| Discours, Par. |
| [29, 10] |
ἔργου
ἐπ´
ἄκρον
ἐλθεῖν,
μήτι
|
γε
|
ἐν
τῷ
μεγίστῳ
καὶ
δυσχερεστάτῳ |
| [29, 10] |
τοῦ
ἀθλητοῦ
εἴρηκα
{καὶ}
ἀποδειχθέντος
|
γε |
ὅτι
ἄριστός
ἐστι
τῶν
ἐν |
| [29, 10] |
τοὺς
βαρβάρους
ἀμυναμένων.
(καὶ
εἴ
|
γε |
τότε
ἐγένετο,
ἅπερ
ἐκεῖνοι
ἔπραξεν |
| [29, 10] |
τοῖς
ὄπισθεν
παίειν.
οὕτω
τό
|
γε |
τραυμάτων
καταφρονεῖν
οὐκ
ἀνδρείας
ἐστίν, |
| [29, 0] |
ὑμῶν
ἐπίστανται
οἱ
πλείους.
καὶ
|
ἔμοιγε |
ἄτοπον
φαίνεται
τὸ
ἐπὶ
τοῖς |
| [29, 0] |
τῇ
ἀνδρείᾳ
διήνεγκεν.
(δοκεῖ
γὰρ
|
ἔμοιγε |
τῇ
ψυχῇ
φιλονικῆσαι
πρὸς
τὸ |
| [29, 0] |
ἄσκησις
ἐλαφροτέρα.
φαίην
δ´
ἂν
|
ἔγωγε |
καὶ
ἀρετῆς
ἥττονος
εἶναι.
μόνης |
| [29, 10] |
εἰ
φύσει
ἰσχυρότατος
ὑπῆρχεν.
καὶ
|
ἔγωγε |
οὐκ
ἂν
ὀκνήσαιμι
εἰπεῖν
ὅτι |
| [29, 10] |
ἔπραξεν
ἄν.
καὶ
καθόλου
δὲ
|
ἔγωγε |
τοῦτο
τῆς
ἐν
τοῖς
πολέμοις |
| [29, 10] |
δὲ
σωφροσύνη
μὲν
ὑπῆρξεν,
ἀνδρεία
|
δὲ |
ἄδηλον
εἰ
παρῆν·
οὐ
γὰρ |
| [29, 10] |
οὐδὲν
δοκεῖ
πρᾶξαι
λαμπρόν·
(περὶ
|
δὲ |
Ἀδώνιδος
ἢ
Ἰασίωνος
ἢ
τῶν |
| [29, 10] |
ἀγαθοῖς
ὑπ´
οὐδενὸς
ἡττήθη,
αὐτὸς
|
δὲ |
ἀεὶ
πάντας
ἐνίκα.
καίτοι
οὔτε |
| [29, 0] |
ἐπίδειξις
ἐν
τοῖς
πολεμικοῖς,
ἡ
|
δὲ |
ἄθλησις
ἅμα
μὲν
ἀνδρείαν,
ἅμα |
| [29, 0] |
καλλίστοις,
εὐψυχίᾳ
καὶ
ῥώμῃ.
δηλοῦσι
|
δὲ |
αἱ
νῖκαι
ἃς
ἐνίκησε
καὶ |
| [29, 0] |
ὁτὲ
μὲν
καλοὺς
δοκοῦντας,
ὁτὲ
|
δὲ |
αἰσχρούς,
καὶ
τοῖς
μὲν
σφόδρα |
| [29, 10] |
τὸν
βέλτιστον,
εἰ
τύχοι·
τὴν
|
δὲ |
ἀληθεστάτην
νίκην,
ὅταν
ἄτρωτον
ἀναγκάσῃ |
| [29, 0] |
μὴν
οὐδ´
εἰ
βασιλέων,
(τὰ
|
δὲ |
ἄλλα
φαύλων,
ὅδε
ἂν
εἴη |
| [29, 20] |
μὲν
δι´
ἀφροσύνην
ἀπώλοντο·
τοὺς
|
δὲ |
ἄλλους,
οὓς
εἶπον,
θεῶν
παῖδας |
| [29, 10] |
περὶ
τοῦ
κάλλους
ἀκούομεν.
