Discours, Par.
[20, 0]	ἐνιαυτόν· φαίνεται δ´ οὖν παριὼν	ὁ	βίος καὶ δαπανώμενος ὁ χρόνος,
[20, 0]	Φιλίππου ἐπιόντος ἢ ἄλλων πολεμίων,	ὁ	δὲ ἀναχωρήσειεν εἰς Μέγαρα ἢ
[20, 5]	αὐτὸν ἐξίστησι τὸ πλῆθος οὐδὲ	ὁ	θόρυβος τῶν παριόντων, ὅ τε
[20, 0]	ἀναχωροῦντας. ἀλλ´ οὕτως μὲν οὐχ	ὁ	μεταβὰς ἐκ πόλεώς τινος εἰς
[20, 5]	ὅτι γε οὐ τόπος ἐστὶν	ὁ	παρέχων οὐδὲ τὸ ἀποδημῆσαι τὸ
[20, 5]	εἰκῇ προϊέναι, λάθοι ἂν αὐτοὺς	ὁ	σύμπας βίος διαρρυεὶς καὶ ἀπολόμενος.
[20, 0]	παριὼν ὁ βίος καὶ δαπανώμενος	ὁ	χρόνος, οὐκ ὀλίγου ἄξιος τοῖς
[20, 5]	ἕκαστον τὸ αὑτοῦ ἔργον, ἀλλ´	ὅ	τε αὐλῶν ἢ διδάσκων αὐλεῖν
[20, 5]	ἄλλα πραττόντων, ὅ τε κιθαριστὴς	ὅ	τε ζωγράφος· ὃ δὲ πάντων
[20, 5]	καὶ ἀποδιδομένων καὶ ἄλλα πραττόντων,	ὅ	τε κιθαριστὴς ὅ τε ζωγράφος·
[20, 5]	οὐδὲ ὁ θόρυβος τῶν παριόντων,	ὅ	τε ὀρχούμενος ὁμοίως ἢ ὀρχηστοδιδάσκαλος
[20, 0]	ἂν δύναιντο ἀποδοῦναι λόγον πρὸς	ὅ,	τι ἀνηλώκασιν ἕκαστον αὐτῶν, φαίνεται
[20, 0]	δύναιντ´ ἂν ἀποδοῦναι λόγον, πρὸς	ὅ,	τι ἑκάστην ἡμέραν ἀνήλωσαν ἢ
[20, 5]	τε κιθαριστὴς ὅ τε ζωγράφος·	ὃ	δὲ πάντων σφοδρότατόν ἐστιν· οἱ
[20, 20]	εἰ οὗ μάλιστα ἐπιθυμεῖ καὶ	ὃ	πάντων τιμιώτατον νενόμικε, τοῦτο προσθείη
[20, 10]	τούτων οὐδέν ἐστι τῶν ἔργων,	ὃ	συνάγει τὴν ψυχὴν καὶ καθίστησι
[20, 10]	αὐτοῖς καὶ μήτε ὅραμα μηδὲν	ἄλλο	ἔσται μήτε ἀκούσματος ἀκούειν μηδενός,
[20, 10]	οὐκ ἂν (ἦν αὐτοῖς σχολὴ	ἄλλο	τι ποιεῖν. οὐκοῦν καὶ ὅστις
[20, 10]	ἐν τῷ αὐτῷ ἀνθρώπους ἄλλον	ἄλλο	τι πράττοντας, τὸν μὲν αὐλοῦντα,
[20, 0]	τὸ πίνοντα ἢ κυβεύοντα ἢ	ἄλλο	τι τῶν βλαβερῶν καὶ ἀσυμφόρων
[20, 10]	καὶ ἀλύουσα καὶ ἄλλοτε ἐπ´	ἄλλο	τρεπομένη, ὅταν τι προφανῇ ποτε
[20, 15]	οὔτε αἰσθάνεται αὐτῶν οὐδενός, ἀλλὰ	ἐκεῖνο	{παριδοῦσα} πανταχόθεν ἐκλέγει τὸ ἴχνος
[20, 15]	πανταχόθεν φέροιντο, πολλαὶ δὲ ὀσμαὶ	ἀπό	τε τῶν καρπῶν καὶ ἀνθῶν
