Discours, Par.
[29, 10]	τῶν χειρόνων γίγνεται. ὅσα δὲ	αὖ	περὶ ἀθλήσεως, καὶ περὶ τοῦ
[29, 10]	πονεῖν δυνάμενος, οὗτος οἶμαι καὶ	ἄνευ	ὅπλων καὶ σὺν ὅπλοις κρείττων
[29, 10]	πλείστους ἂν εὕροι τις, οἷς	πολὺ	ἄμεινον εἶχεν, εἰ θᾶττον ἐτελεύτησαν·
[29, 10]	φαίη τις ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι.	πολὺ	γὰρ πλείστους {ἂν} ἀγῶνας ἠγωνίσατο·
[29, 20]	ἐξοχωτάτους ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ	πολὺ	ἐλθόντα τοῦ βίου, Πάτροκλόν τε
[29, 10]	πολέμοις ἡ τοῦ σιδήρου δύναμις,	πολὺ	κρείττων οὖσα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως,
[29, 10]	καὶ Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις οὐ	πάνυ	ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ
[29, 0]	τοῦ χρόνου προῆλθεν, οὐδὲ εἰ	πάνυ	μακροῦ γήρως ἔτυχεν, ὥστε ἀμαυρῶσαι
[29, 10]	ἀνδρεία δὲ ἄδηλον εἰ παρῆν·	οὐ	γὰρ ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´
[29, 10]	οὐ πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν.	οὐ	γὰρ ἂν αὐτῶν ὁ μὲν
[29, 0]	μὲν οὖν εὐγενείας ἀληθοῦς ἔτυχεν.	οὐ	γὰρ εἴ τῳ πλουσίων συνέβη
[29, 0]	εἶδος. τεκμήριον δὲ τῆς ὑπερβολῆς·	(οὐ	γὰρ ἐν ἰδιώταις ἐξεταζόμενος διέφερεν
[29, 0]	καὶ ἐκπλήξεως τοῦ αἰφνιδίου πάθους.	οὐ	γὰρ μόνον διὰ τὴν ἀρχὴν
[29, 20]	ἀποιχόμενον μνήμῃ τιμᾶτε, μὴ δάκρυσιν·	οὐ	γὰρ πρέποι ἂν ἥδε ἡ
[29, 10]	ἄτρωτον ἀναγκάσῃ τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν.	οὐ	γὰρ τοῦ τραύματος, ἀλλ´ ἑαυτοῦ
[29, 10]	ὡς ἂν δόξης μὲν ἑτέρας	οὐ	δεομένους, ὅταν τις περιβόητος ᾖ
[29, 0]	τῳ πλουσίων συνέβη τυχεῖν προγόνων,	οὐ	μὴν οὐδ´ εἰ βασιλέων, (τὰ
[29, 10]	Θησέα καὶ Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις	οὐ	πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν. οὐ
[29, 10]	τοῦ χρόνου. (εἰ δέ τις	οὐ	ταύτῃ ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω ὅτι σύες
[29, 10]	~καὶ τοίνυν τῆς ἀθλήσεως εἵλετο	οὐ	τὸ ῥᾷστον, ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον·
[29, 0]	αὐτὸς δὲ ἔφυ κάλλιστος ἀνθρώπων,	οὐ	τῶν νῦν μόνον, ἀλλ´, ὡς
[29, 0]	γίγνεται. ἀλλ´ ἐπειδὴ τιμιώτερος μὲν	στρατηγοῦ	ἔπαινος ἐπὶ στρατιώτῃ ἀγαθῷ τελευτήσαντι,
[29, 10]	τις αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν δέ,	ὀλίγου	τοῦ παντὸς ἀνθρώποις βίου δεδομένου,
