HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Melancomas I (discours XXIX) ; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)

α = 57 formes différentes pour 98 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Discours, Par.

[29, 0]   ~ΜΕΛΑΓΚΟΜΑΣ Α ΤΗΙ ΤΑΞΕΙ Β. (Ἀλλ´ ἐμοὶ,

[29, 0]   φίλους ποιεῖται καὶ οὐδένα ἐχθρὸν ἐᾷ γίγνεσθαι. (εἰ δέ τίς φησι

[29, 10]   οὖσα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ ἐᾷ τὴν τῶν σωμάτων ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι,

[29, 20]   δὲ Σαρπηδόνα καὶ Μέμνονα καὶ Ἀχιλλέα καὶ Ἱππόλυτον· τούς τε Βοιωτοὺς

[29, 10]   τῶν ἄγαν καλῶν Θησέα καὶ Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις οὐ πάνυ ἡ

[29, 10]   τις ἀνδρείους τῶν ἄγαν καλῶν Θησέα καὶ Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις οὐ

[29, 10]   παντὶ τῷ χρόνῳ ἀήττητον οὔτε ἀριστέα πολεμικόν, ὃς οὐκ ἤδη ποτὲ

[29, 10]   δὴ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο, ἄξιος ἂν εἴη καὶ

[29, 0]   ῥᾷστον. τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἀγαθὰ κἂν λάθοι τινὶ προσόντα, καὶ

[29, 0]   τῶν ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν, ἔνθα μὴ ἀφίκετο· καὶ παρὰ πᾶσιν

[29, 0]   σῶμα καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν διὰ ταύτην ἐνδοξότερος γένηται. γνοὺς οὖν

[29, 0]   αἰφνιδίου πάθους. οὐ γὰρ μόνον διὰ τὴν ἀρχὴν ἣν ἔχω μᾶλλον

[29, 10]   ἂν παίοιντο φεύγοντες ἢ μένοντες, διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον

[29, 10]   ἔργον ἀποδειξαμένους, ἀλλὰ Γανυμήδης μὲν διὰ τὸ παῖς {μὲν} ἀφανισθῆναι ἐξ

[29, 20]   χρὴ καὶ αὐτοὺς μηδὲν ἧττον διὰ τοῦτο ἐφίεσθαι τῶν πόνων καὶ

[29, 10]   οὐδὲ γὰρ ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε, διὰ τοῦτο φαίη τις ἂν ἀήττητον

[29, 0]   οἰκεῖον τὸ συμβεβηκός, ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ μοι φίλος ἦν Μελαγκόμας ὑπὲρ

[29, 10]   Ἱππολύτῳ δὲ σωφροσύνη μὲν ὑπῆρξεν, ἀνδρεία δὲ ἄδηλον εἰ παρῆν· οὐ

[29, 0]   ὅτι μορφῇ τοιοῦτος ὢν τῇ ἀνδρείᾳ διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε τῇ

[29, 10]   μὲν κάλλος σώματος, ὑπῆρξε δὲ ἀνδρεία καὶ εὐψυχία, ἔτι δὲ σωφροσύνη

[29, 0]   κἂν λάθοι τινὶ προσόντα, καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη〉 καὶ φρόνησις, εἰ

[29, 10]   αὐτῷ τούτῳ παραγενέσθαι χαλεπωτάτω ἐστὸν ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη· κάλλος γὰρ ἀνθρώπους

[29, 0]   πάντων ἀνθρώπων. οὔτε γὰρ πόλις οὐδεμία τῶν ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν,

[29, 0]   τίς φησι κάλλους με ποιεῖσθαι ἐγκώμια, ἀλλ´ οὐχὶ τοῦ ἀνδρός, οὐκ

[29, 10]   ἀρετὴν εἶχεν, οὔτε τῶν ἐν Τροίᾳ πολεμησάντων οὔτε τῶν ὕστερον ἐν

[29, 10]   παρῆν· οὐ γὰρ ἀληθὲς τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα τὰ

[29, 10]   σώματος, ὑπῆρξε δὲ ἀνδρεία καὶ εὐψυχία, ἔτι δὲ σωφροσύνη καὶ τὸ

[29, 10]   οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ τῇ εὐψυχίᾳ καὶ ἰσχύϊ δεῖ κρατεῖν· ἐν

