HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Melancomas I (discours XXIX) ; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

η = 38 formes différentes pour 83 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Discours, Par.

[29, 0]   μακρὸν ἀπαιτεῖν μηδὲ ἀκριβῆ μᾶλλον ἢ γενναῖον τὸν ἔπαινον. Πρῶτον μὲν

[29, 10]   ἀγωνίζεσθαι καὶ τῷ παντὶ φαυλοτέρους ἢ ἐξ ἁπάσης τῆς οἰκουμένης τοὺς

[29, 10]   πρᾶξαι λαμπρόν· (περὶ δὲ Ἀδώνιδος ἢ Ἰασίωνος ἢ τῶν ὁμοίων, ὅσοι

[29, 0]   τελευτήσαντι, τιμιώτερος δὲ παντὸς ἄρχοντος ἢ ἰδιώτου, κἀμοὶ λεκτέον τῆς ἀρχῆς

[29, 10]   ὅτι μᾶλλον ἂν παίοιντο φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι

[29, 10]   μᾶλλον ἐθέλει τιτρώσκεσθαι καὶ ἀποθνῄσκειν ἢ πονεῖν ἔτι διωκόμενα. ὁμοίως δὲ

[29, 10]   ἥττονος περίεστιν· οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ τῇ εὐψυχίᾳ καὶ ἰσχύϊ δεῖ

[29, 10]   (περὶ δὲ Ἀδώνιδος ἢ Ἰασίωνος ἢ τῶν ὁμοίων, ὅσοι περιττῆς δόξης

[29, 10]   οὐ δεομένους, ὅταν τις περιβόητος ᾖ τὸ εἶδος, ἡδίονος δ´ οὔσης

[29, 0]   εὐψυχίας ἐπίδειξις ἐν τοῖς πολεμικοῖς, ἡ δὲ ἄθλησις ἅμα μὲν ἀνδρείαν,

[29, 10]   καὶ ἔλαφοι, μέχρι μὲν αὐτοῖς ἡ ἰσχὺς πάρεστιν, οὔτε ἀνθρώποις οὔτε

[29, 10]   τὸν αὐτὸν ἀντίπαλον· ἐνθάδε δὲ ἡ νίκη περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης

[29, 10]   Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις οὐ πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ ἂν

[29, 20]   οὐ γὰρ πρέποι ἂν ἥδε ἡ τιμὴ γενναίοις ὑπὸ γενναίων, οὐδ´

[29, 10]   κρατεῖν· ἐν δὲ τοῖς πολέμοις ἡ τοῦ σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων

[29, 0]   ὅ τε καιρὸς οὐκ ἦν ἥ τε ἄσκησις ἐλαφροτέρα. φαίην δ´

[29, 0]   οὐ γὰρ εἴ τῳ πλουσίων συνέβη τυχεῖν προγόνων, οὐ μὴν οὐδ´

[29, 0]   νεότητι μηδὲν μακρὸν ἀπαιτεῖν μηδὲ ἀκριβῆ μᾶλλον ἢ γενναῖον τὸν ἔπαινον.

[29, 10]   καὶ τόδε ἄν τις αὐτοῦ κατεπλάγη, τὸ μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε

[29, 10]   οὐκ ἐβούλετο, νομίζων τὸ μὲν πληγῇ νικῆσαι καὶ τοῦ φαυλοτάτου ἔσθ´

[29, 10]   ἀνδρείας ἐστίν, ἀλλὰ τοὐναντίον. (οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ πάντα εἰρῆσθαι καὶ

[29, 10]   ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ

[29, 10]   τοὺς καλλίστους τῶν πρότερον τοὺς δὴ πολλοὺς αὐτῶν οὐδὲν ἀνδρείας οὐδὲ

[29, 0]   εὐδαιμονίζω τοῦ κάλλους αὐτόν, ὃ δὴ τῶν ἀνθρωπίνων ἐστὶν ἀγαθῶν ἀριδηλότατον,

[29, 10]   σωφροσύνη· κάλλος γὰρ ἀνθρώπους μάλιστα δὴ χαυνοῖ καὶ ἀναπείθει τρυφᾶν, ὡς

[29, 10]   οὔτε ἀριστέα πολεμικόν, ὃς οὐκ ἤδη ποτὲ καὶ ἔφυγεν ἐκ μάχης.