μόνους
|
δὲ |
ἂν
εἴποι
τις
ἀνδρείους
τῶν |
| [29, 10] |
ὑπῆρξε
μὲν
κάλλος
σώματος,
ὑπῆρξε
|
δὲ |
ἀνδρεία
καὶ
εὐψυχία,
ἔτι
δὲ |
| [29, 0] |
καὶ
ἥδιστον
μὲν
θεοῖς,
ἥδιστον
|
δὲ |
ἀνθρώποις,
ἀλυπότατον
δὲ
τῷ
ἔχοντι
|
| [29, 20] |
τῆς
ἀρετῆς
ὄντας
ἀσκητάς.
(τὸν
|
δὲ |
ἀποιχόμενον
μνήμῃ
τιμᾶτε,
μὴ
δάκρυσιν· |
| [29, 10] |
πρὸς
τῶν
χειρόνων
γίγνεται.
ὅσα
|
δὲ |
αὖ
περὶ
ἀθλήσεως,
καὶ
περὶ |
| [29, 0] |
εὐειδοῦς
σώματος
οὐκ
ἔτυχον,
ὥρα
|
δὲ |
αὐτοῖς
ἐπῆλθεν·
ἡττώμενοι
δὲ
ὑπὸ |
| [29, 0] |
τοιοῦτον,
τότε
ἀποδεικνύναι
χρή·
ὅπου
|
δὲ |
γιγνώσκεται,
τὴν
φύσιν
ἐπαινεῖν
τοῦ |
| [29, 20] |
ἡδονῇ,
θρήνων
ὑπερβολὰς
ἐπιδειξάμενος,
ὑμεῖς
|
δὲ |
ἐγκρατῶς
φέρετε.
|
| [29, 10] |
ἐκεῖνοι
ἔπραξεν
ἄν.
καὶ
καθόλου
|
δὲ |
ἔγωγε
τοῦτο
τῆς
ἐν
τοῖς |
| [29, 0] |
τοῦ
σώματος
εὐπρεπῆ
ἔχοντες,
ἔπειτα
|
δὲ |
ἔδοξαν
καλοί,
τῆς
ὄψεως
ἀεὶ |
| [29, 10] |
τῶν
ἄλλων
τὸν
βουλόμενον.
(ἔτι
|
δὲ |
ἐνθάδε
μὲν
ὁ
κρείττων
τοῦ |
| [29, 20] |
ἰδίων
ἔργων
ἀξίως.
καὶ
φρονεῖτε
|
δὲ |
ἐπ´
αὐτοῖς
ὅσον
χρὴ
ἄνδρας |
| [29, 10] |
τῷ
πληγέντι
μέρει,
λαμπρόν.
τὸν
|
δὲ |
ἐπειγόμενον
ὡς
οἷόν
τε
τάχιστα |
| [29, 0] |
ἐν
τοῖς
ἄλλοις
ἀγῶσιν.
αὐτὸς
|
δὲ |
ἔφυ
κάλλιστος
ἀνθρώπων,
οὐ
τῶν |
| [29, 10] |
ἔχειν
τὸν
αὐτὸν
ἀντίπαλον·
ἐνθάδε
|
δὲ |
ἡ
νίκη
περὶ
τῆς
ἡμέρας
|
| [29, 10] |
οὔτε
κυσὶν
ὁμόσε
χωροῦσιν·
ὅταν
|
δὲ |
ἡττηθῇ
καὶ
κάμῃ,
τηνικάδε
συμπλέκεται, |
| [29, 0] |
τὰ
ἥδιστα
βουλομένης
ὁρᾶν,
τῶν
|
δὲ |
ἡττόνων
ἀμελούσης.
οἱ
δέ
τινες |
| [29, 0] |
ἄθλησις
ἅμα
μὲν
ἀνδρείαν,
ἅμα
|
δὲ |
ἰσχύν,
ἅμα
δὲ
σωφροσύνην
ἐμποιεῖ. |
| [29, 0] |
δὲ
οὐδενὸς
λόγου
τυγχάνοντας.
ὁλόκληρον
|
δὲ |
καὶ
ἀληθινὸν
κάλλος
θαυμαστὸν
εἴ |
| [29, 10] |
ἢ
πονεῖν
ἔτι
διωκόμενα.
ὁμοίως
|
δὲ |
καὶ
ἄνδρες
ἐν
πολέμῳ,
καίτοι |
| [29, 0] |
ὑπ´
αὐτοῦ
τούτου
εἰσίν.