[29, 0]   κατ´ αὐτὸν διήνεγκε τοῖς καλλίστοις, εὐψυχίᾳ καὶ ῥώμῃ. δηλοῦσι δὲ αἱ

[29, 10]   ἀθλήσεως, καὶ περὶ τοῦ ἀθλητοῦ εἴρηκα {καὶ} ἀποδειχθέντος γε ὅτι ἄριστός

[29, 10]   ἡττήθη, αὐτὸς δὲ ἀεὶ πάντας ἐνίκα. καίτοι οὔτε στρατηγὸν εὕροι τις

[29, 0]   ἀνδρός, οὐκ ἂν ὀρθῶς αἰτιῷτο. αὐτίκα γὰρ ἔπαινος ἀνδρὸς ἂν λέγοιτο,

[29, 10]   ἀνδρείας οὐδὲ ἀρετῆς ἔργον ἀποδειξαμένους, ἀλλὰ Γανυμήδης μὲν διὰ τὸ παῖς

[29, 20]   ὅπλα τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν ποιητικῇ μᾶλλον ἠκολούθησεν

[29, 20]   τυχὼν μεστὸς ἄπεισι τῶν ἀγαθῶν· ἀλλὰ καὶ γυμνάζεσθε προθύμως καὶ πονεῖτε,

[29, 0]   τῶν πολιτῶν οἰκεῖον τὸ συμβεβηκός, ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ μοι φίλος ἦν

[29, 10]   ὅλῳ τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ τῷ πληγέντι μέρει, λαμπρόν.

[29, 0]   ὀλίγων θεωρούμενος ὑπὸ τούτων ἐθαυμάζετο, ἀλλὰ μὴν ἀεὶ δήπου ἐν τοῖς

[29, 10]   ἀθλήσεως εἵλετο οὐ τὸ ῥᾷστον, ἀλλὰ τὸ χαλεπώτατον· πυγμὴν γὰρ ἤσκησεν.

[29, 10]   τραυμάτων καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείας ἐστίν, ἀλλὰ τοὐναντίον. (οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ

[29, 0]   ἐπιγνωσθῆναι ῥᾷστον. τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἀγαθὰ κἂν λάθοι τινὶ προσόντα,

[29, 0]   οὐδ´ εἰ βασιλέων, (τὰ δὲ ἄλλα φαύλων, ὅδε ἂν εἴη καλῶς

[29, 20]   τάς τε ψαμάθους καὶ τὰ ὅπλα τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ

[29, 0]   τινι. ὁ γὰρ τοῦδε ἔπαινος ἅμα ἂν εἴη καὶ τοῦ ἔχοντος

[29, 0]   κάλλος οὐχ οἷόν τε λανθάνειν. ἅμα γὰρ τῷ ἔχοντι φαίνεται· εἴποι

[29, 0]   δὲ ἄθλησις ἅμα μὲν ἀνδρείαν, ἅμα δὲ ἰσχύν, ἅμα δὲ σωφροσύνην

[29, 0]   μὲν ἀνδρείαν, ἅμα δὲ ἰσχύν, ἅμα δὲ σωφροσύνην ἐμποιεῖ. ~καὶ τοίνυν

[29, 0]   ὅτι εἴπω ἔπεισιν ὑπὸ λύπης ἅμα καὶ ἐκπλήξεως τοῦ αἰφνιδίου πάθους.

[29, 0]   τῶν πρὸς ἀνδρείαν ἔργων κάλλιστον ἅμα καὶ ἐπιπονώτατον τὴν ἄθλησιν, ἐπὶ

[29, 0]   τοῖς πολεμικοῖς, ἡ δὲ ἄθλησις ἅμα μὲν ἀνδρείαν, ἅμα δὲ ἰσχύν,

[29, 0]   δήπου ἐν τοῖς ἁπάντων καλλίστοις, ἅμα τοῖς ἀθληταῖς ὤν. οἱ γὰρ

[29, 0]   τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς τὸ σῶμα καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν διὰ

[29, 20]   τῶν παλαιῶν τοὺς ἐξοχωτάτους ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα τοῦ

