Discours, Par.
[20, 0]	ὁ δὲ ἀναχωρήσειεν εἰς Μέγαρα	ἢ	Αἴγιναν ἕνεκα τοῦ μὴ στρατεύεσθαι
[20, 15]	(οἱ δέ τινες ἀργύριον ἐκδανείζοντες	ἢ	ἄλλας ἐργασίας οἷον ἐγρηγορότες τε
[20, 20]	δὲ τῶν μονάρχων ἢ πλουσίων	ἢ	ἄλλην τινὰ ἐχόντων δύναμιν ἐπὶ
[20, 0]	καὶ τὸ πίνοντα ἢ κυβεύοντα	ἢ	ἄλλο τι τῶν βλαβερῶν καὶ
[20, 0]	τὴν Ἀττικὴν ἢ Φιλίππου ἐπιόντος	ἢ	ἄλλων πολεμίων, ὁ δὲ ἀναχωρήσειεν
[20, 10]	μείζων ἢ ἐλάττων γίγνοιτο ἦχος	ἢ	διαριθμεῖν τὰ κύματα τὰ προσπίπτοντα
[20, 5]	ἔργον, ἀλλ´ ὅ τε αὐλῶν	ἢ	διδάσκων αὐλεῖν τοῦτο ποιεῖ πολλάκις
[20, 20]	ἂν οὖν ἐκείνην πείσαι χαρίσασθαι	ἢ	εἰ τρόπον τινὰ γίγνοιτο αὐτὸς
[20, 0]	καὶ ἀποδημήσειεν εἰς ἕτερον τόπον;	ἢ	εἴ τις ἄλλος, ἐν πόλει
[20, 0]	λειτουργίας ἀπέλθοι ἐκ τῆς πόλεως;	ἢ	εἴ τις ἰᾶσθαι τοὺς νοσοῦντας
[20, 0]	κινδυνεύειν, οὗτος (ἂν ἀνακεχωρηκέναι λέγοιτο;	ἢ	εἴ τις συχνὴν οὐσίαν κεκτημένος
[20, 0]	πόλεώς τινος εἰς ἑτέραν πόλιν	ἢ	ἐκ τόπου εἰς ἕτερον τόπον
[20, 10]	γε ἐβούλοντο προσέχειν ὁπότε μείζων	ἢ	ἐλάττων γίγνοιτο ἦχος ἢ διαριθμεῖν
[20, 0]	ἑκάστην ἡμέραν ἀνήλωσαν ἢ μῆνα	ἢ	ἐνιαυτόν· φαίνεται δ´ οὖν παριὼν
[20, 20]	τοῦτο τίνος ἄν ποτε ἀξιώσειεν	ἢ	θεῶν τῶν πρώτων καὶ μεγίστων,
[20, 5]	πράττειν οὐδὲ τὸ εἰς Κόρινθον	ἢ	Θήβας ἀνακεχωρηκέναι {τὸ δὲ} τὸν
[20, 0]	τῳ ξυνεῖναι καὶ τὸ πίνοντα	ἢ	κυβεύοντα ἢ ἄλλο τι τῶν
[20, 0]	ὅ, τι ἑκάστην ἡμέραν ἀνήλωσαν	ἢ	μῆνα ἢ ἐνιαυτόν· φαίνεται δ´
[20, 10]	ᾄδοντα, τὸν δὲ ἱστορίαν τινὰ	ἢ	μῦθον διηγούμενον· καὶ οὐδὲ εἷς
[20, 15]	κυνῶν εἴτε ἀνθρώπων φθεγξαμένων ὁδοιπόρων	ἢ	νομέων, εὐθὺς ἀνακυπτούσας ἐκ τοῦ
[20, 5]	παριόντων, ὅ τε ὀρχούμενος ὁμοίως	ἢ	ὀρχηστοδιδάσκαλος πρὸς τούτῳ ἐστίν, ἀμελήσας
[20, 15]	περιγενέσθαι οὐδὲ ἐξεργάσασθαι οὐδὲν ἱκανῶς.	(ἢ	οὐκ ἐν ταῖς ἐρημίας καὶ
[20, 0]	καὶ ἀκούοντα λόγων οὐδὲν χρησίμων	ἢ	περὶ τὰ βασιλέως πράγματα (διατρίβειν