[20, 0]	καὶ ἀποδράσεως. μὴ οὖν τοὺς	ἀπὸ	τῶν ἀνωφελῶν πραγμάτων καὶ τῶν
[20, 0]	καὶ σχολήν τινα πορίζοντας αὑτοῖς	ἀπὸ	τῶν ἐνοχλούντων μάτην ῥητέον ᾖ
[20, 0]	τοὺς ἀναχωροῦντας; ἆρά γε τοὺς	ἀπὸ	τῶν προσηκόντων ἔργων αὐτοῖς καὶ
[20, 15]	κοιμωμένης διανοίας θηρεύεσθαι, ἀλλὰ τοὐναντίον	ὑπὸ	δριμείας τε καὶ ἀγρύπνου φροντίδος·
[20, 15]	οὐ γὰρ ἐθέλει ἡ τυραννὶς	ὑπὸ	ῥᾳθύμου τε καὶ τρόπον τινὰ
[20, 10]	τρεπομένου, οὐδὲν ἂν ὠφεληθείη οὐδ´	ὑπὸ	τῆς πάσης ἡσυχίας τε καὶ
[20, 0]	ῥεμβόμενός τε καὶ ἀγόμενος ῥᾳδίως	ὑπὸ	τῆς τυχούσης προφάσεως καὶ ὁμιλίας.
[20, 20]	συντεταγμένον ὑφαινούσης ὄναρ, κριτής τε	ὑπὸ	τοῦ Διὸς γίγνεται τῶν θεῶν,
[20, 5]	τόπος ἐστὶν ὁ παρέχων οὐδὲ	τὸ	ἀποδημῆσαι τὸ μὴ φαῦλ´ ἄττα
[20, 0]	οὐδὲ ἥττονος, ἐμοὶ δοκεῖν, ἢ	τὸ	ἀργύριον. ~ἀλλ´ ὅμως μιᾶς δραχμῆς
[20, 5]	πλήθει οὐ κωλυόμενον πράττειν ἕκαστον	τὸ	αὑτοῦ ἔργον, ἀλλ´ ὅ τε
[20, 5]	εἰς Κόρινθον ἢ Θήβας ἀνακεχωρηκέναι	{τὸ	δὲ} τὸν βουλόμενον πρὸς αὑτῷ
[20, 5]	πολλάκις ἐπ´ αὐτῆς τῆς ὁδοῦ	τὸ	διδασκαλεῖον ἔχων καὶ οὐδὲν αὐτὸν
[20, 15]	τούτων δὴ πάντων, ὅπερ ἔφην,	τὸ	ἔθος αἴτιον. ὁμοίως δὲ καὶ
[20, 5]	μὴ φαῦλ´ ἄττα πράττειν οὐδὲ	τὸ	εἰς Κόρινθον ἢ Θήβας ἀνακεχωρηκέναι
[20, 0]	τὰ προσήκοντα ποιεῖν. καὶ γὰρ	τὸ	ἐπὶ πολύ τῳ ξυνεῖναι καὶ
[20, 15]	φιλοπόνους, ἐπειδὰν ἀφεθῶσιν, εὐθὺς ἀναζητούσας	τὸ	ἴχνος, καὶ οὐδ´ εἰ πάντες
[20, 15]	ἀλλὰ ἐκεῖνο {παριδοῦσα} πανταχόθεν ἐκλέγει	τὸ	ἴχνος κἀκείνῳ ἕπεται, μέχρις ἂν
[20, 10]	ἐστιν, ὡς ἔοικε, πολλοῦ ἄξιον	{τὸ}	μάθημα καὶ δίδαγμα, τὸ τὴν
[20, 25]	τοῖς ἀνοήτοις τῶν ἀνθρώπων πρὸς	τὸ	μὴ πολλὰ καὶ ἄτοπα διανοεῖσθαί
[20, 5]	λυπούμενοι καὶ δακνόμενοι καὶ διὰ	τὸ	μὴ προσέχειν (ἐφ´ οἷς ἄξιον
[20, 5]	ὁ παρέχων οὐδὲ τὸ ἀποδημῆσαι	τὸ	μὴ φαῦλ´ ἄττα πράττειν οὐδὲ
[20, 0]	ἐπὶ πολύ τῳ ξυνεῖναι καὶ	τὸ	πίνοντα ἢ κυβεύοντα ἢ ἄλλο