[29, 0]   αἰσθανομένους αὐτοῦ φίλους ποιεῖται καὶ οὐδένα ἐχθρὸν ἐᾷ γίγνεσθαι. (εἰ δέ

[29, 0]   τὴν αὐτὴν εἶχε δόξαν, ὡς οὐδένα ἰδοῦσι καλλίονα. ὁ δὲ ὑπὸ

[29, 10]   καὶ ἀποθνῄσκειν ἢ πονεῖν ἔτι διωκόμενα. ὁμοίως δὲ καὶ ἄνδρες ἐν

[29, 10]   σωφροσύνη καὶ τὸ ἀήττητον γενέσθαι, τίνα ἂν τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν

[29, 0]   μὲν γὰρ ἀμφίλογον τὸ εἶναί τινα τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι χρή· ὅπου

[29, 0]   πολλοὶ τῶν νενομισμένων καλῶν, μέρη τινὰ τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες, ἔπειτα

[29, 10]   ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ τὸ ὅλῳ τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ

[29, 20]   τε καὶ Ἀντίλοχον, ἔτι δὲ Σαρπηδόνα καὶ Μέμνονα καὶ Ἀχιλλέα καὶ

[29, 0]   εἶχε δόξαν, ὡς οὐδένα ἰδοῦσι καλλίονα. ὁ δὲ ὑπὸ πλείστων μὲν

[29, 20]   Ἀντίλοχον, ἔτι δὲ Σαρπηδόνα καὶ Μέμνονα καὶ Ἀχιλλέα καὶ Ἱππόλυτον· τούς

[29, 10]   ἡρώων, οὓς ἅπαντες ὑμνοῦσιν, οὐδενὸς ἐλάττονα ἀρετὴν εἶχεν, οὔτε τῶν ἐν

[29, 20]   καλλίστους γενέσθαι φησὶν Ὅμηρος μετὰ Ὠρίωνα, αὐτόν τε ἐκεῖνον. ἀλλ´ οἵδε

[29, 10]   ὥστε τοῦτο ἄριστον ἀποφαίνειν. ὅτῳ ἄρα ὑπῆρξε μὲν κάλλος σώματος, ὑπῆρξε

[29, 0]   οὐδέν, ἔνθα μὴ ἀφίκετο· καὶ παρὰ πᾶσιν ὁμοίως τὴν αὐτὴν εἶχε

[29, 0]   δὲ αἰσχρούς, καὶ τοῖς μὲν σφόδρα ἀρέσκοντας, παρ´ ἑτέροις δὲ οὐδενὸς

[29, 0]   οὐκ ἦν ἥ τε ἄσκησις ἐλαφροτέρα. φαίην δ´ ἂν ἔγωγε καὶ

[29, 10]   ἀγῶνας ἠγωνίσατο· ἐν δὲ τῇ πείρᾳ τὸ σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν τῷ

[29, 0]   μὲν εὐειδοῦς σώματος οὐκ ἔτυχον, ὥρα δὲ αὐτοῖς ἐπῆλθεν· ἡττώμενοι δὲ

[29, 10]   ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ ὥρᾳ τοῦ ἔτους, καὶ δυνάμενος θᾶττον

[29, 10]   δὲ πρὸς τῶν χειρόνων γίγνεται. ὅσα δὲ αὖ περὶ ἀθλήσεως, καὶ

[29, 10]   τοῦ σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων οὖσα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ ἐᾷ

[29, 0]   οὐ μὴν οὐδ´ εἰ βασιλέων, (τὰ δὲ ἄλλα φαύλων, ὅδε ἂν

[29, 10]   κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο, ἄξιος

[29, 0]   ἔδοξαν καλοί, τῆς ὄψεως ἀεὶ τὰ ἥδιστα βουλομένης ὁρᾶν, τῶν δὲ

[29, 0]   τῷ ἔχοντι καὶ ἐπιγνωσθῆναι ῥᾷστον. τὰ μὲν γὰρ ἄλλα ἀγαθὰ κἂν

[29, 20]   δεύεσθαι τάς τε ψαμάθους καὶ τὰ ὅπλα τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν.

