἀργύριον ἐκδανείζοντες ἢ	ἄλλας	ἐργασίας οἷον ἐγρηγορότες τε καὶ
[20, 15]	καὶ ἀπαιδεύτους κύνας βραδέως μὲν	αἰσθανομένας,	ταχέως δὲ ἀπαγορευούσας, εἰ δέ
[20, 15]	ἀνακυπτούσας ἐκ τοῦ ἴχνους κἀκεῖ	φερομένας.	τούτων δὴ πάντων, ὅπερ ἔφην,
[20, 20]	θεῶν τῶν πρώτων καὶ μεγίστων,	Ἀθηνᾶς	τε καὶ Ἥρας; καὶ ἔτι
[20, 5]	ἀσθενοῦσιν ἐφ´ ἑτέρας καὶ ἑτέρας	κλίνας	κατακλίνεσθαι φέρει μέν τινα ἐνίοτε
[20, 15]	ἀναπλάττοντες αὑτοῖς; οἱ μὲν θησαυρούς	τινας	{ἀναπλάττοντες} χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου
[20, 15]	τυραννίδα πάντα πράττοντες, τοὺς μέν	τινας	ἀποκτιννύντες, τοὺς δὲ ἐλαύνοντες, παρθένοις
[20, 15]	ἢ ῥεῦμα ἀποκωλύει αὐτήν, πολλούς	τινας	δρόμους τοῦ λαγὼ θέοντος καὶ
[20, 0]	καὶ ἀρχαῖς ὑπηρετεῖν καὶ φυλακάς	τινας	φυλάττειν ἀγρυπνῶν μὴ βούλοιτο, ἀλλ´
[20, 0]	τὸ τῆς ἀναχωρήσεώς ἐστι καὶ	τίνας	χρὴ τιθέναι τοὺς ἀναχωροῦντας; ἆρά
[20, 15]	δὲ ἀμαθεῖς τε καὶ ἀπαιδεύτους	κύνας	βραδέως μὲν αἰσθανομένας, ταχέως δὲ
[20, 5]	προϊέναι, λάθοι ἂν αὐτοὺς ὁ	σύμπας	βίος διαρρυεὶς καὶ ἀπολόμενος. (ἀλλ´
[20, 5]	ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ τῶν δραχμῶν.	ἡμέρας	δὲ ἐξελθούσης καὶ ἀπολομένης καὶ
[20, 5]	ὡς εἰ μὴ προνοήσουσιν ἑκάστης	ἡμέρας	καὶ φυλάξονται μὴ εἰκῇ προϊέναι,
[20, 20]	ἄλλην τινὰ ἐχόντων δύναμιν ἐπὶ	πέρας	ἀφικνεῖται πολλάκις χαλεπόν τε καὶ
[20, 5]	δέοντα· ὥσπερ τοῖς ἀσθενοῦσιν ἐφ´	ἑτέρας	καὶ ἑτέρας κλίνας κατακλίνεσθαι φέρει
[20, 5]	τοῖς ἀσθενοῦσιν ἐφ´ ἑτέρας καὶ	ἑτέρας	κλίνας κατακλίνεσθαι φέρει μέν τινα
[20, 20]	καὶ μεγίστων, Ἀθηνᾶς τε καὶ	Ἥρας;	καὶ ἔτι μᾶλλον, εἰ φαίνοιντο
[20, 5]	ἢ ὀρχηστοδιδάσκαλος πρὸς τούτῳ ἐστίν,	ἀμελήσας	τῶν μαχομένων τε καὶ ἀποδιδομένων
[20, 15]	τῶν κυνῶν τὰς μὲν καλῶς	ἀχθείσας	καὶ φιλοπόνους, ἐπειδὰν ἀφεθῶσιν, εὐθὺς
[20, 20]	καὶ Ἑλένης καὶ ξενίων τυχών,	ἀναπείσας	καταλιπεῖν αὐτὴν τὸν ἄνδρα καὶ
[20, 20]	ναυπηγησάμενος καὶ ἑταίρους συναγαγών· καὶ	πλεύσας	ἐπί τε τὴν Ἑλλάδα καὶ
[20, 15]	ἀποκαλοῖεν, οὐκ ἄν ποτε τοῦτο	ἀπολειπούσας,	οὐδ´ εἰ πολλαὶ μὲν φωναὶ
[20, 15]	καὶ φιλοπόνους, ἐπειδὰν ἀφεθῶσιν, εὐθὺς	ἀναζητούσας	τὸ ἴχνος, καὶ οὐδ´ εἰ
[20, 15]	φθεγξαμένων ὁδοιπόρων ἢ νομέων, εὐθὺς	ἀνακυπτούσας	ἐκ τοῦ ἴχνους κἀκεῖ φερομένας.
[20, 15]	βραδέως μὲν αἰσθανομένας, ταχέως δὲ	ἀπαγορευούσας,	εἰ δέ ποθεν ἀλλαχόθεν προσπέσοι
[20, 15]	λαγὼ θέοντος καὶ (πειρωμένου ἐξαπατᾶν·	τὰς	δὲ ἀμαθεῖς τε καὶ ἀπαιδεύτους
[20, 20]	τάς τε ἐν Λέσβῳ καὶ	τὰς	ἐν Μυσίᾳ γυναῖκας ὑπερεώρα. πυνθανόμενος
[20, 0]	οὐσίαν κεκτημένος ἕνεκα τοῦ διαφυγεῖν	τὰς	λειτουργίας ἀπέλθοι ἐκ τῆς πόλεως;
[20, 20]	ἀξίας τυχεῖν, ὁμοίως δὲ καὶ	τὰς	Λυδῶν τε καὶ Φρυγῶν τάς
[20, 20]	Διὸς γίγνεται τῶν θεῶν, καὶ	τὰς	μὲν αὐτάς τε ὑπερεῖδε καὶ
[20, 20]	τοιοῦτος ὑπάρξαι γάμος· ~καὶ δὴ	τὰς	μὲν ἐν Ἰλίῳ νύμφας καὶ
[20, 15]	γὰρ ἔγωγε καὶ τῶν κυνῶν	τὰς	μὲν καλῶς ἀχθείσας καὶ φιλοπόνους,
[20, 20]	τὰς Λυδῶν τε καὶ Φρυγῶν	τάς	τε ἐν Λέσβῳ καὶ τὰς
[20, 20]	τίνα δὴ θεὸν ἄλλην εἰκὸς	τὰς	τοιαύτας χαρίζεσθαι χάριτας ἢ τὴν
[20, 20]	ἄλλην εἰκὸς τὰς τοιαύτας χαρίζεσθαι	χάριτας	ἢ τὴν κρατοῦσάν τε καὶ
[20, 20]	χρήματα ἁπλῶς κεκτημένην, οὔτε θυσιῶν·	πάντας	γὰρ αὐτῇ πανταχοῦ θύειν· οὔτε
[20, 10]	δυναμένους ἃ βούλονται διανοεῖσθαι καὶ	λέγοντας	καὶ ἀκούοντας καὶ καθεύδοντας, ὁπόταν
[20, 10]	καὶ λέγοντας καὶ ἀκούοντας καὶ	καθεύδοντας,	ὁπόταν αὐτοῖς ᾖ καιρός, ὅτι
[20, 0]	ἀσχολιῶν ἀπιόντας καὶ σχολήν τινα	πορίζοντας	αὑτοῖς ἀπὸ τῶν ἐνοχλούντων μάτην
[20, 0]	τῶν οὐ προσηκουσῶν αὐτοῖς ἀσχολιῶν	ἀπιόντας	καὶ σχολήν τινα πορίζοντας αὑτοῖς
[20, 10]	αὐτῷ ἀνθρώπους ἄλλον ἄλλο τι	πράττοντας,	τὸν μὲν αὐλοῦντα, τὸν δὲ
[20, 10]	βούλονται διανοεῖσθαι καὶ λέγοντας καὶ	ἀκούοντας	καὶ καθεύδοντας, ὁπόταν αὐτοῖς ᾖ
[20, 10]	τοὺς πλησίον τῆς θαλάττης οὐδὲν	πάσχοντας,	ἀλλὰ καὶ διανοεῖσθαι δυναμένους ἃ
[20, 0]	ἐνοχλούντων μάτην ῥητέον ᾖ ὡς	ἀναχωροῦντας.	ἀλλ´ οὕτως μὲν οὐχ ὁ
[20, 0]	καὶ τίνας χρὴ τιθέναι τοὺς	ἀναχωροῦντας;	ἆρά γε τοὺς ἀπὸ τῶν
[20, 0]	ἢ εἴ τις ἰᾶσθαι τοὺς	νοσοῦντας	ἱκανὸς ὤν, καὶ φίλων δὴ
[20, 25]	Τρωικῶν τινων ἵππων ἐμπλῆσαί τε	αὐτὰς	γονῆς καὶ γένος ἵππων ἐξ
[20, 20]	τῶν θεῶν, καὶ τὰς μὲν	αὐτάς	τε ὑπερεῖδε καὶ τὰ δῶρα
[20, 20]	δὴ θεὸν ἄλλην εἰκὸς τὰς	τοιαύτας	χαρίζεσθαι χάριτας ἢ τὴν κρατοῦσάν
[20, 20]	περὶ τοὺς γάμους τε καὶ	ἔρωτας;	οὔκουν ἐκείνης διδούσης ἀδύνατον ἡγεῖτο
[20, 20]	δὴ τὰς μὲν ἐν Ἰλίῳ	νύμφας	καὶ παρθένους ἅτε τύραννος ὢν
[20, 15]	πόλεών τε καὶ ἐθνῶν ἀποδεικνύντες	σφᾶς	αὐτούς, ἔπειτα ἤδη τὰ ἑξῆς
[20, 15]	αὐτοῖς τὰ φαυλότατα καὶ ἀτοπώτατα.	τυραννίδες	μὲν γὰρ οὐ πάνυ τι
[20, 25]	ψευδοῦς καὶ ἀδυνάτου ἀποβῆναι πρᾶγμα	ἀληθές.	(εἴρηται δέ μοι πάντα ταῦτα
[20, 15]	τῶν πολυτελεστάτων μεταλαμβάνοντες, (οἱ δέ	τινες	ἀργύριον ἐκδανείζοντες ἢ ἄλλας ἐργασίας
[20, 15]	δὲ καὶ ἔρωτες καὶ τοιαῦταί	τινες	διατριβαὶ πολλοῖς (ἤδη πολλάκις ἀπήντησαν.