[29, 0]   τὸ λυπεῖσθαι ἰσχυρότατον γίγνεται. ἀλλ´ ἐπειδὴ τιμιώτερος μὲν στρατηγοῦ ἔπαινος ἐπὶ

[29, 0]   τῶν σωμάτων τυγχάνοντες οἵδε εἰσίν. ἑωράθη δὲ μικροῦ δεῖν ὑπὸ πάντων

[29, 10]   καὶ οὕτως ἀγαθοῖς ὑπ´ οὐδενὸς ἡττήθη, αὐτὸς δὲ ἀεὶ πάντας ἐνίκα.

[29, 10]   κυσὶν ὁμόσε χωροῦσιν· ὅταν δὲ ἡττηθῇ καὶ κάμῃ, τηνικάδε συμπλέκεται, καὶ

[29, 10]   ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ τοῦτο φαίη τις ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι. πολὺ

[29, 10]   ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο, ἄξιος ἂν εἴη καὶ τῆς τελευτῆς εὐδαιμονίζεσθαι. εἰ

[29, 0]   γὰρ τοῦδε ἔπαινος ἅμα ἂν εἴη καὶ τοῦ ἔχοντος αὐτό. μάλιστα

[29, 0]   δὲ ἄλλα φαύλων, ὅδε ἂν εἴη καλῶς γεγονώς, ἀλλ´ οἱ φύντες

[29, 10]   αὐτὸν ἀντίπαλον· ἐνθάδε δὲ ἡ νίκη περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν,

[29, 20]   τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν ποιητικῇ μᾶλλον ἠκολούθησεν ἡδονῇ, θρήνων ὑπερβολὰς

[29, 20]   ταχεῖαν ἐποίησαν τὴν τελευτήν, εἰ μὴ ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο.

[29, 10]   κρατήσας τὸν ἀνταγωνιστὴν ἀπέκτεινεν, ὥστε μὴ αὖθις ἔχειν τὸν αὐτὸν ἀντίπαλον·

[29, 0]   ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν, ἔνθα μὴ ἀφίκετο· καὶ παρὰ πᾶσιν ὁμοίως

[29, 10]   φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν ἀπίασι

[29, 10]   ἐγκρατείας καὶ περὶ σωφροσύνης. εἰ μὴ γὰρ ἐγκρατής τε καὶ σώφρων

[29, 20]   (τὸν δὲ ἀποιχόμενον μνήμῃ τιμᾶτε, μὴ δάκρυσιν· οὐ γὰρ πρέποι ἂν

[29, 10]   μέντοι τοῦτο ῥητέον (τοῖς γὰρ μὴ εἰδόσιν οὐδὲ πιστεῦσαι ῥᾴδιον) ὅτι

[29, 10]   τῷ εἴδει ἔτυχον, οὐδὲν ὅτι μὴ περὶ τοῦ κάλλους ἀκούομεν. μόνους

[29, 0]   καὶ σωφροσύνη〉 καὶ φρόνησις, εἰ μὴ τύχοι ἔργου τινὸς ἀποδεικνύντος· τὸ

[29, 10]   τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ τῷ πληγέντι μέρει, λαμπρόν. τὸν

[29, 10]   χωροῦσιν· ὅταν δὲ ἡττηθῇ καὶ κάμῃ, τηνικάδε συμπλέκεται, καὶ μᾶλλον ἐθέλει