[29, 0]   ἐπ´ αὐτοῖς λέγειν. οἱ γὰρ σφοδρότατα ἀνιώμενοι ἀδύνατοι λέγειν ὑπ´ αὐτοῦ

[29, 20]   καὶ καλλίστους γενέσθαι φησὶν Ὅμηρος μετὰ Ὠρίωνα, αὐτόν τε ἐκεῖνον. ἀλλ´

[29, 0]   τινὰ τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες, ἔπειτα δὲ ἔδοξαν καλοί, τῆς ὄψεως

[29, 10]   περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν, ἔπειτα καὶ τοὺς ἡττωμένους ὁμοίως ὁ

[29, 10]   καὶ σὺν ὅπλοις κρείττων ἐστίν· ἔπειτα οὐχ ὅμοιον πρὸς ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι

[29, 10]   τοὐναντίον. (οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ πάντα εἰρῆσθαι καὶ περὶ ἀνδρείας καὶ

[29, 10]   τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο,

[29, 20]   ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα τοῦ βίου, Πάτροκλόν τε καὶ

[29, 10]   οἷόν τε τάχιστα νικῆσαι καὶ παίοντα καὶ συμπλεκόμενον αὐτὸν ἡττῆσθαι τοῦ

[29, 10]   τὸ μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε παίοντα νικᾶν· τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ περιῆν

[29, 0]   ἄλλα ἀγαθὰ κἂν λάθοι τινὶ προσόντα, καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη〉 καὶ

[29, 0]   καλοί, τῆς ὄψεως ἀεὶ τὰ ἥδιστα βουλομένης ὁρᾶν, τῶν δὲ ἡττόνων

[29, 0]   τοῖς τεθνεῶσιν ἔθος, ὅτι τοῖς πλεῖστα λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν δοκεῖ τὸ

[29, 0]   εἴη καὶ τοῦ ἔχοντος αὐτό. μάλιστα δ´ ἄν τις θαυμάσειε Μελαγκόμαν,

[29, 10]   καὶ σωφροσύνη· κάλλος γὰρ ἀνθρώπους μάλιστα δὴ χαυνοῖ καὶ ἀναπείθει τρυφᾶν,

[29, 20]   τοῖς ἑαυτῶν παισὶ καὶ οὓς μάλιστα ἐφίλουν ταχεῖαν ἐποίησαν τὴν τελευτήν,

[29, 0]   ἔθος, ὅτι τοῖς πλεῖστα λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν δοκεῖ τὸ ἐπ´ αὐτοῖς

[29, 10]   δὲ ἐπειγόμενον ὡς οἷόν τε τάχιστα νικῆσαι καὶ παίοντα καὶ συμπλεκόμενον

[29, 20]   ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο. (ταῦτα οὖν, ὦ ἄνδρες, λογιζομένους ὑμᾶς