[20, 20]	ἐλπίσματα. τὰ δὲ τῶν μονάρχων	ἢ	πλουσίων ἢ ἄλλην τινὰ ἐχόντων
[20, 10]	τι προφανῇ ποτε ἡδονήν τινα	ἢ	ῥᾳστώνην ἔχον, ὥσπερ ὕδατος ἐν
[20, 15]	τὰ λίαν τραχέα οὔτε χαράδρα	ἢ	ῥεῦμα ἀποκωλύει αὐτήν, πολλούς τινας
[20, 10]	μὴ ἐπ´ ἄλλ´ ἄττα τρέπεσθαι	ἢ	τά τε προκείμενα (καὶ δοκοῦντα
[20, 0]	περὶ τὰ βασιλέως πράγματα (διατρίβειν	ἢ	τὰ τοῦ δεῖνος, ὡς ἔφη
[20, 20]	εἰκὸς τὰς τοιαύτας χαρίζεσθαι χάριτας	ἢ	τὴν κρατοῦσάν τε καὶ ἄρχουσαν
[20, 0]	ἀνθρώποις οὐδὲ ἥττονος, ἐμοὶ δοκεῖν,	ἢ	τὸ ἀργύριον. ~ἀλλ´ ὅμως μιᾶς
[20, 10]	διαριθμεῖν τὰ κύματα τὰ προσπίπτοντα	ἢ	τοὺς λάρους τε καὶ τὰ
[20, 0]	Λακεδαιμονίων εἰσβεβληκότων εἰς τὴν Ἀττικὴν	ἢ	Φιλίππου ἐπιόντος ἢ ἄλλων πολεμίων,
[20, 5]	οὕτως τύχῃ. (μὴ οὖν βελτίστη	ᾖ	καὶ λυσιτελεστάτη πασῶν ἡ εἰς
[20, 10]	ἀκούοντας καὶ καθεύδοντας, ὁπόταν αὐτοῖς	ᾖ	καιρός, ὅτι οὐδὲν οἴονται προσήκειν
[20, 0]	ἀπὸ τῶν ἐνοχλούντων μάτην ῥητέον	ᾖ	ὡς ἀναχωροῦντας. ἀλλ´ οὕτως μὲν
[20, 10]	ἅπαντα διαπράττεσθαι τὰ προσήκοντα αὐτῇ,	ἡ	δὲ ῥεμβομένη τε καὶ ἀλύουσα
[20, 5]	βελτίστη ᾖ καὶ λυσιτελεστάτη πασῶν	ἡ	εἰς αὑτὸν ἀναχώρησις καὶ τὸ
[20, 10]	(καὶ δοκοῦντα ὀρθῶς ἔχειν· καὶ	ἡ	μὲν οὕτως ἐθισθεῖσα {ἡ} ψυχὴ
[20, 5]	τῶν τοιούτων, λάθοι ἂν αὐτοὺς	ἡ	σύμπασα οὐσία διαρρυεῖσα καὶ ἀπολομένη·
[20, 15]	τε δὴ καὶ παρὰ τίσιν	ἡ	τοιαύτη γυνὴ καὶ πόθεν ἂν
[20, 15]	τοιούτων γίγνονται· οὐ γὰρ ἐθέλει	ἡ	τυραννὶς ὑπὸ ῥᾳθύμου τε καὶ
[20, 10]	καὶ ἡ μὲν οὕτως ἐθισθεῖσα	{ἡ}	ψυχὴ {λόγῳ} δυνήσεται ἅπαντα διαπράττεσθαι
[20, 10]	οὐκ ἄρα οἵα τε ἔσται	ἡ	ψυχὴ τοῖς αὑτῆς προσέχειν καὶ
[20, 20]	δῶρα ἕνεκα τῆς νίκης. οὕτω	δὴ	διελθών τε καὶ ἐξεργασάμενος τὴν
[20, 15]	πολλοῖς (ἤδη πολλάκις ἀπήντησαν. οἷον	δὴ	ἐγὼ οἶμαι τὸν Ἀλέξανδρον, ὡς
[20, 20]	γενέσθαι τὸ τοιοῦτον. καὶ τίνα	δὴ	θεὸν ἄλλην εἰκὸς τὰς τοιαύτας
