Discours, Par.
[29, 20]	ἀνόνητος ἐσόμενος τῶν ἀγαθῶν τινος·	ὁ	γὰρ εὐκλεοῦς δόξης τυχὼν μεστὸς
[29, 10]	ἐνθάδε ἄριστοι κἀκεῖ διαφέροιεν ἄν·	ὁ	γὰρ ἰσχυρότερος τῷ σώματι καὶ
[29, 0]	φύντες ἐξ ἀγαθῶν, ὥσπερ ὅδε.	ὁ	γὰρ πατὴρ αὐτοῦ τῶν κατ´
[29, 0]	ἐπαινεῖν τοῦ προσόντος ἀγαθοῦ τινι.	ὁ	γὰρ τοῦδε ἔπαινος ἅμα ἂν
[29, 10]	μὲν Ἑλένην πρὸς βίαν ἥρπασεν,	ὁ	δ´ ἐστασίαζεν ἐπὶ Τροίας ὧν
[29, 0]	δόξαν, ὡς οὐδένα ἰδοῦσι καλλίονα.	ὁ	δὲ ὑπὸ πλείστων μὲν θαυμασθείς,
[29, 10]	ἔχειν ἀντιπάλους. κἀκεῖ μὲν ἅπαξ	ὁ	κρατήσας τὸν ἀνταγωνιστὴν ἀπέκτεινεν, ὥστε
[29, 10]	βουλόμενον. (ἔτι δὲ ἐνθάδε μὲν	ὁ	κρείττων τοῦ ἥττονος περίεστιν· οὐδενὶ
[29, 10]	κἀμοὶ καὶ τοῖς παροῦσι προσήκων	ὁ	λόγος, ὥστε τοῦτο ἄριστον ἀποφαίνειν.
[29, 10]	ὑπῆρξεν. οὐ γὰρ ἂν αὐτῶν	ὁ	μὲν Ἑλένην πρὸς βίαν ἥρπασεν,
[29, 10]	ἔπειτα καὶ τοὺς ἡττωμένους ὁμοίως	ὁ	νικῶν ἀνταγωνιστὰς ἔχει καὶ τῶν
[29, 10]	τελευτῆς εὐδαιμονίζεσθαι. εἰ μὲν γὰρ	ὁ	πλεῖστος ἀνθρώποις χρόνος ἄριστος ἦν,
[29, 0]	ἦλθεν. τῶν μὲν γὰρ πολεμικῶν	ὅ	τε καιρὸς οὐκ ἦν ἥ
[29, 10]	εἴποι τις τῶν αὐτῶν τυχόντας.	(ὃ	δὲ μηδενὶ ὑπῆρξεν, ἐπίστασθε μὲν
[29, 0]	πρῶτον εὐδαιμονίζω τοῦ κάλλους αὐτόν,	ὃ	δὴ τῶν ἀνθρωπίνων ἐστὶν ἀγαθῶν
[29, 20]	ἂν ἥδε ἡ τιμὴ γενναίοις	ὑπὸ	γενναίων, οὐδ´ ἂν Ὅμηρον ἐπαινέσαιμι,
[29, 0]	ἄνδρες, οὐδ´ ὅτι εἴπω ἔπεισιν	ὑπὸ	λύπης ἅμα καὶ ἐκπλήξεως τοῦ
[29, 0]	ἐν ἰδιώταις ἐξεταζόμενος διέφερεν οὐδὲ	ὑπὸ	ὀλίγων θεωρούμενος ὑπὸ τούτων ἐθαυμάζετο,
[29, 0]	εἰσίν. ἑωράθη δὲ μικροῦ δεῖν	ὑπὸ	πάντων ἀνθρώπων. οὔτε γὰρ πόλις
[29, 0]	οὐδένα ἰδοῦσι καλλίονα. ὁ δὲ	ὑπὸ	πλείστων μὲν θαυμασθείς, ἐν δὲ
[29, 0]	δὲ αὐτοῖς ἐπῆλθεν· ἡττώμενοι δὲ	ὑπὸ	τῆς ὥρας οἱ ἐντυγχάνοντες κάλλος
[29, 0]	διέφερεν οὐδὲ ὑπὸ ὀλίγων θεωρούμενος	ὑπὸ	τούτων ἐθαυμάζετο, ἀλλὰ μὴν ἀεὶ
[29, 0]	αὐτό, ἀεὶ δὲ ὁμοίως, καὶ	πρὸ	ἥβης καὶ ὕστερον· καὶ οὐκ
[29, 10]	εὐψυχία, ἔτι δὲ σωφροσύνη καὶ	τὸ	ἀήττητον γενέσθαι, τίνα ἂν τοῦδε
[29, 10]	αὑτοὺς τοῖς ὄπισθεν παίειν. οὕτω	τό	γε τραυμάτων καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείας
[29, 0]	μὴ τύχοι ἔργου τινὸς ἀποδεικνύντος·	τὸ	δὲ κάλλος οὐχ οἷόν τε
[29, 0]	πλεῖστοι φθονοῦσι καὶ δυσμενεῖς γίγνονται·	τὸ	δὲ κάλλος τοὺς αἰσθανομένους αὐτοῦ