Discours, Par.
[29, 0]	~ΜΕΛΑΓΚΟΜΑΣ	Α	ΤΗΙ ΤΑΞΕΙ Β. (Ἀλλ´ ἐμοὶ,
[29, 0]	φίλους ποιεῖται καὶ οὐδένα ἐχθρὸν	ἐᾷ	γίγνεσθαι. (εἰ δέ τίς φησι
[29, 10]	οὖσα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ	ἐᾷ	τὴν τῶν σωμάτων ἀρετὴν ἐξετάζεσθαι,
[29, 20]	δὲ Σαρπηδόνα καὶ Μέμνονα καὶ	Ἀχιλλέα	καὶ Ἱππόλυτον· τούς τε Βοιωτοὺς
[29, 10]	τῶν ἄγαν καλῶν Θησέα καὶ	Ἀχιλλέα,	καὶ τούτοις οὐ πάνυ ἡ
[29, 10]	τις ἀνδρείους τῶν ἄγαν καλῶν	Θησέα	καὶ Ἀχιλλέα, καὶ τούτοις οὐ
[29, 10]	παντὶ τῷ χρόνῳ ἀήττητον οὔτε	ἀριστέα	πολεμικόν, ὃς οὐκ ἤδη ποτὲ
[29, 10]	δὴ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις	ἀγαθὰ	ἐκτήσατο, ἄξιος ἂν εἴη καὶ
[29, 0]	ῥᾷστον. τὰ μὲν γὰρ ἄλλα	ἀγαθὰ	κἂν λάθοι τινὶ προσόντα, καὶ
[29, 0]	τῶν ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν,	ἔνθα	μὴ ἀφίκετο· καὶ παρὰ πᾶσιν
[29, 0]	σῶμα καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν	διὰ	ταύτην ἐνδοξότερος γένηται. γνοὺς οὖν
[29, 0]	αἰφνιδίου πάθους. οὐ γὰρ μόνον	διὰ	τὴν ἀρχὴν ἣν ἔχω μᾶλλον
[29, 10]	ἂν παίοιντο φεύγοντες ἢ μένοντες,	διὰ	τὸ μὴ βούλεσθαι πλείω χρόνον
[29, 10]	ἔργον ἀποδειξαμένους, ἀλλὰ Γανυμήδης μὲν	διὰ	τὸ παῖς {μὲν} ἀφανισθῆναι ἐξ
[29, 20]	χρὴ καὶ αὐτοὺς μηδὲν ἧττον	διὰ	τοῦτο ἐφίεσθαι τῶν πόνων καὶ
[29, 10]	οὐδὲ γὰρ ὅτι ταχέως ἐτελεύτησε,	διὰ	τοῦτο φαίη τις ἂν ἀήττητον
[29, 0]	οἰκεῖον τὸ συμβεβηκός, ἀλλὰ καὶ	ἰδίᾳ	μοι φίλος ἦν Μελαγκόμας ὑπὲρ
[29, 10]	Ἱππολύτῳ δὲ σωφροσύνη μὲν ὑπῆρξεν,	ἀνδρεία	δὲ ἄδηλον εἰ παρῆν· οὐ
[29, 0]	ὅτι μορφῇ τοιοῦτος ὢν τῇ	ἀνδρείᾳ	διήνεγκεν. (δοκεῖ γὰρ ἔμοιγε τῇ
[29, 10]	μὲν κάλλος σώματος, ὑπῆρξε δὲ	ἀνδρεία	καὶ εὐψυχία, ἔτι δὲ σωφροσύνη
[29, 0]	κἂν λάθοι τινὶ προσόντα, καὶ	ἀνδρεία	καὶ σωφροσύνη〉 καὶ φρόνησις, εἰ
[29, 10]	αὐτῷ τούτῳ παραγενέσθαι χαλεπωτάτω ἐστὸν	ἀνδρεία	καὶ σωφροσύνη· κάλλος γὰρ ἀνθρώπους
[29, 0]	πάντων ἀνθρώπων. οὔτε γὰρ πόλις	οὐδεμία	τῶν ἐνδόξων οὔτε ἔθνος οὐδέν,
[29, 0]	τίς φησι κάλλους με ποιεῖσθαι	ἐγκώμια,	ἀλλ´ οὐχὶ τοῦ ἀνδρός, οὐκ
[29, 10]	ἀρετὴν εἶχεν, οὔτε τῶν ἐν	Τροίᾳ	πολεμησάντων οὔτε τῶν ὕστερον ἐν
