| Discours, Par. |
| [29, 10] |
δὲ
ἄδηλον
εἰ
παρῆν·
οὐ
|
γὰρ |
ἀληθὲς
τεκμήριον
κυνηγεσία.
(ἀλλ´
ὃς |
| [29, 0] |
καὶ
ἐπιγνωσθῆναι
ῥᾷστον.
τὰ
μὲν
|
γὰρ |
ἄλλα
ἀγαθὰ
κἂν
λάθοι
τινὶ
|
| [29, 10] |
κρείττων
τοῦ
ἥττονος
περίεστιν·
οὐδενὶ
|
γὰρ |
ἄλλῳ
ἢ
τῇ
εὐψυχίᾳ
καὶ |
| [29, 0] |
ἀνδρείαν
αὐτοῦ
ἐπεξίωμεν.
ὅπου
μὲν
|
γὰρ |
ἀμφίλογον
τὸ
εἶναί
τινα
τοιοῦτον, |
| [29, 10] |
πάνυ
ἡ
σωφροσύνη
ὑπῆρξεν.
οὐ
|
γὰρ |
ἂν
αὐτῶν
ὁ
μὲν
Ἑλένην |
| [29, 10] |
ἐστὸν
ἀνδρεία
καὶ
σωφροσύνη·
κάλλος
|
γὰρ |
ἀνθρώπους
μάλιστα
δὴ
χαυνοῖ
καὶ |
| [29, 10] |
καὶ
τῷ
δύνασθαι
πονεῖν.
(πολλάκις
|
γὰρ |
δι´
ὅλης
τῆς
ἡμέρας
ἠγωνίσατο |
| [29, 10] |
καὶ
περὶ
σωφροσύνης.
εἰ
μὴ
|
γὰρ |
ἐγκρατής
τε
καὶ
σώφρων
ἦν, |
| [29, 0] |
οὖν
εὐγενείας
ἀληθοῦς
ἔτυχεν.
οὐ
|
γὰρ |
εἴ
τῳ
πλουσίων
συνέβη
τυχεῖν |
| [29, 0] |
ὢν
τῇ
ἀνδρείᾳ
διήνεγκεν.
(δοκεῖ
|
γὰρ |
ἔμοιγε
τῇ
ψυχῇ
φιλονικῆσαι
πρὸς |
| [29, 0] |
τεκμήριον
δὲ
τῆς
ὑπερβολῆς·
(οὐ
|
γὰρ |
ἐν
ἰδιώταις
ἐξεταζόμενος
διέφερεν
οὐδὲ |
| [29, 0] |
οὐκ
ἂν
ὀρθῶς
αἰτιῷτο.
αὐτίκα
|
γὰρ |
ἔπαινος
ἀνδρὸς
ἂν
λέγοιτο,
ἐπειδὰν |
| [29, 20] |
ἐσόμενος
τῶν
ἀγαθῶν
τινος·
ὁ
|
γὰρ |
εὐκλεοῦς
δόξης
τυχὼν
μεστὸς
ἄπεισι |
| [29, 0] |
καὶ
ἀρετῆς
ἥττονος
εἶναι.
μόνης
|
γὰρ |
εὐψυχίας
ἐπίδειξις
ἐν
τοῖς
πολεμικοῖς, |
| [29, 10] |
ῥᾷστον,
ἀλλὰ
τὸ
χαλεπώτατον·
πυγμὴν
|
γὰρ |
ἤσκησεν.
χαλεπὸν
μὲν
οὖν
καὶ |
| [29, 10] |
ἄριστοι
κἀκεῖ
διαφέροιεν
ἄν·
ὁ
|
γὰρ |
ἰσχυρότερος
τῷ
σώματι
καὶ
πλείω |
| [29, 0] |
ἅμα
τοῖς
ἀθληταῖς
ὤν.
οἱ
|
γὰρ |
μέγιστοι
καὶ
εὐειδέστατοι
καὶ
πλείστης |
| [29, 10] |
αὐτὸ
μέντοι
τοῦτο
ῥητέον
(τοῖς
|
γὰρ |
μὴ
εἰδόσιν
οὐδὲ
πιστεῦσαι
ῥᾴδιον) |
| [29, 0] |
ἐκπλήξεως
τοῦ
αἰφνιδίου
πάθους.
οὐ
|
γὰρ |
μόνον
διὰ
τὴν
ἀρχὴν
ἣν |
| [29, 10] |
τῆς
τελευτῆς
εὐδαιμονίζεσθαι.