[29, 0]	ἐν ᾧ ἡ μὲν τοῦ	λόγου	δύναμις ἧττον ἅπασιν ὑπάρχει, τὸ
[29, 0]	ἀρέσκοντας, παρ´ ἑτέροις δὲ οὐδενὸς	λόγου	τυγχάνοντας. ὁλόκληρον δὲ καὶ ἀληθινὸν
[29, 10]	μὲν οὖν καὶ τοῦ ἐλαχίστου	ἔργου	ἐπ´ ἄκρον ἐλθεῖν, μήτι γε
[29, 0]	καὶ φρόνησις, εἰ μὴ τύχοι	ἔργου	τινὸς ἀποδεικνύντος· τὸ δὲ κάλλος
[29, 0]	τὴν φύσιν ἐπαινεῖν τοῦ προσόντος	ἀγαθοῦ	τινι. ὁ γὰρ τοῦδε ἔπαινος
[29, 10]	δέ, ὀλίγου τοῦ παντὸς ἀνθρώποις	βίου	δεδομένου, πλείστους ἂν εὕροι τις,
[29, 20]	αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα τοῦ	βίου,	Πάτροκλόν τε καὶ Ἀντίλοχον, ἔτι
[29, 0]	λύπης ἅμα καὶ ἐκπλήξεως τοῦ	αἰφνιδίου	πάθους. οὐ γὰρ μόνον διὰ
[29, 10]	ἅπερ ἐκεῖνοι ἔπραξεν ἄν. καὶ	καθόλου	δὲ ἔγωγε τοῦτο τῆς ἐν
[29, 10]	ὀλίγου τοῦ παντὸς ἀνθρώποις βίου	δεδομένου,	πλείστους ἂν εὕροι τις, οἷς
[29, 0]	δύνωμαι. πρέποι δ´ ἂν τῇ	ἐκείνου	ἀρετῇ καὶ τῇ ἐμῇ νεότητι
[29, 20]	νεώτεροι νομίζοντες αὑτοῖς ἀπολελεῖφθαι τὴν	ἐκείνου	χώραν, οἱ δὲ πρεσβύτεροι τῶν
[29, 10]	ἡττῆσθαι τοῦ καύματος καὶ τοῦ	χρόνου.	(εἰ δέ τις οὐ ταύτῃ
[29, 10]	οὐκ ἐν τῷ μήκει τοῦ	χρόνου.	ἔτι δὲ καὶ τόδε ἄν
[29, 0]	ἄν ποτε ἐπὶ τοσοῦτον τοῦ	χρόνου	προῆλθεν, οὐδὲ εἰ πάνυ μακροῦ
[29, 0]	ἁπλῶς τῶν ἐξ ἅπαντος τοῦ	χρόνου	ὠνομασμένων ἐπὶ κάλλει, ὅσοι θνητοὶ
[29, 0]	τούτων ἐθαυμάζετο, ἀλλὰ μὴν ἀεὶ	δήπου	ἐν τοῖς ἁπάντων καλλίστοις, ἅμα
[29, 0]	τινα τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι χρή·	ὅπου	δὲ γιγνώσκεται, τὴν φύσιν ἐπαινεῖν
[29, 0]	ἐπειδὰν τὴν ἀνδρείαν αὐτοῦ ἐπεξίωμεν.	ὅπου	μὲν γὰρ ἀμφίλογον τὸ εἶναί
[29, 0]	τὴν ἀρχὴν ἣν ἔχω μᾶλλον	ἑτέρου	μοι τῶν πολιτῶν οἰκεῖον τὸ
[29, 10]	δὲ τοῖς πολέμοις ἡ τοῦ	σιδήρου	δύναμις, πολὺ κρείττων οὖσα τῆς
[29, 0]	χρόνου προῆλθεν, οὐδὲ εἰ πάνυ	μακροῦ	γήρως ἔτυχεν, ὥστε ἀμαυρῶσαι τὸ
[29, 0]	τυγχάνοντες οἵδε εἰσίν. ἑωράθη δὲ	μικροῦ	δεῖν ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων. οὔτε
[29, 10]	αὖ περὶ ἀθλήσεως, καὶ περὶ	τοῦ	ἀθλητοῦ εἴρηκα {καὶ} ἀποδειχθέντος γε
[29, 0]	ὑπὸ λύπης ἅμα καὶ ἐκπλήξεως	τοῦ	αἰφνιδίου πάθους. οὐ γὰρ μόνον
[29, 10]	ἀήττητον γενέσθαι, τίνα ἂν τοῦδε	τοῦ	ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν τις φήσειεν; (καίτοι
[29, 0]	με ποιεῖσθαι ἐγκώμια, ἀλλ´ οὐχὶ	τοῦ	ἀνδρός, οὐκ ἂν ὀρθῶς αἰτιῷτο.