[20, 20]	καὶ ἄκροι τῶν Ἑλλήνων· καὶ	δὴ	καὶ ἀδελφῶν ἀγαθῶν ἐλέγετο εἶναι
[20, 0]	νοσοῦντας ἱκανὸς ὤν, καὶ φίλων	δὴ	καὶ ἐπιτηδείων αὐτῷ καμνόντων, ὅπως
[20, 25]	ὑπ´ ἀνέμῳ προσπεσόντι γιγνόμενα. ὅθεν	δὴ	καὶ Ὅμηρος, ἐμοὶ δοκεῖν, οὐκ
[20, 15]	ταῦτα ἤδη διανοεῖσθαι τίς τε	δὴ	καὶ παρὰ τίσιν ἡ τοιαύτη
[20, 15]	τοῦ ἴχνους κἀκεῖ φερομένας. τούτων	δὴ	πάντων, ὅπερ ἔφην, τὸ ἔθος
[20, 20]	αὐτῷ τοιοῦτος ὑπάρξαι γάμος· ~καὶ	δὴ	τὰς μὲν ἐν Ἰλίῳ νύμφας
[20, 25]	τοιοῦτον ὑπηνεμίοις γεννήμασιν. φασὶ γὰρ	δὴ	ᾠὰ γίγνεσθαι οὕτως ἄνευ συνουσίας
[20, 10]	τοῦ διδάσκειν τε καὶ μανθάνειν.	~ἤδη	δέ ποτε εἶδον ἐγὼ διὰ
[20, 15]	μαχόμενον ἁπάντων ἀνθρώπων, μετὰ ταῦτα	ἤδη	διανοεῖσθαι τίς τε δὴ καὶ
[20, 20]	πρὸς αὐτὸν εὐνοίᾳ, τὰ λοιπὰ	ἤδη	ἔργῳ ἐξειργάσατο ὡς ἐπὶ τούτοις
[20, 15]	καὶ τοιαῦταί τινες διατριβαὶ πολλοῖς	(ἤδη	πολλάκις ἀπήντησαν. οἷον δὴ ἐγὼ
[20, 15]	ἐθνῶν ἀποδεικνύντες σφᾶς αὐτούς, ἔπειτα	ἤδη	τὰ ἑξῆς περὶ τὴν τυραννίδα
[20, 15]	ἐτύγχανε σχολὴν ἄγων ἐν τῇ	Ἴδῃ	περὶ τὰ βουκόλια, τοιαύτης ἐννοίας
[20, 20]	τοῦ τοιούτου ὀνείρατος. νῦν δὲ	ἐπειδὴ	τύραννος καὶ δυνάστης ἦν καὶ
[20, 0]	ἐπιτηδείων αὐτῷ καμνόντων, ὅπως μὴ	κακοπαθῇ	καὶ πράγματα ἔχῃ τούτους θεραπεύων,
[20, 20]	ἐκείνης τῆς γυναικός, (ὑπὲρ ἧς	ἐνεθυμήθη	τε καὶ εὔξατο. εἰ μὲν
[20, 5]	πανταχοῦ σχεδὸν οὗ τις ἂν	ἀπέλθῃ	τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἰταλίας
[20, 15]	διώκουσα, δι´ ὁποίων ἄν ποτε	ἴῃ	χωρίων, καὶ οὔτε πεδίον οὔτε
[20, 0]	καὶ δραπετεύουσι, καὶ οὐκ ἂν	εἴη	πρόφασις αὐτοῖς οὐδὲ συγγνώμη τῆς
[20, 0]	γὰρ ἂν ἀφίκηται, πολλὰ ἂν	εἴη	τὰ ἐμποδὼν αὐτῷ γιγνόμενα καὶ
[20, 10]	ὅποι ἔτυχε τρεπομένου, οὐδὲν ἂν	ὠφεληθείη	οὐδ´ ὑπὸ τῆς πάσης ἡσυχίας
[20, 20]	ὃ πάντων τιμιώτατον νενόμικε, τοῦτο	προσθείη	τις αὐτῇ καὶ μαρτυρήσειεν, ὥς
[20, 20]	δὲ θεός τις ὑπόσχοιτο καὶ	δοίη,	τάχ´ ἂν γενέσθαι τὸ τοιοῦτον.