[20, 15]	τὸ ἴχνος, καὶ οὐδ´ εἰ	πάντες	ἀποκαλοῖεν, οὐκ ἄν ποτε τοῦτο
[20, 10]	καὶ τοῖς φιλολόγοις, εἰ μὴ	πάντες	ὑποσιγήσουσιν αὐτοῖς καὶ μήτε ὅραμα
[20, 20]	λαβεῖν πολλὰ ἕδνα καὶ δῶρα	διδόντες	οἱ πρῶτοί τε καὶ ἄκροι
[20, 15]	δὲ καὶ μειρακίοις καὶ γυναιξὶ	πλησιάζοντες	αἷς ἂν ἐθέλωσιν, ἑστιάσεων δὲ
[20, 15]	μεταλαμβάνοντες, (οἱ δέ τινες ἀργύριον	ἐκδανείζοντες	ἢ ἄλλας ἐργασίας οἷον ἐγρηγορότες
[20, 15]	δὲ καὶ εὐωχιῶν τῶν πολυτελεστάτων	μεταλαμβάνοντες,	(οἱ δέ τινες ἀργύριον ἐκδανείζοντες
[20, 15]	μέν τινας ἀποκτιννύντες, τοὺς δὲ	ἐλαύνοντες,	παρθένοις δὲ καὶ μειρακίοις καὶ
[20, 15]	καὶ ἄτοπα διανοήματα, οἷς ἀγαπῶσι	ξυνόντες,	τυραννίδας τε καὶ πλούτους καὶ
[20, 15]	ὁρῶντες ὀνείρατα ποικίλα καὶ παντοδαπὰ	πλάττοντες	αὑτοῖς. ἐνίοτέ γε μὴν ἐκ
[20, 15]	πλούτους καὶ ἄλλ´ ἄττα θαυμαστὰ	ἀναπλάττοντες	αὑτοῖς; οἱ μὲν θησαυρούς τινας
[20, 15]	αὑτοῖς; οἱ μὲν θησαυρούς τινας	{ἀναπλάττοντες}	χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου πλῆθος
[20, 15]	ἑξῆς περὶ τὴν τυραννίδα πάντα	πράττοντες,	τοὺς μέν τινας ἀποκτιννύντες, τοὺς
[20, 5]	οἱ ἐπὶ τῷ τοιούτῳ πρᾴως	ἔχοντες·	λέγω δὲ οὐ διὰ τὴν
[20, 15]	μονάρχους πόλεών τε καὶ ἐθνῶν	ἀποδεικνύντες	σφᾶς αὐτούς, ἔπειτα ἤδη τὰ
[20, 15]	πάντα πράττοντες, τοὺς μέν τινας	ἀποκτιννύντες,	τοὺς δὲ ἐλαύνοντες, παρθένοις δὲ
[20, 15]	ἐργασίας οἷον ἐγρηγορότες τε καὶ	ὁρῶντες	ὀνείρατα ποικίλα καὶ παντοδαπὰ πλάττοντες
[20, 15]	ἐκδανείζοντες ἢ ἄλλας ἐργασίας οἷον	ἐγρηγορότες	τε καὶ ὁρῶντες ὀνείρατα ποικίλα
[20, 15]	ἀγρύπνου φροντίδος· δαπάναι δὲ καὶ	ἔρωτες	καὶ τοιαῦταί τινες διατριβαὶ πολλοῖς
[20, 20]	γάμον ἐκείνης τῆς γυναικός, (ὑπὲρ	ἧς	ἐνεθυμήθη τε καὶ εὔξατο. εἰ
[20, 20]	θαυμαστὰ παρεχόμεναι δῶρα ἕνεκα τῆς	νίκης.	οὕτω δὴ διελθών τε καὶ
[20, 20]	συμφορῶν (ἀρχήν. οὕτως αἱ μὲν	ἰδιωτικῆς	καὶ ἀδυνάτου ψυχῆς ἔννοιαί τε
[20, 20]	εἰ τρόπον τινὰ γίγνοιτο αὐτὸς	προσφιλὴς	τῇ θεῷ καὶ δωρεάν τινα
[20, 10]	φιλοσοφία, αἳ μάλιστα τοῦτο διαπράττονται,	πολλῆς	ἐρημίας τε καὶ ἀναχωρήσεως τυγχάνουσι
[20, 0]	αὐτοῖς οὐδὲ συγγνώμη τῆς τοιαύτης	(σχολῆς	τε καὶ ἀποδράσεως. μὴ οὖν
[20, 5]	τὸ ἀργύριον. ~ἀλλ´ ὅμως μιᾶς	δραχμῆς	ἀπολομένης ἀνάγκη αἰσθέσθαι καὶ δηχθῆναι
[20, 20]	οἰκίαν ἀφικόμενος τὴν Μενελάου καὶ	Ἑλένης	καὶ ξενίων τυχών, ἀναπείσας καταλιπεῖν
[20, 5]	ἀργύριον. ~ἀλλ´ ὅμως μιᾶς δραχμῆς	ἀπολομένης	ἀνάγκη αἰσθέσθαι καὶ δηχθῆναι ἁμῃγέπῃ·
[20, 5]	δραχμῶν. ἡμέρας δὲ ἐξελθούσης καὶ	ἀπολομένης	καὶ δύο καὶ τριῶν οὐδείς
[20, 15]	τοιαύτης ἐννοίας καὶ ἐπιθυμίας αὐτῷ	γενομένης	ὡς ἄρα εὔδαιμόν τε καὶ
[20, 15]	τε καὶ τρόπον τινὰ ἀεὶ	κοιμωμένης	διανοίας θηρεύεσθαι, ἀλλὰ τοὐναντίον ὑπὸ
[20, 20]	γάμους τε καὶ ἔρωτας; οὔκουν	ἐκείνης	διδούσης ἀδύνατον ἡγεῖτο τὸν γάμον.