[29, 20]	οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα	τοῦ	βίου, Πάτροκλόν τε καὶ Ἀντίλοχον,
[29, 10]	ἤσκησεν. χαλεπὸν μὲν οὖν καὶ	τοῦ	ἐλαχίστου ἔργου ἐπ´ ἄκρον ἐλθεῖν,
[29, 10]	ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ ὥρᾳ	τοῦ	ἔτους, καὶ δυνάμενος θᾶττον ἂν
[29, 0]	ἔπαινος ἅμα ἂν εἴη καὶ	τοῦ	ἔχοντος αὐτό. μάλιστα δ´ ἄν
[29, 10]	δὲ ἐνθάδε μὲν ὁ κρείττων	τοῦ	ἥττονος περίεστιν· οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ
[29, 10]	ἔτυχον, οὐδὲν ὅτι μὴ περὶ	τοῦ	κάλλους ἀκούομεν. μόνους δὲ ἂν
[29, 0]	ἔτυχεν. (ἐγὼ οὖν πρῶτον εὐδαιμονίζω	τοῦ	κάλλους αὐτόν, ὃ δὴ τῶν
[29, 0]	καλλίστοις μόνος ἔχων τὴν ὑπὲρ	τοῦ	κάλλους φήμην δῆλον ὡς θείας
[29, 10]	παίοντα καὶ συμπλεκόμενον αὐτὸν ἡττῆσθαι	τοῦ	καύματος καὶ τοῦ χρόνου. (εἰ
[29, 0]	εἰμί, ἐν ᾧ ἡ μὲν	τοῦ	λόγου δύναμις ἧττον ἅπασιν ὑπάρχει,
[29, 10]	αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν δέ, ὀλίγου	τοῦ	παντὸς ἀνθρώποις βίου δεδομένου, πλείστους
[29, 0]	δὲ γιγνώσκεται, τὴν φύσιν ἐπαινεῖν	τοῦ	προσόντος ἀγαθοῦ τινι. ὁ γὰρ
[29, 10]	ἐν δὲ τοῖς πολέμοις ἡ	τοῦ	σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων οὖσα
[29, 0]	τῶν νενομισμένων καλῶν, μέρη τινὰ	τοῦ	σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες, ἔπειτα δὲ
[29, 10]	τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν. οὐ γὰρ	τοῦ	τραύματος, ἀλλ´ ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ
[29, 10]	τὸ μὲν πληγῇ νικῆσαι καὶ	τοῦ	φαυλοτάτου ἔσθ´ ὅτε εἶναι τὸν
[29, 10]	αὐτὸν ἡττῆσθαι τοῦ καύματος καὶ	τοῦ	χρόνου. (εἰ δέ τις οὐ
[29, 10]	σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν τῷ μήκει	τοῦ	χρόνου. ἔτι δὲ καὶ τόδε
[29, 0]	οὐκ ἄν ποτε ἐπὶ τοσοῦτον	τοῦ	χρόνου προῆλθεν, οὐδὲ εἰ πάνυ
[29, 0]	ἁπάντων ἁπλῶς τῶν ἐξ ἅπαντος	τοῦ	χρόνου ὠνομασμένων ἐπὶ κάλλει, ὅσοι
[29, 10]	μὲν πληγῇ νικῆσαι καὶ τοῦ	φαυλοτάτου	ἔσθ´ ὅτε εἶναι τὸν βέλτιστον,
[29, 10]	περὶ ἀθλήσεως, καὶ περὶ τοῦ	ἀθλητοῦ	εἴρηκα {καὶ} ἀποδειχθέντος γε ὅτι
[29, 10]	χαλεπὸν μὲν οὖν καὶ τοῦ	ἐλαχίστου	ἔργου ἐπ´ ἄκρον ἐλθεῖν, μήτι
[29, 0]	ἂν λέγοιτο, ἐπειδὰν τὴν ἀνδρείαν	αὐτοῦ	ἐπεξίωμεν. ὅπου μὲν γὰρ ἀμφίλογον
[29, 10]	καὶ τὸ μὲν τοὺς στεφάνους	αὐτοῦ	καθ´ ἕκαστον ἐπεξιέναι καὶ τοὺς
[29, 10]	δὲ καὶ τόδε ἄν τις	αὐτοῦ	κατεπλάγη, τὸ μήτε παιόμενον αὐτὸν
[29, 0]	σφοδρότατα ἀνιώμενοι ἀδύνατοι λέγειν ὑπ´	αὐτοῦ	τούτου εἰσίν. (ἔτι δὲ καὶ
[29, 0]	ὥσπερ ὅδε. ὁ γὰρ πατὴρ	αὐτοῦ	τῶν κατ´ αὐτὸν διήνεγκε τοῖς
[29, 0]	τὸ δὲ κάλλος τοὺς αἰσθανομένους	αὐτοῦ	φίλους ποιεῖται καὶ οὐδένα ἐχθρὸν
[29, 0]	καὶ πρότερον· οὕτως ὀξεῖαν αἴσθησιν	αὑτοῦ	παρέχει. ἔτι δὲ τοῖς μὲν
[29, 10]	οὐ γὰρ τοῦ τραύματος, ἀλλ´	ἑαυτοῦ	ἡττῆσθαι. καὶ τὸ ὅλῳ τινὰ
[29, 0]	ἀνιώμενοι ἀδύνατοι λέγειν ὑπ´ αὐτοῦ	τούτου	εἰσίν. (ἔτι δὲ καὶ ἡλικίας
[29, 0]	τιμιώτερος δὲ παντὸς ἄρχοντος ἢ	ἰδιώτου,	κἀμοὶ λεκτέον τῆς ἀρχῆς ἕνεκεν
[29, 0]	τοῖς ἄλλοις ἀγῶσιν. αὐτὸς δὲ	ἔφυ	κάλλιστος ἀνθρώπων, οὐ τῶν νῦν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008