[29, 0]   τῇ ἐκείνου ἀρετῇ καὶ τῇ ἐμῇ νεότητι μηδὲν μακρὸν ἀπαιτεῖν μηδὲ

[29, 20]   ὄντας ἀσκητάς. (τὸν δὲ ἀποιχόμενον μνήμῃ τιμᾶτε, μὴ δάκρυσιν· οὐ γὰρ

[29, 20]   γὰρ πρέποι ἂν ἥδε ἡ τιμὴ γενναίοις ὑπὸ γενναίων, οὐδ´ ἂν

[29, 0]   διήνεγκε τοῖς καλλίστοις, εὐψυχίᾳ καὶ ῥώμῃ. δηλοῦσι δὲ αἱ νῖκαι ἃς

[29, 10]   μήτε παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι πονεῖν.

[29, 10]   οὐκ ἂν οἶμαι τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ φύσει ἰσχυρότατος

[29, 20]   ἐκεῖνος μὲν ποιητικῇ μᾶλλον ἠκολούθησεν ἡδονῇ, θρήνων ὑπερβολὰς ἐπιδειξάμενος, ὑμεῖς δὲ

[29, 10]   ἀνδρεία καὶ εὐψυχία, ἔτι δὲ σωφροσύνη καὶ τὸ ἀήττητον γενέσθαι, τίνα

[29, 0]   τινὶ προσόντα, καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη〉 καὶ φρόνησις, εἰ μὴ τύχοι

[29, 10]   παραγενέσθαι χαλεπωτάτω ἐστὸν ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη· κάλλος γὰρ ἀνθρώπους μάλιστα δὴ

[29, 10]   ὧν ἕνεκεν ἐστασίαζεν. Ἱππολύτῳ δὲ σωφροσύνη μὲν ὑπῆρξεν, ἀνδρεία δὲ ἄδηλον

[29, 10]   καὶ τούτοις οὐ πάνυ ἡ σωφροσύνη ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ ἂν αὐτῶν

[29, 0]   καλῶν, μέρη τινὰ τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες, ἔπειτα δὲ ἔδοξαν καλοί,

[29, 0]   γὰρ πολλοὶ τῶν νενομισμένων καλῶν, μέρη τινὰ τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες,

[29, 20]   φρονεῖτε δὲ ἐπ´ αὐτοῖς ὅσον χρὴ ἄνδρας πρὸς ἔπαινον καὶ δόξαν

[29, 20]   ἐκεῖνόν τε ὡς μακάριον νομίζειν χρὴ καὶ αὐτοὺς μηδὲν ἧττον διὰ

[29, 0]   εἶναί τινα τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι χρή· ὅπου δὲ γιγνώσκεται, τὴν φύσιν

[29, 10]   δὲ ἀληθεστάτην νίκην, ὅταν ἄτρωτον ἀναγκάσῃ τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν. οὐ γὰρ

[29, 0]   Μελαγκόμαν, ὅτι μορφῇ τοιοῦτος ὢν τῇ ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε

[29, 0]   ἂν δύνωμαι. πρέποι δ´ ἂν τῇ ἐκείνου ἀρετῇ καὶ τῇ ἐμῇ

[29, 10]   πολεμησάντων οὔτε τῶν ὕστερον ἐν τῇ Ἑλλάδι τοὺς βαρβάρους ἀμυναμένων. (καὶ

[29, 0]   ἂν τῇ ἐκείνου ἀρετῇ καὶ τῇ ἐμῇ νεότητι μηδὲν μακρὸν ἀπαιτεῖν

[29, 10]   περίεστιν· οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ τῇ εὐψυχίᾳ καὶ ἰσχύϊ δεῖ κρατεῖν·

[29, 10]   {ἂν} ἀγῶνας ἠγωνίσατο· ἐν δὲ τῇ πείρᾳ τὸ σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν

[29, 10]   αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι

[29, 10]   ἦν, οὐκ ἂν οἶμαι τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ φύσει