[20, 25]	δέ μοι πάντα ταῦτα ἀπ´	ἐκείνης	τῆς ἀρχῆς καὶ ἐκτροπῆς, ὅτι
[20, 20]	δώρῳ τῷ λαβεῖν τὸν γάμον	ἐκείνης	τῆς γυναικός, (ὑπὲρ ἧς ἐνεθυμήθη
[20, 25]	τινων ἵππων ἐμπλῆσαί τε αὐτὰς	γονῆς	καὶ γένος ἵππων ἐξ αὐτῶν
[20, 15]	χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου πλῆθος	ἐξαίφνης	ἀμήχανον ὅσον κτώμενοι, οἱ δὲ
[20, 15]	σφᾶς αὐτούς, ἔπειτα ἤδη τὰ	ἑξῆς	περὶ τὴν τυραννίδα πάντα πράττοντες,
[20, 25]	ἀπ´ ἐκείνης τῆς ἀρχῆς καὶ	ἐκτροπῆς,	ὅτι δεῖ τὴν ψυχὴν ἐθίζεσθαι
[20, 10]	ἂν ὠφεληθείη οὐδ´ ὑπὸ τῆς	πάσης	ἡσυχίας τε καὶ ἐρημίας. ~οἶδα
[20, 20]	βασιλεῖ καὶ βασιλέως ἀδελφῷ τῆς	ξυμπάσης	Ἑλλάδος, ἣν ἐμνήστευσάν τε καὶ
[20, 20]	τε καὶ ἔρωτας; οὔκουν ἐκείνης	διδούσης	ἀδύνατον ἡγεῖτο τὸν γάμον. πῶς
[20, 5]	ἀπωλείᾳ τῶν δραχμῶν. ἡμέρας δὲ	ἐξελθούσης	καὶ ἀπολομένης καὶ δύο καὶ
[20, 20]	ἐν ὕπνῳ φαντασίαις καὶ δόξαις	ἐπακολουθούσης	καὶ μακρόν τι καὶ συντεταγμένον
[20, 20]	καὶ μακρόν τι καὶ συντεταγμένον	ὑφαινούσης	ὄναρ, κριτής τε ὑπὸ τοῦ
[20, 0]	καὶ ἀγόμενος ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς	τυχούσης	προφάσεως καὶ ὁμιλίας. {ὥστε} οἱ
[20, 0]	ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ. (Τί γάρ ποτε τὸ	τῆς	ἀναχωρήσεώς ἐστι καὶ τίνας χρὴ
[20, 25]	μοι πάντα ταῦτα ἀπ´ ἐκείνης	τῆς	ἀρχῆς καὶ ἐκτροπῆς, ὅτι δεῖ
[20, 0]	τις. οὐ γάρ ἐστιν ἀνόητος	τῆς	αὑτοῦ ψυχῆς κύριος, ἀλλὰ ῥεμβόμενός
[20, 20]	τῷ λαβεῖν τὸν γάμον ἐκείνης	τῆς	γυναικός, (ὑπὲρ ἧς ἐνεθυμήθη τε
[20, 5]	σχεδὸν οὗ τις ἂν ἀπέλθῃ	τῆς	Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἰταλίας ἔνεστι
[20, 25]	ἡσυχίᾳ. εἰ δὲ μή, τὸ	τῆς	ἐρημίας τε καὶ ἡσυχίας οὐδὲν
[20, 10]	ἔγωγε ὁρῶ καὶ τοὺς πλησίον	τῆς	θαλάττης οὐδὲν πάσχοντας, ἀλλὰ καὶ
[20, 5]	ἂν ἀπέλθῃ τῆς Ἑλλάδος καὶ	τῆς	Ἰταλίας ἔνεστι τό τε ἀργεῖν
[20, 20]	καὶ θαυμαστὰ παρεχόμεναι δῶρα ἕνεκα	τῆς	νίκης. οὕτω δὴ διελθών τε
[20, 20]	ἀνδρὶ βασιλεῖ καὶ βασιλέως ἀδελφῷ	τῆς	ξυμπάσης Ἑλλάδος, ἣν ἐμνήστευσάν τε
[20, 5]	τοῦτο ποιεῖ πολλάκις ἐπ´ αὐτῆς	τῆς	ὁδοῦ τὸ διδασκαλεῖον ἔχων καὶ
[20, 10]	οὐδὲν ἂν ὠφεληθείη οὐδ´ ὑπὸ	τῆς	πάσης ἡσυχίας τε καὶ ἐρημίας.
[20, 0]	ὤν, δέον αὐτὸν στρατεύεσθαι ὑπὲρ	τῆς	πατρίδος Λακεδαιμονίων εἰσβεβληκότων εἰς τὴν
[20, 0]	διαφυγεῖν τὰς λειτουργίας ἀπέλθοι ἐκ	τῆς	πόλεως; ἢ εἴ τις ἰᾶσθαι
[20, 0]	εἴη πρόφασις αὐτοῖς οὐδὲ συγγνώμη	τῆς	τοιαύτης (σχολῆς τε καὶ ἀποδράσεως.
[20, 20]	τε ἰσχύων καὶ ἀρχῇ πόλεως	τῆς	τότε μεγίστης καὶ τῇ τῶν
[20, 0]	τε καὶ ἀγόμενος ῥᾳδίως ὑπὸ	τῆς	τυχούσης προφάσεως καὶ ὁμιλίας. {ὥστε}
[20, 20]	τι καὶ συντεταγμένον ὑφαινούσης ὄναρ,	κριτής	τε ὑπὸ τοῦ Διὸς γίγνεται
[20, 5]	λογίσασθαι, ὡς εἰ μὴ προνοήσουσιν	ἑκάστης	ἡμέρας καὶ φυλάξονται μὴ εἰκῇ
[20, 20]	νῦν δὲ ἐπειδὴ τύραννος καὶ	δυνάστης	ἦν καὶ πλούτῳ τε ἰσχύων
[20, 20]	καὶ ἀρχῇ πόλεως τῆς τότε	μεγίστης	καὶ τῇ τῶν γονέων πρὸς
[20, 5]	καὶ ἄλλα πραττόντων, ὅ τε	κιθαριστὴς	ὅ τε ζωγράφος· ὃ δὲ
[20, 10]	ὁρῶ καὶ τοὺς πλησίον τῆς	θαλάττης	οὐδὲν πάσχοντας, ἀλλὰ καὶ διανοεῖσθαι
[20, 5]	αὐλεῖν τοῦτο ποιεῖ πολλάκις ἐπ´	αὐτῆς	τῆς ὁδοῦ τὸ διδασκαλεῖον ἔχων
[20, 10]	τε ἔσται ἡ ψυχὴ τοῖς	αὑτῆς	προσέχειν καὶ περὶ ταῦτα (γίγνεσθαι.
[20, 15]	τῇ Ἴδῃ περὶ τὰ βουκόλια,	τοιαύτης	ἐννοίας καὶ ἐπιθυμίας αὐτῷ γενομένης
[20, 0]	πρόφασις αὐτοῖς οὐδὲ συγγνώμη τῆς	τοιαύτης	(σχολῆς τε καὶ ἀποδράσεως. μὴ
[20, 20]	οὖν αὐτὸ τοῦτο βουκόλος καὶ	ἰδιώτης	ἔτυχεν ὤν, οὐδὲν ἂν πρᾶγμα
[20, 25]	πάντα ταῦτα ἀπ´ ἐκείνης τῆς	ἀρχῆς	καὶ ἐκτροπῆς, ὅτι δεῖ τὴν
[20, 20]	αὑτοῦ δόξαν καὶ ἐπίνοιαν, οἷον	ψυχῆς	ἐν ὕπνῳ φαντασίαις καὶ δόξαις
[20, 20]	αἱ μὲν ἰδιωτικῆς καὶ ἀδυνάτου	ψυχῆς	ἔννοιαί τε καὶ ἐπιθυμίαι ὑπηνέμιοί
[20, 0]	γάρ ἐστιν ἀνόητος τῆς αὑτοῦ	ψυχῆς	κύριος, ἀλλὰ ῥεμβόμενός τε καὶ
[20, 15]	καὶ μειρακίοις καὶ γυναιξὶ πλησιάζοντες	αἷς	ἂν ἐθέλωσιν, ἑστιάσεων δὲ καὶ
[20, 5]	αὑτῷ εἶναι— καὶ γὰρ ἐν	Θήβαις	καὶ ἐν Μεγάροις καὶ πανταχοῦ
[20, 20]	ἐπίνοιαν, οἷον ψυχῆς ἐν ὕπνῳ	φαντασίαις	καὶ δόξαις ἐπακολουθούσης καὶ μακρόν
[20, 15]	οὐκ ἐν ταῖς ἐρημίας καὶ	ἡσυχίαις,	οὐκ ἐνταῦθα μάλιστα ἀνευρήκασιν οἱ
[20, 20]	ψυχῆς ἐν ὕπνῳ φαντασίαις καὶ	δόξαις	ἐπακολουθούσης καὶ μακρόν τι καὶ
[20, 15]	οὐδὲν ἱκανῶς. (ἢ οὐκ ἐν	ταῖς	ἐρημίας καὶ ἡσυχίαις, οὐκ ἐνταῦθα
[20, 5]	διδάσκαλοι μετὰ τῶν παίδων ἐν	ταῖς	ὁδοῖς κάθηνται, καὶ οὐδὲν αὐτοῖς
[20, 0]	ἐξετάζεσθαι καὶ αὐτόν, ἄρχειν καὶ	ἀρχαῖς	ὑπηρετεῖν καὶ φυλακάς τινας φυλάττειν
[20, 5]	ᾖ καὶ λυσιτελεστάτη πασῶν ἡ	εἰς	αὑτὸν ἀναχώρησις καὶ τὸ προσέχειν