[20, 5]	ἔχων καὶ οὐδὲν αὐτὸν ἐξίστησι	τὸ	πλῆθος οὐδὲ ὁ θόρυβος τῶν
[20, 5]	πρὸς τὸ σχολὴν ἄγειν καὶ	τὸ	πράττειν τὰ δέοντα· ὥσπερ τοῖς
[20, 10]	οὐδένα ἐκώλυσε προσέχειν αὑτῷ καὶ	(τὸ	προκείμενον πράττειν. καίτοι τούτων οὐδέν
[20, 5]	ἡ εἰς αὑτὸν ἀναχώρησις καὶ	τὸ	προσέχειν τοῖς αὑτοῦ πράγμασιν, ἐάν
[20, 5]	ἔνεστι τό τε ἀργεῖν καὶ	τὸ	ῥᾳθυμεῖν, καὶ οὐκ ἀπορήσει προφάσεως,
[20, 0]	διατελεῖν πανταχοῦ τοιαῦτά ἐστιν καὶ	τὸ	συνδιατρίβειν ἀεὶ τῷ ἐντυχόντι ἀδολεσχοῦντα
[20, 5]	μικράν τινα ἔχουσι ῥοπὴν πρὸς	τὸ	σχολὴν ἄγειν καὶ τὸ πράττειν
[20, 5]	Ἑλλάδος καὶ τῆς Ἰταλίας ἔνεστι	τό	τε ἀργεῖν καὶ τὸ ῥᾳθυμεῖν,
[20, 15]	ἄρα εὔδαιμόν τε καὶ μακάριον	τὸ	τὴν πασῶν καλλίστην γυναῖκα ἔχειν,
[20, 10]	ἄξιον {τὸ} μάθημα καὶ δίδαγμα,	τὸ	τὴν ψυχὴν ἐθίζειν ἕπεσθαι τῷ
[20, 0]	~ΠΕΡΙ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΩΣ. (Τί γάρ ποτε	τὸ	τῆς ἀναχωρήσεώς ἐστι καὶ τίνας
[20, 25]	ἁπάσῃ ἡσυχίᾳ. εἰ δὲ μή,	τὸ	τῆς ἐρημίας τε καὶ ἡσυχίας
[20, 20]	καὶ δοίη, τάχ´ ἂν γενέσθαι	τὸ	τοιοῦτον. καὶ τίνα δὴ θεὸν
[20, 5]	(ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν δύνανται λογίζεσθαι	{τὸ	τοιοῦτον} ὅτι εἰ μὴ προσέξουσι
[20, 25]	ἔστιν ὅμοιον, ὥσπερ ἐμοὶ δοκεῖ,	τὸ	τοιοῦτον ὑπηνεμίοις γεννήμασιν. φασὶ γὰρ
[20, 20]	(ὑπὲρ ἧς ἐνεθυμήθη τε καὶ	εὔξατο.	εἰ μὲν οὖν αὐτὸ τοῦτο
[20, 20]	εὐνοίᾳ, τὰ λοιπὰ ἤδη ἔργῳ	ἐξειργάσατο	ὡς ἐπὶ τούτοις ἀληθῶς γεγονόσι,
[20, 20]	καὶ δὴ καὶ ἀδελφῶν ἀγαθῶν	ἐλέγετο	εἶναι Πολυδεύκους καὶ Κάστορος, Διὸς
[20, 20]	τύραννος ὢν ἠτίμαζε καὶ οὐκ	ᾤετο	ἀξίας τυχεῖν, ὁμοίως δὲ καὶ
[20, 20]	μὲν οὖν οὐ πάνυ τι	ἡγεῖτο	δυνατόν, εἰ δὲ θεός τις
[20, 20]	ἔρωτας; οὔκουν ἐκείνης διδούσης ἀδύνατον	ἡγεῖτο	τὸν γάμον. πῶς ἂν οὖν
[20, 0]	μηδὲ κινδυνεύειν, οὗτος (ἂν ἀνακεχωρηκέναι	λέγοιτο;	ἢ εἴ τις συχνὴν οὐσίαν