[20, 15]	ποθεν ἀλλαχόθεν προσπέσοι θροῦς, εἴτε	ὑλακὴ	κυνῶν εἴτε ἀνθρώπων φθεγξαμένων ὁδοιπόρων
[20, 5]	~ἀλλ´ ὅμως μιᾶς δραχμῆς ἀπολομένης	ἀνάγκη	αἰσθέσθαι καὶ δηχθῆναι ἁμῃγέπῃ· εἰ
[20, 5]	ἑκάστης ἡμέρας καὶ φυλάξονται μὴ	εἰκῇ	προϊέναι, λάθοι ἂν αὐτοὺς ὁ
[20, 20]	γὰρ αὐτῇ πανταχοῦ θύειν· οὔτε	ἄλλῃ	τινὶ ὁμιλίᾳ καὶ δεήσει ῥᾳδίως
[20, 10]	αὐτῶν, οὐκ ἂν (ἦν αὐτοῖς	σχολὴ	ἄλλο τι ποιεῖν. οὐκοῦν καὶ
[20, 0]	καὶ φυλακάς τινας φυλάττειν ἀγρυπνῶν	μὴ	βούλοιτο, ἀλλ´ ὅπως τούτων ἀπηλλαγμένος
[20, 5]	προνοήσουσιν ἑκάστης ἡμέρας καὶ φυλάξονται	μὴ	εἰκῇ προϊέναι, λάθοι ἂν αὐτοὺς
[20, 10]	ἐθίζειν ἕπεσθαι τῷ λόγῳ καὶ	μὴ	ἐπ´ ἄλλ´ ἄττα τρέπεσθαι ἢ
[20, 0]	καὶ ἐπιτηδείων αὐτῷ καμνόντων, ὅπως	μὴ	κακοπαθῇ καὶ πράγματα ἔχῃ τούτους
[20, 15]	εἶναι προσήκοντος ἔργου. εἰ δὲ	μή,	οὐ ῥᾴδιον περιγενέσθαι οὐδὲ ἐξεργάσασθαι
[20, 5]	πολὺν χρόνον, ἂν οὕτως τύχῃ.	(μὴ	οὖν βελτίστη ᾖ καὶ λυσιτελεστάτη
[20, 0]	τοιαύτης (σχολῆς τε καὶ ἀποδράσεως.	μὴ	οὖν τοὺς ἀπὸ τῶν ἀνωφελῶν
[20, 10]	καὶ ὥσπερ τοῖς νοσοῦσιν, εἰ	μὴ	πανταχόθεν ἐστὶ σιωπή τε καὶ
[20, 10]	ἄρα καὶ τοῖς φιλολόγοις, εἰ	μὴ	πάντες ὑποσιγήσουσιν αὐτοῖς καὶ μήτε
[20, 25]	ἀνοήτοις τῶν ἀνθρώπων πρὸς τὸ	μὴ	πολλὰ καὶ ἄτοπα διανοεῖσθαί τε
[20, 5]	ταὐτὸ τοῦτο λογίσασθαι, ὡς εἰ	μὴ	προνοήσουσιν ἑκάστης ἡμέρας καὶ φυλάξονται
[20, 5]	λογίζεσθαι {τὸ τοιοῦτον} ὅτι εἰ	μὴ	προσέξουσι μηδὲ φροντιοῦσι τῶν τοιούτων,
[20, 5]	καὶ δακνόμενοι καὶ διὰ τὸ	μὴ	προσέχειν (ἐφ´ οἷς ἄξιον ἦν
[20, 0]	Μέγαρα ἢ Αἴγιναν ἕνεκα τοῦ	μὴ	στρατεύεσθαι μηδὲ κινδυνεύειν, οὗτος (ἂν