[20, 0]	ὁ μεταβὰς ἐκ πόλεώς τινος	εἰς	ἑτέραν πόλιν ἢ ἐκ τόπου
[20, 0]	ἑτέραν πόλιν ἢ ἐκ τόπου	εἰς	ἕτερον τόπον ἀναχωρεῖν λέγοιτ´ ἄν·
[20, 0]	ἀπολίποι τε αὐτοὺς καὶ ἀποδημήσειεν	εἰς	ἕτερον τόπον; ἢ εἴ τις
[20, 5]	φαῦλ´ ἄττα πράττειν οὐδὲ τὸ	εἰς	Κόρινθον ἢ Θήβας ἀνακεχωρηκέναι {τὸ
[20, 0]	ἄλλων πολεμίων, ὁ δὲ ἀναχωρήσειεν	εἰς	Μέγαρα ἢ Αἴγιναν ἕνεκα τοῦ
[20, 0]	ὑπὲρ τῆς πατρίδος Λακεδαιμονίων εἰσβεβληκότων	εἰς	τὴν Ἀττικὴν ἢ Φιλίππου ἐπιόντος
[20, 20]	τὴν Ἑλλάδα καὶ Σπάρτην καὶ	εἰς	τὴν οἰκίαν ἀφικόμενος τὴν Μενελάου
[20, 20]	καὶ τὴν Ἑλλάδα ἧκεν ἄγων	εἰς	Τροίαν πολλῶν καὶ χαλεπῶν πραγμάτων
[20, 0]	ἀπηλλαγμένος ἁπάντων ἔσται καὶ μηδὲ	εἷς	αὐτὸν ἐξελέγξει μηδὲ κωλύσει πίνοντα
[20, 10]	ἢ μῦθον διηγούμενον· καὶ οὐδὲ	εἷς	τούτων οὐδένα ἐκώλυσε προσέχειν αὑτῷ
[20, 5]	ἀπολομένης καὶ δύο καὶ τριῶν	οὐδείς	ἐστιν ὃς ἐφρόντισεν. (ἀλλ´ ἐκεῖ
[20, 15]	καὶ (πειρωμένου ἐξαπατᾶν· τὰς δὲ	ἀμαθεῖς	τε καὶ ἀπαιδεύτους κύνας βραδέως
[20, 15]	ἀμήχανον ὅσον κτώμενοι, οἱ δὲ	βασιλεῖς	τε καὶ μονάρχους πόλεών τε
[20, 20]	καὶ ἐπιθυμίαι ὑπηνέμιοί τε καὶ	ἀδρανεῖς,	καὶ οὐδὲν ἀπ´ αὐτῶν γίγνεται
[20, 5]	καὶ μόνος. αἱ γὰρ τοιαῦται	ἀναχωρήσεις	καὶ ἀποδημίαι μικράν τινα ἔχουσι
[20, 5]	ἂν αὐτοὺς ὁ σύμπας βίος	διαρρυεὶς	καὶ ἀπολόμενος. (ἀλλ´ ὅτι γε
[20, 15]	τοιαῦταί τινες διατριβαὶ πολλοῖς (ἤδη	πολλάκις	ἀπήντησαν. οἷον δὴ ἐγὼ οἶμαι
[20, 25]	γένος ἵππων ἐξ αὐτῶν γενέσθαι.	{πολλάκις	ἔκ τινος ἐνθυμήματος ψευδοῦς καὶ
[20, 5]	ἢ διδάσκων αὐλεῖν τοῦτο ποιεῖ	πολλάκις	ἐπ´ αὐτῆς τῆς ὁδοῦ τὸ
[20, 20]	ἐχόντων δύναμιν ἐπὶ πέρας ἀφικνεῖται	πολλάκις	χαλεπόν τε καὶ φοβερόν. ~καὶ
[20, 15]	γίγνονται· οὐ γὰρ ἐθέλει ἡ	τυραννὶς	ὑπὸ ῥᾳθύμου τε καὶ τρόπον
[20, 15]	ἕτερα πολλὰ καὶ ἄτοπα διανοήματα,	οἷς	ἀγαπῶσι ξυνόντες, τυραννίδας τε καὶ
[20, 5]	διὰ τὸ μὴ προσέχειν (ἐφ´	οἷς	ἄξιον ἦν δάκνεσθαι) ἀλλ´ ἐπὶ
[20, 10]	μεταλαβεῖν, οὕτως ἄρα καὶ τοῖς	φιλολόγοις,	εἰ μὴ πάντες ὑποσιγήσουσιν αὐτοῖς
[20, 5]	μετὰ τῶν παίδων ἐν ταῖς	ὁδοῖς	κάθηνται, καὶ οὐδὲν αὐτοῖς ἐμποδών
[20, 15]	δὲ ἐλαύνοντες, παρθένοις δὲ καὶ	μειρακίοις	καὶ γυναιξὶ πλησιάζοντες αἷς ἂν
[20, 25]	ὥσπερ ἐμοὶ δοκεῖ, τὸ τοιοῦτον	ὑπηνεμίοις	γεννήμασιν. φασὶ γὰρ δὴ ᾠὰ
[20, 15]	ἔρωτες καὶ τοιαῦταί τινες διατριβαὶ	πολλοῖς	(ἤδη πολλάκις ἀπήντησαν. οἷον δὴ
[20, 15]	τινας ἀποκτιννύντες, τοὺς δὲ ἐλαύνοντες,	παρθένοις	δὲ καὶ μειρακίοις καὶ γυναιξὶ
[20, 0]	χρόνος, οὐκ ὀλίγου ἄξιος τοῖς	ἀνθρώποις	οὐδὲ ἥττονος, ἐμοὶ δοκεῖν, ἢ
[20, 25]	ἀδύνατον ἡγησάμενος οὐδὲ ἀπίθανον τοῖς	ἀνθρώποις	φανῆναι ἵππων ὑπηνέμιον γένος, τὸν
[20, 5]	γὰρ ἐν Θήβαις καὶ ἐν	Μεγάροις	καὶ πανταχοῦ σχεδὸν οὗ τις
[20, 0]	ὁ χρόνος, οὐκ ὀλίγου ἄξιος	τοῖς	ἀνθρώποις οὐδὲ ἥττονος, ἐμοὶ δοκεῖν,
[20, 25]	οὐκ ἀδύνατον ἡγησάμενος οὐδὲ ἀπίθανον	τοῖς	ἀνθρώποις φανῆναι ἵππων ὑπηνέμιον γένος,
[20, 25]	ἡσυχίας οὐδὲν μεῖζον καὶ ἀσφαλέστερον	τοῖς	ἀνοήτοις τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ
[20, 5]	τὸ πράττειν τὰ δέοντα· ὥσπερ	τοῖς	ἀσθενοῦσιν ἐφ´ ἑτέρας καὶ ἑτέρας
[20, 10]	οἵα τε ἔσται ἡ ψυχὴ	τοῖς	αὑτῆς προσέχειν καὶ περὶ ταῦτα
[20, 5]	αὑτὸν ἀναχώρησις καὶ τὸ προσέχειν	τοῖς	αὑτοῦ πράγμασιν, ἐάν τ´ ἐν
[20, 10]	ἀναχωρήσεως τυγχάνουσι δεόμεναι· καὶ ὥσπερ	τοῖς	νοσοῦσιν, εἰ μὴ πανταχόθεν ἐστὶ
[20, 10]	ὕπνου μεταλαβεῖν, οὕτως ἄρα καὶ	τοῖς	φιλολόγοις, εἰ μὴ πάντες ὑποσιγήσουσιν
[20, 25]	οὐδὲν μεῖζον καὶ ἀσφαλέστερον τοῖς	ἀνοήτοις	τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ μὴ
[20, 0]	πραγμάτων καὶ τῶν οὐ προσηκουσῶν	αὐτοῖς	ἀσχολιῶν ἀπιόντας καὶ σχολήν τινα
[20, 5]	ταῖς ὁδοῖς κάθηνται, καὶ οὐδὲν	αὐτοῖς	ἐμποδών ἐστιν ἐν τοσούτῳ πλήθει
[20, 10]	καὶ ἀκούοντας καὶ καθεύδοντας, ὁπόταν	αὐτοῖς	ᾖ καιρός, ὅτι οὐδὲν οἴονται
[20, 10]	φιλολόγοις, εἰ μὴ πάντες ὑποσιγήσουσιν	αὐτοῖς	καὶ μήτε ὅραμα μηδὲν ἄλλο
[20, 0]	τοὺς ἀπὸ τῶν προσηκόντων ἔργων	αὐτοῖς	καὶ πράξεων ἀφισταμένους, τούτους χρὴ
[20, 0]	καὶ οὐκ ἂν εἴη πρόφασις	αὐτοῖς	οὐδὲ συγγνώμη τῆς τοιαύτης (σχολῆς
[20, 10]	ἐπ´ αὐτῶν, οὐκ ἂν (ἦν	αὐτοῖς	σχολὴ ἄλλο τι ποιεῖν. οὐκοῦν
[20, 15]	ὀνειράτων τούτων ἀποβαίνει καὶ ὕπαρ	αὐτοῖς	τὰ φαυλότατα καὶ ἀτοπώτατα. τυραννίδες
[20, 0]	ἀπιόντας καὶ σχολήν τινα πορίζοντας	αὑτοῖς	ἀπὸ τῶν ἐνοχλούντων μάτην ῥητέον
[20, 15]	ὀνείρατα ποικίλα καὶ παντοδαπὰ πλάττοντες	αὑτοῖς.	ἐνίοτέ γε μὴν ἐκ τῶν
[20, 15]	καὶ ἄλλ´ ἄττα θαυμαστὰ ἀναπλάττοντες	αὑτοῖς;	οἱ μὲν θησαυρούς τινας {ἀναπλάττοντες}
[20, 10]	καιρός, ὅτι οὐδὲν οἴονται προσήκειν	αὑτοῖς	τοῦ ψόφου τούτου οὐδὲ φροντίζουσιν.