[29, 10]   ὅλης τῆς ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ ὥρᾳ τοῦ ἔτους, καὶ

[29, 0]   ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς τὸ σῶμα

[29, 10]   τῆς ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ ὥρᾳ τοῦ ἔτους, καὶ δυνάμενος

[29, 0]   πρέποι δ´ ἂν τῇ ἐκείνου ἀρετῇ καὶ τῇ ἐμῇ νεότητι μηδὲν

[29, 10]   πλεῖστος ἀνθρώποις χρόνος ἄριστος ἦν, ταύτῃ ἄν τις αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν

[29, 10]   χρόνου. (εἰ δέ τις οὐ ταύτῃ ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω ὅτι σύες καὶ

[29, 0]   τιμιώτερος μὲν στρατηγοῦ ἔπαινος ἐπὶ στρατιώτῃ ἀγαθῷ τελευτήσαντι, τιμιώτερος δὲ παντὸς

[29, 0]   ἄν τις θαυμάσειε Μελαγκόμαν, ὅτι μορφῇ τοιοῦτος ὢν τῇ ἀνδρείᾳ διήνεγκεν.

[29, 0]   διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς τὸ σῶμα καὶ

[29, 0]   ἐν τούτῳ εἰμί, ἐν ᾧ ἡ μὲν τοῦ λόγου δύναμις ἧττον

Discours, Par.
[29, 0]	μακρὸν ἀπαιτεῖν μηδὲ ἀκριβῆ μᾶλλον	ἢ	γενναῖον τὸν ἔπαινον. Πρῶτον μὲν
[29, 10]	ἀγωνίζεσθαι καὶ τῷ παντὶ φαυλοτέρους	ἢ	ἐξ ἁπάσης τῆς οἰκουμένης τοὺς
[29, 10]	πρᾶξαι λαμπρόν· (περὶ δὲ Ἀδώνιδος	ἢ	Ἰασίωνος ἢ τῶν ὁμοίων, ὅσοι
[29, 0]	τελευτήσαντι, τιμιώτερος δὲ παντὸς ἄρχοντος	ἢ	ἰδιώτου, κἀμοὶ λεκτέον τῆς ἀρχῆς
[29, 10]	ὅτι μᾶλλον ἂν παίοιντο φεύγοντες	ἢ	μένοντες, διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι
[29, 10]	μᾶλλον ἐθέλει τιτρώσκεσθαι καὶ ἀποθνῄσκειν	ἢ	πονεῖν ἔτι διωκόμενα. ὁμοίως δὲ
[29, 10]	ἥττονος περίεστιν· οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ	ἢ	τῇ εὐψυχίᾳ καὶ ἰσχύϊ δεῖ
[29, 10]	(περὶ δὲ Ἀδώνιδος ἢ Ἰασίωνος	ἢ	τῶν ὁμοίων, ὅσοι περιττῆς δόξης
[29, 10]	οὐ δεομένους, ὅταν τις περιβόητος	ᾖ	τὸ εἶδος, ἡδίονος δ´ οὔσης
[29, 0]	εὐψυχίας ἐπίδειξις ἐν τοῖς πολεμικοῖς,	ἡ	δὲ ἄθλησις ἅμα μὲν ἀνδρείαν,
[29, 10]	καὶ ἔλαφοι, μέχρι μὲν αὐτοῖς	ἡ	ἰσχὺς πάρεστιν, οὔτε ἀνθρώποις οὔτε
[29, 10]	τὸν αὐτὸν ἀντίπαλον· ἐνθάδε δὲ	ἡ	νίκη περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης
[29, 10]	Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις οὐ πάνυ	ἡ	σωφροσύνη ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ ἂν