(ἔτι
|
δὲ |
καὶ
ἡλικίας
ἐν
τούτῳ
εἰμί, |
| [29, 10] |
τῷ
μήκει
τοῦ
χρόνου.
ἔτι
|
δὲ |
καὶ
τόδε
ἄν
τις
αὐτοῦ |
| [29, 0] |
τύχοι
ἔργου
τινὸς
ἀποδεικνύντος·
τὸ
|
δὲ |
κάλλος
οὐχ
οἷόν
τε
λανθάνειν. |
| [29, 0] |
φθονοῦσι
καὶ
δυσμενεῖς
γίγνονται·
τὸ
|
δὲ |
κάλλος
τοὺς
αἰσθανομένους
αὐτοῦ
φίλους |
| [29, 10] |
τῶν
ἐν
τῷ
ἔργῳ.
ἴσως
|
δὲ |
κἀμοὶ
καὶ
τοῖς
παροῦσι
προσήκων |
| [29, 10] |
τις
τῶν
αὐτῶν
τυχόντας.
(ὃ
|
δὲ |
μηδενὶ
ὑπῆρξεν,
ἐπίστασθε
μὲν
ὁμοίως, |
| [29, 0] |
σωμάτων
τυγχάνοντες
οἵδε
εἰσίν.
ἑωράθη
|
δὲ |
μικροῦ
δεῖν
ὑπὸ
πάντων
ἀνθρώπων. |
| [29, 10] |
ἄν
τις
αὐτὸν
ὠλοφύρατο·
νῦν
|
δέ, |
ὀλίγου
τοῦ
παντὸς
ἀνθρώποις
βίου |
| [29, 0] |
τῷ
σώματι
ἐκέκτητο
αὐτό,
ἀεὶ
|
δὲ |
ὁμοίως,
καὶ
πρὸ
ἥβης
καὶ |
| [29, 0] |
μὲν
σφόδρα
ἀρέσκοντας,
παρ´
ἑτέροις
|
δὲ
|
οὐδενὸς
λόγου
τυγχάνοντας.
ὁλόκληρον
δὲ |
| [29, 0] |
ἐπὶ
στρατιώτῃ
ἀγαθῷ
τελευτήσαντι,
τιμιώτερος
|
δὲ |
παντὸς
ἄρχοντος
ἢ
ἰδιώτου,
κἀμοὶ |
| [29, 20] |
ἀπολελεῖφθαι
τὴν
ἐκείνου
χώραν,
οἱ
|
δὲ |
πρεσβύτεροι
τῶν
ἰδίων
ἔργων
ἀξίως. |
| [29, 10] |
τῶν
σωμάτων
ἀρετὴν
ἐξετάζεσθαι,
πολλάκις
|
δὲ |
πρὸς
τῶν
χειρόνων
γίγνεται.
ὅσα |
| [29, 20] |
Πάτροκλόν
τε
καὶ
Ἀντίλοχον,
ἔτι
|
δὲ |
Σαρπηδόνα
καὶ
Μέμνονα
καὶ
Ἀχιλλέα |
| [29, 10] |
δὲ
ἀνδρεία
καὶ
εὐψυχία,
ἔτι
|
δὲ |
σωφροσύνη
καὶ
τὸ
ἀήττητον
γενέσθαι, |
| [29, 10] |
Τροίας
ὧν
ἕνεκεν
ἐστασίαζεν.
Ἱππολύτῳ
|
δὲ |
σωφροσύνη
μὲν
ὑπῆρξεν,
ἀνδρεία
δὲ |
| [29, 0] |
ἀνδρείαν,
ἅμα
δὲ
ἰσχύν,
ἅμα
|
δὲ |
σωφροσύνην
ἐμποιεῖ.
~καὶ
τοίνυν
τῆς |
| [29, 10] |
πλείστους
{ἂν}
ἀγῶνας
ἠγωνίσατο·
ἐν
|
δὲ |
τῇ
πείρᾳ
τὸ
σφάλλεσθαι,
οὐκ |
| [29, 0] |
ὥστε
ἀμαυρῶσαι
τὸ
εἶδος.
τεκμήριον
|
δὲ |
τῆς
ὑπερβολῆς·
(οὐ
γὰρ
ἐν |
| [29, 0] |
τῶν
δὲ
ἡττόνων
ἀμελούσης.
οἱ
|
δέ |
τινες
φύσει
μὲν
εὐειδοῦς
σώματος |
| [29, 10] |
καύματος
καὶ
τοῦ
χρόνου.