[29, 10]	παρῆν· οὐ γὰρ ἀληθὲς τεκμήριον	κυνηγεσία.	(ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα τὰ
[29, 10]	σώματος, ὑπῆρξε δὲ ἀνδρεία καὶ	εὐψυχία,	ἔτι δὲ σωφροσύνη καὶ τὸ
[29, 10]	οὐδενὶ γὰρ ἄλλῳ ἢ τῇ	εὐψυχίᾳ	καὶ ἰσχύϊ δεῖ κρατεῖν· ἐν
[29, 0]	κατ´ αὐτὸν διήνεγκε τοῖς καλλίστοις,	εὐψυχίᾳ	καὶ ῥώμῃ. δηλοῦσι δὲ αἱ
[29, 10]	ἀθλήσεως, καὶ περὶ τοῦ ἀθλητοῦ	εἴρηκα	{καὶ} ἀποδειχθέντος γε ὅτι ἄριστός
[29, 10]	ἡττήθη, αὐτὸς δὲ ἀεὶ πάντας	ἐνίκα.	καίτοι οὔτε στρατηγὸν εὕροι τις
[29, 0]	ἀνδρός, οὐκ ἂν ὀρθῶς αἰτιῷτο.	αὐτίκα	γὰρ ἔπαινος ἀνδρὸς ἂν λέγοιτο,
[29, 10]	ἀνδρείας οὐδὲ ἀρετῆς ἔργον ἀποδειξαμένους,	ἀλλὰ	Γανυμήδης μὲν διὰ τὸ παῖς
[29, 20]	ὅπλα τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν.	ἀλλὰ	ἐκεῖνος μὲν ποιητικῇ μᾶλλον ἠκολούθησεν
[29, 20]	τυχὼν μεστὸς ἄπεισι τῶν ἀγαθῶν·	ἀλλὰ	καὶ γυμνάζεσθε προθύμως καὶ πονεῖτε,
[29, 0]	τῶν πολιτῶν οἰκεῖον τὸ συμβεβηκός,	ἀλλὰ	καὶ ἰδίᾳ μοι φίλος ἦν
[29, 10]	ὅλῳ τινὰ τῷ σώματι ἀπειπεῖν,	ἀλλὰ	μὴ τῷ πληγέντι μέρει, λαμπρόν.
[29, 0]	ὀλίγων θεωρούμενος ὑπὸ τούτων ἐθαυμάζετο,	ἀλλὰ	μὴν ἀεὶ δήπου ἐν τοῖς
[29, 10]	ἀθλήσεως εἵλετο οὐ τὸ ῥᾷστον,	ἀλλὰ	τὸ χαλεπώτατον· πυγμὴν γὰρ ἤσκησεν.
[29, 10]	τραυμάτων καταφρονεῖν οὐκ ἀνδρείας ἐστίν,	ἀλλὰ	τοὐναντίον. (οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ
[29, 0]	ἐπιγνωσθῆναι ῥᾷστον. τὰ μὲν γὰρ	ἄλλα	ἀγαθὰ κἂν λάθοι τινὶ προσόντα,
[29, 0]	οὐδ´ εἰ βασιλέων, (τὰ δὲ	ἄλλα	φαύλων, ὅδε ἂν εἴη καλῶς
[29, 20]	τάς τε ψαμάθους καὶ τὰ	ὅπλα	τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν. ἀλλὰ
[29, 0]	τινι. ὁ γὰρ τοῦδε ἔπαινος	ἅμα	ἂν εἴη καὶ τοῦ ἔχοντος
[29, 0]	κάλλος οὐχ οἷόν τε λανθάνειν.	ἅμα	γὰρ τῷ ἔχοντι φαίνεται· εἴποι
[29, 0]	δὲ ἄθλησις ἅμα μὲν ἀνδρείαν,	ἅμα	δὲ ἰσχύν, ἅμα δὲ σωφροσύνην
[29, 0]	μὲν ἀνδρείαν, ἅμα δὲ ἰσχύν,	ἅμα	δὲ σωφροσύνην ἐμποιεῖ. ~καὶ τοίνυν
[29, 0]	ὅτι εἴπω ἔπεισιν ὑπὸ λύπης	ἅμα	καὶ ἐκπλήξεως τοῦ αἰφνιδίου πάθους.
[29, 0]	τῶν πρὸς ἀνδρείαν ἔργων κάλλιστον	ἅμα	καὶ ἐπιπονώτατον τὴν ἄθλησιν, ἐπὶ
[29, 0]	τοῖς πολεμικοῖς, ἡ δὲ ἄθλησις	ἅμα	μὲν ἀνδρείαν, ἅμα δὲ ἰσχύν,