[29, 20]	οὐ γὰρ πρέποι ἂν ἥδε	ἡ	τιμὴ γενναίοις ὑπὸ γενναίων, οὐδ´
[29, 10]	κρατεῖν· ἐν δὲ τοῖς πολέμοις	ἡ	τοῦ σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων
[29, 0]	ὅ τε καιρὸς οὐκ ἦν	ἥ	τε ἄσκησις ἐλαφροτέρα. φαίην δ´
[29, 0]	οὐ γὰρ εἴ τῳ πλουσίων	συνέβη	τυχεῖν προγόνων, οὐ μὴν οὐδ´
[29, 0]	νεότητι μηδὲν μακρὸν ἀπαιτεῖν μηδὲ	ἀκριβῆ	μᾶλλον ἢ γενναῖον τὸν ἔπαινον.
[29, 10]	καὶ τόδε ἄν τις αὐτοῦ	κατεπλάγη,	τὸ μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε
[29, 10]	οὐκ ἐβούλετο, νομίζων τὸ μὲν	πληγῇ	νικῆσαι καὶ τοῦ φαυλοτάτου ἔσθ´
[29, 10]	ἀνδρείας ἐστίν, ἀλλὰ τοὐναντίον. (οἶμαι	δὴ	ἐν ταὐτῷ πάντα εἰρῆσθαι καὶ
[29, 10]	ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς	δὴ	πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ
[29, 10]	τοὺς καλλίστους τῶν πρότερον τοὺς	δὴ	πολλοὺς αὐτῶν οὐδὲν ἀνδρείας οὐδὲ
[29, 0]	εὐδαιμονίζω τοῦ κάλλους αὐτόν, ὃ	δὴ	τῶν ἀνθρωπίνων ἐστὶν ἀγαθῶν ἀριδηλότατον,
[29, 10]	σωφροσύνη· κάλλος γὰρ ἀνθρώπους μάλιστα	δὴ	χαυνοῖ καὶ ἀναπείθει τρυφᾶν, ὡς
[29, 10]	οὔτε ἀριστέα πολεμικόν, ὃς οὐκ	ἤδη	ποτὲ καὶ ἔφυγεν ἐκ μάχης.
[29, 0]	τὸ λυπεῖσθαι ἰσχυρότατον γίγνεται. ἀλλ´	ἐπειδὴ	τιμιώτερος μὲν στρατηγοῦ ἔπαινος ἐπὶ
[29, 0]	τῶν σωμάτων τυγχάνοντες οἵδε εἰσίν.	ἑωράθη	δὲ μικροῦ δεῖν ὑπὸ πάντων
[29, 10]	καὶ οὕτως ἀγαθοῖς ὑπ´ οὐδενὸς	ἡττήθη,	αὐτὸς δὲ ἀεὶ πάντας ἐνίκα.
[29, 10]	κυσὶν ὁμόσε χωροῦσιν· ὅταν δὲ	ἡττηθῇ	καὶ κάμῃ, τηνικάδε συμπλέκεται, καὶ
[29, 10]	ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ τοῦτο	φαίη	τις ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι. πολὺ
[29, 10]	ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο, ἄξιος ἂν	εἴη	καὶ τῆς τελευτῆς εὐδαιμονίζεσθαι. εἰ
[29, 0]	γὰρ τοῦδε ἔπαινος ἅμα ἂν	εἴη	καὶ τοῦ ἔχοντος αὐτό. μάλιστα
[29, 0]	δὲ ἄλλα φαύλων, ὅδε ἂν	εἴη	καλῶς γεγονώς, ἀλλ´ οἱ φύντες
[29, 10]	αὐτὸν ἀντίπαλον· ἐνθάδε δὲ ἡ	νίκη	περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν,
[29, 20]	τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν	ποιητικῇ	μᾶλλον ἠκολούθησεν ἡδονῇ, θρήνων ὑπερβολὰς
[29, 20]	ταχεῖαν ἐποίησαν τὴν τελευτήν, εἰ	μὴ	ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο.