(εἰ
|
δέ |
τις
οὐ
ταύτῃ
ὑπολαμβάνει,
ἐννοείτω |
| [29, 0] |
οὐδένα
ἐχθρὸν
ἐᾷ
γίγνεσθαι.
(εἰ
|
δέ |
τίς
φησι
κάλλους
με
ποιεῖσθαι |
| [29, 0] |
ὑπὸ
πλείστων
μὲν
θαυμασθείς,
ἐν
|
δὲ
|
τοῖς
καλλίστοις
μόνος
ἔχων
τὴν |
| [29, 0] |
ὀξεῖαν
αἴσθησιν
αὑτοῦ
παρέχει.
ἔτι
|
δὲ |
τοῖς
μὲν
ἄλλοις
ἀγαθοῖς
οἱ |
| [29, 10] |
καὶ
ἰσχύϊ
δεῖ
κρατεῖν·
ἐν
|
δὲ |
τοῖς
πολέμοις
ἡ
τοῦ
σιδήρου |
| [29, 0] |
θεοῖς,
ἥδιστον
δὲ
ἀνθρώποις,
ἀλυπότατον
|
δὲ |
τῷ
ἔχοντι
καὶ
ἐπιγνωσθῆναι
ῥᾷστον. |
| [29, 20] |
ἐτελεύτησαν·
τοσαῦται
συμφοραὶ
καταλαμβάνουσιν.
~ἔτι
|
δὲ |
τῶν
παλαιῶν
τοὺς
ἐξοχωτάτους
ἀκούομεν |
| [29, 0] |
ὡς
οὐδένα
ἰδοῦσι
καλλίονα.
ὁ
|
δὲ |
ὑπὸ
πλείστων
μὲν
θαυμασθείς,
ἐν |
| [29, 0] |
ὥρα
δὲ
αὐτοῖς
ἐπῆλθεν·
ἡττώμενοι
|
δὲ |
ὑπὸ
τῆς
ὥρας
οἱ
ἐντυγχάνοντες |
| [29, 0] |
δύναμις
ἧττον
ἅπασιν
ὑπάρχει,
τὸ
|
δὲ |
χαίρειν
καὶ
τὸ
λυπεῖσθαι
ἰσχυρότατον |
| [29, 10] |
προκρίνω,
ὅτι
πρῶτον
μὲν
οἱ
|
ἐνθάδε |
ἄριστοι
κἀκεῖ
διαφέροιεν
ἄν·
ὁ |
| [29, 10] |
αὖθις
ἔχειν
τὸν
αὐτὸν
ἀντίπαλον·
|
ἐνθάδε |
δὲ
ἡ
νίκη
περὶ
τῆς |
| [29, 10] |
ἄλλων
τὸν
βουλόμενον.
(ἔτι
δὲ
|
ἐνθάδε |
μὲν
ὁ
κρείττων
τοῦ
ἥττονος |
| [29, 10] |
ὅταν
δὲ
ἡττηθῇ
καὶ
κάμῃ,
|
τηνικάδε |
συμπλέκεται,
καὶ
μᾶλλον
ἐθέλει
τιτρώσκεσθαι |
| [29, 20] |
δάκρυσιν·
οὐ
γὰρ
πρέποι
ἂν
|
ἥδε |
ἡ
τιμὴ
γενναίοις
ὑπὸ
γενναίων, |
| [29, 0] |
ἐμῇ
νεότητι
μηδὲν
μακρὸν
ἀπαιτεῖν
|
μηδὲ |
ἀκριβῆ
μᾶλλον
ἢ
γενναῖον
τὸν |
| [29, 0] |
πλείστης
ἐπιμελείας
τῶν
σωμάτων
τυγχάνοντες
|
οἵδε |
εἰσίν.
ἑωράθη
δὲ
μικροῦ
δεῖν |
| [29, 20] |
Ὠρίωνα,
αὐτόν
τε
ἐκεῖνον.