[20, 20]	ἤδη ἔργῳ ἐξειργάσατο ὡς ἐπὶ	τούτοις	ἀληθῶς γεγονόσι, ναῦς τε ναυπηγησάμενος
[20, 15]	ἐκλέγει τὸ ἴχνος κἀκείνῳ ἕπεται,	μέχρις	ἂν εὕρῃ τε καὶ ἀναστήσῃ
[20, 0]	δραπετεύουσι, καὶ οὐκ ἂν εἴη	πρόφασις	αὐτοῖς οὐδὲ συγγνώμη τῆς τοιαύτης
[20, 5]	λυσιτελεστάτη πασῶν ἡ εἰς αὑτὸν	ἀναχώρησις	καὶ τὸ προσέχειν τοῖς αὑτοῦ
[20, 0]	χρὴ φάσκειν ἀναχωρεῖν; οἷον εἴ	τις	Ἀθηναῖος ὤν, δέον αὐτὸν στρατεύεσθαι
[20, 0]	εἰς ἕτερον τόπον; ἢ εἴ	τις	ἄλλος, ἐν πόλει δέον ἐξετάζεσθαι
[20, 5]	Μεγάροις καὶ πανταχοῦ σχεδὸν οὗ	τις	ἂν ἀπέλθῃ τῆς Ἑλλάδος καὶ
[20, 20]	πάντων τιμιώτατον νενόμικε, τοῦτο προσθείη	τις	αὐτῇ καὶ μαρτυρήσειεν, ὥς ἐστι
[20, 5]	ἁμῃγέπῃ· εἰ δὲ καὶ πλείους	τις	ἐκβάλοι, οὐ πολλοί εἰσιν οἱ
[20, 0]	ἐκ τῆς πόλεως; ἢ εἴ	τις	ἰᾶσθαι τοὺς νοσοῦντας ἱκανὸς ὤν,
[20, 0]	τὰ τοῦ δεῖνος, ὡς ἔφη	τις.	οὐ γάρ ἐστιν ἀνόητος τῆς
[20, 0]	(ἂν ἀνακεχωρηκέναι λέγοιτο; ἢ εἴ	τις	συχνὴν οὐσίαν κεκτημένος ἕνεκα τοῦ
[20, 15]	ἀνθρώπων, μετὰ ταῦτα ἤδη διανοεῖσθαι	τίς	τε δὴ καὶ παρὰ τίσιν
[20, 20]	ἡγεῖτο δυνατόν, εἰ δὲ θεός	τις	ὑπόσχοιτο καὶ δοίη, τάχ´ ἂν
[20, 5]	ἐάν τ´ ἐν Βαβυλῶνι τύχῃ	τις	ὢν ἐάν τ´ Ἀθήνησιν ἐάν
[20, 10]	ἄλλο τι ποιεῖν. οὐκοῦν καὶ	ὅστις	δυνατὸς ἐννοῆσαι περὶ τῶν πολλῶν
[20, 5]	δύο καὶ τριῶν οὐδείς ἐστιν	ὃς	ἐφρόντισεν. (ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν δύνανται
[20, 5]	ἐξίστησι τὸ πλῆθος οὐδὲ ὁ	θόρυβος	τῶν παριόντων, ὅ τε ὀρχούμενος
[20, 20]	καὶ βασιλέως ἀδελφῷ τῆς ξυμπάσης	Ἑλλάδος,	ἣν ἐμνήστευσάν τε καὶ ἔσπευσαν
[20, 5]	οὗ τις ἂν ἀπέλθῃ τῆς	Ἑλλάδος	καὶ τῆς Ἰταλίας ἔνεστι τό
[20, 0]	δέον αὐτὸν στρατεύεσθαι ὑπὲρ τῆς	πατρίδος	Λακεδαιμονίων εἰσβεβληκότων εἰς τὴν Ἀττικὴν
[20, 15]	ὑπὸ δριμείας τε καὶ ἀγρύπνου	φροντίδος·	δαπάναι δὲ καὶ ἔρωτες καὶ
[20, 20]	τι ἡγεῖτο δυνατόν, εἰ δὲ	θεός	τις ὑπόσχοιτο καὶ δοίη, τάχ´
[20, 15]	δὴ πάντων, ὅπερ ἔφην, τὸ	ἔθος	αἴτιον. ὁμοίως δὲ καὶ τὴν
[20, 15]	καὶ ἀνθῶν ἐμπλέκοιντο, πολὺ δὲ	πλῆθος	ἀνθρώπων τε καὶ ἄλλων ζῴων
[20, 15]	{ἀναπλάττοντες} χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου	πλῆθος	ἐξαίφνης ἀμήχανον ὅσον κτώμενοι, οἱ
[20, 5]	καὶ οὐδὲν αὐτὸν ἐξίστησι τὸ	πλῆθος	οὐδὲ ὁ θόρυβος τῶν παριόντων,
[20, 0]	φάσκειν ἀναχωρεῖν; οἷον εἴ τις	Ἀθηναῖος	ὤν, δέον αὐτὸν στρατεύεσθαι ὑπὲρ
[20, 5]	λάθοι ἂν αὐτοὺς ὁ σύμπας	βίος	διαρρυεὶς καὶ ἀπολόμενος. (ἀλλ´ ὅτι
[20, 0]	φαίνεται δ´ οὖν παριὼν ὁ	βίος	καὶ δαπανώμενος ὁ χρόνος, οὐκ
[20, 20]	ὄναρ, κριτής τε ὑπὸ τοῦ	Διὸς	γίγνεται τῶν θεῶν, καὶ τὰς
[20, 20]	δὲ ἐν Σπάρτῃ τινὰ εἶναι	Διὸς	λεγομένην θυγατέρα, Μενελάῳ συνοικοῦσαν, ἀνδρὶ
[20, 20]	ἐλέγετο εἶναι Πολυδεύκους καὶ Κάστορος,	Διὸς	υἱῶν γενομένων· ἐπεθύμησεν (αὑτῷ ταύτην
[20, 0]	δαπανώμενος ὁ χρόνος, οὐκ ὀλίγου	ἄξιος	τοῖς ἀνθρώποις οὐδὲ ἥττονος, ἐμοὶ
[20, 0]	ἐστιν ἀνόητος τῆς αὑτοῦ ψυχῆς	κύριος,	ἀλλὰ ῥεμβόμενός τε καὶ ἀγόμενος
[20, 20]	λαβεῖν τὸν γάμον ἐκείνης τῆς	γυναικός,	(ὑπὲρ ἧς ἐνεθυμήθη τε καὶ
[20, 20]	καὶ τίνα δὴ θεὸν ἄλλην	εἰκὸς	τὰς τοιαύτας χαρίζεσθαι χάριτας ἢ
[20, 5]	ὅ τε ὀρχούμενος ὁμοίως ἢ	ὀρχηστοδιδάσκαλος	πρὸς τούτῳ ἐστίν, ἀμελήσας τῶν
[20, 0]	ἕτερον τόπον; ἢ εἴ τις	ἄλλος,	ἐν πόλει δέον ἐξετάζεσθαι καὶ
[20, 20]	εἰ μὲν οὖν αὐτὸ τοῦτο	βουκόλος	καὶ ἰδιώτης ἔτυχεν ὤν, οὐδὲν
[20, 15]	πόθεν ἂν αὐτῷ τοιοῦτος ὑπάρξαι	γάμος·	~καὶ δὴ τὰς μὲν ἐν
[20, 0]	εἴ τις ἰᾶσθαι τοὺς νοσοῦντας	ἱκανὸς	ὤν, καὶ φίλων δὴ καὶ
[20, 25]	ἐμπλῆσαί τε αὐτὰς γονῆς καὶ	γένος	ἵππων ἐξ αὐτῶν γενέσθαι. {πολλάκις
[20, 25]	τοῖς ἀνθρώποις φανῆναι ἵππων ὑπηνέμιον	γένος,	τὸν Βορρᾶν ἔφη ἐρασθέντα Τρωικῶν
[20, 10]	ἄλλο ἔσται μήτε ἀκούσματος ἀκούειν	μηδενός,	οὐκ ἄρα οἵα τε ἔσται
[20, 15]	ὁρᾷ τούτων οὔτε αἰσθάνεται αὐτῶν	οὐδενός,	ἀλλὰ ἐκεῖνο {παριδοῦσα} πανταχόθεν ἐκλέγει
[20, 20]	οὕτω δὴ διελθών τε καὶ	ἐξεργασάμενος	τὴν αὑτοῦ δόξαν καὶ ἐπίνοιαν,
[20, 25]	Ὅμηρος, ἐμοὶ δοκεῖν, οὐκ ἀδύνατον	ἡγησάμενος	οὐδὲ ἀπίθανον τοῖς ἀνθρώποις φανῆναι
[20, 20]	τούτοις ἀληθῶς γεγονόσι, ναῦς τε	ναυπηγησάμενος	καὶ ἑταίρους συναγαγών· καὶ πλεύσας
[20, 0]	μὴ βούλοιτο, ἀλλ´ ὅπως τούτων	ἀπηλλαγμένος	ἁπάντων ἔσται καὶ μηδὲ εἷς
[20, 0]	ἢ εἴ τις συχνὴν οὐσίαν	κεκτημένος	ἕνεκα τοῦ διαφυγεῖν τὰς λειτουργίας
[20, 0]	τῆς αὑτοῦ ψυχῆς κύριος, ἀλλὰ	ῥεμβόμενός	τε καὶ ἀγόμενος ῥᾳδίως ὑπὸ
[20, 0]	κύριος, ἀλλὰ ῥεμβόμενός τε καὶ	ἀγόμενος	ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς τυχούσης προφάσεως