[29, 0]	λόγου δύναμις ἧττον ἅπασιν ὑπάρχει,	τὸ	δὲ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι
[29, 10]	δεομένους, ὅταν τις περιβόητος ᾖ	τὸ	εἶδος, ἡδίονος δ´ οὔσης τῆς
[29, 0]	μακροῦ γήρως ἔτυχεν, ὥστε ἀμαυρῶσαι	τὸ	εἶδος. τεκμήριον δὲ τῆς ὑπερβολῆς·
[29, 0]	ἐπεξίωμεν. ὅπου μὲν γὰρ ἀμφίλογον	τὸ	εἶναί τινα τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι
[29, 0]	πλεῖστα λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν δοκεῖ	τὸ	ἐπ´ αὐτοῖς λέγειν. οἱ γὰρ
[29, 0]	πλείους. καὶ ἔμοιγε ἄτοπον φαίνεται	τὸ	ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσιν ἔθος, ὅτι
[29, 0]	ὑπάρχει, τὸ δὲ χαίρειν καὶ	τὸ	λυπεῖσθαι ἰσχυρότατον γίγνεται. ἀλλ´ ἐπειδὴ
[29, 10]	περιγενέσθαι παίων οὐκ ἐβούλετο, νομίζων	τὸ	μὲν πληγῇ νικῆσαι καὶ τοῦ
[29, 10]	πάντας ὑπερβαλέσθαι, ὥσπερ ὅδε. καὶ	τὸ	μὲν τοὺς στεφάνους αὐτοῦ καθ´
[29, 10]	παίοιντο φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ	τὸ	μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον κάμνειν
[29, 10]	τόδε ἄν τις αὐτοῦ κατεπλάγη,	τὸ	μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε παίοντα
[29, 10]	τραύματος, ἀλλ´ ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ	τὸ	ὅλῳ τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν,
[29, 10]	ἀποδειξαμένους, ἀλλὰ Γανυμήδης μὲν διὰ	τὸ	παῖς {μὲν} ἀφανισθῆναι ἐξ ἀνθρώπων
[29, 10]	τοίνυν τῆς ἀθλήσεως εἵλετο οὐ	τὸ	ῥᾷστον, ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον· πυγμὴν
[29, 0]	ἑτέρου μοι τῶν πολιτῶν οἰκεῖον	τὸ	συμβεβηκός, ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ μοι
[29, 10]	ἠγωνίσατο· ἐν δὲ τῇ πείρᾳ	τὸ	σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν τῷ μήκει
[29, 0]	ἔμοιγε τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς	τὸ	σῶμα καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν
[29, 10]	εἵλετο οὐ τὸ ῥᾷστον, ἀλλὰ	τὸ	χαλεπώτατον· πυγμὴν γὰρ ἤσκησεν. χαλεπὸν
[29, 10]	ἦν, ταύτῃ ἄν τις αὐτὸν	ὠλοφύρατο·	νῦν δέ, ὀλίγου τοῦ παντὸς
[29, 10]	πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ	ἐκτήσατο,	ἄξιος ἂν εἴη καὶ τῆς