[29, 10]	κρατήσας τὸν ἀνταγωνιστὴν ἀπέκτεινεν, ὥστε	μὴ	αὖθις ἔχειν τὸν αὐτὸν ἀντίπαλον·
[29, 0]	ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν, ἔνθα	μὴ	ἀφίκετο· καὶ παρὰ πᾶσιν ὁμοίως
[29, 10]	φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ τὸ	μὴ	βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν ἀπίασι
[29, 10]	ἐγκρατείας καὶ περὶ σωφροσύνης. εἰ	μὴ	γὰρ ἐγκρατής τε καὶ σώφρων
[29, 20]	(τὸν δὲ ἀποιχόμενον μνήμῃ τιμᾶτε,	μὴ	δάκρυσιν· οὐ γὰρ πρέποι ἂν
[29, 10]	μέντοι τοῦτο ῥητέον (τοῖς γὰρ	μὴ	εἰδόσιν οὐδὲ πιστεῦσαι ῥᾴδιον) ὅτι
[29, 10]	τῷ εἴδει ἔτυχον, οὐδὲν ὅτι	μὴ	περὶ τοῦ κάλλους ἀκούομεν. μόνους
[29, 0]	καὶ σωφροσύνη〉 καὶ φρόνησις, εἰ	μὴ	τύχοι ἔργου τινὸς ἀποδεικνύντος· τὸ
[29, 10]	τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ	μὴ	τῷ πληγέντι μέρει, λαμπρόν. τὸν
[29, 10]	χωροῦσιν· ὅταν δὲ ἡττηθῇ καὶ	κάμῃ,	τηνικάδε συμπλέκεται, καὶ μᾶλλον ἐθέλει
[29, 0]	τῇ ἐκείνου ἀρετῇ καὶ τῇ	ἐμῇ	νεότητι μηδὲν μακρὸν ἀπαιτεῖν μηδὲ
[29, 20]	ὄντας ἀσκητάς. (τὸν δὲ ἀποιχόμενον	μνήμῃ	τιμᾶτε, μὴ δάκρυσιν· οὐ γὰρ
[29, 20]	γὰρ πρέποι ἂν ἥδε ἡ	τιμὴ	γενναίοις ὑπὸ γενναίων, οὐδ´ ἂν
[29, 0]	διήνεγκε τοῖς καλλίστοις, εὐψυχίᾳ καὶ	ῥώμῃ.	δηλοῦσι δὲ αἱ νῖκαι ἃς
[29, 10]	μήτε παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο τῇ	ῥώμῃ	περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι πονεῖν.
[29, 10]	οὐκ ἂν οἶμαι τοσοῦτο τῇ	ῥώμῃ	ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ φύσει ἰσχυρότατος
[29, 20]	ἐκεῖνος μὲν ποιητικῇ μᾶλλον ἠκολούθησεν	ἡδονῇ,	θρήνων ὑπερβολὰς ἐπιδειξάμενος, ὑμεῖς δὲ
[29, 10]	ἀνδρεία καὶ εὐψυχία, ἔτι δὲ	σωφροσύνη	καὶ τὸ ἀήττητον γενέσθαι, τίνα
[29, 0]	τινὶ προσόντα, καὶ ἀνδρεία καὶ	σωφροσύνη〉	καὶ φρόνησις, εἰ μὴ τύχοι
[29, 10]	παραγενέσθαι χαλεπωτάτω ἐστὸν ἀνδρεία καὶ	σωφροσύνη·	κάλλος γὰρ ἀνθρώπους μάλιστα δὴ
[29, 10]	ὧν ἕνεκεν ἐστασίαζεν. Ἱππολύτῳ δὲ	σωφροσύνη	μὲν ὑπῆρξεν, ἀνδρεία δὲ ἄδηλον
[29, 10]	καὶ τούτοις οὐ πάνυ ἡ	σωφροσύνη	ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ ἂν αὐτῶν
[29, 0]	καλῶν, μέρη τινὰ τοῦ σώματος	εὐπρεπῆ	ἔχοντες, ἔπειτα δὲ ἔδοξαν καλοί,
[29, 0]	γὰρ πολλοὶ τῶν νενομισμένων καλῶν,	μέρη	τινὰ τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες,