ἀλλ´
|
οἵδε |
μὲν
δι´
ἀφροσύνην
ἀπώλοντο·
τοὺς |
| [29, 0] |
βασιλέων,
(τὰ
δὲ
ἄλλα
φαύλων,
|
ὅδε |
ἂν
εἴη
καλῶς
γεγονώς,
ἀλλ´ |
| [29, 10] |
καὶ
δυσχερεστάτῳ
πάντας
ὑπερβαλέσθαι,
ὥσπερ
|
ὅδε. |
καὶ
τὸ
μὲν
τοὺς
στεφάνους |
| [29, 0] |
οἱ
φύντες
ἐξ
ἀγαθῶν,
ὥσπερ
|
ὅδε. |
ὁ
γὰρ
πατὴρ
αὐτοῦ
τῶν |
| [29, 10] |
τοῦ
χρόνου.
ἔτι
δὲ
καὶ
|
τόδε |
ἄν
τις
αὐτοῦ
κατεπλάγη,
τὸ
|
| [29, 10] |
δὴ
πολλοὺς
αὐτῶν
οὐδὲν
ἀνδρείας
|
οὐδὲ |
ἀρετῆς
ἔργον
ἀποδειξαμένους,
ἀλλὰ
Γανυμήδης |
| [29, 10] |
ποτὲ
καὶ
ἔφυγεν
ἐκ
μάχης.
|
οὐδὲ |
γὰρ
ὅτι
ταχέως
ἐτελεύτησε,
διὰ
|
| [29, 0] |
ἐπὶ
τοσοῦτον
τοῦ
χρόνου
προῆλθεν,
|
οὐδὲ |
εἰ
πάνυ
μακροῦ
γήρως
ἔτυχεν, |
| [29, 10] |
οἶμαι
τοσοῦτο
τῇ
ῥώμῃ
ὑπερέσχεν
|
οὐδὲ |
εἰ
φύσει
ἰσχυρότατος
ὑπῆρχεν.
καὶ |
| [29, 10] |
ῥητέον
(τοῖς
γὰρ
μὴ
εἰδόσιν
|
οὐδὲ |
πιστεῦσαι
ῥᾴδιον)
ὅτι
τοσούτοις
ἀνταγωνισταῖς |
| [29, 0] |
γὰρ
ἐν
ἰδιώταις
ἐξεταζόμενος
διέφερεν
|
οὐδὲ |
ὑπὸ
ὀλίγων
θεωρούμενος
ὑπὸ
τούτων |
| [29, 0] |
προσόντος
ἀγαθοῦ
τινι.
ὁ
γὰρ
|
τοῦδε |
ἔπαινος
ἅμα
ἂν
εἴη
καὶ |
| [29, 10] |
τὸ
ἀήττητον
γενέσθαι,
τίνα
ἂν
|
τοῦδε |
τοῦ
ἀνδρὸς
εὐδαιμονέστερόν
τις
φήσειεν; |
| [29, 0] |
θαυμαστὸν
εἴ
τῳ
ὑπῆρξεν
ὥσπερ
|
τῷδε. |
ἐν
ἅπαντι
μὲν
γὰρ
τῷ
|
| [29, 10] |
τυχόντας.
(ὃ
δὲ
μηδενὶ
ὑπῆρξεν,
|
ἐπίστασθε |
μὲν
ὁμοίως,
δι´
αὐτὸ
μέντοι |
| [29, 20] |
ἄπεισι
τῶν
ἀγαθῶν·
ἀλλὰ
καὶ
|
γυμνάζεσθε |
προθύμως
καὶ
πονεῖτε,
οἱ
μὲν |
| [29, 0] |
αὐτό.
μάλιστα
δ´
ἄν
τις
|
θαυμάσειε |
Μελαγκόμαν,
ὅτι
μορφῇ
τοιοῦτος
ὢν |
| [29, 0] |
πατὴρ
αὐτοῦ
τῶν
κατ´
αὐτὸν
|
διήνεγκε |
τοῖς
καλλίστοις,
εὐψυχίᾳ
καὶ
ῥώμῃ. |
| [29, 0] |
(εἰ
δέ
τίς
φησι
κάλλους
|
με |
ποιεῖσθαι
ἐγκώμια,
ἀλλ´
οὐχὶ
τοῦ |
| [29, 10] |
ἄρα
ὑπῆρξε
μὲν
κάλλος
σώματος,
|
ὑπῆρξε |
δὲ
ἀνδρεία
καὶ
εὐψυχία,
ἔτι |
| [29, 10] |
τοῦτο
ἄριστον
ἀποφαίνειν.