[20, 25]	ἐν ἁπάσῃ ἡσυχίᾳ. εἰ δὲ	μή,	τὸ τῆς ἐρημίας τε καὶ
[20, 5]	παρέχων οὐδὲ τὸ ἀποδημῆσαι τὸ	μὴ	φαῦλ´ ἄττα πράττειν οὐδὲ τὸ
[20, 0]	ἂν εἴη πρόφασις αὐτοῖς οὐδὲ	συγγνώμη	τῆς τοιαύτης (σχολῆς τε καὶ
[20, 10]	ἐπ´ ἄλλο τρεπομένη, ὅταν τι	προφανῇ	ποτε ἡδονήν τινα ἢ ῥᾳστώνην
[20, 10]	τὰ προσήκοντα αὐτῇ, ἡ δὲ	ῥεμβομένη	τε καὶ ἀλύουσα καὶ ἄλλοτε
[20, 5]	ἡ σύμπασα οὐσία διαρρυεῖσα καὶ	ἀπολομένη·	ἐνταῦθα δὲ οὐ δύνανται ταὐτὸ
[20, 10]	ἀλύουσα καὶ ἄλλοτε ἐπ´ ἄλλο	τρεπομένη,	ὅταν τι προφανῇ ποτε ἡδονήν
[20, 15]	καὶ παρὰ τίσιν ἡ τοιαύτη	γυνὴ	καὶ πόθεν ἂν αὐτῷ τοιοῦτος
[20, 15]	καὶ ἄλλων ζῴων φαίνοιτο καὶ	ἴχνη	τὰ μὲν ἵππων, τὰ δὲ
[20, 5]	ἀπολομένης ἀνάγκη αἰσθέσθαι καὶ δηχθῆναι	ἁμῃγέπῃ·	εἰ δὲ καὶ πλείους τις
[20, 10]	νοσοῦσιν, εἰ μὴ πανταχόθεν ἐστὶ	σιωπή	τε καὶ ἡσυχία, οὐ δυνατὸν
[20, 15]	ἴχνος κἀκείνῳ ἕπεται, μέχρις ἂν	εὕρῃ	τε καὶ ἀναστήσῃ τὸν λαγών,
[20, 0]	τῆς ἀναχωρήσεώς ἐστι καὶ τίνας	χρὴ	τιθέναι τοὺς ἀναχωροῦντας; ἆρά γε
[20, 0]	αὐτοῖς καὶ πράξεων ἀφισταμένους, τούτους	χρὴ	φάσκειν ἀναχωρεῖν; οἷον εἴ τις
[20, 25]	ἐν ἅπαντι θορύβῳ καὶ ἐν	ἁπάσῃ	ἡσυχίᾳ. εἰ δὲ μή, τὸ
[20, 15]	μέχρις ἂν εὕρῃ τε καὶ	ἀναστήσῃ	τὸν λαγών, καὶ μετὰ ταῦτα
[20, 5]	ἄξιον ἦν δάκνεσθαι) ἀλλ´ ἐπὶ	τῇ	ἀπωλείᾳ τῶν δραχμῶν. ἡμέρας δὲ
[20, 10]	οὐδὲν διαφέρει ταῦτα τῶν ἐν	τῇ	θαλάττῃ γιγνομένων, οὐκ ἂν ἐνοχλοῖτο
[20, 20]	τρόπον τινὰ γίγνοιτο αὐτὸς προσφιλὴς	τῇ	θεῷ καὶ δωρεάν τινα καὶ
[20, 15]	ὡς ἐτύγχανε σχολὴν ἄγων ἐν	τῇ	Ἴδῃ περὶ τὰ βουκόλια, τοιαύτης