[20, 20]	Σπάρτην καὶ εἰς τὴν οἰκίαν	ἀφικόμενος	τὴν Μενελάου καὶ Ἑλένης καὶ
[20, 5]	ὁ σύμπας βίος διαρρυεὶς καὶ	ἀπολόμενος.	(ἀλλ´ ὅτι γε οὐ τόπος
[20, 20]	τὰς ἐν Μυσίᾳ γυναῖκας ὑπερεώρα.	πυνθανόμενος	δὲ ἐν Σπάρτῃ τινὰ εἶναι
[20, 5]	δι´ ἣν βλακεύων τε καὶ	ἀσχολούμενος	ἀναλώσει καὶ πάνυ πολὺν χρόνον,
[20, 5]	θόρυβος τῶν παριόντων, ὅ τε	ὀρχούμενος	ὁμοίως ἢ ὀρχηστοδιδάσκαλος πρὸς τούτῳ
[20, 0]	οὖν παριὼν ὁ βίος καὶ	δαπανώμενος	ὁ χρόνος, οὐκ ὀλίγου ἄξιος
[20, 25]	ἄνευ συνουσίας τε καὶ μίξεως	ἄρρενος,	ἃ καλοῦσιν ὑπηνέμια, ὡς ὑπ´
[20, 0]	πράγματα (διατρίβειν ἢ τὰ τοῦ	δεῖνος,	ὡς ἔφη τις. οὐ γάρ
[20, 20]	δὲ καὶ προκρίνεσθαι κατὰ τοῦτο	τίνος	ἄν ποτε ἀξιώσειεν ἢ θεῶν
[20, 0]	οὐχ ὁ μεταβὰς ἐκ πόλεώς	τινος	εἰς ἑτέραν πόλιν ἢ ἐκ
[20, 25]	ἐξ αὐτῶν γενέσθαι. {πολλάκις ἔκ	τινος	ἐνθυμήματος ψευδοῦς καὶ ἀδυνάτου ἀποβῆναι
[20, 20]	τοιούτου ὀνείρατος. νῦν δὲ ἐπειδὴ	τύραννος	καὶ δυνάστης ἦν καὶ πλούτῳ
[20, 20]	Ἰλίῳ νύμφας καὶ παρθένους ἅτε	τύραννος	ὢν ἠτίμαζε καὶ οὐκ ᾤετο
[20, 5]	τ´ ἐν νήσῳ μικρᾷ καὶ	μόνος.	αἱ γὰρ τοιαῦται ἀναχωρήσεις καὶ
[20, 0]	ὁ βίος καὶ δαπανώμενος ὁ	χρόνος,	οὐκ ὀλίγου ἄξιος τοῖς ἀνθρώποις
[20, 0]	ὀλίγου ἄξιος τοῖς ἀνθρώποις οὐδὲ	ἥττονος,	ἐμοὶ δοκεῖν, ἢ τὸ ἀργύριον.
[20, 15]	ἐπειδὰν ἀφεθῶσιν, εὐθὺς ἀναζητούσας τὸ	ἴχνος,	καὶ οὐδ´ εἰ πάντες ἀποκαλοῖεν,
[20, 15]	ἐκεῖνο {παριδοῦσα} πανταχόθεν ἐκλέγει τὸ	ἴχνος	κἀκείνῳ ἕπεται, μέχρις ἂν εὕρῃ
[20, 5]	ἀπολόμενος. (ἀλλ´ ὅτι γε οὐ	τόπος	ἐστὶν ὁ παρέχων οὐδὲ τὸ
[20, 25]	προσπεσόντι γιγνόμενα. ὅθεν δὴ καὶ	Ὅμηρος,	ἐμοὶ δοκεῖν, οὐκ ἀδύνατον ἡγησάμενος
[20, 10]	καὶ καθεύδοντας, ὁπόταν αὐτοῖς ᾖ	καιρός,	ὅτι οὐδὲν οἴονται προσήκειν αὑτοῖς
[20, 15]	χωρίων, καὶ οὔτε πεδίον οὔτε	ὄρος	οὔτε τὰ λίαν τραχέα οὔτε
[20, 20]	ἀγαθῶν ἐλέγετο εἶναι Πολυδεύκους καὶ	Κάστορος,	Διὸς υἱῶν γενομένων· ἐπεθύμησεν (αὑτῷ
[20, 20]	μεγίστης καὶ τῇ τῶν γονέων	πρὸς	αὐτὸν εὐνοίᾳ, τὰ λοιπὰ ἤδη
[20, 5]	ἀνακεχωρηκέναι {τὸ δὲ} τὸν βουλόμενον	πρὸς	αὑτῷ εἶναι— καὶ γὰρ ἐν
[20, 0]	οὐκ ἂν δύναιντο ἀποδοῦναι λόγον	πρὸς	ὅ, τι ἀνηλώκασιν ἕκαστον αὐτῶν,
[20, 0]	βίου δύναιντ´ ἂν ἀποδοῦναι λόγον,	πρὸς	ὅ, τι ἑκάστην ἡμέραν ἀνήλωσαν
[20, 25]	ἀσφαλέστερον τοῖς ἀνοήτοις τῶν ἀνθρώπων	πρὸς	τὸ μὴ πολλὰ καὶ ἄτοπα
[20, 5]	ἀποδημίαι μικράν τινα ἔχουσι ῥοπὴν	πρὸς	τὸ σχολὴν ἄγειν καὶ τὸ
[20, 5]	τε ὀρχούμενος ὁμοίως ἢ ὀρχηστοδιδάσκαλος	πρὸς	τούτῳ ἐστίν, ἀμελήσας τῶν μαχομένων
[20, 10]	τινα ἢ ῥᾳστώνην ἔχον, ὥσπερ	ὕδατος	ἐν ἑτεροκλινεῖ χωρίῳ ὅποι ἔτυχε
[20, 25]	αὐτῶν γενέσθαι. {πολλάκις ἔκ τινος	ἐνθυμήματος	ψευδοῦς καὶ ἀδυνάτου ἀποβῆναι πρᾶγμα
[20, 15]	οὔτε βασιλεία τούτου ἄξιον τοῦ	χρήματος	οὔτε πλοῦτος οὔτε κρατεῖν μαχόμενον
[20, 10]	ὅραμα μηδὲν ἄλλο ἔσται μήτε	ἀκούσματος	ἀκούειν μηδενός, οὐκ ἄρα οἵα
[20, 10]	τι ποιεῖν. οὐκοῦν καὶ ὅστις	δυνατὸς	ἐννοῆσαι περὶ τῶν πολλῶν ἀνθρώπων
[20, 20]	πρᾶγμα ἀπήντησεν ἐκ τοῦ τοιούτου	ὀνείρατος.	νῦν δὲ ἐπειδὴ τύραννος καὶ
[20, 0]	ἔφη τις. οὐ γάρ ἐστιν	ἀνόητος	τῆς αὑτοῦ ψυχῆς κύριος, ἀλλὰ
[20, 15]	πολλούς τινας δρόμους τοῦ λαγὼ	θέοντος	καὶ (πειρωμένου ἐξαπατᾶν· τὰς δὲ
[20, 0]	εἰς τὴν Ἀττικὴν ἢ Φιλίππου	ἐπιόντος	ἢ ἄλλων πολεμίων, ὁ δὲ
[20, 15]	μηδὲ ἀναχωρεῖν τοῦ δοκοῦντος εἶναι	προσήκοντος	ἔργου. εἰ δὲ μή, οὐ
[20, 15]	μηδέποτε ἀποτρέπεσθαι μηδὲ ἀναχωρεῖν τοῦ	δοκοῦντος	εἶναι προσήκοντος ἔργου. εἰ δὲ
[20, 20]	ἢ εἰ τρόπον τινὰ γίγνοιτο	αὐτὸς	προσφιλὴς τῇ θεῷ καὶ δωρεάν
[20, 0]	τοῦ μὴ στρατεύεσθαι μηδὲ κινδυνεύειν,	οὗτος	(ἂν ἀνακεχωρηκέναι λέγοιτο; ἢ εἴ
[20, 15]	γυνὴ καὶ πόθεν ἂν αὐτῷ	τοιοῦτος	ὑπάρξαι γάμος· ~καὶ δὴ τὰς
[20, 15]	τούτου ἄξιον τοῦ χρήματος οὔτε	πλοῦτος	οὔτε κρατεῖν μαχόμενον ἁπάντων ἀνθρώπων,
[20, 5]	ὅ τε κιθαριστὴς ὅ τε	ζωγράφος·	ὃ δὲ πάντων σφοδρότατόν ἐστιν·
[20, 10]	ὁπότε μείζων ἢ ἐλάττων γίγνοιτο	ἦχος	ἢ διαριθμεῖν τὰ κύματα τὰ
[20, 20]	ὡς ἐπὶ τούτοις ἀληθῶς γεγονόσι,	ναῦς	τε ναυπηγησάμενος καὶ ἑταίρους συναγαγών·
[20, 15]	ἀχθείσας καὶ φιλοπόνους, ἐπειδὰν ἀφεθῶσιν,	εὐθὺς	ἀναζητούσας τὸ ἴχνος, καὶ οὐδ´
[20, 15]	ἀνθρώπων φθεγξαμένων ὁδοιπόρων ἢ νομέων,	εὐθὺς	ἀνακυπτούσας ἐκ τοῦ ἴχνους κἀκεῖ
[20, 20]	τὰ τῷ ὄντι ὀνείρατα ἀναστάντων	εὐθὺς	οἴχεται καὶ οὐδὲν αὐτῶν, ὥς
[20, 25]	γενέσθαι. {πολλάκις ἔκ τινος ἐνθυμήματος	ψευδοῦς	καὶ ἀδυνάτου ἀποβῆναι πρᾶγμα ἀληθές.