[29, 0]	δήπου ἐν τοῖς ἁπάντων καλλίστοις,	ἅμα	τοῖς ἀθληταῖς ὤν. οἱ γὰρ
[29, 0]	τῇ ψυχῇ φιλονικῆσαι πρὸς τὸ	σῶμα	καὶ σπουδάσαι ὅπως ἂν διὰ
[29, 20]	τῶν παλαιῶν τοὺς ἐξοχωτάτους ἀκούομεν	οὐδένα	αὐτῶν ἐπὶ πολὺ ἐλθόντα τοῦ
[29, 0]	αἰσθανομένους αὐτοῦ φίλους ποιεῖται καὶ	οὐδένα	ἐχθρὸν ἐᾷ γίγνεσθαι. (εἰ δέ
[29, 0]	τὴν αὐτὴν εἶχε δόξαν, ὡς	οὐδένα	ἰδοῦσι καλλίονα. ὁ δὲ ὑπὸ
[29, 10]	καὶ ἀποθνῄσκειν ἢ πονεῖν ἔτι	διωκόμενα.	ὁμοίως δὲ καὶ ἄνδρες ἐν
[29, 10]	σωφροσύνη καὶ τὸ ἀήττητον γενέσθαι,	τίνα	ἂν τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς εὐδαιμονέστερόν
[29, 0]	μὲν γὰρ ἀμφίλογον τὸ εἶναί	τινα	τοιοῦτον, τότε ἀποδεικνύναι χρή· ὅπου
[29, 0]	πολλοὶ τῶν νενομισμένων καλῶν, μέρη	τινὰ	τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες, ἔπειτα
[29, 10]	ἑαυτοῦ ἡττῆσθαι. καὶ τὸ ὅλῳ	τινὰ	τῷ σώματι ἀπειπεῖν, ἀλλὰ μὴ
[29, 20]	τε καὶ Ἀντίλοχον, ἔτι δὲ	Σαρπηδόνα	καὶ Μέμνονα καὶ Ἀχιλλέα καὶ
[29, 0]	εἶχε δόξαν, ὡς οὐδένα ἰδοῦσι	καλλίονα.	ὁ δὲ ὑπὸ πλείστων μὲν
[29, 20]	Ἀντίλοχον, ἔτι δὲ Σαρπηδόνα καὶ	Μέμνονα	καὶ Ἀχιλλέα καὶ Ἱππόλυτον· τούς
[29, 10]	ἡρώων, οὓς ἅπαντες ὑμνοῦσιν, οὐδενὸς	ἐλάττονα	ἀρετὴν εἶχεν, οὔτε τῶν ἐν
[29, 20]	καλλίστους γενέσθαι φησὶν Ὅμηρος μετὰ	Ὠρίωνα,	αὐτόν τε ἐκεῖνον. ἀλλ´ οἵδε
[29, 10]	ὥστε τοῦτο ἄριστον ἀποφαίνειν. ὅτῳ	ἄρα	ὑπῆρξε μὲν κάλλος σώματος, ὑπῆρξε
[29, 0]	οὐδέν, ἔνθα μὴ ἀφίκετο· καὶ	παρὰ	πᾶσιν ὁμοίως τὴν αὐτὴν εἶχε
[29, 0]	δὲ αἰσχρούς, καὶ τοῖς μὲν	σφόδρα	ἀρέσκοντας, παρ´ ἑτέροις δὲ οὐδενὸς
[29, 0]	οὐκ ἦν ἥ τε ἄσκησις	ἐλαφροτέρα.	φαίην δ´ ἂν ἔγωγε καὶ
[29, 10]	ἀγῶνας ἠγωνίσατο· ἐν δὲ τῇ	πείρᾳ	τὸ σφάλλεσθαι, οὐκ ἐν τῷ
[29, 0]	μὲν εὐειδοῦς σώματος οὐκ ἔτυχον,	ὥρα	δὲ αὐτοῖς ἐπῆλθεν· ἡττώμενοι δὲ
[29, 10]	ἡμέρας ἠγωνίσατο ἐν τῇ σφοδροτάτῃ	ὥρᾳ	τοῦ ἔτους, καὶ δυνάμενος θᾶττον
[29, 10]	δὲ πρὸς τῶν χειρόνων γίγνεται.	ὅσα	δὲ αὖ περὶ ἀθλήσεως, καὶ
[29, 10]	τοῦ σιδήρου δύναμις, πολὺ κρείττων	οὖσα	τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, οὐκ ἐᾷ
[29, 0]	οὐ μὴν οὐδ´ εἰ βασιλέων,	(τὰ	δὲ ἄλλα φαύλων, ὅδε ἂν