[20, 0]	φυλακάς τινας φυλάττειν ἀγρυπνῶν μὴ	βούλοιτο,	ἀλλ´ ὅπως τούτων ἀπηλλαγμένος ἁπάντων
[20, 10]	τῇ θαλάττῃ γιγνομένων, οὐκ ἂν	ἐνοχλοῖτο	ὑπ´ αὐτῶν. ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν,
[20, 20]	χαρίσασθαι ἢ εἰ τρόπον τινὰ	γίγνοιτο	αὐτὸς προσφιλὴς τῇ θεῷ καὶ
[20, 10]	προσέχειν ὁπότε μείζων ἢ ἐλάττων	γίγνοιτο	ἦχος ἢ διαριθμεῖν τὰ κύματα
[20, 15]	ἀνθρώπων τε καὶ ἄλλων ζῴων	φαίνοιτο	καὶ ἴχνη τὰ μὲν ἵππων,
[20, 20]	δυνατόν, εἰ δὲ θεός τις	ὑπόσχοιτο	καὶ δοίη, τάχ´ ἂν γενέσθαι
[20, 0]	ἄσωτοι τῶν χρημάτων οὐκ ἂν	δύναιντο	ἀποδοῦναι λόγον πρὸς ὅ, τι
[20, 15]	τε τῶν καρπῶν καὶ ἀνθῶν	ἐμπλέκοιντο,	πολὺ δὲ πλῆθος ἀνθρώπων τε
[20, 20]	Ἥρας; καὶ ἔτι μᾶλλον, εἰ	φαίνοιντο	ἐκεῖναι μεγάλα καὶ θαυμαστὰ παρεχόμεναι
[20, 15]	εἰ πολλαὶ μὲν φωναὶ πανταχόθεν	φέροιντο,	πολλαὶ δὲ ὀσμαὶ ἀπό τε
[20, 10]	οὐδὲ φροντίζουσιν. εἰ δέ γε	ἐβούλοντο	προσέχειν ὁπότε μείζων ἢ ἐλάττων
[20, 20]	καὶ εὔξατο. εἰ μὲν οὖν	αὐτὸ	τοῦτο βουκόλος καὶ ἰδιώτης ἔτυχεν
[20, 5]	ἀπολομένη· ἐνταῦθα δὲ οὐ δύνανται	ταὐτὸ	τοῦτο λογίσασθαι, ὡς εἰ μὴ
[20, 15]	πάντες ἀποκαλοῖεν, οὐκ ἄν ποτε	τοῦτο	ἀπολειπούσας, οὐδ´ εἰ πολλαὶ μὲν
[20, 20]	εὔξατο. εἰ μὲν οὖν αὐτὸ	τοῦτο	βουκόλος καὶ ἰδιώτης ἔτυχεν ὤν,
[20, 10]	ἔοικε, καὶ φιλοσοφία, αἳ μάλιστα	τοῦτο	διαπράττονται, πολλῆς ἐρημίας τε καὶ
[20, 10]	ἂν ἐνοχλοῖτο ὑπ´ αὐτῶν. ἀλλὰ	τοῦτό	ἐστιν, ὡς ἔοικε, πολλοῦ ἄξιον
[20, 5]	ἐνταῦθα δὲ οὐ δύνανται ταὐτὸ	τοῦτο	λογίσασθαι, ὡς εἰ μὴ προνοήσουσιν
[20, 5]	τε αὐλῶν ἢ διδάσκων αὐλεῖν	τοῦτο	ποιεῖ πολλάκις ἐπ´ αὐτῆς τῆς
[20, 20]	καὶ ὃ πάντων τιμιώτατον νενόμικε,	τοῦτο	προσθείη τις αὐτῇ καὶ μαρτυρήσειεν,
[20, 20]	(νικᾶν δὲ καὶ προκρίνεσθαι κατὰ	τοῦτο	τίνος ἄν ποτε ἀξιώσειεν ἢ
[20, 5]	δὲ ἐξελθούσης καὶ ἀπολομένης καὶ	δύο	καὶ τριῶν οὐδείς ἐστιν ὃς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/12/2007