[20, 5]	δηχθῆναι ἁμῃγέπῃ· εἰ δὲ καὶ	πλείους	τις ἐκβάλοι, οὐ πολλοί εἰσιν
[20, 20]	καὶ ἀδελφῶν ἀγαθῶν ἐλέγετο εἶναι	Πολυδεύκους	καὶ Κάστορος, Διὸς υἱῶν γενομένων·
[20, 10]	ἐγὼ διὰ τοῦ ἱπποδρόμου βαδίζων	πολλοὺς	ἐν τῷ αὐτῷ ἀνθρώπους ἄλλον
[20, 15]	χαράδρα ἢ ῥεῦμα ἀποκωλύει αὐτήν,	πολλούς	τινας δρόμους τοῦ λαγὼ θέοντος
[20, 20]	καὶ ἄρχουσαν τῶν περὶ τοὺς	γάμους	τε καὶ ἔρωτας; οὔκουν ἐκείνης
[20, 15]	ῥεῦμα ἀποκωλύει αὐτήν, πολλούς τινας	δρόμους	τοῦ λαγὼ θέοντος καὶ (πειρωμένου
[20, 20]	μὲν ἐν Ἰλίῳ νύμφας καὶ	παρθένους	ἅτε τύραννος ὢν ἠτίμαζε καὶ
[20, 10]	οὐδὲν πάσχοντας, ἀλλὰ καὶ διανοεῖσθαι	δυναμένους	ἃ βούλονται διανοεῖσθαι καὶ λέγοντας
[20, 0]	προσηκόντων ἔργων αὐτοῖς καὶ πράξεων	ἀφισταμένους,	τούτους χρὴ φάσκειν ἀναχωρεῖν; οἷον
[20, 15]	τὰς μὲν καλῶς ἀχθείσας καὶ	φιλοπόνους,	ἐπειδὰν ἀφεθῶσιν, εὐθὺς ἀναζητούσας τὸ
[20, 15]	νομέων, εὐθὺς ἀνακυπτούσας ἐκ τοῦ	ἴχνους	κἀκεῖ φερομένας. τούτων δὴ πάντων,
[20, 10]	βαδίζων πολλοὺς ἐν τῷ αὐτῷ	ἀνθρώπους	ἄλλον ἄλλο τι πράττοντας, τὸν
[20, 10]	κύματα τὰ προσπίπτοντα ἢ τοὺς	λάρους	τε καὶ τὰ ἄλλα ὄρνεα
[20, 15]	εἰ δέ ποθεν ἀλλαχόθεν προσπέσοι	θροῦς,	εἴτε ὑλακὴ κυνῶν εἴτε ἀνθρώπων
[20, 20]	γεγονόσι, ναῦς τε ναυπηγησάμενος καὶ	ἑταίρους	συναγαγών· καὶ πλεύσας ἐπί τε
[20, 15]	θαυμαστὰ ἀναπλάττοντες αὑτοῖς; οἱ μὲν	θησαυρούς	τινας {ἀναπλάττοντες} χρυσοῦ τε καὶ
[20, 0]	ἐστι καὶ τίνας χρὴ τιθέναι	τοὺς	ἀναχωροῦντας; ἆρά γε τοὺς ἀπὸ
[20, 0]	τε καὶ ἀποδράσεως. μὴ οὖν	τοὺς	ἀπὸ τῶν ἀνωφελῶν πραγμάτων καὶ
[20, 0]	τιθέναι τοὺς ἀναχωροῦντας; ἆρά γε	τοὺς	ἀπὸ τῶν προσηκόντων ἔργων αὐτοῖς
[20, 20]	τε καὶ ἄρχουσαν τῶν περὶ	τοὺς	γάμους τε καὶ ἔρωτας; οὔκουν
[20, 15]	πράττοντες, τοὺς μέν τινας ἀποκτιννύντες,	τοὺς	δὲ ἐλαύνοντες, παρθένοις δὲ καὶ
[20, 10]	τὰ κύματα τὰ προσπίπτοντα ἢ	τοὺς	λάρους τε καὶ τὰ ἄλλα
[20, 15]	περὶ τὴν τυραννίδα πάντα πράττοντες,	τοὺς	μέν τινας ἀποκτιννύντες, τοὺς δὲ
[20, 0]	πόλεως; ἢ εἴ τις ἰᾶσθαι	τοὺς	νοσοῦντας ἱκανὸς ὤν, καὶ φίλων
[20, 10]	(γίγνεσθαι. ἀλλ´ ἔγωγε ὁρῶ καὶ	τοὺς	πλησίον τῆς θαλάττης οὐδὲν πάσχοντας,
[20, 15]	τε καὶ ἐθνῶν ἀποδεικνύντες σφᾶς	αὐτούς,	ἔπειτα ἤδη τὰ ἑξῆς περὶ
[20, 5]	φροντιοῦσι τῶν τοιούτων, λάθοι ἂν	αὐτοὺς	ἡ σύμπασα οὐσία διαρρυεῖσα καὶ
[20, 0]	ἔχῃ τούτους θεραπεύων, ἀπολίποι τε	αὐτοὺς	καὶ ἀποδημήσειεν εἰς ἕτερον τόπον;
[20, 10]	καὶ τοῦ θορύβου τοῦ κατ´	αὐτοὺς	καὶ τῶν πραγμάτων, ὅτι οὐδὲν
[20, 5]	μὴ εἰκῇ προϊέναι, λάθοι ἂν	αὐτοὺς	ὁ σύμπας βίος διαρρυεὶς καὶ
[20, 15]	τὰς δὲ ἀμαθεῖς τε καὶ	ἀπαιδεύτους	κύνας βραδέως μὲν αἰσθανομένας, ταχέως
[20, 15]	ἀγαπῶσι ξυνόντες, τυραννίδας τε καὶ	πλούτους	καὶ ἄλλ´ ἄττα θαυμαστὰ ἀναπλάττοντες
[20, 0]	ῥᾳθυμοῦντα, ἑτέρωσε ἀποχωροῖ ποι, ἆρα	τούτους	ἀναχωρεῖν ῥητέον; ἀλλ´ οὗτοι μὲν
[20, 0]	μὴ κακοπαθῇ καὶ πράγματα ἔχῃ	τούτους	θεραπεύων, ἀπολίποι τε αὐτοὺς καὶ
[20, 0]	ἔργων αὐτοῖς καὶ πράξεων ἀφισταμένους,	τούτους	χρὴ φάσκειν ἀναχωρεῖν; οἷον εἴ
[20, 15]	οἱ δὲ βασιλεῖς τε καὶ	μονάρχους	πόλεών τε καὶ ἐθνῶν ἀποδεικνύντες
[20, 0]	τῶν ἐνοχλούντων μάτην ῥητέον ᾖ	ὡς	ἀναχωροῦντας. ἀλλ´ οὕτως μὲν οὐχ
[20, 15]	ἐννοίας καὶ ἐπιθυμίας αὐτῷ γενομένης	ὡς	ἄρα εὔδαιμόν τε καὶ μακάριον
[20, 5]	οὐ δύνανται ταὐτὸ τοῦτο λογίσασθαι,	ὡς	εἰ μὴ προνοήσουσιν ἑκάστης ἡμέρας
[20, 10]	τῶν ἄλλων ἁπάντων. παιδεία δέ,	ὡς	ἔοικε, καὶ φιλοσοφία, αἳ μάλιστα
[20, 10]	ὑπ´ αὐτῶν. ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν,	ὡς	ἔοικε, πολλοῦ ἄξιον {τὸ} μάθημα
[20, 20]	τὰ λοιπὰ ἤδη ἔργῳ ἐξειργάσατο	ὡς	ἐπὶ τούτοις ἀληθῶς γεγονόσι, ναῦς
[20, 15]	δὴ ἐγὼ οἶμαι τὸν Ἀλέξανδρον,	ὡς	ἐτύγχανε σχολὴν ἄγων ἐν τῇ
[20, 0]	(διατρίβειν ἢ τὰ τοῦ δεῖνος,	ὡς	ἔφη τις. οὐ γάρ ἐστιν
