| Discours, Par. |
| [29, 10] |
οὐκ
ἤδη
ποτὲ
καὶ
ἔφυγεν
|
ἐκ |
μάχης.
οὐδὲ
γὰρ
ὅτι
ταχέως |
| [29, 0] |
μόνον,
ἀλλ´,
ὡς
ἔνεστιν
εἰκάζειν
|
ἐκ |
τῆς
ὑπερβολῆς,
καὶ
ἁπάντων
ἁπλῶς |
| [29, 0] |
πρὸ
ἥβης
καὶ
ὕστερον·
καὶ
|
οὐκ |
ἄν
ποτε
ἐπὶ
τοσοῦτον
τοῦ |
| [29, 10] |
ἐγκρατής
τε
καὶ
σώφρων
ἦν,
|
οὐκ |
ἂν
οἶμαι
τοσοῦτο
τῇ
ῥώμῃ
|
| [29, 10] |
φύσει
ἰσχυρότατος
ὑπῆρχεν.
καὶ
ἔγωγε
|
οὐκ |
ἂν
ὀκνήσαιμι
εἰπεῖν
ὅτι
καὶ |
| [29, 0] |
ἐγκώμια,
ἀλλ´
οὐχὶ
τοῦ
ἀνδρός,
|
οὐκ |
ἂν
ὀρθῶς
αἰτιῷτο.
αὐτίκα
γὰρ |
| [29, 20] |
θεῶν
παῖδας
καὶ
ἀπογόνους
εἶπον.
|
οὐκ |
ἂν
οὖν
οἱ
θεοὶ
τοῖς |
| [29, 10] |
οὕτω
τό
γε
τραυμάτων
καταφρονεῖν
|
οὐκ |
ἀνδρείας
ἐστίν,
ἀλλὰ
τοὐναντίον.
(οἶμαι |
| [29, 10] |
κρείττων
οὖσα
τῆς
ἀνθρωπίνης
φύσεως,
|
οὐκ |
ἐᾷ
τὴν
τῶν
σωμάτων
ἀρετὴν |
| [29, 10] |
δυνάμενος
θᾶττον
ἂν
περιγενέσθαι
παίων
|
οὐκ |
ἐβούλετο,
νομίζων
τὸ
μὲν
πληγῇ |
| [29, 10] |
δὲ
τῇ
πείρᾳ
τὸ
σφάλλεσθαι,
|
οὐκ |
ἐν
τῷ
μήκει
τοῦ
χρόνου. |
| [29, 0] |
τινες
φύσει
μὲν
εὐειδοῦς
σώματος
|
οὐκ |
ἔτυχον,
ὥρα
δὲ
αὐτοῖς
ἐπῆλθεν· |
| [29, 10] |
ἀήττητον
οὔτε
ἀριστέα
πολεμικόν,
ὃς
|
οὐκ |
ἤδη
ποτὲ
καὶ
ἔφυγεν
ἐκ |
| [29, 0] |
γὰρ
πολεμικῶν
ὅ
τε
καιρὸς
|
οὐκ |
ἦν
ἥ
τε
ἄσκησις
ἐλαφροτέρα. |