[29, 10]	πολὺ γὰρ πλείστους {ἂν} ἀγῶνας	ἠγωνίσατο·	ἐν δὲ τῇ πείρᾳ τὸ
[29, 10]	γὰρ δι´ ὅλης τῆς ἡμέρας	ἠγωνίσατο	ἐν τῇ σφοδροτάτῃ ὥρᾳ τοῦ
[29, 0]	ὑπὸ ὀλίγων θεωρούμενος ὑπὸ τούτων	ἐθαυμάζετο,	ἀλλὰ μὴν ἀεὶ δήπου ἐν
[29, 0]	οὔτε ἔθνος οὐδέν, ἔνθα μὴ	ἀφίκετο·	καὶ παρὰ πᾶσιν ὁμοίως τὴν
[29, 10]	ἐμποιεῖ. ~καὶ τοίνυν τῆς ἀθλήσεως	εἵλετο	οὐ τὸ ῥᾷστον, ἀλλὰ τὸ
[29, 10]	θᾶττον ἂν περιγενέσθαι παίων οὐκ	ἐβούλετο,	νομίζων τὸ μὲν πληγῇ νικῆσαι
[29, 10]	ἀμυναμένων. (καὶ εἴ γε τότε	ἐγένετο,	ἅπερ ἐκεῖνοι ἔπραξεν ἄν. καὶ
[29, 0]	ἅπαντι μὲν γὰρ τῷ σώματι	ἐκέκτητο	αὐτό, ἀεὶ δὲ ὁμοίως, καὶ
[29, 0]	αὐτίκα γὰρ ἔπαινος ἀνδρὸς ἂν	λέγοιτο,	ἐπειδὰν τὴν ἀνδρείαν αὐτοῦ ἐπεξίωμεν.
[29, 20]	μὴ ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο	ἐτίθεντο.	(ταῦτα οὖν, ὦ ἄνδρες, λογιζομένους
[29, 10]	καίτοι εἰδότες ὅτι μᾶλλον ἂν	παίοιντο	φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ τὸ
[29, 20]	ἀλλ´ οἵδε μὲν δι´ ἀφροσύνην	ἀπώλοντο·	τοὺς δὲ ἄλλους, οὓς εἶπον,
[29, 0]	ὠνομασμένων ἐπὶ κάλλει, ὅσοι θνητοὶ	ἐγένοντο.	(οἱ μὲν γὰρ πολλοὶ τῶν
[29, 0]	μὲν γὰρ τῷ σώματι ἐκέκτητο	αὐτό,	ἀεὶ δὲ ὁμοίως, καὶ πρὸ
[29, 0]	ἂν εἴη καὶ τοῦ ἔχοντος	αὐτό.	μάλιστα δ´ ἄν τις θαυμάσειε
[29, 10]	ὑπῆρξεν, ἐπίστασθε μὲν ὁμοίως, δι´	αὐτὸ	μέντοι τοῦτο ῥητέον (τοῖς γὰρ
[29, 10]	παιόμενον αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν·	τοσοῦτο	τῇ ῥώμῃ περιῆν καὶ τῷ
[29, 10]	σώφρων ἦν, οὐκ ἂν οἶμαι	τοσοῦτο	τῇ ῥώμῃ ὑπερέσχεν οὐδὲ εἰ
[29, 10]	παροῦσι προσήκων ὁ λόγος, ὥστε	τοῦτο	ἄριστον ἀποφαίνειν. ὅτῳ ἄρα ὑπῆρξε
[29, 20]	εἰ μὴ ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις	τοῦτο	ἐτίθεντο. (ταῦτα οὖν, ὦ ἄνδρες,
[29, 20]	καὶ αὐτοὺς μηδὲν ἧττον διὰ	τοῦτο	ἐφίεσθαι τῶν πόνων καὶ τῆς
[29, 10]	μὲν ὁμοίως, δι´ αὐτὸ μέντοι	τοῦτο	ῥητέον (τοῖς γὰρ μὴ εἰδόσιν
[29, 10]	ἄν. καὶ καθόλου δὲ ἔγωγε	τοῦτο	τῆς ἐν τοῖς πολέμοις ἀρετῆς
[29, 10]	γὰρ ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ	τοῦτο	φαίη τις ἂν ἀήττητον διαγενέσθαι.
[29, 0]	τοῦ ἀνδρός, οὐκ ἂν ὀρθῶς	αἰτιῷτο.	αὐτίκα γὰρ ἔπαινος ἀνδρὸς ἂν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 18/12/2008