ὅτῳ
ἄρα
|
ὑπῆρξε |
μὲν
κάλλος
σώματος,
ὑπῆρξε
δὲ |
| [29, 0] |
δηλοῦσι
δὲ
αἱ
νῖκαι
ἃς
|
ἐνίκησε |
καὶ
{ἐν}
Ὀλυμπίασι
καὶ
ἐν |
| [29, 10] |
καὶ
τοὺς
ἀγῶνας,
ἐν
οἷς
|
ἐνίκησε, |
πρὸς
εἰδότας
ὑμᾶς
περιττόν,
ἄλλως |
| [29, 10] |
μάχης.
οὐδὲ
γὰρ
ὅτι
ταχέως
|
ἐτελεύτησε, |
διὰ
τοῦτο
φαίη
τις
ἂν |
| [29, 10] |
πάρεστιν,
οὔτε
ἀνθρώποις
οὔτε
κυσὶν
|
ὁμόσε |
χωροῦσιν·
ὅταν
δὲ
ἡττηθῇ
καὶ |
| [29, 0] |
τε
καιρὸς
οὐκ
ἦν
ἥ
|
τε |
ἄσκησις
ἐλαφροτέρα.
φαίην
δ´
ἂν |
| [29, 20] |
καὶ
Ἀχιλλέα
καὶ
Ἱππόλυτον·
τούς
|
τε |
Βοιωτοὺς
Ὦτον
καὶ
Ἐφιάλτην,
οὓς |
| [29, 20] |
φησὶν
Ὅμηρος
μετὰ
Ὠρίωνα,
αὐτόν
|
τε |
ἐκεῖνον.
ἀλλ´
οἵδε
μὲν
δι´ |
| [29, 20] |
πολὺ
ἐλθόντα
τοῦ
βίου,
Πάτροκλόν
|
τε |
καὶ
Ἀντίλοχον,
ἔτι
δὲ
Σαρπηδόνα |
| [29, 10] |
πρὸς
εἰδότας
ὑμᾶς
περιττόν,
ἄλλως
|
τε |
καὶ
ἑτέρους
ἂν
εἴποι
τις |
| [29, 10] |
σωφροσύνης.
εἰ
μὴ
γὰρ
ἐγκρατής
|
τε |
καὶ
σώφρων
ἦν,
οὐκ
ἂν |
| [29, 0] |
τῶν
μὲν
γὰρ
πολεμικῶν
ὅ
|
τε |
καιρὸς
οὐκ
ἦν
ἥ
τε |
| [29, 0] |
τὸ
δὲ
κάλλος
οὐχ
οἷόν
|
τε |
λανθάνειν.
ἅμα
γὰρ
τῷ
ἔχοντι |
| [29, 10] |
τὸν
δὲ
ἐπειγόμενον
ὡς
οἷόν
|
τε |
τάχιστα
νικῆσαι
καὶ
παίοντα
καὶ |
| [29, 20] |
ἐπαινέσαιμι,
ὅτι
φησὶ
δεύεσθαι
τάς
|
τε |
ψαμάθους
καὶ
τὰ
ὅπλα
τοῖς |
| [29, 20] |
ὦ
ἄνδρες,
λογιζομένους
ὑμᾶς
ἐκεῖνόν
|
τε |
ὡς
μακάριον
νομίζειν
χρὴ
καὶ |
| [29, 20] |
ἀσκητάς.
(τὸν
δὲ
ἀποιχόμενον
μνήμῃ
|
τιμᾶτε, |
μὴ
δάκρυσιν·
οὐ
γὰρ
πρέποι |
| [29, 20] |
ὑπερβολὰς
ἐπιδειξάμενος,
ὑμεῖς
δὲ
ἐγκρατῶς
|
φέρετε. |
|
| [29, 10] |
ἄν
τις
αὐτοῦ
κατεπλάγη,
τὸ
|
μήτε |
παιόμενον
αὐτὸν
μήτε
παίοντα
νικᾶν· |
| [29, 10] |
κατεπλάγη,
τὸ
μήτε
παιόμενον
αὐτὸν
|
μήτε |
παίοντα
νικᾶν·
τοσοῦτο
τῇ
ῥώμῃ |
| [29, 20] |
ἀλλὰ
καὶ
γυμνάζεσθε
προθύμως
καὶ
|
πονεῖτε, |
οἱ
μὲν
νεώτεροι
νομίζοντες
αὑτοῖς |
| [29, 20] |
τῶν
ἰδίων
ἔργων
ἀξίως.