[29, 10]	κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ πάντα	τὰ	ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο, ἄξιος
[29, 0]	ἔδοξαν καλοί, τῆς ὄψεως ἀεὶ	τὰ	ἥδιστα βουλομένης ὁρᾶν, τῶν δὲ
[29, 0]	τῷ ἔχοντι καὶ ἐπιγνωσθῆναι ῥᾷστον.	τὰ	μὲν γὰρ ἄλλα ἀγαθὰ κἂν
[29, 20]	δεύεσθαι τάς τε ψαμάθους καὶ	τὰ	ὅπλα τοῖς δάκρυσι τῶν Ἀχαιῶν.
[29, 0]	ἐπ´ αὐτοῖς λέγειν. οἱ γὰρ	σφοδρότατα	ἀνιώμενοι ἀδύνατοι λέγειν ὑπ´ αὐτοῦ
[29, 20]	καὶ καλλίστους γενέσθαι φησὶν Ὅμηρος	μετὰ	Ὠρίωνα, αὐτόν τε ἐκεῖνον. ἀλλ´
[29, 0]	τινὰ τοῦ σώματος εὐπρεπῆ ἔχοντες,	ἔπειτα	δὲ ἔδοξαν καλοί, τῆς ὄψεως
[29, 10]	περὶ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐστίν,	ἔπειτα	καὶ τοὺς ἡττωμένους ὁμοίως ὁ
[29, 10]	καὶ σὺν ὅπλοις κρείττων ἐστίν·	ἔπειτα	οὐχ ὅμοιον πρὸς ἰδιώτας ἀγωνίζεσθαι
[29, 10]	τοὐναντίον. (οἶμαι δὴ ἐν ταὐτῷ	πάντα	εἰρῆσθαι καὶ περὶ ἀνδρείας καὶ
[29, 10]	τεκμήριον κυνηγεσία. (ἀλλ´ ὃς δὴ	πάντα	τὰ ἐν ἀνθρώποις ἀγαθὰ ἐκτήσατο,
[29, 20]	ἀκούομεν οὐδένα αὐτῶν ἐπὶ πολὺ	ἐλθόντα	τοῦ βίου, Πάτροκλόν τε καὶ
[29, 10]	οἷόν τε τάχιστα νικῆσαι καὶ	παίοντα	καὶ συμπλεκόμενον αὐτὸν ἡττῆσθαι τοῦ
[29, 10]	τὸ μήτε παιόμενον αὐτὸν μήτε	παίοντα	νικᾶν· τοσοῦτο τῇ ῥώμῃ περιῆν
[29, 0]	ἄλλα ἀγαθὰ κἂν λάθοι τινὶ	προσόντα,	καὶ ἀνδρεία καὶ σωφροσύνη〉 καὶ
[29, 0]	καλοί, τῆς ὄψεως ἀεὶ τὰ	ἥδιστα	βουλομένης ὁρᾶν, τῶν δὲ ἡττόνων
[29, 0]	τοῖς τεθνεῶσιν ἔθος, ὅτι τοῖς	πλεῖστα	λυπουμένοις μάλιστα προσήκειν δοκεῖ τὸ
[29, 0]	εἴη καὶ τοῦ ἔχοντος αὐτό.	μάλιστα	δ´ ἄν τις θαυμάσειε Μελαγκόμαν,
[29, 10]	καὶ σωφροσύνη· κάλλος γὰρ ἀνθρώπους	μάλιστα	δὴ χαυνοῖ καὶ ἀναπείθει τρυφᾶν,
[29, 20]	τοῖς ἑαυτῶν παισὶ καὶ οὓς	μάλιστα	ἐφίλουν ταχεῖαν ἐποίησαν τὴν τελευτήν,
[29, 0]	ἔθος, ὅτι τοῖς πλεῖστα λυπουμένοις	μάλιστα	προσήκειν δοκεῖ τὸ ἐπ´ αὐτοῖς
[29, 10]	δὲ ἐπειγόμενον ὡς οἷόν τε	τάχιστα	νικῆσαι καὶ παίοντα καὶ συμπλεκόμενον
[29, 20]	ἀγαθὸν τοῖς ἀνθρώποις τοῦτο ἐτίθεντο.	(ταῦτα	οὖν, ὦ ἄνδρες, λογιζομένους ὑμᾶς

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 18/12/2008