[20, 20]	πόλεως τῆς τότε μεγίστης καὶ	τῇ	τῶν γονέων πρὸς αὐτὸν εὐνοίᾳ,
[20, 5]	(μὴ οὖν βελτίστη ᾖ καὶ	λυσιτελεστάτη	πασῶν ἡ εἰς αὑτὸν ἀναχώρησις
[20, 20]	γυναῖκας ὑπερεώρα. πυνθανόμενος δὲ ἐν	Σπάρτῃ	τινὰ εἶναι Διὸς λεγομένην θυγατέρα,
[20, 20]	αὐτῇ καὶ μαρτυρήσειεν, ὥς ἐστι	καλλίστη,	τάχ´ ἂν ἀγαπῆσαι αὐτήν. (νικᾶν
[20, 5]	ἂν οὕτως τύχῃ. (μὴ οὖν	βελτίστη	ᾖ καὶ λυσιτελεστάτη πασῶν ἡ
[20, 10]	διαφέρει ταῦτα τῶν ἐν τῇ	θαλάττῃ	γιγνομένων, οὐκ ἂν ἐνοχλοῖτο ὑπ´
[20, 10]	δυνήσεται ἅπαντα διαπράττεσθαι τὰ προσήκοντα	αὐτῇ,	ἡ δὲ ῥεμβομένη τε καὶ
[20, 20]	τιμιώτατον νενόμικε, τοῦτο προσθείη τις	αὐτῇ	καὶ μαρτυρήσειεν, ὥς ἐστι καλλίστη,
[20, 20]	κεκτημένην, οὔτε θυσιῶν· πάντας γὰρ	αὐτῇ	πανταχοῦ θύειν· οὔτε ἄλλῃ τινὶ
[20, 15]	δὴ καὶ παρὰ τίσιν ἡ	τοιαύτη	γυνὴ καὶ πόθεν ἂν αὐτῷ
[20, 25]	ἵππων ὑπηνέμιον γένος, τὸν Βορρᾶν	ἔφη	ἐρασθέντα Τρωικῶν τινων ἵππων ἐμπλῆσαί
[20, 0]	ἢ τὰ τοῦ δεῖνος, ὡς	ἔφη	τις. οὐ γάρ ἐστιν ἀνόητος
[20, 0]	ὅπως μὴ κακοπαθῇ καὶ πράγματα	ἔχῃ	τούτους θεραπεύων, ἀπολίποι τε αὐτοὺς
[20, 20]	καὶ πλούτῳ τε ἰσχύων καὶ	ἀρχῇ	πόλεως τῆς τότε μεγίστης καὶ
[20, 5]	πάνυ πολὺν χρόνον, ἂν οὕτως	τύχῃ.	(μὴ οὖν βελτίστη ᾖ καὶ
[20, 5]	πράγμασιν, ἐάν τ´ ἐν Βαβυλῶνι	τύχῃ	τις ὢν ἐάν τ´ Ἀθήνησιν
[20, 5]	οὐκ ἀπορήσει προφάσεως, ὅπου ἂν	τύχῃ	ὤν, δι´ ἣν βλακεύων τε
[20, 10]	ἡ μὲν οὕτως ἐθισθεῖσα {ἡ}	ψυχὴ	{λόγῳ} δυνήσεται ἅπαντα διαπράττεσθαι τὰ
[20, 10]	ἄρα οἵα τε ἔσται ἡ	ψυχὴ	τοῖς αὑτῆς προσέχειν καὶ περὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2007