εἰ
μὲν
|
γὰρ |
ὁ
πλεῖστος
ἀνθρώποις
χρόνος
ἄριστος |
| [29, 10] |
καὶ
ἔφυγεν
ἐκ
μάχης.
οὐδὲ
|
γὰρ |
ὅτι
ταχέως
ἐτελεύτησε,
διὰ
τοῦτο |
| [29, 0] |
ἐξ
ἀγαθῶν,
ὥσπερ
ὅδε.
ὁ
|
γὰρ |
πατὴρ
αὐτοῦ
τῶν
κατ´
αὐτὸν |
| [29, 10] |
τις
ἂν
ἀήττητον
διαγενέσθαι.
πολὺ
|
γὰρ |
πλείστους
{ἂν}
ἀγῶνας
ἠγωνίσατο·
ἐν |
| [29, 0] |
ἐπὶ
ταύτην
ἦλθεν.
τῶν
μὲν
|
γὰρ |
πολεμικῶν
ὅ
τε
καιρὸς
οὐκ |
| [29, 0] |
δεῖν
ὑπὸ
πάντων
ἀνθρώπων.
οὔτε
|
γὰρ |
πόλις
οὐδεμία
τῶν
ἐνδόξων
οὔτε |
| [29, 0] |
ὅσοι
θνητοὶ
ἐγένοντο.
(οἱ
μὲν
|
γὰρ |
πολλοὶ
τῶν
νενομισμένων
καλῶν,
μέρη |
| [29, 20] |
μνήμῃ
τιμᾶτε,
μὴ
δάκρυσιν·
οὐ
|
γὰρ |
πρέποι
ἂν
ἥδε
ἡ
τιμὴ
|
| [29, 0] |
τὸ
ἐπ´
αὐτοῖς
λέγειν.
οἱ
|
γὰρ |
σφοδρότατα
ἀνιώμενοι
ἀδύνατοι
λέγειν
ὑπ´ |
| [29, 10] |
ἀναγκάσῃ
τὸν
ἀντίπαλον
ἀπειπεῖν.
οὐ
|
γὰρ |
τοῦ
τραύματος,
ἀλλ´
ἑαυτοῦ
ἡττῆσθαι. |
| [29, 0] |
τοῦ
προσόντος
ἀγαθοῦ
τινι.
ὁ
|
γὰρ |
τοῦδε
ἔπαινος
ἅμα
ἂν
εἴη |
| [29, 0] |
οὐχ
οἷόν
τε
λανθάνειν.
ἅμα
|
γὰρ |
τῷ
ἔχοντι
φαίνεται·
εἴποι
δ´ |
| [29, 0] |
ὥσπερ
τῷδε.
ἐν
ἅπαντι
μὲν
|
γὰρ |
τῷ
σώματι
ἐκέκτητο
αὐτό,
ἀεὶ |
| [29, 10] |
(καὶ
εἴ
γε
τότε
ἐγένετο,
|
ἅπερ |
ἐκεῖνοι
ἔπραξεν
ἄν.
καὶ
καθόλου |
| [29, 0] |
φίλος
ἦν
Μελαγκόμας
ὑπὲρ
ἅπαντας,
|
ὥσπερ
|
καὶ
ὑμῶν
ἐπίστανται
οἱ
πλείους. |
| [29, 10] |
μεγίστῳ
καὶ
δυσχερεστάτῳ
πάντας
ὑπερβαλέσθαι,
|
ὥσπερ
|
ὅδε.
καὶ
τὸ
μὲν
τοὺς |
| [29, 0] |
ἀλλ´
οἱ
φύντες
ἐξ
ἀγαθῶν,
|
ὥσπερ |
ὅδε.
ὁ
γὰρ
πατὴρ
αὐτοῦ |
| [29, 0] |
κάλλος
θαυμαστὸν
εἴ
τῳ
ὑπῆρξεν
|
ὥσπερ |
τῷδε.
ἐν
ἅπαντι
μὲν
γὰρ |
| [29, 0] |
ἰδίᾳ
μοι
φίλος
ἦν
Μελαγκόμας
|
ὑπὲρ |
ἅπαντας,
ὥσπερ
καὶ
ὑμῶν
ἐπίστανται |
| [29, 0] |
τοῖς
καλλίστοις
μόνος
ἔχων
τὴν
|
ὑπὲρ |
τοῦ
κάλλους
φήμην
δῆλον
ὡς
|
| [29, 0] |
ἀγαθῶν,
ὥσπερ
ὅδε.
ὁ
γὰρ
|
πατὴρ |
αὐτοῦ
τῶν
κατ´
αὐτὸν
διήνεγκε |