καὶ
|
φρονεῖτε |
δὲ
ἐπ´
αὐτοῖς
ὅσον
χρὴ |
| [29, 0] |
αὐτοὺς
ὁτὲ
μὲν
καλοὺς
δοκοῦντας,
|
ὁτὲ |
δὲ
αἰσχρούς,
καὶ
τοῖς
μὲν |
| [29, 0] |
ἂν
εὕροι
τις
τοὺς
αὐτοὺς
|
ὁτὲ |
μὲν
καλοὺς
δοκοῦντας,
ὁτὲ
δὲ |
| [29, 10] |
νικῆσαι
καὶ
τοῦ
φαυλοτάτου
ἔσθ´
|
ὅτε |
εἶναι
τὸν
βέλτιστον,
εἰ
τύχοι· |
| [29, 0] |
καὶ
ὕστερον·
καὶ
οὐκ
ἄν
|
ποτε |
ἐπὶ
τοσοῦτον
τοῦ
χρόνου
προῆλθεν, |
| [29, 10] |
ἀριστέα
πολεμικόν,
ὃς
οὐκ
ἤδη
|
ποτὲ |
καὶ
ἔφυγεν
ἐκ
μάχης.
οὐδὲ |
| [29, 0] |
ἀμφίλογον
τὸ
εἶναί
τινα
τοιοῦτον,
|
τότε |
ἀποδεικνύναι
χρή·
ὅπου
δὲ
γιγνώσκεται, |
| [29, 10] |
βαρβάρους
ἀμυναμένων.
(καὶ
εἴ
γε
|
τότε |
ἐγένετο,
ἅπερ
ἐκεῖνοι
ἔπραξεν
ἄν. |
| [29, 0] |
εἰ
πάνυ
μακροῦ
γήρως
ἔτυχεν,
|
ὥστε |
ἀμαυρῶσαι
τὸ
εἶδος.
τεκμήριον
δὲ |
| [29, 10] |
ὁ
κρατήσας
τὸν
ἀνταγωνιστὴν
ἀπέκτεινεν,
|
ὥστε |
μὴ
αὖθις
ἔχειν
τὸν
αὐτὸν |
| [29, 10] |
τοῖς
παροῦσι
προσήκων
ὁ
λόγος,
|
ὥστε |
τοῦτο
ἄριστον
ἀποφαίνειν.
ὅτῳ
ἄρα |
| [29, 10] |
μὲν
αὐτοῖς
ἡ
ἰσχὺς
πάρεστιν,
|
οὔτε |
ἀνθρώποις
οὔτε
κυσὶν
ὁμόσε
χωροῦσιν· |
| [29, 10] |
ἐν
παντὶ
τῷ
χρόνῳ
ἀήττητον
|
οὔτε |
ἀριστέα
πολεμικόν,
ὃς
οὐκ
ἤδη
|
| [29, 0] |
μικροῦ
δεῖν
ὑπὸ
πάντων
ἀνθρώπων.
|
οὔτε |
γὰρ
πόλις
οὐδεμία
τῶν
ἐνδόξων |
| [29, 0] |
γὰρ
πόλις
οὐδεμία
τῶν
ἐνδόξων
|
οὔτε |
ἔθνος
οὐδέν,
ἔνθα
μὴ
ἀφίκετο· |
| [29, 10] |
ἡ
ἰσχὺς
πάρεστιν,
οὔτε
ἀνθρώποις
|
οὔτε |
κυσὶν
ὁμόσε
χωροῦσιν·
ὅταν
δὲ |
| [29, 10] |
δὲ
ἀεὶ
πάντας
ἐνίκα.
καίτοι
|
οὔτε |
στρατηγὸν
εὕροι
τις
ἂν
ἐν
|
| [29, 10] |
ὑμνοῦσιν,
οὐδενὸς
ἐλάττονα
ἀρετὴν
εἶχεν,
|
οὔτε |
τῶν
ἐν
Τροίᾳ
πολεμησάντων
οὔτε |
| [29, 10] |
οὔτε
τῶν
ἐν
Τροίᾳ
πολεμησάντων
|
οὔτε |
τῶν
ὕστερον
ἐν
τῇ
Ἑλλάδι |
| [29, 0] |
παρὰ
πᾶσιν
ὁμοίως
τὴν
αὐτὴν
|
εἶχε |
δόξαν,
ὡς
οὐδένα
ἰδοῦσι
καλλίονα. |