[29, 20]	φρονεῖτε δὲ ἐπ´ αὐτοῖς ὅσον	χρὴ	ἄνδρας πρὸς ἔπαινον καὶ δόξαν
[29, 20]	ἐκεῖνόν τε ὡς μακάριον νομίζειν	χρὴ	καὶ αὐτοὺς μηδὲν ἧττον διὰ
[29, 0]	εἶναί τινα τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι	χρή·	ὅπου δὲ γιγνώσκεται, τὴν φύσιν
[29, 10]	δὲ ἀληθεστάτην νίκην, ὅταν ἄτρωτον	ἀναγκάσῃ	τὸν ἀντίπαλον ἀπειπεῖν. οὐ γὰρ
[29, 0]	Μελαγκόμαν, ὅτι μορφῇ τοιοῦτος ὢν	τῇ	ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε
[29, 0]	ἂν δύνωμαι. πρέποι δ´ ἂν	τῇ	ἐκείνου ἀρετῇ καὶ τῇ ἐμῇ
[29, 10]	πολεμησάντων οὔτε τῶν ὕστερον ἐν	τῇ	Ἑλλάδι τοὺς βαρβάρους ἀμυναμένων. (καὶ
[29, 0]	ἂν τῇ ἐκείνου ἀρετῇ καὶ	τῇ	ἐμῇ νεότητι μηδὲν μακρὸν ἀπαιτεῖν
[29, 10]	περίεστιν· οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ	τῇ	εὐψυχίᾳ καὶ ἰσχύϊ δεῖ κρατεῖν·
[29, 10]	{ἂν} ἀγῶνας ἠγωνίσατο· ἐν δὲ	τῇ	πείρᾳ τὸ σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν
[29, 10]	αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο	τῇ	ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ δύνασθαι
[29, 10]	ἦν, οὐκ ἂν οἶμαι τοσοῦτο	τῇ	ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ φύσει
[29, 10]	ὅλης τῆς ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν	τῇ	σφοδροτάτῃ ὥρᾳ τοῦ ἔτους, καὶ
[29, 0]	ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε	τῇ	ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς τὸ σῶμα
[29, 10]	τῆς ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ	σφοδροτάτῃ	ὥρᾳ τοῦ ἔτους, καὶ δυνάμενος
[29, 0]	πρέποι δ´ ἂν τῇ ἐκείνου	ἀρετῇ	καὶ τῇ ἐμῇ νεότητι μηδὲν
[29, 10]	πλεῖστος ἀνθρώποις χρόνος ἄριστος ἦν,	ταύτῃ	ἄν τις αὐτὸν ὠλοφύρατο· νῦν
[29, 10]	χρόνου. (εἰ δέ τις οὐ	ταύτῃ	ὑπολαμβάνει, ἐννοείτω ὅτι σύες καὶ
[29, 0]	τιμιώτερος μὲν στρατηγοῦ ἔπαινος ἐπὶ	στρατιώτῃ	ἀγαθῷ τελευτήσαντι, τιμιώτερος δὲ παντὸς
[29, 0]	ἄν τις θαυμάσειε Μελαγκόμαν, ὅτι	μορφῇ	τοιοῦτος ὢν τῇ ἀνδρείᾳ διήνεγκεν.
[29, 0]	διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε τῇ	ψυχῇ	φιλονικῆσαι πρὸς τὸ σῶμα καὶ
[29, 0]	ἐν τούτῳ εἰμί, ἐν ᾧ	ἡ	μὲν τοῦ λόγου δύναμις ἧττον

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 18/12/2008