[20, 25]	μίξεως ἄρρενος, ἃ καλοῦσιν ὑπηνέμια,	ὡς	ὑπ´ ἀνέμῳ προσπεσόντι γιγνόμενα. ὅθεν
[20, 20]	προσθείη τις αὐτῇ καὶ μαρτυρήσειεν,	ὥς	ἐστι καλλίστη, τάχ´ ἂν ἀγαπῆσαι
[20, 20]	εὐθὺς οἴχεται καὶ οὐδὲν αὐτῶν,	ὥς	φασι, τὸν ἥλιον οὐδὲ τὴν
[20, 5]	εἰσιν οἱ ἐπὶ τῷ τοιούτῳ	πρᾴως	ἔχοντες· λέγω δὲ οὐ διὰ
[20, 15]	ἀμαθεῖς τε καὶ ἀπαιδεύτους κύνας	βραδέως	μὲν αἰσθανομένας, ταχέως δὲ ἀπαγορευούσας,
[20, 20]	Μενελάῳ συνοικοῦσαν, ἀνδρὶ βασιλεῖ καὶ	βασιλέως	ἀδελφῷ τῆς ξυμπάσης Ἑλλάδος, ἣν
[20, 0]	οὐδὲν χρησίμων ἢ περὶ τὰ	βασιλέως	πράγματα (διατρίβειν ἢ τὰ τοῦ
[20, 0]	τὰς λειτουργίας ἀπέλθοι ἐκ τῆς	πόλεως;	ἢ εἴ τις ἰᾶσθαι τοὺς
[20, 20]	πλούτῳ τε ἰσχύων καὶ ἀρχῇ	πόλεως	τῆς τότε μεγίστης καὶ τῇ
[20, 0]	μὲν οὐχ ὁ μεταβὰς ἐκ	πόλεώς	τινος εἰς ἑτέραν πόλιν ἢ
[20, 25]	οὕτως ἄνευ συνουσίας τε καὶ	μίξεως	ἄρρενος, ἃ καλοῦσιν ὑπηνέμια, ὡς
[20, 0]	τῆς τοιαύτης (σχολῆς τε καὶ	ἀποδράσεως.	μὴ οὖν τοὺς ἀπὸ τῶν
[20, 0]	ἀγόμενος ῥᾳδίως ὑπὸ τῆς τυχούσης	προφάσεως	καὶ ὁμιλίας. {ὥστε} οἱ πολλοὶ
[20, 5]	τὸ ῥᾳθυμεῖν, καὶ οὐκ ἀπορήσει	προφάσεως,	ὅπου ἂν τύχῃ ὤν, δι´
[20, 0]	~ΠΕΡΙ	ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ.	(Τί γάρ ποτε τὸ τῆς
[20, 0]	(Τί γάρ ποτε τὸ τῆς	ἀναχωρήσεώς	ἐστι καὶ τίνας χρὴ τιθέναι
[20, 10]	διαπράττονται, πολλῆς ἐρημίας τε καὶ	ἀναχωρήσεως	τυγχάνουσι δεόμεναι· καὶ ὥσπερ τοῖς
[20, 15]	ἀπαιδεύτους κύνας βραδέως μὲν αἰσθανομένας,	ταχέως	δὲ ἀπαγορευούσας, εἰ δέ ποθεν
[20, 20]	ἔργῳ ἐξειργάσατο ὡς ἐπὶ τούτοις	ἀληθῶς	γεγονόσι, ναῦς τε ναυπηγησάμενος καὶ
[20, 10]	τά τε προκείμενα (καὶ δοκοῦντα	ὀρθῶς	ἔχειν· καὶ ἡ μὲν οὕτως
[20, 10]	ἐπὶ τὰ κύματα καὶ νήχονται	ῥᾳδίως	ἐπ´ αὐτῶν, οὐκ ἂν (ἦν
[20, 20]	ἄλλῃ τινὶ ὁμιλίᾳ καὶ δεήσει	ῥᾳδίως	ὑπακοῦσαι ἄν· ἀλλ´ εἰ οὗ
[20, 0]	ἀλλὰ ῥεμβόμενός τε καὶ ἀγόμενος	ῥᾳδίως	ὑπὸ τῆς τυχούσης προφάσεως καὶ
[20, 20]	καὶ οὐκ ᾤετο ἀξίας τυχεῖν,	ὁμοίως	δὲ καὶ τὰς Λυδῶν τε
[20, 15]	ὅπερ ἔφην, τὸ ἔθος αἴτιον.	ὁμοίως	δὲ καὶ τὴν ψυχὴν ἐθίζειν
[20, 5]	τῶν παριόντων, ὅ τε ὀρχούμενος	ὁμοίως	ἢ ὀρχηστοδιδάσκαλος πρὸς τούτῳ ἐστίν,
[20, 20]	ἥλιον οὐδὲ τὴν ἡμέραν ὑπομένει,	παραπλησίως	καὶ τὰ τοιαῦτα ἔχει ἐπιθυμήματά
[20, 20]	καὶ δωρεάν τινα καὶ χάριν	δεδωκώς;	ἀλλ´ οὔτε χρημάτων αὐτὴν τυγχάνειν
[20, 15]	καὶ τῶν κυνῶν τὰς μὲν	καλῶς	ἀχθείσας καὶ φιλοπόνους, ἐπειδὰν ἀφεθῶσιν,
[20, 20]	(αὑτῷ ταύτην γενέσθαι τὴν γυναῖκα.	ἄλλως	μὲν οὖν οὐ πάνυ τι
[20, 20]	χρυσῆν οὖσαν καὶ πάντα χρήματα	ἁπλῶς	κεκτημένην, οὔτε θυσιῶν· πάντας γὰρ
[20, 0]	ἀνηλώκασιν ἕκαστον αὐτῶν, φαίνεται δ´	ὅμως	ἀνηλωμένα πάνυ συχνὰ χρήματα, οὐδὲ
[20, 5]	δοκεῖν, ἢ τὸ ἀργύριον. ~ἀλλ´	ὅμως	μιᾶς δραχμῆς ἀπολομένης ἀνάγκη αἰσθέσθαι
[20, 15]	ῥᾴδιον περιγενέσθαι οὐδὲ ἐξεργάσασθαι οὐδὲν	ἱκανῶς.	(ἢ οὐκ ἐν ταῖς ἐρημίας
[20, 20]	διδούσης ἀδύνατον ἡγεῖτο τὸν γάμον.	πῶς	ἂν οὖν ἐκείνην πείσαι χαρίσασθαι
[20, 10]	καὶ τὰ ἄλλα ὄρνεα ὁρᾶν,	ὅπως	ἐπιπέτονται ἐπὶ τὰ κύματα καὶ
[20, 0]	δὴ καὶ ἐπιτηδείων αὐτῷ καμνόντων,	ὅπως	μὴ κακοπαθῇ καὶ πράγματα ἔχῃ
[20, 15]	μάλιστα ἀνευρήκασιν οἱ ἀνόητοι ἄνθρωποι,	ὅπως	μηδὲν διανοῶνται τῶν δεόντων, ἕτερα
[20, 0]	φυλάττειν ἀγρυπνῶν μὴ βούλοιτο, ἀλλ´	ὅπως	τούτων ἀπηλλαγμένος ἁπάντων ἔσται καὶ
[20, 20]	χαλεπῶν πραγμάτων καὶ συμφορῶν (ἀρχήν.	οὕτως	αἱ μὲν ἰδιωτικῆς καὶ ἀδυνάτου
[20, 25]	φασὶ γὰρ δὴ ᾠὰ γίγνεσθαι	οὕτως	ἄνευ συνουσίας τε καὶ μίξεως
[20, 10]	ἡσυχία, οὐ δυνατὸν ὕπνου μεταλαβεῖν,	οὕτως	ἄρα καὶ τοῖς φιλολόγοις, εἰ
[20, 10]	ὀρθῶς ἔχειν· καὶ ἡ μὲν	οὕτως	ἐθισθεῖσα {ἡ} ψυχὴ {λόγῳ} δυνήσεται
[20, 0]	ῥητέον ᾖ ὡς ἀναχωροῦντας. ἀλλ´	οὕτως	μὲν οὐχ ὁ μεταβὰς ἐκ
[20, 5]	καὶ πάνυ πολὺν χρόνον, ἂν	οὕτως	τύχῃ. (μὴ οὖν βελτίστη ᾖ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2007